Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Dec 9, 2019

530 - Ἑλληνοτουρκικὴ Συνομοσπονδία ἤ Μεγάλη Ἑλλάς; Τὸ δίλημμα.






Πορθητὴς καὶ Γεννάδιος

530 - Ἑλληνοτουρκικὴ Συνομοσπονδία ἤ Μεγάλη Ἑλλάς; Τὸ δίλημμα.

Τὸ 1988, τὸ Βιβλιοπωλεῖον τῆς Ἑστίας ἐδημοσίευσε τὴν πρώτη ἀπὸ τὶς κατοπινὲς πέντε ἐκδόσεις τοῦ βιβλίου μου, «Ἱστορία τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας» Στὶς δύο πρῶτες ἐκδόσεις συμπεριλαμβάνετο ἕνας ἐπίλογος μὲ τίτλο «Τὸ κενό», τὸ ὁποῖο ἀφηρέθη ἀπὸ ἐμένα ἀπὸ τὶς ἑπόμενες ἐκδόσεις φοβούμενος ὅτι τὸ περιεχόμενο ἦταν τόσο ἐκρηκτικὸ ποὺ θὰ ξεσήκωνε τὴν ὀργὴ τῶν ἀναγνωστῶν.

Τὸ τελευταῖο τοῦτο κεφάλαιο ἤρχιζε ὡς ἑξῆς: «Ἕνα διαζύγιο ἠμπορεῖ νομικὰ νὰ  εἶναι τελεσίδικο. Ψυχολογικὰ δὲν εἶναι. Μετὰ ἀπὸ τὸ γκρέμισμα μιᾶς Αὐτοκρατορίας δύο χιλιετηρίδων ἕνα τεράστιο ψυχολογικὸ, ἀλλὰ καὶ πολιτιστικό, οἰκονομικό, πολιτικὸ καὶ στρατηγικὸ κενὸ ζητᾷ νὰ καλυφθῇ, ἡ πληγὴ ποὺ ἐχαράχθη στὸ Αἰγαῖο μεταξὺ τῆς Ῥούμελης καὶ τῆς Ἀνατολίας, νὰ ἐπουλωθῇ».

Τὸ Αἰγαῖο ὡς κέντρο τῆς Οἰκουμενικῆς Αὐτοκρατορίας ἀλλὰ καὶ ὡς κέντρο τοῦ κόσμου, στὸν χῶρο τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς,  διεμελίσθη δύο φορὲς ἀπὸ τὴν Δύσι, τὸ 1204 καὶ τὸ 1923. Τὴν πρώτη φορὰ διεσώθη καὶ ἐπανενώθη τὸ 1453 μὲ τὴν ἕλευσι τῶν Τούρκων καὶ τὴν συνεργασία τῶν Ἑλλήνων μὲ τοὺς Τούρκους ὑπὸ τὸν Μωάμεθ τὸν Πορθητή. Τὴν δεύτερη φορά, ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴ τῆς δυτικῆς ἰδεολογίας τοῦ ἐθνικισμοῦ ὁ Βενιζέλος ἠθέλησε νὰ ἐπανενώσῃ τὸν χῶρο ὡς αὐτοκρατορικὸ ἑλληνικὸ ἐθνοκράτος καὶ ἀπέτυχε.

Σήμερα ὁ Ἔρντογαν ὡς νέος Πορθητής προσπαθεῖ νὰ ἐπανενώσῃ τὸν χῶρο ἀπευθυνόμενος στοὺς Ἕλληνες γιὰ κοινὴ ἐκμετάλλευσι τοῦ Αἰγαίου καὶ ἐπαναφορὰ τῆς Αὐτοκρατορίας ὑπὸ τουρκοελληνικὴ συνομοσπονδία. Πνευματικός του δάσκαλος παραμένει ὁ Δημήτρης Κιτσίκης ποὺ ὑπῆρξε καὶ πνευματικὸς τοῦ προέδρου Ὀζάλ.

