Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Aug 20, 2019

510 - Ὁ ῥόλος τῶν ἑλλήνων εὐεργετῶν στὴν ἐξακτίνωσι τοῦ ἑλληνισμοῦ στὴν Οἰκουμένη


510 - Ὁ ῥόλος τῶν ἑλλήνων εὐεργετῶν στὴν ἐξακτίνωσι τοῦ ἑλληνισμοῦ στὴν Οἰκουμένη

Ὁλόκληρη  ἡ ἑλληνικὴ ἱστορία τῶν τελευταίων διακοσίων ἐτῶν διανθίζεται μὲ ὀνόματα ἐθνικῶν εὐεργετῶν μὲ τὸν πλέον γνωστὸ ὅλων τὸν Γεώργιο Ἀβέρωφ (1815-1899).Μὲ ἐξαίρεσι τὸν εὐεργέτη Ἰωάννη Καποδίστρια, οὐδεὶς ἀπὸ τοὺς εὐεργέτες ὑπῆρξε πολιτικὸς ἐφ’ὅσον ὅλοι οἱ πολιτικοὶ εἶναι κατ’ἀρχὴν καταστροφεῖς τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, δηλαδὴ τὸ  ἀντίθετο τῆς ἐννοίας τοῦ εὐεργέτου.

Τὶς προάλλες συνηντήθησαν στὴν Σπάρτη δύο εὐεργέτες: ὁ Δημήτρης Κιτσίκης, ὁ ὁποῖος τὸ 2008 εἶχε δωρίσει τὸ πνευματικό του ἔργο στὸ Ἑλληνικὸ κράτος, ὑπὸ μορφὴν Ἱδρύματος Δημήτρη Κιτσίκη, ΝΠΔΔ (Νομικὸ Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου-στοῦ Ζωγράφου Ἀττικῆς καὶ στὰ Γενικὰ Ἀρχεῖα τοῦ Κράτους, στὸ Ἡράκλειο Κρήτης) καὶ ποὺ γιὰ  τὸν λόγο αὐτό, τὸ 2010, ἐβραβεύθη ὡς Homo Hellenicus ἀπὸ τὴν Ἑταιρεία Ἑλλήνων Εὐεργετῶν, γιὰ «τὸ ἔργο του ἐξακτινώσεως τοῦ ἑλληνισμοῦ στὴν Οἰκουμένη», καὶ ὁ Δημήτρης Σπαντῖδος, ὁ ὁποῖος ὡς ἐμψυχωτὴς τοῦ World Academy of Sciences μὲ ἕδρα τὴν Ἀθήνα καὶ ἐκδότης τῶν Spandidos Publications ποὺ ἵδρυσε τὸ 1992, οἰκοδόμησε ἔξω ἀπὸ τὴν Σπάρτη ἕνα ἐντυπωσιακὸ ἀρχαιοελληνικὸ συγκρότημα, τὸ «Λακεδαιμονίων Πολιτιστικὸ Κέντρο Μνημοσύνη» στὴν μέση τοῦ ὁποίου δεσπόζει ἕνα πανέμορφο ἀρχαιοελληνικὸ θέατρο μὲ προοπτικὴ τὴν ἀναγέννησι τοῦ σπαρτιατικοῦ πολιτισμοῦ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 20 Αὐγούστου 2019

Βέπε τὸν παρακάτω σύνδεσμο.
Στὴν φωτογραφία, ἀριστερὰ ὁ  Κιτσίκης καὶ δεξιὰ ὁ Σπαντῖδος  ὡς συνεχιστὲς  τοῦ  Πληθωνικοῦ Μυστρᾶ (ἄγαλμα τοῦ Πλήθωνος)


https://spartorama.gr/articles/19074/

Aug 18, 2019

509 - ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΙΤΣΙΚΗΣ ΕΛΛΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ

509 - ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΙΤΣΙΚΗΣ ΕΛΛΗΝ ΔΙΑΧΡΟΝΙΚΟΣ ΦΙΛΟΣΟΦΟΣ

