Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Feb 28, 2018

409 - Ἡ ἄνοδος παγκοσμίως τοῦ θρηκευτικοῦ φασισμοῦ



409 - Ἡ ἄνοδος παγκοσμίως τοῦ θρηκευτικοῦ φασισμοῦ

Τὰ πανεπιστήμια παγκοσμίως εἶναι τελείως ξεπερασμένα. Ἡ Δύσις, μετὰ ἀπὸ 500 χρόνια πορείας ποὺ εἶχε ξεκινήσει μὲ τὴν Ἰταλικὴ Ἀναγέννησι, ὡς πολιτισμό, ἐξερχομένη ἀπὸ τὴν βαρβαρότητα μέσῳ τοῦ ἑλληνισμοῦ, πνέει τὰ λοίσθια. Ὁ τελευταῖος πνευματικὰ ἕλλην σοφὸς ὑπῆρξε ὁ Λεονάρδος ντὰ Βίντσι (1452-1519), διότι σοφὸς σημαίνει ἱεράρχησις τῆς γνώσεως, βάζοντας τὴν ἀπαραίτητη τεχνολογία ὑπὸ ἔλεγχο πρὸς ἐξυπηρέτησιν τοῦ ἀνθρώπου πού, ὡς σοφὸς παντογνώστης, δὲν ὑποκύπτει σὲ τεχνολογικὴ δικτατορία.

Μόνον οἱ Ἕλληνες ὑπῆρξαν σοφοί, μαζὶ μὲ τοὺς Κινέζους, καὶ στὴν Δύσι, μετὰ τὸν θάνατο τοῦ τελευταίου πνευματικὰ ἕλληνος Λεονάρδου ντὰ Βίντσι, οἱ πανεπιστημιακοὶ ἐπιστήμονες ἠκολούθησαν τὴν ὁδὸ τῶν φαρισαίων, μὲ τοὺς ἑβραίους γραμματεῖς νὰ διυλίζουν τὸν κώνωπα, λαμβάνοντας ἐφ’ὅρου ζωῆς μισθὸ ἀπὸ τὴν πανεπιστημιακή τους ἕδρα γιὰ νὰ διδάσκουν τὴν ἀγροτικὴ οἰκονομία σὲ ἕνα χωριὸ τοῦ Βελγίου πεντακοσίων ἀτόμων, ἀπὸ τὸ 1830 στὸ 1848, μὲ τὴν πλέον προηγμένη τεχνολογία ποσοτικῶν στατιστικῶν ἀριθμῶν, ἀποκαλῶντας τὴν πανεπιστημιακὴ αὐτὴ ἀποχαύνωσι, ἐπιστήμη!

Ἀπὸ τὸ 1945 μέχρι τὸ 2003, ὅλοι οἱ ἀριστεροὶ πολιτολόγοι στὴν Δύσι ποὺ ἀπεχθάνοντο τὸν φασισμὸ τοῦ Χίτλερ καὶ τοῦ Μουσσολίνι, ἀνέλυαν θετικὰ τὴν διάδοσι τῆς «σοσιαλιστικῆς ἰδεολογίας» στὸν Τρίτο Κόσμο, ἀπὸ τὸν Νάσσερ, στὸν Νυέρερε τῆς Τανζανίας καὶ στὸν Καντάφι, μὴ συνειδητοποιῶντας ὅτι ἐπρόκειτο περὶ φασισμοῦ. Σχεδὸν μόνος ἐγὼ ἀπὸ τοὺς ἱστορικοὺς πανεπιστημνιακοὺς καθηγητές, ἔγραφα στὶς μελέτες μου ὅτι ἐπρόκειτο περὶ φασισμοῦ, ποὺ μετὰ τὴν ἧττα τῆς ἰδεολογίας αὐτῆς στὴν Εὐρώπη τὸ 1945, εἶχε μετοικήσει στὸν Τρίτο Κόσμο.

Πρῶτος, ὁ πρόεδρος Μποὺς ὁ Νεώτερος, ἀπὸ τοὺς πολιτικούς, μὲ σκοπὸ ὅμως νὰ τὴν καταδικάσῃ, ὡνόμασε σωστὰ τὴν ἰδεολογία τοῦ κόμματος Μπάαθ τοῦ προέδρου τοῦ Ἰράκ, Σαντάμ Χουσεΐν, φασισμό, γιὰ νὰ δικαιολογήσῃ τὴν ἀμερικανικὴ εἰσβολὴ τὸ 2003. Σὲ συνέχεια οἱ δυτικοὶ δημοκράτες ἐχρησιμοποίησαν καὶ πάλι σωστά, τὸν ὅρο φασισμό, γιὰ νὰ ὁρίσουν ὡς ἰσλαμοφασισμὸ τὸ καθεστὼς τῆς Ἰσλαμικῆς Δημοκρατίας τοῦ Ἰράν τοῦ ἀγιατολλὰχ Χομεϊνί.

Ἔκτοτε, ἀκόμη καὶ οἱ περισπούδαστοι ἀριστεροὶ πανεπιστημιακοὶ κουλτουριαραῖοι ἤρχισαν νὰ ὁμιλοῦν περὶ χριστιανοφασισμοῦ (χριστιανικοῦ φονταμενταλισμοῦ), καὶ ἐνῷ συνέχιζαν νὰ θεωροῦν ἔγκλημα τὴν ὑποστήριξη τῆς φασιστικῆς ἰδεολογίας, εὕρισκαν δικαιολογητικὰ στὸν μαοϊσμὸ ὁ ὁποῖος, ὅπως τὸ ἔχω ἀποδείξει καὶ ὡς ἱστορικός, εἰδικὸς τῶν ἰδεολογιῶν, ἀλλὰ καὶ ὡς ἀνέκαθεν ὀπαδὸς τοῦ προέδρου Μάο, εἶναι τριτοκοσμικὸς φασισμός.

Στὴν σημερινὴ πλανητικὴ συγκυρία, μετὰ τὴν πτώσι τοῦ μαρξισμοῦ-λενινισμοῦ, ὁ φασισμὸς ἀναδεικνύεται πλέον ὡς ἡ μελλοντικὴ κυριαρχοῦσα ἰδεολογία, σὲ συνδυασμὸ ὅμως μὲ τὴν θρησκεία. Ἀντιθέτως ἡ ἀθεΐα, θυγατέρα τοῦ δυτικοῦ Διαφωτισμοῦ τοῦ ΙΗ΄αἰῶνος, εὑρίσκεται σὲ πλήρη παρακμή. Ἔτσι ἔχουμε στὸ Ἰσραὴλ τὸν  ἑβραιοφασισμό, στὶς χῶρες τῆς Μέσης Ἀνατολῆς τὸν ἰσλαμοφασισμό, στὶς χῶρες τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς τὸν χριστιανοφασισμό, καὶ στὴν Κίνα τὸν ἐθνικομπολσεβικισμὸ ἤ κομμουνιστοφασισμό, ἐφ’ὅσον ὁ βουδδισμὸς καὶ ὁ κονφουκιανισμὸς ἀπέχουν ἄρδην ἀπὸ τὴν ἔννοια τοῦ θεοῦ, ἀλλὰ δὲν παύει ὁ μαοϊσμὸς νὰ θεωρεῖται θρησκεία καὶ ὁ ἴδιος ὁ ἀποθανὼν Μάο νὰ λατρεύεται ὡς βουδδιστὴς ἅγιος μποτισάτβα.

Ἤδη, πρὸ 17 ἐτῶν, τὸ 2001, ἔδημοσίευα στὶς ἐκδόσεις Ἕσοπτρον, τὸ βιβλίο μου, Τὸ βυζαντινὸ πρότυπο διακυβερνήσεως καὶ τὸ τέλος τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, ἀφιερωμένο στὸν ἀρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ὡς ἐμπνευστὴ τοῦ χριστιανωρθοδόξου φονταμενταλισμοῦ, μὲ τὴν ἑξῆς καταλυτικὴ φράσι: «Τὸ παρὸν βιβλίο καθίσταται μανιφέστο τοῦ ἑλληνικοῦ φονταμενταλισμοῦ». Λοιπόν, ναὶ, στὸν θρησκευτικὸ φασισμό ὁ ὁποῖος παντοῦ στὸν πλανήτη ἀντικαθιστᾷ προοδευτικὰ τὴν ἀστικὴ κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία. Ναί, στὴν ἰδεολογία τοῦ φασισμοῦ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 28 Φεβρουαρίου 2018

Feb 18, 2018

408 – Περὶ ἑλληνικοῦ φονταμενταλισμοῦ καὶ Χριστοδούλου συνέχεια


Ὁ ἅγιος Γρηγόριος Παλαμᾶς, στυλοβάτης τῆς Ἑλληνωρθοδοξίας

408 – Περὶ ἑλληνικοῦ φονταμενταλισμοῦ καὶ Χριστοδούλου συνέχεια

Σὲ προηγούμενο ἄρθρο τῆς 6ης Ἰανουαρίου 2018 ( ἀρ. 400) ἐπαινοῦσα τὸν Χριστόδουλο καὶ σωστά, ὡς γίγα καὶ ἥρωα, νοητικὰ δολοφονημένο ἀπὸ ἕναν γραικῦλο πυγμαῖο, τὸν Κώστα Σημίτη.
Ἕνας ἱστορικὸς ὅμως πρέπει νὰ ἐρευνᾷ ὅλες τὶς πτυχὲς τοῦ ἥρωος καὶ νὰ τὸν τοποθετήσῃ στὸ πολύπλοκο περιβάλλον τῆς ἐποχῆς του, μὲ τὶς ἀδυναμίες του καὶ τὰ ἀρνητικά του στοιχεῖα. Βασικὰ ὁ Χριστόδουλος ὑπῆρξε νεωτεριστὴς οἰκουμενιστής, δηλαδὴ φραγκοποιημένος ὅπως οἱ περισσότεροι τῶν ὀρθοδόξων ἱεραρχῶν, μὲ πρῶτο τὸν πατριάρχη Βαρθολομαῖο, μὲ τὸν ὁποῖο ὅμως εἶχε ἔλθει σὲ ῥήξι. Γιατί;
Δημοσιεύω παρακάτω κείμενα ἀπὸ τὰ τεύχη 37, 42 καὶ 46 τοῦ τιμηνιαίου μου περιοδικοῦ «Ἐνδιάμεση Περιοχή», γιὰ νὰ ὁλοκληρώσω τὴν εἰκόνα τοῦ ἔργου τοῦ ἀρχιεπισκόπoυ Χριστοδούλου, ἔτσι ὅπως τὸν ἔζησα. Δημήτρης Κιτσίκης - 18 Φεβρουαρίου 2018