Ὁ καθηγητὴς Κωνσταντῖνος Γρίβας τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων σὲ σημερινή του συνέντευξι στὸν τηλεοπτικὸ σταθμὸ Κρήτης τοῦ Γιώργου Σαχίνη, ἐνστερνίζοντας τὶς άπόψεις τοῦ Κιτσίκη ὑπεστήριξε πὼς τὸ Αἰγαῖο καθιστᾷ τὸ κέντρο τοῦ κόσμου καὶ ὅτι εὑρισκόμεθα στὰ πρόθυρα πολέμου μὲ τὴν Τουρκία και πὼς ὑπάρχει περίπτωσις «ἐξαλείψεως τῆς Ἑλλάδος» καὶ ἐνσωματώσεως τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν σὲ πλήρη παρακμὴ στὴν  Τουρκία, ὄχι ἁπλῶς τῆς μισῆς ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος.

Στὰ σχόλια ἀναγνωστῶν ὁ καθηγητὴς Riemann, γράφει πὼς ἔπεται νέο Manzikert καὶ νέα ἅλωσις Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τοὺς Τούρκους,  ἐνῷ ἕνας ἄλλος σχολιαστὴς ποὺ ὑπογράφει Antonis Tony, προσθέτει: «Κύριε Σαχίνη, μία συνέντευξη μὲ τὸν κύριο Κιτσίκη θὰ ἦταν ἐνδιαφέρουσα. Θυμᾶμαι τὶ εἶπε μαζί σας στὴν τελευταία συνέντευξη καὶ ἐξεπλάγην ἐπειδὴ ὅσο ἐξωφρενικἀ καὶ νὰ ἀκούγονταν, συμβαίνουν ἤ τείνουν νὰ συμβοῦν, δυστυχῶς» . Ἕνας δὲ τρίτος σημειώνει πὼς ὁ Κιτσίκης «εἶναι φωνὴ τῆς ἀλήθειας».

Ὁ καθηγητὴς Γρίβας ὑπαινίσσεται ὡς μόνη λύσις σωτηρίας κατὰ τῆς «ἐξαλείψεως τῆς Ἑλλάδος», ἐθνικὴν ἐπανάστασιν. Τὸ δίλημμα συνεπῶς εἶναι τὸ ἑξῆς:

1– Κατόπιν ἐθνικῆς ἐπαναστάσεως, ἀναλαμβάνει νέος Βενιζέλος καὶ μέσῳ πολέμων ἐπεκτείνει τὴν Ἑλλάδα εἰς βάρος τῆς Τουρκίας μὲ τὴν λογικὴ τοῦ βενιζελικοῦ ἐθνοκράτους, ὁπότε ἐπαναλαμβάνεται τὸ ἐγχείρημα τοῦ 1910-1920 καὶ καταλήγει σὲ μία νέα καταστροφὴ τοῦ 1922.

2 - Ὁ Ἔρντογὰν ὑποστηρίζεται ὡς νέος Πορθητὴς ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες γιὰ ἐπάνοδο στὸ 1453 καὶ ἐπανένωσιν τοῦ Αἰγαίου σὲ μία νέα ἑλληνοτουρκικὴ  αὐτοκρατορία ποὺ θὰ τὴν ἑδραιώσῃ στὸ κέντρο τοῦ κόσμου ὡς νέα μεγάλη δύναμις μεταξὺ τῶν μεγάλων δυνάμεωνς ΗΠΑ, Ῥωσσίας, Κίνας.

Ἦλθε λοιπὸν ἡ μεγάλη στιγμὴ στὸ σταυροδρόμι, ὅπως στὸ 1453: φραγκικὸ ἐθνοκράτος Πλήθωνος ἤ Ρωμανία Γενναδίου. Ἴδωμεν!

Δημήτρης Κιτσίκης                   9 Δεκεμβρίου 2019

Dec 4, 2019

529 – Πρὸς τὸν πόλεμο




529 – Πρὸς τὸν πόλεμο

Ὁ πόλεμος εἶναι ἡ φυσικὴ κατάστασις τῆς φύσεως καὶ τῆς κοινωνίας.  Εἶναι συνδεδεμένος μὲ τὸν θάνατο καὶ μὲ τὸν ἀγῶνα τῶν ἐμβίων νὰ κρατηθοῦν στὴν ζωή. Ἡ εἰρήνη εἶναι ἡ νοσταλγία τοῦ Παραδείσου ποὺ ὑπάρχει μόνον μετὰ θάνατον, ἡ εἰρήνη τῶν νεκροταφείων. 

