Ὁ Μοῦσκος
(1913-1977)
"Η νεκροψία του
Αρχιεπισκόπου διενεργήθηκε επί τόπου στο κρεβάτι του στην Αρχιεπισκοπή γιατί οι
προσωπικοί του γιατροί δεν δέχονταν να μεταφερθεί η σορός του στο νεκροτομείο.
Όπως αναφέρει στο βιβλίο του «Κυπρίων ιατρών έργα», ο γιατρός Λάκης
Αναστασιάδης, η νεκροτομή έγινε «με πρωτόγονες και απαράδεκτες νεκροτομικές διεργασίες»
για αυτό και δεν κατέστη δυνατή η καταγραφή επίσημης νεκροτομικής έκθεσης".
"Ο παθολογοανατόμος που διενήργησε τη νεκροτομή Πάνος Σταυρινός, ανέφερε: «Τα
στεφανιαία αγγεία είχαν εκτεταμένες στενώσεις με διάχυτη ασβεστοποίηση και
σκλήρυνση τους. Υπήρχε ουλή παλαιού εμφράγματος, αυτού που είχε υποστεί τον
Απρίλιο του 1977. Η καρδιά παρουσίαζε υπερτροφία και το βάρος της υπολογίσθηκε
– δεν είχαμε την απαραίτητη ζυγαριά για ακριβές μέτρημα- σε περίπου 450 – 480
γραμμάρια. Την καρδιά την αφαίρεσα από τη σορό και τη μετέφερα προσωπικά στο
Λονδίνο για περαιτέρω εξετάσεις, κατόπιν οδηγιών του τότε Κυβερνητικού
Εκπροσώπου, Μιλτιάδη Χριστοδούλου»....Ωστόσο στο Λονδίνο οι εξετάσεις
δεν παρουσίασαν κάτι διαφορετικό και η καρδιά επέστρεψε στην Κύπρο. Ταριχεύθηκε
και για τα επόμενα 33 χρόνια παρέμεινε στην Αρχιεπισκοπή, όταν το 2010 μεταφέρθηκε
στο Θρονί όπου βρίσκεται ο τάφος του»
525-
Ὁ Μακάριος ὡς καταστροφεὺς τῆς Κύπρου
Ὅπως
γνωρίζουν αὐτοὶ ποὺ παρακολουθοῦν τὴν ζωή μου δὲν εἶμαι μόνον καθηγητὴς καὶ
συγγραφεὺς ἀλλὰ καὶ ἄνθρωπος τῆς δράσεως
κατὰ τὴν μακρόχρονη σταδιοδρομία μου, ἀπορρίπτοντας ὅμως πάντα, τοὐλάχιστον μέχρι
στιγμῆς, τὴν ἄμεση ἐμπλοκή μου στὴν πολιτικὴ τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ χώρου, δηλαδὴ
του τόπου μας (ἀλλὰ καὶ στὶς δύο ἄλλες χῶρες τῶν ὁποίων εἶμαι ὑπήκοος, ἤτοι τὴν
Γαλλία καὶ τὸν Καναδᾶ) ὡς βουλευτὴς ἤ ὑπουργός. Ἐνδιαφέρομαι πρωτίστως γιὰ τὴν
ὑστεροφημία μου, ὡς προφήτης τοῦ συμπαντικοῦ ἑλληνισμοῦ γνωρίζοντας κάλλιστα,
ὡς ἱστορικός, ὅτι αὐτοὶ ποὺ προβάλλονται ἐν ζωῇ ἐξαφανίζονται μετὰ θάνατον.
Κατόπιν
αἰτήσεως ἀναγνωστῶν μου ἐπαναλαμβάνω ἐδῶ
τμηματικά, διότι μέχρι στιγμῆς ἀποφεύγω νὰ γράψω τὴν αὐτοβιογραφία μου,
μερικὲς μαρτυρίες μου περὶ Κύπρου:
Κ Κιτσίκη...θα ήθελα την άποψη σας σαν ιστορικού για τον
Αρχιεπίσκοπο Μακάριο . Ευχαριστώ.
