Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μλέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Sep 28, 2016

318 - Ἔκκληση γιὰ μπέσα ἀπὸ τὸν ὑπουργὸ Παιδείας




Ὁ Χριστός-Τσὲ κολλημένος στὴν κυλότα τοῦ καταναλωτισμοῦ



318 - Ἔκκληση γιὰ μπέσα ἀπὸ τὸν ὑπουργὸ Παιδείας

Ἐμεγάλωσα ὡς μαρξιστής-λενινιστὴς μὲ τὸ σύνθημα ὅτι ἡ θρησκεία εἶναι τὸ ὄπιο τοῦ λαοῦ καὶ τελικὰ ἀπεφάσισα νὰ γίνω ὀπιομανής. Ὁ ἄνθρωπος δὲν ζῇ χωρὶς ὄπιο καὶ οἱ ἀρχαῖοι εἶχαν τὴν Ἀθηνᾶ καὶ οἱ νέοι τὴν Παναγία καὶ τελικὰ οἱ ἄθεοι δὲν ἄντεξαν τὸ κενὸ ποὺ ἡ ἀθεΐα ἐδημιούργησε μέσα τους καὶ ὁ Βολταιριανὸς Διαφωτισμός, ποὺ δὲν εἶχε προφθάσει νὰ ἐμφανισθῇ στὸν ΙΗ΄αἰῶνα, ἤδη πρὸ τοῦ τέλους τοῦ αἰῶνος αὐτοῦ κατερρακώθη ἀπὸ τὴν παιδικὴ φωνὴ τοῦ Ῥουσσὼ ποὺ ἀπεστόμωσε τὸν οὐσιαστικὰ ἄθεο χρηματιστῆ Βολταῖρο, μὲ τὴν ἀπέραντη καρδιακὴ πίστη του στὸν Θεό.

 Ὁ ΙΘ΄αἰὼν ὑπῆρξε ἡ δυναμικὴ ἐπάνοδος τοῦ θρησκευτικοῦ αἰσθήματος μέσῳ ἑνὸς ἀκράτου ῥομαντισμοῦ, ἐνῷ ὁ Κ΄, ὅπως τὸ εἶχε προείδει ὁ Νίτσε, ἄφησε τὴν  θέση του στὸν Ἀντίχριστο, δηλαδὴ καὶ πάλι στὸ θρησκευτικὸ αἴσθημα. Τέλος ὁ Μαλρώ, στὴν δεκαετία τοῦ 1960, ἐδήλωνε πὼς ὁ ΚΑ’ αἰὼν θὰ ἦτο θρησκευτικός. Αὐτὸ καὶ ἔγινε, πλὴν Συριζαίων.

Γράφω στὸ βιβλίο μου, Ἡ Τρίτη ἰδεολογία καὶ ἡ Ὀρθοδοξία (Βιβλιοπωλεῖο τῆς Ἑστίας), σσ.94-95: «Ἐπειδὴ ὁ Ῥουσσὼ δὲν εἶχε θρησκευτικὴ παίδευση καὶ ἐπειδὴ εἶχε πάθει σύγχυση λόγῳ τῆς ἀλλαξοπιστίας του, προσπαθεῖ νὰ οἰκοδομήσῃ ἰδική του θρησκεία στὴν ὁποία ἡ ἰδέα τοῦ Σατανᾶ, τοῦ κακοῦ, ὑπάρχει μόνον ὡς κοινωνικὸ φαινόμενο καὶ ὄχι θεολογικά. Τὸν δὲ Θεὸ τὸν βλέπει ὡς ἀπόλυτη καλωσύνη, ἀλλὰ ὄχι ὡς τριαδικό. Ὅλες οἱ θρησκεῖες, λέγει, εἶναι καλὲς καὶ συνεπῶς τὸ πιὸ σωστὸ εἶναι νὰ ἀκολουθῆ τὸ παιδὶ τὴν θρησκεία τῶν γονέων του, κάτι ποὺ δυστυχῶς δὲν ἠμπόρεσε νὰ πραγματοποιήσῃ ὁ Ῥουσσὼ γιὰ τὸν ἑαυτό του. Ἀλλὰ ὁ Αἰμίλιος (στὸ ἐγχειρίδιο τοῦ Ῥουσσὼ γιὰ τὴν παιδεία τῶν νέων), σὰν τὸν Ῥουσσώ, εἶναι χωρὶς πατέρα καὶ χωρὶς πατρίδα καὶ συνεπῶς θὰ διαλέξῃ μία θρησκεία στὴν συνείδηση ποὺ κάθε ἄνθρωπος, ἐκ τοῦ φυσικοῦ του, ἔχει τῆς ἐννοίας τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ. Πρόκειται γιὰ τὴν «φυσικὴ θρησκεία» ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν θεϊκὴ ἀποκάλυψη. Εἶναι ἕνας μυστικισμὸς ἐκτὸς τῶν ἐκκλησιῶν. Ἡ βασικὴ θρησκεία, γράφει, εἶναι ἡ θρησκεία τῆς καρδιᾶς».

Ἀκριβῶς σὲ αὐτὴν τὴν κοινωνικὴ δομὴ ἐβασίζετο ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία. Κάθε μιλλέτι εἶχε τὴν ἰδική του θρησκεία καὶ τὰ ἰδικά του σχολεῖα καὶ ὅπως λέγει ὁ Ῥουσσώ, τὸ παιδὶ ἠκολούθη τὴν θρησκεία τῶν γονέων του. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ ἐθνοκράτος περιορίζεται σὲ ἕνα μόνον μιλλέτι, ὑποχρεωτικὰ τὰ παιδιὰ πρέπει νὰ μεγαλώνουν στὴν θρησκεία τοῦ μιλλετίου τους ποὺ καθιστᾷ τὸ συγκεκριμένο ἐθνοκράτος. Γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἡ θρησκεία αὐτὴ εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία. Γιὰ τὴν ψυχικὴ ὑγεία τῶν παιδιῶν μας καμμία ἀλλη θρησκεία δὲν πρέπει νὰ διδάσκεται, διαφορετικὰ θὰ γεννήσῃ τὰ προβλήματα ποὺ ἐγνώρισε ὡς ἄπατρις ὁ Ῥουσσώ, ὁ ὁποῖος ψάχνοντας ἀπελπισμένα νὰ ξαναεύρῃ τὴν καλβινιστικὴ ἑλβετική του ταυτότητα, ὑπέγραφε τὰ βιβλία του μὲ τὴν μνεία, «πολίτης τῆς Γενεύης» καὶ ὄχι Γάλλος.