Τὸ Νομπὲλ εἰρήνης εἶναι περιπαικτικὸς ἐξ ὁρισμοῦ. Εἶναι ἀπορίας ἄξιον ὅτι δὲν ἀπενεμήθη στὸν Χίτλερ καὶ τὸν Στάλιν, ἄν καὶ τὸ ἔλαβαν ὁ πρόεδρος τῶν ΗΠΑ Οὔντροου Οὐίλσον τὸ 1919, ὁ Κίσσινγκερ, ὁ Ὀμπάμα καὶ πολλοὶ ἄλλοι πολιτικοὶ ἡγέτες ὑπεύθυνοι πολιτικῶν συρράξεων, διεθνῶς καὶ στὸ ἐσωτερικὸ τῶν κρατῶν.

Τὰ κινήματα εἰρήνης εἶναι προπαγανδιστικὰ καὶ σκοπεύουν νὰ καλύψουν πολεμικὲς ἐπιδιώξεις στὸ ἐσωτερικὸ ἤ διεθνῶς ὅπως ἦτο τὸ Κίνημα Εἰρήνης στὴν διάρκεια τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου ποὺ εἶχε προωθήσει ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσι μὲ στόχο τὴν ὁλοκλήρωσι τῆς προλεταριακῆς ἐπαναστάσεως.

Ἡ πλέον ἰσορροπημένη κοινωνία τῆς Ἱστορίας μὲ εἰλικρινῆ ἀποδοχὴ τοῦ πολέμου ὡς τρόπου ζωῆς ἦταν  ἡ σπαρτιατικὴ κοινωνία. Στὶς ἐποχὲς παρακμῆς ὅπως τὴν σημερινή, ἡ ἐπιμήκυνσις τῆς ζωῆς γίνεται αὐτοσκοπός, γιὰ δὲ τὴν πλειονότητα τοῦ λαοῦ, ποὺ ἀποκλειστικός του σκοπὸς εἶναι τὸ χρῆμα καὶ ἡ καλοπέρασις καὶ ὄχι ἡ δημιουργία πολιτισμοῦ, ὁ πόλεμος εἶναι παρὰ φύσιν.

Ὁ πρόεδρος τῶν ΗΠΑ Δονᾶλδος Τράμβιος, δὲν προσβλέπει στὴν εἰρήνη ὡς αὐτοσκοπό. Ἡ ἀπεμπλοκή του ἀπὸ τὶς συρράξεις τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἡ ἀπομάκρυνσίς του ἀπὸ τὸν φιλοπόλεμο ὀργανισμὸ τοῦ ΝΑΤΟ καὶ ἡ συνεργασία του μὲ τὴν Ῥωσία στοχεύει ἀποκλειστικὰ στὴν συγκρότησι  ἀμυντικοῦ τείχους στὸ Αἰγαῖο καὶ τὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο στρατιωτικῆς συμμαχίας γιὰ νὰ ἐμποδίσῃ τὴν προέλασι τῆς ἀντιπάλου Κίνας μέσῳ τῆς Ὁδοῦ τῆς Μετάξης. Ὁ πλανητικὸς πόλεμος ΗΠΑ-Κίνας δὲν εἶναι μόνον ἀναπόφευκτος, εἶναι ἐπιθυμητὸς καὶ ἀπὸ τὶς δύο παρατάξεις.

Σωστὰ ὁ Δονᾶλδος Τράμβιος διαπιστώνει πὼς ἡ Τουρκία τοῦ Ἔρντογαν  ἔχει ἐξελιχθῆ σὲ δεσπόζουσα  δύναμι στὸ Αἰγαῖο ἔναντι μίας παρακμιακῆς Ἑλλάδος καὶ χρειάζεται τὴν παρουσία της κατὰ τῆς Κίνας. Οἱαδήποτε ἐξασθένισι τῆς τουρκικῆς ἰσχύος συμφέρει τὴν Κίνα.

