623 – Μήπως καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο εἶναι συνωμοσιολογία;

 

Πίνακας τοῦ Salvador Dali – Τὸ δισκοπότηρον

«Μια πολύ πρόσφατη έρευνα (Δεκέμβριος 2017) περί συνωμοσιολογίας στην Γαλλία, όπου καταγράφονται υψηλά ποσοστά «πίστης» σε συνωμοσιολογικά κλισέ, μας δίνει το μέτρο μιας σημερινής ανορθολογικής κοσμοθέασης που διατρέχει μεγάλο μέρος των δυτικών κοινωνιών. Γενικεύουμε, με αφορμή την εν λόγω έρευνα, διότι αντίστοιχα φαινόμενα συναντάμε και σε άλλες δυτικές κοινωνίες, με πρώτη ίσως από αυτές την αμερικανική κοινωνία, άλλωστε η εκλογή του Ντ. Τραμπ για πολλούς οφείλεται στα γνωστά fake news, των οποίων η σχέση με τις «θεωρίες συνωμοσίας» είναι, κατά το μάλλον ή ήττον, άμεση.

Το γενικότερο συμπέρασμα της εν λόγω έρευνας, η οποία βέβαια χρήζει περαιτέρω ανάλυσης, είναι ότι οι λεγόμενες «θεωρίες συνωμοσίας» συνιστούν μείζον κοινωνικό φαινόμενο, στην πιο πυκνή τους μορφή αφορούν έναν στους τέσσερις Γάλλους, μόνον ένας στους πέντε εμφανίζεται να τις απορρίπτει απολύτως. Οι νέοι φαίνονται πιο επιρρεπείς στην συνωμοσιολογία από ό,τι οι μεγαλύτερες ηλικίες, εκτός από εκείνη τη μορφή της που αφορά την κλιματική αλλαγή και την μετανάστευση. Τέλος, η συνωμοσιολογία συσχετίζεται θετικά με την λεγόμενη (ακροαριστερή ή ακροδεξιά) λαϊκιστική ψήφο»(Ἀνδρέας Πανταζόπουλος, «Συνωμοσιολογία καὶ ἀριστερὸς λαϊκισμός» 16-01-2018)

 

623 – Μήπως καὶ ἡ ἐκμετάλλευσις τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο εἶναι συνωμοσιολογία;

Ὁ Στὴβ Μπάννον εἶπε στὸν μαθητή του τὸν πρόεδρο τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν:   «Εἴμεθα λενινιστές» καὶ ὅταν ὁ Δονᾶλδος Τράμβιος καταδικάζει τὸν σοσιαλισμὸ ἔτσι ὅπως ἐμφανίζεται καὶ στὶς ΗΠΑ ἀναφέρεται στὴν σοσιαλδημοκρατία ποὺ ἀπὸ τὸ 1890 κουβαλᾷ ὅλην τὴν ὑποκρισία τοῦ κόσμου μὲ τὴν πρωτόγονη τετράγωνη καρτεσιανὴ λογική της, τὴν ἐπιστημοσύνη της, τὶς θεωρίες της ὑπὲρ τῆς πολιτικῆς ὀρθότητος, τὴν γελοιοποίησι τῶν ἀντιπάλων της μὲ κατηγορίες περὶ συνωμοσιολογίας. Ἔτσι συνωμοσιολογία εἶναι ἡ κατάκτησις τῆς Εὐρώπης ἀπὸ τοὺς λαθρομετανάστες, συνωμοσιολογία εἶναι ἡ χρηματοδότησις τῶν Μὴ Κυβερνητικῶν Ὀργανώσεων ΜΚΟ ἀπὸ τὸν σοσιαλδημοκράτη ἑκατομμυριοῦχο Σόρος, ὡς γενιτσαρικὰ στίφη πρὸς χάριν τῆς ἐπικρατήσεως τοῦ παγκοσμίου τραπεζικοῦ συστήματος, συνωμοσιολογία εἶναι ἡ διδασκαλία τῶν ἑκκλησιῶν καὶ τῶν θρησκειῶν καὶ ὅποιος τολμᾷ νὰ δηλώσῃ συνωμοσιολόγος τοῦ φράζουν τὸ στόμα καὶ τὸν στέλνουν στὴν δικαιοσύνη.

Πέραν τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τοῦ φασισμοῦ ἐπικρατεῖ στὸν κόσμο τὸ φάντασμα τῆς σοσιαλδημοκρατίας τῆς ἀπολύτου ὑποκρισίας καὶ ἀνελευθερίας μὲ σπάθη τὴν κατηγορία συνωμοσιολογίας ἐπὶ τῶν κεφαλῶν τῶν λαῶν. Διότι ἄλλο ὁ καταδικασμένος ἀπὸ τὸν πρόεδρο τῶν Ἡνωμένων Πολιτειῶν σοσιαλισμὸς τοῦ Σόρος καὶ ἄλλο ὁ σοσιαλισμὸς τοῦ φασισμοῦ καὶ ὁ σοσιαλισμὸς τοῦ κομμουνισμοῦ.

Μέγα Τράμβιε, σῶσε μας ἀπὸ τὴν λέπρα τῆς σοσιαλδημοκρατίας!

Δημήτρης Κιτσίκης                        29 Αὐγούστου 2020

Ἡ συνωμοσία φιλολόγων καὶ ἐκδοτῶν κατὰ τῆς ἑλληνικῆς πολιτιστικῆς κληρονομίας:  "Μεταφράζουν"   -λὲς καὶ εἶναι ξένη γλῶσσα-  τὸν Παπαδιαμάντη στὴν μονοτονικὴ  δημοτικιά. Ἡ μήπως ἡ καταδίκη τους εἶναι συνωμοσιολογία;

ΕΠΑΝΑΛΗΨΙΣ ΤΗΣ ΑΝΑΡΤΗΣΕΩΣ ΤΗΣ 7 ΦΕΒΡΟΥΑΡΙΟΥ 2020:  ΚΙΤΣΙΚΗΣ: ΤΟ ΔΕΝΔΡΟ ΤΟΥ ΓΕΝΟΥΣ ΚΙΝΔΥΝΕΥΕΙ ΝΑ ΚΟΠΗ ΑΠΟ ΤΟ ΣΗΜΕΡΙΝΟ ΚΡΑΤΙΔΙΟ ΤΩΝ ΑΘΗΝΩΝ. ΕΙΣ ΜΑΤΗΝ!

Ἀφιερώνεται στὸν μπροστάρη κατὰ τῆς ἀθλίας συνωμοσιολογίας, τὸν ἀγαπητό μας ὑφυπουργὸ Νῖκο Χαρδαλιᾶ.

539 – Τὸ δένδρο τοῦ γένους

1982. Κωνσταντινούπολις. Οἰκογένεια τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη. Φθινόπωρο - Ἄντα ἡ μάνα μὲ τὸν τριάχρονο Ἆγι, υἱό της, κάθονται σὲ μιὰ καρέκλα ἐπάνω ἀγναντεύοντας τὸν Βόσπορο ἀπὸ τὸ παράθυρο καὶ στὸ πρῶτο πλάνο δενδρόφυτος κῆπος.

Ἄντα καὶ Ἆγις κοιτάζουν τὰ φύλλα τοῦ δένδρου ποὺ πέφτουν.