Αὐτὸ ποὺ γίνεται στὴν Εὐρώπη καὶ στὴν ἀποικιακὴ γωνία της, τὴν Ἑλλάδα, εἶναι ἐξωφρενικό. Ἀπὸ τὴν μία πλευρὰ δέχονται μπουλούκια μουσουλμάνων καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη προσπαθοῦν γιὰ νὰ τὰ ἐντάξουν στὰ χριστιανικά τους ἐθνοκράτη, μεγαλώνοντας τὰ παιδιά τους, μαζὶ μὲ τοὺς ντόπιους, προσφέροντάς τους μία πανθρησκευτικὴ σοῦπα ποὺ δὲν ἱκανοποιεῖ οὔτε τοὺς χριστιανούς, οὔτε τοὺς μουσουλμάνους. Τὴν ἴδια στιγμή, στὸ ὄνομα τῆς ἐλευθερίας τῆς γνώμης ὑβρίζουν χυδαῖα στὴν Γαλλία καὶ τὴν Ὁλλανδία τὸν Προφήτη, ἀπαγορεύουν τὴν παραδοσιακὴ ἐνδυμασία τῶν μουσουλμανίδων μὲ πρόσχημα τὸν δυτικὸ πολιτισμό, καὶ ἐτοιμάζουν νὰ ξεχειλίσῃ τὸ καζάνι τοῦ τζιχαδισμοῦ ποὺ θὰ μᾶς κάψῃ ὅλους. Ἡ συριζαίϊκη ἀμορφωσιὰ στὸ ζενίθ της.

Οἱ ἀντιϊμπεριαλιστικὲς ἐπαναστάσεις σὲ ὅλον τὸν πλανήτη, στὸν ὄνομα τοῦ μαρξισμοῦ-λενινισμοῦ, μετατρέπονται σὲ θρησκευτικές. Θρησκευτικὰ εἰκονίσματα τοῦ Γκεβάρα, τοῦ Μάο, τοῦ Στάλιν καὶ τοῦ Πούτιν πολλαπλασιάζονται. Ὁ λαὸς σὲ ὅλον τὸν  πλανήτη προσκυνᾷ τοὺς ἥρωές του ὡς θεοὺς καὶ διατείνεται ὅτι ὁ Μάο εἶναι Βούδδας καὶ ὁ Γκεβάρα Χριστός. Τὴν ἴδια στιγμὴ ὁ καπιταλισμὸς ποὺ πουλᾷ τὰ πάντα γιὰ νὰ βγάλῃ χρήματα, κολλᾶ τὸ πρόσωπο τοῦ Γκεβάρα-Χριστοῦ στὶς γυναικεῖες κυλότες καὶ στὰ μπλουζάκια τῶν νέων.

 Ὁ ὑπουργὸς Παιδείας τῆς χώρας μας ἔγινε σύμβολο σκονισμένων ἰδεῶν καὶ ἀμαθείας ποὺ ἐπιδεινώνει τὴν ἤδη τραγικὴ κατάσταση τῆς ἑλληνικῆς παρακμῆς. Ἕως πότε;


Δημήτρης Κιτσίκης                                 28 Σεπτεμβρίου 2016 

Sep 21, 2016

317 - Ἔκκληση πρὸς ἀγνοὺς βασιλόφρονες

317 - Ἔκκληση πρὸς ἀγνοὺς βασιλόφρονες

Ὡς μοναρχικὸς τῆς πρώτης ὥρας καὶ πρωτεργάτης τῶν ἐνεργειῶν γιὰ τὴν ἐπάνοδο τοῦ βασιλικοῦ θεσμοῦ στὴν Ἑλλάδα, ἀπευθύνω ἔκκληση πρὸς τοὺς ἀνέκαθεν ἀγνοὺς βασιλικοὺς τῆς χώρας μας νὰ ἀπορρίψουν τὴν προπαγάνδα τῶν ἀπηρχαιωμένων πολιτικῶν κύκλων  ποὺ προσποιοῦνται ὅτι στηρίζουν τὸν Κωνσταντῖνο καὶ τὴν οἰκογένειά του ἀλλὰ συνάμα προσπαθοῦν νὰ τὸν κάνουν συμμέτοχο τοῦ μίσους ποὺ ἐκδηλώνουν κατὰ τῶν κομμουνιστῶν, τῶν μασόνων, τῶν ἑβραίων, τῶν σιωνιστῶν, τοῦ Ἰσραήλ καὶ τῆς Τουρκίας.

Κατ’ἀρχάς, ὁ βασιλεύς, καὶ μόνον αὐτὸς ἀποφασίζει ποία πολιτικὴ θὰ ἀκολουθήσῃ καὶ θὰ πλαισιωθῇ ἀπὸ ἀνθρώπους τῆς ἀρεσκείας του. Δὲν δέχεται καὶ δὲν θὰ δεχθῇ ποτὲ νὰ ἀκολουθήσῃ συμφεροντολόγους πολιτικοὺς ποὺ θὰ θελήσουν νὰ ἀναρριχηθοῦν στοὺς ὤμους του. Αὐτὸ ἔκαμε ὁ Γεώργιος Α΄ ὅταν τὸ 1935 τὸν ἐπανέφερε ὁ Κονδύλης, νομίζοντας ὅτι θὰ ἐπωφεληθῇ τῆς παλινορθώσεως καὶ ἀντ’αὐτοῦ ὁ ἄναξ ἐπέλεξε τελικὰ τὸν ἀγνὸ βασιλόφρονα Μεταξᾶ.