1 – Περιμένοντας τὸν Γεννάδιο. Περὶ φονταμενταλισμοῦ
 (Ὑπάρχει ἀναμφισβητήτως πρόβλημα Χριστοδούλου ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς ἐκλογῆς του ὡς ἀρχιεπισκόπου στὶς 28 Ἀπριλίου 1998. Ὁ προκάτοχός του Σεραφείμ ἦταν ἀσήμαντος γιὰ τοὺς περισσοτέρους καὶ συνεπῶς οἱ πάντες τὸν ἠγνόουν. Ἀντιθέτως, μόλις ἐξελέγη ὁ Χριστόδουλος, ἀμέσως τὸν ἐμίσησαν πολλοὶ καὶ ἄλλοι τόσοι, ὅπως ἐγώ, τὸν ἐλάτρευσαν, διότι μέσῳ τῶν λαοσυνάξεων καὶ τοῦ δημοψηφίσματος περὶ ταυτοτήτων ἔδειξε ἐπαναστατικότητα. Δυστυχῶς πολὺ γρήγορα ξεφούσκωσε, ἔμεινε στὰ λόγια καὶ ἐκατηγορήθη ὅτι τελικῶς ἦτο Ἀνδρέας Παπανδρέου μὲ ράσα. Ἤδη τὴν ἡμέρα τῆς ἐκλογῆς του τὸ ἐπίσημο βιογραφικό του τὸν παρουσίαζε μὲ τάσεις λαϊκισμοῦ παρατηρώντας πὼς "χρησιμοποιεῖ σύγχρονη γλῶσσα... Εἶναι γνωστὸς στὰ ΜΜΕ, τὰ ὁποῖα χρησιμοποιεῖ γιὰ τὸ καλὸ τῆς Ἐκκλησίας". Δημοσιεύουμε παρακάτω μία πολὺ ἐνδιαφέρουσα ἐπιστολὴ τοῦ Χριστοδούλου ποὺ  ἀπηύθυνε στὸν διευθυντή μας, στὶς 20 Ἰουνίου 2005, ὡς καὶ τὴν ἀπάντηση ποὺ ὁ τελευταῖος προσεπάθησε νὰ δώση σὲ ἕνα τόσο δύσκολο διαλεκτικὸ ζεῦγος δικαιοσύνης-ἀγάπης, παραδόσεως-ἐκσυγχρονισμοῦ, θεώσεως-πολιτικῆς)

Ἀγαπητὲ κ. Κιτσίκη,  Διεξερχόμενος τὸ τελευταῖο διπλὸ τεῦχος τῆς "Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς" (τ.35-Ἀνοιξη-Θέρος 2005) εἶδα ὅτι σὲ περισσότερα τοῦ ἑνὸς σημεῖα μὲ ἀποκαλεῖτε "φονταμενταλιστὴ" δηλ. φανατικό, μισαλλόδοξο, "ὀρθοδοξιστή". Μὲ ἐξένισεν ἡ κρίσις αὐτὴ, ἡ ὁποία δὲν εἶναι μόνον ἄδικη, γιὰ μέ, ἀλλὰ καὶ ἐξόχως ἐπικίνδυνη καὶ βλαπτικὴ ἐφ'ὅσον διαδιδομένη, καὶ προσωπικὰ μὲ βλάπτει, ἀλλὰ καὶ τὴν Ἐκκλησία, τῆς ὁποίας προκάθημαι, συκοφαντεῖ.

Διερωτῶμαι ἑπομένως πῶς συνάγετε αὐτὴν τὴν ἐντύπωση γιὰ μέ. Ἄν ἤμουν φονταμενταλιστὴς τότε πῶς ἑρμηνεύετε τὰ ἀνοίγματα τῆς Ἐκκλησίας μας πρὸς ὅλο τὸν κόσμο (Δύση καὶ Ἀνατολή), τὴν ἄμεση συγκατάθεσή μου γιὰ ἀνέγερση τεμένους στὴν Ἀθήνα, τὶς ἐπισκέψεις μου σὲ πλεῖστες χῶρες, κατ'ἐξοχὴν τὶς βαλκανικές, ἀλλὰ καὶ τῆς Μ. Ἀνατολῆς, τὴν ζωηρὴ ἀντίθεσή μου στοὺς βομβαρδισμοὺς κατὰ τῆς Σερβίας, στὸν πόλεμο στὸ Ἰράκ, τὰ πύρινα κηρύγματά μου ὑπὲρ τῶν ἀλλοπίστων καὶ ἀλλοφύλων μεταναστῶν ποὺ ἔχουν ἐγκατασταθῆ στὴν Ἑλλάδα, τὶς δηλώσεις μου κατὰ καιροὺς ὑπὲρ μειονοτικῶν ὁμάδων κ.λ.π. κ.λ.π.;

Ἄν θεωρεῖτε φονταμενταλισμὸ τὴν ἀξιόχρεω μέριμνά μου γιὰ τὴν διαφύλαξη τῶν πνευματικῶν ἀξιῶν ποὺ περιφρονοῦνται στὴν εὐημεροῦσαν(;) Ἑλλάδα, ἤ τὴν προσήλωσή μου στὴν Ὀρθοδοξία ἤ τὴν ὑπεράσπιση τῆς γλώσσας μας, ἤ τὴν ἀντίθεσή μου σὲ μέτρα ποὺ κρημνίζουν τὰ ἠθικὰ βάθρα τῆς κοινωνίας, τότε μᾶλλον ἔχετε ἀστοχήσει. Δὲν ἐπιθυμῶ δὲ νὰ παραθέσω ἐδῶ -γιὰ λόγους εὐνοήτους- τὸ μέγεθος τῆς ζημίας ποὺ μοῦ  προκαλεῖτε, ὅταν οἱ πρεσβεῖες ξένων κρατῶν ἤ οἱ ἀνταποκριταὶ τοῦ ξένου τύπου, διαβάζοντας τοὺς χαρακτηρισμούς σας εἰς βάρος μου, τοὺς ἀναμεταδίδουν ὅπου δεῖ μὲ δυσάρεστα ἀποτελέσματα γιὰ πολλά μου διαβήματα ὑπὲρ τῶν ἀρχῶν Ὀρθοδοξίας καὶ Ἑλλάδος. Εἶναι φυσικὸν ἕνας «φονταμενταλιστὴς» νὰ ἀποκαλεῖται ἀπὸ τοὺς ξένους δημοσιογράφους «Χομεϊνὶ» καὶ νὰ κλείνουν γι'αὐτὸν οἱ θύρες. Σκεφθῆτε καὶ πράξετε κατὰ συνείδησιν.

Σᾶς εὔχομαι τὴν χάριν καὶ τὸν φωτισμὸν τοῦ Παναγίου Πνεύματος. Σᾶς ἀποστέλλω τὸ νέο βιβλίο μου Ἑλληνισμὸς προσήλυτος ὡς καὶ τὰ Πρακτικὰ τοῦ Ἱερατικοῦ Συνεδρίου γιὰ τὴν ποιμαντικὴ   τῶν  μεταναστῶν,  ποὺ   ὠργάνωσε
στὴν Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν τὸ 2003 ὁ «φονταμενταλιστὴς» Ἀρχιεπίσκοπος.
Δευτέρα τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. 20-6-2005.
                        +ὁ Ἀθηνῶν Χριστόδουλος

2 - Δυστυχῶς ἀπεκαλύφθη ὅτι ὁ Χριστόδουλος δὲν ὑπῆρξε ποτὲ φονταμενταλιστὴς ἀρχιεπίσκοπος κεραυνὸς ἀλλὰ δυτικόφιλος παπικός

Δὲν εἶμαι ἀφελῆς. Ἁπλῶς ἐμπιστεύομαι τὸν ἄνθρωπο ὅταν παρουσιάζεται ὡς ἥρως καὶ ὄχι ὡς πολιτικός καὶ δηλώνει πὼς πρόθεσή του εἶναι νὰ ἀναμετρηθῆ ἐπαναστατικὰ μὲ τὸ κατεστημένο, θυσιάζοντας τὸ πρόσωπο του γιὰ μία ἰδέα. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ὑπεστήριξα τὸν 1965-67 τὸν Ἀνδρέα Παπανδρέου ὅταν ἐτοποθετῆτο στὰ ἀριστερὰ τοῦ ΚΚΕ, ὅταν ἡ ὀργάνωση Ἀσπίδα καὶ ἀργότερα τὸ ΠΑΚ (καὶ γιατὶ ὄχι ἡ 17Ν) ἄφηναν νὰ ἐννοηθῆ πὼς τὸν εἶχε ἀρχηγὸ ἕως ὅτου ξεφούσκωσε καὶ ἀπεδείχθη ὑπηρέτης τοῦ κατεστημένου καὶ ὀπαδὸς τῆς ἰδικῆς του προβολῆς. Γιὰ τὸν ἴδιο λόγο ὑπεστήριξα τὸν Χριστόδουλο τὸ 2000 καὶ τοῦ ἀφιέρωσα τὸ βιβλίο μου, Τὸ Βυζαντινὸ πρότυπο διακυβερνήσεως πιστεύοντας ὅτι στὶς λαοσυνάξεις ἦταν ὁ νέος Γεννάδιος. Γιὰ τὸν φονταμενταλισμὸ ἔγραψα στὸ βιβλίο αὐτό: «Παρὰ τὰ ἀρνητικὰ καὶ μὴ ἑλληνικὰ στοιχεῖα τοῦ φονταμενταλισμοῦ  μία φονταμενταλιστικὴ ἐπανάσταση στὴν Ἑλλάδα εἶναι ἄκρως ἐπιθυμητὴ γιὰ νὰ ἐξοντώση τὸ φραγκικὸ καθεστὼς τοῦ κρατιδίου ποὺ ἐπὶ 180 χρόνια δὲν ἐπιτρέπει στὴν Ρωμηοσύνη νὰ ἐπανασυσταθῆ...Τελευταία ἐλπίδα προβάλλει ὁ Ρωμηὸς ἀρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Ὑπὸ τὴν ἔννοια αὐτὴ τὸ παρὸν βιβλίο καθίσταται μανιφέστο τοῦ ἑλληνικοῦ φονταμενταλισμοῦ».

Στὸ διπλὸ τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ μας στὸ ὁποῖο ἀναφέρεται ὁ Μακαριώτατος, ὄχι μόνον δὲν τὸν κατηγοροῦμε ἀλλὰ ἀντιθέτως τὸν ἐπαινοῦμε ὅτι ἐπανέφερε τὸ 1998, ἔστω καὶ γιὰ ἕνα μικρὸ χρονικὸ διάστημα τὸν φονταμενταλισμό καὶ μάλιστα τοῦ κάνουμε τὴν τιμὴ νὰ τὸν συγκρίνουμε μὲ τὸν θρυλικὸ «Μακρυγιάννη, πρόδρομο τοῦ ἑλληνικοῦ φονταμενταλισμοῦ», τὸν ὁποῖο καὶ φυσικὰ ἐπαινοῦμε. Μακάρι νὰ εἴχαμε στὴν Ἑλλάδα ἕναν Χομεϊνὶ ποὺ θὰ ἀνεξαρτητοποιοῦσε τὸ κρατίδιο ἀπὸ τὴν ξενικὴ δουλεία καὶ μακάρι ὁ Χριστόδουλος νὰ ἦταν Χομέϊνι ὅταν πρὸς στιγμὴν, λόγῳ τῆς ἀρχικῆς του λεβέντικης στάσεως ὡς ἀρχιεπίσκοπος κεραυνὸς, τὸν ἐπίστευσε ὁ ἑλληνικὸς λαός. Αὐτὸς ἦταν ἄλλωστε ὁ λόγος, ὅπως θὰ τὸ ἐνθυμῆται καλά ὁ ἴδιος, γιὰ τὸν ὁποῖο ἐχρησιμοποίησα τὴν προσωπική μου φιλία μὲ τὸ καθεστὼς τῆς φονταμενταλιστικῆς Τεχεράνης γιὰ νὰ τοῦ ἐτοιμάσω, μὲ τὴν συγκατάθεσή του, ἐπίσημο ταξίδι στὴν Ἰσλαμικὴ Δημοκρατία τοῦ Ἰράν, τὸ ὁποῖο δυστυχῶς δὲν ἐπραγματοποιήθη.

