534 -Κιτσίκης-Ὀζάλ: Association Française de Science Politique (AFSP) Paris 2013-Gilles Bertrand

534 - Association Française de Science Politique (AFSP) Paris 2013-Gilles Bertrand

Ἡ θεωρία τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη περνᾷ στὸν πνευματικό του μαθητή, τὸν πρόεδρο τῆς Τουρκίας Τουργκοὺτ Ὀζάλ καὶ μετὰ στὸν Ἔρντογαν ὡς περιοχή-ἄξων

Dimitri Kitsikis' s  Intermediate Region Theory taught to his spiritual pupil the president of Turkey Turgut Özal ans subsequently to President Erdoğan as Pivot State Doctrine

Dimitri Kitsikis and Turgut Özal in the Turkish State helicopter

533 – Περιμένοντας τὸν Θεὸ ἐκδικητή

533 – Περιμένοντας τὸν Θεὸ ἐκδικητή

Ἡ Παλαιὰ Διαθήκη ἀποδεικνύει ὅτι στὶς περιόδους σήψεως τῆς κοινωνίας ὅπως εἶναι ἡ σημερινή, ἡ σπάθη τοῦ Θεοῦ καταφέρεται κατὰ τῶν σαπισμένων σωμάτων καὶ τὰ μεταβάλη σὲ δύσοσμα κορμιά.

Γνωρίζομε ὅλοι ὅτι ἡ σημερινὴ παγκόσμια κοινωνία εὑρίσκεται στὸ ἔσχατο τῆς παρακμῆς. Εἶναι χωρὶς νόημα νὰ ἀπαριθμήσουμε ὅλες τὶς ἀμέτρητες πτυχὲς αὐτῆς τῆς παρακμῆς ποὺ ἐπιφέρει ἡ πανταχοῦ παροῦσα ὀσμὴ τοῦ θεοῦ χρήματος τῆς καπιταλιστικῆς κοινωνίας ποὺ ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ἀσυλήπτου δουλείας μας ὀνομάζομε φιλελεύθερη κοινωνία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τοῦ ἀτομισμοῦ.

Μόνον ὁ ἀπόλυτος τζιχαδισμὸς ἀπὸ τὸν Μωϋσῆ στὸν Χίτλερ εἶναι πλέον σὲ θέσι νὰ ἐπιφέρῃ ἐπάνω στὸν πλανήτη τὴν καθαρκτικὴ πυρηνικὴ φωτιὰ τῶν Σοδόμων καὶ Γομόρων στοὺς ῥυθμοὺς τοῦ Black Friday, Santa Claus καὶ Jingle Bells.

Ὅλος ὁ πλανήτης τρέμει τὴν ἀναπόφευκτη ἐπερχομένη ἐκδίκησι τοῦ Θεοῦ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἀλλὰ ὅλοι μας τὴν ἐπιθυμοῦμε στὴν ἀπελπισία μας γιὰ νὰ ἐξέλθουμε ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδο τοῦ καπιταλισμοῦ, τὴν κοινωνία ποὺ ἐφηῦρε ὁ ἴδιος ὁ Σατανᾶς μέχρι τὴν Δευτέρα Παρουσία, κατόπιν τῆς πτώσεως ἀπὸ τὸν Παράδεισο, γιὰ νὰ κρατᾷ τὴν ἀνθρωπότητα ὑπὸ τὸ πέλμα τῶν ἠθικῶν φρικαλεοτήτων του.

Τὴν ἡμέρα ποὺ ὁ τεράστιος πυρηνικὸς ἀμανίτης θὰ ἀνέβῃ μέχρι τὴν στρατόσφαιρα γιὰ νὰ καύσῃ ὅλη τὴν ἐπιφάνεια τῆς γῆς μία τεραστία ἀνακούφισι θὰ συλλάβῃ τὰ ἀπανθρακωμένα κουφάρια ἀνθρώπων καὶ ζώων ἀποπνέοντας τὴν προσμονὴ μίας νέας ἀρχῆς, μίας νέας Παλαιᾶς Διαθήκης. Γιαχβέ, εἶσαι ὁ μόνος ἀθάνατος καὶ δίκαιος στὴν ἐκδικητικότητά σου!

Ἡ αἰτία τοῦ τζιχαδισμοῦ δἐν εἶναι ὁ θρησκευτικὸς φανατισμός. Οἱ περισσότεροι τζιχαδιστὲς δὲν εἶναι πραγματικὰ θρησκευόμενοι. Ἕνας δυτικοευρωπαῖος χριστιανὸς δὲν περνᾷ στὶς τάξεις τοῦ Ἰσλὰμ ἀπὸ ἀλλαγὴ θρησκευτικῆς πίστεως. Ἡ ἐξήγησις τῆς σκληρότητος τοῦ τζιχαδισμοῦ εἶναι τὸ αἴσθημα ἀπελπισίας τῶν νέων ἐνώπιον τῆς ἀπανθρώπου ὑφῆς τοῦ καπιταλισμοῦ. Καταπολεμοῦν τὸν καπιταλιστικὸ σατανᾶ γινόμενοι οἱ ἴδιοι σατανιστές.

Τὸ Ἰσλὰμ ὅπως καὶ ὁ χριστιανισμὸς καταδικάζει ἀπολύτως τὴν αὐτοκτονία. Συνεπῶς ἕνας βαθιὰ θρησκευόμενος μουσουλμᾶνος ἤ χριστιανὸς δὲν γίνεται νὰ μετατρέπεται σὲ βόμβα καὶ νὰ ἐκρήγνυται. Ὁ τζιχαδιστὴς πέρνει ναρκωτικὰ καὶ σκληρὰ οἰνοπνευματώδη ποτὰ ποὺ ἀπαγορεύονται ἀπὸ τὴν θρησκεία του καὶ αὐτοκτονεῖ ἀπελπισμένα. Εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς σκληρῆς καπιταλιστικῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο. Ὁ καπιταλισμὸς ἐρήμωσε ὅλον τὸν πλανήτη μὲ τὴν ἀποικιοκρατία καὶ τὸν ἰμπεριαλισμὸ καὶ συνεχίζει νὰ τρώγῃ τὰ σωθικά του ἀκόμη καὶ στὶς χῶρες ἐκκινήσεώς του, τὴν Δύσι, μὴν ἀφήνοντας κανέναν ἄνθρωπο ἀλώβητο, λευκὸ ἤ μαῦρο, πλούσιο ἤ πτωχό.

Τίποτα δἐν ἔχει ἀλλάξει ἀπὸ τότε ποὺ τὸ 1848, τὸ κομμουνιστικὸ μανιφέστο ἔλεγε: «Ἡ ἀστικὴ τάξις ἔσκισε τὸ πέπλο τῆς αἰσθηματικότητος ποὺ ἐσκέπαζε τὶς οἰκογενειακὲς σχέσεις καὶ τὶς ὑπεβίβασε στὸ ἐπίπεδο ἁπλῶν χρηματικῶν συναλλαγῶν». Νεοφιλελευθερισμὸς δὲν ὑπάρχει. Σοσιαλδημοκρατία δὲν ὑπάρχει. Ὑπάρχει πάντα σκέτη ἡ κτηνωδία τοῦ καπιταλισμοῦ. Ναί, ὁ ἀτομισμὸς τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Σατανᾶς ποὺ ὁπλίζει τὸ χέρι τῶν τζιχαδιστῶν. Viva la muerte!