Ἆγις: μαμά, γιατὶ πέφτουν τὰ φύλλα;

Ἄντα:γιατὶ γέρασαν καὶ πεθαίνουν

Ἆγις: Νά, ἕνα ἀκόμη φύλλο πέθανε, μαμά

Ἔτσι πεθαίνει σήμερα ἡ Ἑλλάδα. Ἀλλὰ τὸ δένδρο τοῦ γένους παραμένει μέχρι νὰ γεμίσῃ πάλι μὲ φύλλα.

Δημήτρης Κιτσίκης                        7 Φεβρουαρίου 2020

622 - Ἀπὸ τὴν οὐτοπία στὴν δυστοπία: Ὀρθοδοξία καὶ Ὀρθοδοξισμός

 

Πατὴρ Εὐάγγελος Παπανικολάου

 

622 - Ἀπὸ τὴν οὐτοπία στὴν δυστοπία: Ὀρθοδοξία καὶ Ὀρθοδοξισμός

Τὸ 1967 ἐπεβλήθη στὴν Ἑλλάδα μίαν ἐπανάστασι μέσῳ στρατιωτικοῦ πραξικοπήματος μὲ ἕνα πρωτόγνωρο σύνθημα, «Ἑλλὰς Ἑλλήνων χριστιανῶν» ποὺ ἡ ἑλληνικὴ δυτικὴ παράταξις ἡ ὁποία εἶχε ἐπιβληθῆ στὴν χώρα αὐτὴ ἀπὸ τὸ 1831, κατόπιν τῆς δολοφονίας τοῦ Καποδίστρια, ἀπὸ τὸν φιλελευθερισμὸ μέχρι τὸν κομμουνισμό, ἐνέπαιξεν καὶ ἐγελοιοποίησεν. Ἁπλῶς δὲν εἶχαν καταλάβει ὅτι μία σελίδα τῆς Ἱστορίας εἶχε γυρίσει.

Τὸ 1990, μὲ τὴν πτῶσιν τοῦ κομμουνιστικοῦ στρατοπέδου στὴν ἀνατολικὴ Εὐρώπη καὶ τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωσι, ἐξεδόθη βιβλίο μου, στὶς θρησκευτικὲς ἐκδόσεις Ἀκρίτας, μὲ ἕναν ἐξίσου  περίεργο τίτλο, Ἡ τρίτη ἰδεολογία καὶ ἡ Ὀρθοδοξία, ἐν μέσῳ πλήρους παρακμῆς τῆς ἑλληνικῆς μεταχουντικῆς κοινωνίας δυτικιστικῶν φιλελευθέρων καὶ κομμουνιστικῶν ἀναλαμπῶν.

Στὸ βιβλίο μου αὐτό, ἐξέθετα διὰ μακρῶν τὴν ἔλευσι τοῦ προφήτου τοῦ μέλλοντος, τοῦ Ζάν-Ζὰκ Ῥουσσῶ ποὺ πρὸ τριακοσίων ἐτῶν εἶχε προκαλέσει χωρὶς οὐδεὶς νὰ τὸν ἔχει καταλάβει τὴν μεγαλυτέραν ἐπανάστασιν ὅλων τῶν ἐποχῶν στὴν Δύσι, τὴν Γαλλικὴ Ἐπανάστασι τοῦ 1789,  ποὺ οἱ ἰδέες του παραμένουν δυσκολονόϊτες μέχρι τῶν ἡμερῶν μας.

Ὡς ἀπόλυτος ῥουσσωϊστής, ἐβάλθην λοιπὸν νὰ συγγράψω τὸ παραπάνω πόνημα μὲ τὸ παρακάτω σκεπτικό:

«Ὁ μεγαλύτερος κίνδυνος γιὰ τὴν ἐπιβίωσι τοῦ ἑλληνισμοῦ ἐπαρουσιάσθη στὴν δεκαετία τοῦ 1980 μὲ τὴν ἔνταξιν τῆς Ἑλλάδος, ὡς πλῆρες μέλος στὴν ΕΟΚ, τὸ 1981. Ποτισμένοι μὲ μπύρα καὶ οὐίσκι σὰν τοὺς Ἰνδιάνους τῆς Βορείου Ἀμερικῆς, οἱ ὁποῖοι ἀδυνατοῦν νὰ ἀντιδράσουν εἰς τὴν ἐξαφάνησιν  τοῦ πολιτισμοῦ των καὶ κάθονται ὁλημερὶς ἄνεργοι ἐμπρὸς ἀπὸ τὶς συσκευές των τηλεοράσεως, ποὺ κατεσκεύασαν οἱ νεκροθάπτες των, ἐνῷ εἰσπράττουν ὡς ἀπόλυτα παράσιτα πλέον, τὸ ἐπίδομα ἀνεργίας, ἔτσι καὶ οἱ Ἕλληνες ἐπικροτοῦν σήμερα τὴν ἔνταξίν των στὴν λέσχην τῶν Φράγκων τῆς ΕΟΚ.

»Ἀγρότες καὶ μικροαστοί, διανοούμενοι καὶ ἐπιχειρηματίες, στὰ χωριὰ καὶ τὶς πόλεις, περιμένουν τὰ ἐπιδόματα ἀπὸ τὶς Βρυξέλλες γιὰ νὰ τὰ χρησιμοποιήσουν στὴν ἀγορὰ εἰσαγομένων καταναλωτικῶν ἀγαθῶν. Ἐκτὸς τῆς Ἐκκλησίας, κανεὶς πλέον δὲν ἀνθίσταται στὴν εἰσβολή, ἀλλὰ ἀντιθέτως ἐπικροτεῖ. Ὁποιοσδήποτε τολμήσῃ νὰἐκφράσῃ τὴν ἀποδοκιμασίαν του διὰ μίαν ἔνταξιν ποὺ ὅλοι θεωροῦν ἐπικερδῆ, θεωρεῖται φολκλόρ, περιθωριακός, φαιδρός.

»Ἡ ἀντίδρασις κατὰ τὴς ἀφομοιωτικῆς μανίας τοῦ παγκοσμίου δυτικοφερμένου καπιταλισμοῦ ἐκφράζεται μὲ τὴν ῥαγδαίαν ἐξάπλωσιν τῆς τρίτης ἰδεολογίας [τοῦ φασισμοῦ]. Μετὰ τὴν ὁλοσχερὴ ἧττα της στὴν Εὐρώπη στὸ τέλος τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολεμου, ἰδιαίτερα στὴν Ἰταλία καὶ τὴν Γερμανία, ἡ ἰδεολογία αὐτὴ ἀνεστήθη στὶς χῶρες τοῦ Τρίτου Κόσμου, ἀρχίζοντας ἀπὸ τὴν Ἀργεντινὴ τοῦ Περὸν καὶ τὴν Αἴγυπτον τοῦ Νάσερ. Σὲ μερικὰ χρόνια ἔγινε ἡ ἐπικρατοῦσα ἰδεολογία στὸν Τρίτο Κόσμο. Μὲ τὴν πτῶσιν τοῦ κομμουνισμοῦ στὴν Ἀνατολικὴν Εὐρώπην, τὸ 1989, ὁ δρόμος ἤνοιξεν πλέον διὰ τὴν ἐξάπλωσίν τοῦ φασισμοῦ καὶ στὴν Εὐρώπην...

