Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μλέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Nov 29, 2016

330 – Πῶς ἡ Hellas ἔγινε Ellada

Ἐμμανουὴλ Κριαρᾶς, 108 ἐτῶν, νεκροθάφτης τῶν ἑλληνικῶν



330 – Πῶς ἡ Hellas ἔγινε Ellada

πλέον κραυγαλέα ἀπόδειξη ἀποικισμοῦ μίας κουλτούρας ἀπὸ τὴν Δύση εἶναι ἐξασθένηση τῆς γλώσσης τῆς ἀποικισμένης χώρας μέχρι καὶ ἐξαφανίσεώς της καὶ ἀντικατάστασή της μὲ τὴν γλῶσσα τοῦ ἀποικιστοῦ.

Ἀκόμη καὶ παλαιοτάτη κουλτούρα τῶν Ἰνδιῶν σήμερα ἐκφράζεται μέσῳ τῶν ἀγγλικῶν, τῆς γλώσσης τοῦ Ἄγγλου ἀποικιστοῦ καὶ οἱ σημερινὲς πρωτοβουλίες των νὰ ἀναβιώσουν τὰ σανσκριτικά, εἶναι ἔνδειξη τῶν ἀπέλπιδων ἰνδικῶν  προσπαθειῶν νὰ σώσουν τὴν κουλτούρα τῶν Ἰνδιῶν ποὺ ἐξέπεσε στὰ ἀγγλικά.

Ἡ πρόσφατη σύνοδος τῆς Γαλλοφωνίας στὴν Μαδαγασκάρη ἔδειξε σὲ ὅλους μας τὶ ἐστὶ πολιτιτιστικὸ νεκροταφεῖο. Λαοὶ ἀπὸ ὅλες τὶς ἠπείρους τοῦ πλανήτου ἐνεφανίσθησαν ἀπογυμνωμένοι τοῦ παρελθόντος των, ὁμιλῶντας ὄχι τὴν γλῶσσα τῶν προγόνων τους ἀλλὰ τὴν γλῶσσα τοῦ κατακτητοῦ, στὸ μέτρο ποὺ δὲν εἶχαν ἀκόμη τελείως ἐξαφανισθῆ καὶ ἀντικατασταθῆ ἀπὸ τοὺς ἀποικιστές τους, ὅπως οἱ ἀπόντες Ἀμερινδιάνοι ποὺ σήμερα ἔχουν χάσει τὰ πάντα:   τὴν γῆ τους, τὴν κουλτούρα τους, τὴν λαλιά τους καὶ ἔχουν ἀντικατασταθῆ ἀπὸ τοὺς Εὐρωπαίους σφαγεῖς τους.

Ἀπὸ τοὺς δύο τεραστίους πολιτισμοὺς τοῦ πλανήτου, μόνον ὁ κινεζικὸς εὑρίσκεται ἀκόμη ἐντὸς τῆς Κίνας καὶ ὁμιλεῖ κινεζικά. Ὁ ἑλληνικός, ἀπὸ τὸ 1821, ἔχει δραπετεύσει στὴν Δύση καὶ ὁμιλεῖ ἐρασμιακά. Στὴν Ellada ἔχει παραμείνει ἡ ἐκ Κοζάνης κολωνακιώτισσα Ἄννα Διαμαντοπούλου ποὺ τὸ 2001, ὡς ἐπίτροπος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, εἶχε προτείνει νὰ θανατωθῇ ἤ ἤδη βαθιὰ λαβωμένη Ἑλλάς, μὲ τὴν ἀντικατάσταση τῶν ἑλληνικῶν ἀπὸ τὰ ἀγγλικά, ὡς ἐπισήμου γλώσσης τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου. Δηλαδή, ὅπως συνηθίζεται στὸ Κολωνάκι νὰ λέγεται τὸ ἀπόφθεγμα τοῦ στιχουργοῦ Γιάννη Κακουλίδη: «Dear Madam, ti Lozani ti Kozani»!