Δημήτρης Κιτσίκης                           27 Δεκεμβρίου 2019

532 - Ὁ Ἑλληνογάλλος Δημήτρης Κιτσίκης ἔκαμε τὴν μεγαλύτερη γεωπολιτικὴ ἀνακάλυψι τοῦ Κ΄ αἰῶνος: ἀνεκάλυψε τὴν ὕπαρξι τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς

The Greek-French geopolitician Dimitri Kitsikis discoverer of the Intermediate Region civilization

532 - Ὁ Ἑλληνογάλλος Δημήτρης Κιτσίκης ἔκαμε τὴν μεγαλύτερη γεωπολιτικὴ ἀνακάλυψι τοῦ Κ΄ αἰῶνος: ἀνεκάλυψε τὴν ὕπαρξι τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς

HOW WAS DISCOVERED THE «INTERMEDIATE REGION» AS THE 3rd CIVILIZATION

ΠΩΣ ΑΝΕΚΑΛΥΦΘΗ Η ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΩΣ ΤΡΙΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

COMMENT FUT DECOUVERTE LA «REGION INTERMEDIAIRE» EN TANT QUE 3e CIVILISATION

Πολλοὶ διερωτῶνται γιατὶ ὁ Κιτσίκης συγκαταλέγεται μεταξὺ τῶν τριῶν μεγάλων γεωπολιτικῶν τοῦ Κ΄αἰῶνος, μαζὶ μὲ τὸν Βρεταννὸ Halford Mackinder καὶ τὸν Γερμανὸ Karl Haushofer. Ἡ ἀπάντησις εἶναι ὅτι ὁ Κιτσίκης ἔκαμε τὴν πλέον σημαντικὴ ἀνακάλυψι στὸν τομέα τῆς πλανητικῆς γεωπολιτικῆς, τοῦ τρίτου πολιτισμοῦ πέραν τῆς Ἀνατολῆς καὶ τῆς Δύσεως, πολιτισμοῦ ποὺ ὠνόμασε Ἐνδιάμεση Περιοχὴ καὶ ποὺ σήμερα πλέον ἔχει περάσει dans le domaine public. Τὸ παρὸν ἱστολόγιο ἐζήτησε ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Κιτσίκη νὰ παρουσιάσῃ τὸ ἱστορικὸ τῆς ἀνακαλύψεως, ἐκφραζόμενος στἀ ἑλληνικὰ ἀλλὰ καὶ στὰ γαλλικὰ ὡς ἑλληνογάλλος ποὺ εἶναι καὶ ποὺ τὸν διεκδικοῦν καὶ οἱ δύο χῶρες. Ἰδού, ἐν συντομίᾳ λοιπόν, τὰ ἀκόλουθα:

1 – Στὸ δεύτερο ἥμισυ τῆς δεκαετίας τοῦ 1960, στὸ Παρίσι, στὴν μεγάλη αἴθουσα τῆς Σορβόννης, συνεδρίαζε στὶς 4 Δεκεμβρίου 1966, ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ γάλλου ἀκαδημαϊκοῦ Jean-Baptiste Duroselle, ἡ σεβάσμια Société d’Histoire Moderne (SHM) κατὰ τὴν ὁποία, παράλληλα μὲ τὴν καινοφανῆ κιτσικικὴ ἰδέα τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ ὁ Κιτσίκης ἀνεφέρθη σὲ μία ἄλλη ἔννοια τὴν ὁποία εἶχε συλλάβει, τὴν ἔννοια τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς. Εἶπε ὁ Duroselle :  «Je remercie vivement M. Kitsikis pour sa communication si solide et si admirablement  informée. On a pu remarquer à quel point le gouvernement grec, en lui donnant accès à une masse considérable de documents diplomatiques récents, a mis M. Kitsikis dans une situation infiniment plus favorable que celle des chercheurs français»

2 – Στὰ πρόθυρα, τὸ 1970, τῆς μεταβάσεως τοῦ Κιτσίκη ἀπὸ τὴν Σορβόννη στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ὀττάβας ὡς καθηγητής, καθιερώθη στὶς πανεπιστημιακές του παραδόσεις ἡ ἔκφρασις, «Ἐνδιάμεση Περιοχή», ἐπεκτείνοντας τὴν θεωρία του μέχρι ποὺ κατόπιν διεθνοῦς ἀναγνωρίσεως τοῦ ὅρου, στὶς 18 Νοεμβρίου 1999, καὶ τῆς ἀκαδημαϊκῆς προσφορᾶς του στὸν τομέα τῆς γεωπολιτικῆς, εἰσῆλθε στὴν Βασιλικὴ Καναδικὴ Ἀκαδημία, παρουσιαζόμενος πανηγυρικὰ ἀπὸ τὸν ἀκαδημαϊκὸ Robert H. Keyserlingk, γόνο σπουδαίας γερμανικῆς ἀριστοκρατικῆς δυναστείας τῶν Keyserling ἀπὸ τὸν Μεσαίωνα, ὁ ὁποῖος καὶ εἶπε: 

«Ainsi donc, la vénérable Société vous a reçu dans ses rangs. Vous qui professiez la marginalité comme un acte de foi. Mais il est vrai que votre compatriote Jean Cocteau avait, lui aussi, en fin de compte cédé aux honneurs quand on l’introduisit, un peu malgré lui, à l’Académie française…La haute estime dans laquelle vous ont tenu en France les plus grands noms de notre discipline, tels Fernand Βraudel ou Jean-Baptiste Duroselle, le coup de chapeau répété des politiciens à votre vision supérieure, ont abouti à un résultat étonnant :  il semble bien que personne, même vos contradicteurs les plus opiniâtres, n’a jamais mis en cause votre compétence et n’a jamais essayé de vous diminuer. Vous sembliez devenir intouchable…Parmi toutes vos idées nouvelles…est celle de Région intermédiaire, que vous allez nous présenter ce soir, cette Intermediate Region, Endiamese Perioche en grec, Arabölge en turc, Prelazni Region en serbo-croate, Region intermedia en  espagnol, Regiao Intermedia en portugais, Kawasan Perantara en indonésien, Seredynny Region en ukrainien, Regio Intermedia en catalan, Mejdynna Oblast en bulgare, Promejoutochny Region en russe   …Monsieur, avant l’ère de la mondialisation, vous nous avez ouvert au monde et nous avons ajouté à notre pays un Canadien cosmopolite de stature internationale…Monsieur, vous entrez dans le XXIe siècle, après être entré à l’Académie des lettres et des sciences humaines du Canada et donc, selon la formule établie, comme immortel. Vous le seriez tout autant comme poète, comme historien, mais aussi comme prophète. Sois donc le bienvenu, mon cher Dimitri!»

(Ὁ ἱστότοπος «Ἐνδιάμεση Περιοχή» ἐπεζήτησε καὶ ἔλαβε συνέντευξι ἀπὸ τὸν Δημήτρη Κιτσίκη, τμῆμα τῆς ὁποίας παρουσιάζεται παραπάνω, στὶς 26 Δεκεμβρίου 2019)

531 - Κατόπιν τοῦ σφαγιασμοῦ τῆς ῥωμαίϊκης ἀριστοκρατίας, μήπως ὁ Ἔρντογαν εἶναι σήμερα μιὰ κάποια λύσις μὲ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία;

Ἡγεμών, πρίγκιψ τῆς Σάμου

531 -  Κατόπιν τοῦ σφαγιασμοῦ τῆς ῥωμαίϊκης ἀριστοκρατίας,  μήπως ὁ Ἔρντογαν εἶναι  σήμερα μιὰ κάποια λύσις μὲ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία; 

Τὸ 1832 ἐσήμανε ἧττα τοῦ φαναριωτισμοῦ. Οἱ δυτικὲς δυνάμεις ποὺ προώθησαν τὴν ἀναγέννησιν τῆς ἀρχαιολατρίας μέσῳ τοῦ 1821 καὶ τῶν πλέον καθυστερημένων τμημάτων τῆς ῥωμηοσύνης τῆς Πελοποννήσου, ἐκατάφεραν ἕνα θανάσιμο πλῆγμα στὸν φαναριωτισμὸ, μὲ τὴν δολοφονία τοῦ Ἰωάννη Καποδίστρια καὶ τὴν ἀνακήρυξιν τοῦ βαυαροῦ βασιλέως Ὄθωνος,  ποὺ ἔφραξε τὸν δρόμο στὴν ἑλληνικὴ ἀριστοκρατία τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Ἐνῷ ὁ ἑλληνισμὸς ἐξηφανίζετο στὸ ἀθηναϊκὸ κρατίδιο πρὸς χάριν τοῦ ἑλλαδισμοῦ, κατασκεύασμα τῶν Δυτικῶν, μὲ πρόσχημα ὅτι προωθοῦσαν τὸν ἀρχαῖο πολιτισμὸ στὴν κοιτίδα του καὶ ἐξηφάνιζαν τὰ βυζαντινωθωμανικὰ μιάσματα, ἐνῷ οἱ καλύτεροι Ἕλληνες διανοούμενοι στὰ ἑπόμενα διακόσια χρόνια ἔπαιρναν τὸν δρόμο τῆς ἐξορίας γιὰ νὰ ἐγκατασταθοῦν μονίμως στὴν Ἑσπερία, μὴν ἀντέχοντας τὸ ἀσφυκτικὸ κλῖμα μετριότητος τοῦ κρατιδίου, οἱ ἐλεύθεροι τῷ πνεύματι Ἕλληνες στὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα τῆς Θεσσαλονίκης, τῆς Κωνστασντινουπόλεως καὶ τῆς Σμύρνης ἠρνοῦντο νὰ ἐγκατασταθοῦν στὶς πρωτόγονες στάνες τοῦ κρατιδίου ποὺ ἠλέγχοντο ἀπὸ τοὺς Ἀγγλογάλλους καὶ ἐσυνέχιζαν τὴν πλουσία πνευματικὴ καὶ ἐπιχειρηματική τους δραστηριότητα στὰ κέντρα τῆς Ὀθωμανίας.