Συνεπῶς γιὰ τὸν Τράμβιο ἡ καλύτερη λύσις εἶναι ἡ ἐνσωμάτωσις τῆς Ἑλλάδος σὲ μία ἑλληνοτουρκικὴ ἕνωσι ποὺ θὰ θωρακίζῃ τὸ Αἰγαῖο κατὰ τῆς κινεζικῆς προελάσεως, εἴτε αὐτὸ ἀρέσει στὴν Ἀθήνα εἴτε ὄχι. Ἡ πλήρης ἀδράνεια τοῦ ἑλληνικοῦ κατεστημένου τῆς Μεταπολιτεύσεως μετὰ τὴν πτώσι τοῦ Παπαδοπούλου τὸ 1973 ἔφερε αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα.

Σήμερα μία ἑλληνοτουρκικὴ σύρραξις εἶναι ἄραγε ἐπιθυμητὴ γιὰ τὸν Τράμβιο, δεδομένου ὅτι στὴν περίπτωσι αὐτὴ θὰ εὑρεθῇ ἡ Ἀθήνα μόνη της χωρὶς στὸ πλευρό της οὔτε τῶν ΗΠΑ, οὔτε τῆς Εὐρώπης, οὔτε τῆς συμμαχίας Ἰσραήλ-Αἰγύπτου-Κύπρου; Διότι στὴν περίπτωσι  αὐτὴ εἶναι πολὺ πιθανὴ ἡ ἦττα τῆς Ἑλλάδος, ὅπως αὐτὸ ἔγινε τὸ 1897.

Ἐπιπλέον ἡ στρατιωτικὴ ἑλληνικὴ ἧττα θὰ ἐπιτρέψῃ ἕνα ἐπιτυχὲς πραξικόπημα στὴν Ἀθήνα ἀπὸ ἡγέτες ποὺ θὰ ἀποσκοποῦν στὴν ἀναγέννησι τοῦ Γένους τῶν Ἑλλήνων μέσῳ τῆς ἐπανενώσεως τοῦ Αἰγαίου, πάντα μὲ προοπτικὴ ἀνεγέρσεως τείχους κατὰ τῆς Κίνας μὲ προοπτικὴ τὴν τελικὴ ἀναμέτρησι στὸν ἐπερχόμενο πλανητικὸ πόλεμο.

Ἤ μήπως τὰ παραπάνω μείνουν στὸν χῶρο τῶν ῥομαντικῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ὁπότε τὸ τέλος τοῦ ἑλληνικοῦ κρατιδίου θὰ σημάνῃ ἀναπόφευκτο; Ἴδωμεν!

Δημήτρης  Κιτσίκης                           4 Δεκεμβρίου 2019


Dec 2, 2019

528 - Ἡ βόμβα Σαμαρᾶ: 1910-2020






528 - Ἡ βόμβα Σαμαρᾶ: 1910-2020

Τὸ 1908 ἐπῆλθε ἡ ἐπανάστασις τῶν Νεοτούρκων ἐν μέσῳ πλήρους ἀποσυνθέσεως τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν. Τότε, τὸ 1909, τὸ ὑγιὲς τμῆμα ποὺ εἶχε ἀπομείνει τῆς ἑλλαδικῆς κοινωνίας ἔκαμε τὸ πραξικόπημα τοῦ 1909, «γιὰ νὰ κάμη ὅπως καὶ στὴν Τουρκία» στὴν Θεσσαλονίκη, τοῦ περασμένου ἔτους.

