Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Jan 17, 2020

537 – Τὰ ΜΚΟ ὡς στρατὸς κατοχῆς καὶ τὸ ΚΚΕ





Ἑλλὰς σκλαβωμένη ἀπὸ τὴν ΕΕ καὶ τὸν στρατό της τῶν ΜΚΟ

537 – Τὰ ΜΚΟ ὡς στρατὸς κατοχῆς καὶ τὸ ΚΚΕ

Τὸ 1941 ὑπὸ τὴν ἔμπνευσι τοῦ ΚΚΕ ἱδρύθη τὴν ἴδια χρονιὰ ἡ ἐθνικὴ ἀντίστασις κατὰ τῆς γερμανικῆς κατοχῆς μὲ ἀπελευθερωτικὸ στρατὸ τὸν ΕΛΑΣ. Σήμερα μετὰ ἀπὸ μία δεκαετία βρυξελλικῆς κατοχῆς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ὁ στρατὸς κατοχῆς της, τὰ περίφημα ΜΚΟ, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ μεταναστευτικοῦ ὅπλου, κατέχουν τὴν Ἑλλάδα χωρὶς νὰ ὀργανωθῇ ἡ παραμικρὴ ἔνοπλη ἀντίστασις οὔτε ἀπὸ τὸν λαὸ οὔτε ἀπὸ τὸν στρατό.

Ὅσοι ἔχουν παραμείνει στὴν κατεχομένη χώρα –ἐλάχιστοι πλέον- ἔχουν χάσει κάθε ἐλπίδα ἀπελευθερώσεως καὶ ἡ ἀποδεκατισμένη νεολαία γιὰ νὰ ἐπιβιώσῃ συνεργάζεται μὲ τὸν ἐχθρὸ γιὰ μία θέσι ντελιβερᾶ καὶ γκαρσόνι  στὰ ξενοδοχεῖα.
Δὲν ὀργανώνεται  δίκη δωσιλόγων τῶν ἑκάστοτε κατοχικῶν κυβερνήσεων μετὰ μία ἐνδεχομένη ἀπελευθέρωσι ἀπὸ τὴν σκλαβιὰ τῆς ΕΕ καὶ τοῦ στρατοῦ της τῶν ΜΚΟ.  Καὶ ἐντυπωσιάζει τὸ γεγονὸς ὅτι τὸ σημερινὸ ΚΚΕ, συνεχιστὴς τοῦ ΚΚΕ τοῦ 1941, καταναλώνεται μὲν σὲ δίκαιες ἀπεργεῖες καὶ διαδηλώσεις  γιὰ τὴν ὑπεράσπισι τῶν ἐργατικῶν δικαιωμάτων τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀλλά,  ἄν καὶ καταδικάζει ἔντονα τὴν κατοχὴ τῆς χώρας ἀπὸ ΕΕ καὶ ΝΑΤΟ, δὲν ἔχει κἄν προσπαθήσει νὰ ὀργανώσῃ ἕναν ἀπελευθερωτικὸ στρατό, ἕναν νέο ΕΛΑΣ.

Οἱ δὲ ἑλληνικὲς ἔνοπλες δυνάμεις δὲν ἐξεγείρονται κατὰ τῆς ἐσωτερικῆς κατοχῆς μὲ  τὸ ὀξύμορο νὰ βλέπουμε σήμερα τὸν παγκόσμιο ἡγέτη τοῦ δυτικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, τὸν ἀμερικανὸ πρόεδρο Δονᾶλδο Τράμβιο, νὰ πρωτοστατῇ κατὰ τοῦ ΝΑΤΟ μόνος του! Ὅσο γιὰ  τὴν δρᾶσι τοῦ Ῥουβίκωνα καὶ τῶν Ἐξαρχείων πρόκειται γιὰ περιθωριακὲς ἀντιστασιακὲς κινήσεις χωρὶς ἀποτελεσματικότητα.

Ἡ ἑλληνικὴ παρακμὴ εἶναι δεδομένη καὶ τὸ ΚΚΕ δικαίως ἐπικαλεῖται τὴν σημερινὴ θλιβερὴ κατάστασι τῆς χώρας γιὰ νὰ διακυρήξῃ ὅτι παρὰ τὶς προσπάθειές του οἱ ἀντικειμενικὲς συνθῆκες δὲν εἶναι ὥριμες γιὰ μία ἐπανάστασι. Ἀλλὰ περιμένοντας νὰ γίνουν ὥριμες ἡ χώρα θὰ ἀποβιώσῃ. Ὁ Κάστρο στὴν Κούβα τὸ 1952 δὲν ἐπερίμενε νὰ ὡριμάσῃ ἡ κατάστασις γιὰ νὰ ἐπαναστατήσῃ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                   17 Ἰανουαρίου 2020

Jan 10, 2020

536 - Ἡ λαϊκὴ ἀνάγκη βασιλέως




Ἡ Ἐρντογανικὴ διῶρυξ τοῦ Βοσπόρου


36 - Ἡ λαϊκὴ ἀνάγκη  βασιλέως

Ὁ λαὸς δὲν ζῇ μόνον μἐ ἄρτον. Ἀπαιτεῖ ὄνειρο. Ἀπαιτεῖ μεγαλεῖο. Ἡ δημοκρατία βασισμένη στὸν μῦθο τῆς ἰσότητος καταστρέφει τὸ ὄνειρο. Στὴν ὑπηρεσία καὶ μόνον τοῦ χρήματος ἡ δημοκρατία εἶναι τὸ πολίτευμα τῶν ἐπιχειρηματιῶν μέσῳ ἀσυστόλων διαφημίσεων ποὺ ὑποτάσσει τὸν λαὸ στὴν ξέφρενη ἐκμετάλλευσι μὲ τὴν αὐταπάτη τῆς ἐλευθερίας.

Ὅμως ὁ ἄνθρωπος ἀδυνατεῖ νὰ ζήσῃ χωρὶς νὰ πλαγιάζῃ τὴν νύκτα γιὰ νὰ ὀρεινευθῇ. Κρατῶντας τον βιαίως ξύπνιο τοῦ ἀπαγορεύεις τὸ ὄνειρο καὶ τὸν ῥίχνεις στὸν καθημερινὸ ἀγῶνα πεζοδρομίου γιὰ συσώρευσι χρήματος μὲ κάθε μέσον, δηλαδὴ μὲ τὴν μετάλλαξί του σὲ μηχανὴ ποταπῶν ἀναγκῶν. Ἔτσι τὸ ζῶο γίνεται ἀνώτερο ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο διότι τὸ ζῶο δὲν γνωρίζει ἀπὸ δημοκρατία καὶ ἐπιδιώκει νὰ ἀγαπηθῇ καὶ νὰ ἀγαπήσῃ ἐν μέσῳ τῶν νόμων τῆς φύσεως. Ἀποβλέπει στὴν ὑπακοὴ σὲ ἀφεντικό, σὲ θεό, ὅπως ὁ μαθητευόμενος στὸ μοναστῆρι ὑπακούει στὸν πνευματικό του δάσκαλο.