Ὁ Χριστὸς ὡμίλησε στὸν Πόντιο Πιλᾶτο στὰ ἑλληνικά. Σήμερα, οἱ ἐναπομείναντες Γραικύλοι βοηθοῦν τὴν ντόπια προσπάθειά τους ἐξαφανίσεως τῆς πλανητικῆς σημασίας τῶν ἑλληνικῶν (ποὺ ὁμιλεῖται ἀκόμη μόνον στὴ Ὀξφόρδη), πρὸς χάριν τῶν ἑλληνικῶν κρεoλικῶν pidgin English.  Δίπλα στὰ Greek Pidgin English, ἔχουμε καὶ λέμε


Οἱ σημερινοὶ ἀπόγονοι τῶν Γραικύλων τοῦ Β΄αίῶνος π.Χ., συμβάλλουν στὴν τοποθέτηση τῶν ἑλληνικῶν μέσα στὴν Εὐρώπη, στὸ ἐπίπεδο τῶν ὁλλανδικῶν καὶ τῶν δανικῶν, ὡς ἀκρωτηριασμένα, πρῶτα ἀπὸ τὸν Δελμοῦζο καὶ μετὰ ἀπὸ τὸ μονοτονικό συντόμως δὲ ἀπὸ τὸ λατινικό- καὶ γελοιοποιημένα ἀπὸ τὴν βαρβαρικὴ δημοτικὴ τῶν δασκάλων καὶ φιλολόγων διορθωτῶν καὶ μεταφραστῶν ποὺ λυμαίνονται τὰ γραφεῖα τῶν ἐκδοτικῶν οἴκων καὶ τῶν ἐφημερίδων.

Πῶς ἐφθάσαμε λοιπὸν στὴν πλανητικῶν διαστάσεων πτώση τοῦ Λόγου  καπιταλιστικὴ παγκοσμιοποίηση μὲ τὴν ἐπιβολὴ τῶν ἀμερικανικῶν, ὄχι μόνον δὲν ἥνωσε τὴν ἀνθρωπότητα ὅπως τὸ εἶχαν κάνει τὰ σασνκριτικά, ἀλλὰ ἀντιθέτως οἰκοδόμησε ἕναν νέο πύργο τῆς Βαβέλ. γῆ ἐγέμισε μὲ χιλιάδες ὑποβαθμισμένες διαλέκτους μεταξὺ αὐτῶν καὶ τῶν κρεολικῶν γραικυλικῶν- ποὺ ἔχουν κοινὸ παρανομαστὴ μίαν ἀπιθάνως πτωχὴ γλῶσσα: τὰ φιλιππινέζικα ἀμερικανικὰ τοῦ διαδικτύου.

Ἕλληνες πατριῶτες! Καιρὸς εἶναι νὰ καταργήσουμε ἀπὸ ὅλα τὰ ἑλληνικὰ κυβερνητικὰ κτίρια καὶ γραφεῖα, τὸ κουρελόπανο-σημαία τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ νὰ πετάξουμε στὸν βυθὸ τοῦ Αἰγαίου τὸ ἀτιμωτικὸ εὐρώ, ἐπαναφέροντας τὸ ἀρχαῖο νόμισμα, τὴν δραχμή, ποὺ ἐμνημονεύετο ἀκόμη καὶ στὴν Βίβλο καὶ τὸ Κοράνι καὶ σήμερα ἀκόμη χρησιμοποιεῖται μὲ τὴν ὀνομασία ντρὰμ τῆς Ἀρμενίας, ντιρχὰμ τοῦ Μαρόκου καὶ τὸ ντιρχὰμ τῶν Ἡνωμένων Ἀραβικῶν Ἐμιράτων.

Ὁ Σπυρίδων Λάμπρος (1851-1919), στὴν μελέτη του περὶ τῆς ἑλληνικῆς ὡς ἐπισήμου γλώσσης τῶν σουλτάνων (Νέος Ἑλληνομνήνων, τ.5, 1908, σσ. 40-78), ἔγραφε: «Καίτοι ἡ ἑλληνικὴ ἐχρησίμευσε ὡς ἐπίσημος γλῶσσα τῶν Ἀράβων, Σελδσουκιδῶν καὶ Μαμελούκων σουλτάνων, εἶναι λυπηρὸν, ὅτι ἐλάχιστα μόνον ἔχομεν γράμματα ἐξελθόντα ἐκ τῶν γραφείων τῶν μωαμεθανικῶν τούτων αὐλῶν...Ἡ χρῆσις τῆς ἑλληνικῆς ὡς ἐπισήμου γλώσσης ἐξηκολούθησε αὕτη νὰ χρησιμεύῃ ὡς τοιαύτη καὶ παρὰ τοῖς Ὀθωμανοῖς Τούρκοις...Περιοριζόμενοι εἰς μόνα τὰ ἀπὸ Μουρὰτ μέχρι τοῦ ἐν ἔτει 1570 ἐκδοθέντος ὑπὸ τοῦ Σελὶμ Β΄, ἔχομεν ἐνώπιον ἡμῶν χαρτοφυλάκιον ὁλόκληρον γραμμάτων τῶν Ὀθωμανῶν σουλτάνων, περιλαμβάνον  χρονικὸν διάστημα ἑκατὸν τεσσαράκοντα ὅλων ἐτῶν, καθ’ἅ οἱ σουλτᾶνοι ἐποιοῦντο χρῆσιν τῆς ἑλληνικῆς ὡς ἐπισήμου γλώσσης τῆς Ὑψηλῆς Πύλης». Σήμερα ἡ θεόπνευστη γλῶσσα τῶν Ἑλλήνων εὑρίσκεται ἐγκαταλελειμμένη στὸν σκουπιδότοπο τῶν πολιτικῶν, φιλολόγων καὶ ἀρχαιολόγων.