            

Ἡ ἀριστοκρατία αὐτὴ ἐσυνέχιζε ἀπὸ αἰῶνες νὰ ὑπηρετῇ τὸ βυζαντινὸ ὄραμα μέσα στὴν Ὀθωμανία καὶ εὑρίσκετο στὰ πρόθυρα ἐπιτυχίας τῆς πλήρους ῥωμαιοποιήσεως τῆς Αὐτοκρατορίας, ὅταν ἐξέσπασε ἡ ἐπανάστασις τῶν φουστανελλάδων καὶ  καὶ ἐνεφανίσθη μὲ αὐτὴν ὁ κίνδυνος ἐξαφανίσεως τῆς οἰκουμενικότητος τῆς Ῥωμηοσύνης.

            

Ἡ οἰκογένεια Καραθεοδωρῆ ἦταν φαναριώτικη καὶ ἐκινδύνευε νὰ ἐξαφανισθῆ ὑπὸ τὶς πιέσεις τῶν Ἀγγλογάλλων καὶ τῶν συνεργατῶν τους φουστανελλάδων. Ἡ μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῆς ἀστικῆς τάξεως τῶν Ἑλλαδιτῶν ποὺ εἶχαν ἱδρύσει τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο -τοῦ ὁποίου ἡ ὑφὴ παραμένει ἡ ἴδια καὶ σήμερα-  καὶ τῆς ὀθωμανικῆς ἀριστοκρατίας τῶν Φαναριωτῶν, μεταξὺ τοῦ Ἀρβανίτου συνεργάτου τοῦ Ἀλὶ πασᾶ, Ἰωάννου Κωλέττη (1773-1847), ἱδρυτοῦ τοῦ γαλλικοῦ κόμματος τοῦ ἀποκαλουμένου τῆς Φουστανέλλας, καὶ πρῶτος συνταγματικὸς πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν μία, καὶ ἑνὸς Ὀθωμανοῦ, τοῦ Κωστάκη Μουσούρου (1809-1891) ἀπὸ τὴν ἄλλη, ποὺ ἀντεπροσώπευε τὸν οἰκουμενικὸ ἑλληνισμό, πρώτου πρέσβεως τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας στὸ νεοσύστατο ἑλληνικὸ κράτος, στὴν Ἀθήνα, ἀπὸ τὸ 1834 στὸ 1846 ὑπὸ πρωθυπουργίας Κωλέττη, δηλαδὴ μεταξὺ ἑνὸς πληβίου γεννημένου στὸ χωριὸ Συρράκο τῶν Ἰωαννίνων καὶ ἑνὸς Φαναριώτου ἀριστοκράτου τῆς Κωνσταντινουπόλεως, συμβολίζει τὴν συνεχιζομένη ἀντίθεση μεταξὺ τοῦ δυτικοῦ κόμματος τοῦ Κοραῆ, τῆς Μεγάλης Ἰδέας, ἐμπνευστοῦ τῆς ὁποίας ἦταν ὁ Κωλέττης, ποὺ στόχο εἶχε, ὑπὸ τὴν πρόφασιν ἀνασυστάσεως τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας (ἡ ὁποία ὅμως δὲν εἶχε παύσει νὰ ὑφίσταται μέσῳ τῆς Ὀθωμανίας καὶ τῶν Φαναριωτῶν) νὰ καταστρέψῃ τὴν οἰκουμενικότητα τῆς Κωσταντινουπόλεως γιὰ νὰ παραδώσῃ τὰ ἐδάφη τῆς Αὐτοκρατορίας στοὺς Ἀγγλογάλλους. 

Ἄλλωστε ὁ Κωλέττης ἐφέρετο ὁ συντάκτης τῆς φυλλάδας Ἑλληνικὴ Νομαρχία Ἀνωνύμου Ἕλληνος, ποὺ εἶχε πρωτοδημοσιευθῆ στὴν Ἰταλία τὸ 1806, γιὰ τὴν ὁποία ὁ μακαριστὸς Ῥωμανίδης ἔγραψε πὼς ἀφιερώθη ὑποκριτικὰ στὸν Ῥήγα τοῦ κύκλου τῶν Φαναριωτῶν, γιὰ νὰ προβάλη τὸν  πράκτορα τοῦ Ναπολέοντος Κοραῆ ὡς δῆθεν διαδόχου τοῦ Ῥήγα. Ἡ φυλλάδα κατεφέρετο κατὰ τοῦ Φαναρίου χαρακτηρίζοντας τὸν τίτλο του οἰκουμενικοῦ πατριάρχου "γελοιώδη".

Ὁ πρέσβυς Κωστάκης Μουσοῦρος ἦταν ἑλληνωρθόδοξος πασᾶς. Οἱ ἐθνικιστὲς τοῦ βασιλείου τῆς Ἑλλάδος δὲν ἠμποροῦσαν νὰ καταλάβουν τὴν ἀφοσίωσίν του στὴν αὐτοκρατορία καὶ τὸν ἐθεώρουν ἀνθέλληνα. Ἔτσι, ἐπὶ Κωλέττη, στὶς 25 Ἰανουαρίου 1847, ἑπτὰ μῆνες πρὸ τοῦ θανάτου τοῦ φραγκοφρόνου πρωθυπουργοῦ στὶς 31 Αὐγούστου 1847, προέκυψε ἡ ἑλληνωθωμανικὴ κρίσις τῶν "μουσουρικῶν", ἁπλῶς καὶ μόνον ἐπειδὴ οἱ Ἑλλαδῖτες ἀδυνατοῦσαν νὰ καταλάβουν ὅτι ἠδύναντο νὰ ὑπάρχουν Ἕλληνες ποὺ ἐθεώρουν πατρίδα τους, ὄχι τὸ κρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ τὴν οἰκουμενικὴ αὐτοκρατορία τῶν ῥωμαίων Ὀθωμανῶν. 

Καὶ ὅμως, ὁ ἴδιος ὁ Κωστάκης Μουσοῦρος ἦταν ἐνθουσιώδης ὑποστηρικτὴς τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, στὴν ὁποία εἶχε μεταφράσει τὴν Θεία Κωμωδία τοῦ Δάντη. Φαναριῶτες καὶ φουστανελλάδες ἦσαν ἐξίσου ὑποστηρικτὲς τῶν δυτικῶν φώτων, μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι οἱ φουστανελλάδες, ὅπως καὶ σήμερα, ἦσαν "εὐρωλιγούρηδες" καὶ ἱκανοποιημένοι νὰ διοικοῦν ἕνα προτεκτορᾶτο τῆς Δύσεως, ἐνῷ οἱ Φαναριῶτες ὑπεραμύνοντο τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς βυζαντινωθωμανικῆς αὐτοκρατορίας ποὺ ἐκινδύνευε θανάσιμα ἀπὸ τὴν πολιτικὴ τῆς Εὐρώπης.

Δημήτρης Κιτσίκης     20 Δεκεμβρίου 2019

(Ἀπὸ τὸ ἄρθρο τοῦ Κιτσίκη στὸ «Τρίτο Μάτι», τεῦχος 161, Μάϊος 2008, περὶ Καραθεοδωρῆ)

 

530 - Ἑλληνοτουρκικὴ Συνομοσπονδία ἤ Μεγάλη Ἑλλάς; Τὸ δίλημμα.

Πορθητὴς καὶ Γεννάδιος

530 - Ἑλληνοτουρκικὴ Συνομοσπονδία ἤ Μεγάλη Ἑλλάς; Τὸ δίλημμα.

Τὸ 1988, τὸ Βιβλιοπωλεῖον τῆς Ἑστίας ἐδημοσίευσε τὴν πρώτη ἀπὸ τὶς κατοπινὲς πέντε ἐκδόσεις τοῦ βιβλίου μου, «Ἱστορία τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας» Στὶς δύο πρῶτες ἐκδόσεις συμπεριλαμβάνετο ἕνας ἐπίλογος μὲ τίτλο «Τὸ κενό», τὸ ὁποῖο ἀφηρέθη ἀπὸ ἐμένα ἀπὸ τὶς ἑπόμενες ἐκδόσεις φοβούμενος ὅτι τὸ περιεχόμενο ἦταν τόσο ἐκρηκτικὸ ποὺ θὰ ξεσήκωνε τὴν ὀργὴ τῶν ἀναγνωστῶν.