Ἐπεράσαμε στὴν Δύσι μετὰ τὸ 1945 ἀπὸ μία ἐξουθενωτικὴ μακρᾷ περίοδο δημοκρατίας καὶ σήμερα Εὐρωπαῖοι καὶ Ἀμερικανοὶ εἶναι πλήρως ἐξηντλημένοι ἀπὸ ἔλλειψι ὕπνου καὶ ὀνείρων. Ἀποβλέπουν σπαρακτικὰ νὰ ἐπανεύρουν τὸν ἀπόλυτο ἡγέτη στὸν ὁποῖο θὰ παραδωθοῦν ὅπως ὁ σκύλος στὸ ἀφεντικό του ἐπιζητῶντας τὰ χάδια του καὶ τὴν ἀγάπη του.

Καὶ ἔτσι ἐπανέρχονται στὸ προσκύνιο οἱ ἡγέτες βασιλεῖς στὴν Εὐρώπη καὶ τὴν Ἀμερική, διότι στὸν ὑπόλοιπο κόσμο δὲν εἶχαν ποτὲ λείψει. Ὀνομάζονται  Πούτιν, Τράμβιος καὶ Ἔρντογαν.

Γράφει ὁ φίλος μου, ὁ Ἀλέκος Παπαδόπουλος, σὲ ἄρθρο ἐπικρίνοντας τὴν ἀνάγκη ὀνείρου στὴν ἄλλη πλευρὰ τοῦ Αἰγαίου, μὲ τίτλο: «Ὁ Ἔρντογαν ὀραματίζεται τὴν διώρυγα τοῦ Βοσπόρου καὶ αὔριο ἴσως τὸν ἥλιο μὲ τὸ φεγγάρι» ποὺ λέγει: 

«Τὸ ἐπίκαιρο θέμα ποὺ ἀπασχολεῖ ἐδῶ καὶ μέρες τοὺς Τούρκους πολῖτες, δὲν εἶναι οὔτε αὐτὸ τοῦ Αἰγαίου, οὔτε οἱ ὑδρογονάνθρακες, οὔτε τὸ πολεμικό ὑλικὸ ποὺ ἀρνεῖται νὰ πωλήσει στὴ χώρα τους ἡ Αμερική. Οὔτε καὶ ἡ ἀποστολὴ στρατοῦ στὴ Βεγγάζη, ἀλλὰ τῆς διώρυγας ποὺ θέλει νὰ δημιουργήσει ὁ Ἔρντογαν στὸ Βόσπορο, γιὰ νὰ συνδέσει τὴν Μαύρη Θάλασσα στὸ βορρά μὲ τὴ θάλασσα τοῦ Μαρμαρᾶ πρὸς νότο, μὲ τὸ πρόσχημα ὅτι θὰ διευκολύνει ἔτσι τὴν κυκλοφορία τῶν πλοίων καὶ θὰ ἀποτρέψει τὰ ἀτυχήματα στὸ φυσικὸ στενὸ τοῦ Βοσπόρου... Ὁ Ερντογάν ὁραματίζεται,  ἀλλά καὶ ὑπόσχεται ἐθνικὰ πάρκα σὰν τὸ Χάϊντ Πὰρκ τοῦ Λονδίνου καὶ σὰν τὸ Σέντραλ Πὰρκ τῆς Νέας Ὑόρκης.

»Μὲ προβληματίζει ἡ σκέψη μήπως ὁ Ἔρντογαν ἐμπνέεται ἀπὸ τὸν Νέρωνα. Μήπως καὶ θέλει νὰ περάσει στὴν ἱστορία ὡς σύγχρονος Νέρων ἤ ὡς κάποιος ἄλλος δικῆς του σύλληψης.Τὶ καὶ ἄν ὁ μὲν ἦταν αὐτοκράτωρ τῆς Ῥώμης καὶ ὁ ἄλλος κατόρθωσε νὰ αὐτοανακηρυχθεῖ αὐτοκράτωρ τῆς Τουρκίας καὶ μάλιστα ὕστερα ἀπὸ 1956 χρόνια, σὲ μία ἐποχὴ ποὺ ὑποτίθεται ὅτι ἐκλείπουν οἱ αὐτοκρατορίες».

Ἡ Ἑλλὰς περιμένει τὸν αὐτοκράτωρά της γιὰ νὰ μὴν πεθάνῃ.

Δημήτρης Κιτσίκης                               10 Ἰανουαρίου 2020

Jan 1, 2020

535 - Οἱ ἥρωες ἐν ζωῇ, ἐν θανάτῳ καὶ ἐν μεταθανατίῳ ζωῇ


Ἔργο τοῦ Ῥέμπραντ


535 -  Οἱ ἥρωες ἐν ζωῇ, ἐν θανάτῳ καὶ ἐν μεταθανατίῳ ζωῇ

Σχολιαστὴς στὸ Προσωποβιβλίο: Ποία η διαφορά μεταξύ Θάνου Μικρούτσικου και Γιάννη Σπανού και ο πρώτος κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη και ο δεύτερος όχι; – Επειδή η Ελλάδα είναι το τελευταίο Σοβιέτ της ΕΕ, όπου εκτός από τα ευχολόγια των ελληνόφωνων πολιτικών  της περί «μετανάστριας Προέδρου της Δημοκρατίας» και λοιπών αναστεναγμών περί «Ισλάμ» και «προσφυγιάς» και «ανοικτών συνόρων», κοινώς σουρωτήρια, για να αντλούνται οι ψήφοι μέχρι να εξαφανιστούν και οι κομμουνιστές και τα κόμματά τους από τα αντίστοιχα των «μεταναστών»: Είναι αμαρτία να γεννιέσαι «Έλλην» κι όχι κομμουνιστής σύμφωνα με τους όρους της «ισότητας» δια μέσου της εφαρμοζόμενης φτώχειας και του κοινωνικού «ρατσισμού» υπέρ της παγκοσμιοποιημένης μάζας.Είθε η Λευτεριά να λάμψει γρήγορα στην σκλαβωμένη Ελλάδα πριν καούν μαζί με τα ξερά και τα χλωρά και δεν προλάβουν οι μελλοντικές γενιές να ζήσουν σκηνές απείρου κάλλους.Να πηγαίνουν οι εισφορές των Ελλήνων σύμφωνα με την επιθυμία του θανόντος στους μετανάστες από την μια, κι από την άλλη, σε ημέρες λιτότητας και φτώχειας, τα χρήματά τους να δίνονται στην δωρεάν κηδεία του εκλιπόντος! Για τα άλλα που πάνε σε υψηλομισθίες ΜΚΟ και επιδόματα μεταναστών λόγος ουδείς να γίνεται. Να μία Ανισότητα με το συμπάθιο δια μέσου της ισότητας!