Τὸν Μακάριο τὸν ἐγνώρισα προσωπικὰ στὴν Κύπρο. Ὑπῆρξε ὁ καταστροφεὺς τῆς Κύπρου. 1) Ἦταν οὐσιαστικἀ ἄθεος. 2) Ἥθελε νὰ ἀντιγράψῃ τὸ ἐγχείρημα τοῦ Βενιζέλου τοῦ 1910 νὰ ἔλθη ἀπὸ τὴν νῆσο του στὴν Ἀθήνα καὶ νὰ γίνῃ πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος. Ἀφοῦ ἀπέτυχε ἐνεφανίσθη ἀντίθετος μὲ τὴν Ἕνωσι γιὰ νὰ παραμείνη πρόεδρος τῆς Κύπρου 3) Μοῦ εἶχε δηλώσει πὼς περιφρονοῦσε τοὺς Τουρκοκυπρίους καὶ ὅτι ἠδύνατο νὰ τοὺς ἔχῃ τοῦ χεριοῦ του μὲ ἀποτέλεσμα νὰ καταργήσῃ μονομερῶς τὸ κυπριακὸ σύνταγμα τὸ 1963 εἰς βάρος τῶν Τουρκοκυπρίων κάτι ποὺ ἔφερε τὴν τουρκικὴ εἰσβολὴ τοῦ 1974. 4)Ὑπῆρξε ὑπεύθυνος τῆς δολοφονίας τοῦ Πολυκάρπου Γιωρκάτζη (καὶ ὄχι ἡ χούντα τῶν Ἀθηνῶν ὅπως ἐγράφη). Ὁ Γιωρκάτζης ἐδολοφονήθη τὸ 1970 ὀλίγον μετὰ τὴν συνάντησι ποὺ εἶχα μαζί του. (Τὸ 1968 μὲ εἶχε καλέσει στὸ λημέρι του τοῦ Τροόδους, στὰ βαπτίσια τοῦ υἱοῦ του Κώστα καὶ τῆς Φωτεινῆς, τὸ γένος Λεβέντη). Δυστυχῶς ὁ Μακάριος ἐπέζησε τὸ 1974 τῆς ἀποπείρας δολοφονίας του καὶ ἔτσι ὁ Γλαῦκος Κληρίδης ἠρνήθη νὰ ἀναλάβῃ μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀναλάβη πρόεδρος ὁ ἐγκληματίας δημοσιογράφος Νῖκος Σαμψών. Δημήτρης Κιτσίκης
Αυτά τα άγνωστα γεγονότα αλλά σημαντικά επιβάλλεται να τα
δημοσιοποιήσετε συνολικά όχι με το σταγονόμετρο. Και σίγουρα είναι πάμπολλα.
Apostel Gatsias, Facebook,15-IX-2019 - "Ἔχετε ἕνα μικρὸ λαθᾷκι κ. Καθηγητᾶ. Ὁ Μακάριος, ΔΕΝ ΄ἐπέζησε τὸ 1974 τῆς ἀποπείρας δολοφονίας του`. Διότι ὑπᾴρχουν πολλοὶ τρόποι νὰ σκυλευθῇ εἷς ἄνθρῳπος. Δὲν ξέρω τὶ ἔγινε μετὰ τὸ 2010 μὲ τὴν καρδιὰ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Προέδρου. Γνῳρίζω ὅμως καλῶς ὅτι μέχρι τὸ 1995 ἦτο εἰς χεῖρας φίλου ἱατροῦ διεθνοῦς φῄμης, τοῦ κ. Ἀ. Τ. (δὲν ἔχω ἐξουσιοδότῃση νὰ εἰπῶ τὸ ὄνομὰ του), ἀλλὰ λέω ἐκεῖνο ποὺ ὁ ἴδιος μοῦ ἐνεπιστεύθη. Ὅτι ἡ ᾕρεμη πορεία τοῦ Καραμαναλῃτισμοῦ, δὲν θὰ ἦτο ἡ ἴδγια ἐὰν ἐλέγετο ἡ Ἀλῄθχεια. ᾩστόσο, μοῦ ἐπεσῄμανε δὲν ἔπρεπε νὰ γίνῃ μεγαλλίτερο κακὸ στὸν Ἑλλῃνισμὸ. Ἐκ τῆς δικῆς μου