Ὁ φόβος του μήπως τὰ δυτικὰ ΜΜΕ τὸν χαρακτηρίσουν φονταμενταλιστή, δηλαδὴ Ἕλληνα λεβέντη, συνεχιστὴ τοῦ Μακρυγιάννη, ἐπιβεβαιώνει ὅτι δυστυχῶς ὑπῆρξε Ἀνδρέας μὲ ράσα. Ἄλλωστε στὸ περιοδικό μας πολὺ γρήγορα ἐντοπίσαμε τὶς στενές του σχέσεις μὲ τὸν παπισμό. Στὸ τεῦχος 31 (Ἄνοιξη 2004), ὑπὸ τὸν τίτλο, «Ὁ Χριστόδουλος καὶ ἡ Opus Dei», κατεγράφαμε πλεῖστα στοιχεῖα ποὺ ἀπεδείκνυαν τὸν δυτικισμό του καὶ τὸν παπισμό του. Ἡ θέση του εἶναι βασικὰ αὐτὴ ποὺ ἐκφράζει ὁ γνωστὸς δημοσιογράφος τοῦ Συγκροτήματος Λαμπράκη καὶ πρώην Εὐρωβουλευτοῦ τῆς ΝΔ, Γιάννης Μαρῖνος, σὲ ἕνα ἄρθρο του στὸ Βῆμα τῆς 17 Ἀπριλίου 2005, τὸ ὁποῖο ἡ Ἀρχιεπισκοπὴ ἀνέβασε στὸν ἐπίσημο  ἠλεκτρονικὸ ἱστοχῶρο της, μὲ τίτλο, «Ὁ ρόλος τῆς Ἐκκλησίας καὶ ὁ λόγος τοῦ Ἀρχιεπισκόπου»: ἀντικομμουνισμός, ἀντισοβιετισμός, ἐξύμνηση τοῦ πάπα Ἰωάννου-Παύλου Β΄ τοῦ "Μεγάλου", ἐπειδὴ «ἐνίκησε καὶ ἐγκρέμισε τὸν κομμουνισμό». Τὸ ἄρθρο τοῦ Μαρίνου κλείνει μὲ τὴν παρακάτω χαρακτηριστικὴ φράση τοῦ Βατικανικοῦ φονταμενταλισμοῦ τῆς Opus Dei: «Ἡ φονταμενταλιστικὴ ἀθεΐα ποὺ κυριαρχεῖ στὴν Εὐρώπη, στὸν ἀμείλικτο πόλεμό της κατὰ τοῦ [δυτικοῦ] χριστιανισμοῦ ἀποδέχεται, ἄν δὲν διευκολύνη, τὴν ἐπικράτηση τοῦ Ἰσλάμ, ὅπως οἱ Βυζαντινοὶ ἀπερισκέπτως προτίμησαν τὸ μουσουλμανικὸ σαρίκι ἀπὸ τὴν καθολικὴ τιάρα». Ὅπως καὶ ὁ  Μαρῖνος, ὁ Χριστόδουλος δὲν καταδικάζει τὸν φονταμενταλισμό, ἁπλῶς  συστρατεύεται     μὲ      τὸν  ρωμαιοκαθολικὸ φονταμενταλισμό. Ἐνῷ σήμερα μαίνεται ὁ πόλεμος τῶν φονταμενταλισμῶν, τοῦ προτεσταντικοῦ τοῦ προέδρου Μπούς, τοῦ βατικανικοῦ τοῦ πάπα Βενεδίκτου ΙΣΤ΄, τοῦ ἰσλαμικοῦ τοῦ Μπὶν Λάντεν, τοῦ ἑβραϊκοῦ τοῦ Νετανιάχου, μόνον ὁ ἑλληνικὸς φονταμενταλι- σμὸς ἐνοχλεῖ τὸν Μακαριώτατο.

Ὁ πρώην ἀρχιεπίσκοπος κεραυνὸς ἀρχίζει νὰ ἔχη τώρα τὴν ἀντικειμενικὴ συμπαράσταση τῶν φιλοκαθολικῶν τοῦ Greek Helsinki Monitor (Παναγιώτης Δημητρᾶς, Γρηγόρης Βαλλιανᾶτος, Σάββας Ἀγουρίδης) τὸ ὁποῖο στὴν ἀναφορά του γιὰ τὴν ἑλληνικὴ κατάσταση, ἔγραφε τὸν Ἰούλιο τοῦ 2003: «Οἱ δύο σύμμαχοι στὴν μάχη γιὰ τὴν ὀρθόδοξη ἐπικράτηση εἶναι ὁ πατὴρ Γεώργιος Μεταλληνὸς καὶ ὁ Δημήτρης Κιτσίκης ὡς ἡγέτες τῆς ἀνατολικῆς παρατάξεως», κατηγορώντας καὶ τοὺς δύο γιὰ ἀντισημιτισμό ἐπειδὴ τυχαίνει σὲ μερικὰ σημεῖα νὰ ἐπικρίνουν τὶς ἑβραϊκὲς θέσεις (ὅπως καὶ τὶς μουσουλμανικὲς ἤ τὶς καθολικοπροτεσταντικὲς) ὡς ἐπιζήμιες γιὰ τὰ ἑλληνικὰ συμφέροντα. Ὅλος ὁ κόσμος γνωρίζει πλέον τὶς ἐπιθέσεις τῆς ἀρχιεπισκοπῆς κατὰ τῶν πατέρων καὶ ἐξόχων θεολόγων Θεόδωρο Ζήση καὶ Γεώργιο Μεταλληνό καὶ ὅτι ἀπηγορεύθη ἡ πώληση τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς στὸ Βιβλιοπωλεῖο τῆς Ἀποστολικῆς Διακονίας, ὡς καὶ μὲ ποία εἰρωνεία ἀντιμετωπίζει ὁ οἰκουμενικὸς πατριάρχης Βαρθολομαῖος τὸν δυτικόστρεφο ἐθνικισμὸ, τύπου Παπαφλέσσα, τοῦ ἀρχιεπισκόπου.

Τὸ δρᾶμα τοῦ Χριστοδούλου, ὅπως προηγουμένως τοῦ Γεωργίου Παπαδοπούλου, τοῦ Ἀνδρέα Παπανδρέου καὶ τόσων ἄλλων, εἶναι ὅτι πολὺ γρήγορα συνεμάχησε μὲ τὸ κατεστημένο καὶ ἀφήρεσε γιὰ πολλοστὴ φορὰ ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ τὸν ἀπαραίτητο ἥρωα ποὺ χρειάζεται γιὰ νὰ ἐξέλθη ἀπὸ τὴν μετριότητα. Ὁ ἥρως δύναται νὰ εἶναι ἤ νὰ μὴν εἶναι πολιτικὸς ἐγκληματίας ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ τὸν χαρακτηρίζει εἶναι ὅτι ποτὲ δὲν θὰ βάλη νερὸ στὸ κρασί του. Θὰ πάη μέχρι τέλους, ἀδιαφορώντας γιὰ τὴν προσωπικὴ του εὐημερία, θυσιάζοντας τὸν ἑαυτό του γιὰ τὸν λαό του. Τὰ δεῖπνα καὶ τὰ σαλόνια δὲν τὸν ἐνδιαφέρουν. Μὲ τριμμένο πολιτικὸ ἤ κληρικὸ ράσο περιφέρεται στὰ μονοπάτια τοῦ λαοῦ του καὶ τὸν ἐμψυχώνει ὥσπου νὰ παραδώση τὸ πνεῦμα ἐπάνω στὸν σταυρό. Ἐμεῖς ὀνειρευόμεθα τὴν ἔλευση τοῦ ἥρωος καὶ ὅταν στὸ βάθος τοῦ ὁρίζοντος βλέπουμε κάποιον νὰ ζυγώνη, νὰ κράζη, νὰ πολεμᾶ μόνος κατὰ πολλῶν, φουντώνη μέσα μας ἡ τρελὴ ἐλπίδα τοῦ Σωτῆρος. Αὐτὸς θὰ μᾶς σώση! Σὲ λίγο ὅμως ὁ ἥρως κωλοκάθεται καὶ τὸ ρίχνει στὴν καλοπέραση καὶ μᾶς προδίδει. Καὶ περνᾶν τὰ χρόνια καὶ τὸ κρατίδιο βουλιάζει μέχρι τὸν λαιμό στὸν βόθρο τῆς διαφθορᾶς. Περιμένοντας τὸν Γεννάδιο νὰ ἐμμείνη στὴν ἱερὴ ὑπόσχεση: «Ἐγὼ οὐκ ἀρνήσομαί σε, φίλη Ὀρθοδοξία»!

Καὶ ἐνῷ ἐμμένω νὰ τὸν ἐμψυχώνω γιὰ νὰ μὴ λυγίση καὶ τοῦ γράφω στὶς 21 Ὀκτωβρίου 2002, «Μακαριώτατε, εἶσθε γιὰ μᾶς, τὸν λαό του Θεοῦ, τὸ καμάρι τῆς Ρωμηοσύνης. Καὶ μακριὰ ἀπὸ συμβούλους καὶ κόλακες. Ὁ Θεὸς νὰ σᾶς βοηθᾶ πάντα», αὐτὸς εἰσέρχεται στὸν χῶρο τῶν ἑλιγμῶν τῆς ὑψηλῆς διπλωματίας γιὰ νὰ δικαιολογήση τὴν παράδοσή του στὰ λιμνάζοντα ὕδατα τοῦ κατεστημένου. Καημένε Χριστόδουλε! Θὰ ἀποβιώσης καὶ ἐσὺ στὴν κλίνη σου ταχύτατα ξεχασμένος καὶ ὄχι ἐπάνω στὸν αἰώνιο σταυρό. Καὶ ἐμεῖς θὰ περιμένουμε τὸν Γεννάδιο σὰν τὸν Γκοντό.