Ἀπάντησις: Παναγιώτη ἔχεις δίκαιο γιὰ τὴν διαφορὰ τιμῆς ποὺ ἐδόθη στὸν Θᾶνο Μικρούτσικο καὶ τὸν Γιάννη Σπανὸ ποὺ ἀπεβίωσαν τὴν ἴδια περίπου χρονικὴ περίοδο. Τὸ κατεστημένο μιᾶς οἱασδήποτε κοινωνίας εὐλογεῖ τὰ γένια της. 

Π.χ. ἡ ἀθλία καμαρίλα τῶν δημοσιογράφων ποὺ σχεδὸν ὅλοι ἀρχίζουν νὰ μασᾶνε ὡς δημοσιογράφοι κομμουνιστὲς στὸν Ῥιζοσπάστη γιὰ νὰ καταλήξουν στὶς δεξιὲς ἀστικὲς ἐφημερίδες, μόλις ἀποβιώνει ἕνας ἐξ αὐτῶν πιὸ μέτριος καὶ ἀπὸ τοὺς μετρίους τὸν παρουσιάζουν ἀπὸ τὰ κανάλια ὡς ἀναπλήρωτη ἀπώλεια γιὰ τὸν πολιτισμό.Γι αὐτὸ καὶ μόνον πολὺ μετὰ θάνατον ὁ μεγάλος ἀναδεικνύεται μεγάλος. 

Ἕνα ἀπὸ τὰ χιλιάδες παραδείγματα εἶναι ὁ θάνατος τοῦ Ὁλλανδοῦ ζωγράφου Ῥέμπραντ ποὺ ἀφοῦ ἔγινε πασίγνωστος καὶ πάμπλουτος ὡς ζωγράφος τοῦ ὁλλανδικοῦ κατεστημένου τῶν ἐμπόρων τοῦ Ἄμστερνταμ ἀπεβίωσε πάμπτωχος καὶ ξεχασμένος μέχρι ποὺ ἑκατὸ χρόνια μετὰ τὸν θάνατό του ἐπανῆλθε στὸ Πάνθεον τῶν ἡρώων τῆς Ἱστορίας. 

Κι ἐγὼ κάνω τὸ "λάθος" νὰ ὑποστηρίζω τελείως ἀσυμβίβαστες ἰδεολογικὲς ὁμάδες, π.χ. τὸ ΚΚΕ καὶ τὴν Χρυσῆ Αὐγή,τὸν ἑλληνισμὸ καὶ τὸν ὀθωμανισμό, τὴν χριστιανικὴ Ὀρθοδοξία καὶ τὸν Ἰουδαϊσμό, τὴν μοναρχία καὶ τὸν Ἄρη Βελουχιώτη. Συνεπῶς εἶναι σίγουρο ὅτι ὅταν πεθάνω οὐδεὶς ἀπὸ τὶς ἀντιφατικὲς αὐτὲς παρατάξεις  θὰ ἀναλάβῃ νὰ μὲ δοξάσῃ παρὰ μόνον πολλὰ χρόνια μετὰ τὸν θάνατό μου. 

Αὐτὴ ἡ διαπίστωσις εἶναι ἡ ἁπλῆ ἀλήθεια καὶ δὲν ἔχει καμμία σχέσι μὲ κάποιο εἰδικὸ καθεστώς, τὸ σοβιετικό, τὸ δημοκρατικό, τὸ φασιστικὸ κλπ. Πρέπει νὰ διαλέξῃς μεταξὺ τοῦ παρόντος καὶ τὴν ὑστεροφημία μετὰ θάνατον. Σπανίως ἐπιτυγχάνεις μὲ ἀκροβατισμοὺς νὰ τιμηθῇς καὶ ἐν ζωῇ καὶ μετὰ θάνατον. Δημήτρης Κιτσίκης

Ἀπὸ τὸ βιβλίο μου, «Ἡ Τρίτη ἰδεολογία καὶ ἡ Ὀρθοδοξία» (Ἐκδόσεις Ἀκρίτας, 1990, σελίς 29): «Ὁ Ῥέμπραντ ἐκατάλαβε ὅτι εἶχε πάρει λάθος δρόμο. Σιγὰ σιγὰ ἀπομονώνεται καὶ ζωγραφίζει βιβλικὰ θέματα λουσμένα σὲ πνευματικὸ φῶς. Ὁ πίναξ του «Οἱ μαθητὲς ἐν Ἐμμαούς» εἶναι ἡ ἄρνησις τοῦ «μαθήματος τῆς ἀνατομίας». Καὶ ὁ πρώην πλούσιος ζωγράφος ποὺ τόσο ἐκτιμοῦσε τὸ ἀστικὸ κατεστημένο τῆς Ὁλλανδίας, ἀπεβίωσε ἀπομονωμένος πάμπτωχος, ἀφήνοντας μόνον τὰ ῥοῦχα του καὶ τὰ πινέλα του. Μὲ τὸν τρόπο του ὁ Ῥέμπραντ ὑπῆρξε ἕνας ἅγιος, ὁ ὁποῖος ἠρνήθη τελικὰ τὸ πνεῦμα τῆς Ἀναγεννήσεως».

Δημήτρης  Κιτσίκης                                  1η Ἰανουαρίου 2020




Οἱ ἅγιοι ἐκτελεσθέντες ἀγωνιστὲς τῆς Κομμούνας τῶν Παρισίων τοῦ 1871
(ἱστορικὸ ντοκουμέντο ποὺ ἀφηρέθη ἀπὸ τὸ facebook ὡς ἄσεμνο!)

Dec 28, 2019

534 -Κιτσίκης-Ὀζάλ: Association Française de Science Politique (AFSP) Paris 2013-Gilles Bertrand

534 - Association Française de Science Politique (AFSP) Paris 2013-Gilles Bertrand

Ἡ θεωρία τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη περνᾷ στὸν πνευματικό του μαθητή, τὸν πρόεδρο τῆς Τουρκίας Τουργκοὺτ Ὀζάλ καὶ μετὰ στὸν Ἔρντογαν ὡς περιοχή-ἄξων

Dimitri Kitsikis' s  Intermediate Region Theory taught to his spiritual pupil the president of Turkey Turgut Özal ans subsequently to President Erdoğan as Pivot State Doctrine

Dimitri Kitsikis and Turgut Özal in the Turkish State helicopter










Dec 27, 2019

533 – Περιμένοντας τὸν Θεὸ ἐκδικητή




533 – Περιμένοντας τὸν Θεὸ ἐκδικητή

Ἡ Παλαιὰ Διαθήκη ἀποδεικνύει ὅτι στὶς περιόδους σήψεως τῆς κοινωνίας ὅπως εἶναι ἡ σημερινή, ἡ σπάθη τοῦ Θεοῦ καταφέρεται κατὰ τῶν σαπισμένων σωμάτων καὶ τὰ μεταβάλη σὲ δύσοσμα κορμιά.

