Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μλέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Sep 15, 2018

443 – Τὸ γουρούνι τῆς πόλεως καὶ τὸ ἀγριογούρουνο τοῦ χωριοῦ



443 – Τὸ γουρούνι τῆς πόλεως καὶ τὸ ἀγριογούρουνο τοῦ χωριοῦ

Παραφράζοντας τὸν μύθο τοῦ ποντικιοῦ τῆς πόλεως καὶ τοῦ ποντικιοῦ τῶν ἀγρῶν, ὁ κάτοικος τῆς πόλεως ἀντιπροσωπεύει τὸ ἔκτρωμα τῆς παρακμῆς τῆς οἰκουμένης ἀπὸ τὸν κῆπο τῆς Ἐδὲμ μέχρι τὶς πλοκαμιαῖες πόλεις («Villes tentaculaires» τοῦ Βέλγου ποιητοῦ Emile Verhaeren, 1855-1916, σὲ ἀντιπαράθεσι μὲ ἄλλο ποιητικό του ἔργου, «Villages illusoires», «τὰ ἀπατηλὰ χωριά»), καθηλώνοντας τὸν ἀγρότη καὶ τὴν φύσι σὲ ἐξαφάνισι, ὅταν ἀμέσως μετὰ τὸ πέρασμα τοῦ λάτρη τῆς ἀγροτικῆς ζωῆς Ζάν-Ζὰκ Ῥουσσώ, ἡ ἀγγλικὴ βιομηχανικὴ ἐπανάστασι ἐμαύρισε μὲ πίσσα τὶς καρδιές μας καὶ μετέτρεψε τοὺς ἀγρότες σὲ τρισαθλίους ἐργάτες ποὺ ἐχρησιμοποίησε ὁ Μὰρξ γιὰ τὴν προλεταριακὴ ἐπανάστασι, ἀποκαλῶντας τοὺς ἀγρότες συντηρητικὰ ἠλιθίους.

Ἦλθαν τὶς προάλλες στὸ χωριό, ἐπάνω στὸν Ταΰγετο, τρία ἀνήψια μας, ἐγκατεστημένα στὴν Ἀθήνα, παιδιὰ ἀγροτικοῦ παπᾶ, ποὺ ἔμαθαν πλέον, ὅπως ὅλοι οἱ ἀστικοποιημένοι ἀγρότες νὰ ἀνεβαίνουν στὰ χωριὰ τῶν παπούδων τους γιὰ διακοπές, χέζοντας ἐπάνω στὸ συγγενολόϊ τους ποὺ τοὺς προσφέρει  ἄφθαστη φιλοξενία.Τὸ γουρούνι τῆς πόλεως συναντᾶ τὸ ἀγριογούρουνο τοῦ Ταϋγέτου, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ σφαχτῇ γιὰ νὰ τὸ γευσθοῦν τὰ ἥρεμα.

Ἤμουν ἀπὸ τὸ ψευδοπαρισινὸ Κολωνάκι μὲ τὴν ἔντονη ἐπαρχιωτικὴ μυρωδία χοιροστασίου. Ναρόντνικος, μαοϊκός, ἐθαύμαζα τοὺς ἐπιζῶντας ἀγρότες, ποὺ σκάβουν τὴν μούρη τους στὸ χῶμα τῶν χωραφιῶν τους. Ἐνυμφεύθην λυγερὴ ἀγρότισσα, κοντὰ στὰ ἀγριογούρουνα. Καὶ τώρα βλέπω κάθε χρόνο νὰ κατηφορίζουν ἀπὸ τὶς πόλεις τὰ πρώην ἀγριογούρουνα μετεμφιεσμένα σὲ γουρούνια, νὰ σκάβουν τὸ βιός τῶν  καθηστερημένων παπούδων τους γιὰ τζάμπα διακοπές, ἐπιστρέφοντας στὶς πόλεις μὲ τελλάρα γεμάτα προϊόντα τῶν ἀγρῶν  καὶ τῶν στανῶν καὶ μὲ ὕφος ἀνωτερότητος, ὡς ἀστοί.

Ἡ εἰκόνα αὐτὴ μία θνήσκουσας Ἑλλάδος εἶναι ἡ καλύτερη ἀπόδειξις γραικυλισμοῦ. Νὰ τὸ χαίρεσθε τὸ Ἀθηναϊκὸ τριτοκοσμικὸ κρατίδιο γουρουνοποιημένων δημοσίων ὑπαλλήλων.

Οἱ Ἰνδοὶ γνωρίζουν ὅτι ὁ ξεπεσμένος ἄνθρωπος, ἀντὶ γιὰ Κόλασι, μετενσαρκώνεται σὲ πετσὶ γουρουνιοῦ, ἐνῷ οἱ Γαλάτες καὶ οἱ Δωριεῖς διατείνονται ὅτι στὴν Σπάρτη καὶ τὴν Γαλατία ὁ ἐλεύθερος ἀνθρωπος μετενσαρκώνεται σὲ ἀγριογούρουνο.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             15 Σεπτεμβρίου 2018

Sep 14, 2018

442 - Ἡ Ἱστορία δικαιώνει τὸν Χίτλερ



442 - Ἡ Ἱστορία δικαιώνει τὸν Χίτλερ

α) Ἡ Ἱστορία δὲν δίδει ὑστεροφημία σὲ στάσεις ἠθικῆς, διότι ἡ ἠθικὴ δὲν εἶναι σταθερὴ ἀξία ἀλλὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἑκάστοτε κοινωνία. Διαφορετικὴ κοινωνία, διαφορετικὴ ἠθική. Χθὲς κατεδικάζετο ὡς ἀνήθικος ὁ γάμος τῶν ὁμοφυλοφίλων. Σήμερα θεωρεῖται ἠθικὴ στάσι διότι βασίζεται στὸν σεβασμὸ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ἡ ἠθικὴ συνδέεται ἄμεσα μὲ τὴν ὑποκρισία ἐφ’ὅσον συμφέρει τὸν ἄνθρωπο νὰ προσαρμόζεται  στοὺς κανόνες τῆς κοινωνίας. Ὁ ὁ ἱερεὺς Ταρτοῦφος σὲ σκήνη τοῦ Μολιέρου πετᾷ τὸ μαντήλι του ἐπάνω στὰ γυμνὰ στήθη διπλανῆς κυρίας ποὺ ὀρέγεται, λέγοντας: «Καλύψατε αὐτὸ τὸ στῆθος ποὺ ἀδυνατῶ νὰ κοιτάξω!»

Οἱ Ἀγγλοσάξωνες εἰδικά, μέσῳ τοῦ προτεσταντισμοῦ ἔχουν ἐξαπλώσει τὴν ὑποκρισία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων σὲ ὅλον τὸν πλανήτη. Ὁ Χίτλερ φέρεται νὰ εἶχε εἰπῆ, «ὅταν ἀκούω γιὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα τραβάω τὸ πιστόλι μου!» ἐννοῶντας ὅτι δὲν ἄντεχε τὴν ὑποκρισία. Ἡ Ὀρθοδοξία, σὲ ἀντίθεσι μὲ τὰ κοινῶς λεγόμενα, δὲν βασίζεται στὴν ἠθική, ἀλλὰ στὴν πίστι. Καὶ ὁ ἄθεος δύναται νὰ εἶναι ἠθικός.

β) Τὸ ἔγκλημα εἶναι τὸ ψωμοτύρι τῆς Ἱστορίας ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς πτώσεως ἀπὸ τὸν Παράδεισο. Συνεπῶς δὲν δύναται νὰ ἀξιολογήσῃ κανεὶς  ἕναν Χίτλερ, ἕναν Στάλιν, ἕναν Μάο, ἤ οἱονδήποτε ἡγέτη δημοκρατικοῦ κράτους ὅπως τοῦ Καναδᾶ, βάσει ἠθικῶν ἀξιῶν, ἐφ’ὅσον ὁ τελευταῖος στέλνει τὰ παιδιά του στὸ Ἀφγανιστὰν νὰ σφάζουν τοὺς γηγενεῖς στὸ ὄνομα τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ὁ ἀριθμὸς τῶν θυμάτων δὲν παίζει ῥόλο στὴν ἀποτίμησι τοῦ μεγέθους τοῦ ἐγκλήματος. Ἄς ποῦμε ὅτι ὁ Χίτλερ ἐθανάτωσε δέκα ἑκατομμύρια, ὁ Στάλιν 20,  ὁ Μάο 60 καὶ οἱ δυτικοὶ ἀποικιοκράτες-ἰμπεριαλιστὲς 400 ἑκατομμύρια: ποιοτικὰ καὶ ὄχι ποσοτικά, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ σφάζῃς ἕναν καὶ μοναδικὸ ἄνθρωπο εἶσαι ἐξ ἴσου ἐγκληματίας.