Δημήτρης Κιτσίκης                                     29 Νοεμβρίου 2016


Nov 21, 2016

329 – Εἶναι οἱ Τρὰμπ καὶ Μαρὶν φασιστές;




Τὸ φιλελεύθερο ταξικὸ σύστημα



329 – Εἶναι οἱ Τρὰμπ καὶ Μαρὶν φασιστές;

Στὴν πολιτικὴ ἐπιστήμη καὶ εἰδικὰ στὴν μελέτη τῶν ἰδεολογιῶν, ἐπειδὴ αὐτὲς εἶναι μέρος τὴς καθημερινῆς μας συμμετοχῆς στὴν κοινωνία, βασιλεύει ἡ πλήρης ἀσάφεια, ὄχι μόνον στὸν πολίτη ἀλλὰ καὶ στὸν πολιτικὸ ἐπιστήμονα. Καὶ στὶς δύο αὐτὲς κατηγορίες λείπει, τὶς περισσότερες φορές, ἡ συνθετικὴ δυνατότης γιὰ  τοὺς ἐπιστήμονες καὶ ἡ ἀποστασιοποίηση ὡς πρὸς τὸ ἀντικείμενο τῆς μελέτης, στὸν πολίτη.

Ἔτσι, στὸν μὲν πολίτη πρεσβεύει ἡ ἰδεολογικὴ προτίμηση ποὺ ἐκφράζεται μὲ ὕβρεις κατὰ τῆς ἀντιπάλου ἰδεολογίας, ὅπως φασίστας (ἀντὶ τοῦ ἀντικειμενικοῦ ὅρου φασιστής), κομμούνι (ἀντὶ τοῦ ἀντικειμενικοῦ ὅρου κομμουνιστής), καὶ καπιταλίστας (ἀντὶ τοῦ ἀντικειμενικοῦ ὅρου φιλελεύθερος), στὸν δὲ πολιτικὸ ἐπιστήμονα ἡ ἔλλειψη συνθετικῆς ἱκανότητος ποὺ τὸν ὠθεῖ κάθε φορὰ ποὺ ἐμφανίζεται κάποια ἐξέλιξη στὴν συγκεκριμένη ἰδεολογία, νὰ τῆς προσθέτῃ μία παράγραφος, χρησιμοποιῶντας προθέσεις ὅπως μεταμοντέρνο ἤ νεοφιλελευθερισμός, νέος ἐθνικισμός, ἤ νὰ ἀποκαλῇ τὴν φασιστικὴ ἰδεολογία ποπουλισμό, ἀκροδεξιά, νέα δεξιά κλπ. ἀντὶ νὰ ἐντάξῃ συνθετικὰ τὴν νέα αὐτὴ παράγραφο στὴν ὅλη συνθετικὴ θεώρηση τῆς συγκεκριμένης ἰδεολογίας.

Τὸ 1990, στὸ βιβλίο μου «Ἡ Τρίτη ἰδεολογία», στὶς  σελίδες 239-253, ἐδημοσίευσα ἕνα μοντέλο 13 σημείων, γιὰ τὸν ὁρισμὸ τῆς ἰδεολογίας τοῦ φασισμοῦ, ποὺ δύναται νὰ χρησιμοποιηθῇ καὶ γιὰ τὸν ὁρισμὸ τῶν δύο ἄλλων βασικῶν ἰδεολογιῶν, τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τοῦ φιλελευθερισμοῦ, ἀποφεύγοντας τὶς ἐκφράσεις γαλλικῆς κοινοβουλευτικῆς προελεύσεως, ἀριστερά, κέντρο, δεξιά, καὶ τὰ παραπλανητικὰ παράγωγά της: ἀκροαριστερά, κεντροδεξιά, ἀκροδεξιά κλπ. Ἐπειδὴ ὅμως, γιὰ μερικούς, στοῦ κουφοῦ τὴν πόρτα ὅσο θέλῃς βρόντα, ἐπαναλαμβάνω παρακάτω τὰ 13 σημεῖα τοῦ μοντέλου ποὺ ἐπιτρέπει ἀντικειμενικά, στὸν καθένα ἀπὸ ἐμᾶς νὰ αὐτοπροσδιορισθῇ ἰδεολογικὰ σὲ μία ἀπὸ τὶς τρεῖς βασικὲς ἰδεολογίες τοῦ φιλελευθερισμοῦ, τοῦ κομμουνισμοῦ ἤ τοῦ φασισμοῦ, μοντέλο ποὺ ἐδίδαξα ἐπὶ δεκάδες χρόνια στὸ πανεπιστήμιο τῆς Ὀττάβας καὶ σὲ ἄλλα πανεπιστήμια ἀνὰ τὸν κόσμο, σὲ χιλιάδες φοιτητές τοῦ ἐξωτερικοῦ:

Ποία εἶναι ἡ θέση τοῦ μοντέλου ὅσον ἀφορᾷ: 1 –Τὴν ἔννοια τῆς κοινωνικῆς τάξεως καὶ τὴν σημασία τῆς ἀγροτιᾶς. 2 – Τὴν ἀτομικὴ ἰδιοκτησία, τὴν κυκλοφορία τοῦ χρήματος, τὸν οἰκονομικὸ ἔλεγχο τοῦ κράτους καὶ τὴν ἔννοια τῆς ἐθνικῆς ἀστικῆς τάξεως καὶ τῆς οἰκονομικῆς αὐταρκείας. 3 – Τὸ ἔθνος καὶ τὴν ἐννοιολογικὴ διαφορὰ μεταξὺ ἔθνους καὶ κράτους.   4 – Τὴν δημοκρατία καὶ τὰ κόμματα. 5 – Τὴν σημασία τοῦ πολιτικοῦ ἥρωος, δηλαδὴ τοῦ χαρισματικοῦ ἡγέτου.  6 – Τὴν παράδοση.   7 – Τὸ ἄτομο καὶ τὴν κοινωνία. 8 – Τὴν ἰσότητα καὶ τὴν ἱεραρχία.  9 – Τὶς γυναῖκες.  10 – Τὴν θρησκεία.  11 – Τὸν ῥατσιοναλισμὸ καὶ τὸν μὴ ῥατσιοναλισμό (Ἔννοιες φιλοσοφικές).  12 – Τὸν διανοουμενισμὸ καὶ τὸν ἐλιτισμό.  13 – Τὸν Τρίτο Κόσμο.

Γιὰ τὸν καθορισμὸ τοῦ ἰδεολογικοῦ καθεστῶτος μίας χώρας χρησιμοποιεῖται ἕνα ποσοστὸ συμμορφώσεως πρὸς αὐτὸ τὸ μοντέλο, βάσει ἑνὸς πίνακος ποὺ δίδει γιὰ κάθε σημεῖο μία συμμόρφωση πρὸς τὸ μοντέλο (ἐδῶ τὸ φασιστικό): πλήρως (100%), μερικῶς (50%), μὴ συμμόρφωση (0%).

Ὡς παράδειγμα εἶχα προσδιορήσει, κατὰ πόσον ἔχουν δίκαιο αὐτοὶ ποὺ ἰσχυρίζοντο πὼς τὸ «Κομμουνιστικὸ Κόμμα τοῦ Περοὺ, Φωτεινὸ Μονοπάτι (Sendero Luminoso)» ἦταν φασιστικὸ καὶ ὄχι κομμουνιστικό. Ἀπάντηση, βάση τοῦ πίνακος: Τὸ Φωτεινὸ Μονοπάτι ἀνῆκε στὴν τριτοκοσμικὴ φασιστικὴ ἰδεολογία, κατὰ ποσοστὸ 81%.

Ἄς ἀφήσουμε λοιπὸν κατὰ μέρος τοὺς γελοίους προσδιορισμοὺς περὶ ποπουλισμοῦ, ἀκροδεξιοῦ προσανατολισμοῦ, ἄκρως νεοφιλελευθερισμοῦ ἤ μεταμοντερνισμοῦ τῶν κινημάτων Τρὰμπ ἤ Μαρὶν Λὲ Πέν. Πολὺ ἁπλὰ, βάσει τοῦ παράπανω  «πίνακος ἰδεολογικοῦ προσδιορισμοῦ» Τρὰμπ καὶ Μαρὶν ἀνήκουν στὰ φασιστικὰ κινήματα, στὸ ποσοστὸ ποὺ δύναται νὰ καθορισθῇ μὲ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν 13 σημείων. Στὸν ἀναγνώστη νὰ προσδιορίση τὸ ποσοστὸ φασιστικοποιἠσεως τῶν δύο αὐτῶν κινημάτων.