Γνωρίζομε ὅλοι ὅτι ἡ σημερινὴ παγκόσμια κοινωνία εὑρίσκεται στὸ ἔσχατο τῆς παρακμῆς. Εἶναι χωρὶς νόημα νὰ ἀπαριθμήσουμε ὅλες τὶς ἀμέτρητες πτυχὲς αὐτῆς τῆς παρακμῆς ποὺ ἐπιφέρει ἡ πανταχοῦ παροῦσα ὀσμὴ τοῦ θεοῦ χρήματος τῆς καπιταλιστικῆς κοινωνίας ποὺ ἀπὸ τὰ βάθη τῆς ἀσυλήπτου δουλείας μας ὀνομάζομε φιλελεύθερη κοινωνία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων τοῦ ἀτομισμοῦ.

Μόνον ὁ ἀπόλυτος τζιχαδισμὸς ἀπὸ τὸν Μωϋσῆ στὸν Χίτλερ εἶναι πλέον σὲ θέσι νὰ ἐπιφέρῃ ἐπάνω στὸν πλανήτη τὴν καθαρκτικὴ πυρηνικὴ φωτιὰ τῶν Σοδόμων καὶ Γομόρων στοὺς ῥυθμοὺς τοῦ Black Friday, Santa Claus καὶ Jingle Bells.

Ὅλος ὁ πλανήτης τρέμει τὴν ἀναπόφευκτη ἐπερχομένη ἐκδίκησι τοῦ Θεοῦ τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ἀλλὰ ὅλοι μας τὴν ἐπιθυμοῦμε στὴν ἀπελπισία μας γιὰ νὰ ἐξέλθουμε ἀπὸ τὸ ἀδιέξοδο τοῦ καπιταλισμοῦ, τὴν κοινωνία ποὺ ἐφηῦρε ὁ ἴδιος ὁ Σατανᾶς μέχρι τὴν Δευτέρα Παρουσία, κατόπιν τῆς πτώσεως ἀπὸ τὸν Παράδεισο, γιὰ νὰ κρατᾷ τὴν ἀνθρωπότητα ὑπὸ τὸ πέλμα τῶν ἠθικῶν φρικαλεοτήτων του.

Τὴν ἡμέρα ποὺ ὁ τεράστιος πυρηνικὸς ἀμανίτης θὰ ἀνέβῃ μέχρι τὴν στρατόσφαιρα γιὰ νὰ καύσῃ ὅλη τὴν ἐπιφάνεια τῆς γῆς μία τεραστία ἀνακούφισι θὰ συλλάβῃ τὰ ἀπανθρακωμένα κουφάρια ἀνθρώπων καὶ ζώων ἀποπνέοντας τὴν προσμονὴ μίας νέας ἀρχῆς, μίας νέας Παλαιᾶς Διαθήκης. Γιαχβέ, εἶσαι ὁ μόνος ἀθάνατος καὶ δίκαιος στὴν ἐκδικητικότητά σου!

Ἡ αἰτία τοῦ τζιχαδισμοῦ δἐν εἶναι ὁ θρησκευτικὸς φανατισμός. Οἱ περισσότεροι τζιχαδιστὲς δὲν εἶναι πραγματικὰ θρησκευόμενοι. Ἕνας δυτικοευρωπαῖος χριστιανὸς δὲν περνᾷ στὶς τάξεις τοῦ Ἰσλὰμ ἀπὸ ἀλλαγὴ θρησκευτικῆς πίστεως. Ἡ ἐξήγησις τῆς σκληρότητος τοῦ τζιχαδισμοῦ εἶναι τὸ αἴσθημα ἀπελπισίας τῶν νέων ἐνώπιον τῆς ἀπανθρώπου ὑφῆς τοῦ καπιταλισμοῦ. Καταπολεμοῦν τὸν καπιταλιστικὸ σατανᾶ γινόμενοι οἱ ἴδιοι σατανιστές.

Τὸ Ἰσλὰμ ὅπως καὶ ὁ χριστιανισμὸς καταδικάζει ἀπολύτως τὴν αὐτοκτονία. Συνεπῶς ἕνας βαθιὰ θρησκευόμενος μουσουλμᾶνος ἤ χριστιανὸς δὲν γίνεται νὰ μετατρέπεται σὲ βόμβα καὶ νὰ ἐκρήγνυται. Ὁ τζιχαδιστὴς πέρνει ναρκωτικὰ καὶ σκληρὰ οἰνοπνευματώδη ποτὰ ποὺ ἀπαγορεύονται ἀπὸ τὴν θρησκεία του καὶ αὐτοκτονεῖ ἀπελπισμένα. Εἶναι τὸ ἀποτέλεσμα τῆς σκληρῆς καπιταλιστικῆς ἐκμεταλλεύσεως τοῦ ἀνθρώπου ἀπὸ τὸν ἄνθρωπο. Ὁ καπιταλισμὸς ἐρήμωσε ὅλον τὸν πλανήτη μὲ τὴν ἀποικιοκρατία καὶ τὸν ἰμπεριαλισμὸ καὶ συνεχίζει νὰ τρώγῃ τὰ σωθικά του ἀκόμη καὶ στὶς χῶρες ἐκκινήσεώς του, τὴν Δύσι, μὴν ἀφήνοντας κανέναν ἄνθρωπο ἀλώβητο, λευκὸ ἤ μαῦρο, πλούσιο ἤ πτωχό.

Τίποτα δἐν ἔχει ἀλλάξει ἀπὸ τότε ποὺ τὸ 1848, τὸ κομμουνιστικὸ μανιφέστο ἔλεγε: «Ἡ ἀστικὴ τάξις ἔσκισε τὸ πέπλο τῆς αἰσθηματικότητος ποὺ ἐσκέπαζε τὶς οἰκογενειακὲς σχέσεις καὶ τὶς ὑπεβίβασε στὸ ἐπίπεδο ἁπλῶν χρηματικῶν συναλλαγῶν». Νεοφιλελευθερισμὸς δὲν ὑπάρχει. Σοσιαλδημοκρατία δὲν ὑπάρχει. Ὑπάρχει πάντα σκέτη ἡ κτηνωδία τοῦ καπιταλισμοῦ. Ναί, ὁ ἀτομισμὸς τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων εἶναι ὁ ἴδιος ὁ Σατανᾶς ποὺ ὁπλίζει τὸ χέρι τῶν τζιχαδιστῶν. Viva la muerte!