Τὸ τελευταῖο τοῦτο κεφάλαιο ἤρχιζε ὡς ἑξῆς: «Ἕνα διαζύγιο ἠμπορεῖ νομικὰ νὰ  εἶναι τελεσίδικο. Ψυχολογικὰ δὲν εἶναι. Μετὰ ἀπὸ τὸ γκρέμισμα μιᾶς Αὐτοκρατορίας δύο χιλιετηρίδων ἕνα τεράστιο ψυχολογικὸ, ἀλλὰ καὶ πολιτιστικό, οἰκονομικό, πολιτικὸ καὶ στρατηγικὸ κενὸ ζητᾷ νὰ καλυφθῇ, ἡ πληγὴ ποὺ ἐχαράχθη στὸ Αἰγαῖο μεταξὺ τῆς Ῥούμελης καὶ τῆς Ἀνατολίας, νὰ ἐπουλωθῇ».

Τὸ Αἰγαῖο ὡς κέντρο τῆς Οἰκουμενικῆς Αὐτοκρατορίας ἀλλὰ καὶ ὡς κέντρο τοῦ κόσμου, στὸν χῶρο τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς,  διεμελίσθη δύο φορὲς ἀπὸ τὴν Δύσι, τὸ 1204 καὶ τὸ 1923. Τὴν πρώτη φορὰ διεσώθη καὶ ἐπανενώθη τὸ 1453 μὲ τὴν ἕλευσι τῶν Τούρκων καὶ τὴν συνεργασία τῶν Ἑλλήνων μὲ τοὺς Τούρκους ὑπὸ τὸν Μωάμεθ τὸν Πορθητή. Τὴν δεύτερη φορά, ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴ τῆς δυτικῆς ἰδεολογίας τοῦ ἐθνικισμοῦ ὁ Βενιζέλος ἠθέλησε νὰ ἐπανενώσῃ τὸν χῶρο ὡς αὐτοκρατορικὸ ἑλληνικὸ ἐθνοκράτος καὶ ἀπέτυχε.

Σήμερα ὁ Ἔρντογαν ὡς νέος Πορθητής προσπαθεῖ νὰ ἐπανενώσῃ τὸν χῶρο ἀπευθυνόμενος στοὺς Ἕλληνες γιὰ κοινὴ ἐκμετάλλευσι τοῦ Αἰγαίου καὶ ἐπαναφορὰ τῆς Αὐτοκρατορίας ὑπὸ τουρκοελληνικὴ συνομοσπονδία. Πνευματικός του δάσκαλος παραμένει ὁ Δημήτρης Κιτσίκης ποὺ ὑπῆρξε καὶ πνευματικὸς τοῦ προέδρου Ὀζάλ.

Ὁ καθηγητὴς Κωνσταντῖνος Γρίβας τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων σὲ σημερινή του συνέντευξι στὸν τηλεοπτικὸ σταθμὸ Κρήτης τοῦ Γιώργου Σαχίνη, ἐνστερνίζοντας τὶς άπόψεις τοῦ Κιτσίκη ὑπεστήριξε πὼς τὸ Αἰγαῖο καθιστᾷ τὸ κέντρο τοῦ κόσμου καὶ ὅτι εὑρισκόμεθα στὰ πρόθυρα πολέμου μὲ τὴν Τουρκία και πὼς ὑπάρχει περίπτωσις «ἐξαλείψεως τῆς Ἑλλάδος» καὶ ἐνσωματώσεως τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν σὲ πλήρη παρακμὴ στὴν  Τουρκία, ὄχι ἁπλῶς τῆς μισῆς ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος.

Στὰ σχόλια ἀναγνωστῶν ὁ καθηγητὴς Riemann, γράφει πὼς ἔπεται νέο Manzikert καὶ νέα ἅλωσις Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τοὺς Τούρκους,  ἐνῷ ἕνας ἄλλος σχολιαστὴς ποὺ ὑπογράφει Antonis Tony, προσθέτει: «Κύριε Σαχίνη, μία συνέντευξη μὲ τὸν κύριο Κιτσίκη θὰ ἦταν ἐνδιαφέρουσα. Θυμᾶμαι τὶ εἶπε μαζί σας στὴν τελευταία συνέντευξη καὶ ἐξεπλάγην ἐπειδὴ ὅσο ἐξωφρενικἀ καὶ νὰ ἀκούγονταν, συμβαίνουν ἤ τείνουν νὰ συμβοῦν, δυστυχῶς» . Ἕνας δὲ τρίτος σημειώνει πὼς ὁ Κιτσίκης «εἶναι φωνὴ τῆς ἀλήθειας».

Ὁ καθηγητὴς Γρίβας ὑπαινίσσεται ὡς μόνη λύσις σωτηρίας κατὰ τῆς «ἐξαλείψεως τῆς Ἑλλάδος», ἐθνικὴν ἐπανάστασιν. Τὸ δίλημμα συνεπῶς εἶναι τὸ ἑξῆς:

1– Κατόπιν ἐθνικῆς ἐπαναστάσεως, ἀναλαμβάνει νέος Βενιζέλος καὶ μέσῳ πολέμων ἐπεκτείνει τὴν Ἑλλάδα εἰς βάρος τῆς Τουρκίας μὲ τὴν λογικὴ τοῦ βενιζελικοῦ ἐθνοκράτους, ὁπότε ἐπαναλαμβάνεται τὸ ἐγχείρημα τοῦ 1910-1920 καὶ καταλήγει σὲ μία νέα καταστροφὴ τοῦ 1922.

2 - Ὁ Ἔρντογὰν ὑποστηρίζεται ὡς νέος Πορθητὴς ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες γιὰ ἐπάνοδο στὸ 1453 καὶ ἐπανένωσιν τοῦ Αἰγαίου σὲ μία νέα ἑλληνοτουρκικὴ  αὐτοκρατορία ποὺ θὰ τὴν ἑδραιώσῃ στὸ κέντρο τοῦ κόσμου ὡς νέα μεγάλη δύναμις μεταξὺ τῶν μεγάλων δυνάμεωνς ΗΠΑ, Ῥωσσίας, Κίνας.

Ἦλθε λοιπὸν ἡ μεγάλη στιγμὴ στὸ σταυροδρόμι, ὅπως στὸ 1453: φραγκικὸ ἐθνοκράτος Πλήθωνος ἤ Ρωμανία Γενναδίου. Ἴδωμεν!

Δημήτρης Κιτσίκης                   9 Δεκεμβρίου 2019

529 – Πρὸς τὸν πόλεμο

529 – Πρὸς τὸν πόλεμο

Ὁ πόλεμος εἶναι ἡ φυσικὴ κατάστασις τῆς φύσεως καὶ τῆς κοινωνίας.  Εἶναι συνδεδεμένος μὲ τὸν θάνατο καὶ μὲ τὸν ἀγῶνα τῶν ἐμβίων νὰ κρατηθοῦν στὴν ζωή. Ἡ εἰρήνη εἶναι ἡ νοσταλγία τοῦ Παραδείσου ποὺ ὑπάρχει μόνον μετὰ θάνατον, ἡ εἰρήνη τῶν νεκροταφείων. 

Τὸ Νομπὲλ εἰρήνης εἶναι περιπαικτικὸς ἐξ ὁρισμοῦ. Εἶναι ἀπορίας ἄξιον ὅτι δὲν ἀπενεμήθη στὸν Χίτλερ καὶ τὸν Στάλιν, ἄν καὶ τὸ ἔλαβαν ὁ πρόεδρος τῶν ΗΠΑ Οὔντροου Οὐίλσον τὸ 1919, ὁ Κίσσινγκερ, ὁ Ὀμπάμα καὶ πολλοὶ ἄλλοι πολιτικοὶ ἡγέτες ὑπεύθυνοι πολιτικῶν συρράξεων, διεθνῶς καὶ στὸ ἐσωτερικὸ τῶν κρατῶν.

Τὰ κινήματα εἰρήνης εἶναι προπαγανδιστικὰ καὶ σκοπεύουν νὰ καλύψουν πολεμικὲς ἐπιδιώξεις στὸ ἐσωτερικὸ ἤ διεθνῶς ὅπως ἦτο τὸ Κίνημα Εἰρήνης στὴν διάρκεια τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου ποὺ εἶχε προωθήσει ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσι μὲ στόχο τὴν ὁλοκλήρωσι τῆς προλεταριακῆς ἐπαναστάσεως.