Στέλνει λοιπὸν ὁ Μακαριώτατος, στὶς 14 Ἰουνίου 2005, ἐπιστολὴ στὸν πρόεδρο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς José Manuel Barroso, καὶ τοῦ λέγει: «Ἡ Ὀρθόδοξη Χριστιανικὴ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος, ὡς ἐκφραστὴς τῆς πίστεως τῆς συντριπτικῆς πλειοψηφίας τῶν Ἑλλήνων, μὲ ἰδιαίτερο ἐνδιαφέρον παρακολουθεῖ καὶ σταθερῶς ἐνισχύει τὶς πολιτικὲς ἐπιλογὲς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἐπιτροπῆς ἀλλὰ καὶ τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἕνωσης γενικότερα» καὶ πουθενὰ δὲν ἀναφέρεται ὅτι γιὰ νὰ ὑπάρξη Εὐρώπη αὐτὴ πρέπει νὰ βασίζεται στὸν ἑλληνικὸ πολιτισμὸ καὶ ὄχι, ὅπως δηλώνει, στὸν [δυτικο] εὐρωπαϊκὸ πολιτισμό, νὰ βασίζεται στοὺς πατέρες τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καὶ ὄχι ἁπλῶς, ὅπως γράφει, στὶς ἀρχὲς τοῦ [δυτικοῦ] χριστιανισμοῦ. Δὲν ζητᾶμε ἀπὸ τὸν ἀρχιεπίσκοπό μας νὰ εἶναι εὐγενικὸς στὰ σαλόνια τῆς Εὐρώπης. Τὸν θέλουμε δημιουργὸ τῆς ἑλληνωρθοδόξου Εὐρώπης. Ποῖες εἶναι οἱ προτάσεις του ἐπ'αὐτοῦ;
Δημήτρης Κιτσίκης

3 -Ἀπὸ τὸν ἀρχιεπίσκοπο κεραυνὸ στὸν ἀρχιεπίσκοπο πετεινό

Ὁ κοινὸς ἄνθρωπος ἀπανταχοῦ τῆς γῆς ὀνειρεύεται νὰ ἀφομοιωθῆ μέσα στὸ κατεστημένο γιὰ νὰ ἀπολαύση χρῆμα καὶ ἡσυχία. Εἶναι κομματόσκυλο στὸν κοινοβουλευτισμὸ ἐνῷ ὑπεραμύνεται τοῦ συνθήματος «τάξη καὶ ἀσφάλεια» στὴν δικτατορία. Ἀπεχθάνεται τὶς ἀκραῖες καταστάσεις φασισμοῦ ἤ κομμουνισμοῦ, ποὺ θὰ τὸν ὑπεχρέωναν νὰ προβῆ σὲ οἱανδήποτε προσωπικὴ θυσία. Ὡς ἐθνικόφρων καὶ ὄχι ἐθνικιστής, ὡς συνδικαλιστὴς ἀλλὰ ὄχι σοσιαλιστής, ὡς μέλος τοῦ κόμματος ἀλλὰ ὄχι κομμουνιστής, εἶναι Σικελὸς καὶ ληστὴς τῶν ὀρέων, ἀλλὰ νομιμόφρων. Ὡς παράσιτο καὶ γραφειοκράτης ζητᾶ τὰ πάντα ἀπὸ τὸ κράτος, χωρὶς ποτὲ νὰ τοῦ προσφέρη οἰκειωθελῶς τὸ παραμικρό. Ὡς πονηρός, δὲν βγάζει ποτὲ τὸ φίδι ὰπὸ τὴν τρύπα, εἰρωνεύεται δὲ και χλευάζει τὸν ἀφελῆ ἰδεαλιστή. Μετατρέπει τὴν χώρα στὴν δύσοσμη χωματερὴ τοῦ βολέματος. Ἀντιθέτως, ὁ ἥρως εἶναι μόνος στὸν καθαρὸ ἀέρα τοῦ Ὀλύμπου καὶ τοῦ Ταϋγέτου. Εἶναι ἀκραῖος, περιθωριακός, ἀναρχικός, χουντικός, φασιστής, κομμουνιστής. Ἐγκληματίας ναί, μακελλάρης ποτέ. Ἅγιος ναί, λαπᾶς ποτέ. Ἀριστοκρατικὸς ναί, κοινοβουλευτικὸς ποτέ. Στὸ σημερινὸ κρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν, ἀπὸ τὰ πλέον διεφθαρμένα κρατίδια τοῦ πλανήτου, ὁ κοινὸς ἄνθρωπος βασιλεύει. Τίποτα τὸ ὑγιὲς δὲν διαρκεῖ. Ἡ ψυχὴ τοῦ ἑλληνισμοῦ διψᾶ γιὰ ἥρωα καὶ τότε ἐμφανίζονται στὸν ὁρίζοντα ὡς σωτῆρες, ἕνας Παπαδόπουλος, ἕνας Ἀνδρέας, ἕνας Χριστόδουλος. Γρήγορα ὅμως, καταρρακώνεται ἡ φήμη τους στὴν χωματερὴ τοῦ κρατιδίου. Ὁ μακαρίτης Γεώργιος Καψάλης τοῦ φασιστικοῦ ἐντύπου Στόχος, εἶχε ἀποκαλέσει τὸν τότε λεβέντη ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καὶ Ἑλλήνων, ἀρχιεπίσκοπο κεραυνό. Στὴν ἀφέλειά μου, τοῦ εἶχα ἀφιερώσει τὸ βιβλίο μου, Τὸ Βυζαντινὸ Πρότυπο, στὸ ὁποῖο ἔγραφα: «21 Ἰουνίου 2000: Ἡ πρώην ἀγροτιὰ ποὺ ἐξεδιώχθη ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα μετὰ τὸν Ἐμφύλιο γιὰ νὰ δυνηθῆ τὸ Κολωνάκι νὰ ἀναπτυχθῆ εὐρωπαϊκὰ στὸν ὑποπληθυσμό, παρακολουθῆ μὲ ἄφθαστη συγκίνηση μπροστὰ στὶς δορυφορικὲς τηλεοράσεις της, ἀπὸ τὴν Ἀμερικὴ ἕως τὴν Αὐστραλία, τὴν γιγαντιαία λαοσύναξη τῆς Ἐκκλησίας στὴν πλατεῖα Συντάγματος». Τελικὰ ἦτο Ἀνδρέας μὲ ράσα, ἐφούσκωνε ὡς βάτραχος καὶ κατέλειξε πετεινός. Γιὰ πολλοστὴ φορὰ, ἀπεδείχθη ὁ Γραικὸς γραικύλος καὶ σφαγμένα τὰ παιδικὰ ὄνειρα τοῦ ἔθνους. Ὁ Θεὸς νὰ σὲ συγχωρήση Μακαριώτατε! Οἱ Ἕλληνες ὅμως θὰ σὲ συγχωρέσουν; Ἐπὶ δύο χιλιάδες χρόνια ἡ Ἐκκλησία μᾶς ἐσυνήθισε στὶς πλέον θλιβερὲς παρεκτροπὲς καὶ ἐὰν στέκη ἀκόμη, εἶναι ἐπειδὴ ἔχει τὴν χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Στὸν Ε΄ αἰῶνα, ὁ Συμεὼν ὁ Στυλίτης ὁ πρεσβύτερος, εἶχε μονάσει κάνοντας πολλὰ θαύματα, στὴν ὕπαιθρο τῆς Ἀντιοχείας, ἐπὶ στύλου 18 μέτρων. Ἐπειδὴ ὁ χῶρος του εἶχε περάσει στοὺς ἀντιπάλους τῆς ἐπισήμου Ἐκκλησίας, ἕναν αἰῶνα ἀργότερα ἐνεφανίσθη ὁ «ἐπίσημος» Συμεὼν ὁ νεώτερος, δυτικὰ τοῦ χώρου, ἀντιγράφοντας τὴν ζωὴ καὶ τὰ θαύματα τοῦ προηγουμένου, ἀλλὰ τοποθετώντας τὸν στῦλο του ἐντὸς ἐκκλησίας, μακρὰν τῶν κακουχιῶν τῆς ὑπαίθρου, μὲ στόχο νὰ ἐξαφανίση τὴν φήμη τοῦ προηγουμένου! Τὸ 407, ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος, ἀπεβίωσε στὴν ἐξορία, καταδικασμένος ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία καὶ τὸ Κράτος. Ἀλλὰ μὲ τὸν Χριστόδουλο, ὁ πάντα παρὼν στὶς δεξιώσεις τοῦ κατεστημένου, πῶς νὰ ἀναγεννηθῆ ἡ Ἐκκλησία;  Παρέδωσε τὶς ταυτότητες ἀλλὰ καὶ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα. Ἐνῷ ὁ ὑπουργὸς Δημοσίας Τάξεως, Βύρων Πολύδωρας, τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 2005, στὴν Βουλή, εἶχε προτείνει τὴν προαιρετικὴ χρήση τοῦ πολυτονικοῦ στὴν δημοσία διοίκηση, ποὺ εἶχε καταργηθῆ ἀπὸ τὸν λαϊκιστικὸ ἀνδρεϊσμό, ὁ Χριστόδουλος δὲν ἔκαμε τἰποτα γιὰ νὰ μετατρέψη σὲ ἐπαναστατικὸ λάβαρο τὴν πρόταση αὐτὴ ποὺ θὰ ἔσωζε τὴν γλῶσσα. Ἄν καὶ γνώστης τῆς αἱρέσεως τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ ἐφ’ὅσον ἔγραψε τὴν διδακτορική του διατριβὴ ἐπάνω στὸ θέμα τοῦ παλαιοημερολογιτισμοῦ, δὲν ἐσήκωσε τὸ δακτυλάκι του γιὰ νὰ ὑπερασπισθῆ τὴν ἡρωϊκὴ μονὴ Ἐσφιγμένου τοῦ Ἁγίου Ὄρους ποὺ δοκιμάζεται ἀπὸ τὴν ἀρχομανία τοῦ Βαρθολομαίου, ποὺ στὸ κάτω κάτω ἀντιστρατεύεται τὴν ἰδική του ἀρχομανία καὶ ἐχρειάσθη νὰ στείλη ὁ πάπας πρὸς τοὺς γνησίους Ὀρθοδόξους χριστιανούς,  γιὰ τὶς 7 Ἰανουαρίου 2007,  συγχαρητήριο μήνυμα ἀπὸ τὴν πλατεῖα τοῦ Ἁγίου Πέτρου, καὶ νὰ εὐχηθῆ  στοὺς ἥρωες τῆς Ὀρθοδοξίας, καλὰ Χριστούγεννα. Ἐνῷ στὶς 25 Δεκεμβρίου, ἐκολωκάθετο ἐπὶ τῆς πλατείας Συντάγματος τὸ ἀνίερο δένδρο, συναγωνιζόμενο σὲ εἰδωλολατρεία τὶς δυτικὲς πρωτεύουσες πρὸς τέρψιν τοῦ ἀθηναϊκοῦ ὄχλου τοῦ Κολοσσαίου, στοὺς ἤχους τοῦ ντζίνγκο μπέλλς, οὐδεὶς στὸ κρατίδιο ἐσκέφθη ὅτι τὸ Ἅγιον Ὄρος θὰ ἑώρταζε τὰ Χριστούγεννα 13 ἡμέρες ἀργότερα. Μήπως, ὁ Βενέδικτος ἀποδειχθῆ περισσότερον ὀρθόδοξος;  