Δημήτρης Κιτσίκης                           27 Δεκεμβρίου 2019






Dec 26, 2019

532 - Ὁ Ἑλληνογάλλος Δημήτρης Κιτσίκης ἔκαμε τὴν μεγαλύτερη γεωπολιτικὴ ἀνακάλυψι τοῦ Κ΄ αἰῶνος: ἀνεκάλυψε τὴν ὕπαρξι τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς


The Greek-French geopolitician Dimitri Kitsikis discoverer of the Intermediate Region civilization

532 - Ὁ Ἑλληνογάλλος Δημήτρης Κιτσίκης ἔκαμε τὴν μεγαλύτερη γεωπολιτικὴ ἀνακάλυψι τοῦ Κ΄ αἰῶνος: ἀνεκάλυψε τὴν ὕπαρξι τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς


HOW WAS DISCOVERED THE «INTERMEDIATE REGION» AS THE 3rd CIVILIZATION
ΠΩΣ ΑΝΕΚΑΛΥΦΘΗ Η ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΠΕΡΙΟΧΗ ΩΣ ΤΡΙΤΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ
COMMENT FUT DECOUVERTE LA «REGION INTERMEDIAIRE» EN TANT QUE 3e CIVILISATION

Πολλοὶ διερωτῶνται γιατὶ ὁ Κιτσίκης συγκαταλέγεται μεταξὺ τῶν τριῶν μεγάλων γεωπολιτικῶν τοῦ Κ΄αἰῶνος, μαζὶ μὲ τὸν Βρεταννὸ Halford Mackinder καὶ τὸν Γερμανὸ Karl Haushofer. Ἡ ἀπάντησις εἶναι ὅτι ὁ Κιτσίκης ἔκαμε τὴν πλέον σημαντικὴ ἀνακάλυψι στὸν τομέα τῆς πλανητικῆς γεωπολιτικῆς, τοῦ τρίτου πολιτισμοῦ πέραν τῆς Ἀνατολῆς καὶ τῆς Δύσεως, πολιτισμοῦ ποὺ ὠνόμασε Ἐνδιάμεση Περιοχὴ καὶ ποὺ σήμερα πλέον ἔχει περάσει dans le domaine public. Τὸ παρὸν ἱστολόγιο ἐζήτησε ἀπὸ τὸν ἴδιο τὸν Κιτσίκη νὰ παρουσιάσῃ τὸ ἱστορικὸ τῆς ἀνακαλύψεως, ἐκφραζόμενος στἀ ἑλληνικὰ ἀλλὰ καὶ στὰ γαλλικὰ ὡς ἑλληνογάλλος ποὺ εἶναι καὶ ποὺ τὸν διεκδικοῦν καὶ οἱ δύο χῶρες. Ἰδού, ἐν συντομίᾳ λοιπόν, τὰ ἀκόλουθα:

1 – Στὸ δεύτερο ἥμισυ τῆς δεκαετίας τοῦ 1960, στὸ Παρίσι, στὴν μεγάλη αἴθουσα τῆς Σορβόννης, συνεδρίαζε στὶς 4 Δεκεμβρίου 1966, ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ γάλλου ἀκαδημαϊκοῦ Jean-Baptiste Duroselle, ἡ σεβάσμια Société dHistoire Moderne (SHM) κατὰ τὴν ὁποία, παράλληλα μὲ τὴν καινοφανῆ κιτσικικὴ ἰδέα τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ ὁ Κιτσίκης ἀνεφέρθη σὲ μία ἄλλη ἔννοια τὴν ὁποία εἶχε συλλάβει, τὴν ἔννοια τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς. Εἶπε Duroselle :  «Je remercie vivement M. Kitsikis pour sa communication si solide et si admirablement  informée. On a pu remarquer à quel point le gouvernement grec, en lui donnant accès à une masse considérable de documents diplomatiques récents, a mis M. Kitsikis dans une situation infiniment plus favorable que celle des chercheurs français»

2 – Στὰ πρόθυρα, τὸ 1970, τῆς μεταβάσεως τοῦ Κιτσίκη ἀπὸ τὴν Σορβόννη στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ὀττάβας ὡς καθηγητής, καθιερώθη στὶς πανεπιστημιακές του παραδόσεις ἔκφρασις, «Ἐνδιάμεση Περιοχή», ἐπεκτείνοντας τὴν θεωρία του μέχρι ποὺ κατόπιν διεθνοῦς ἀναγνωρίσεως τοῦ ὅρου, στὶς 18 Νοεμβρίου 1999, καὶ τῆς ἀκαδημαϊκῆς προσφορᾶς του στὸν τομέα τῆς γεωπολιτικῆς, εἰσῆλθε στὴν Βασιλικὴ Καναδικὴ Ἀκαδημία, παρουσιαζόμενος πανηγυρικὰ ἀπὸ τὸν ἀκαδημαϊκὸ Robert H. Keyserlingk, γόνο σπουδαίας γερμανικῆς ἀριστοκρατικῆς δυναστείας τῶν Keyserling ἀπὸ τὸν Μεσαίωνα, ὁποῖος καὶ εἶπε

«Ainsi donc, la vénérable Société vous a reçu dans ses rangs. Vous qui professiez la marginalité comme un acte de foi. Mais il est vrai que votre compatriote Jean Cocteau avait, lui aussi, en fin de compte cédé aux honneurs quand on l’introduisit, un peu malgré lui, à l’Académie française…La haute estime dans laquelle vous ont tenu en France les plus grands noms de notre discipline, tels Fernand Βraudel ou Jean-Baptiste Duroselle, le coup de chapeau répété des politiciens à votre vision supérieure, ont abouti à un résultat étonnant :  il semble bien que personne, même vos contradicteurs les plus opiniâtres, n’a jamais mis en cause votre compétence et n’a jamais essayé de vous diminuer. Vous sembliez devenir intouchable…Parmi toutes vos idées nouvelles…est celle de Région intermédiaire, que vous allez nous présenter ce soir, cette Intermediate Region, Endiamese Perioche en grec, Arabölge en turc, Prelazni Region en serbo-croate, Region intermedia en  espagnol, Regiao Intermedia en portugais, Kawasan Perantara en indonésien, Seredynny Region en ukrainien, Regio Intermedia en catalan, Mejdynna Oblast en bulgare, Promejoutochny Region en russe   …Monsieur, avant l’ère de la mondialisation, vous nous avez ouvert au monde et nous avons ajouté à notre pays un Canadien cosmopolite de stature internationale…Monsieur, vous entrez dans le XXIe siècle, après être entré à l’Académie des lettres et des sciences humaines du Canada et donc, selon la formule établie, comme immortel. Vous le seriez tout autant comme poète, comme historien, mais aussi comme prophète. Sois donc le bienvenu, mon cher Dimitri!»