γ) Τὸ ἦθος καὶ ὄχι ἡ ἠθική, ἔχει μεγαλύτερη ἀξία, διότι εἶναι αἰωνίως συνδεδεμένο μὲ τὸ πρόσωπο καὶ ὄχι μὲ τὴν μεταβάλουσα κοινωνία. Ὁ Σπαρτιάτης εἶχε πρωτίστως ἦθος, αὐτὸ ποὺ οἱ χιτλερικοὶ ὠνόμαζαν τιμὴ καὶ οἱ Ἕλληνες φιλότιμο.

δ) Ἡ Ἱστορία εἶναι ἄδικη στὸ σήμερα μὲ τοὺς δημιουργούς (πολιτικούς, καλλιτέχνες, φιλοσόφους) καὶ πάντα δίκαιη στὸ αὔριο, στὴν μεταθανάτιο ὑστεροφημία. Ὁ μέτριος θὰ γίνη γνωστὸς ὅσο ζῇ καὶ θὰ ξεχασθῇ μετὰ θάνατον, σὲ ἀντίθεσι μὲ τὸν δημιουργό.

ε) Ὁ Χίτλερ ξαναζεῖ σήμερα, περισσότερο ἀπὸ τὸν Στάλιν. Ἡ ἑλληνίδα  φιλόσοφος Σάβιτρι Ντέβι, ὡς μεγαλοφυὴς δημιουργὸς ἀπὸ τὴν Ἰνδία, στὴν ἀνακοίνωσι τοῦ θανάτου τοῦ Χίτλερ, τὸ 1945, διεκήρυξε πὼς ὑπῆρξε ἡ μετενσάρκωσι τοῦ θεοῦ Βίσνου. Ὁ γάλλος μεγαλοφυὴς πολιτικὸς στρατηγὸς ντὲ Γκώλ, στὴν ἀνακοίνωσι τῆς αὐτοκτονίας τοῦ Χίτλερ, τὸν παρωμοίωσε μὲ Ἄτλαντα ποὺ ἔφερε στοὺς ὤμους του τὸν πλανήτη.

στ) Παρὰ τὴν γενικὴ καταδίκη του ὡς τέρατος, ὁ Χίτλερ σήμερα, 73 χρόνια μετὰ τὴν ἐξαφάνισί του, γίνεται κέντρο λατρείας αὐξανομένου ἀριθμοῦ νέων, σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη καὶ τὸν κόσμο. Ἐπιμένω: τῶν νέων καὶ οὐχὶ τῶν νοσταλγῶν τοῦ παρελθόντος. Οἱ δὲ φιλελεύθεροι σοσιαλδημοκράτες ἀστοὶ τῶν Βρυξελλῶν ὑπερθεματίζουν τὴν ἐπαναστατικότητα τοῦ Χίτλερ ὡς κολοσσοῦ, λέγοντας ὅτι δὲν ἐπανεμφανίσθηκε ἀκόμη ἕνας Χίτλερ ἀλλὰ μόνον μερικοὶ μικροὶ Μουσσολίνιδες.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             14 Σεπτεμβρίου 2018





Sep 4, 2018

441 - Δύναται ὁ Δημήτρης Κιτσίκης νὰ εἶναι πληθωνικὸς καὶ συνάμα χριστιανός; Ἡ ἀπάντησις εὑρίσκεται στὴν φρατρία τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πλήθωνος





441 - Δύναται ὁ Δημήτρης Κιτσίκης νὰ εἶναι πληθωνικὸς καὶ συνάμα χριστιανός; Ἡ ἀπάντησις εὑρίσκεται στὴν φρατρία τῶν Ἑλλήνων τοῦ Πλήθωνος

Ὁ Γραικύλος εἶναι κομματικοποιημένος, καιροσκόπος, μονόχνωτος καὶ ἀντιδιαλεκτικός. Δὲν συνθέτει ἐπειδὴ δὲν εἶναι ἕλλην. Ὁ Πλήθων ἦταν ἡ ἐνσάρκωσις τοῦ δημιουργικοῦ ἕλληνος.

1 -Ἡ κάθοδος τοῦ Πλήθωνος στὸν Μυστρᾶ
             
Στὸν Μυστρᾶ κατέβηκε ὁ μεγαλύτερος φιλόσοφος τῆς Εὐρώπης τοῦ ΙΕ' αἰῶνος, ποὺ μετελαμπάδευσε τὰ φῶτα τῆς Ἀναγεννήσεως στὴν Ἰταλία, ὁ Πλήθων.
            
Τὸ πραγματικό του ὄνομα ἦταν Γεώργιος Γεμιστός καὶ εἶχε γεννηθῆ στὴν πρωτεύουσα, τὴν Κωνσταντινούπολη περὶ τὸ 1360 καὶ ἀπεβίωσε στὸν Μυστρᾶ, Δευτέρα, 25 Ἰουνίου 1452, δηλαδὴ ἄνω τῶν 90 ἐτῶν. Εἶχε σπουδάσει στὴν Πόλη καὶ ἔγινε λάτρης τοῦ Πλάτωνος. Γι' αὐτὸ καὶ μετέτρεψε τὸ ὄνομά του  σὲ Πλήθων (ἀπὸ τὸ ρῆμα πλήθω ποὺ σημαίνει εἶμαι γεμάτος.Βλ.τὴν λέξη,"πληθωρικός")ὥστε νά θυμίζη τὸ ὄνομα Πλάτων.
            
Ὁ Πλήθων δὲν ἦτο χριστιανός. Ἦτο Ἕλλην δωδεκαθεϊστής, κάτι ποὺ ἠνόχλησε πολὺ τὴν Ἐκκλησία μας. Ἀλλὰ ὄχι μόνον αὐτό. Ὡς μεγαλοφυΐα, ἔπερνε θέσεις, φαινομενικὰ ἀντιφατικές. Ἔτσι :
            
α) πολιτισμικὰ καὶ φιλοσοφικά, ὡς πλατωνιστής, ἦταν λατινόφιλος, ἐνῷ οἱ ἀντιφράγκοι ὅπως ἡ μεγάλη πλειοψηφία τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἦσαν ἀριστοτελικοί.
            
β) Ἐθνικά, διεφώνη μὲ τοὺς λατινοφίλους οἱ ὁποῖοι ἦσαν ὑπὲρ τῆς προσχωρήσεως στὴν παπικὴ Ἐκκλησία, κάτι ποὺ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ὠνομάζετο Ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν καὶ ποὺ σήμερα ὀνομάζεται οὐνία. Ὁ Πλήθων ὑπερήσπιζε μὲ σθένος τὴν ἀνεξαρτησία τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ τὶς παραδοσιακὲς θέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως.          
            
γ) Πολιτικά, σὲ μία ἐποχὴ ποὺ οἱ Βυζαντινοὶ ἦσαν διχασμένοι μεταξὺ μίας μειονότητος λατινοφίλων καὶ μίας πλειοψηφίας τουρκοφίλων, ὁ Πλήθων ἐπῆρε θέση ὑπὲρ τῶν τουρκοφίλων. Ὁ πρωτονοτάριος καὶ μέγας δοὺξ τοῦ Βυζαντίου Λουκᾶς Νοταρᾶς (ἐξετελέσθη τὸ 1453 ἀπὸ τὸν Πορθητή, ὅταν ἠχμαλωτίσθη πολεμώντας ἐπάνω στὰ τείχη) εἶχε δηλώσει τὸ περίφημο : "κρειττότερόν ἐστιν ἰδεῖν ἐν μέσῃ τῇ πόλει φακιόλιον βασιλεῦον Τούρκων ἤ καλύπτραν λατινικήν", δηλαδή : εἶναι προτιμότερο νὰ βασιλεύση στὴν Κωνσταντινούπολη τὸ τουρκικὸ σαρίκι παρὰ ἡ λατινικὴ τιάρα. Ὁ μπροστάρης τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁ Ἅγιος Μᾶρκος Εὐγενικός, ἀπεκάλεσε τὸν Νοταρᾶ "πατέρα τῆς πατρίδος" καὶ ὁ πατριάρχης Γεώργιος Γεννάδιος-Σχολάριος τὸν ἀποκαλεῖ : "μοναδικὸν τοῦ ἔθνους ἔρεισμα...κοινὸν ἁπάντων πατέρα".
            