Καὶ φυσικά, ἐπαναλαμβάνουμε: οὐδὲν μεμπτὸν γιὰ τὸν ἐπιστημονικὸ ἀναλυτή, ὁ προσδιορισμὸς κινημάτων στὸν φασιστικό, φιλελεύθερο ἤ κομμουνιστικὸ χῶρο. Ὁ Μὰρξ, ὡς δεύτερος Πλάτων τῆς παγκοσμίου κοινωνίας, παρὰ τὴν γνώμη τῶν Γραικύλων, καὶ συνεπὴς ἑλληνιστὴς, ἐπανέλαβε αὐτὰ ποὺ μᾶς εἶχε διδάξει ὁ Σωκράτης περὶ κοινωνικῶν τάξεων ἀπὸ τὴν  ἀρχὴ τῆς Ἱστορίας. Ὁ Σωκράτης, ἔλεγε στὴν Πολιτεία τοῦ Πλάτωνος, ὅτι ἡ τρίτη κατηγορία μετὰ τοὺς κηφῆνες-πολιτικοὺς καὶ τοὺς ἐπιχειρηματίες ποὺ τοὺς ἐχρημάτιζαν ἦσαν «αὐτοὶ ποὺ ἐργάζονται μὲ τὰ χέρια τους, ποὺ δὲν ἔχουν σχέση μὲ τὴν πολιτικὴ καὶ εἶναι κυρίως φτωχοί. Καὶ αὐτὴ ἡ τάξη, σὲ μία δημοκρατία, εἶναι ἡ πολυπληθέστερη καὶ ἡ σημαντικώτερη ὅταν εἶναι ἡνωμένη». Γι’αὐτὸν τὸν λαὸ, ἡ δημοκρατία εἶναι ξένο παιχνίδι ποὺ δὲν τὸν ἀφορᾷ διότι δὲν ἀντιπροσωπεύει τὰ συμφέροντά του.

Μὲ ἄλλα λόγια ἀπὸ τὸν Σωκράτη στὸν Μὰρξ, ἀναγνωρίζεται ἡ ὕπαρξη τῶν κοινωνικῶν τάξεων, μὲ ἐπιλογὴ τὴν πάλη τῶν τάξεων γιὰ τὸν κομμουνισμὸ ἤ τὴν συνεργασία τῶν τάξεων γιὰ τὸν φασισμό. Γραικύλοι τῶν πανεπιστημιακῶν ἑδρῶν τῶν ἑλληνικῶν πανεπιστημίων ἤ τῆς πιάτσας τῶν ἐπαρχιακῶν καφενείων, πότε θὰ σβησθῆτε ἀπὸ τὸν χάρτη γιὰ νὰ ἀναπνεύσῃ ἐπὶ τέλους τὸ πνεῦμα τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων;


Δημήτρης Κιτσίκης                                      21 Νοεμβρίου 2016

Nov 15, 2016

328 - Ὁ τραμπισμὸς ὡς πολιτιστικὴ ἐπανάσταση


Ὁ Τρὰμπ ὡς Μάο: Πολιτιστικὴ ἐπανάσταση, στὴν Ἀμερικὴ τὸ 2016, ὅπως καὶ στὴν Κίνα τὸ 1966