(Ὁ ἱστότοπος «Ἐνδιάμεση Περιοχή» ἐπεζήτησε καὶ ἔλαβε συνέντευξι ἀπὸ τὸν Δημήτρη Κιτσίκη, τμῆμα τῆς ὁποίας παρουσιάζεται παραπάνω, στὶς 26 Δεκεμβρίου 2019)

Dec 20, 2019

531 - Κατόπιν τοῦ σφαγιασμοῦ τῆς ῥωμαίϊκης ἀριστοκρατίας, μήπως ὁ Ἔρντογαν εἶναι σήμερα μιὰ κάποια λύσις μὲ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία;





Ἡγεμών, πρίγκιψ τῆς Σάμου


531 -  Κατόπιν τοῦ σφαγιασμοῦ τῆς ῥωμαίϊκης ἀριστοκρατίας,  μήπως ὁ Ἔρντογαν εἶναι  σήμερα μιὰ κάποια λύσις μὲ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία; 

Τὸ 1832 ἐσήμανε ἧττα τοῦ φαναριωτισμοῦ. Οἱ δυτικὲς δυνάμεις ποὺ προώθησαν τὴν ἀναγέννησιν τῆς ἀρχαιολατρίας μέσῳ τοῦ 1821 καὶ τῶν πλέον καθυστερημένων τμημάτων τῆς ῥωμηοσύνης τῆς Πελοποννήσου, ἐκατάφεραν ἕνα θανάσιμο πλῆγμα στὸν φαναριωτισμὸ, μὲ τὴν δολοφονία τοῦ Ἰωάννη Καποδίστρια καὶ τὴν ἀνακήρυξιν τοῦ βαυαροῦ βασιλέως Ὄθωνος,  ποὺ ἔφραξε τὸν δρόμο στὴν ἑλληνικὴ ἀριστοκρατία τῆς Κωνσταντινουπόλεως.

Ἐνῷ ὁ ἑλληνισμὸς ἐξηφανίζετο στὸ ἀθηναϊκὸ κρατίδιο πρὸς χάριν τοῦ ἑλλαδισμοῦ, κατασκεύασμα τῶν Δυτικῶν, μὲ πρόσχημα ὅτι προωθοῦσαν τὸν ἀρχαῖο πολιτισμὸ στὴν κοιτίδα του καὶ ἐξηφάνιζαν τὰ βυζαντινωθωμανικὰ μιάσματα, ἐνῷ οἱ καλύτεροι Ἕλληνες διανοούμενοι στὰ ἑπόμενα διακόσια χρόνια ἔπαιρναν τὸν δρόμο τῆς ἐξορίας γιὰ νὰ ἐγκατασταθοῦν μονίμως στὴν Ἑσπερία, μὴν ἀντέχοντας τὸ ἀσφυκτικὸ κλῖμα μετριότητος τοῦ κρατιδίου, οἱ ἐλεύθεροι τῷ πνεύματι Ἕλληνες στὰ μεγάλα ἀστικὰ κέντρα τῆς Θεσσαλονίκης, τῆς Κωνστασντινουπόλεως καὶ τῆς Σμύρνης ἠρνοῦντο νὰ ἐγκατασταθοῦν στὶς πρωτόγονες στάνες τοῦ κρατιδίου ποὺ ἠλέγχοντο ἀπὸ τοὺς Ἀγγλογάλλους καὶ ἐσυνέχιζαν τὴν πλουσία πνευματικὴ καὶ ἐπιχειρηματική τους δραστηριότητα στὰ κέντρα τῆς Ὀθωμανίας.
            
Ἡ ἀριστοκρατία αὐτὴ ἐσυνέχιζε ἀπὸ αἰῶνες νὰ ὑπηρετῇ τὸ βυζαντινὸ ὄραμα μέσα στὴν Ὀθωμανία καὶ εὑρίσκετο στὰ πρόθυρα ἐπιτυχίας τῆς πλήρους ῥωμαιοποιήσεως τῆς Αὐτοκρατορίας, ὅταν ἐξέσπασε ἡ ἐπανάστασις τῶν φουστανελλάδων καὶ  καὶ ἐνεφανίσθη μὲ αὐτὴν ὁ κίνδυνος ἐξαφανίσεως τῆς οἰκουμενικότητος τῆς Ῥωμηοσύνης.
            
Ἡ οἰκογένεια Καραθεοδωρῆ ἦταν φαναριώτικη καὶ ἐκινδύνευε νὰ ἐξαφανισθῆ ὑπὸ τὶς πιέσεις τῶν Ἀγγλογάλλων καὶ τῶν συνεργατῶν τους φουστανελλάδων. Ἡ μεγάλη διαφορὰ μεταξὺ τῆς ἀστικῆς τάξεως τῶν Ἑλλαδιτῶν ποὺ εἶχαν ἱδρύσει τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο -τοῦ ὁποίου ἡ ὑφὴ παραμένει ἡ ἴδια καὶ σήμερα-  καὶ τῆς ὀθωμανικῆς ἀριστοκρατίας τῶν Φαναριωτῶν, μεταξὺ τοῦ Ἀρβανίτου συνεργάτου τοῦ Ἀλὶ πασᾶ, Ἰωάννου Κωλέττη (1773-1847), ἱδρυτοῦ τοῦ γαλλικοῦ κόμματος τοῦ ἀποκαλουμένου τῆς Φουστανέλλας, καὶ πρῶτος συνταγματικὸς πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ τὴν μία, καὶ ἑνὸς Ὀθωμανοῦ, τοῦ Κωστάκη Μουσούρου (1809-1891) ἀπὸ τὴν ἄλλη, ποὺ ἀντεπροσώπευε τὸν οἰκουμενικὸ ἑλληνισμό, πρώτου πρέσβεως τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας στὸ νεοσύστατο ἑλληνικὸ κράτος, στὴν Ἀθήνα, ἀπὸ τὸ 1834 στὸ 1846 ὑπὸ πρωθυπουργίας Κωλέττη, δηλαδὴ μεταξὺ ἑνὸς πληβίου γεννημένου στὸ χωριὸ Συρράκο τῶν Ἰωαννίνων καὶ ἑνὸς Φαναριώτου ἀριστοκράτου τῆς Κωνσταντινουπόλεως, συμβολίζει τὴν συνεχιζομένη ἀντίθεση μεταξὺ τοῦ δυτικοῦ κόμματος τοῦ Κοραῆ, τῆς Μεγάλης Ἰδέας, ἐμπνευστοῦ τῆς ὁποίας ἦταν ὁ Κωλέττης, ποὺ στόχο εἶχε, ὑπὸ τὴν πρόφασιν ἀνασυστάσεως τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας (ἡ ὁποία ὅμως δὲν εἶχε παύσει νὰ ὑφίσταται μέσῳ τῆς Ὀθωμανίας καὶ τῶν Φαναριωτῶν) νὰ καταστρέψῃ τὴν οἰκουμενικότητα τῆς Κωσταντινουπόλεως γιὰ νὰ παραδώσῃ τὰ ἐδάφη τῆς Αὐτοκρατορίας στοὺς Ἀγγλογάλλους. 

Ἄλλωστε ὁ Κωλέττης ἐφέρετο ὁ συντάκτης τῆς φυλλάδας Ἑλληνικὴ Νομαρχία Ἀνωνύμου Ἕλληνος, ποὺ εἶχε πρωτοδημοσιευθῆ στὴν Ἰταλία τὸ 1806, γιὰ τὴν ὁποία ὁ μακαριστὸς Ῥωμανίδης ἔγραψε πὼς ἀφιερώθη ὑποκριτικὰ στὸν Ῥήγα τοῦ κύκλου τῶν Φαναριωτῶν, γιὰ νὰ προβάλη τὸν  πράκτορα τοῦ Ναπολέοντος Κοραῆ ὡς δῆθεν διαδόχου τοῦ Ῥήγα. Ἡ φυλλάδα κατεφέρετο κατὰ τοῦ Φαναρίου χαρακτηρίζοντας τὸν τίτλο του οἰκουμενικοῦ πατριάρχου "γελοιώδη".