δ) Θρησκευτικά, παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι ἦτο αὐτὸ ποὺ ὀνομάζει ἡ Ἐκκλησία μας εἰδωλολάτρης, ἔδειχνε μεγάλη ἀνεξιθρησκεία πρὸς ὅλες τὶς θρησκεῖες καὶ ὄχι μόνον τὴν Ὀρθοδοξία. Στὰ νιάτα του εἶχε ζήσει στὴν αὐλὴ τοῦ ὀθωμανοῦ σουλτάνου Μουρὰτ Α' (1360-1389), στὴν Ἀδριανούπολη, τότε πρωτεύουσα τῶν Ὀθωμανῶν ἀπὸ τὸ 1361. Ἐκεῖ  εἶχε ἰδῆ μὲ τὰ μάτια του τὴν συνεργασία τοῦ Βυζαντινοῦ βασιλέως Ἀνδρονίκου Δ' Παλαιολόγου (1376-1379) μὲ τοὺς Ὀθωμανούς, εἶχε λάβει λεπτομερῶς γνώση ὅλων τῶν σχεδίων ἑλληνοτουρκικῆς συνεργασίας, καὶ εἶχε παρακολουθήση μαθήματα τῆς περσικῆς θρησκείας τοῦ ζωροαστρισμοῦ ἀπὸ τὸν Ἕβραῖο πολυθεϊστή Ἐλισσαῖο. Ὁ ζωροαστρισμός ἦταν ἡ ἀρχαία θρησκεία τῶν Ἰρανῶν καὶ ὅπως ὁ ἑλληνικὸς δωδεκαθεϊσμός, στὸ Βυζάντιο, ἦταν ἀπηγορευμένη θρησκεία στὴν Περσία ποὺ εἶχε γίνει ίσλαμική. Ὁ Πλήθων ἐθεώρει τοὺς Τούρκους Πέρσες, καὶ τὴν ἀντιδικία Ἑλλήνων καὶΤούρκων, ὡς ἡ συνέχιση τῶν Περσικῶν πολέμων τῆς Ἀρχαιότητος, πόσο μᾶλλον ποὺ ἡ  ἀρχικὴ θρησκεία τῆς Ὀθωμανικῆς Δυναστείας δὲν ἦταν τὸ ὀρθόδοξο Ἰσλάμ, ἀλλὰ ὁ ἀλεβισμός, μία θρησκεία ποὺ εἶχε πολλὲς σχέσεις μὲ τὴν Περσία.
             
ε) Ὑπῆρξε πολέμιος τῆς ἐννοίας τῆς οἰκουμενικῆς πολυεθνικῆς αὐτοκρατορίας, ἔτσι ὅπως ἐφαρμόσθηκε ἀπὸ τοὺς Ρωμαίους, τοὺς Βυζαντινοὺς καὶ τοὺς Ὀθωμανούς καὶ εἶναι ὁ ἱδρυτὴς τῆς εὐρωπαϊκῆς ἰδέας τοῦ κράτους ποὺ ἐξειλίχθη στὸ σημερινὸ ἐθνοκράτος. Γι' αὐτὸ θεωρεῖται ὁ ἱδρυτὴς - 400 χρόνια πρὸ τῆς πραγματοποιήσεως του- τοῦ νεοελληνικοῦ κράτους τοῦ 1821. Εἶναι ὁ πνευματικὸς πατέρας τοῦ Φλωρεντιανοῦ Μακιαβέλι (1469-1527) καὶ θεμελιωτὴς τοῦ μακιαβελισμοῦ, βασισμένου στὸν πολιτικὸ ρεαλισμό (raison dEtat : ὅ,τι  συμφέρει στὸ κράτος εἶναι καλό).

 2 - Ὁ Πλήθων, ὡς πρόδρομος τῆς δυτικῆς μασονίας καὶ τῆς Ἰταλικῆς Ἀναγεννήσεως
            
Σήμερα, ἔχουμε συνηθίσει νὰ βλέπουμε ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας μας ἀλλὰ καὶ τῆς Ρωμαιοκαθολικῆς Ἐκκλησίας νὰ εἶναι μασόνοι ἤ ἀρχαιολάτρες, ἤ καὶ τὰ δύο καὶ, φυσικά, αὐτὸ ἐνοχλεῖ πολὺ τὴν καλὴ φήμη καὶ τῶν δύο Ἐκκλησιῶν. Ἡ ἀφετηρία αὐτοῦ τοῦ ρεύματος ποὺ ἔχει πάρει μεγάλες διαστάσεις ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας, χρονολογεῖται ἀπὸ τὸν Πλήθωνα καὶ τὴν δράση του στὸν Μυστρᾶ.
            
Ὁ Πλήθων, στὸν Μυστρᾶ, συνέστησε ἕναν μυστικὸ σύλλογο, μία φρατρία, δηλαδὴ μία ἀδελφότητα, ποὺ ὡς μύστες τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς θρησκείας ἐπηρέασαν ἱεράρχες τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτὸς ὁ μυστικὸς σύλλογος ἔμεινε στὴν Ἱστορία ὡς "ἡ φρατρία τῶν Ἑλλήνων". Ὅταν ἀπεβίωσε ὁ Πλήθων, τὸ 1452, ὁ πιστὸς μαθητής του, πρώην ὀρθόδοξος μοναχὸς καὶ μητροπολίτης Νικαίας Βησσαρίων (εἶχε γεννηθῆ στὴν Τραπεζοῦντα τὸ 1403 καὶ ἀπεβίωσε στὴν Ραβέννα τὸ 1472), ποὺ ἐν τῷ μεταξύ εἶχε ἀλλαξοπιστήσει, εἶχε καταφύγει στὴν Ἰταλία καὶ ἦταν καρδινάλιος τοῦ πάπα, ἔστειλε ἀπὸ τὴν Ρώμη, συλλυπητήρια ἐπιστολὴ στοὺς υἱοὺς τοῦ πνευματικοῦ πατέρα του, ποὺ ἔλεγε τὰ ἑξῆς ἐκπληκτικά : "Βησσαρίων, καρδινάλιος, πρὸς Δημήτριον καὶ Ἀνδρόνικον, υἱοὺς τοῦ σοφοῦ Γεμιστοῦ, χαίρετε. Ἔμαθα πὼς ὁ ὁ κοινός μας πατὴρ καὶ δάσκαλος παρέδωσε κάθε γήϊνο στοιχεῖο καὶ ἀνελήφθη εἰς τοὺς οὐρανούς, στὴν μακαρία κατοικία γιὰ νὰ χορεύση τὸν μυστικὸ Ἴακχο [ὄνομα τοῦ Διονύσου καὶ τοῦ σχετικοῦ ὕμνου τῶν Ἐλευσινίων μυστηρίων] μὲ τοὺς Ὀλυμπίους Θεούς...Ἡ ψυχὴ τοὺ Πλάτωνος -ἡ ὁποία ὑπεχρεώθη νὰ ὑπηρετήση, λόγῳ τῶν ἀναντιρρήτων βουλῶν τῆς Εἱμαρμένης, καὶ νὰ ἐξαργυρώση τὴν ἀναγκαία της ἐπιστροφή- εἶναι αὐτὴ ποὺ ἐστάλη ἐπὶ τῆς γῆς γιὰ νὰ παραλάβη μαζὶ της τὸ σῶμα καὶ τὴν ζωὴν τοῦ Γεμιστοῦ". Λόγια περίεργα γιὰ ἕναν χριστιανὸ ἐπίσκοπο, ἔστω καὶ καθολικό, ὁ ὁποῖος πιστεύει στὴν μετενσάρκωση καὶ στὰ ἀρχαῖα διονυσιακὰ Ἐλευσίνια μυστήρια ! Ὁ Βησσαρίων ὅμως, στὴν Ἰταλία ἐσυνέχιζε νὰ ἀνήκη μυστικά, στὴν δωδεκαϊθιστικὴ πλατωνικὴ φρατρία τοῦ Πλήθωνος.
            
