Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Apr 27, 2019

494 - Ἡ βορειοαμερικανικὴ ψυχασθένεια: Ἀπὸ τὴν κοινωνία τῶν καουμπόηδων στὴν κοινωνία τῶν ῥομπότ.






Ἀμερικανικὴ κοινωνία: βαρβαρότης καὶ τεχνολογία

494 - Ἡ βορειοαμερικανικὴ ψυχασθένεια: Ἀπὸ τὴν κοινωνία τῶν καουμπόηδων στὴν κοινωνία τῶν ῥομπότ.

Λέγεται πὼς ἡ Ῥωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία ἐξεβαρβάρισε τὸν ἑλληνισμό. Καὶ ὅτι ἡ ῥωμαϊκὴ τέχνη ἦταν μία κακέκτυπη ἀντιγραφὴ τῆς ἑλληνικῆς τέχνης. Αὐτὸ ἐπανέλαβαν στὴν Ἀναγέννησι οἱ Φράγκοι ὅταν ἀνεκάλυψαν τὸν ἑλληνισμό. Ἀλλὰ ἡ Ῥώμη ἦταν ἡ τρίτη μεγάλη ἑλληνικὴ πόλι μετὰ τὴν Ἀθήνα καὶ τὴν Σπάρτη ἡ ὁποία καὶ κατέκτησε τὶς δύο ἄλλες. Ὅταν ἔγινε χριστιανικὴ ἡ Ῥώμη ἐσυνέχισε τὸ ἔργο της ὡς Βυζάντιο καὶ Ὀθωμανία πάντα βασισμένη στὴν ἔννοια τοῦ ἑλληνισμοῦ. Τὸ ἐκπολιτιστικὸ ἔργο τῆς Ῥώμης ὑπῆρξε ἐπὶ δύο χιλιάδες χρόνια πολὺ σημαντικὸ χάρις στὴν συνεχῆ παρουσίασι μέσα στὶς ῥωμαϊκὲς δομὲς τοῦ ἑλληνισμοῦ.

Λέγεται πὼς ἡ Ἀμερικανικὴ Αὐτοκρατορία δύναται  νὰ συγκριθῇ μὲ τὴν ἄνοδο, τὸ μεσουράνημα καὶ τὴν παρακμὴ τῆς ἀρχαίας Ῥώμης. Μερικοὶ ὅμως ἱστορικοὶ παρετήρησαν ὅτι τὸ μοναδικὸ χαρακτηριστικό της εἶναι ὅτι ἐγεννήθη, ἐμεσουράνησε καὶ τώρα παρακμάζει περνῶντας ἀπὸ τὴν βαρβαρότητα στὸν ῥομποτισμὸ τῆς τεχνολογίας χωρὶς ποτὲ νὰ παράξῃ πολιτισμό, παρὰ τὴν προσπάθεια ἀντιγραφῆς τοῦ ἑλληνισμοῦ.

Ἡ ἀμερικανικὴ κοινωνία δὲν κατέκτησε ἀδελφὰ κράτη, ὁπως συνέβη μὲ τὴν Ῥώμη ποὺ κατέκτησε τὴν Ἀθήνα καὶ τὴν Σπάρτη. Ἕνας κόσμος εὐρωπαίων μεταναστῶν ἔσφαξε χωρὶς νὰ ἐπωφεληθῇ ἀπὸ τὸν πολιτισμό τους τοὺς Ἀμερινδιάνους ὡς καουμπόηδες ἀπολύτου βίας καὶ σήμερα μέσῳ τῆς ἀφρικανικῆς τέχνης τῶν πρώην ἀφρικανῶν δούλων τους προσέθεσαν τὴν ἀφρικανικὴ μουσικὴ καὶ γλυπτικὴ βία στὴν καουμπόϊκη βία τοῦ ἀγρίας Δύσεως ἑνὸς κόσμου κοινωνικῶν εὐρωπαϊκῶν ἀποβλήτων καὶ θρησκευτικῶν πουριτανικῶν φανατικῶν.