Ὁ πρέσβυς Κωστάκης Μουσοῦρος ἦταν ἑλληνωρθόδοξος πασᾶς. Οἱ ἐθνικιστὲς τοῦ βασιλείου τῆς Ἑλλάδος δὲν ἠμποροῦσαν νὰ καταλάβουν τὴν ἀφοσίωσίν του στὴν αὐτοκρατορία καὶ τὸν ἐθεώρουν ἀνθέλληνα. Ἔτσι, ἐπὶ Κωλέττη, στὶς 25 Ἰανουαρίου 1847, ἑπτὰ μῆνες πρὸ τοῦ θανάτου τοῦ φραγκοφρόνου πρωθυπουργοῦ στὶς 31 Αὐγούστου 1847, προέκυψε ἡ ἑλληνωθωμανικὴ κρίσις τῶν "μουσουρικῶν", ἁπλῶς καὶ μόνον ἐπειδὴ οἱ Ἑλλαδῖτες ἀδυνατοῦσαν νὰ καταλάβουν ὅτι ἠδύναντο νὰ ὑπάρχουν Ἕλληνες ποὺ ἐθεώρουν πατρίδα τους, ὄχι τὸ κρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ τὴν οἰκουμενικὴ αὐτοκρατορία τῶν ῥωμαίων Ὀθωμανῶν. 

Καὶ ὅμως, ὁ ἴδιος ὁ Κωστάκης Μουσοῦρος ἦταν ἐνθουσιώδης ὑποστηρικτὴς τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης, στὴν ὁποία εἶχε μεταφράσει τὴν Θεία Κωμωδία τοῦ Δάντη. Φαναριῶτες καὶ φουστανελλάδες ἦσαν ἐξίσου ὑποστηρικτὲς τῶν δυτικῶν φώτων, μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι οἱ φουστανελλάδες, ὅπως καὶ σήμερα, ἦσαν "εὐρωλιγούρηδες" καὶ ἱκανοποιημένοι νὰ διοικοῦν ἕνα προτεκτορᾶτο τῆς Δύσεως, ἐνῷ οἱ Φαναριῶτες ὑπεραμύνοντο τῆς ἀνεξαρτησίας τῆς βυζαντινωθωμανικῆς αὐτοκρατορίας ποὺ ἐκινδύνευε θανάσιμα ἀπὸ τὴν πολιτικὴ τῆς Εὐρώπης.

Δημήτρης Κιτσίκης     20 Δεκεμβρίου 2019
(Ἀπὸ τὸ ἄρθρο τοῦ Κιτσίκη στὸ «Τρίτο Μάτι», τεῦχος 161, Μάϊος 2008, περὶ Καραθεοδωρῆ)
 

Dec 9, 2019

530 - Ἑλληνοτουρκικὴ Συνομοσπονδία ἤ Μεγάλη Ἑλλάς; Τὸ δίλημμα.






Πορθητὴς καὶ Γεννάδιος

530 - Ἑλληνοτουρκικὴ Συνομοσπονδία ἤ Μεγάλη Ἑλλάς; Τὸ δίλημμα.

Τὸ 1988, τὸ Βιβλιοπωλεῖον τῆς Ἑστίας ἐδημοσίευσε τὴν πρώτη ἀπὸ τὶς κατοπινὲς πέντε ἐκδόσεις τοῦ βιβλίου μου, «Ἱστορία τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας» Στὶς δύο πρῶτες ἐκδόσεις συμπεριλαμβάνετο ἕνας ἐπίλογος μὲ τίτλο «Τὸ κενό», τὸ ὁποῖο ἀφηρέθη ἀπὸ ἐμένα ἀπὸ τὶς ἑπόμενες ἐκδόσεις φοβούμενος ὅτι τὸ περιεχόμενο ἦταν τόσο ἐκρηκτικὸ ποὺ θὰ ξεσήκωνε τὴν ὀργὴ τῶν ἀναγνωστῶν.

Τὸ τελευταῖο τοῦτο κεφάλαιο ἤρχιζε ὡς ἑξῆς: «Ἕνα διαζύγιο ἠμπορεῖ νομικὰ νὰ  εἶναι τελεσίδικο. Ψυχολογικὰ δὲν εἶναι. Μετὰ ἀπὸ τὸ γκρέμισμα μιᾶς Αὐτοκρατορίας δύο χιλιετηρίδων ἕνα τεράστιο ψυχολογικὸ, ἀλλὰ καὶ πολιτιστικό, οἰκονομικό, πολιτικὸ καὶ στρατηγικὸ κενὸ ζητᾷ νὰ καλυφθῇ, ἡ πληγὴ ποὺ ἐχαράχθη στὸ Αἰγαῖο μεταξὺ τῆς Ῥούμελης καὶ τῆς Ἀνατολίας, νὰ ἐπουλωθῇ».

Τὸ Αἰγαῖο ὡς κέντρο τῆς Οἰκουμενικῆς Αὐτοκρατορίας ἀλλὰ καὶ ὡς κέντρο τοῦ κόσμου, στὸν χῶρο τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς,  διεμελίσθη δύο φορὲς ἀπὸ τὴν Δύσι, τὸ 1204 καὶ τὸ 1923. Τὴν πρώτη φορὰ διεσώθη καὶ ἐπανενώθη τὸ 1453 μὲ τὴν ἕλευσι τῶν Τούρκων καὶ τὴν συνεργασία τῶν Ἑλλήνων μὲ τοὺς Τούρκους ὑπὸ τὸν Μωάμεθ τὸν Πορθητή. Τὴν δεύτερη φορά, ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴ τῆς δυτικῆς ἰδεολογίας τοῦ ἐθνικισμοῦ ὁ Βενιζέλος ἠθέλησε νὰ ἐπανενώσῃ τὸν χῶρο ὡς αὐτοκρατορικὸ ἑλληνικὸ ἐθνοκράτος καὶ ἀπέτυχε.

Σήμερα ὁ Ἔρντογαν ὡς νέος Πορθητής προσπαθεῖ νὰ ἐπανενώσῃ τὸν χῶρο ἀπευθυνόμενος στοὺς Ἕλληνες γιὰ κοινὴ ἐκμετάλλευσι τοῦ Αἰγαίου καὶ ἐπαναφορὰ τῆς Αὐτοκρατορίας ὑπὸ τουρκοελληνικὴ συνομοσπονδία. Πνευματικός του δάσκαλος παραμένει ὁ Δημήτρης Κιτσίκης ποὺ ὑπῆρξε καὶ πνευματικὸς τοῦ προέδρου Ὀζάλ.