4 - Ὀρθόδοξος Ταλιμπανισμός

(Ἡ βιολογικὴ κατάρρευση τοῦ Μακαριωτάτου ἐχρησιμοποιήθη ἀπὸ τοὺς ἀντιχριστιανικοὺς κύκλους τῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας γιὰ νὰ τὸν ἐπαναφέρουν στὰ μέτρα τους καὶ ἀπὸ ἱστορικὸ πρόσωπο νὰ τὸν  ὑποβιβάσουν  σὲ   δημόσιο   πρόσωπο.  Ὁ Ὀρθόδοξος ὅμως ποὺ περιμένει τὴν αἰωνία ζωὴ δὲν χρειάζεται τὴν κροκοδήλια εὐαισθησία τῶν οὐσιαστικὰ ἀθέων πολιτικῶν καὶ δημοσιογράφων τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου. Τὸ πρόβλημα εἶναι ἀλλοῦ. Εἶναι στὴν παταγώδη διάψευση ἑνὸς ὀνείρου, στὸ ὁποῖο εἶχαν πιστεύσει πλέον τῶν τριῶν ἑκατομμυρίων ἐκλογέων ποὺ ὑπεστήριξαν τὴν παραμονὴ τοῦ θρησκεύματος στὶς ταυτότητες καὶ ποὺ διεπίστωσαν κατόπιν τὴν ἀδιανόητη ὑποχώρηση τοῦ πνευματικοῦ τους ἡγέτου. Ἔτσι, ἡ χριστοδουλικὴ ἐπανάσταση ποὺ δὲν ἔγινε ποτὲ καὶ παρέμεινε στὶς ἀνεκπλήρωτες προσδοκιῶν λαοσυνάξεις Ἀθηνῶν καὶ Θεσσαλονίκης, προστίθεται στὴν μακρὰ σειρὰ ἀποτυχιῶν τοῦ ἐπαναστατημένου λαοῦ, μετὰ τοὺς τρεῖς γύρους τοῦ ἐμφυλίου, τὴν 21η Ἀπριλίου καὶ τὴν δράση τῆς 17Ν. Χριστόδουλε, μὲ τί πρόσωπο θὰ ἐμφανισθῆς στὴν Ἱστορία; Μήπως μὲ τὴν παρακάτω ἱεροεξεταστικὴ εἰσαγγελικὴ σκαιὰ ἐπιστολὴ ποὺ ἔστειλες στὶς 6 Ἰουνίου 2005 στὸν σεβαστὸ θεολόγο πρωτοπρεσβύτερο π. Θεόδωρο Ζήση, καθηγητὴ στὸ Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης καὶ καμάρι τῆς Ὀρθοδοξίας, ὡς νέα αὐτοκράτειρα Εὐδοξία κατὰ τοῦ ἁγίου Χρυσοστόμου; Ὁ Θεὸς νὰ σὲ συγχωρήση Μακαριώτατε)

Ἑλληνικὴ Δημοκρατία - Ἱερὰ Ἀρχιεπισκοπὴ Ἀθηνῶν - Ἐν Ἀθήναις, τῇ 6ῃ Ἰουνίου 2005 - Πρὸς τὸν πρωτοπρεσβύτερον π. Θεόδωρο Ζήσην, εἰς Θεσσαλονίκην [χωρὶς μνεία τῆς ἐπιστημονικῆς καὶ καθηγητικῆς του ἰδιότητος].
 Ἐν συνεχεία τῶν ἀποδιδομενων σοι κατηγοριῶν ἐπὶ: α) ἐξυβρίσει καὶ συκοφαντικῇ δυσφημήσει Ἡμῶν, τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος Χριστοδούλου, προέδρου τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας·  β) καταφρονήσει Ἡμῶν ὡς Προέδρου τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, Ἀνωτάτης Ἐκκλησιαστικῆς Ἀρχῆς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος· γ) παροτρύνσει καὶ ὑποκινήσει τῆς Ἱεραρχίας καὶ τοῦ πληρώματος τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας εἰς στρηνιασμὸν καὶ ἐχθροπάθειαν πρὸς Ἡμᾶς ὡς Πρόεδρον τῆς Ἑλλαδικῆς Ἐκκλησίας καὶ πρὸς σύμπηξιν καθ' Ἡμῶν φατρίας καὶ τυρείας ἐπὶ σκοπῷ ἐκπτώσεως Ἡμῶν·δ)ἀποπείρᾳ διασαλεύσεως τῆς Ἑκκλησιαστικῆς τάξεως καὶ εἰρήνης ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ τῆς Ἑλλάδος καὶ ε)  δεινοτάτῳ σκανδαλισμῷ τῆς συνειδήσεως τῶν πιστῶν, αἵτινες σπουδαίως κολάζονται ὑπὸ τῶν Ἱερῶν Κανόνων διὰ τῆς ποινῆς τῆς καθαιρέσεως ἐκ τοῦ ὑψηλοῦ τῆς Ἱερωσύνης ὑπουργήματος, δι' ἄς διετάχθη ἤδη διὰ τοῦ ὑπ' ἀριθ. 3152/26-5-2005 Ἡμετέρου ἐγγράφου ἡ διενέργεια κατὰ σοῦ τακτικῶν ἀνακρίσεων, αἵτινες καὶ διεξάγονται, καὶ ἔχοντες ὑπ' ὄψιν τὸ ἄρθρον 102 τοῦ Ν.5383/1932 (ΦΕΚ Α΄110/31 - 3/11 -4/1932) "περὶ τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Δικαστηρίων καὶ τῆς πρὸ αὐτῶν διαδικασίας", ἀπαγορεύομέν σοι προσωρινῶς, μέχρις ἐκδόσεως Ἐκκλησιαστικοῦ Δικαστηρίου, τὴν τέλεσιν πάσης Ἱεροπραξίας, ἄνευ στερήσεως τῶν ἀποδοχῶν. Ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, +ὁ Ἀθηνῶν Χριστόδουλος.

Ἡ παραπάνω σκοταδιστικὴ ἐπιστολὴ τοῦ Χριστοδούλου εἶχε προκληθῆ ἀπὸ ἕνα ὁλοσέλιδο ἄρθρο τοῦ π. Ζήση στὴν ἐφημερίδα τῶν Ἀθηνῶν Ἀπογευματινή, τῆς 16ης Μαΐου 2005, μὲ τίτλο, "Οἱ Ἁγιοταφῖτες δείχνουν τὸν δρόμο στοὺς Ἑλλαδῖτες ἀρχιερεῖς", τὸ ὁποῖο ἐζήτει τὴν παραίτηση τοῦ ἀρχιεπισκόπου γιὰ σκανδαλισμὸ τῶν πιστῶν, κατόπιν τοῦ σκανδάλου τοῦ ἀρχιμανδρίτου Ἰακώβου Γιοσάκη.Ὁ καθηγητὴς Ζήσης ἔτυχε ἀμέσως τῆς ἀμερίστου συμπαραστάσεως τῶν φοιτητῶν Θεολογίας τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου, ἐνῷ ὁ Χριστόδουλος ἐτιμωρήθη τὸ 2007, διὰ βιολογικῆς καθαιρέσεως. Δημήτρης Κιτσίκης




Feb 11, 2018

407 - Ὁ Τράμβιος προχωρᾶ πρὸς οἰκοδόμησιν στρατιωτικοῦ καθεστῶτος μὲ ἀποκλειστικὸ στόχο τὸν πόλεμο κατὰ τῆς Κίνας


Τὸ Ἀφγανιστάν, ἀμερικανικὸ ἀνάχωμα κατὰ τῆς κινεζικῆς προελάσεως γιὰ κατάκτησι τῆς Εύρώπης


407 - Ὁ Τράμβιος προχωρᾶ πρὸς οἰκοδόμησιν στρατιωτικοῦ καθεστῶτος μὲ ἀποκλειστικὸ στόχο τὸν πόλεμο κατὰ τῆς Κίνας

Ἡ ἄνοδος στὴν ἐξουσία τοῦ Τραμβίου εἶχε ἐξ ἀρχῆς μοναδικὸ στόχο τὴν προετοιμασία πολέμου κατὰ τῆς Κίνας. Συνεπῶς οἱ διάφοροι συνεργάτες του τῆς προεκλογικῆς του περιόδου τοῦ 2016 μὲ πρῶτον τὸν Στῆβ Μπάννον παρεμερίσθησαν γρήγορα ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Τράμβιο, ἐφ’ὅσον ἀντετίθεντο στὴν ἀνάληψι τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸν ἀμερικανικὸ στρατό.

Ὁ Τράμβιος προσπαθεῖ νὰ συσπειρώσῃ γύρω του γιὰ τὸ ἀντικινεζικὸ μέτωπο δύο δυνάμεις: 1) Τὸ ἰδεολογικὸ μέτωπο τῆς φασιστικῆς Εὐρώπης. 2) Τὸ στρατιωτικὸ μέτωπο ὅσο τὸ δυνατὸν περισσοτέρων κρατῶν γιὰ τὴν περικύκλωσι τῆς Κίνας, μὲ πρῶτο τὴν ἐπανένωσι τῶν δύο Κορέων, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ Κίμ Γιὸνγκ Οὔν καὶ τὴν Ἰαπωνία, στὴν ἀνατολικὴ πλευρὰ τῆς Κίνας., καὶ δεύτερο, στὴν δυτικὴ πλευρὰ τῆς Κίνας, τὰ Βαλκάνια, τὴν Τουρκία, τὸ Ἰσραήλ, τὴν Ῥωσία, τὸ Ἰρὰν καὶ τὸ Πακιστάν.

Τὸ ἀνατολικὰ τῆς Κίνας στρατιωτικὸ μέτωπο ἔχει ἤδη βασικὰ ἐπιτευχθῆ χάρι στὸν Κίμ, τὸν καλύτερο σύμμαχο τοῦ Τραμβίου. Τὸ δυτικὰ τῆς Κίνας στρατιωτικὸ μέτωπο εἶναι πολὺ πιὸ δύσκολο νὰ συγκροτηθῇ λόγῳ τῆς πληθώρας τῶν παικτῶν. Βασικὸ κλειδὶ γιὰ τὴν ἐπιτυχία τοῦ ἐγχειρήματος εἶναι ἡ Τουρκία καὶ τὸ Ἰράν.Ἡ φαινομενικὴ χαώδης κατάστασι στὸ συριακὸ μέτωπο τὸ ἀποδεικνύει.

Τὸ Ἀφγανιστὰν εἶναι τὸ κλειδί, κάτι ποὺ ἐξηγεῖ γιατὶ παρὰ τὸν 17χρονο ἀνεπιτυχῆ πόλεμο ἐκεῖ, ἡ Ἀμερικὴ εἶναι ἀποφασισμένη νὰ παραμείνῃ. Τὸ βασικὸ οἰκονομικὸ ὅπλο τῶν Κινέζων γιὰ κατάκτησι τῆς Δύσεως, ἡ νέα ὁδὸς τῆς Μετάξης πρέπει νὰ περάσῃ ἀπὸ τὸ Ἀφγανιστὰν καὶ παρὰ τὴν ἀμερικανικὴ παρουσία ἡ Κίνα προχωρᾷ στὸ Ἀφγανιστάν.Τὸ βασικὸ μέλημα τοῦ Πεκίνου εἶναι, πρὸς τὸ παρόν, νὰ ἐμποδίσῃ τοὺς Οὐϊγούρους ἀντάρτες ποὺ ἔχουν καταφύγει στὸ Ἀφγανιστὰν νὰ εἰσβάλουν στὸ Σιντζιάνγκ, τὸ κινεζικὸ Τουρκεστάν.