»Ἴσως ὅμως ὁ καιρὸς πλησιάζει καὶ τῆς πολιτικῆς ἀναβιώσεως τῆς ἀπανταχοῦ Ὀρθοδοξίας, στὴν Ἑλλάδα καὶ σὲ ὅλην τὴν ἔκτασιν τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς ὅπου ἠμπορεῖ νὰ ἐμφανισθῇ ἕνας Μέγας Κωνσταντῖνος γιὰ νὰ ἀναλάβῃ -καθαριζόμενος κοντὰ στὸν πνευματικόν του γέροντα, τὴν θεοκρατία τῆς Ὀρθοδόξου Πολιτείας, ὑπὸ τὴν πνευματικὴν καθοδήγησιν τοῦ Ἁγίου Ὄρους» (σ.307-308).

Ἤδη ὅμως, πέντε χρόνια πρὸ τῆς κυκλοφορίας τοῦ βιβλίου μου αὐτοῦ, εἶχε δημοσιευθῆ τὸ 1985, ἕνα ἄκρως προφητικὸ μυθιστόρημα  δυστοπίας, στὰ ἀγγλικὰ τῆς Καναδοῦ συγγραφέως Margaret Atwood ὑπὸ τὸν τίτλον,  The Handmaid’s Tale ποὺ ἐξιστόρη τὴν ἐπιβολὴ στὶς Ἡνωμένες Πολιτεῖες μία κοινωνίας θρησκευτικοῦ φονταμενταλισμοῦ κατὰ τὸ πρότυπον τῆς Ἰσλαμικῆς Δημοκρατίας στὸ Ἰρὰν τοῦ ἀγιατολλὰχ Χομεϊνί. Ἡ ἀμερικανικὴ αὐτὴ κοινωνία ἤρχισε νὰ διαμορφώνεται μὲ τὴν ἄνοδο στὴν ἐξουσία τοῦ πλανητικοῦ ἡγέτου Δονάλδου Τραμβίου, τὸν Νοέμβριο τοῦ 2016.

Μὲ τὴν ἐμφάνισιν τῆς πανδημίας τοῦ κορωνοϊοῦ τὸ 2020, ὁ ὀρθοδοξισμὸς στὴν Ἑλλάδα ἐγνώρισε μίαν μεγάλην ἔξαρσιν μὲ τὴν ἀντίδρασιν τῆς Ἐκκλησίας στὴν ἐπέμβασιν τῆς ἑλληνικῆς Πολιτείας, στὰ ἐσωτερικὰ τῶν ναῶν, ποὺ ἐπενέβη στὸ τυπικό της ἀλλοιώνοντας τὸν τρόπο  τελέσεως τῶν μυστηρίων καὶ τῶν λειτουργειῶν.

Ἤδη μεταξὺ πολλῶν διαμαρτυριῶν ὀρθοδόξων ἱεραρχῶν, ἐγνώρισε δημοφιλία ὁ πατὴρ Εὐάγγελος Παπανικολάου ποὺ ἀψηφῶντας τὰ κελεύσματα τῆς Πολιτείας ἠμφισβήτησε ἀκόμη καὶ τὴν ἴδια τὴν δομὴ τοῦ καθεστῶτος, στηλιτεύοντας τὴν ἀπόλυτη διαπλοκὴ τῆς Δικαιοσύνης μὲ τὴν ἑκάστοτε κυβέρνησι καὶ ἐξεστόμισε στὶς 28 Αὐγούστου 2020, ἐν εἴδει ἀφορισμοῦ μὲ ἐπαναστατικὲς διαστάσεις: «Δὲν θυμᾶμαι ποτὲ νὰ ἄκουσα Ἕλληνα πρωθυπουργὸ νὰ ὁμολογήσῃ ὅτι εἶναι χριστιανὸς ὀρθόδοξος». Ἰδού, πλέον συγκεκριμένα, τὰ λόγια του:

«Δεν θυμάμαι ποτέ να άκουσα Έλληνα πρωθυπουργό, να ομολογήσει ότι είναι Χριστιανός Ορθόδοξος. Να εκστομίσει στο βήμα της Βουλής μια φράση που ακούς από απλούς ανθρώπους, όταν τους κυκλώνουν, “ώσπερ μέλισσαι κηρίον”, οι κίνδυνοι και οι δυσκολίες της ζωής. “Έχει ο Θεός”. “Η Παναγία να βάλει το χέρι της”. “Με την βοήθεια του Θεού θα τα καταφέρουμε”. Ποτέ!!

Δεν είδα ποτέ Έλληνα πρωθυπουργό ή υπουργό, να προσέρχεται στην Θεία Λειτουργία, τις επετειακές ημέρες του Ευαγγελισμού ή του εορτασμού του “ΟΧΙ”, από νωρίς, όρθρου βαθέως, να εκκλησιαστεί σαν χριστιανός. Καταφθάνουν στην δοξολογία, με τις καραμούζες και τα τύμπανα – εν χορδαίς και οργάνοις – να ωρύονται, αναγγέλλοντας την άφιξή τους, και με την ασθμαίνουσα κουστωδία τους να συμπεριφέρεται λες και βρίσκεται σε κέντρο διασκεδάσεως. Ποτέ!!

Δεν είδα ποτέ Έλληνα πρωθυπουργό ή και υπουργό να κάνει μετάνοιες σε μια εικόνα της Παναγίας ή σε μια λειψανοθήκη αγίου. Ποτέ!!

Ντρέπονται, δεν πιστεύουν σ’ αυτό που είναι καύχημα και απαντοχή μας: η Εκκλησία του Χριστού. Είναι άθεοι, μασόνοι ή αδιάφοροι λόγω διαφθοράς και ηθικής κατάπτωσης.

Βλέπουν την πίστη του λαού σαν ένα μουσειακό κατάλοιπο, μια αξιοπερίεργη, γραφική εμμονή στο παρελθόν. Η Ορθοδοξία γι’ αυτούς είναι θρησκοληψία και σκοταδισμός, όταν κυβερνά η αριστερόμυαλη ασημαντότητα ή κρατική επιχείρηση που φέρνει έσοδα, όταν προϊσταται ο νεοφιλελεύθερος κοτζαμπασιδισμός.

Άκουγα αυτές τις ημέρες τα σπαραξικάρδια, φαρισαϊκά μυξοκλάματα των τηλεοπτικών καναλιών για την “ιεροσυλία στην Αγιά Σοφιά”. Μάλιστα. Μα η Μεγάλη Εκκλησία παραπέμπει στο Βυζάντιο, στην αυτοκρατορίας της Νέας Ρώμης – Κωνσταντινουπόλεως. Άρα, εφ’ όσον κλαίνε με μαύρο δάκρυ, παραδέχονται ότι είμαστε απόγονοι των Βυζαντινών, δικά μας ήταν για χρόνους και καιρούς τα κλέη των βυζαντινών. Δεν γίναμε κράτος και μετά έθνος, το Εικοσιένα, όπως διατείνεται η νεοταξική λέπρα των πανεπιστημίων. Οπότε…

Για χίλια εκατό χρόνια ακούγονταν στον ναό ψαλμωδίες και ύμνοι προς την Σοφία του Θεού. Γιατί; Διότι είχε αυτοκράτορες πιστούς, Χριστιανούς Ορθοδόξους, που καμάρωναν για την πίστη τους. Γι’ αυτό επέζησε για τόσους αιώνες, θαύμα πραγματικό, η αυτοκρατορία. ” Σταυρός νικά”, διαλαλούσαν στις μάχες και συνέτριβαν στα στίφη των ασεβών.