Ἡ πλέον ἰσορροπημένη κοινωνία τῆς Ἱστορίας μὲ εἰλικρινῆ ἀποδοχὴ τοῦ πολέμου ὡς τρόπου ζωῆς ἦταν  ἡ σπαρτιατικὴ κοινωνία. Στὶς ἐποχὲς παρακμῆς ὅπως τὴν σημερινή, ἡ ἐπιμήκυνσις τῆς ζωῆς γίνεται αὐτοσκοπός, γιὰ δὲ τὴν πλειονότητα τοῦ λαοῦ, ποὺ ἀποκλειστικός του σκοπὸς εἶναι τὸ χρῆμα καὶ ἡ καλοπέρασις καὶ ὄχι ἡ δημιουργία πολιτισμοῦ, ὁ πόλεμος εἶναι παρὰ φύσιν.

Ὁ πρόεδρος τῶν ΗΠΑ Δονᾶλδος Τράμβιος, δὲν προσβλέπει στὴν εἰρήνη ὡς αὐτοσκοπό. Ἡ ἀπεμπλοκή του ἀπὸ τὶς συρράξεις τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἡ ἀπομάκρυνσίς του ἀπὸ τὸν φιλοπόλεμο ὀργανισμὸ τοῦ ΝΑΤΟ καὶ ἡ συνεργασία του μὲ τὴν Ῥωσία στοχεύει ἀποκλειστικὰ στὴν συγκρότησι  ἀμυντικοῦ τείχους στὸ Αἰγαῖο καὶ τὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο στρατιωτικῆς συμμαχίας γιὰ νὰ ἐμποδίσῃ τὴν προέλασι τῆς ἀντιπάλου Κίνας μέσῳ τῆς Ὁδοῦ τῆς Μετάξης. Ὁ πλανητικὸς πόλεμος ΗΠΑ-Κίνας δὲν εἶναι μόνον ἀναπόφευκτος, εἶναι ἐπιθυμητὸς καὶ ἀπὸ τὶς δύο παρατάξεις.

Σωστὰ ὁ Δονᾶλδος Τράμβιος διαπιστώνει πὼς ἡ Τουρκία τοῦ Ἔρντογαν  ἔχει ἐξελιχθῆ σὲ δεσπόζουσα  δύναμι στὸ Αἰγαῖο ἔναντι μίας παρακμιακῆς Ἑλλάδος καὶ χρειάζεται τὴν παρουσία της κατὰ τῆς Κίνας. Οἱαδήποτε ἐξασθένισι τῆς τουρκικῆς ἰσχύος συμφέρει τὴν Κίνα.

Συνεπῶς γιὰ τὸν Τράμβιο ἡ καλύτερη λύσις εἶναι ἡ ἐνσωμάτωσις τῆς Ἑλλάδος σὲ μία ἑλληνοτουρκικὴ ἕνωσι ποὺ θὰ θωρακίζῃ τὸ Αἰγαῖο κατὰ τῆς κινεζικῆς προελάσεως, εἴτε αὐτὸ ἀρέσει στὴν Ἀθήνα εἴτε ὄχι. Ἡ πλήρης ἀδράνεια τοῦ ἑλληνικοῦ κατεστημένου τῆς Μεταπολιτεύσεως μετὰ τὴν πτώσι τοῦ Παπαδοπούλου τὸ 1973 ἔφερε αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα.

Σήμερα μία ἑλληνοτουρκικὴ σύρραξις εἶναι ἄραγε ἐπιθυμητὴ γιὰ τὸν Τράμβιο, δεδομένου ὅτι στὴν περίπτωσι αὐτὴ θὰ εὑρεθῇ ἡ Ἀθήνα μόνη της χωρὶς στὸ πλευρό της οὔτε τῶν ΗΠΑ, οὔτε τῆς Εὐρώπης, οὔτε τῆς συμμαχίας Ἰσραήλ-Αἰγύπτου-Κύπρου; Διότι στὴν περίπτωσι  αὐτὴ εἶναι πολὺ πιθανὴ ἡ ἦττα τῆς Ἑλλάδος, ὅπως αὐτὸ ἔγινε τὸ 1897.

Ἐπιπλέον ἡ στρατιωτικὴ ἑλληνικὴ ἧττα θὰ ἐπιτρέψῃ ἕνα ἐπιτυχὲς πραξικόπημα στὴν Ἀθήνα ἀπὸ ἡγέτες ποὺ θὰ ἀποσκοποῦν στὴν ἀναγέννησι τοῦ Γένους τῶν Ἑλλήνων μέσῳ τῆς ἐπανενώσεως τοῦ Αἰγαίου, πάντα μὲ προοπτικὴ ἀνεγέρσεως τείχους κατὰ τῆς Κίνας μὲ προοπτικὴ τὴν τελικὴ ἀναμέτρησι στὸν ἐπερχόμενο πλανητικὸ πόλεμο.

Ἤ μήπως τὰ παραπάνω μείνουν στὸν χῶρο τῶν ῥομαντικῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ὁπότε τὸ τέλος τοῦ ἑλληνικοῦ κρατιδίου θὰ σημάνῃ ἀναπόφευκτο; Ἴδωμεν!

Δημήτρης  Κιτσίκης                           4 Δεκεμβρίου 2019

528 - Ἡ βόμβα Σαμαρᾶ: 1910-2020

528 - Ἡ βόμβα Σαμαρᾶ: 1910-2020

Τὸ 1908 ἐπῆλθε ἡ ἐπανάστασις τῶν Νεοτούρκων ἐν μέσῳ πλήρους ἀποσυνθέσεως τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν. Τότε, τὸ 1909, τὸ ὑγιὲς τμῆμα ποὺ εἶχε ἀπομείνει τῆς ἑλλαδικῆς κοινωνίας ἔκαμε τὸ πραξικόπημα τοῦ 1909, «γιὰ νὰ κάμη ὅπως καὶ στὴν Τουρκία» στὴν Θεσσαλονίκη, τοῦ περασμένου ἔτους.

Δύο ὑπῆρχαν οἱ λύσεις τότε: εἴτε νὰ ἐπανενωθῇ ἡ Ἑλλὰς μὲ τὴν Τουρκία στὰ πλαίσια ἀνανεωμένης Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, κάτι ποὺ οἱ Εὐρωπαῖοι οὔτε νὰ τὸ ἀκούσουν ἤθελαν, ἐφ’ὅσον ἀπὸ τὸ 1821, ἐξήλωναν τὸ ὀθωμανικὸ πουλόβερ γιὰ νὰ ἐξαφανίσουν τὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, εἴτε νὰ φέρουν στὴν ἐξουσία στὴν Ἀθήνα ἕναν φραγκοέλληνα γιὰ νὰ ἀποτελειώσῃ τὴν Αὐτοκρατορία καὶ νὰ τὴν ἀντικαταστήσῃ μὲ ἕνα ἰσχυρὸ δυτικότροπο ἐθνοκράτος, ἕνα πρῶτο Ἰσραήλ. Καὶ ἐπελέχθη ὁ Βενιζέλος ποὺ τὸ ἀθηναϊκὸ πραξικόπημα τοῦ Γουδιοῦ ἔφερε στὴν ἐξουσία.

Ὁ Βενιζέλος μόλις ἔφθασε στὴν Ἀθήνα τὸ 1910 ἐτοίμασε τὸν πόλεμο κατὰ τῆς Τουρκίας συστήνοντας τὶς ἐπιθετικὲς συμμαχίες τῶν Βαλκανικῶν πολέμων καὶ μέχρι τὸ 1919 εἶχε μόνον ἐπιτυχίες φθάνοντας μέχρι τὴν πλήρη ἧττα τῶν Τούρκων  καὶ ἀντικαθιστῶντας τους στὸ Αἰγαῖο ἕως ποὺ ἔκαμε τὸ τραγικὸ λάθος τῆς ἀποβάσεως στὴν Σμύρνη παρὰ τὴν ἀπόλυτη ἀντίθεσι τοῦ Μεταξᾶ.

Ἡ Ἱστορία δὲν ἐπαναλαμβάνεται ἀλλὰ ἱστορικὲς συγκρίσεις βοηθοῦν. Σήμερα ἡ Ἑλλὰς εὐρίσκεται στὰ πρόθυρα τοῦ Γουδιοῦ τοῦ 1909. Δύο λύσεις καὶ πάλι ὑπάρχουν: εἴτε ἡ κιτσικικὴ τοῦ Κιτσίκη, δηλαδὴ νὰ κάμωμεν ὅπως καὶ στὴν Τουρκία καὶ νὰ ἐπανενώσουμε τὶς δύο ὄχθες τοῦ Αἰγαίου μὲ ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία (Ἴων Δραγούμης), εἴτε ἡ βενιζελική, τῶν ἀντιτουρκικῶν συμμαχιῶν Αἰγύπτου-Ἰσραήλ-Κύπρου μὲ πόλεμο ὅπως ἦσαν οἱ Βαλκανικοὶ τοῦ 1912-1913 καὶ στόχο τὴν ἀντικατάστασι τῶν Νεοτούρκων ποὺ σήμερα ἀντιπροσωπεύονται ἀπὸ τὸν Ἔρντογαν.