Παρὰ τὴν μυστικότητα τῆς φρατρίας, ὁ Πλήθων εἶχε γνωρίσει, ἤδη στὴν Κωνσταντινούπολη κάποιες ἐπιθέσεις ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία. Ὁ οἰκουμενικὸς πατριάρχης Γεννάδιος-Σχολάριος μᾶς πληροφορεῖ σὲ ἐπιστολὴ του πὼς τὸ 1450 ἕνας ὀπαδὸς τοῦ Πλήθωνος, ὀνόματι Ἰουβενάλιος, εἶχε καταδικασθῆ ἀπὸ μία ἀρχὴ τοῦ Δεσποτάτου ποὺ τοῦ ἔκοψε τὴν γλῶσσα καὶ τὸ δεξὶ χέρι καὶ τὸν ἔπνιξε στὴν θάλασσα. Ὁ Ἰουβενάλιος ἐκατηγορεῖτο ὅτι εἶχε δολοφονήσει μοναχοὺς, ὅτι εἶχε συλήσει χριστιανικοὺς τάφους, ὅτι  ἱερουργοῦσε σὲ μίαν μυστικὴ θρησκεία. Ὁ Ἰουβενάλιος ἐπῆγε στὸν θάνατο ὠς μάρτυς τῆς θρησκείας του, μὲ πολὺ κουράγιο, δηλώνοντας ὅτι πεθαίνει ὡς "μάρτυς τὴς  ἀρχέγονης Ἀρχῆς τῶν πάντων". Ὁ Γεννάδιος ὅταν ἦταν γραμματεὺς τοῦ Αὐτοκράτορος καὶ μέγας δικαστὴς, εἶχε ἐπανειλημμένως καταδικάσει τὴν εἰδωλολατρία τοῦ Μυστρᾶ. Κατὰ τὸν Γεννάδιο, μόνον οἱ Ὀθωμανοὶ ἠμποροῦσαν νὰ σώσουν τὸ Βυζάντιο ἀπὸ τὸ κῦμα αὐτὸ τῆς εἰδωλολατρίας. Ὁ Γεννάδιοςς εἶχε μάθει γιὰ τὴν ὕπαρξη τῆς εἰδωλολατρικῆς αὐτῆς φρατρίας, ὅταν τὸ 1438, οἱ κατάσκοποί του εἶχαν πιάσει μίαν ἐπιστολὴ τοῦ Ἰουβεναλίου πρὸς ἕναν φίλο του, ὅπου  ἐγένετο λόγος γιὰ μίαν "φρατρία τῶν Ἑλλήνων" ποὺ ἐκήρυτταν τὸν πολυθεϊσμὸ καὶ ὅπου ἐδίδοντο τὰ ὀνόματα μερικῶν μελῶν της. Ὁ ἀρχηγὸς τῆς φρατρίας ἦταν ὁ ἴδιος ὁ Πλήθων. Τὸ βιβλίο τῆς φρατρίας ἦταν ἕνα μυστικὸ βιβλίο τοῦ Πλήθωνος ποὺ σήμερα εἶναι δημοσιευμένο καὶ ποὺ ἔχει τίτλο, Πλήθωνος Νόμων συγγραφή, καὶ ποὺ ἀρχίζει ὡς ἑξῆς : " Ἡ βίβλος αὐτὴ περιέχει τὴν θεολογία κατὰ Ζωροάστρην καὶ Πλάτωνα".

Ὁ Γεννάδιος ἔξω φρενῶν ἐνώπιον τῶν δραστηριοτήτων τῶν ἀρχαιολατρῶν προειδοποιοῦσε: «Τοὺς ἀσεβεῖς καὶ καταραμένους αὐτοὺς Ἑλληνιστές, καὶ μὲ φωτιὰ καὶ μὲ ξίφος καὶ μὲ πνιγμὸ καὶ μὲ κάθε τρόπο θανατώσατέ τους. Μαστιγώσατε , φυλακίσατε, κόψατέ τους τὴν γλῶσσα, ὕστερα τὸ χέρι καὶ ἄν ἐπιμένουν, τότε στείλατέ τους στὸν βυθὸ τῆς θαλάσσης. Εἶμαι χριστιανός, ὡς ἐκ τούτου δὲν δύναμαι νὰ εἶμαι Ἕλλην. Ἄν μὲ ῥωτήσῃ κανεὶς τί εἶμαι, ἀπαντῶ Χριστιανὸς εἶμαι.» 

Ὁ Πλήθων προέβλεπε ἀπὸ τὴν πλευρά του, στοὺς «Νόμους» του (ποὺ τὸ 1462 τοὺς ἔκαψε ὁ Γεννάδιος) ὅτι στὴν ἰδανικὴ του Πολιτεία ὅποιος ἐτόλμη νὰ ἀμφισβητήσῃ τὴν ἐπίσημη ἀρχαία ἑλληνικὴ θρησκεία θὰ ἐκαίγετο ζωντανὸς ἐφ’ὅσον τὸ πολίτευμά του ἦταν ἡ ἀπόλυτη μοναρχία ποὺ ἐγκατέστησε ἀργότερα ὁ Γάλλος βασιλεὺς-ἥλιος Λουδοβῖκος ΙΔ΄, ὡς ἐπίγεια εἰκόνα τῆς μοναρχίας τοῦ Διός.(Βλέπε L.Petit, X.Siderides & M.Jugie, Γεωργίου του Σχολαρίου Ἅπαντα καὶ π. Θεόδωρος Ζήσης, Γεννάδιος Β΄Σχολάριος. Βίος, συγγράμματα, διδασκαλία, Πατριαρχικὸν Ἵδρυμα Μελετῶν, Θεσσαλονίκη, 1980).

Ὁ κατ' ἐξοχὴν εἰδικὸς τοῦ Μυστριώτου φιλοσόφου, ὁ Βέλγος François Masai, στὴν διδακτορική του διατριβή, στὰ γαλλικά, περὶ Πλήθωνος, παρατηρεῖ : "Ἡ θρησκεία δὲν εἶναι γιὰ τὸν Πλήθωνα παρὰ τὸ ἀποτέλεσμα τετράγωνης λογικῆς (raison raisonnante) καὶ μάλιστα ὑπὸ τὴν πλέον κυνική της μορφή : τὸν πολιτικὸ ρεαλισμό (raison dEtat). Ἡ μόνη ἀποστολὴ ποὺ τῆς ἔχει ἀνατεθῆ μέσα στὸ σύστημα εἶναι νὰ διαμορφώση τοὺς πρακτικοὺς μύθους τῆς ἐπισήμου προπαγάνδας".
            
Ἐνῷ γιὰ τὸν Πλάτωνα καὶ τοὺς σοφοὺς τῆς Ἀρχαιότητος, "μία ἐνθουσιώδης διάθεση δημιουργεῖ καὶ δίδει ζωὴ στὴν θρησκεία", γράφει ὁ A. Delatte στὸ βιβλίο του γιὰ τοὺς προσωκρατικούς, αὐτὸ δὲν συμβαίνει μὲ τὸν Πλήθωνα, ποὺ εἶναι ὁ δημιουργὸς τῆς ratio τῆς Ἰταλικῆς Ἀναγεννήσεως, μία ἔννοια ποὺ διαφέρει ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ἔννοια τοῦ ὀρθολογισμοῦ. Ἡ διολίσθηση τῆς δυτικῆς κοινωνίας πρὸς τὴν ρασιοναλιστικὴ καὶ τεχνολογικὴ πορεία ἔχει τὶς ρίζες της στὴν πληθωνικὴ ἑρμηνεία τῆς σκέψεως τῶν ἀρχαίων Ἑλλήνων ποὺ ὁ ἴδιος ὁ Πλήθων ἐδίδαξε στὴν Πλατωνικὴ Ἀκαδημία, στὴν Φλωρεντία, ἀπὸ τὸ 1439. Ὁ Μακιαβέλλι εἶναι στὴν κυριολεξία πληθωνικός. Στὴν θέση τῆς ἑλληνικῆς ἁρμονίας εἶχε τοποθετήσει τὴν ἀμείλικτη raison dEtat.   