Στην μόνη σωζομένη υπογραφή του τελευταίου, μαρτυρικού αυτοκράτορα, Κωνσταντίνου Παλαιολόγου, διαβάζουμε: “Κωνσταντίνος, εν Χριστώ τω Θεώ, πιστός βασιλεύς και αυτοκράτωρ των Ρωμαίων, ο Παλαιολόγος”. Έτσι υπέγραφαν όλοι οι αυτοκράτορες. Πρώτα ομολογία πίστεως στον Χριστό και κατόπιν το περίοπτο αξίωμα.

Γράφει ο Κόντογλου: ”Απάνω στο Βυζάντιο ήταν γραμμένος ο λόγος του Παύλου: ο καυχώμενος, εν Κυρίω καυχάσθω. Όλες οι καρδιές, από τον βασιλιά ως τον πιο φτωχό καντηλανάφτη ή βαρκάρη ή στρατιώτη ή ξωχάρη, αυτά τα λόγια είχανε μέσα. Η προσευχή ήτανε η ζωή τους….

Ο Νικηφόρος Φωκάς έκανε κάθε μέρα την προσευχή του και στον πόλεμο φορούσε από μέσα, κάτω από τον θώρακά του, ένα παλιόρασο του θείου του Γεωργίου του εν Μαλεώ, που είχε αγιάσει, για να τον φυλάγει. Ο Αλέξιος Κομνηνός, όποτε ήταν να πάγει σε καμμιά εκστρατεία έβαζε τα πολεμικά του σχέδια κάτω από την αγία τράπεζα της Αγιά- Σοφιάς και όλη την νύχτα προσευχότανε γονατιστός απάνω στα σκαλοπάτια του ιερού και το πρωί έπαιρνε το σχέδιο που έβγαινε κάτω από το σκέπασμα της αγίας τράπεζας, γιατί πίστευε πως του το έδινε ο αρχάγγελος Μιχαήλ. Ο Ιωάννης Τσιμισκής γονάτιζε σαν παιδί μπροστά στην αγία τράπεζα της Αγιά-Σοφιάς, παρακαλώντας με δάκρυα να του δώσει ο Θεός έναν φύλακα άγγελο, που να τον φωτίζει κατά τον πόλεμο. Όσο σφίγγεται το Βυζάντιο από τους βαρβάρους, κι όσο η ψυχή υποφέρνει και πονά, τόσο γυρίζει τα μάτια κατά τον ουρανό. Ο βασιλιάς Θεόδωρος Δούκας ο Λάσκαρις, συνέθεσε τον Μέγα Παρακλητικό Κανόνα στην Παναγία, που είναι γεμάτος από συντριβή, ταπείνωση και πίστη. Ο Λέων ο Σοφός εποίησε τα εξαίσια Εωθινά, που ψάλλονται στον Όρθρο κάθε Κυριακή και ο γιος του Κωνσταντίνος εφιλοτέχνησε τα Εξαποστειλάρια”. (“Μυστικά άνθη”, σελ.97-98, εκδ.”ΑΣΤΗΡ”). Ο Ιουστινιανός έγραψε τον θεολογικότατο ύμνο “ο μονογενής Υιός και Λόγος του Θεού”. Ενώ είχε ιδρύσει 67 μοναστήρια μόνο μες στην Πόλη, γιατί ορθόδοξος σημαίνει φιλομόναχος και φιλακόλουθος. Έχουμε αυτοκράτορες αγίους και πάνω από 10 αυτοκρατόρισσες, αυγούστες, που κοσμούν το Συναξάρι της Εκκλησίας. Στην Αγιά Σοφιά πήγαιναν για προσευχή όταν κινδύνευε η αυτοκρατορία και όχι στην Μέρκελ ή στην διεθνή κοινότητα οι κυβερνήτες των Ελλήνων της Ρωμανίας. (Και η παρακμή ξεκίνησε όταν άρχισαν οι συμμορίες του Πάπα να λεηλατούν και να καταστρέφουν… σταυροφορικώς. Μετά το 1204, πάλεψε η αυτοκρατορία μας, αλλά την έπνιξαν οι αντίχριστοι από Δύση και Ανατολή).

Στην νεότερη ιστορία μας να μνημονεύσουμε τον Καποδίστρια, που τον δολοφόνησαν έξω από τον ναό του αγίου Σπυρίδωνος στο Ναύπλιο, ώρα 6:35 π.μ. Διάβαζε τον Εξάψαλμο ο κυβερνήτης, εκκλησιαζόταν συνεχώς, αληθής Ορθόδοξος Έλληνας. “Ο μόνος αντίπαλος που δύσκολα ηττάται είναι ο απόλυτα έντιμος άνθρωπος και τέτοιος είναι ο Καποδίστριας ” έλεγε ο Μέτερνιχ. Το 1811- ως ακόλουθος της ρωσικής πρεσβείας – ολόκληρη η αυστριακή αστυνομία τον παρακολουθεί μήπως ανακαλύψουν σκάνδαλα. Εις μάτην, γιατί ενώ οι άλλοι διπλωμάτες έτρεχαν σε διασκεδάσεις και χαμαιτυπεία, ο Καποδίστριας πήγαινε σε ορθόδοξους ναούς να προσευχηθεί. Γι’ αυτό τον σκότωσαν….Ο Καποδίστριας ήταν “βυζαντινός”, ταίριαζε απόλυτα στην απαρίθμηση του Κόντογλου με τους πιστούς αυτοκράτορες. Μετά από αυτόν ήρθε η ζοφώδης ξενοκρατία, κομματοκρατία και υποτέλεια που συνεχίζεται και έχει ενταθεί στις μέρες μας.

Και ας το γνωρίζουμε αυτό: “Θεού πρόσωπο” το κράτος μας δεν θα δει, αν δεν αποκτήσει κυβερνήτες πιστούς εν Χριστώ τω Θεώ. Η Πατρίδα θα λάμψει, όταν ακούσουμε πρωθυπουργό της Ελλάδος, να ζητά ένα    -και συγγνώμη για την φράση-   ένα άγιο…ρουσφέτι. Ποιο; “Ταις πρεσβείες της Θεοτόκου, Σώτερ σώσον ημάς” και την Πατρίδα μας.
Πατήρ Ευάγγελος Παπανικολάου»

Δημήτρης Κιτσίκης              28 Αὐγούστου 2020

Η ΕΛΛΗΝΟΤΟΥΡΚΙΚΗ ΣΥΝΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΕΙΝΑΙ ΘΕΛΗΜΑ ΘΕΟΥ ΚΑΙ ΘΑ ΠΡΑΓΜΑΤΟΠΟΙΗΘΗ ΝΟΜΟΤΕΛΕΙΑΚΑ. ΤΟ ΛΕΓΕΙ ΤΟ ΚΟΡΑΝΙ