Μὴ δυναμένοι νἀ παράξουν πολιτισμὸ ἀνέπτυξαν στὸ ἔπακρο τὴν τεχνολογία (ἐξ οὗ καὶ ἡ ἀπελπισμένη ἀντίδρασις κατὰ τῆς τεχνολογίας τοῦ Παμβομβιστοῦ) ποὺ ἀπεκτήνωσε τὴν ἀμερικανικὴ κοινωνία μἐ ἄκρατη συνεχῆ βία ἀντικαθιστῶντας τὸν ἑλληνικὸ ἀνθρωπισμὸ μὲ τεχνητὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα, νομικιστικὸ λεξιλόγιο, πολιτικῆς ὀρθότητος καὶ ῥομποτικὴ κοινωνικὴ συμπεριφορά. Relax, calm down, ἔγιναν τὸ ἀγαπημένο λεξιλόγιό τους μετὰ τὴν συστηματικὴ ἀποκτήνωσί τους τῆς Παρασκευῆς τὸ βράδυ, περνῶντας ἀπὸ τῆς μπύρας τὸ μεθύσι στὴν ἀπάθεια τοῦ καπνίσματος τῆς κανάβεως.

Ὁ ἰρλανδὸς θεατρικὸς  συγγραφεὺς Σαμουὴλ Μπέκετ, Νομπὲλ λογοτεχνίας, ἀνεπαρίστανε τὴν ἀμερικανικὴ αὐτὴ κοινωνία στὸ θεατρικὸ του ἔργο ἐπωνομαζόμενο, Τέλος Παιχνιδιοῦ  (Fin de Partie στὰ γαλλικά,   Endgame στὰ ἀγγλικά). Ἄν καὶ πρόκειται γιὰ θέατρο τοῦ παραλόγου γιὰ τὸ ὁποῖο ὁ καθεὶς ἑρμηνεύει κατὰ τὸ δοκοῦν, ὁ Μπέκετ παρουσιάζει στὴν σκηνὴ ἕναν πατέρα καὶ μία μητέρα χωρὶς πόδια ποὺ ζοῦν ὁ καθένας σὲ ἕνα σκουπιδοντενεκὲ καὶ ἕναν υἱὸ τυφλὸ ποὺ ἀδυνατεῖ νὰ σταθῇ στὰ πόδια του ὁ ὁποῖος χρησιμοποιεῖ ὡς ὑπηρέτη κάποιον μὲ παιδιάστικη συμπεριφορὰ ποὺ ἀδυνατεῖ νὰ κάτσῃ. Ὁ ἕνας ζῶν σκουπιδοντενεκὲς παίρνει ἐρεθιστικὰ χάπια καὶ ὁ δεύτερος ἡρεμιστικά. 

Τοιουτοτρόπως ἡ  ἀμερικανικὴ κοινωνία ἀποσυντιθεμένη καὶ διαμελισμένη περνᾷ διαδοχικὰ ἀπὸ τὴν ἀκραία βία ποὺ τῆς προκαλοῦν τὰ ἐρεθιστικὰ τῶν ὅπλων  στὴν ἀκραία παθητικότητα ποὺ  τῆς προκαλεῖ ἡ κάναβις κατόπιν πυροβολισμοῦ του τοῦ ἀστυνόμου μὲ τὸ τέϊζερ (taser gun) Ὁ καουμπόης τοῦ ΙΘ΄αἰῶνος τῶν Western saloons καταλήγει σήμερα στὴν ἀνικανότητα τῆς σεξουαλικῆς πράξεως μὲ ῥομπὸτ ποὺ κατασκευάζονται ὡς γυναῖκες γιὰ σεξουαλικὴ συνεύρεσι.