Ὁ πρόεδρος Δονᾶλδος Τράμβιος ἐζήτησε ἀπὸ τὸ Πεντάγωνο νὰ καθιερώσῃ ἐτησία στρατιωτικὴ παρέλαση στὴν Λεωφόρο Πενσυλβανίας τῆς Οὐασιγκτῶνος κατὰ τὰ πρότυπα τῶν ὁλοκληρωτικῶν κρατῶν, ὅπως φερ’εἰπεῖν στὴν Πυονγκγιὰνκ τῆς Βορείου Κορέας, ἀλλὰ φυσικὰ μὲ ἀμερικανικὸ στὺλ καὶ περιορισμένη συμμετοχὴ ἴσως τῶν «pompon girls”.  Washington Post ἔγραψε ὅτι ἡ αἴτησι αὐτὴ τοῦ προέδρου παρεδόθη στὸν ὑπουργὸ Ἀμύνης, στρατηγὸ πεζοναυτῶν James Mattis, τὸν ἀποκαλούμενο Mad Dog (τρελλὸ σκυλί) καὶ στὸν στρατηγὸ ΓΕΕΘΑ Joseph Dunford, σὲ μία μυστικὴ σύσκεψι στὸ Πεντάγωνο, στὶς 18 Ἰανουαρίου 2018. Μία τέτοια κίνησι ἑρμηνεύεται ὡς θέλησι τοῦ Προέδρου νὰ μετατρέψῃ σταδιακὰ τὸ ἀμερικανικὸ κράτος σὲ ὁλοκληρωτικὸ στρατιωτικὸ καθεστώς.

Μὴ ξεχνᾶμε τὴν φασιστικὴ ἰδεολογία τοῦ Τραμβίου ποὺ ἐκληρονόμησε ἀπὸ τὸν πατέρα του, ποὺ ἦταν μέλος τοῦ Κιοὺ Κλοὺξ Κλάν καὶ ποὺ ἴδιος ἔθρεψε μὲ τὸ πέρασμά του ἀπὸ μία ἰδιωτικὴ στρατιωτικὴ σχολή. Σήμερα Λευκὸς Οἶκος ξέφυγε ἀπὸ τὰ χέρια τῶν ἀριστερῶν ἐθνικοσοσιαλιστῶν ἰδεολόγων τοῦ Στῆβ Μπάννον καὶ ἐπέρασε στὰ χέρια ὁμάδος ἀκροδεξιῶν στρατηγῶν, ὅπως αὐτῶν ποὺ κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Γ΄Ῥάϊχ ἀπεχθάνετο Χίτλερ.

Ἴσως τὸ μεγαλύτερο ἐρωτηματικὸ γιὰ τὸν μελλοντικὸ ἀναπόφευκτο πόλεμο τῶν ΗΠΑ κατὰ τῆς Κίνας εἶναι ἡ τελικὴ στάσι τῆς Ῥωσίας τοῦ Πούτιν. Ἐὰν ὁ Τράμβιος ἀποτύχει νὰ συμμαχήσῃ μὲ τὴν Ῥωσία καὶ τῆς ἐπιτεθῇ θὰ ἐπαναλάβῃ τὸ λάθος τοῦ Χίτλερ κατὰ τοῦ Στάλιν. Τότε ἡ Ῥωσία θὰ παραμείνῃ σύμμαχος τῆς Κίνας μαζὶ μὲ τὸ Ἰρὰν καὶ στὴν τελικὴ ἀναμέτρησι θὰ νικήσῃ τὸ Πεκῖνο.

Περιέργως ἐπαναλαμβάνεται ἡ ἐμφυλία ἐνδοκαπιταλιστικὴ διαμάχη τοῦ Μεσοπολέμου μεταξὺ τῶν καπιταλιστικῶν σοσιαλδημοκρατιῶν, τοῦ ἀποκαλουμένου στρατοπέδου τῆς Δημοκρατίας τῶν Τραπεζῶν (σήμερα ὑπὸ τὴν ἡγεσία τῆς Κίνας) ἀπὸ τὴν μία πλευρά, καὶ τῶν ὁλοκληρωτικῶν ἐθνικοσοσιαλιστικῶν κρατῶν τῶν Ἐπιχειρηματιῶν τύπου Φόρντ (σήμερα τῶν ΗΠΑ, Βορείου Κορέας καὶ ἐνδεχομένως τῆς Ῥωσίας τοῦ Πούτιν) ἀπὸ τὴν ἄλλη.Ἡ Ἑλλὰς ὑποχρεωτικὰ θὰ εὑρεθῇ στὸ δεύτερο στρατόπεδο, μαζὶ μὲ τὴν Τουρκία.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 11 Φεβρουαρίου 2018






Feb 6, 2018

406 - Ἐθνικομπολσεβικισμὸς καὶ Λαοκρατία : Ὁ Μίκης ὡς ἐθνικομπολσεβῖκος


Κομμουνισμὸς καὶ φασισμός, τὰ δύο ἀδέλφια τῆς Ἐπαναστάσεως


406 - Ἐθνικομπολσεβικισμὸς καὶ Λαοκρατία : Ὁ Μίκης ὡς ἐθνικομπολσεβῖκος

Ἡ προσπάθεια μου μιᾶς ζωῆς ἐφάνη τὴν Κυριακὴ 4 Φεβρουαρίου 2018, στὸ ἀθηναϊκὸ μεγαλειῶδες συλλαλλητήτιο γιὰ τὴν Μακεδονία νὰ πραγματώνεται. Καὶ ἡ δικαίωσίς μου ἐφάνη νὰ ἐπικεντρώνεται στὴν προσωπικότητα τοῦ Μίκη Θεοδωράκη.

Τί εἶναι ἐθνικομπολσεβικισμός; Οἱ μὴ γνωρίζοντες τὴν οὐσία ἀσχολοῦνται μὲ τὴν ὀνομασία. Ἔτσι τὸν ἐθνικοσοσιαλισμὸ μερικοὶ  προτείνουν νὰ τὸν ἀποκαλέσουν ἐθνικοκοινωνισμό. Αὐτὸ διότι θέλουν νὰ ἀποκρύψουν τὴν ἀρνητικὴ ἐντύπωση ποὺ μερικὲς λέξεις μᾶς προκαλοῦν λόγῳ τῆς ἐπιτυχοῦς προπαγάνδας τῶν πολιτικῶν ἀντιπάλων. Ἀλλὰ ἡ Ἱστορία καθιερώνει τὶς ὀνομασίες ποὺ ἐδόθησαν ἀπὸ τοὺς ἱδρυτὲς τῆς συγκεκριμμένης ἰδεολογίας καὶ ὄχι ἀπὸ ἐκ τῶν ὑστέρων κάποιου παρατρεχάμενου.Ἔτσι ἐθνικομπολσεβικισμός (βλ. τὸ πόνημά μου, Le national-bolchevisme, Nantes, Ars Magna Editions, 2006) εἶναι μία ἰδεολογία ποὺ ἐνεφανίσθη μὲ τὸ συγκεκριμένο ὄνομα στὴν Γερμανία  στὰ μέσα τῆς δεκαετίας τοῦ 1920 καὶ ποὺ ἐπρέσβευε τὴν σύνθεση τῶν δύο ὁλοκληρωτικῶν ἰδεολογιῶν, τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ καὶ τοῦ μπολσεβικισμοῦ, ποὺ κατόπιν ἐξηπλώθη στὴν Σοβιετικὴ Ἕνωση καὶ μετὰ τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ποὺ ἐπανῆλθε, συγκεκριμένα στὴν  μετασοβιετικὴ Ῥωσία καὶ ἀπὸ ἐμένα στὴν Ἑλλάδα.

Ὅσον άφορᾷ τὴν χώρα μας πρόκειται γιὰ τὴν ἰδεολογία συμφιλιώσεως τοῦ κομματιασμένου ἔθνους μας, συμφιλίωσις βασισμένης στὸν Χριστὸ καὶ στὴν στάσι του ἐπὶ τοῦ σταυροῦ, ὅταν ἀπευθυνόμενος στὸν ἐκ δεξιῶν μετανοοῦντα ληστὴ τὸν ἐπῆρε πρῶτο στὸν Παράδεισο.

Ὁ ληστὴς αὐτὸς ἦταν φοβερὸς ἐγκληματίας. Ἦταν ὁ Κώστας Πάσσαρης ποῦ εἶχε δολοφονήσει τέσσερα ἄτομα, δηλαδὴ ἦταν ἀπείρως ὀλιγώτερο ἐγκληματίας ἀπὸ τοὺς πολιτικούς, ἤτοι τοὺς φιλελευθέρους ποὺ εἶχαν ἀποδεκατίσει ἑκατομμύρια αὐτόχθονες στὴν Βόρειο καὶ Νότιο Ἀμερική,τὴν Αὐστραλία, τὴν Νέα Ζηλανδία καὶ τὴν Ἀφρική, τοὺς ἐθνικοσοσιαλιστὲς τοῦ Χίτλερ, τοὺς κομμουνιστὲς τοῦ Στάλιν καὶ τοῦ Μάο.

Ἡ ἀγάπη ἐπεκτείνει, τὸ μῖσος συρρικνώνει. Ἡ Ἑλλὰς ἀγαποῦσα ἐπεκτείνεται  ἐπὶ τῆς γῆς μὲ Μεγαλέξανδρο, συρρικνώνεται δὲ μὲ τὸν κομματισμό.

Ὡς κομμουνιστὴς μπολσεβῖκος, ὑποστηρικτὴς τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, δηλαδὴ τῆς λαοκρατίας μὲ λαοθάλασσες καὶ δημοψηφίσματα καὶ  ἐχθρὸς τῆς κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας, εἶμαι συνάμα καὶ ὑποστηρικτὴς τοῦ φασισμοῦ, ἡ ἄλλη ὄψις τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ. 

Αὐτοὶ ποὺ χρησιμοποιοῦν ὡς ὕβρι τὶς λέξεις φασισμός, ἐθνικοσοσιαλισμός, μπολσεβικισμός, κομμουνισμός, δὲν ἀντιλαμβάνονται ὅτι ὑποκύπτουν σὲ διχαστικὴ φρασεολογία. Ἔτσι ὁ Μίκης λέγει πὼς ὅλη τὴν ζωή του ἐμάχετο ὡς κομμουνιστὴς τὸν φασισμό, ἐνῷ πρόκειται περὶ ἀντιφάσεως, διότι ὁ ὁλοκληρωτικὸς μπολσεβικισμὸς εἶναι τὸ δίδυμο ἀδέλφι τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ φασισμοῦ.

Ἕνας κομμουνιστὴς σπανίως μετατρέπεται  σὲ φιλελεύθερο, ἀλλὰ συχνὰ περνᾷ στὸν ἐθνικοσοσιαλισμό, συνεχίζοντας νὰ σκέπτεται κομμουνιστικά, ὅπως στὸν Μεσοπόλεμο ὁ γραμματεὺς τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος τῆς Γαλλίας Jacques Doriot ποὺ μετεπήδησε στὸν ἐθνικοσοσιαλισμὸ ἤ καὶ ὁ Μάο μετὰ τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο (ὅπως καὶ οἱ συνεχιστές του οἱ Σεντέρο Λουμινόσο, οἱ Ἐρυθροὶ Χμὲρ καὶ ἡ κομμουνιστικὴ δυναστεία τῶν Κὶμ τῆς Βορείου Κορέας).