Ἡ Ἀνατολικὴ Παράταξις ἐν Ἑλλάδι ἐκφραζομένη πλέον μέσῳ τοῦ πατρὸς Εὐαγγέλου Παπανικολάου ἔχει ἀρχίσῃ κι ἐνδυναμώνεται. Ὁ κορωνοϊὸς ἔσπρωξε τοὺς Ἕλληνες στὸν Ὀρθοδοξισμόν, ὁ ἀναμενόμενος Ἀρμαγεδδῶν θὰ τοὺς σπρώξῃ στὴν Ὀρθοδοξίαν. Ὀρθόδοξοι καὶ Μουσουλμᾶνοι ἐκεῖ ἀκριβῶς συμφωνοῦν. Ὁ Ἑλληνοτουρκισμὸς ποὺ πρόκειται νὰ ὑπάρξη ὡς ἔκφρασις τῆς κοινῆς ψυχῆς τῶν ἀβρααμικῶν θρησκειῶν καὶ ποὺ προβλέφθηκε ὄχι μόνον ἀπὸ τοὺς Ἁγίους, ἀλλὰ κι ἀπὸ τόσους ἱστορικούς, ὅπως ἐσᾶς, εἶνε θέλημα καὶ τῶν δύο μονοθεϊστικῶν θεησκειῶν. Ἰδοὺ τὸ καταπληκτικὸν βίνδεον τοῦ μεγάλου Ἰμάμη, Φιλοσόφου, Συγγραφέως καὶ Θεολόγου Σεΐχ Ἰμρᾶν Χοσέιν. Παναγιώτης Ἠλιόπουλος

https://www.youtube.com/watch?v=Z30UB1goM24

1. 
   Dimitri KitsikisAugust 29, 2020 at 8:49 AM

   Πράγματι Παναγιώτη. Καταπληκτικὴ μαρτυρία τοῦ ἐν λόγῳ σεΐχη: Ἡ ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία εἶναι θέλημα Θεοῦ καὶ θὰ πραγματοποιηθῇ ὁπωδήποτε

   
   

 

621- Ἅγιος Παΐσιος καὶ τὸ μέλλον τῆς ΕΟΔ (Ἑλληνικὴ Ὀρθόδοξος Δημοκρατία)

621- Ἅγιος Παΐσιος καὶ τὸ μέλλον τῆς ΕΟΔ (Ἑλληνικὴ Ὀρθόδοξος Δημοκρατία)

Ἔλαβα τὴν παρακάτω σημαντικωτάτη πολύωρη ὁμιλία τοῦ πατρὸς Εὐαγγέλου Παπανικολάου, πνευματικοῦ τέκνου τῶν καθοδηγητῶν μας  ἀειμνήστων πατέρων Ἰωάννου Ῥωμανίδη καὶ Γεωργίου Μεταλληνοῦ.

Ἐπειδὴ ὑπῆρξα ἐπὶ πολλὲς δεκαετίες στενὸς φίλος καὶ ὁμοϊδεάτης τῶν δύο αὐτῶν ἀειμνήστων πατέρων, φίλος μου ἀπὸ τὴν Κρήτη μοῦ ἔστειλε τὸ παρακάτω σημαντικώτατο βίντεο ποὺ χαράσσει ἴσως κάποιο ὀρθόδοξο μέλλον γιὰ τὴν ἑλληνικὴ πολιτεία, κατόπιν κατεδαφίσεως τοῦ ἁμαρτωλοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου. Ἀξίζει νὰ ἔχῃ κανεὶς τὴν ὑπομονὴ νὰ ἀκολουθήσῃ ὁλόκληρη τὴν προφητικὴ ὁμιλία τοῦ πατρὸς Εὐαγγέλου Παπανικολάου.     Δημήτρης Κιτσίκης,        27 Αὐγούστου 2020

Αγαπητέ Δημήτριε,

σου επισυνάπτω το παρακάτω video :https://youtu.be/K8XgWUYFypA

του Ευάγγελου Παπανικολάου τον οποίο και εγνώρισα σε δημόσια συζήτηση εδώ στο Ηράκλειο.

Από ότι κατάλαβα είναι μαθητής του αείμνηστου καθηγητή φίλου σου π. Γεώργιου Μεταληνού και βαθύτατα επηρεασμένος από τον π. Ρωμανίδη.

620 – Δυτικὴ καὶ Ἀνατολικὴ Παράταξις, τὸ 1453 καὶ τὸ 2020

 

Δημήτριος Παλαιολόγος ὡς ὀρθόδοξος μοναχός

620 – Δυτικὴ καὶ Ἀνατολικὴ Παράταξις, τὸ 1453  καὶ τὸ 2020

Ἐμφύλιος πόλεμος στὶς ΗΠΑ τὸ 2020 ποὺ ἐπεκτείνεται στὴν Εὐρώπη καὶ σὲ ὅλον τὸν πλανήτη μὲ κεντρικὸ πρόσωπο τὸν πρόεδρο Δονᾶλδο Τράμβιο.

Ἀναζωπύρησις τὸ 2020 τοῦ χιλιετοῦς ἐμφυλίου πολέμου στὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή ἀπὸ τὸ 1204 μέχρι καὶ σήμερα, μεταξὺ δυτικιστικῶν φραγκολατρῶν καὶ ἀνατολικῶν τουρκολατρῶν, ἤτοι μεταξὺ δυτικῆς καὶ ἀνατολικῆς παρατάξεως ποὺ χαρακτηρίζει ἐπακριβῶς τὴν οὐσία τοῦ πολιτισμοῦ τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς μεταξὺ Δύσεως καὶ Ἀνατολῆς.

Κατόπιν τῆς βραχείας ἐπικρατήσεως τῆς ἀνατολικῆς παρατάξεως τὸ 1828-1831, μέχρι τὴν δολοφονία τοῦ Καποδίστρια, ἡ δυτικὴ παράταξις ἐπεβλήθη μονίμως μέχρι σήμερα μὲ μικρὲς ἀνατολικὲς ἀναλαμπὲς στὴν περίοδο 1936-1941 τοῦ Μεταξᾶ καὶ τὸ 1967-1973 τοῦ Παπαδοπούλου.

Παρὰ τὴν συνεχῆ προσπάθεια δυτικοποιήσεως τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τοὺς κυβερνῶντες καὶ τὴν πρόσδεσι τῆς χώρας στὸ ἅρμα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ τοῦ εὐροῦ, χάρις στὸ ἕτερον ἥμισυ τῆς Ῥωμηοσύνης, στὴν ἄλλη πλευρὰ τοῦ Αἰγαίου καὶ τὴν ἰδεολογικὴ ἧττα τοῦ κεμαλισμοῦ (τουρκικοῦ βενιζελισμοῦ) μὲ τὴν ἐπικράτησι τοῦ Ἔρντογαν, ἡ Τουρκία τελικῶς δὲν εἰσῆλθε στὸ εὐρωπαϊκὸ κατάστημα καὶ ἐπέστρεψε σταδιακὰ στὰ ὁράματα τῆς ἀνατολικῆς παρατάξεως.

Σήμερα ποὺ ὁ κιτσικισμὸς σπρώχνει τὴν Ἑλλὰδα πρὸς τὴν ἀνατολικὴ ἀναγέννησι καὶ ἐντείνεται ὁ ἐμφύλιος Ἀνατολῆς-Δύσεως στὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή, καλὸ εἶναι νὰ ἐπανέλθῃ στὴν θύμησί μας ἡ τραγωδία τῆς δυναστείας τῶν Παλαιολόγων διηρημένη μεταξὺ φραγκοφίλων καὶ τουρκοφίλων.