μελέτης συνελόντι εἰπεῖν εἰκάζω ὅτι ἡ ἀνθελλῃνικὴ Τέταρτη Χοῦντα Ἀνδρουτσόπουλου - Γκιζίκη, δὲν ἀπέτυχε. Ὄντως σκότῳσε τὸν Μακάριο. Μαζὶ του, ἄγνῳστο πόσες χιλιᾷδες ἑλλῃνόπουλων καὶ τουρκόπουλων, ἔχοντας ἐπιστέγασμα τὴν ἑδραίωση ἄχρι τοῦ νῦν τῆς πχιὸ ἀθλίας Φαυλοκρατίας, τὸν Νεοδῳσιλογισμὸ καὶ ὅ,τι τελεῖ ἐν ἐξελίξει. Μαζῇ μὲ τὸν Ἀρχιεπίσκοπο Πρόεδρο μεγάλου Τμῄματος τοῦ Ἑλλῃνισμοῦ, ἐδολοφονῄθη καὶ ἡ ἀτυχὴς Ἑλλὰς καὶ ἡ ἀφελὴς Κῦπρος. Περὶ πολυπράκτορος Γεῳρκάτζη, οὐδεὶς δύναται νὰ γνωρίζῃ περισσότερα καὶ καλλίτερα ἀπὸ ὴν γυναῖκα του καὶ τὸν ἄνθρῳπο ὅστις τὴν ἐνυμφεύθη, τοῦ καλοῦ μου φίλου Προέδρου Τάσσου Παπαδόπουλου (ποὺ εἶχαν κλέψει τὴν σῳρὸν του, παγκόσμια πρῴτη στὰ διεθνῆ χρονικὰ). Λοιπὸν, ὅταν ὁλοκλῄρωσα τὴν ἕρευνὰ μου, ἰδίοις ἐξόδοις ἐτύπῳσα τὴν Μελέτην καὶ τὴν ἔθεσα ὑπ᾿ ὄψιν του. Μὲ ἐξῴρκισεν νὰ μῂν δημοσιεύσω τίποτε. Τὸ βιβλίον ἐμελετήθη μόνον ὑπ᾿ ἐκείνου. Πέντε φορὲς πῇγα ἐκείνη τὴν χρονιὰ (2004) εἰς Κῦπρον. Ἐπείσθην ὅτι ὁ γενναῖος Πρόεδρος Τάσσος εἶχεν δίκαιον. Ἔτσι ἔπρεπε νὰ γίνῃ. Ἄλλη μιὰ βρῳμιὰ νὰ πάῃ στὰ Ἀρχεῖα καὶ τὰ Ἀζῄτητα τοῦ Φακ. Κῦπρος. Τῴρα ποὺ τὸ Τέλος εἶναι ὁρατὸν, κάτι μὲ γαργαλάει, ὅσον κι ἄν ἡ Ὑπόθεσις αὐτὴ πλέον δὲν ...πουλᾴει. Εἶς Κερκυραῖος θἄλεγεν: `Τὰ παλῃὰ μας βᾴσανα περᾴσανε καὶ πᾷνε καὶ τὰ τῳρινὰ, γίναν φίδγια, νὰ μᾶς φᾷνε`. Μετ᾿ ἐξαιρέτου ὑπολῄψεως, +Ἀπο" (Αἰδεσιμότατος Ἀπόστολος Κ. Γάτσιος, Γυμνάσιο Νέων Ἐπιβατῶν, Δῆμος Θερμαϊκοῦ).
Ἀπάντησίς μου: Τὴν νύκτα ποὺ ἠκολούθησε τὸ πραξικόπημα τῆς 15ης Ἰουλίου 1974, στὶς 3 τὸ πρωί περίπου, Κύπριοι τῆς ΕΟΚΑ Β΄ ἐρχόμενοι ἀπὸ τὴν Κύπρο μἐ ἐξύπνησαν στὴν κατοικία μου τῶν Ἀθηνῶν γιὰ νὰ μοῦ ἀναγγείλουν ὅτι ἦσαν παρόντες στὴν ἐκτέλεσι τοῦ Μακαρίου καὶ ὅτι τὸν εἶχαν εἰδῆ, μὲ τὰ μάτια τους, σκοτωμένο. Ὅταν ὅμως τὸν ἄκουσαν νὰ ὁμιλῇ ζωντανὸ ἀπὸ τὴν Πάφο ὑπέθεσαν ὅτι εἶχε μαζί του στὸ Προεδρικὸ Μέγαρο ἕναν σωσία καὶ ὅτι στὴν πραγματικότητα ὁ σωσίας εἶχε δολοφονηθῆ ἐνῷ ὁ Μακάριος εἶχε διαφύγει ἀπὸ τὴν πίσω πόρτα τοῦ Μεγάρου. Δημήτρης Κιτσίκης