Ἐντοιχισμένη πλάκα Δημήτρη Κιτσίκη στὸ ἀμφιθέατρο Σπαντίδου τῆς Σπάρτης-Γεωργίτσι






Ἑρμηνεία: Ὁ Γιάννης Ἀντετοκοῦμπο δὲν εἶναι Ἕλλην ἀλλὰ Ἀφρικανός. Πασχίζει ὅμως νὰ γίνῃ Ἕλλην καὶ ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες τὸ γένος ἀπὸ πατέρα ἤ μητέρα Ἕλληνες ἔχουμε ὑποχρέωσι νὰ ἀνταποκριθοῦμε στὸ συμπαντικὸ κάλεσμα γιὰ ἐξελληνισμὸ τῆς οἰκουμένης. Ὁ Ἕλλην τὸ γένος στὶς νέες χῶρες ποὺ δὲν ὁμιλεῖ τὰ ἑλληνικά, λέγοντας ἁπλῶς I am Greek ἔχει χάσει ὡς γραικύλος τὴν ἑλληνική του ταυτότητα καὶ πρέπει νὰ πασχίσῃ νὰ ξαναγίνῃ Ἕλληνας μαθαίνοντας ἀπταίστως τὴν ἑλληνική, γλῶσσα τῶν γλωσσῶν καὶ ὄχι οἱαδήποτε βαρβαρικὴ γλῶσσα ὅπως τὰ ἀγγλικά, διαφφορετικὰ εἶναι χαμένος γιὰ τὸν ἑλληνισμό. Δημήτρης Κιτσίκης

Aug 13, 2019

507 – Ὁ μῦθος τοῦ ΚΑ΄ αἰῶνος: Μόνον οἱ Νεοέλληνες δὲν ἀντιλαμβάνονται τὶ ἐστί Σπάρτη


Τὸ πλανητικὸ σπαρτιατικὸ πρότυπο 


https://www.history-point.gr/254-m-ch-oi-ellines-nikoyn-kai-stamatoyn-toys-germanoys-stis-thermopyles


507 –Ὁ μῦθος τοῦ ΚΑ΄ αἰῶνος:  Μόνον οἱ Νεοέλληνες δὲν ἀντιλαμβάνονται τὶ ἐστί Σπάρτη

Ἀπὸ χιλιάδες χρόνια ὁ πλανήτης μὲ ἐξαίρεσι τὴν Κίνα γοητεύεται ἀπὸ τὸ ὄνομα Σπάρτη. Ἡ ἄνοδος τοῦ καπιταλισμοῦ καὶ ἡ ἵδρυσις μετὰ τὸ 1821 τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν μὲ βαυαρὸ βασιλέα ἐγκατεστημένο στὴν Ἀθήνα ὡς παραμορφωμένο κληρονόμο τῆς αὐτοκρατορίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἀναδείξεως ἀργότερα τῆς Θεσσαλονίκης ὡς συμπρωτευούσης τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου, ἔβαλε στὸ περιθώριο τὴν θρυλικὴ Σπάρτη σὲ σημεῖο ποὺ ἐνῷ τὸ 1830 οἱ Βαυαροὶ ἐσχεδίασαν ὁμοίως τὶς μελλοντικὲς πόλεις  Ἀθηνῶν καὶ Σπάρτης, σήμερα ἡ Ἀθήνα νὰ ἔχῃ πληθυσμὸ 4 ἑκατομμυρίων ἐνῷ ἡ Σπάρτη μόνον 18.000 κατοίκους.

Ἐκτὸς Ἑλλάδος, ἡ λέξις Σπάρτη εἶναι μαγική. Ὅταν ὁ πλανήτης ἐπισκέπτεται τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο, κατηφορίζει πρὸς τὴν θρυλικὴ Σπάρτη καὶ μένει ἔκπληκτος ὅταν συναντᾷ μία ἤσυχη μικροαστικὴ μικρὴ πόλι χωρὶς τὸ ἀρχαῖο της μεγαλεῖο.