Τὸ 1946 ἐπανῆλθε ὑπὸ τοὺς ἀλαλαγμοὺς τῶν γερμανοτσολιάδων ποὺ ἀρχικῶς ἔδιδαν προσωπικὸ ὅρκο στὸν Χίτλερ καὶ ὅταν ἀπεβιβάσθη ὁ βρεταννικὸς στρατὸς στὴν Ἑλλάδα ὑπὸ τὸν στρατηγὸ Σκόμπι μετεμορφώθησαν σὲ ἀγγλοτσολιάδες καὶ ὡς «ἐθνικόφρονες» (καὶ ὄχι ἐθνικιστές) ἐκόλλησαν στὸν  ἄνακτα τὴν ἰδική τους αἰσχρὴ  ὀνομασία τοῦ μοναρχοφασισμοῦ μὲ ἀποτέλεσμα τὸ 1967 νὰ ἐκδιωχθῆ ἀπὸ τὸν θρόνο του καὶ τὴν πολυαγαπημένη πατρίδα του, τὴν Ἑλλάδα.

Ὑπενθυμίζω λοιπόν, γιὰ τοὺς μή γνωρίζοντες, μερικὰ ἁπλὰ πράγματα:

1 - Ὁ Ἄναξ ἐξεφράσθη δημοσίως, μὲ τὸν πλέον καθαρὸ τρόπο, ὑπὲρ τῆς πρωθυπουργίας τοῦ Τσίπρα, ἤδη ἀπὸ τὸν Ἰανουάριο 2015,  δηλαδὴ ὅταν ὁ Ἀλέξης δὲν εἶχε ἀκόμη προδώσει τὰ κομμουνιστικά του ἰδανικά. Ὁ Κωνσταντῖνος λοιπόν, ἔδωσε τὴν εὐλογία του σὲ κομμουνιστὴ πρωθυπουργό.

2 - Ἡ ἑλληνικὴ βασιλικὴ οἰκογένεια εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὴν βρεταννικὴ δυναστεία, ἡ βασίλισσα τῆς ὁποίας προΐσταται τῆς βρεταννικῆς μασονίας. Οἱ δύο πλέον ἐπιφανεῖς ἕλληνες πολιτικοὶ τοῦ Κ΄ αἰῶνος, ποὺ καὶ οἱ δύο ἦσαν βασιλικοί, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος καὶ ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς, ἦσαν μασόνοι.

3 - Ὁ Βασιλεὺς Παῦλος ὑπῆρξε ἀπὸ τοὺς πρωτεργάτες τῆς ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας τὸ 1960 καὶ οἱ βασιλεῖς μας, ἀπὸ τὸν ΙΘ΄ ἤδη αἰῶνα, ὑπῆρξαν ὀπαδοὶ τῆς ἑλληνοτουρκικῆς φιλίας καὶ μάλιστα συνομοσπονδίας (βλέπε τὴν περίφημη ἀφίσα τοῦ 1878 ποὺ ἀπεικονίζει τὸν βασιλέα Γεώργιο Α΄ καὶ τὸν σουλτᾶνο Ἀβδουλχαμίτ, ὑπὸ τὸν τίτλο, «Οἱ δύο κυρίαρχοι τῆς Ἀνατολῆς»).

4 - Ἡ οἰκογένεια τοῦ Κωνσταντίνου περιλαμβάνει πριγκίπισσα ἑβραϊκῆς καταγωγῆς καὶ ὁ Κωνσταντῖνος, ὅπως καὶ οἱ βασιλεῖς ὁλοκλήρου τῆς Εὐρώπης, ἐμφοροῦνται ἀπὸ αἰσθήματα φιλίας πρὸς τὸν ἀδελφὸ ἑβραϊκὸ λαό, ἀκριβῶς ὅπως φιλοεβραῖος ἦτο ὁ Ἰωάννης Μεταξᾶς ποὺ οἱ ἕλληνες ἑβραῖοι πάντα ὑπεστήριζαν.

5 -Ὁ σιωνισμὸς εἶναι ἡ ὀνομασία ποὺ δίδεται στὸν ἑβραϊκὸ ἐθνικισμὸ ποὺ ἵδρυσε τὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ. Κατ’ἐπέκτασιν δέ, ἐκφράζει τὸν πλανητικὸ ἑβραιοκεντρισμὸ μὲ τὸν ὁποῖο ὁ βασιλεύς μας, ὅπως καὶ ὅλοι οἱ ἑλληνοκεντρικοί, ἐπιζητεῖ νὰ συνεργασθῇ,  ὥστε τὰ δύο λόμπυ νὰ ἀλληλοβοηθηθοῦν στὴν ἐπίτευξη τῶν διεθνῶν στόχων των.

6 – Γιὰ τὸν βασιλέα Κωνσταντῖνο ἡ συμμαχία Ἑλλάδος-Ἰσραὴλ εἶναι πρωταρχικῆς σημασίας. Δὲν ἀρνεῖται τὴν ἄνοδο τοῦ πατριωτισμοῦ στὴν Εὐρώπη ποὺ ἠμπορεῖ κάλλιστα νὰ ὀνομασθῇ μὲ θετικὸ τρόπο, φασισμός, ἀλλὰ ἕναν φασισμὸ ποὺ ὑποστηρίζει ἡ μέλλουσα ντεγκωλλικὴ πρόεδρος τῆς Γαλλίας Μαρὶν Λὲ Πέν, ἄκρως φιλοϊσραηλινὴ καὶ ἀντίπαλος τοῦ ἀκραίου ἰσλαμισμοῦ ποὺ προσπαθεῖ νὰ καταστρέψῃ τὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ, ὄαση πολιτισμοῦ στὴν Μέση Ἀνατολή.