Ὁ πρόεδρος Τράμβιος νυμφευμένος μὲ πολιτισμένη Σλαῦα καὶ ἑβραϊκὸ ἐπιχειρηματικὸ  δαιμόνιο προσπαθεῖ ἀνεπιτυχῶς ἴσως νὰ ἀντικρούση τὴν καουμπόϊκη βαρβαρβαρότητα τοῦ ἀμερικανικοῦ βαθέως κράτους. Ἴσως ἀνεπιτυχῶς ἐνώπιον τῆς συνεχοῦς συμμαχίας τοῦ πολιτισμένου κινεζικοῦ πλανήτου μὲ τὶς πολιτισμικὲς ἑνότητες τῆς Ῥωσσίας καὶ τοῦ Ἰράν. Τελικὰ ὁ ἑλληνισμὸς θὰ δυνηθῇ νὰ σώσῃ τὴν καταρρέουσα Ἀμερικὴ ἤ θὰ ὑποχρεωθῇ καὶ αὐτὸς νὰ εὐθυγραμμισθῆ μὲ τὴν συμμαχία τῆς Ὁδοῦ τῆς Μετάξης;

Δημήτρης Κιτσίκης                                             27 Ἀπριλίου 2019



Apr 23, 2019

493 – Διεφθαρμένοι καὶ ἐγκληματίες



Διαφθορὰ καὶ ἔγκλημα βαραίνει τὸ κοινοβούλιο

493 – Διεφθαρμένοι καὶ ἐγκληματίες

Ὁ σημερινὸς Ἕλλην δὲν διαβάζει Ἁγία Γραφὴ οὔτε ἀρχαίους φιλοσόφους. Γι’αὐτὸ καὶ ἐπαναλαμβάνει μηχανικὰ τὴν φράσι, «Ὁ ἀναμάρτητος ὑμῶν πρῶτος βαλέτω λίθον» καὶ ἀμέσως μετὰ προσθέτει μἐ τὸν Παπαδάκη στὸ «Καλημέρα Ἑλλάδα» : «Πάντως δὲν εἴμεθα ὅλοι οἱ ἴδιοι».

Ὅλοι οἱ Ἕλληνες, συμπεριλαμβανομένου καὶ ἐμοῦ, εἴμεθα καὶ διεφθαρμένοι καὶ ἐγκληματίες. Πορευόμεθα μεταξὺ τῶν δύο πόλων τοῦ ἀπολύτου διεφθαρμένου καὶ τοῦ ἀπολύτου ἐγκληματία. Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ζῇς στὴν κοινωνία, ἐὰν εἶσαι ἀπολύτως δημοκράτης εἶσαι ἀπολυτως διεφθαρμένος καὶ ἐὰν εἶσαι ἀπολύτως λαοκράτης εἶσαι ἀπολύτως ἐγκληματίας.

Ὁ φίλος μου ὁ Ῥόδης Ῥοῦφος, ὁ μακαρίτης διπλωμάτης καὶ συγγραφεὺς τοῦ μυθιστορήματος «Οἱ Γραικύλοι», μοῦ ἔλεγε ὅτι προτιμοῦσε νὰ ζῇ στὴν ἑλληνιστικὴ ἐποχὴ τῆς διαφθορᾶς καὶ τῆς ἐλευθερίας παρὰ στὴν κλασσικὴ ἐποχὴ τῆς σπαρτιατικῆς λαοκρατίας καὶ τοῦ ἐγκλήματος. Θέμα γούστου. Διαφορετικά, πάρε τὰ βουνὰ ἤ χώσου στὴν ἔρημο καὶ ὡς μοναχὸς ἐκτὸς κοινωνίας προσπάθησε τὸ ἀκατόρθωτο: νὰ ξεφύγῃς ἀπὸ τὴν διαφθορὰ καὶ τὸ ἔγκλημα.

Τὸ ἀλφαβητάριο τοῦ ἤθους (καὶ πρὸς Θεοῦ ὄχι τῆς ἠθικῆς) εἶναι ἡ ἐξομολόγησις: Ναί, φταίω ἐγὼ καὶ μόνον ἐγὼ ὠς διεφθαρμένος καὶ ἐγκληματίας. Διαφορετικὰ εἶμαι ὁ σημερινὸς γραικύλος: «Δὲν φταίει ὁ Δῆμος, φταίει ἡ Περιφέρεια» ἤ «δὲν φταίει ἡ Περιφέρεια φταίει ὁ Δῆμος».