Ὁ μέγας ἐμπνευστὴς τῆς φρατρίας ἦταν ὁ αὐτοκράτωρ τοῦ Βυζαντίου Ἰουλιανὸς, ὁ ἐπωνομαζόμενος ὁ Παραβάτης ἤ Ἀποστάτης, ὁ ὁποῖος ἐβασίλευσε  μόνον δύο χρόνια ἀπὸ τὸ 361 ἕως τὸ 363. Ὁ ἐξάδελφὸς του ὁ Κωνστάντιος Β' γιὰ νὰ ἀναρριχηθῆ στὸν θρόνο τοῦ πατέρα του, ἄν καὶ χριστιανός,  ἔσφαξε σχεδὸν ὅλους τοὺς συγγενεῖς του, τοὺς δύο ἀδελφούς του, τὸν ἀδελφὸ τοῦ Ἰουλιανοῦ καὶ τὸν πατέρα τοῦ Ἰουλιανοῦ, τὸν θεῖο του. Ὁ Ἰουλιανὸς, ἀηδιασμένος, προτίμησε νὰ ἀφοσιωθῆ στὸν ἀρχαῖο πολιτισμὸ καὶ ἐνῷ ἦταν βαπτισμένος χριστιανός,  ἐμυήθη στὴν Κωνσταντινούπολη, στὸν δωδεκαθεϊσμὸ ἀπὸ τὸν Σπαρτιάτη  γραμματικὸ Νικοκλῆ.
            
Κάθε βράδυ, οἱ μύστες τοῦ Μυστρᾶ τῆς ἑλληνικῆς θρησκείας, ἀφοῦ εἶχαν προσευχηθῆ στοὺς θεούς, ἄκουγαν τὸν Πλήθωνα νὰ ψέλνη :" Ὥ  φράτορές τε καὶ ἄλλοι οἰκεῖοι". Ὁ Γεννάδιος μᾶς λέει ὅτι ἡ φρατρία εἶχε ἐξαπλώσει τὰ πλοκάμια της παντοῦ στὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Ἰταλία καὶ ὅτι ἦσαν λατινόφιλοι. Αὐτὸ ποὺ ἐνοχλοῦσε ἰδιαιτέρως τὸν Γεννάδιο ἦταν ἡ προσήλωση τῆς φρατρίας στὴν μετεμψύχωση ποὺ ὑπεστήριζε μέν ὁ Πλάτων ἀλλὰ ποὺ καταδικάζεται χωρὶς περιστροφὲς ἀπὸ τὴν Ὀρθοδοξία, ὅπως τὸ ἀποδεικνύουν τὰ ἀναθέματα κατὰ τὴς μετεμψυχώσεως ποὺ διαβάζονται τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας. Ὁ δὲ καρδινάλιος Βησσαρίων, μέχρι τὸν θάνατό του ἦταν μέλος τῆς μυστικῆς ὀργανώσεως, γι'αὐτὸ καὶ τὸ 1467, χρηματοδότησε ἕναν ἐγγονὸ τοῦ Πλήθωνος, δίδοντας του τακτικὴ σύνταξη. Στὴν Ἰταλία ἡ μυστικὴ ὀργάνωση ὠνομάζετο Πλατωνικὴ Ἀκαδημία.
            
Ἄλλο μέλος τῆς μυστικῆς θρησκείας τοῦ Πλήθωνος, ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς πλέον σημαντικοὺς λογίους τοῦ Βυζαντίου, ὁ Ἰωάννης Ἀργυρόπουλος (1415-1487). Εἶχε γεννηθῆ στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ εἶχε πάρει θέση ὑπὲρ τῶν ἑνωτικῶν, τοῦ πάπα καὶ τῶν Λατίνων. Τὸ 1443 ἐγκατεστάθη στὴν Ἰταλία ὡς πρύτανις τοῦ Πανεπιστημίου τῆς πόλεως Πάδουα καὶ κατόπιν, στὴν Φλωρεντία, ἦταν καθηγητὴς τῆς οἰκογενείας τῶν Μεδίκων (θεμελιωτῶν τῆς Ἰταλικῆς Ἀναγεννήσεως) καὶ τῆς Πλατωνικῆς Ἀκαδημίας τῶν ὀπαδῶν τοῦ Πλήθωνος, ποὺ εἶχε ἱδρυθῆ στὴν Φλωρεντία. Στὴν Ἀκαδημία αὐτὴ  ἐσπούδαζαν φοιτητὲς ἀπὸ ὅλην τὴν Ἰταλία καὶ τὶς χῶρες τῆς Δύσεως. Μετὰ ἐπῆγε ὡς καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ρώμης ἐξαπλώνοντας πάντα τὸν πληθωνισμό. Ἔμεινε στὴν Ἱστορία ὡς ὁ μέγας δάσκαλος τῆς Ἰταλικῆς Ἀναγεννήσεως.
            
Ἀκόμη ἕνα ἐπιφανὲς μέλος τῆς φρατρίας, ἦταν ὁ Βυζαντινὸς λόγιος Μιχαὴλ Ἀποστόλης (1422-1480),ποὺ εἶχε γεννηθῆ στὴν Κωνσταντινούπολη καὶ ὑπῆρξε μαθητὴς τοῦ Ἀργυρόπουλου. Φυσικὰ ἦταν καὶ αὐτὸς λατινόφιλος καὶ ἐγκατεστάθη στὴν Ἰταλία καὶ στὴν ἰταλοκρατούμενη ἀπὸ τοὺς Βενετοὺς Κρήτη. Ἐχρηματοδοτεῖτο δὲ ἀπὸ τὸν Βησσαρίωνα. Ἐπειδὴ ἀνεκαλύφθη ὅτι ἦταν μύστης τῆς ἑλληνικῆς θρησκείας, προσεπάθησε νὰ ἀποκρούση τὴν κατηγορία, ἀπηύθυνε πρὸς τὸν αὐτοκράτορα Κωνσταντῖνο Παλαιολόγο, ἔνα κείμενο ποὺ ἔφερε τὸν τίτλο : "Ὁμολογία τῆς αὐτοῦ πίστεως ὑποπτευομένης". Ὁ Ἀποστόλης εἶχε γράψει στὸν Πλήθωνα : "Εἶμαι ἰδικός σου, θέλω νὰ πεθάνω γιὰ σένα. Ἔβαλες στὴν καρδιά μου τὸν ἔρωτα γιὰ τὸν θεῖο Πλάτωνα".

3 - Ὁ Πλήθων, ὡς ἱδρυτὴς τοῦ πολιτισμοῦ τῆς Δύσεως
            
Αὐτὸ ποὺ ὀνομάζομε Δύση καὶ δυτικὸ πολιτισμό, δὲν ὑπῆρχε πρὶν ἀπὸ 500 χρόνια, πρὸ τοῦ ΙΕ' αἰῶνος. Τὴν Δύση καὶ τὸν δυτικὸ πολιτισμό τὰ ἵδρυσε ὁ Πλήθων καὶ ἡ ἐξάπλωση τοῦ πληθωνισμοῦ στὴν Ἰταλία.

Παρὰ τὸ θρησκευτικὸ σχίσμα, ἡ Δυτικὴ Εὐρώπη καὶ τὸ Βυζάντιο εἶχαν τὸν ἴδιο πολιτισμό, βασισμένο στὴν σκέψη τοῦ Ἀριστοτέλη, ἰδίως μετὰ τὸ 529, ὅταν ὁ χριστιανὸς αὐτοκράτωρ Ἰουστινιανὸς ὁ Μέγας, ἔκλεισε τὴν πλατωνικὴ σχολὴ τῶν Ἀθηνῶν καὶ ἀπηγόρευσε τὴν διδακαλία τοῦ πλατωνισμοῦ. Ὅμως τὸ 1459, ὁ Κοσμᾶς τῶν Μεδίκων (ὁ πρεσβύτερος, 1389-1464), ὁ θεμελιωτὴς τοῦ πριγκιπάτου τῆς Φλωρεντίας καὶ γνωστὸς ὡς "πατέρας τῆς πατρίδος", θαυμαστὴς τοῦ Πλήθωνος, ἵδρυσε τὴν Πλατωνικὴ Ἀκαδημία, δηλαδὴ τὴν ἐκπαιδευτικὴ ἔκφραση τῆς μυστικῆς φρατρίας τοῦ Πλήθωνος.
            