Πέραν αὐτοῦ ὁ ἥρως δὲν ἀνήκει στὴν καθημερινὴ λογική. Ὁ λαὸς τὸν προσκυνᾷ ὡς λαοκρατία χωρὶς νὰ τὸν καταλαβαίνῃ. Ὁ ἥρως δὲν ἀλλάζει ποτὲ ἰδεολογία διότι ἡ ἀλλαγὴ γνώμης εἶναι χαρακτηριστικὸ τοῦ κοινοῦ ἀνθρώπου. Ὁ Κασσιδιάρης ἐδήλωσε ὅτι ὁ Μίκης ἐπέστρεψε στὰ μαθητικά του χρόνια ὅταν ἦταν ὀπαδὸς τοῦ Μεταξᾶ ἀλλὰ ὁ Μίκης δὲν ἄλλαξε ποτὲ ἰδεολογικὴ θέσι. Ὑπῆρξε πάντα κομμουνιστής, δηλαδὴ φασιστής (ἁπλῶς δηλώνει ἀντιφασιστὴς μὲ τὴν ἔννοια ποὺ τοῦ δίδει τὸ πόπολο) ὅπως κομμουνιστοφασιστὴς ὑπῆρξε ὁ Μεταξᾶς. Στὴν οὐσία Μίκης καὶ Μεταξᾶς ἀνήκουν στὸν ἐθνικομπολσεβικισμὸ  ὡς ἥρωες.

Ἰδοὺ ἡ χαρακτηριστικὴ ἐθνικομπολσεβικικὴ ὁμιλία τοῦ Μίκη Θεοδωράκη, στὸ Σύνταγμα, τὴν Κυριακή 4 Φεβρουαρίου 2018, στὸ συλλαλλητήριο γιὰ Μακεδονικό:
«Καλοί μου Έλληνες, αδέρφια μου, φασίστες, ρατσιστές, τρομοκράτες, αναρχικοί, τραμπούκοι, θα μάθατε ασφαλώς ότι οι πατριώτες που μας κυβερνούν, οι αριστεριστές, μάζευαν υπογραφές και χθες έριξαν μπογιές στο σπίτι μου για να με εμποδίσουν να μιλήσω μπροστά σε σένα κυρίαρχε λαέ. Για να μιλήσω με λόγια σταράτα, πατριωτικά, φλογερά και ασυμβίβαστα όπως έμαθα να μιλώ  σε όλη μου τη ζωή και όπως εσύ με δίδαξες κυρίαρχε ελληνικέ λαέ.

»Σήμερα το πρωί έλαβα μια ποιητική συλλογή από τη Θεσσαλονίκη και σας διαβάζω ένα σημαδιακό απόσπασμα: “Το πνεύμα με το Θαλή του Θουκιδίδη τον Πρωταγόρα τους τραγικούς την τόλμη του Θεμιστοκλη και του Κολοκοτρώνη”.

»Εγώ δεν ντρέπομαι όπως οι εθνομηδενιστές που μας κυβερνούν να παραμένω πιστός στις ιερές σκιές των προγόνων μας που μας δίδαξαν την αγάπη για την πατρίδα και το έθνος. Μια πατρίδα που σέβεται και αγαπά όλες τις πατρίδες του κόσμου. Είμαι πατριώτης διεθνιστής [σημείωσίς μου: καὶ ὁ Χίτλερ ἦταν ἑλληνοκεντρικὸς εὐρωπαϊστής, διεθνιστής καὶ δὲν ὑπῆρξε ποτὲ ἐθνικιστής] και μάχομαι συνάμα τον φασισμό [σημείωσίς μου: τὴν παραμορφωμένη ἔννοια τοῦ πόπολο] σε όλες τις μορφές και προπαντός στην πιο επικίνδυνη μορφή του την αριστερόστροφη. Και τώρα που ξεδίπλωσα την ταυτότητά μου μπορώ να αρχίσω την ομιλία μου».  

Συχνὰ τὸ πλῆθος τὸν διέκοπτε μὲ τὸ σύνθημα «Μίκη ἀλλάζεις τὴν ἱστορία». Διότι μόνον οἱ ἥρωες ἀλλάζουν τὴν Ἱστορία.

Ὁ Μίκης προσέθεσε: «Σε μια δύσκολη για την πατρίδα μας ώρα, όπου μαύρα σύννεφα φαίνεται να συσσωρεύονται γύρω μας απειλητικά, εμείς καλούμαστε να αντιμετωπίσουμε ενωμένοι όσο ποτέ τα προβλήματα αυτά. Με όχημα το όνομα Μακεδονία, τα Σκόπια, και παραποιώντας σε βαθμό γελοιότητας τα ιστορικά δεδομένα για τη δημιουργία της λεγόμενης Μακεδονίας του Αιγαίου, να έχουν σήμερα την πεποίθηση ότι είναι κατευθείαν απόγονοι του Φιλίππου και του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Με μια κολοσσιαία προπαγάνδα κατόρθωσαν να παρασύρουν μεγάλο αριθμό κρατών επικουρούμενοι από τη βοήθεια των Ελλήνων, που δεν προσπάθησαν να ανασκευάσουν στα μάτια των ξένων την χονδροειδή παραποίηση της ιστορίας».

Ἰδοὺ καὶ ἡ κοινὴ δήλωσις πρώην πρέσβεων τῆς Ἑλλάδος:
«Ολες οι ενδείξεις ενισχύουν την πεποίθηση μας πως τα Σκόπια, ό,τι και αν δεχθούν να πουν η να κάνουν για να μπουν στο ΝΑΤΟ και στην ΕΕ, δεν θα εγκαταλείψουν το επεκτατικό τους ιδεολόγημα. Θα συνεχίσουν, κατά συνέπεια, να το προβάλλουν χρησιμοποιώντας το όνομα "Μακεδονία", έστω και αν σε αυτό προστεθεί γεωγραφικός, εθνικός η χρονικός προσδιορισμός. Διότι ένα γεωγραφικό προσδιορισμό οι Σκοπιανοί θα τον μεταχειρίζονται για να προωθούν την προπαγάνδα τους περί διηρημένης Μακεδονίας που θα πρέπει να επανενωθεί με διεύρυνση του κράτους των Σκοπίων. 

»Ενας τέτοιος προσδιορισμός (Ανω Μακεδονία, Βόρεια Μακεδονία) θα επιτρέπει στους Σκοπιανούς να επιμένουν πως είναι οι μόνοι πραγματικοί Μακεδόνες, με δικό τους ελεύθερο μακεδονικό κράτος, ενώ "τα αλλα τμήματα της Μακεδονίας", το "ελληνικό" και το "βουλγαρικό", έχουν υποστεί κατάληψη η/και εθνοκάθαρση. Ενας εθνικός η χρονικός προσδιορισμός ,εξάλλου, θα παραπέμπει στην πλαστή ιστορία περί των Σλάβων που δήθεν αναμίχθηκαν με τους Αρχαίους Μακεδόνες και γέννησαν τους σημερινούς Σκοπιανούς. Τα ίδια ισχύουν και για μικτούς προσδιορισμούς,π.χ.Γκορναμακεντόνια=ΑνωΜακεδονίαη Novamakedonija.

»Θα πρέπει όλοι να θυμούνται την επίσημη κρατική εγκύκλιο-προειδοποίηση του άλλοτε Υπουργού των ΗΠΑ Stettinius της 26ης Δεκεμβρίου 1944, τότε που έγκαιρα, μόλις εἶχε δημιουργηθῆ από τον Τίτο το τεχνητό μόρφωμα του "Μακεδονισμού", καὶ ποὺ έλεγε μεταξύ άλλων επί λέξει: "Η Κυβέρνηση μας (των ΗΠΑ) εκτιμά ότι αναφορές σε "Μακεδονικό Εθνος", "Μακεδονική Πατρίδα" η "Μακεδονική Εθνική Ταυτότητα"  συνιστούν αβάσιμη δημαγωγία, που δεν αντιπροσωπεύει εθνική η πολιτική πραγματικότητα, και διαβλέπει στην σημερινή αναζωογόνηση τους ένα προπέτασμα για επιθέσεις εναντίον της Ελλάδος."  

»Η πολιτιστική ενότητα που δημιούργησε η δράση του Μεγάλου Αλεξάνδρου έφερε τον Ελληνικό Πολιτισμό και την ελληνική γλώσσα, ως "κοινή", από την Ευρώπη μέχρι τα σύνορα της Κίνας, επί αιώνες. Κανένας δεν μπορεί να καπηλεύεται το πραγματικό αυτό γεγονός και είμαστε βέβαιοι ότι αυτή την μοναδική προσφορά του Ελληνισμού στον κόσμο καμιά ελληνική υπογραφή δεν θα σβήσει σήμερα. 

»Για τους λόγους αυτούς, ποτέ δεν πρέπει να συναινέσουμε σε όνομα των Σκοπίων που να περιέχει την λέξη Μακεδονία, ο,τι και αν κάνουν άλλες χώρες, ώστε να μη νομιμοποιήσουμε εμείς οι ίδιοι ιμπεριαλιστικές επιθέσεις εναντίον της πατρίδας μας και χάλκευση της Ιστορίας, ελληνικής και παγκόσμιας.

Ἀθήνα,  5 Φεβρουαρίου 2018

Ὑπογράφουν: ΑΛΙΑΓΑΣ ΣΠΥΡΟΣ-ΔΟΚΙΑΝΟΣ ΣΠΥΡΟΣ-ΚΟΡΑΝΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΚΟΥΝΙΝΙΩΤΗΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ-ΜΕΓΑΛΟΚΟΝΟΜΟΣ ΕΜΜΑΝΟΥΗΛ-ΝΟΜΙΚΟΣ ΑΝΤΩΝΙΟΣ-ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ-ΠΑΠΑΣΛΙΩΤΗΣ ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ-ΠΑΤΣΙΚΑΚΗΣ ΒΑΣΙΛΕΙΟΣ-ΠΟΛΙΤΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ-ΣΙΔΕΡΗΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ
ΣΠΕΤΣΙΟΣ ΙΑΚΩΒΟΣ-ΣΤΟΦΟΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΥΘΥΜΙΟΣ -ΤΡΙΤΑΡΗΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ-ΧΡΥΣΑΝΘΟΠΟΥΛΟΣ ΛΕΩΝΙΔΑΣ

Στὸ κύριο ἄρθρο της, ἡ Kontra News τῆς  6 Φεβρουαρίου 2018,  ποὺ κάτι ξέρει ἀπὸ φασισμό, ἔπλεξε τὸ ἐγκώμιο τοῦ Μίκη, ὡς ἥρωος, μὲ αὐτὲς τὶς λέξεις: «Ποτὲ δὲν καταλάβαμε τὶ δουλειὰ εἶχε ὁ μεγάλος μας Μίκης νὰ ἀνακατεύεται ἀπὸ πιτσιρίκος μὲ τὴν πολιτκὴ καὶ ἀπὸ μικρὸς νὰ πηδάει ἀπὸ ἕνα κόμμα στὸ ἄλλο καὶ σὰν πνευματικὴ ἰδιοφυΐα νὰ μὴ μπορεῖ νὰ σταθεῖ πουθενά, γιατὶ ὅπου καὶ νὰ πῆγε ἦταν ὅλοι κατώτεροί του καὶ ὅλοι ἤθελαν νὰ τὸν ἐκμεταλλευτοῦν γιὰ πολιτικοὺς καὶ κομματικοὺς λόγους μὲ ἀποτέλεσμα νὰ μὴν στερεώσει ποτὲ πουθενὰ πολιτικά., μολονότι γύρισε ὅλα σχεδὸν τὰ κόμματα».