Ἐγὼ προτιμῶ τὴν λαοκρατία τοῦ ΚΚΕ ἀπὸ τἠν δημοκρατία τῆς Νέας Δημοκρατίας διότι προτιμῶ τὸ ἔγκλημα ἀπὸ τὴν διαφθορά. Δηλαδὴ προτιμῶ τὸν Ῥοβεσπίερρο ποὺ ἔκοψε τὸ κεφάλι τοῦ διεφθαρμένου Δαντών άπὸ τὸν Δαντὼν ποὺ προτοῦ ἀποκεφαλισθῆ ἀνεφώνησε στὸν δήμιο: «Δεῖξε τὸ κεφάλι μου στὸν ὄχλο. Τὸ ἀξίζει!».

Ἡ Ἑλλὰς θὰ δημιουργήσῃ ξανὰ ὅταν ἕνας ἥρως ἐπιβάλῃ σπαρτιατικὸ κομμουνισμὸ ποὺ στὸ λεξιλόγιό μου ἀποκαλῶ ἐθνικομπολσεβικισμό. Ὅταν εἶσαι ἐντεταγμένος στὴν ἀπόλυτη πειθαρχία τοῦ ΚΚΕ ἀδυνατεῖς νὰ πραγματοποιήσῃς τὸ ὅραμά σου νὰ διαφθαρῇς γι’αὐτὸ καὶ δὲν ἀκολούθησα τὶς σειρῆνες τῆς ἐξουσίας νὰ ἐμπλακῶ στὴν κοινοβουλευτικὴ πολιτικὴ δηλαδὴ στὴν διαφθορά. Προτιμοῦσα νὰ γίνω μοναχὸς ἐκτὸς κοινωνίας ἀλλὰ δὲν ἄντεξα.

Ἕλληνα, ἔχεις νὰ ἐπιλέξῃς μεταξὺ τοῦ Ἀλεξάνδρου τοῦ ἐγκληματία καὶ τοῦ Θεμιστοκλέους τοῦ διεφθαρμένου ἐκτὸς καὶ εἶσαι σὲ θέσι νὰ γίνῃς Διογένης, μοναχὸς ἐκτὸς κοινωνίας. Σήμερα εἶσαι ἁπλῶς γραικύλος. Σήκωσε τὸ ἀνάστημά σου καὶ βροντοφώναξε: Ναί, ἐγὼ φταίω γιὰ ὅλα, μαζὶ τὰ φάγαμε, καὶ κλαῦσε πικρὰ ἐνώπιον τοῦ ἐξομολογητοῦ σου στὴν ἐκκλησία τοῦ Θεανθρώπου.

Δημήτρης Κιτσίκης,  23 Ἀπριλίου 2019




Apr 17, 2019


492 -Ἐξουσία, Κράτος καὶ Ὀρθόδοξος ἀντικοινοβουλευτισμός:
Περὶ ἀνάγκης
Ἡ τυραννία τῆς ἀνάγκης καὶ ἡ ἀνάγκη ὡς ἐξουσία
(σχετικὰ μὲ τὴν λέξι ποὺ πρωτοστατεῖ στὸ μυθιστόρημα τοῦ Βίκτωρος Οὐγκώ, «Ἡ παναγία τῶν Παρισίων»)




" ἀγαπημένος Στἀλιν εἶναι εὐτυχία τοῦ λαοῦ"
Ἡ «ἀνάγκη» ποὺ ἐπεβλήθη ἀπὸ τὴν εἱμαρμένη τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ τὴν ὁποία μᾶς ἀπηλευθέρωσε ὁ Χριστός