328 - Ὁ τραμπισμὸς ὡς πολιτιστικὴ ἐπανάσταση

Ὁ δυτικὸς πολιτισμὸς ἐνεπλάκη ἐξ ἀρχῆς στὰ γρανάζια τοῦ κακοῦ μαθητοῦ τῶν Ἑλλήνων. Πρῶτον, οἱ προχριστιανικοὶ Ῥωμαῖοι, ἄν καὶ δυτικοὶ Ἕλληνες οἱ ἴδιοι, ἀπεμακρύνθησαν ἀπὸ τὴν σοφία τῶν Σπαρτιατῶν. Δεύτερον οἱ δυτικοχριστιανοὶ Ῥωμαῖοι, ἄν καὶ ἔλαβαν τὴν διδασκαλία τοῦ Χριστοῦ διὰ μέσου τῶν ἀδελφῶν τους Ἑλλήνων τῆς Ἀνατολῆς, ξέφυγαν ἀπὸ τὸ ἑλληνικὸ ὀρθόδοξο δόγμα ἐπειδὴ ὁ Αὐγουστῖνος δὲν ἐγνώριζε ἑλληνικὰ καὶ παρεξήγησε τὶς Γραφές. Τρίτον, οἱ Ἀναγεννησιακοὶ δυτικοὶ Ῥωμαῖοι ἐξελίχθησαν στὸν Διαφωτισμὸ τοῦ ΙΗ΄αίῶνος στὴν ἀποθέωση τοῦ ῥατσισμοῦ μὲ τὸν Βολταῖρο, σὲ ἀντίθεση μὲ τὸν ἑλληνικὸ φυλετισμὸ τοῦ γένους, καὶ στὴν ἀποθέωση τοῦ κοινωνικοῦ ἀντισημιτισμοῦ μὲ τὸν Βολταῖρο καὶ τὸν Μάρξ, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν θρησκευτικὴ ἀντιπαράθεση ἑλληνωρθοδοξίας καὶ ἑβραϊσμοῦ. Τέλος, μὲ τὴν ἐπικράτηση τοῦ καπιταλισμοῦ τῆς ἀγορᾶς στὸν ΙΘ΄καὶ Κ΄αἰῶνα ποὺ ἐπέβαλε τὸ melting pot φυλῶν, ἐθνῶν, θρησκειῶν, γλωσσῶν, πολιτισμῶν, μετατρέποντας τοὺς ἀνθρώπους τοῦ πλανήτου σὲ ἕνα ἀπέραντο βιομηχανικὸ κοτέτσι στὸ ὁποῖο ὅλες οἱ κότες-ἄνθρωποι, ἀσχέτως χρώματος (κατὰ παρομοίωσιν τοῦ ἀποφθέγματος τοῦ Ντὲνγκ Σιάοπινγκ, ποὺ ἰσχυρίζετο ὅτι δὲν εἶχε σημασία ἄν ἡ γάτα ἦταν μαύρη ἤ κόκκινη, φθάνει νὰ ἔπιανε ποντίκια) μὲ τὸ στόμα διαρκῶς ἀνοικτό, κατέπιναν ἀμάσητα ὅλα τὰ σκουπίδια τῆς καταναλωτικῆς καπιταλιστικῆς κοινωνίας, ἀπηγορεύθη διὰ νόμου κάθε ἐπιστημονικὴ ἔρευνα ἐπάνω στὶς διαφορὲς μεταξὺ ἀνθρωπίνων φυλῶν, ἐφ’ὅσον ὁ καπιταλιστικὸς παγκοσμισμὸς ἀπαιτοῦσε ὅλοι οἱ καταναλωτές-κότες νὰ εἶναι ἴσοι γιὰ μεγιστοποίηση τῶν κερδῶν.

Μὲτὰ τὸ 1945, τὸ πολιτικῶς ὀρθὸν ἐξελίχθη σταδιακὰ σὲ ἀφόρητη φυλακὴ τῶν πνευμάτων, φθάνοντας σὲ ψήφιση νόμων ἀπαγορεύοντας τὸ «ῥατσισμὸ καὶ ἀντισημιτισμό». Παρὰ ταῦτα ἐπιφανεῖς ἐπιστήμονες τολμοῦσαν νὰ ἰσχυρισθοῦν ὅτι οἱ μαῦροι ἦσαν ὀλιγώτερο εὐφυεῖς ἀπὸ τοὺς λευκούς, μεταξὺ δὲ τῶν λευκῶν οἱ ἑβραῖοι ἦσαν πιὸ εὐφυεῖς, ἐνῷ οἱ κίτρινοι ἦσαν γενικὰ πιὸ εὐφυεῖς ἀπὸ τοὺ λευκούς.