Ἀλλὰ τὸ ἐρώτημα εἶναι: Ποῖος θὰ παίξῃ τὸν ῥόλο τοῦ Βενιζέλου. Ὑπάρχει ἄξιος; Ἐλάχιστοι οἱ μνηστῆρες. Καὶ αἰφνιδίως ἐμφανίζεται ὁ Σαμαρᾶς, ἡ βόμβα Σαμαρᾶ κατὰ τῆς εἰσβολῆς τῶν λαθροεποικιστῶν, ἔτοιμος νὰ παίξῃ τὸν ῥόλο τοῦ Βενιζέλου τοῦ 1910.

Ὅμως τελικά, ἡ λύσις παραμένει στὰ χέρια τῶν Μεγάλων Δυνάμεων. Αὐτοὶ θὰ ἀποφασίσουν ποῖον θὰ προωθήσουν: τὸν κιτσικισμὸ τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας ἤ τὸν σαμαρισμὸ τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνοκράτους. Ἴδωμεν!

Δημήτρης Κιτσίκης                                     2  Δεκεμβρίου  2019                                                                                                

527-Ο ΝΤΥΡΟΖΕΛ ΚΑΙ Η ΑΘΛΙΟΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΩΝ: ΠΡΟΣ ΒΟΥΤΣΙΝΑΝ

(Ἀπὸ τὸν σημερινὸ λογαριασμό μου στὸ Facebook: Προσωποβιβλίο, 23 Νοεμβ ρίου 2019)

527 - Ο ΝΤΥΡΟΖΕΛ ΚΑΙ Η ΑΘΛΙΟΤΗΣ ΤΩΝ ΕΛΛΑΔΙΚΩΝ ΔΙΑΝΟΟΥΜΕΝΩΝ: ΠΡΟΣ ΒΟΥΤΣΙΝΑΝ

Ὑπῆρξα ὁ μόνος (μὲ ἐξαίρεσι τοῦ Κοσμᾶ Μεγαλομμάτη) ποὺ ἐδημοσίευσα στὶς ἐφημερίδες τῶν Ἀθηνῶν γιὰ νὰ ὑποστηρίξω τὸν περίφημο Γάλλο ἱστορικὸ καὶ ἀκαδημαϊκό, λάτρη τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ καὶ συνάμα ἐχθρὸ τοῦ ἑλλαδικοῦ πανεπιστημιακοῦ κατεστημένου Jean-Baptiste Duroselle. 

Στὸ βιβλίο του Histoire de l'Europe ποὺ τοῦ εἶχε παραγγείλει καὶ ὑποστηρίξει μάλιστα ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσις καὶ ποὺ οἱ Ἑλλαδίτες ἠρνήθησαν νὰ μεταφράσουν στὰ ἑλληνικὰ ἐπειδὴ ὑπεστήριζε τὴν Κιτσικικὴ θέσι περὶ Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς, δηλαδὴ ὅτι ἡ Ἑλλὰς δὲν ἀνῆκε στὴν Δύσι καὶ ἑπομένως δὲν συμπεριελάμβανε στὴν Ἱστορία του τὸ Βυζάντιο.

Στὴν παρακάτω φωτοτυπία τῆς πρώτης σελίδος σχετικοῦ ἄρθρου μου τοῦ 2002 ἐξιστορῶ τὴν ὑπόθεσι αὐτὴ ποὺ ἐγελοιοποίησε διεθνῶς γιὰ πολλοστὴ φορὰ τὸ "πνευματικό" κατεστημένο τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου.

Εὐχαριστῶ τὸν Μάκη Βουτσινᾶ ποὺ ἐπανέφερε ἐδῶ τὸ θέμα:

"Γρηγόρης Τσελεπής -Υπόθεση Ντιροζελ--έγραψε ιστορια της Ευρώπης χωρις να ναφέρεται στην Ελλάδα και οι Ελληνες διαμαρτυρήθηκαν.
Makis Voutsinas αχ μωρε Γρηγόρη καί νάξερες ....
Γρηγόρης Τσελεπής Αν δε κάνω λάθος
Makis Voutsinas Γρηγόρης Τσελεπής ποιοι έλληνες μωρε Γρηγορηηηη και που διαμαρυρήθηκαν....εδω γινεται ό χαμός ...οί έλληνες δέν διαμαρτυρήθηκαν που καποιοι πηραν τήν Πόλη τους ...άλλα διαμαρτηρήθηκαν γιά ένα έργο πογραψε ό καθηγητής Ντυροσέλ...( δέ ξερω άν προκειται γιά το ίδιο προσωπο κ΄ουτε μέ κόφτει ) τό όποιο δέν έδιάβασαν....έδω δέν ξέρει ό άλλος τόν Παπαρηγόπουλο ....άσε σου λέω !!!"

526 – Οἱ ἀνθρωπιστικὲς ὀργανώσεις στὴν ὑπηρεσία τοῦ δυτικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ

526 – Οἱ  ἀνθρωπιστικὲς ὀργανώσεις στὴν ὑπηρεσία τοῦ δυτικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ

Πρόκειται περὶ ἐγκληματικῶν ὀργανώσεων ποὺ  συνεκροτήθησαν ἀπὸ τὸν George Soros ἀπὸ τὸ 1979 ὡς Open Society Foundations (OSF) γιὰ νὰ καταπολεμηθῇ ὁ κομμουνισμὸς στὴν Εὐρώπη, ἤδη δέκα χρόνια πρὸ τῆς πτώσεως τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ τοῦ σοβιετικοῦ στρατοπέδου, στὸ ὄνομα τῶν δῆθεν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ ποὺ κατέληξαν στὴν ὑπηρεσία τοῦ ἰσλαμοφασισμοῦ, δηλαδὴ εἰς τὴν κατάκτησιν τῆς Εὐρώπης ἀπὸ τὸν ἀκραῖο ἰσλαμισμό.

(Ἀπὸ τὸ βιβλίο: Δημήτρης Κιτσίκης, «Ἐθνικομπολσεβικισμός. Πέραν τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ», Ἀθήνα, Ἑλληνικὴ Ἄνοδος, 2010, 248 σελίδες)

Τὸ ἀγγλικὸ περιοδικὸ «The Economist», σὲ ἄρθρο του τῆς 29^ης Ἰανουαρίου 2000, μὲ τίτλο «Οἱ ἁμαρτίες τῶν λαϊκῶν ἀποστόλων» ἐκαυτηρίαζε τὴν «ἀνθρωπιστικὴ» βιομηχανία μὲ τὸν ἀκόλουθο τρόπο: 

1 - «Οἱ μὴ κυβερνητικὲς ὀργανώσεις, οἱ ΜΚΟ, εἶναι σήμερα μία βαριὰ βιομηχανία... Τὴν ἄνοιξι ποὺ μᾶς ἐπέρασε, τὰ Τίρανα, πρωτεύουσα τῆς Ἀλβανίας, κατεκλύσθησαν ἀπὸ 200 περίπου ὁμάδες ποὺ ἐδήλωναν πὼς στόχος τους ἦτο νὰ βοηθήσουν τοὺς πρόσφυγες τοῦ Κοσόβου. Στὸ ἴδιο τὸ Κοσσυφοπέδιο συνωστίζονται ξένες ὁμάδες ποὺ ἀνταγωνίζονται γιὰ τὴν ἐμπέδωσιν τῆς δημοκρατίας, τὴν οἰκοδόμησιν οἰκιῶν ἤ τὴν προσφορὰν ἀγαθῶν καὶ ὑπηρεσιῶν.

2 - «Ἡ κυρία αἰτία τῆς προσφάτου δραστηριότητος τῶν ΜΚΟ εἶναι ἡ χρηματοδότησίς τους ἀπὸ τὶς δυτικὲς κυβερνήσεις... Ἔχουν μεταβληθῆ σὲ ἐπὶ συμβάσει παραρτήματα τῶν κυβερνήσεων.

3 – «Προσφέρουν  ἀποτελεσματικὸ κάλυμμα στὴν κατασκοπεία.

4 – «Οἱ ΜΚΟ προσεγγίζουν ὑπερμέτρως τὸν κόσμο τῶν μεγάλων ἑταιρειῶν... Τὸ 1997, σύμφωνα μὲ τὴν ΟΟΣΑ (Ὀργανισμὸς Οἰκονομικῆς Συνεργασίας καὶ Ἀναπτύξεως) οἱ ΜΚΟ συνεκέντρωσαν  συνολικὰ 5,5 δισεκατομμύρια δολλάρια ΗΠΑ ἀπὸ ἰδιωτικὲς δωρεές. Ὁ πραγματικὸς ἀριθμὸς δύναται κάλλιστα νὰ εἶναι μεγαλύτερος.