7 –Συνεπῶς ὁ πρίγκιψ Νικόλαος ὅταν μὲ τὸ καλὸ ἀναδειχθῇ βασιλεὺς ὅλων τῶν Ἑλλήνων, θὰ ἀπαγορεύσῃ κάθε ἐκδήλωση μίσους κατὰ κομμουνιστῶν ἤ φασιστῶν, κάθε ἀναμόχλευση παθῶν τῆς ἐποχῆς τοῦ ἐμφυλἰου πολέμου καὶ τῶν πρωτεργατῶν του, ὅπως τοῦ Ἄρη Βελουχιώτη, κάθε ἐκδήλωση ἀντισημιτισμοῦ ἤ ἀντιτουρκισμοῦ καὶ κάθε φαντασιοπληξία περὶ πλανητικῶν συνωμοσιῶν.


Δημήτρης Κιτσίκης                                 21 Σεπτεμβρίου 2016 

Sep 16, 2016

316 - Ἥρως, πολιτικὸς καὶ λαός

316 - Ἥρως, πολιτικὸς καὶ λαός

Σὲ μία προσεχῆ συνένετευξη ποὺ μοῦ ἐζητήθη θὰ ἐκθέσω τὶς παραπάνω θεωρητικὲς ἔννοιες τὶς ὁποῖες ἀδυνατοῦν νὰ ὁρίσουν ἀκόμα καὶ οἱ καλύτεροι πολιτικοὶ ἐπιστήμονες τῆς Δύσεως, πόσῳ μᾶλλον δέ, οἱ πολιτικοί, οἱ δημοσιογράφοι καὶ ὁ λαός. Μόνον οἱ φιλόσοφοι τῶν δύο μεγίστων πολιτισμῶν τῆς γῆς, τοῦ ἑλληνικοῦ καὶ τοῦ κινεζικοῦ, ἠδυνήθησαν νὰ παρουσιάσουν μία ἁπλῆ καὶ καθαρὴ εἰκόνα τῶν τριῶν αὐτῶν ἐννοιῶν.Ὁ ξεκαθαρισμὸς τῶν ἐννοιῶν δέ, ἐπείγει ἐν ὄψει τῆς ἐπικειμένης ἐπαναφορᾶς τοῦ ἑλληνισμοῦ στὸ προσκήνιο.

Ἥρως, στὴν κορυφὴ τῆς κοινωνίας εἶναι ὁ μονάρχης, ὁ βασιλεύς. Χωρὶς τὸν ἥρωα ἡ κοινωνία παρακμάζει καὶ διαλύεται.Ὁ ἥρως δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν  δομὴ τῆς κοινωνίας. Εἶναι μῦθος καὶ δὲν συμμετέχει στὴν κοινωνικὴ καθημερινότητα.

Ἡ κοινωνία ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τὸν πολιτικό, δηλαδὴ ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς πόλεως. Ἐξ ὁρισμοῦ ὁ πολιτικὸς εἶναι διεφθαρμένος καὶ ἐγκληματεῖ, εἴτε ὡς ἐπαναστάτης εἴτε ὡς κατεστημένο. Μόλις κινηθῇ ἐγκληματεῖ. Ὡς δημοκράτης τοῦ κατεστημένου προωθεῖ τὴν ἰδεολογία τῆς δημοκρατίας τὴν ὁποία διαιρεῖ σὲ τέσσερις στύλους-ἐξουσίες τῆς ἀπολυταρχίας του, τὴν νομοθετική, ἐκτελεστική, δικαστικὴ καὶ δημοσιογραφική. Δημοκρατία σημαίνει ἀστικὴ δικτατορία. Ὡς ὁλοκληρωτικὸς ἐπαναστάτης προωθεῖ τὸν ταξικὸ κομμουνισμὸ ἤ τὸν λαϊκὸ φασισμὸ καὶ γιὰ νὰ ἐπιβληθῇ ἐγκληματεῖ εἰς βάρος τῶν τάξεων ἤ τοῦ λαοῦ.

Ὁ λαὸς ὡς αὐθύπαρκτη ὀντότης κινεῖται ὡς ὄχλος καὶ ἀδυνατεῖ νὰ ἔχῃ ἀντικειμενικὴ γνώμη πέραν τῆς προσηλώσεως στὸν ἥρωα ποὺ πάντα ἀναζητεῖ. Ὁ λαὸς ἐξαγνεῖται μόνον ὅταν βλέπῃ τὸν ἑαυτό του στὸν κοινωνικὸ καθρέπτη ὡς ἥρωα. Ἀντιθέτως, ὡς ἐξουσιαστὴς διαφθείρεται πλήρως ἀπὸ τὴν δημοκρατία, στὴν ὁποία οἱ πολιτικοὶ ἐναλλάσσονται μέσῳ κομμάτων, ψηφίζοντας τοὺς νόμους ποὺ ἐκτελοῦν οἱ κυβερνήσεις, τηροῦν οἱ δικαστικοὶ καὶ προπαγανδίζουν οἱ δημοσιογράφοι. Ὁ λαὸς στὴν δημοκρατία εἶναι χρηματικὰ ἀχόρταγος, πονηρὸς καὶ διεφθαρμένος. Ἀπὸ Ἕλλην μεταμορφώνεται σὲ Γραικῦλο.

Ἡ ἀνισότης εἶναι ἡ δομὴ τῆς φύσεως. Ἡ καθολικὴ ἀπαίτηση τῶν νέων καιρῶν, ἀπὸ τὸ 1789 γιὰ κοινωνικὴ ἰσότητα, διαμορφώνει τὴν κοινωνία τῶν ἀνθρώπων, σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὴν φύση, σὲ σατανικὴ ἐγκληματικὴ ὀργάνωση ἱερέων τοῦ χρήματος, σὲ ἄρπαγες τῶν ἀγαθῶν, σὲ τέρατα ἐγωϊσμοῦ, μὲ τὸ σύνθημα «γιατί αὐτὸς καὶ ὄχι ἐγὠ», ἀγνοῶντας ὅτι ὁ ἥρως-Χριστὸς ἔχει μόνον ὑποχρεώσεις, ὅπως καὶ ὁ ἡγούμενος μοναστηρίου, ἐνῷ ὁ λαός, ὡς ὑποτακτικός του ἔχει τὰ δικαιώματα ποὺ τοῦ παραχωρεῖ ἡ ἐθελουσία ὑπακοή.