Ἐνῷ οἱ κομμουνιστὲς προσεπάθουν ἀπεγνωσμένα νὰ ἀποκρύψουν τὸν κοινωνικὸ ἀντισημητισμὸ τῶν γραπτῶν τοῦ ἑβραίου Μάρξ («Τὸ Ἑβραϊκὸ Ζήτημα») καὶ ἀργότερα τοῦ ἰδίου τοῦ Στάλιν, στὴν Δύση, ὁ ἀνακαλύψας τὸ DΝΑ, νομπελίστας ἰατρικῆς τοῦ 1962, καθηγητὴς James D. Watson, ἐδήλωνε στὸ Sunday Times, τὸν Ὀκτώβριο 2007, ὅτι ἦταν ἀπαισιόδοξος γιὰ τὸ μέλλον τῆς Ἀφρικῆς, ἐπειδὴ ὅλη ἡ κοινωνικὴ πολιτικὴ τῆς Δύσεως βασίζεται στὸ ἀξίωμα ὅτι ἡ εὐφυΐα τῶν μαύρων εἶναι ἴση μὲ αὐτὴν τῶν λευκῶν, ἐνῷ ὅλες οἱ ἐπιστημονικὲς μελέτες ἀποδεικνύουν τὸ ἀντίθετο. Ἀρκετοὶ ἄλλοι ἐπιστήμονες ὑπερέβησαν τὶς ἀπαγορεύσεις τῆς καπιταλιστικῆς παγκοσμιοποιήσεως καὶ ἐδημοσίευσαν τὰ ἀποτελέσματα τῶν ἐρευνῶν τους, ὅπως ὁ περίφημος βρεταννὸς καθηγητὴς Richard Lynn ποὺ εἶχε φθάσει στὰ ἴδια ἀποτελέσματα μὲ αὐτὰ τοῦ Watson.

Ἡ πλέον βαριὰ φυλακὴ ποὺ ὁ καπιταλιστικος παγκοσμισμὸς ἔκτισε, ἐγκλωβίζοντας τὴν ἀνθρωπότητα στὰ σίδερα τοῦ πολιτικοῦ ὀρθοῦ, ἦταν αὐτὴ στὴν ὁποία ἔκλεισε τὴν λογικὴ τοῦ ἁπλοῦ πολίτου, ὑποχρεώνοντάς τον νὰ κλείσῃ τὰ μάτια του στὴν ὀφθαλμοφανῆ πραγματικότητα. Ἐπειδὴ προσωπικὰ ἔζησα καὶ ἐγὼ αὐτὴν τὴν τρομοκρατία, παραθέτω παρακάτω μερικὰ παραδείγματα τῆς προσωπικῆς μου ἐμπειρίας.

Ἦταν τὸ καλοκαίρι τοῦ 1964 καὶ ἐργαζόμουν στὴν πρεσβεία τῆς Ἑλλάδος στὴν Οὐασιγκτῶνα, μελετῶντας τὰ ἀρχεῖα της γιὰ τὴν συγγραφὴ βιβλίου μου. Ἡ ζέστη ἀφόρητη. Ὁ διευθυντὴς τοῦ ξενοδοχείου μοῦ πρότεινε μία μεγάλη πισίνα γιὰ νὰ δροσισθῶ. Ἡ πρωτεύουσα τῶν ΗΠΑ μοῦ ἔδιδε τὴν ἐντύπωση Λευκοῦ Οἴκου περιστοιχιζομένου ἀπὸ ὠκεανὸ μαύρων. Αὐτὸ, γιὰ μένα τὸν Εὐρωπαῖο ἀπὸ τὸ Παρίσι, ποὺ δὲν εἶχε ἀκόμη κατακλησθῆ ἀπὸ μαύρους, χαροποιοῦσε τὸν τότε κομμουνιστικὸ κουλτουριαρισμό μου. Τί προοδευτικὸ θέαμα αὐτὴ ἡ ἀνάμειξη τῶν φυλῶν! Ἡ πισίνα ἦταν αὐτὴ τοῦ κατ’ἀποκλειστικότητα πανεπιστημίου μαύρων, Howard University, στὸ ὁποῖο ἐδίδασκε γνωστὸς ἕλλην ἀντικομμουνιστὴς συνάδελφός μου, ὁ ὁποῖος ἐντρέπετο νὰ διδάσκῃ σὲ πανεπιστήμιο μαύρων καὶ διὰ τοῦτο, στὸ ἑλληνικό του βιογραφικὸ ἔγραφε, μὲ ἑλληνικὰ γράμματα πανεπιστήμιο Χάρβαρντ (δηλαδὴ Harvard ἀντὶ Howard).

Στὰ ἀποδυτήρια καὶ μετὰ ἐντὸς τῆς πισίνας, ἤμουν ὁ μοναδικὸς λευκός. Ὥμοίαζα μὲ «τρίχα ἐπάνω στὴν σούπα», κατὰ τὴν γαλλικὴ ἔκφραση. Τί θέλει αὐτὸς ἐδῶ, ἐσκέφτοντο. Τελικὰ δὲν ἄντεξα τὴν ψυχολογική μου ἀπομόνωση καὶ μετὰ ἀπὸ ἕνα τέταρτο ἀπεχώρησα.