5 - «Οἱ ΜΚΟ εἰσάγουν τὶς ἀξίες τῆς δυτικῆς ζωῆς, τὸ προσωπικὸ καὶ τὴν ἀγοραστικὴν δύναμιν ποὺ δύνανται νὰ μεταμορφώσουν τὶς τοπικὲς ἀγορές καὶ νὰ ἐπιφέρουν ἐπὶ τόπου μίαν ἔντονη ἐχθρότητα.

6 – «Οἱ ΜΚΟ, ὄχι μόνον ἰδιοποιήθηκαν χρήματα τῶν τοπικῶν κυβερνήσεων ἀλλὰ ἀντιμετωπίζονται ὡς ἀπροκάλυπτη ἀπειλὴ γιὰ τὴν ἐθνικὴν ἀνεξαρτησίαν τῶν χωρῶν».

Αὐτὰ ἐγράφησαν ἀπὸ τὸ ἀγγλικὸ καθεστωτικὸ περιοδικὸ The Economist ἤδη πρὸ 20 ἐτῶν καὶ διεδώθησαν στὸ ἑλληνικὸ κοινὸ ἀπὸ τὸ παραπάνω βιβλίο μου, τὸ ὁποῖο ἐπιπροσθέτως περιεῖχε ἕνα ἀποδεικτικὸ 5^ο κεφάλαιο ποὺ ἔφερε τὸν τίτλο, «Τὰ Βαλκάνια στὴν ἀρχὴ τῆς νέας χιλιετίας» διηρημένο σὲ τρεῖς ἑνότητες:  

α) Ὁ ἀνορθολογισμὸς στὶς διεθνεῖς σχέσεις. Ὁ ἀγγλοσαξωνικὸς σατανισμὸς: ἀπάτη καὶ ἠθική.

β) Οἱ ἀνθρωπιστικὲς ὀργανώσεις στὴν ὑπηρεσία τοῦ ἀγγλοσαξωνικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ. 

γ) Ἡ σοσιαλδημοκρατία, αἰώνιος Δούρειος Ἵππος τοῦ ἀγγλοσαξωνικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ.

Ἐφ’ ὅσον λοιπὸν ὅλες οἱ ἑλληνικὲς κυβερνήσεις, ἐνήμερες ὅτι ἡ χώρα μας ηὑρίσκετο ὑπὸ δυτικὴν κατοχὴν μέσῳ τῶν γενιτσαρικῶν στιφῶν τῶν ΜΚΟ ἐδῶ καὶ μία γενεά καὶ ἐφ’ ὅσον ὄχι μόνον δὲν ἀντέδρασαν ἀλλὰ καὶ ἀπέκρυψαν τὸ γεγονός, εἶναι ὁλοφάνερο ὅτι πρόκειται περὶ κατοχικῶν κυβερνήσεων καὶ πὼς οἱ νόμοι ποὺ καθιέρωσαν εἶναι κατοχικοὶ καὶ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει τὴν ἠθικὴν ὑποχρέωσιν -ὅπως ἐπὶ γερμανικῆς κατοχῆς τοῦ 1941-1944-  νὰ μὴν ὑπακούῃ στὴν κατοχικὴν Δικαιοσύνην καὶ νὰ ἐξεγείρεται βιαίως, κάτι ποὺ ἐκτὸς ἐλαχίστων ἐξαιρέσεων δὲν ἔκαμε, ἀποδεικνύοντας ὅτι ἔχει περιπέσει εἰς νάρκωσιν.

Στὰ πρόθυρα σημερινῆς ἐγχρώμου ἐπαναστάσεως στὸν ἑλληνικὸ χῶρο εἶναι εὐκαιρία, ἔστω καὶ ἄκρως καθυστερημένα, νὰ πάρῃ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς τὴν τύχην στὰ χέρια του πρὸς ἀναγέννησιν τοῦ Γένους τῶν Ἑλλήνων.

Δημήτρης  Κιτσίκης                22 Νοεμβρίου 2019                           

525- Ὁ Μακάριος ὡς καταστροφεὺς τῆς Κύπρου

Ὁ Μοῦσκος (1913-1977)

"Η νεκροψία του Αρχιεπισκόπου διενεργήθηκε επί τόπου στο κρεβάτι του στην Αρχιεπισκοπή γιατί οι προσωπικοί του γιατροί δεν δέχονταν να μεταφερθεί η σορός του στο νεκροτομείο. Όπως αναφέρει στο βιβλίο του «Κυπρίων ιατρών έργα», ο γιατρός Λάκης Αναστασιάδης, η νεκροτομή έγινε «με πρωτόγονες και απαράδεκτες νεκροτομικές διεργασίες» για αυτό και δεν κατέστη δυνατή η καταγραφή επίσημης νεκροτομικής έκθεσης".                                   

"Ο παθολογοανατόμος που διενήργησε τη νεκροτομή Πάνος Σταυρινός, ανέφερε: «Τα στεφανιαία αγγεία είχαν εκτεταμένες στενώσεις με διάχυτη ασβεστοποίηση και σκλήρυνση τους. Υπήρχε ουλή παλαιού εμφράγματος, αυτού που είχε υποστεί τον Απρίλιο του 1977. Η καρδιά παρουσίαζε υπερτροφία και το βάρος της υπολογίσθηκε – δεν είχαμε την απαραίτητη ζυγαριά για ακριβές μέτρημα- σε περίπου 450 – 480 γραμμάρια. Την καρδιά την αφαίρεσα από τη σορό και τη μετέφερα προσωπικά στο Λονδίνο για περαιτέρω εξετάσεις, κατόπιν οδηγιών του τότε Κυβερνητικού Εκπροσώπου, Μιλτιάδη Χριστοδούλου»....Ωστόσο στο Λονδίνο οι εξετάσεις δεν παρουσίασαν κάτι διαφορετικό και η καρδιά επέστρεψε στην Κύπρο. Ταριχεύθηκε και για τα επόμενα 33 χρόνια παρέμεινε στην Αρχιεπισκοπή, όταν το 2010 μεταφέρθηκε στο Θρονί όπου βρίσκεται ο τάφος του»

525- Ὁ Μακάριος ὡς καταστροφεὺς τῆς Κύπρου

Ὅπως γνωρίζουν αὐτοὶ ποὺ παρακολουθοῦν τὴν ζωή μου δὲν εἶμαι μόνον καθηγητὴς καὶ συγγραφεὺς  ἀλλὰ καὶ ἄνθρωπος τῆς δράσεως κατὰ τὴν μακρόχρονη σταδιοδρομία μου, ἀπορρίπτοντας ὅμως πάντα, τοὐλάχιστον μέχρι στιγμῆς, τὴν ἄμεση ἐμπλοκή μου στὴν πολιτικὴ τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ χώρου, δηλαδὴ του τόπου μας (ἀλλὰ καὶ στὶς δύο ἄλλες χῶρες τῶν ὁποίων εἶμαι ὑπήκοος, ἤτοι τὴν Γαλλία καὶ τὸν Καναδᾶ) ὡς βουλευτὴς ἤ ὑπουργός. Ἐνδιαφέρομαι πρωτίστως γιὰ τὴν ὑστεροφημία μου, ὡς προφήτης τοῦ συμπαντικοῦ ἑλληνισμοῦ γνωρίζοντας κάλλιστα, ὡς ἱστορικός, ὅτι αὐτοὶ ποὺ προβάλλονται ἐν ζωῇ ἐξαφανίζονται μετὰ θάνατον.

Κατόπιν αἰτήσεως ἀναγνωστῶν μου ἐπαναλαμβάνω ἐδῶ  τμηματικά, διότι μέχρι στιγμῆς ἀποφεύγω νὰ γράψω τὴν αὐτοβιογραφία μου, μερικὲς μαρτυρίες μου περὶ Κύπρου:

andreas demetriu  November 14, 2019 at 9:53 AM

Κ Κιτσίκη...θα ήθελα την άποψη σας σαν ιστορικού για τον Αρχιεπίσκοπο Μακάριο . Ευχαριστώ.