Ὁ Χριστὸς εἰσῆλθε στὰ Ἱεροσόλυμα καθισμένος σὲ γαϊδούρι ἐνῷ ὁ Ἕλλην μικροαστὸς κατέστρεψε τὴν Ἑλλάδα ἐπειδὴ κατὰ Χάρρυ Κλύνν ὠνειρεύετο νὰ ὁδηγῇ μία πανάκριβη τοῦρμπο μηχανή, τρέχοντας ὡς ἄρχων τῶν  δακτυλιδίων μὲ διακόσια χιλιόμετρα τὴν ὥρα καὶ κούφιο κεφάλι. Τὸ «γιατί αὐτὸς καὶ ὄχι ἐγώ» ἔπρεπε νὰ εἶχε ἐννοηθῆ ὅτι καὶ ἐγώ, ὡς Ἕλλην, θέλω νὰ μετακινηθῶ σὰν τὸν Χριστὸ μὲ γαϊδούρι, ἀσχέτως ἐὰν ὁ συμπολίτης μου, ὁ Γραικῦλος, θέλει νὰ μετακινεῖται μὲ τοῦρμπο.

Ὁ λαὸς δὲν ἐκατάλαβε ποτὲ τὴν εἰκόνα τῶν δύο ἡρώων τῆς Ἀρχαιότητος, τοῦ Διογένους στὸ πιθάρι καὶ τοῦ Βασιλέως ποὺ τὸν ἐπεσκέφθη καὶ ποὺ ἀνεφώνησε, «ἐὰν δὲν ἤμουν Ἀλέξανδρος θὰ ἤθελα νὰ ἤμουν Διογένης», ἤ παραφραζόμενος «ἐὰν δὲν ἤμουν βασιλεὺς θὰ ἤθελα νὰ ἤμουν μοναχός».

Ἥρως καὶ λαός, τὰ δύο ἄκρα μίας καὶ μόνης πραγματικότητος μέσῳ καθρέπτου καὶ ἐν τῶ μέσῳ, ὁ πονηρός, ὁ διεφθαρμένος πολιτικός, ποὺ ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ τὶς τέσσερεις ἐξουσίες, τὸν βουλευτή, τὸν ὑπουργό, τὸν δικαστὴ καὶ τὸν δημοσιογράφο τὸν τετρακέφαλο δρᾶκο τῆς ἀστικῆς δικτατορίας.

Ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ τετρακεφάλου δράκου ἐκτινάσσεται τὸ πῦρ τῆς διαφθορᾶς τοῦ χρήματος ποὺ μετατρέπει τὸν βασιλέα σὲ συνταγματικὸ καὶ δημοκράτη καὶ τὸν λαὸ σὲ ἀνεύθυνο ποὺ πάντα τοῦ φταῖνε οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι τοῦ ἀφήρεσαν τὰ διακοποδάνεια καὶ τὸ τοῦρμπο καὶ τὸ λότο καὶ τὸν ὑποχρεώνουν νὰ πηγαίνῃ στὴν ἐκκλησία καὶ νὰ ξαναγίνεται χριστιανός, μήπως καὶ ὁ Θεὸς τὸν λυπηθῇ, τοῦ κουτσουρέψει τὸν σταυρό του καὶ εἰσέλθῃ στὸν Παράδεισο μὲ κάλπικο σταυρό καὶ εὐρὼ στὸ στόμα. Ἀλλὰ νὰ ποὺ ἡ Παναγία θέλει Χριστὸ σὲ γαϊδουράκι! Ἐμμένει. Δὲν ἱκανοποιεῖται μὲ μικροαστὸ συνταξιοῦχο καὶ ἔτσι χαμένα πᾶνε τὰ κεράκια ποὺ σήμερα φλομώνουν τὶς ἐκκλησιές.

Λαέ, σκότωσε τὸν πολιτικὸ καὶ προσκῦνα τὸν ἥρωα. Σκότωσε τὸν Ἰούδα καὶ προσκῦνα τὸν Χριστό. Μετανοεῖτε, εἶπε ὁ Νίκων στοὺς Λακεδεμονίους γιὰ νὰ ἀνακάμψῃ τὸ Βυζάντιο. Τρῖψε τὸ πρόσωπό σου στὴν λάσπη καὶ μετὰ κοίταξε τὸ ἀγνὸ γαϊδουράκι στὰ μάτια. Τότε μόνον θὰ γίνῃς καὶ πάλι  Ῥωμηὸς καὶ θὰ σωθῇς

Δημήτρης Κιτσίκης                                 16 Σεπτεμβρίου 2016


Sep 8, 2016

315 - Ἡ δημοκρατία ὡς ἀστικὴ δικτατορία

315 - Ἡ δημοκρατία ὡς ἀστικὴ δικτατορία

Ἐνῷ ὁ μαρξισμός-λενινισμὸς βασίζεται στὴν δικτατορία τοῦ προλεταριάτου, ἐνῷ ὁ ἐθνικοσοσιαλισμὸς βασίζει τὴν ἰδεολογία του στὴν θρησκεία τοῦ λαοῦ, τοῦ Volk  (τὰ πάντα ἦταν Völkish στὸ Γ΄Ῥάϊχ), ὁ ἀστικὸς φιλελευθερισμὸς καλύπτει τὴν δικτατορική του διοίκηση τῆς κοινωνίας μὲ τὴν λέξη δημοκρατία.

Ὁ Χίτλερ ἐφέρετο νὰ εἶχε εἰπῆ: Ὁ ὄχλος εἶναι γυναῖκα. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἐξέφραζε τὴν ἰδέα τῆς ἀνισότητος τῶν ἀνθρώπων στὴν κοινωνία καὶ ὄχι τὴν ἔλλειψη ἐκτιμήσεως πρὸς τὸ γυναικεῖο φῦλο. Χωρὶς νὰ εἶναι οὐδόλως ὁμοφιλόφυλος ὁ Χίτλερ, ὅπως καὶ ὁ Ῥουσσώ, ἦταν ἔντονα γυναικεῖος, δηλαδὴ εἶχε μία καταπληκτικὴ δυνατότητα νὰ εἰσχωρῇ στὴν γυναικεία ψυχολογία. Μὲ τὴν φράση αὐτὴ ἐξέφραζε τὸ ἀριστοκρατισμό του, δηλαδὴ ὅτι ὁ λαὸς ὡς κατώτερος τοῦ ἥρωος, γιὰ νὰ διοικηθῇ ἔπρεπε νὰ ποδηγετηθῇ μέσῳ τῆς προπαγάνδας.