Θωμᾶς Παλαιολόγος φραγκολάτρης κατὰ τοῦ ἀδελφοῦ του Δημητρίου Παλαιολόγου τουρκολάτρου ὀρθοδόξου ποὺ ἀπεβίωσε μοναχός, δύο δεσπότες τοῦ Μυστρᾶ, ἀδελφῶν τοῦ τελευταίου αὐτοκράτορος τοῦ Βυζαντίου τοῦ ῥωμαιοκαθολικοῦ ἑνωτικοῦ Κωνσταντίνου ΙΑ’.

Ὁ Δημήτριος, δεσπότης τοῦ Μυστρᾶ ἀπὸ τὸ 1449 στὸ 1460, ὁπότε καὶ παρέδωσε τὴν καστροπολιτεία στὸν Πορθητή καὶ ἀργότερα ἔγινε καὶ ἀπεβίωσε ὡς μοναχός, κατασυκοφαντεῖται καὶ ὑβρίζεται χυδαίως ὡς σκουπίδι ἀπὸ τοὺς σημερινοὺς φραγκολάτρες. Ὑπῆρξε παρὼν στὴν Σύνοδο Φερράρας-Φλωρεντίας τὸ 1437-1439, παίρνοντας θέσι κατὰ τῆς Ἑνώσεως μὲ τὸν Πάπα καὶ κατὰ τῶν ἀδελφῶν του ἑνωτικῶν ποὺ ἔγιναν ῥωμαιοκαθολικοί.

Ὁ Θωμᾶς ῥωμαιοκαθολικός, ἀπὸ τὸν Μυστρᾶ στὴν Πάτρα, μετέφερε μαζί του τὰ ὀστᾶ τοῦ ἀποστόλου Ἀνδρέου στὸ Βατικανό, τοῦ μεγαλύτερου, ἀπὸ τὸ 1204, ἐχθροῦ καὶ ἄρπαγα τῆς ὑλικῆς καὶ πνευματικῆς περιουσίας τοῦ Βυζαντίου ἐνῷ  ὁ Δημήτριος ἐμερίμνησε νὰ παραμείνουν, ὅσα δὲν ἐκλάπησαν ἀπὸ τὴν Δύσιν, ὑπὸ τὴν προστασία τῶν Ὀθωμανῶν.

Ὁ Θωμᾶς Παλαιολόγος μετέφερε τὴν Τιμία Κάρα τοῦ Ἀποστόλου Ἀνδρέου ἀπὸ τὴν Πάτρα στὸ Βατικανό, μὲ τὴν ἐπίσημη ἱστορία νὰ ἰσχυρίζεται ὅτι τὸ ἔκαμε γιὰ νὰ τὴν προστατεύσῃ ἀπὸ τοὺς Τούρκους, ἀλλὰ μὲ τὴν λογικὴ νὰ λέγῃ ὅτι δὲν παρακαλῇς γιὰ βοήθεια μὲ ἄδεια χέρια. Ἄλλωστε στὴν πλειοψηφία τους οἱ Ὀθωμανοὶ εἶχαν σεβασθῆ τὰ χριστιανικὰ κειμήλια, κανείς σουλτᾶνος δὲν ἐπείραξε τὶς λειψανοθῆκες τῶν Ἁγίων Γρηγορίου τοῦ Θεολόγου καὶ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου τοῦ Πατριαρχείου στὴν Κωνσταντινούπολι. Ὁπότε αὐτὸ θὰ ἠδύνατο νὰ θεωρηθῇ καὶ ἁπλῶς ὡς κλοπή. Ἡ Τιμία Κάρα τοῦ ἀποστόλου Ἀνδρέου ἐπέστρεψε στὴν Πάτρα τὸ 1964.

Τὰ λείψανα τοῦ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου ἐκλάπησαν ἀπὸ τοὺς Φράγκους σταυροφόρους τὸ 1204, ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολι  καὶ μετεφέρυθησαν στὴν θανάσιμη ἐχθρὸ τῆς Πόλης τὴν Βενετία, ἀργότερα δέ, στὴν Ῥώμη. Ἐπεστράφησαν στὸ Οἰκουμενικὸ Πατριαρχεῖο  800 χρόνια ἀργότερα, στὶς 27 Νοεμβρίου 2004,  ἀπὸ τὸν Πάπα Ἰωάννη Παῦλο Β καὶ σήμερα εὑρίσκονται στὸν Πατριαρχικὸ Ναὸ τοῦ Ἁγίου Γεωργίου στὸ Φανάρι. Ἡ κάρα του εὑρίσκεται στὴν Μονὴ Βατοπεδίου τοῦ Ἁγίου Ὄρους. Οἱ σουλτᾶνοι, ὡς συνεχιστὲς τῶν βυζαντινῶν βασιλέων, δὲν ἔπαυσαν νὰ προικοδοτοῦν  τὰ μοναστήρια τῆς Ὀρθοδοξιας,στὸν κοινὸ ἑλληνοτουρκικὸ χῶρο τῆς Αὐτοκρατορίας.

Ὁ Πορθητής, μὲ τὴν συνδρομὴ τῶν Ῥωμηῶν τοῦ Βυζαντίου, ἤνοιξε διάπλατα τὶς πύλες τῆς Αὐτοκρατορίας γιὰ νὰ εἰσέλθη ὡς συνεχιστής της καὶ νὰ ἐκδιώξῃ τὴν φραγκοκρατία. Σήμερα ὁ νέος σουλτᾶνος Ἔρντογαν  εὑρίσκεται ἐνώπιον τῶν πυλῶν ἑτοιμαζόμενος γιὰ τὴν Νέα Ἅλωσι ἐκδιώξεως τῆς δυτικῆς παρατάξεως. Τράμβιος καὶ Πούτιν θὰ θελήσουν νὰ τὸν βοηθήσουν στὴν ἐπέλασί του αὐτὴ καὶ νὰ στηριχθοῦν στὴν ἀνατολικὴ παράταξι ἑκατέρωθεν τῶν ἀκτῶν τῆς Θαλάσσης τοῦ Κόσμου;  Ἐὰν ναί, τότε θᾶ βοηθήσουν στὴν ἐπανένωσιν τῶν δύο ἀκτῶν τοῦ Αἰγαίου. Κατὰ πόσον αὐτὸ τοὺς συμφέρει θὰ φανῆ προσεχῶς.

Ἐν τῷ μεταξὺ λέγεται –καὶ ποὺ μοῦ μετεφέρθη πρὸ πολλῶν ἐτῶν ἀπὸ τὸν τότε φίλον μου Κωνσταντῖνο Χολέβα- ὅτι ἕνας Δημήτριος θὰ ἐπανενώσῃ πνευματικὰ τὶς δύο ὄχθες τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς. Ἴδωμεν!