Στὴν πλατεῖα Συντάγματος, ὁ ἰδεολογικὸς ἀδελφός μου ὁ Μίκης Θεοδωράκης, μὲ τὴν διαύγεια τοῦ μυαλοῦ ποὺ ὁ κοινὸς θνητὸς δὲν κατέχει, ἀπέδειξε πὼς ὅλην του τὴν ζωὴ ὑπῆρξε ἀταλάντευτα ἐθνικομπολσεβῖκος.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 6 Φεβρουαρίου 2018



Feb 3, 2018

405 - Ἡ τουρκολογία στὴν Ἑλλάδα

Ὁ Ἠλίας Πετρόπουλος καὶ πῶς νὰ φτιάνῃς τουρκικὸ καφέ


405 - Ἡ τουρκολογία στὴν Ἑλλάδα

Ὁ ζωγράφος Γιάννης Τσαρούχης εἶχε κάποτε εἰπῆ: «Στὴν Ἑλλάδα εἶσαι ὅτι δηλώσῃς». Αὐτὸ συμβαίνει μὲ τοὺς ἕλληνες «τουρκολόγους» Νεοκλῆ Σαρρῆ (κοινωνιολόγος),Νῖκο Χειλαδάκη (δημοσιογράφος) καὶ Σᾶββα Καλεντερίδη (κυπατζῆς).

Γιατί ἀποκαλοῦνται τουρκολόγοι; Διότι γνωρίζουν τὴν τουρκικὴ γλῶσσα, διαβάζουν τακτικὰ τὸν τουρκικὸ τύπο καὶ χρησιμοποιοῦνται ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ὑπηρεσία πληροφοριῶν ὡς προπαγανδιστὲς τῶν ἑλληνικῶν κρατικῶν θέσεων κατὰ τῆς Τουρκίας.

Ἀλλὰ τουρκολόγος σημαίνει ἱστορικὸς ἔχοντας κάνει διδακτορικὴ διατριβὴ σχετιζομένη μὲ τὴν τουρκικὴ ἱστορία καὶ ὄχι ἁπλῶς κάποιος  ὁ ὁποῖος γνωρίζει τουρκικὰ καὶ ἐνημερώνει τὸ κοινὸ γιὰ τὸ τί γράφουν οἱ τουρκικὲς ἐφημερίδες, διότι ἐὰν ἦτο ἔτσι τότε καὶ ἐγὼ εἶμαι γαλλολόγος, πόσῳ μᾶλλον ποὺ ἡ γλῶσσα μου εἶναι ἡ γαλλική.

Ὁ μακαρίτης ψυχοκοινωνιολόγος Νεοκλῆς Σαρρῆς (1940-2011), συνεργάτης τῆς ΚΥΠ κατὰ μαρτυρία τοῦ καθηγητοῦ Δημήτρη Τσάκωνα, ὑπουργοῦ τοῦ παπαδοπουλικοῦ καθεστῶτος, τὸν ὁποῖο εἶχε προσλάβει στὴν Πάντειο ὡς βοηθό του γιὰ νὰ διδάσκῃ στοὺς φοιτητὲς του τουρκικά, εἶχε γράψει διάφορα βιβλία περὶ τουρκικῆς ἱστορίας βασισμένα στὴν γνώση του τῆς τουρκικῆς γλώσσας χωρὶς ποτὲ νὰ ἔχῃ φοιτήσει τουρκικὴ Ἱστορία.

Παρακάτω ἀναδημοσιεύω μαρτυρία τοῦ δημοσιογράφου Χειλαδάκη ποὺ συνεχίζει νὰ κρατᾷ ἐνήμερο τὸ ἑλληνικὸ κοινὸ τῶν συμβάντων στὴν Τουρκία, διαβάζοντας καθημερινὰ τὸν τουρκικὸ τύπο.

Ἀναδημοσίευσις ἀπὸ τὸ ἱστολόγιο «Ἀττικὰ Νέα», τῆς 31 Ἰανουαρίου 2018

Γράφει ο Νῖκος Χειλαδάκης γιὰ τὸν Σάββα Καλεντερίδη:

Ποῖον ἀπεκάλεσε ὁ Ὁτσαλὰν προδότη Ἰοῦδα, μετὰ τὴν παράδοσή του στοὺς Τούρκους

Ιδιαίτερα σκληρός στις φράσεις του ήταν ο πάλαι ποτέ γνωστός σαν ΑΠΟ, για τον Σάββα Καλεντερίδη, στον οποίο αποδίδει «την σταύρωση του», όπως χαρακτηρίζει ο ίδιος την σκηνοθετημένη παράδοση του στους Τούρκους, σαν μέρος μιας μεγάλης συνομωσίας σε βάρος του .

Στις 12 Ιουλίου του 2001, δηλαδή δυόμιση χρόνια μετά την γνωστή μυθιστορηματική σύλληψη και απαγωγή του Αμντουλάχ Οτσαλάν, ο Κούρδος ηγέτης από το Ιμραλί όπου τον είχαν φυλακίσει οι Τούρκοι σε μια μεγάλη εξομολόγηση του στους δικηγόρους του που δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα Οζγκιούρ Πολίτικα της Ευρώπης, έστειλε ένα πολύ σκληρό μήνυμα για τους κύριους υπαίτιους της αιχμαλωσίας του. 

Στο μήνυμα αυτό ο Αμπντουλάχ Οτσαλαν σαν κύριο υπεύθυνο τον οποίο μάλιστα προοιμίασε με τον μαθητή του Ιησού, Ιούδα, που πρόδωσε τον δάσκαλο του, παρομοιάζει τον κ Σάββα Καλεντεριδη.

Όπως ανέφερε ο Οτσαλάν, υπήρχε σχέδιο απαγωγής του πριν ακόμα μεταφερθεί στην Κένυα και το σχέδιο αυτό ήταν εν γνώση και του κ. Καλεντερίδη. 
Σύμφωνα με το «σχέδιο» αυτό όταν είχε βρεθεί ο Οτσαλάν στην Κέρκυρα αποφασίστηκε να τον μεταφέρουν κατ’ ευθεία στην Τουρκία με το ίδιο αεροπλάνο που επέβαινε. 

Την τελευταία στιγμή όμως το σχέδιο χάλασε, από το «περίεργο» εκείνο δυστύχημα που συνέβη στο αεροδρόμιο της Κέρκυρας όταν ένα τζιπ συγκρούστηκε με το αεροπλάνο.

Ο Οτσαλάν αποκάλυπτε ότι μετά την σύγκρουση ο οδηγός του τζιπ έφαγε το ξύλο της ζωής του καθώς είχε γίνει η αιτία να αναβληθεί το σχέδιο της απαγωγής του. 

Σαν κύριους διοργανωτές του σχεδίου αυτού, που θα τελείωνε μια ώρα αρχύτερα η περιπλάνηση του, ο Οτσαλάν κατηγόρησε τον τότε Έλληνα πρωθυπουργό, κ Κώστα Σημίτη, τον τότε υπουργό Εξωτερικών, κ Θεόδωρο Πάγκαλο, τον τότε αρχηγό της ΕΥΠ, κ Χαράλαμπο Σταυρακάκη και τον τότε υπεύθυνο, όπως αναφέρει, του γραφείου των Κούρδων στην ΕΥΠ, κ Σάββα Καλεντερίδη. 

Αμέσως μετά, συνεχίζει ο ΑΠΟ, ήρθε ένα άλλο «ειδικό όχημα» και τον επιβίβασαν εκεί για να τον μεταφέρουν στο στρατιωτικό αεροδρόμιο της Πάτρας.

Σύμφωνα με τη διήγηση του Οτσαλαν, στη Πάτρα είχε φτάσει ένα εδικό αεροπλάνο από την Ελβετία το οποίο, όπως υποστηρίζει ο Κούρδος ηγέτης, μετέπειτα κατάλαβε ότι ανήκει στην ίδια την CIA που ήθελε να τον έχει από τότε στα χέρια της. Εκείνος που εργάζονταν για την ελληνική κυβέρνηση, την ΕΥΠ και την CIA, σύμφωνα με τον Οτσαλαν, ήταν ο ταγματάρχης της ΕΥΠ, κ Σάββας Καλεντεριδης. 

Ο ρόλος του Καλεντερίδη ήταν να κάνει τον Οτσαλαν να δεχτεί το σχέδιο της δήθεν μετάβασης του για περισσότερη ασφάλεια στην Νότιο Αφρική, ενώ στην ουσία εκτελούσε εντολές του Σταυρακάκη. Ο Οτσαλάν εδώ επικαλείται και τους 12 μαθητές του Ιησού, παρομοιάζοντας τον εαυτό του με τον Ιησού Χριστό και παραβάλλοντας την στάση του Καλεντεριδη, με τον μαθητή του Ιησού, Ιούδα, που τον πρόδωσε στους Ρωμαίους .

Σύμφωνα με τον Οτσαλαν κάποιοι Έλληνες προσπάθησαν τότε να τον βοηθήσουν, αλλά όλοι γνώριζαν πως η τύχη του ήταν προκαθορισμένη. 

Ο οδηγός του στρατιωτικού οχήματος που τον μετέφερε στην Πάτρα προσπαθούσε να του μεταδώσει το μήνυμα που τον πάνε, αλλά δεν μπόρεσε να του μίλησε ξεκάθαρα. 
Στην Κένυα, όταν ήρθε η μέρα της φυγής και της απαγωγής του, αυτοί που σταμάτησαν το κλειστό τζιπ που τον μετέφερε από την ελληνική πρεσβεία στο αεροδρόμιο δεν ήταν ούτε μαύροι, ούτε φαίνονταν για Τούρκοι, όπως αποκαλύπτει ο Οτσαλάν. 

Έμοιαζαν για Ευρωπαίοι, ή Αμερικανοί, ή Ισραηλινοί. Εγώ, λέει ο Οτσαλάν στο δημοσίευμα της Özgür, πιστεύω πως ήταν Αμερικανοί πράκτορες. 

Στη συνέχεια τον πήραν και τον μετέφεραν στο αεροδρόμιο όπου τον περίμενε το ειδικό τουρκικό αεροπλάνο. Εκεί κατάλαβε αμέσως ότι είχε πέσει στα χέρια των Τούρκων.
Το αεροπλάνο που πέταξε από την Κένυα δεν πήγε κατευθείαν στην Τουρκία, σύμφωνα πάντα με τις αποκαλύψεις του Οτσαλάν, αλλά έκανε μια στάση στην Αίγυπτο για ανεφοδιασμό και άλλη μια στάση, ή στο Ισραήλ, ή στην κατεχόμενη Κύπρο, πάλι για ανεφοδιασμό πριν μπει στον τουρκικό εναέριο χώρο. 

Νῖκος Χειλαδάκης,

Δημοσιογράφος-Συγγραφέας-Τουρκολόγος
www.nikosxeiladakis.gr