Ὅπως παρετήρη ὁ Μεταξᾶς στὸ προσωπικό του τετράδιο σκέψεων, ὁ καπιταλιστικὸς φιλελευθερισμὸς δύναται νὰ ἐπιβάλλεται δικτατορικὰ στὸν λαό, μέσῳ τῶν ἐκλογῶν καὶ τοῦ κοινοβουλίου τῶν κομμάτων, δηλαδὴ μέσῳ  τῆς δημοκρατίας, πείθοντας τὸν ποδηγετημένο λαὸ ὅτι εἶναι ἐλεύθερος ἐνῷ παραμένει δοῦλος τοῦ ἀστικοῦ συστήματος. Καὶ αὐτὸ τὸ ἐπιτυγχάνει μέσῳ τῆς προπαγάνδας, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ ἡ διαφήμιση πουλᾷ τὰ καταναλωτικὰ προϊόντα.

Στὴν διδακτορική μου γαλλικὴ διατριβὴ στὴν Σορβόννη ποὺ ἐδημοσιεύθη τὸ 1963, μὲ τὸν τίτλο, Propagande et pressions en politique internationale, 537 σελίδες, στὶς Presses Universitaires de France, ἔγραφα πὼς ἡ ἱστορία τῆς προπαγάνδας ἀρχίζει ταυτόχρονα μὲ αὐτὴ τοῦ ἀνθρώπου, καθὼς καὶ μὲ τὴν ἱστορία τῆς διαδόσεως τῆς ἀνθρωπίνης σκέψεως. Ἀλλὰ στὶς ἀρχὲς τοῦ Κ´ αἰῶνος τὸ φαινόμενο αὐτὸ ἐχρησιμοποιήθη ἀπὸ τὸν ἀστικὸ καπιταλισμὸ καὶ ἔλαβε τεραστία ἀνάπτυξη, μὲ ποιοτικό ἅλμα στὰ τέλη τοῦ ΙΘ´ αἰῶνος. Ἡ ἐμβέλειά τοῦ φαινομένου ὑπῆρξε κολοσσιαία, σὲ σημεῖο ποὺ ἡ παρουσία του νὰ θεωρεῖται σήμερα αὐτονόητη. Ὁ καθένας μας σήμερα πλέον ἔχει συνειδητοποιήσει τὴν ὕπαρξη τοῦ φαινομένου. Ἡ συνειδητοποίηση αὐτή, ἀποτελεῖ καὶ τὴν ἀπόδειξη τῆς ὡριμότητός του. Οἱ εἰδικοὶ τῶν ἀνθρωπιστικῶν ἐπιστημῶν μελετοῦν καὶ ἐμβαθύνουν στὸ φαινόμενο. Πολλὰ βιβλία ἐκδίδονται σήμερα μὲ θέμα τὴν προπαγάνδα, πρᾶγμα ποὺ δὲν συνέβαινε στὸ παρελθόν. Στὸν Κ´ αἰῶνα ἡ προπαγάνδα ἄφησε τὸ ἐμπειρικὸ στάδιο καὶ ἔγινε ἐπιστημονικὴ τεχνικὴ στὴν ὑπηρεσία τῶν εἰδικῶν.

Ἡ κοινὴ γνώμη ὅμως, στὴν πλειοψηφία της, δὲν ἠμπορεῖ νὰ κρατήσῃ τὴν ψυχραιμία της ἐνώπιον τοῦ φαινομένου. Ἡ δαιμονοποίηση τῆς χιτλερικῆς προπαγάνδας συνεχίζεται καὶ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα πολλοὶ ἄνθρωποι νὰ θεωροῦν τὴν προπαγάνδα ὡς ἕνα κακὸ ποὺ πρέπει νὰ ἐξαλειφθῇ. Παρὅλα αὐτὰ ἀκόμη καὶ ἂν προσπαθούσαμε νὰ ἐξαφανίσουμε τὴν τεχνικὴ αὐτή, δὲν θὰ τὸ καταφέρναμε. Ἐξ ἄλλου ἡ καλύτερη λύση γιὰ τὴν ἐπίλυση ἐνὸς κοινωνικοῦ προβλήματος, δὲν ἦταν ποτὲ ἡ βίαιη καταστολή του. Πράγματι ἡ προπαγάνδα δὲν εἶναι κάτι καλὸ ἢ κακό. Τὸ πᾶν ἔγκειται στὸν τρόπο ποὺ τὴν χρησιμοποιοῦμε. Ὅπως ἀκριβῶς καὶ μὲ τὴν ἀτομικὴ ἐνέργεια ἠμποροῦμε νὰ κάνουμε βόμβες ἢ ἐργοστάσια. Ἡ τεχνική της προπαγάνδας εἶναι μία πολὺ σημαντικὴ ἀνθρώπινη ἀνακάλυψη τῆς βιομηχανικῆς ἐποχῆς, ἡ ὁποία ἀνάλογα μὲ τὴν χρήση ποὺ κάνουμε, ἠμπορεῖ νὰ βοηθήσῃ δυναμικὰ τὴν ἀνθρώπινη πρόοδο ἢ νὰ τὴν καταστρέψῃ. Γιὰ νὰ εἶναι χρήσιμη, πρέπει ἡ προπαγάνδα νὰ εἶναι στὴν ὑπηρεσία τῆς ἰδέας καὶ ὄχι ἡ ἰδέα στὴν ὑπηρεσία τῆς προπαγάνδας.