Ἔμενε μόνον νὰ μεταφερθοῦν τὰ ὀστᾶ τοῦ Πλήθωνος, τοῦ προφήτου τῆς Δύσεως, ἀπὸ τὸν Μυστρᾶ στὴν Ἰταλία. Αὐτὸ ἐπετεύχθη τὸ 1464. Στρατὸς τῶν Βενετῶν ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ στρατηγοῦ τοῦ Ρίμινι, Σιγισμούνδου Παντόλφου Μαλατέστα (1417-1468), ἅλωσαν τὸν Μυστρᾶ. Ὁ Μαλατέστα ἄρπαξε τὰ ὀστᾶ τοῦ Πλήθωνος καὶ τὰ μετέφερε στὸ Ρίμινι. Ἐκεῖ τὰ ἔθαψε στὸν μεγαλοπρεπῆ ῥωμαιοκαθολικὸ καθεδρικὸ ναὸ τῆς πόλεως, ὅπου ἡ σαρκοφάγος του εὑρίσκεται ἀκόμη σήμερα, μὲ μία ἐπιγραφή ποὺ ἀφιερώνετο "στὸν μεγαλύτερο φιλόσοφο τῆς ἐποχῆς του". Ὁ πάπας Πίος Β'(1458-1464) ποὺ  εἶχε ἀφορίσει τὸν Μαλατέστα, εἶχε δηλώσει πὼς ἡ ἐκκλησία αὐτὴ τοῦ Ρίμινι εἶχε μετατραπῆ σὲ παγανιστικὸ ναό.
            
Ἡ ἵδρυση τῆς Δύσεως, ἐπὶ τῶν πλατωνικῶν καὶ ἀρχαιολατρικῶν βάσεων τοῦ Πλήθωνος, ἐπορεύθη στὴν ἀντίθετη κατεύθυνση μὲ τὴν διαιώνιση τοῦ Βυζαντίου μέσῳ τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, βασισμένης καὶ αὐτὴ σέ διάσημο Ἕλληνα φιλόσοφο, τὸν Γεώργιο τὸν Τραπεζούντιο (1395-1484), ἀριστοτελικὸ καὶ συνεπῶς μέγα ἐχθρὸ τοῦ Πλήθωνος.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             4 Σεπτεμβρίου 2018




Οἰκία "Ὁ Πλήθων" τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη στὸν Μυστρᾶ

Συνήθεις ὕβρεις: Γνώμη φερομένου ὡς Μπαϋρακτάρη γιὰ Κιτσίκη

Aug 25, 2018

440 – Ἡ περίεργη σιωπὴ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς




Πῶς ἡ καπιταλιστικὴ κοινοβουλευτικὴ δικτατορία φιμώνει τὴν ἐπανάστασι

440 – Ἡ περίεργη σιωπὴ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς

1 - Ἡ πτῶσις τὸ 1989 τοῦ κομμουνιστικοῦ στρατοπέδου ἄνοιξε τοὺς ἀσκοὺς τοῦ Αἰόλου τοῦ καπιταλιστικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ τῆς Δύσεως ποὺ εἶχαν κρατηθῆ κλειστοὶ ἀπὸ τὸν φόβο τῶν Σοβιετικῶν.

2 - Ἀπηλευθερωμένος  ἀπὸ τὸν φόβο ἐξαπλώσεως τοῦ κομμουνισμοῦ ὁ καπιταλιστικὸς ἰμπεριαλισμὸς ἐπανῆλθε στὴν πρὸ τοῦ 1917 ἐποχὴ ὅταν δὲν ἐδεσμεύετο ἀπὸ τὸν μπολσεβικισμὸ καὶ τὸ παράγωγό του τὸν φασισμό.

3 –Στὶς 24 Μαρτίου 1999, μὲ τὸν βομβαρδισμὸ τῆς ἐθνικομπολσεβικικῆς Γιουγκοσλαυΐας, ὁ δυτικὸς καπιταλιστικὸς ἰμπεριαλισμὸς ἐπανεκινήθη μὲ προοπτικὴ νὰ ὁλοκληρώσῃ τοὺς δύο παγκοσμίους πολέμους ἀρπαγῆς τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν τοῦ πλανήτου μὲ ἕναν τρίτο παγκόσμιο πόλεμο, εὐρύτερο ἀπὸ τοὺς δύο προηγουμένους, ποὺ ἐβαπτίσθη πλανητικὸς πόλεμος.

4 - Ἐξ’αρχῆς τοῦ πολέμου αὐτοῦ, μὲ πρῶτα θύματα τὸ Ἀφγανιστὰν καὶ τὸ Ἰράκ, ἐδημιουργήθη ἕνα αὐξανόμενο κίνημα μεταναστεύσεως πρὸς τὶς χῶρες τῶν δημίων τους, τῶν πληθυσμῶν τῶν βομβαρδισμένων περιοχῶν . Ἔτσι ἐγεννήθη τὸ τεράστιο πρόβλημα κατακτήσεως τῆς Δύσεως ἀπὸ ὀρδὲς λαθρομεταναστῶν.

5 – Σὲ ὁμιλία ποὺ ἔκαμα, κατόπιν προσκλήσεως ποὺ μοῦ ἀπηύθυνε ἡ τεχνοκρατικὴ ἡγεσία τῆς εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, στὶς Βρυξέλλες, ἀμέσως μετὰ τὴν πτώσι τοῦ κομμουνιστικοῦ στρατοπέδου, πρὸς ἔκπληξιν τῶν οἰκοδεσποτῶν μου, ἐπικέντρωσα τὴν ὁμιλία μου σὲ ἕνα καὶ μόνον θέμα: τὸν κίνδυνο γιὰ τὴν Εὐρώπη εἰσβολῆς νέων Βαρβάρων, ἀπὸ τὶς βομβαρδισμένες περιοχὲς τοῦ Τρίτου Κόσμου, ἀπὸ ἀποθρασυνθέντα ἀπέλπιδα κοπάδια λαθρομεταναστῶν.Δηλαδὴ, κλείνουμε τὴν στρόφιγγα τῆς σοβιετικῆς ἀπειλῆς καὶ ἀνοίγουμε τὴν τριτοκοσμικὴ στρόφιγγα. Οὑδεὶς ἐκ τῶν παρισταμέων ἐθεώρησε τὴν ὁμιλία μου πιστευτή.

6 – Μὲ τὰ χρόνια ἡ αὐξάνουσα ῥοὴ τῶν λαθρομεταναστῶν στὴν Εὐρώπη ἐπανέφερε στὸ προσκήνιο τὴν ἰδεολογία  τοῦ ἐπαναστατικοῦ φασισμοῦ ποὺς εἶχε συντριβῆ τὸ 1945 στὴν Εὐρώπη καὶ εἶχε μεταναστεύσει στὶς χῶρες τοῦ Τρίτου Κόσμου. Ἀκόμη καὶ πρὶν ἀπὸ τὴν πτώση τῆς ΕΣΣΔ εἶχα παρουσιάσει σὲ ἐπιστημονικὸ συνέδριο στὸ Τορόντο, μελέτη μου μὲ τίτλο, National-Socialism in Greece, ἐν μέσῳ γενικῆς ἀδιαφορίας, γιὰ τὰ φασιστικὰ γκρουπούσκουλα ποὺ ἐδραστηριοποιοῦντο τότε στὴν Ἑλλάδα, μετὰ τὴν πτώσι τῆς χούντας.

7 – Σήμερα τὸ πρωτεῦον θέμα σὲ ὅλη τὴν Εὐρώπη εἶναι ἡ μαζικὴ εἰσβολὴ τῶν λαθρομεταναστῶν ποὺ ὄχι μόνον ἔχει μετατρέψει τὴν Ἑλλάδα σὲ ἄντρο λωποδυτῶν καὶ μαχαιροβγαλτῶν, ὑπὸ τὴν προστασία τοῦ φαιδροῦ πρώην ὑπουργοῦ  Δικαιοσύνης Παρασκευοπούλου, ἀλλὰ ἔχει ἐνθαρρύνει τὴν μαζικὴ ἐξάπλωσι τῆς φασιστικῆς ἰδεολογίας.