Endiamese PeriocheNovember 14, 2019 at 7:41 PM

Τὸν Μακάριο τὸν ἐγνώρισα προσωπικὰ στὴν Κύπρο. Ὑπῆρξε ὁ καταστροφεὺς τῆς Κύπρου. 1) Ἦταν οὐσιαστικἀ ἄθεος. 2) Ἥθελε νὰ ἀντιγράψῃ τὸ ἐγχείρημα τοῦ Βενιζέλου τοῦ 1910 νὰ ἔλθη ἀπὸ τὴν νῆσο του στὴν Ἀθήνα καὶ νὰ γίνῃ πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος. Ἀφοῦ ἀπέτυχε ἐνεφανίσθη ἀντίθετος μὲ τὴν Ἕνωσι γιὰ νὰ παραμείνη πρόεδρος τῆς Κύπρου 3) Μοῦ εἶχε δηλώσει πὼς περιφρονοῦσε τοὺς Τουρκοκυπρίους καὶ ὅτι ἠδύνατο νὰ τοὺς ἔχῃ τοῦ χεριοῦ του μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καταργήσῃ μονομερῶς τὸ κυπριακὸ σύνταγμα τὸ 1963 εἰς βάρος τῶν Τουρκοκυπρίων κάτι ποὺ ἔφερε τὴν τουρκικὴ εἰσβολὴ τοῦ 1974. 4)Ὑπῆρξε ὑπεύθυνος τῆς δολοφονίας τοῦ Πολυκάρπου Γιωρκάτζη (καὶ ὄχι ἡ χούντα τῶν Ἀθηνῶν ὅπως ἐγράφη). Ὁ Γιωρκάτζης ἐδολοφονήθη τὸ 1970 ὀλίγον μετὰ τὴν συνάντησι ποὺ εἶχα μαζί του. (Τὸ 1968 μὲ εἶχε καλέσει στὸ λημέρι του τοῦ Τροόδους, στὰ βαπτίσια τοῦ υἱοῦ του Κώστα καὶ τῆς Φωτεινῆς, τὸ γένος Λεβέντη). Δυστυχῶς ὁ Μακάριος ἐπέζησε τὸ 1974 τῆς ἀποπείρας δολοφονίας του καὶ ἔτσι ὁ Γλαῦκος Κληρίδης ἠρνήθη νὰ ἀναλάβῃ μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀναλάβη πρόεδρος ὁ ἐγκληματίας δημοσιογράφος Νῖκος Σαμψών. Δημήτρης Κιτσίκης

Γρηγόρης Τσελεπής November 15, 2019 at 3:52 AM

Αυτά τα άγνωστα γεγονότα αλλά σημαντικά επιβάλλεται να τα δημοσιοποιήσετε συνολικά όχι με το σταγονόμετρο. Και σίγουρα είναι πάμπολλα.

Apostel Gatsias, Facebook,15-IX-2019 - "Ἔχετε ἕνα μικρὸ λαθᾷκι κ. Καθηγητᾶ. Ὁ Μακάριος, ΔΕΝ ΄ἐπέζησε τὸ 1974 τῆς ἀποπείρας δολοφονίας του`. Διότι ὑπᾴρχουν πολλοὶ τρόποι νὰ σκυλευθῇ εἷς ἄνθρῳπος. Δὲν ξέρω τὶ ἔγινε μετὰ τὸ 2010 μὲ τὴν καρδιὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Προέδρου. Γνῳρίζω ὅμως καλῶς ὅτι μέχρι τὸ 1995 ἦτο εἰς χεῖρας φίλου ἱατροῦ διεθνοῦς φῄμης, τοῦ κ. Ἀ. Τ. (δὲν ἔχω ἐξουσιοδότῃση νὰ εἰπῶ τὸ ὄνομὰ του), ἀλλὰ λέω ἐκεῖνο ποὺ ὁ ἴδιος μοῦ ἐνεπιστεύθη. Ὅτι ἡ ᾕρεμη πορεία τοῦ Καραμαναλῃτισμοῦ, δὲν θὰ ἦτο ἡ ἴδγια ἐὰν ἐλέγετο ἡ Ἀλῄθχεια. ᾩστόσο, μοῦ ἐπεσῄμανε δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ μεγαλλίτερο κακὸ στὸν Ἑλλῃνισμὸ. Ἐκ τῆς δικῆς μου μελέτης συνελόντι εἰπεῖν εἰκάζω ὅτι ἡ ἀνθελλῃνικὴ Τέταρτη Χοῦντα Ἀνδρουτσόπουλου - Γκιζίκη, δὲν ἀπέτυχε. Ὄντως σκότῳσε τὸν Μακάριο. Μαζὶ του, ἄγνῳστο πόσες χιλιᾷδες ἑλλῃνόπουλων καὶ τουρκόπουλων, ἔχοντας ἐπιστέγασμα τὴν ἑδραίωση ἄχρι τοῦ νῦν τῆς πχιὸ ἀθλίας Φαυλοκρατίας, τὸν Νεοδῳσιλογισμὸ καὶ ὅ,τι τελεῖ ἐν ἐξελίξει. Μαζῇ μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Πρόεδρο μεγάλου Τμῄματος τοῦ Ἑλλῃνισμοῦ, ἐδολοφονῄθη καὶ ἡ ἀτυχὴς Ἑλλὰς καὶ ἡ ἀφελὴς Κῦπρος. Περὶ πολυπράκτορος Γεῳρκάτζη, οὐδεὶς δύναται νὰ γνωρίζῃ περισσότερα καὶ καλλίτερα ἀπὸ ὴν γυναῖκα του καὶ τὸν ἄνθρῳπο ὅστις τὴν ἐνυμφεύθη, τοῦ καλοῦ μου φίλου Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου (ποὺ εἶχαν κλέψει τὴν σῳρὸν του, παγκόσμια πρῴτη στὰ διεθνῆ χρονικὰ). Λοιπὸν, ὅταν ὁλοκλῄρωσα τὴν ἕρευνὰ μου, ἰδίοις ἐξόδοις ἐτύπῳσα τὴν Μελέτην καὶ τὴν ἔθεσα ὑπ᾿ ὄψιν του. Μὲ ἐξῴρκισεν νὰ μῂν δημοσιεύσω τίποτε. Τὸ βιβλίον ἐμελετήθη μόνον ὑπ᾿ ἐκείνου. Πέντε φορὲς πῇγα ἐκείνη τὴν χρονιὰ (2004) εἰς Κῦπρον. Ἐπείσθην ὅτι ὁ γενναῖος Πρόεδρος Τάσσος εἶχεν δίκαιον. Ἔτσι ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Ἄλλη μιὰ βρῳμιὰ νὰ πάῃ στὰ Ἀρχεῖα καὶ τὰ Ἀζῄτητα τοῦ Φακ. Κῦπρος. Τῴρα ποὺ τὸ Τέλος εἶναι ὁρατὸν, κάτι μὲ γαργαλάει, ὅσον κι ἄν ἡ Ὑπόθεσις αὐτὴ πλέον δὲν ...πουλᾴει. Εἶς Κερκυραῖος θἄλεγεν: `Τὰ παλῃὰ μας βᾴσανα περᾴσανε καὶ πᾷνε καὶ τὰ τῳρινὰ, γίναν φίδγια, νὰ μᾶς φᾷνε`. Μετ᾿ ἐξαιρέτου ὑπολῄψεως, +Ἀπο" (Αἰδεσιμότατος Ἀπόστολος Κ. Γάτσιος, Γυμνάσιο Νέων Ἐπιβατῶν, Δῆμος Θερμαϊκοῦ).

Ἀπάντησίς μου:  Τὴν νύκτα ποὺ ἠκολούθησε τὸ πραξικόπημα τῆς 15ης Ἰουλίου 1974, στὶς 3 τὸ πρωί περίπου, Κύπριοι τῆς ΕΟΚΑ Β΄ ἐρχόμενοι ἀπὸ τὴν Κύπρο μἐ ἐξύπνησαν στὴν κατοικία μου τῶν Ἀθηνῶν γιὰ νὰ μοῦ ἀναγγείλουν ὅτι ἦσαν παρόντες στὴν ἐκτέλεσι τοῦ Μακαρίου καὶ ὅτι τὸν εἶχαν εἰδῆ, μὲ τὰ μάτια τους, σκοτωμένο. Ὅταν ὅμως τὸν ἄκουσαν νὰ ὁμιλῇ ζωντανὸ ἀπὸ τὴν Πάφο ὑπέθεσαν ὅτι εἶχε μαζί του στὸ Προεδρικὸ Μέγαρο ἕναν σωσία καὶ ὅτι στὴν πραγματικότητα ὁ σωσίας εἶχε δολοφονηθῆ ἐνῷ ὁ Μακάριος εἶχε διαφύγει ἀπὸ τὴν πίσω πόρτα τοῦ Μεγάρου. Δημήτρης Κιτσίκης