Φιλελευθερισμός, φασισμός, κομμουνισμὸς χρησιμοποιοῦν τὴν προπαγάνδα ὡς μέσον ποδηγετήσεως τοῦ λαοῦ ποὺ ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα παραμένει λαός, δηλαδὴ χωρὶς τὴν δυνατότητα ἀνωτέρας σκέψεως, ἀνίκανος νὰ ἀνηψωθῇ, ἀκόμα καὶ μὲ τὴν βοήθεια παιδείας, στὶς σφαῖρες τῶν ἡρώων. Ἡ πνευματικὴ ἀνισότης μεταξὺ ἥρωος καὶ λαοῦ εἶναι γεγονός. Αὐτὸ ὅμως ποὺ εἶναι ἀνεπίτρεπτο εἶναι ἡ καπιταλιστικὴ κοροϊδία τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ μύθου τῆς ἰσότητος τῶν πάντων μέσῳ τῆς καθολικῆς ψήφου καὶ τοῦ ἡγεμόνος λαοῦ.

Ὁ Χριστός, ὡς ἥρως βασιλεύς, ἐδήλωνε ὅτι εἶχε μόνον ὑποχρεώσεις ἔναντι τοῦ ποιμνίου του, ἐνῷ ὁ λαὸς ὡς ὑποτελὴς τοῦ Χριστοῦ εἶχε μόνον δικαιώματα ποὺ τοῦ παρήσχοντο μέσῳ  τῆς θεϊκῆς ἀγάπης. Αὐτὴ εἶναι ἡ φυσικὴ διαστρωμάτωση ὅλων τῶν ἀνθρωπίνων κοινωνιῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 9 Σεπτεμβρίου 2016



Sep 4, 2016

314 - Ἐπείγει ἡ ἐπάνοδος τῆς μοναρχίας

Μόνιμη κατοικία τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου στὸν Ἅγιο Αἰμιλιανὸ Άργολίδος





314 - Ἐπείγει ἡ ἐπάνοδος τῆς μοναρχίας

Κώστας Καραμανλς στν ρχ τς πρωθυπουργίας του ξήγγειλε τν πανίδρυση το κράτους. Προτο μως γίνῃ προσπάθεια πανιδρύσεως χρειάζεται πλήρης κατεδάφιση κα φ'σον δν τν κάνει Χρυσ Αγ ς τν κάν Φίλης, ὑπουργὸς Παιδείας τοῦ Σύριζα, καταργῶντας τὴν ἀνούσια διδασκαλία τῆς νεοημερολογίτικης φραγκοφορεμένης Ὀρθοδοξίας καὶ τὴν ἐπικίνδυνη γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας διδασκαλίας τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν μὲ τὶς φραγκικὲς μεθόδους ὡς δῆθεν νεκρῆς γλώσσας.

Ὁ ἐχθρὸς τοῦ συμπαντικοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ εἶναι ὁ σημερινὸς ἑλληνικὸς  λαός. Ἀπὸ τὸ 1821, μὲ τὴν ἐπιμονὴ διακοσίων ἐτῶν φραγκικοῦ προγράμματος ἀφελληνισμοῦ τοῦ κράτους τῶν Ἀθηνῶν, ὁ ἑλληνικὸς  λαὸς  στὸ σύνολό του ἔχει καταντήσει ζόμπι. Ἀδυνατῶντας πλέον νὰ σκεφθῇ ἀπὸ μόνος του, ἡ σχολικὴ διδασκαλία στὰ χέρια παρηκμασμένων  φιλολόγων διδασκάλων , προϊὸν τῆς ἀπιθάνου μετριότητος πανεπιστημιακῶν καθηγητῶν τοῦ τύπου Κακριδῆ, Κριαρᾶ, Μπαμπινιώτη καὶ ἄλλων, ποὺ ἐπέτυχε ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Κοραῆ νὰ θανατώσῃ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, διδασκομένη ὡς δῆθεν ἀρχαία καὶ νεκρή, τὸν μετέτρεψε σὲ ἐκφραστὴ μίας μονοτονικῆς, κατεψυγμένης, ἀκίνητης σὲ τόνους, σάπιας καὶ ἄχρωμης λαλιᾶς.

Κακόμοιρε ἑλληνικὲ λαέ! Οἱ ἰθύνοντες καὶ σίγουρα ὄχι ἐσὺ, εὐθύνονται ὡς λαοπλάνοι, γιὰ τὰ παραμύθια ποὺ σοῦ σερβίρουν ἀπὸ τὸ 1821, ὅτι ὅλος ὁ πλανήτης ἔχει βαλθῇ νὰ σὲ ἐξοντώσῃ. Μὲ μία ἀπίθανη σὲ ἔκταση συνωμοσιολογία, σοῦ παρουσιάζουν σὲ ἕνα ἀπίστευτο ἀνακάτεμα, τὸν Σατανᾶ μὲ τοὺς Ἑβραίους, τοὺς μασόνους, τοὺς σιωνιστές καὶ τοὺς Τούρκους. Καὶ ὅμως, ἐσύ, τοὺς τελευταίους δύο αἰῶνες ὑποστηρίζεις ἡγέτες ποὺ ὅλοι ἀνεξαιρέτως εἶναι –καὶ σωστά- ἑβραιόφιλοι, μασόνοι, σιωνιστὲς καὶ φιλότουρκοι, ὅπως φέρ’εἰπεῖν οἱ  βασιλεῖς μας, ὁ Βενιζέλος, ὁ Μεταξᾶς, ὁ Παπαδόπουλος, ὁ Καραμανλῆς, ὁ Παπανδρέου, ὁ Μητσοτάκης. Αὐτοὶ εἶναι ποὺ ἔχουν δίκαιο καὶ ἐσὺ ὁ βλάξ. Σὰν νεογέννητη φαφοῦτα γριά, ἐπαναλαμβάνεις ἀδιάκοπα ὅτι ὅλοι σοῦ φταῖνε, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ σὲ ἀποκαλοῦν λαὸ γραικύλικο.