8 - Ἐνώπιον τῆς ἀπειλῆς ἐπιβολῆς τῆς ἐπαναστατικῆς ἰδεολογίας τοῦ φασισμοῦ, ὑπὸ τὴν σημερινή του μορφὴ συνθέσεως κομμουνισμοῦ-φασισμοῦ, τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, ἡ κινδυνεύουσα νὰ ἐγκλωβισθῇ στὰ γρανάζιά της, εὐρωπαϊκὴ ἀστικὴ τάξι, προωθεῖ καὶ πάλι τὴν ἐπιβολὴ τῆς κοινοβουλευτικῆς ἀκροδεξιᾶς ποὺ ἐξελίσσεται ἀπὸ τὴν κλασσικὴ ἀστικὴ δικτατορία τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ μέχρι καὶ τὴν στρατιωτικὴ δικτατορία ἑνὸς Φράνκο ἤ ἑνὸς Πινοσέτ, ποὺ θὰ ἐξασφαλίσῃ τὴν ἀτιμωρησία τῆς ἀπροκάλυπτης φιλελευθέρας τυραννίας τοῦ καπιταλισμοῦ.

9 – Χιτλερισμός, Μουσσολινισμός, Σταλινισμός, Μαοϊσμὸς ἐκινήθησαν στὰ πλαίσια τοῦ ἐπαναστατικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, δρόμο ποὺ μέχρι στιγμῆς ἠκολούθησε καὶ ἡ Χρυσῆ Αὐγή. Ὁ Σαμαρᾶς ὡς πρωθυπουργὸς ἐπέτυχε νὰ τὴν ἐκφοβίσῃ καὶ νὰ τὴν παραπέμψῃ στὴν Δικαιοσύνη. Ἔκτοτε ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ ἐτρομοκρατήθη καὶ ἔπαυσε νὰ δρᾷ ἐπαναστατικά. Ὁ φόβος, ἄκρως ὑπαρκτός, εἶναι νὰ ἐγκλωβισθῇ στὸν κοινοβουλευτισμὸ καὶ νὰ χρησιμοποιηθῇ, ὅπως στὸν Μεσοπόλεμο ὁ Φράνκο στὴν Ἱσπανία ἐχρησιμοποίησε τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ φασιστικοῦ ἐπαναστατικοῦ κίνηματος τῆς Φάλαγγας, ὡς ἁπλοὺς φαντάρους τῆς καπιταλιστικῆς στρατιᾶς.

10 - Ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἡ μόνη χώρα τῆς Εὐρώπης ποὺ ἐπέτυχε νὰ προστατεύσῃ τὸ κομμουνιστικὸ κίνημά της, τὸ ΚΚΕ, ἀπὸ τὴν ἰδεολογικὴ παρακμὴ ποὺ ἔχει ὄνομα σοσιαλδημοκρατία (τὸ Σύριζα σήμερα). Τὸ ἴδιο συμβαίνει μὲ τὸ ἕτερο ἐπαναστατικὸ κίνημα, τὸ φασιστικὸ κίνημα, τὴν Χρυσῆ Αὐγή. Ἡ σημερινὴ χειμερία νάρκη της εἶναι ἀνησυχητικὴ γιὰ τοὺς ἐλπίζοντες σὲ αὐτήν, μήπως καὶ συνηθίσῃ στὸν κοινοβουλευτισμὸ καὶ χρησιμοποιηθῇ ὡς δεκανίκι τῆς ἀκροδεξιᾶς.

Δημήτρης  Κιτσίκης                                   25 Αὐγούστου 2018

Aug 23, 2018

439 - Ἡ νηστεία, ἀπαραίτητη ἄσκησις γιὰ τὸν Ὀρθόδοξο




439 - Ἡ νηστεία, ἀπαραίτητη ἄσκησις γιὰ τὸν Ὀρθόδοξο

α) Ἡ νηστεία δὲν εἶναι δίαιτα. Βεβαίως ἡ νηστεία σώζει τὸν Ὀρθόδοξο ἀπὸ ἀσθένειες, ὄχι μόνον φυσικὲς ἀλλὰ ἰδίως  πνευματικές.

β) Ἡ νηστεία, ὡς πνευματικὴ ἄσκησι ἐφαρμόζεται ἀπὸ ὅλες τὶς θρησκεῖες καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὸν ἑβραϊσμό, τὸν ἰνδουϊσμό, τὸν χριστιανισμὸ καὶ τὸ ἰσλάμ.

γ) Ἡ χαλάρωσις μέχρι καὶ ἀποχὴ ἀπὸ τὴν νηστεία εἶναι ἀναμφισβήτητη ἔνδειξις παρακμῆς οἱασδήποτε θρησκείας, πόσω μᾶλλον ὅταν αὐτὴ ἀντικαθίσταται ἀπὸ τὴν δίαιτα. Στὶς ἀεροπορικὲς ἑταιρεῖες προτείνεται στοὺς ἐπιβάτες, γιὰ τοὺς μὲν ἑβραίους καὶ μουσουλμάνους γεῦμα νηστίσιμο, γιὰ δὲ τοὺς κατ’ὅνομα χριστιανοὺς διαιτολόγια διαφόρων χορτοφαγικῶν γευμάτων. Ἐπὶ ἀρχιεπισκοπῆς Χριστοδούλου, εἶχα προτείνει στὸν Σεβασμιώτατο νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τὶς ἀεροπορικὲς ἑταιρεῖες νὰ προτείνουν στοὺς χριστιανοὺς ἐπιβάτες τους ἕνα ὀρθόδοξο μενοὺ γιὰ Τετάρτες, Παρασκευὲς καὶ Σαρακοστές, χωρὶς τὰ τέσσερα μὴ νηστίσιμα, ἤτοι, χωρὶς κρέας, ψάρι  (ἐξαιρέσει τῶν θαλασσινῶν, καλαμαράκια κλπ), αὐγὰ καὶ γαλακτερά. Ἡ Ὀλυμπιακὴ Ἑταιρεία ἀπεδέχθη τὴν πρότασι τοῦ Ἀρχιεπισκόπου καὶ καθιέρωσε ὀρθόδοξο μενοὺ τὸ ὁποῖο ὅμως, μετὰ ἀπὸ ἕνα χρονικὸ διάστημα, κατήργησε, διότι οὐδείς, κατ’ὄνομα ὀρθόδοξος ἕλλην,  δὲν τὸ παρέγγελνε!

δ) Ἡ εἰσχώρησις στὴν Ἑλλάδα τῶν δυτικῶν ἀξιῶν περὶ ἀτομικῆς ἐλευθερίας και ἀτομικῶν δικαιωμάτων ἔχει διαδόσει τὴν γνώμι ὅτι δύναται νὰ σὲ καλέσῃ φίλος ἤ μέλος τῆς οἰκογενείας σὲ ἑστιατόριο καὶ αὐτὸς νὰ τρώῃ κρέας ἐνώπιον σου (δηλαδὴ νὰ προσβάλῃ τὴν πίστι σου) τὴν στιγμὴ ποὺ ἐσὺ νηστεύεις καὶ νὰ σοῦ λέγῃ ὅτι εἶσαι ἐλεύθερος νὰ παραγγείλῃς ὅ,τι θέλης καὶ αὐτὸς νὰ τρώῃ κρέας.Ἕνας ἐπιστήθειος μακαρίτης φίλος μου ἦταν δεδηλωμένος ὁμοφυλόφιλος (κάτι ποὺ καταδικάζεται ἀπὸ τὴν Ἐκκλησία) καὶ ἄθεος. Παρὰ ταῦτα παρέμεινε φίλος μέχρι θανάτου καὶ τὸν ἔκλαυσα. Τὶς Μεγάλες Παρασκευὲς ἐκάλει φίλους του σὲ ταβέρνα γιὰ νὰ φᾶνε κρέας. Φυσικὰ ποτὲ δὲν ἐδέχθην νὰ μὲ συμπεριλάβῃ στὴν παρέα του.

ε) Ὁ μεγάλος μου υἱὸς εἶναι ἰνδουϊστής. Ὅταν ἔρχεται σπίτι μου θέλει ὁ ἴδιος νὰ ἐτοιμάσῃ τὸ γεῦμα καὶ δὲν δέχεται νὰ κάτσῃ στὸ τραπέζι μαζί μου ἐὰν ἐγὼ δὲν τρώγω τὰ νηστίσιμα ποὺ τρώγει αὐτός. Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ ῥαμαζανιοῦ ἡ μεγαλύτερη ὕβρις εἶναι νὰ κάτσῃς ἐνώπιον μουσουλμάνου καὶ νὰ τρῶς.