Δημήτρης Κιτσίκης                    23 Αὐγούστου 2020

 

 

 

619 - Μπάννον-Τράμβιος: Πρὸς ἐπικράτησιν τῆς Φασιστικῆς Διεθνοῦς στὸν ΚΑ΄αἰῶνα

Μαθητὴς καὶ δάσκαλος:Τράμβιος καὶ Μπάννον

619 - Μπάννον-Τράμβιος: Πρὸς ἐπικράτησιν τῆς Φασιστικῆς Διεθνοῦς στὸν ΚΑ΄ αἰῶνα 

Ἡ σύλληψις τοῦ διδασκάλου Μπάννον στὶς ΗΠΑ  βοηθᾷ ἀφάνταστα ὄχι μόνον τὸ διεθνὲς Κίνημα ἐπικρατήσεως τοῦ φασισμοῦ ἀλλὰ καὶ ἐνισχύει τὶς πιθανότητες ἐπανεκλογῆς τοῦ ἡγέτου ἐκτελεστοῦ του, Δονάλδου Τραμβίου. Πρόκειται γιὰ πρόσθετο τεράστιο λάθος τῆς Σορικῆς Ἀντιπολιτεύσεως (τοῦ σοσιαλδημοκράτη George Soros) τοῦ ἀμερικανικοῦ κατεστημένου, στὸν ἀδυσώπητο ἐμφύλιο πόλεμο ποὺ μαίνεται ἐδῶ καὶ χρόνια, μὲ τὴν καθολικὴ ὑποστήριξι τῶν ἠθοποιῶν τοῦ Χόλλυγουντ, τῶν ΜΜΕ, τῶν κοινωνικῶν δικτύων καὶ τῶν ἀπανταχοῦ Κολωνακίων. Στὴν Ἑλλάδα ἡ δουλικὴ δημοσιογραφία ἁπλῶς ἐπαναλαμβάνει τὰ κελεύσματα τῆς φωνῆς τοῦ Κυρίου ποὺ σήμερα ὀνομάζεται Τζό Μπάϊντεν καὶ ἡ κουστοδία του τῶν Κλίντον,Ὀμπάμα καὶ Πελόζι. Ἀναδημοσιεύομε παρακάτω κείμενο τοῦ δημοσιογραφικοῦ συγκροτήματος προσκειμένου στὸν Σύριζα, Documento, ἀντιπάλου μὲν τοῦ Κινήματος τοῦ Μπάννον, ἀλλὰ ἀπὸ τοὺς  ἐλαχίστους φορεῖς σοβαρῆς δημοσιογραφίας στὸ μητσοτακικὸ βασίλειο τῆς δυναστείας Μητσοτάκη.

Δημήτρης Κιτσίκης          21 Αὐγούστου 2020

 

"Καμία εντύπωση δεν προκάλεσε στην κοινή γνώμη η σύλληψη του Στιβ Μπάνον και λόγος δεν είναι άλλος από τον βίο και την πολιτεία του που κινείται μεταξύ σκανδάλων, απατών, μηχανορραφιών και... ακροδεξιών μεγαλοϊδεατισμών

Ο πρώην επικεφαλής στρατηγικής του Ντόναλντ Τραμπ και εκπρόσωπος της αμερικάνικης alt right, Στιβ Μπάνον, συνελήφθη κατηγορούμενος ότι εξαπάτησε εκατοντάδες χιλιάδες δωρητές μέσω της καμπάνιας «We Build the Wall», πάνω στο πολυτελές γιωτ επιχειρηματία.

Μαζί με άλλους τρεις, κατηγορούνται πως απέσπασαν μεγάλα ποσά εξαπατώντας χιλιάδες δωρητές ότι τα χρήματα θα κατευθύνονταν στη δημιουργία του τείχους που είχε υποσχεθεί ο Ντόναλντ Τραμπ στα σύνορα με το Μεξικό ενάντια στους μετανάστες. Ο ίδιος κατηγορείται ότι έλαβε πάνω από ένα εκατομμύριο δολάρια σύμφωνα με το υπουργείο Δικαιοσύνης των ΗΠΑ. Συνολικά η καμπάνια συγκέντρωσε ποσό άνω των 25 εκατ. δολαρίων που φέρεται να πέρασε στα χέρια του ιδρυτή της, Μπράιαν Κόλφατζ.

Ο Ντόναλντ Τραμπ, που δήλωσε πολύ λυπημένος για τη σύλληψη του πρώην (;) στενού του συνεργάτη, επιχείρησε να πάρει αποστάσεις ισχυριζόμενος ότι δεν γνωρίζει τίποτα για τον οργανισμό που είχε ιδρύσει ο Μπάνον για τη χρηματοδότηση της ανέγερσης του τείχους στα σύνορα με το Μεξικό.

Ο πρώην συνεργάτης του Τραμπ είναι γνωστός για τις ακρδοδεξιές απόψεις του και επί χρόνια επικεφαλής του ιστότοπου Breitbart της «εναλλακτικής δεξιάς» (ακροδεξιάς) στις ΗΠΑ. Μέσα από εκεί, κατάφερε να ενορχηστρώσει την υποστήριξη προς τον Τραμπ καθώς την έθεσε στο στόχαστρο μιας –κατά φαντασίαν, δικής του εμπνεύσεως– επίθεσης από «δικαιωματιστές» του πολιτικά ορθού λόγου και νομιμοποίησε τον ακραία δεξιό λόγο. 

Το πρόσωπό του είναι άρρηκτα συνδεδεμένο με τα «fake news», ζωτικό κομμάτι της alt-right, καλλιεργώντας τα πιο αντιδραστικά ένστικτα των πολιτών. Δεν θα μπορούσε να υπάρξει χαρακτηριστικότερο παράδειγμα, από την προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ, η οποία τον οδήγησε στην ανάληψη της προεδρίας των ΗΠΑ.

Το facebook, το σκάνδαλο Cambridge Analytica και οι αμερικανικές εκλογές

Η συνεισφορά του Μπάνον στην καμπάνια του Ντόναλντ Τραμπ ξεκίνησε και γιγαντώθηκε μέσα από το Breitbart News, όμως δεν περιορίστηκε εκεί. H εμπλοκή του στο σκάνδαλο Cambridge Analytica που ξέσπασε τον Μάρτιο του 2018 και αφορούσε την κακόβουλη συλλογή και χρήση προσωπικών δεδομένων εκατομμυρίων χρηστών από την εταιρεία μέσω του Facebook, ήταν μεγάλη.

Ο Μπάνον ήταν αντιπρόεδρος της Cambridge Analytica μέχρι την παραίτησή του, για ν’ αναλάβει την προεδρία της προεκλογικής εκστρατείας του Τραμπ τον Αύγουστο του 2016. Μάλιστα, το πρόγραμμα το οποίο είχε υπό την εποπτεία του είχε ως σκοπό συγκέντρωση στοιχείων εκατομμυρίων προφίλ μέσω Facebook, και τη δοκιμή φράσεων που χρησιμοποιούσε η προεκλογική εκστρατεία του Τραμπ προκειμένου να επηρεάσει τους ψηφοφόρους.

Τις αποκαλύψεις για την εμπλοκή του Μπάνον, αλλά και τις πρακτικές της εταιρείας, έκανε ο ο Κρίστοφερ Ουίλι, ο πρώην διευθυντής έρευνας της Cambridge Analytica που έγινε μάρτυρας δημόσιου συμφέροντος. «Εγώ έστησα το εργαλείο ψυχολογικού πολέμου του Μπάνον» λέει ο Ουίλι, βάζοντας στη ζυγαριά της πολιτικής ψυχολογίας ακόμη και τον σεξουαλικό του προσανατολισμό. «Ο Μπάνον λάτρευε τους γκέι. Μας έβλεπε σαν τους πρώτους πιστούς. Σκεφτόταν ότι αν μπορείς να επιβιβάσεις στο πλοίο τους γκέι, όλοι οι άλλοι θα ακολουθήσουν. Γι’ αυτό ήταν τόσο υποστηρικτικός και στον Μίλο Γιαννόπουλος».