Τώρα ἄκου καὶ μία σοφὴ κουβέντα: Γιὰ νὰ ἀπελευθερωθῇς ἀπὸ τοὺς λαοπλάνους, μόνη λύση εἶναι ἡ διοίκηση τοῦ ἑνός, ὅπως στὸ Βυζάντιο. Ἡ ἐλέῳ λαοῦ τοῦ Θεοῦ μονάρχου. Ἡ ἐπάνοδος τῆς οἰκογενείας τοῦ Κωνσταντίνου, ὑπόδειγμα ἑλληνικότητος ἀπὸ τὸ 1863. Ἐσὺ πόσα χρήματα ἐσπατάλησες γιὰ ἀγορὰ ἀκριβοῦ αὐτοκινήτου, γιὰ τυχερὰ παιχνίδια καὶ καζίνα εἰς βάρος τῆς ἀπαραιτήτου πολυτεκνίας, πρὸ τῆς κρίσεως τοῦ 2009, γιὰ τὴν ἐπιβίωση τοῦ Γένους;

Ὅμως, ὁ ἕλλην ἄναξ ποὺ δὲν ἀσχολεῖται μὲ τυχερὰ παιχνίδια καὶ εἶναι παράδειγμα καλοῦ οἰκογενειάρχου, πόσα παιδιὰ καὶ ἐγγόνια ἔχει; Ὡς πραγματικὸς Ἕλλην πόσους γάμους προώθησε στὴν οἰκογένειά του μὲ ξένους, ἐξαπλώνοντας ἔτσι τὴν ἐπιρροὴ τῆς χώρας μας σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη; Ἄς τοὺς μετρήσουμε γιὰ νὰ σκάσῃ ἀπὸ ζήλεια ὁ μικρόψυχος Βαγγέλης Τούρκογλου καὶ ὁ νῦν πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος:

Ὁ Κωνσταντῖνος καὶ ἡ Ἄννα-Μαρία ἀπέκτησαν λοιπὸν  πέντε παιδιά:
1 – Τὴν πριγκίπισσα Ἀλεξία (γεν. 10 Ιουλίου 1965 στὸ Μὸν Ρεπό, Κέρκυρα) ποὺ ὑπανδρεύθη στὶς 9 Ἰουλίου 1999 στὸ Λονδῖνο τὸν Κάρλος Μοράλες Κιντάνα καὶ ἀπέκτησαν τέσσερα παιδιά:
Ἀρριέτα Μοράλες (γεν. 24 Φεβρουαρίου 2002, Βαρκελώνη)Ἄννα
Μαρία Μοράλες (γεν. 15 Μαΐου 2003, Βαρκελώνη)
Κάρλος Μοράλες (γεν. 30 Ιουλίου 2005, Βαρκελώνη)
Ἀμελία Μοράλες (γεν. 26 Οκτωβρίου 2007, Ἱσπανία)
2 - Τὸν πρίγκιπα Παῦλο (γεν. 20 Μαΐου 1967Ἀνάκτορα ΤατοΐουἈθήνα) ποὺ ἐνυμφεύθη στις 1 Ἰουλίου 1995 στὸ Λονδῖνο τὴν Μαρί Σαντάλ Μίλλερ καὶ ἀπέκτησαν πέντε παιδιά:
Τὴν πριγκίπισσα Μαρία Ὀλυμπία (γεν. 25 Ἰουλίου 1996, Νέα Ὑόρκη)
Τὸν πρίγκιπα Κωνσταντῖνο Ἀλέξιο (γεν. 29 Ὀκτωβρίου 1998, Νέα Ὑόρκη)
Τὸν πρίγκιπα Ἀχιλλέα Ἀνδρέα (γεν. 12 Αὐγούστου 2000, Νέα Ὑόρκη)
Τὸν πρίγκιπα Ὀδυσσέα Κίμωνα (γεν. 14 Σεπτεμβρίου 2004, Λονδῖνο)
Τὸν πρίγκιπα Ἀριστείδη Σταῦρο (γεν. 29 Ἰουνίου 2008, Λὸς Ἄντζελες)
3 –Τὸν πρίγκιπα  Νικόλαο  ( γεν. 1 Οκτωβρίου 1969, Ῥώμη)  μὲ Πτυχίο Bachelor's στὶς Διεθνεῖς Σχέσεις ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιο Brown των ΗΠΑ. Ὁ Νικόλαος ὑπηρέτησε στὸν Βρεταννικὸ Στρατό, στὸ τᾶγμα τῆς Βασιλικῆς Φρουρᾶς τῶν Σκώτων Δραγόνων. Ἠργάσθη στὶς ἑταιρείες Μέσων Μαζικῆς Ἐνημερώσεως Metromedia καὶ Fox News καὶ στὸν οἰκονομικὸ ὀργανισμό NatWest Markets Foreign Exchange Options τοῦ Λονδίνου. Ἀπὸ τὸ 1998 εἶναι ὑπεύθυνος τοῦ προσωπικού γραφείου του πατέρα του. Εἶναι μέλος τῆς ἐπιτροπῆς Round Square Conference of Schools, τῆς διοικητικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ  Κολλεγίου τοῦ Λονδίνου καὶ τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ Ἱδρύματος «Ἄννα-Μαρία». Στὶς 25 Αὐγούστου 2010, ἐνυμφεύθη τὴν Τατιάνα Μπλάτνικ.
 4 –Τὴν πριγκίπισσα Θεοδῶρα (γεν. 9 Ιουνίου 1983Λονδῖνο), ποὺ τὸ 2004 ἐτελείωσε τὶς σπουδές της στὸ Πανεπιστήμιο Northeastern, στὴν Βοστόνη καὶ σήμερα σπουδάζει στὸ Πανεπιστήμιο Βrown, στὸ Ρόουντ Ἄϊλαντ, στὶς Η.Π.Α., θεατρικὲς σπουδές.

Γιὰ τὴν ἀναγέννηση τοῦ Γένους μας χρειαζόμεθα λοιπὸν μία τέτοια οἰκογένεια, παράδειγμα ἤθους καὶ παραδοσιακῶν ἑλληνικῶν ἀξιῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 4 Σεπτεμβρίου 2016