Ὁ Στάλιν ἔζησε ὅλην του τὴν ζωὴ ὡς ἀσκητής, ὡς ἁπλὸς στρατιώτης, μὲ μόνιμη σκέψη τὸν λαό του καὶ τὴν παγκοσμία ἐπανάσταση τοῦ σοσιαλισμοῦ, σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τοὺς πολιτικοὺς τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ ποὺ μόνο τους μέλημα εἶναι ὁ προσωπικός τους ἐμπλουτισμός. Ποτὲ δὲν προώθησε μέλος τῆς οἰκογενείας του, σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὶς οἰκογενειακὲς δυναστεῖες τῶν βουλευτῶν ὅπως τῶν Μητσοτάκηδων, τῶν Καραμανλήδων καὶ τῶν Παπανδρέου ποὺ ἀντεκατέστησαν τοὺς βασιλεῖς, γι'αὐτὸ καὶ εἶναι σφόδρα ἀντιβασιλικοί!

Ἄν καὶ προσωπικὰ ἄθεος, ὁ Στάλιν ὑπεραμύνθη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καταπολεμῶντας τὸν οὐνιτισμὸ καὶ τὸν ῥωμαιοκαθολικισμό, σὲ σημεῖο μάλιστα ποὺ ὀρθόδοξοι Ῥῶσοι νὰ τὸν θεωροῦν ἅγιο ὅπως τὸν ἐπίσης μὴ χριστιανὸ Μέγα Κωνσταντῖνο.

Ὑπῆρξε ἀπηνὴς ἐχθρὸς τοῦ χρήματος καὶ τοῦ βολέματος, γι'αὐτὸ καὶ οἱ συνεργάτες του, ἐπιρρεπεῖς στὴν διαφθορά, τὸν ἐφοβοῦντο ἐνῷ ὁ λαὸς τὸν ἐλάτρευε.   Μέγας ἐγκληματίας ὅπως ὅλοι οἱ ἡγέτες αὐτοκρατοριῶν, ὅπως ἦταν καὶ Μέγας Κωνσταντῖνος καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι μονάρχες τοῦ Βυζαντίου, ἦταν δίκαιος ἀλλὰ ὄχι εὔσπλαγχνος. Τοῦ ἄρεσε νὰ παρομοιάζεται μὲ τὸν τσάρο Ἰβὰν τὸν Τρομερό. 

Οἱ νᾶνοι τῆς ἐξουσίας ποὺ τὸν διεδέχθησαν καὶ ὕβρισαν τὴν μνήμη του, ὅπως οἱ Χρουστσώβ, Γκορμπατσώβ καὶ Γιέλτσιν, ἁπλῶς ηὔξησαν τὸ ἀνάστημά του καὶ ἄξιος συνεχιστὴς του ἐμφανίζεται σήμερα ὁ Βλαδίμηρος Πούτιν. Ὡς ἐγκόσμιος ἀσκητής, Στάλιν ἔθεσε τὸ θέμα τῆς σχέσεως τοῦ ἀσκητοῦ μὲ τὴν ἐξουσία. Γιὰ μία γενικὴ θεώρηση τῆς σχέσεως ἐξουσίας, κράτους καὶ Ὀρθοδοξίας, παραπέμπουμε στὸ βιβλίο μου, Τὸ Βυζαντινὸ πρότυπο διακυβερνήσεως καὶ τὸ τέλος τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, Ἀθήνα, Ἔσοπτρον, 2001,  261 σελίδες .

Δημήτρης Κιτσίκης

(Ἐνδιάμεση Περιοχή-Τριμηνιαῖο περιοδικὸ γεωπολιτικῆς— Τεῦχος 46 – 2007)

Apr 10, 2019

491 – Λιβύη : Τὸ φοβερώτερο ἀπὸ τὰ φοβερώτερα ἐγκλήματα τῆς ἰμπεριαλιστικῆς Δύσεως τῶν Βρυξελλῶν