στ) Συμπέρασμα. Στὴν θρησκευτικὴ ὁρολογία οἱασδήποτε θρησκείας, σατανικὸ θεωρεῖται ὅ,τιδήποτε προσβάλλει τὰ θεῖα καὶ συνεπῶς ὁ ἑλληνικὸς λαὸς ἔχει ὑποπέσει στὸν σατανισμὸ καὶ ὅσο δὲν μεταμεληθῆ θὰ συνεχίσῃ νὰ εἶναι ὑπόδουλος στὴν βία. Ὁ Χριστὸς εἶπε: ὅταν ἔχεις νὰ διαλέξῃς μεταξὺ τοῦ πατέρα καὶ τῆς μητέρας καὶ Ἐμένα θὰ διαλέξῃς Ἐμένα. Ὅταν ἡ σύζυγος ἔχει νὰ διαλέξῃ μεταξὺ τῆς πρώην οἰκογενείας του καὶ τὴν παροῦσα μὲ τὸν συζυγό του, ἐπιλέγει τὸν ἄνδρα της.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             23 Αὐγούστου 2018


Aug 21, 2018

438 - Ἄξεστος στὶς θρησκεῖες ὅπως καὶ στὶς ἰδεολογίες ὁ Γραικύλος



ἐφημερὶς «Ἐλεύθερη Ὥρα» τῆς 21 Αὐγούστου 2018, δημοσιεύει στὸ ἐξώφυλλό της τὴν παραπάνω εἰκόνα μὲ τὴν Ἐμινὲ Ἔρντογαν νὰ φορᾷ σταυρό, μὲ τὸν ἑξῆς σχολιασμό: «Κρυπτοχριστιανὴ γυναῖκα τοῦ Ἔρντογαν!». δὲ Ἔρντογαν δὲν  εἶναι ὀρθόδοξος σουννίτης ἀλλά, ὅπως μητέρα τοῦ Ὀζάλ, ἀνήκει στὴν Ἀδελφότητα τῶν σούφιδων Νακσιμπέντι, συνεχιστὴς, στὴν Ὀθωμανικῆ Αύτοκρατορία τῶν Μπεκτασίδων-Ἀλεβήδων:  «Erdoğan is a member of the Community of İskenderpaşa, a Turkish sufistic community of Naqshbandi tariqah» (Wikipedia)

438 - Ἄξεστος στὶς θρησκεῖες ὅπως καὶ στὶς ἰδεολογίες Γραικύλος

Σὲ προηγούμενα ἄρθρα ἀπεκάλυψα τὴν πλήρη ἔλλειψι γνώσεως τῶν ἰδεολογιῶν ἀπὸ τὸν Γραικύλο ποὺ τὸν ὠθεῖ στὸν κομματισμὸ καὶ τὸν φανατισμό. Ἔτσι στὸν φανατισμὸ μεγάλης μερίδος κομμουνιστῶν, φιλελευθέρων καὶ φασιστῶν ἀντιστοιχεῖ καὶ φανατισμὸς μεγάλης μερίδος ἑβραίων, μουσουλμάνων καὶ ὀρθοδόξων χριστιανῶν.Στὸν παράλογο ἀντιφασισμὸ ἀντιστοιχεῖ καὶ παράλογος ἀνθεβραϊσμός
Ἔτσι στὸ facebook ἔχουμε ὑστερικὲς ὁμάδες ὅπως «ἀντικομμουνιστικὴ λέσχη», οἱ Ἀντίφα οἱ ἀνθεβραϊστές. Ἀλλὰ ἔχουμε καὶ  φανατικοὺς ὀρθοδόξους χριστιανούς καὶ μουσουλμάνους. Ὅλα αὐτὰ τὰ κομματιασμένα πλάσματα προέρχονται ἀπὸ ὁμάδες ἀμαθῶν πνευματικῶς ἀσταθῶν.

Οἱ μουσουλμᾶνοι  κάνουν τὴν διαφορὰ μεταξὺ τῶν εἰδωλολατρῶν ποὺ δὲν σέβονται καὶ τῶν πιστῶν τοῦ Βιβλίου ποὺ σέβονται, δηλαδὴ τῆς Ἁγίας Γραφῆς τῶν τριῶν ἱερῶν βιβλίων (Παλαιὰ Διαθήκη, Καινὴ Διαθήκη, Κοράνιο).Ὅταν ἀνέβηκε στοὺς κινηματογράφους, ἀμερικανικὴ ταινία τοῦ Σκορτσέζε, « τελευταῖος πειρασμός» τοῦ Καζαντζάκη, ποὺ ἐθεωρήθη ὑβριστικὴ γιὰ τὸν Χριστό, οἱ μὲν χριστιανοὶ διεμαρτυρήθησαν χωρὶς νὰ πράξουν, οἱ δὲ Τοῦρκοι  ποὺ ὡς μουσουλμᾶνοι ἀγαποῦν τὸν Χριστὸ ὡς προφήτη, ἐξωργίσθησαν καὶ ἐπολιώρκησαν βιαίως τοὺς κινηματογράφους ποὺ ἐπρόβαλαν τὸ φίλμ.

Πράγματι, οἱ μουσουλμᾶνοι θεωροῦν τὸν Μωάμεθ ἀσυναγώνιστο Προφήτη, ὁποῖος ὅμως ἀκολουθεῖται ἀπὸ πέντες μεγάλους προφῆτες: τὸν Ἀδάμ, τὸν Νῶε, τὸν Ἀβραάμ, τὸν Μωϋσῆ καὶ τὸν  Χριστό.

Οἱ μουσουλμᾶνοι καὶ οἱ ἑβραῖοι δὲν τρῶνε χοιρινό. Ὅταν καλοῦν στὸ τραπέζι τους, στὸ ἑστιατόριο στὸ σπίτι τους, χριστιανούς, ἀπαιτοῦν ἀπὸ τοὺς χριστιανοὺς καλεσμένους τους νὰ μὴν φᾶνε καὶ αὐτοὶ χοιρινό, λόγῳ  σεβασμοῦ πρὸς τοὺς μουσουλμάνους ἑβραίους συνδαιτυμόνες τους. Ὅταν οἱ ὀρθόδοξοι χριστιανοί, οἱ ὁποῖοι σήμερα κατὰ τὴν πολὺ μεγάλη πλειοψηφία τους δὲν νηστεύουν, καλοῦν τὶς Τετάρτες καὶ τὶς Παρασκευὲς ὀρθοδόξους ποὺ νηστεύουν καὶ οἱ οἰκοδεσπῶτες τρῶνε ἐνώπιόν τους κρέας, βασιζόμενοι στὴν δυτικὴ θεωρία ἀνθρωπίνων  δικαιωμάτων ὅτι καθένας εἶναι ἐλεύθερος νὰ κάνῃ ὅπως θέλῃ: οἰκοδεσπότης τρώει κρέας καὶ καλεσμένος τρώει νηστίσιμα.

Στὸν Ζ΄ αἰῶνα τὸ Ἰσλὰμ διεδόθη ἀστραπιαίως μεταξὺ τῶν χριστιανῶν τῆς Ῥωμαϊκῆς (Βυζαντινῆς) Αὐτοκρατορίας, ὡς χριστιανικὴ αἵρεσις, ἐπειδὴ οἱ μουσουλμᾶνοι ἦσαν συνεπεῖς μὲ τὰ πιστεύω τους σὲ ἀντίθεσι μὲ τοὺς χριστιανοὺς οἱ ὁποῖοι ἀλλὰ ἐδόξαζαν καὶ ἄλλα ἔπρατταν.

Σήμερα τὸ Ἰσλὰμ θὰ ἐπιβληθῇ ἐπὶ τῶν χριστιανικῶν πληθυσμῶν, ὄχι οἱ φανατικοὶ τζιχαδιστὲς οἱ ὁποῖοι ἀλλὰ πρεσβεύουν καὶ ἄλλα πράττουν, ἀλλὰ οἱ πιστοὶ μουσουλμᾶνοι ποὺ ἐν συγκρίσει μὲ τοὺς δῆθεν σημερινοὺς χριστιανούς ὑπερτεροῦν σὲ ἦθος καὶ σὲ ἀγνὴ πίστι.

Ἐκτὸς καὶ ἐὰν οἱ κατὄνομα χριστιανοί ἀνανήψουν καὶ ἐπανέλθουν στὸν Τριαδικὸ Θεό.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 21 Αὐγούστου 2018