Στὴν δεκαετία τοῦ 1960, τὸ γραφεῖο μου στὸ Παρίσι ἦταν στὴν Σχολὴ Πολιτικῶν Ἐπιστημῶν.Συνεργάτιδα εἶχα τὴν Τατιάνα Charlier, μία Ἑλληνίδα ποὺ εἶχε ὑπανδρευθῆ ἕναν γάλλο μαῦρο πολιτικὸ μηχανικὸ ἀπὸ τὴν Ἀφρική, ἀπὸ τὴν Γκαμπόν. Κάποια στιγμὴ ἐνεκατεστάθησαν στὴν Γκαμπόν, στὴν οἰκογένεια τοῦ συζύγου. 

Περιστοιχισμένη ἀποκλειστικὰ ἀπὸ μαύρους, ἡ Τατιάνα ἀρχικὰ, ὡς κομμουνίστρια, τὸ ἐδέχθη μὲ ἰδεολογικὸ ἐνθουσιασμό. Ἀλλὰ τὸ ἀποκλειστικὰ μαῦρο περιβάλλον δὲν τὴν ἐδέχθη, διότι ἦτο ὡς «τρίχα ἐπάνω στὴν σούπα» καὶ τελικὰ ἐχώρισε καὶ ἐπέστρεψε διαζευγμένη στὸ Παρίσι.

Τελικὰ ἐκατάλαβα γιατὶ τὸ κοινωνικὸ καὶ πολιτικὸ σύστημα τῶν μιλλετίων τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, τοῦ ὁποίου ἦμουν μελετητής, ἦταν τὸ τέλειο σύστημα συμβιώσεως, ἐντὸς μίας χώρας, διαφορετικῆς ἀπὸ κοινῆς χύτρας. Ἀντὶ τοῦ ἀμερικανικοῦ melting pot, στὸ μιλλετικὸ σύστημα ὁ καθεὶς ἐμεγάλωνε στὴν ἰδική του κοινότητα, μὲ ἀγάπη μὲν γιὰ τὴν διαφορετικότητα, ἀλλὰ στὸ ἰδικό του περιβάλλον τῆς κοινῆς «θρησκείας, οἰκογενείας, πατρίδος», τὸ μετέπειτα φασιστικὸ σύνθημα καὶ τὸ σημερινὸ τραμπικὸ σύστημα.

Στὶς 9 Νοεμβρίου 2016, ἐξύπνησα μὲ ὀρθάνοικτα μάτια, γιὰ πρώτη φορά. Ὁ τραμπικὸς θρίαμβος εἶχε σπάσει τὸ δεσμωτήριο τῶν λαῶν τῆς κοινῆς χύτρας, τοῦ πολιτικοῦ ὀρθοῦ. Τώρα ἔβλεπα νὰ πραγματοποιεῖται μία πολιτιστικὴ ἐπανάσταση, ὅπως αὐτὴν πο εἶχα ζήσει στὴν Κίνα, ἐπὶ Μάο. Ὅπως αὐτὴν ποὺ δὲν ἠμπόρεσα νὰ ζήσω στὴν Λιβύη ἐπὶ Καντάφι.

Συμπέρασμα: Ἡ ἀνισότης εἶναι τὸ κοινὸ χαρακτηριστικὸ τῆς ζωῆς τῶν φυτῶν, τῶν ζώων καὶ τῶν ἀνθρώπων. Διαφορετικότητα παντοῦ, πουθενὰ ὁμοιομορφία. Τὸ λιοντάρι εἶναι διαφορετικὸ ἀπὸ τὸ τσακάλι καὶ ὁ Πλάτων διαφορετικὸς ἀπὸ τὸν βουλευτή. Ἀλλὰ ὅλοι ἔχουμε δικαίωμα στὴν ζωὴ, ὁ καθεὶς στὴν θέση του, τὴν θρησκεία του, τὴν οἰκογένειά του, τὴν πατρίδα του, τὴν κοινότητά του, τὸ γένος του, καὶ ὄχι στὸν μυθολογικὸ Καιάδα τῶν Σπαρτιατῶν. Τὸ ἀμερικανικὸ melting pot, ὡς θάνατος τῆς ἀνθρωπότητος, ὡς ἐξαφάνιση τῆς λευκῆς φυλῆς, ὅπως ἐξαφανίζονται καθημερινὰ ἐπὶ τοῦ πλανήτου πληθώρα ζωϊκῶν εἰδῶν, θὰ καταπολεμηθῇ, καὶ ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς θὰ ὑπερισχύσῃ ἐπὶ τῆς καπιταλιστικῆς βαρβαρότητος.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 15 Νοεμβρίου 2016