Τὸ 2019 οἱ Βρυξέλλες θὰ πληρώσουν γιὰ τὴν σφαγὴ τοῦ Καντάφι


491 – Λιβύη : Τὸ φοβερώτερο ἀπὸ τὰ φοβερώτερα ἐγκλήματα τῆς ἰμπεριαλιστικῆς Δύσεως τῶν Βρυξελλῶν


Τὸ λησταρχεῖο τῶν τεχνοκρατῶν τῶν Βρυξελλῶν ποὺ κατέστρεψε τὴν χώρα μας καὶ ποὺ στὶς ἑπόμενες εὐρωπαϊκὲς ἐκλογὲς θὰ περάσῃ στὸ νεκροταφεῖο τῆς Ἱστορίας, μὲ μπροστάρη τὸν τότε πρόεδρο τῆς Γαλλίας, τὸν Σαρκοζύ, εἶχε τὸ 2011 δολοφονήσει τὸν Καντάφι καὶ μαζὶ τὸ θαυμαστό του ἔργο  οἰκοδομήσεως προτύπου συγχρόνου ἀραβικοῦ κράτους, τὴν Λιβύη, μετατρέποντάς την, μετὰ τὸ ἀποτρόπαιο αὐτὸ ἔγκλημα κατὰ τοῦ λαοῦ της, σὲ σκουπιδότοπο τῆς βορείου Ἀφρικῆς.

Στὴν δεκαετία τοῦ 1970, στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ὀττάβας, ἐδίδασκα στοὺς  μεταπτυχιακούς μου φοιτητές τὸ θαυμαστὸ ἀνορθωτικὸ ἔργο τοῦ Καντάφι, μὲ τὴν ἐνδελεχῆ μελέτη ἀποκαλουμένου πράσινου βιβλίου του, ἐμπνευσμένου ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς ἀθηναϊκῆς δημοκρατίας καὶ τὴν σκέψι τοῦ γάλλου φιλοσόφου τοῦ ΙΗ΄αἰώνος Ζάν-Ζὰκ Ῥουσσώ. 

Τὰ σκυλιὰ τοῦ Σαρκοζὺ καὶ τοῦ Ὀμπάμα τὸν ἔσφαξαν ἐνώπιον τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης ποὺ ἐκάθητο ἀποσβολωμένη ἐνώπιον τοῦ φρικτοῦ θεάματος ῥωμαϊκοῦ σταδίου στὶς ἀνοικτὲς τηλεοράσεις της, καὶ μαζὶ κατεδαφίσθη ἕνα ὁλόκληρο προοδευτικὸ άραβικὸ κράτος, ὅπως κατέρρευσε τὴν ἴδια ἐποχὴ πρὸς χάριν τῶν δυτικῶν τραπεζῶν, ἡ Ἑλλάς, ἀλλὰ καὶ προηγουμένως ἡ Γιουγκοσλαυΐα, τὸ Ἀφγανιστάν, τὸ Ἰρὰκ καὶ ἡ Συρία. 

Ποιὸς θὰ τιμωρήσῃ κάποτε τοὺς κακοποιοὺς αὐτοὺς μὲ τοὺς παχυλοὺς μισθοὺς ποὺ κολοκάθονται στὶς Βρυξέλλες, θυμίζοντας τὴν Ἱερὰ Συμμαχία τοῦ 1815, πίνοντας τὸ αἷμα τῶν λαῶν; Πῶς εἶναι δυνατὸν στὴν Ἑλλάδα νὰ ὑπάρχῃ ἀκόμη ἕνας Μητσοτάκης ποὺ ὁμνύει στὸ ὄνομα τῶν Βρυξελλῶν;

Ἀναδημοσιεύουμε παρακάτω ἕνα δεῖγμα σημερινοῦ ἀγγλικοῦ ἄρθρου τοῦ BBC, ἀπὸ τὰ ἀμέτρητα ἄρθρα ἰδίου περιεχομένου, γιὰ τὸν δυτικὸ βιασμὸ ἐπὶ τοῦ σώματος τῆς Λιβύης.




Δημήτρης Κιτσίκης                               10 Ἀπριλίου 2019