Δύο ὑπῆρχαν οἱ λύσεις τότε: εἴτε νὰ ἐπανενωθῇ ἡ Ἑλλὰς μὲ τὴν Τουρκία στὰ πλαίσια ἀνανεωμένης Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, κάτι ποὺ οἱ Εὐρωπαῖοι οὔτε νὰ τὸ ἀκούσουν ἤθελαν, ἐφ’ὅσον ἀπὸ τὸ 1821, ἐξήλωναν τὸ ὀθωμανικὸ πουλόβερ γιὰ νὰ ἐξαφανίσουν τὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, εἴτε νὰ φέρουν στὴν ἐξουσία στὴν Ἀθήνα ἕναν φραγκοέλληνα γιὰ νὰ ἀποτελειώσῃ τὴν Αὐτοκρατορία καὶ νὰ τὴν ἀντικαταστήσῃ μὲ ἕνα ἰσχυρὸ δυτικότροπο ἐθνοκράτος, ἕνα πρῶτο Ἰσραήλ. Καὶ ἐπελέχθη ὁ Βενιζέλος ποὺ τὸ ἀθηναϊκὸ πραξικόπημα τοῦ Γουδιοῦ ἔφερε στὴν ἐξουσία.

Ὁ Βενιζέλος μόλις ἔφθασε στὴν Ἀθήνα τὸ 1910 ἐτοίμασε τὸν πόλεμο κατὰ τῆς Τουρκίας συστήνοντας τὶς ἐπιθετικὲς συμμαχίες τῶν Βαλκανικῶν πολέμων καὶ μέχρι τὸ 1919 εἶχε μόνον ἐπιτυχίες φθάνοντας μέχρι τὴν πλήρη ἧττα τῶν Τούρκων  καὶ ἀντικαθιστῶντας τους στὸ Αἰγαῖο ἕως ποὺ ἔκαμε τὸ τραγικὸ λάθος τῆς ἀποβάσεως στὴν Σμύρνη παρὰ τὴν ἀπόλυτη ἀντίθεσι τοῦ Μεταξᾶ.

Ἡ Ἱστορία δὲν ἐπαναλαμβάνεται ἀλλὰ ἱστορικὲς συγκρίσεις βοηθοῦν. Σήμερα ἡ Ἑλλὰς εὐρίσκεται στὰ πρόθυρα τοῦ Γουδιοῦ τοῦ 1909. Δύο λύσεις καὶ πάλι ὑπάρχουν: εἴτε ἡ κιτσικικὴ τοῦ Κιτσίκη, δηλαδὴ νὰ κάμωμεν ὅπως καὶ στὴν Τουρκία καὶ νὰ ἐπανενώσουμε τὶς δύο ὄχθες τοῦ Αἰγαίου μὲ ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία (Ἴων Δραγούμης), εἴτε ἡ βενιζελική, τῶν ἀντιτουρκικῶν συμμαχιῶν Αἰγύπτου-Ἰσραήλ-Κύπρου μὲ πόλεμο ὅπως ἦσαν οἱ Βαλκανικοὶ τοῦ 1912-1913 καὶ στόχο τὴν ἀντικατάστασι τῶν Νεοτούρκων ποὺ σήμερα ἀντιπροσωπεύονται ἀπὸ τὸν Ἔρντογαν.

Ἀλλὰ τὸ ἐρώτημα εἶναι: Ποῖος θὰ παίξῃ τὸν ῥόλο τοῦ Βενιζέλου. Ὑπάρχει ἄξιος; Ἐλάχιστοι οἱ μνηστῆρες. Καὶ αἰφνιδίως ἐμφανίζεται ὁ Σαμαρᾶς, ἡ βόμβα Σαμαρᾶ κατὰ τῆς εἰσβολῆς τῶν λαθροεποικιστῶν, ἔτοιμος νὰ παίξῃ τὸν ῥόλο τοῦ Βενιζέλου τοῦ 1910.

Ὅμως τελικά, ἡ λύσις παραμένει στὰ χέρια τῶν Μεγάλων Δυνάμεων. Αὐτοὶ θὰ ἀποφασίσουν ποῖον θὰ προωθήσουν: τὸν κιτσικισμὸ τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας ἤ τὸν σαμαρισμὸ τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνοκράτους. Ἴδωμεν!

Δημήτρης Κιτσίκης                                     2  Δεκεμβρίου  2019