Στὴν πολιτικὴ τοῦ κρατιδίου μόνον τελευταῖα τὸ κόμμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἐπικεντρώθηκε στὸν μῦθο τῆς Σπάρτης καὶ σήμερα πλέον μετὰ τὴν ἀποτυχία τοῦ ἰδεολογικοῦ αὐτοῦ κινήματος, ἐπανερχόμεθα στὴν κλασσικὴ διαμάχη Ἀθηνῶν-Θεσσαλονίκης μὲ ὑπόβαθρο τὴν Κωνσταντινούπολι, ποὺ ἀνατρέχει μὲν στὸν Μυστρᾶ, ὄχι ὅμως στὴν Σπάρτη.

Ἐνώπιον τῆς τρομακτικῆς παρακμῆς τοῦ ἑλληνισμοῦ ἐπὶ δύο χιλιάδες χρόνια, ἤδη ἀπὸ τὸ 146 π.Χ. ὅταν ἡ τρίτη μεγάλη ἑλληνικὴ πόλι, ἡ Ῥώμη, κατακτῶντας τὶς δύο ἄλλες τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Σπάρτης ποὺ εἶχαν ἐξασθενίσει ἀπὸ τὴν ἔκβασι τοῦ ἐμφυλίου πολέμου στὸν Ε΄ αἰῶνα π.Χ., τοῦ Πελοποννησιακοῦ, μᾶς ἀπεκάλεσε σωστὰ Γραικύλους  καὶ ἔκτοτε ἐγίναμε Ῥωμαῖοι-Ῥωμηοί, μέχρι καὶ σήμερα, ἡ ὀνομασία Σπάρτη ἐπέρασε στὸν χῶρο τοῦ μύθου. Χαρακτηριστικὸ εἶναι ὅτι ἀκόμη καὶ ὁ Χίτλερ στοὺς Ὀλυμπιακοὺς ἀγῶνες τοῦ Βερολίνου, ἀντὶ νὰ τιμήσῃ τὴν Σπάρτη ποὺ τόσο ἐθαύμαζε προσεκάλεσε ἀντὶ τοῦ Σπαρτιάτου ὁπλίτου, τὸν ἀθηναῖο βοσκὸ μὲ τὴν ἀρβανίτικη φουστανέλλα καὶ τὸν ἐτίμησε στὸ Βερολῖνο ἀγνοῶντας ὅτι  ὁ πονηρὸς αὐτὸς Γραικύλος εἶχε ἀρπάξει τὸ 1896 τὸν τίτλο τοῦ ὀλυμπιονίκη μὲ ἐξαπάτησι,

Ὅμως ὁ σπαρτιατικὸς μῦθος δύναται νὰ γίνῃ ὁ μῦθος τοῦ ΚΑ΄ αἰῶνος ποὺ θὰ ἀναγεννήσῃ ὄχι μόνον τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν ἑλληνισμὸ ἀλλὰ καὶ τὴν Εὐρώπη ὁλόκληρη καὶ τὸν κόσμο.
Μετὰ τὴν πλήρη ἀποτυχία τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ποὺ λόγῳ ἀνικανότητος ἀπεμονώθη ἀπὸ τὰ ἄλλα συγγενικὰ κινήματα τῆς Εὐρώπης, εἰδικὰ δὲ ἀπὸ τὸ γαλλικὸ γκωλλικὸ κίνημα τῆς Μαρὶν Λεπέν, ἐμμένοντας, ὡς μαυρόασπρη γερμανικὴ φθαρμένη ταινία τοῦ 1933, σὲ παρωχυμένα σύμβολα  καὶ σὲ ἐξ ἴσου παρωχημένα ἀντικομμουνιστικὰ καὶ ἀντισημιτικὰ μοναρχοφασιστικὰ συνθήματα τοῦ ἑλληνικοῦ ἐμφυλίου πολέμου τοῦ 1943-1949 ποὺ ἐπέμενε νὰ ἀποκαλῇ γελοιοδῶς συμμοριτοπόλεμο, μόν η λύσις γιὰ τὴν ἐπάνοδο τοῦ σπαρτιατικοῦ μύθου ἀναγεννήσεως, εἶναι:

α) Ἐγκαθίδυσις ὁλοκληρωτικοῦ κράτους κατεδαφίσεως τοῦ χειροτέρου ἀπὸ τὰ ἑλληνικὰ καθεστωτικὰ πρότυπα ποὺ κατέστρεψε ἐξ ἀρχῆς τὸ νεοελληνικὸ κρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν, τὴν κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία.

β) Μεταφορὰ τῆς ἑλληνικῆς πρωτευούσης ἀπὸ τὴν Ἀθήνα στὴν Σπάρτη, κατόπιν φαραωνικοῦ σχεδίου οἰκοδομήσεως τῆς σπαρτιατικῆς πόλεως σὲ μεγαλούπολι μὲ χρήματα θαυμαστῶν τοῦ σπαρτιατικοῦ προτύπου ἀπὸ ὅλον τὸν  πλανήτη ,μέχρι καὶ τὴν Ἰαπωνία.

γ) Οἰκοδόμησις στρατιωτικοῦ κράτους μὲ σημερινὸ πρότυπο τὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἀπόκτησις ἀνεξαρτήτου ἑλληνικῆς πυρηνικῆς δυνάμεως.

δ) Ἰδεολογικὴ ἀπόλυτη συνεργασία Σπάρτης καὶ Ἰσραήλ μὲ πρόωθησι σπαρτιατικοῦ σιωνισμοῦ νέας Ἱερουσαλήμ, δηλαδὴ μὲ στόχο τὴν ἐπικράτησι τοῦ σπαρτιατικοῦ ἤθους παγκοσμίως, ὄχι μὲ σύνορα, διότι ὁ ἑλληνισμὸς δὲν περικλείεται ἀπὸ σύνορα ὅσο ἐκτεταμένα καὶ νὰ εἶναι αὐτά (ἑλληνικὸς σιωνισμός)

ε) Ἐπιβολὴ διὰ νόμου ἀμέσου ὑποχρεωτικῆς ἐπανόδου τῆς πολυτονικῆς γραφῆς καὶ σταδιακῆς καθιερώσεως ὡς ζωντανῆς γλώσσας τοῦ σπαρτιατικοῦ κράτους τῆς γλώσσας τοῦ Εὐαγγελίου, γλώσσας ὁλοκλήρου τῆς ἀπανταχοῦ χριστιανοσύνης, μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴ διδασκαλία της ἀπὸ τὴν βρεφικὴ ἡλίκια καὶ τὴν πρώτη δημοτικοῦ μέχρι καὶ τὸ τέλος τῶν πανεπιστημιακῶν σπουδῶν, μὲ στόχο τὴν σταδιακὴ πλήρη ἀντικατάστασί τῶν ὑπαρχόντων πολλῶν μορφῶν τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας (νεοελληνική, δημοτική, καθαρεύουσα , ἀρχαία).

στ) Ἡ σπαρτιατικὴ πολιτεία θὰ συμπεριλάβῃ  ὁλόκληρο τὸ σημερινὸ ἑλληνικὸ κράτος καὶ δὲν θὰ εἶναι ἀποσχιστικό, ἁπλῶς θὰ μετατεθῇ ἡ πρωτεύουσα ἀπὸ τὴν Ἀθήνα στὴν Σπάρτη καὶ τὸ ἑλληνικὸ κράτος θὰ μετονομασθῇ σὲ Σπαρτιατικὴ Πολιτεία.

Δημήτρης Κιτσίκης                                    13 Αὐγούστου 2019