Ο Ουίλι μιλώντας στην Washington Post αποκάλυψε ότι η εταιρία δαπάνησε περίπου 1 εκατομμύριο δολάρια για πληροφορίες το 2014. Μεταξύ αυτών και προσωπικές σελίδες (προφίλ) του Facebook, ενώ η δαπάνη αυτή είχε την έγκριση του Μπάνον. «Έπρεπε να έχουμε την έγκριση του Μπάνον για οτιδήποτε την περίοδο εκείνη. Ο Μπάνον ήταν το αφεντικό του Αλεξάντερ Νιξ» τόνισε ο Γουάιλι, αναφερόμενος στον πρώην εκτελεστικό διευθυντή της Cambridge Analytica. 

 Στο πλευρό του Μπολσονάρο

Μετά την επιτυχή κατάληξη της προεκλογικής καμπάνιας του Ντόναλντ Τραμπ, ο Στιβ Μπάνον θα βρεθεί στο πλευρό του Ζαΐρ Μπολσονάρο, ως σύμβουλος στην προεκλογική εκστρατεία του νυν ακροδεξιού βραζιλιάνου προέδρου. 

Η διασπορά fake news και οι ανάδειξη των ακραίων τοποθετήσεων του Μπολσονάρο, όπως για παράδειγμα η απελευθέρωση της οπλοκατοχή ή η υπεράσπιση της αυτοδικίας, αποτέλεσε τον πυρήνα της προεκλογικής εκστρατείας όπου έχτισε την επικράτησή του ο Μπολσονάρο.

Όπως εξηγεί στο Hot Doc o συγγραφέας και μεταφραστής Κρίτων Ηλιόπουλος που έχει μεγάλη εμπειρία από την βραζιλιάνικη πραγματικότητα, «ο Στιβ Μπάνον, κατηύθυνε αυτήν τη διαδικασία ως σύμβουλος του Μπολσονάρο. Εχει δώσει συνεντεύξεις για το πώς το έκανε, έχει πει μάλιστα ο ίδιος ότι αυτά τα fake news και αυτές οι υπερβολές στις τοποθετήσεις του Μπολσονάρο –π.χ. το «δικαίωμα» στην οπλοφορία και την αυτοδικία, ότι πρέπει να σκοτώνουμε τους μαύρους και τα παιδιά που είναι κλέφτες από μικρή ηλικία– ήταν σκόπιμες για να προσπεράσει το "φράγμα των ΜΜΕ" και να καταφέρει να προβληθεί. Αυτό είναι άλλο ένα ψέμα επειδή τα μεγαλύτερα ΜΜΕ στη Βραζιλία υποστήριζαν τον Μπολσονάρο. Στη Λατινική Αμερική πάντα χρησιμοποιούσαν αυτές τις μεθόδους. [...] Αυτό που φαίνεται είναι ότι η νέα κατεύθυνση της Δεξιάς στη Λατινική Αμερική, ίσως και στην Ευρώπη, δεν είναι απλώς προσπάθεια εκλογικής και κοινοβουλευτικής δράσης, αλλά προσπάθεια δημιουργίας κινήματος. Παλιά φασιστική μέθοδος που εφαρμόστηκε στην περιοχή την εποχή του Πινοτσέτ».

Η διείσδυση στην Ευρώπη και το μοναστήρι

Ο Μπάνον έχει χτίσει σχέσεις με ακροδεξιές ομάδες σε όλη την Ευρώπη, ενώ πολιτικός σκοπός του ήταν να μπορέσει να τις ενοποιήσει σε κάποιο βαθμό.

Σύμφωνα με το γαλλικό περιοδικό Marianne «από τότε που εγκατέλειψε τον Λευκό Οίκο, ο Στιβ Μπάνον, έχει μόνο μια ιδέα στο μυαλό του: να αποσταθεροποιήσει την Ευρώπη, για να συντρίψει αυτό που αντιλαμβάνεται ως απειλή για την Αμερική». Μάλιστα, στις αρχές του 2019 ήταν έντονη η φημολογία ότι συνεργάτες του είχαν αγοράσει ένα μοναστήρι στην Ιταλία προκειμένου να γίνονται εκεί οι απαραίτητες διαδικασίες για την ενοποίηση των ευρωπαίων ακροδεξιών. «Η χώρα δεν επιλέγεται τυχαία. Μετά το Brexit, η επόμενη Αχίλλειος πτέρνα της Ευρώπης βρίσκεται στην Ιταλία» εξηγεί σχετικά το γαλλικό περιοδικό Marianne 

Στο πλαίσιο αυτό ο Στιβ Μπάνον εχει δημιουργήσει ένα κίνημα για την ένωση των ευρωπαίων ακροδεξιών λαϊκιστών. Αξιοποιώντας τις επαφές του με τον Νάιτζελ Φαρατζ στη Βρετανία, την Μαριν Λε Πεν στη Γαλλία, τον Βίκτωρ Όρμπαν στην Ουγγαρία, τους πολωνούς λαϊκιστές και τον Ματέο Σαλβίνι στην Ιταλία, ο Μπάνον ίδρυσε την οργάνωση «Το Κίνημα», μια ομάδα με έδρα τις Βρυξέλλες που στοχεύει στην ενοποίηση των ακροδεξιών αντιευρωπαϊκών δυνάμεων. Παράλληλα, ξόδεψε αρκετό χρόνο επενδύοντας και στο ακροδεξιό ισπανικό Vox, το οποίο μετά τις τελευταίες εκλογικές αναμετρήσεις έχει ανεβάσει αρκετά τα ποσοστά του, παίζοντας πλέον ενεργό ρόλο στην ισπανική πολιτική πραγματικότητα.

Τελικά ποιος είναι ο Στιβ Μπάνον που από σήμερα τα χέρια του στολίζουν οι χειροπέδες; Η πορεία του απαντά μάλλον από μόνη της: ένας αεικίνητος, ικανός Αμερικανός που ξόδεψε όλη τη «δημιουργικότητά του» στις μηχανορραφίες, τα σκάνδαλα και τον μεγαλοϊδεατισμό μιας παγκόσμιας ακροδεξιάς επικυριαρχίας στην οποία ο ίδιος θα είχε ρόλο «μαέστρου». Η τεράστια επιρροή που είχε ο Μπάνον στην αμερικανική κυβέρνηση, αλλά και στην ευρωπαϊκή πολιτική σκηνή μέσω του ελέγχου των ακροδεξιών κομμάτων θα μπορούσε να ξεφύγει από κάθε έλεγχο, την ίδια ώρα που που όσο αύξανε το πολιτικό του κεφάλαιο στις δύο πλευρές του Ατλαντικού, μεγάλωνε αντίστοιχα και τις τραπεζικές του καταθέσεις. Όλα αυτά διακόπηκαν απότομα σήμερα, όταν οι αμερικανικές αρχές προχώρησαν στην ηχηρή του σύλληψη. Το πώς η ιστορία αυτή θα εξελιχθεί όμως είναι άγνωστο. Η μακρά δικαστική διαδικασία που τον περιμένει θα αποτελέσει την επόμενη μεγάλη και ενδιαφέρουσα σελίδα στην ιστορία του Στιβ Μπάνον: ενός αρχετυπικού «κακού», από αυτούς που τα ΜΜΕ παγκοσμίως λατρεύουν να μισούν".

Τὸ Κουτὶ τῆς Πανδώρας                                  21 Αὐγούστου 2020