Ὁ καθηγητὴς Κωνσταντῖνος Γρίβας τῆς Σχολῆς Εὐελπίδων σὲ σημερινή του συνέντευξι στὸν τηλεοπτικὸ σταθμὸ Κρήτης τοῦ Γιώργου Σαχίνη, ἐνστερνίζοντας τὶς άπόψεις τοῦ Κιτσίκη ὑπεστήριξε πὼς τὸ Αἰγαῖο καθιστᾷ τὸ κέντρο τοῦ κόσμου καὶ ὅτι εὑρισκόμεθα στὰ πρόθυρα πολέμου μὲ τὴν Τουρκία και πὼς ὑπάρχει περίπτωσις «ἐξαλείψεως τῆς Ἑλλάδος» καὶ ἐνσωματώσεως τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν σὲ πλήρη παρακμὴ στὴν  Τουρκία, ὄχι ἁπλῶς τῆς μισῆς ἀλλὰ καὶ ὁλοκλήρου τῆς Ἑλλάδος.

Στὰ σχόλια ἀναγνωστῶν ὁ καθηγητὴς Riemann, γράφει πὼς ἔπεται νέο Manzikert καὶ νέα ἅλωσις Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τοὺς Τούρκους,  ἐνῷ ἕνας ἄλλος σχολιαστὴς ποὺ ὑπογράφει Antonis Tony, προσθέτει: «Κύριε Σαχίνη, μία συνέντευξη μὲ τὸν κύριο Κιτσίκη θὰ ἦταν ἐνδιαφέρουσα. Θυμᾶμαι τὶ εἶπε μαζί σας στὴν τελευταία συνέντευξη καὶ ἐξεπλάγην ἐπειδὴ ὅσο ἐξωφρενικἀ καὶ νὰ ἀκούγονταν, συμβαίνουν ἤ τείνουν νὰ συμβοῦν, δυστυχῶς» . Ἕνας δὲ τρίτος σημειώνει πὼς ὁ Κιτσίκης «εἶναι φωνὴ τῆς ἀλήθειας».

Ὁ καθηγητὴς Γρίβας ὑπαινίσσεται ὡς μόνη λύσις σωτηρίας κατὰ τῆς «ἐξαλείψεως τῆς Ἑλλάδος», ἐθνικὴν ἐπανάστασιν. Τὸ δίλημμα συνεπῶς εἶναι τὸ ἑξῆς:

1– Κατόπιν ἐθνικῆς ἐπαναστάσεως, ἀναλαμβάνει νέος Βενιζέλος καὶ μέσῳ πολέμων ἐπεκτείνει τὴν Ἑλλάδα εἰς βάρος τῆς Τουρκίας μὲ τὴν λογικὴ τοῦ βενιζελικοῦ ἐθνοκράτους, ὁπότε ἐπαναλαμβάνεται τὸ ἐγχείρημα τοῦ 1910-1920 καὶ καταλήγει σὲ μία νέα καταστροφὴ τοῦ 1922.

2 - Ὁ Ἔρντογὰν ὑποστηρίζεται ὡς νέος Πορθητὴς ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες γιὰ ἐπάνοδο στὸ 1453 καὶ ἐπανένωσιν τοῦ Αἰγαίου σὲ μία νέα ἑλληνοτουρκικὴ  αὐτοκρατορία ποὺ θὰ τὴν ἑδραιώσῃ στὸ κέντρο τοῦ κόσμου ὡς νέα μεγάλη δύναμις μεταξὺ τῶν μεγάλων δυνάμεωνς ΗΠΑ, Ῥωσσίας, Κίνας.

Ἦλθε λοιπὸν ἡ μεγάλη στιγμὴ στὸ σταυροδρόμι, ὅπως στὸ 1453: φραγκικὸ ἐθνοκράτος Πλήθωνος ἤ Ρωμανία Γενναδίου. Ἴδωμεν!

Δημήτρης Κιτσίκης                   9 Δεκεμβρίου 2019

Dec 4, 2019

529 – Πρὸς τὸν πόλεμο




529 – Πρὸς τὸν πόλεμο

Ὁ πόλεμος εἶναι ἡ φυσικὴ κατάστασις τῆς φύσεως καὶ τῆς κοινωνίας.  Εἶναι συνδεδεμένος μὲ τὸν θάνατο καὶ μὲ τὸν ἀγῶνα τῶν ἐμβίων νὰ κρατηθοῦν στὴν ζωή. Ἡ εἰρήνη εἶναι ἡ νοσταλγία τοῦ Παραδείσου ποὺ ὑπάρχει μόνον μετὰ θάνατον, ἡ εἰρήνη τῶν νεκροταφείων. 

Τὸ Νομπὲλ εἰρήνης εἶναι περιπαικτικὸς ἐξ ὁρισμοῦ. Εἶναι ἀπορίας ἄξιον ὅτι δὲν ἀπενεμήθη στὸν Χίτλερ καὶ τὸν Στάλιν, ἄν καὶ τὸ ἔλαβαν ὁ πρόεδρος τῶν ΗΠΑ Οὔντροου Οὐίλσον τὸ 1919, ὁ Κίσσινγκερ, ὁ Ὀμπάμα καὶ πολλοὶ ἄλλοι πολιτικοὶ ἡγέτες ὑπεύθυνοι πολιτικῶν συρράξεων, διεθνῶς καὶ στὸ ἐσωτερικὸ τῶν κρατῶν.

Τὰ κινήματα εἰρήνης εἶναι προπαγανδιστικὰ καὶ σκοπεύουν νὰ καλύψουν πολεμικὲς ἐπιδιώξεις στὸ ἐσωτερικὸ ἤ διεθνῶς ὅπως ἦτο τὸ Κίνημα Εἰρήνης στὴν διάρκεια τοῦ Ψυχροῦ Πολέμου ποὺ εἶχε προωθήσει ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσι μὲ στόχο τὴν ὁλοκλήρωσι τῆς προλεταριακῆς ἐπαναστάσεως.

Ἡ πλέον ἰσορροπημένη κοινωνία τῆς Ἱστορίας μὲ εἰλικρινῆ ἀποδοχὴ τοῦ πολέμου ὡς τρόπου ζωῆς ἦταν  ἡ σπαρτιατικὴ κοινωνία. Στὶς ἐποχὲς παρακμῆς ὅπως τὴν σημερινή, ἡ ἐπιμήκυνσις τῆς ζωῆς γίνεται αὐτοσκοπός, γιὰ δὲ τὴν πλειονότητα τοῦ λαοῦ, ποὺ ἀποκλειστικός του σκοπὸς εἶναι τὸ χρῆμα καὶ ἡ καλοπέρασις καὶ ὄχι ἡ δημιουργία πολιτισμοῦ, ὁ πόλεμος εἶναι παρὰ φύσιν.

Ὁ πρόεδρος τῶν ΗΠΑ Δονᾶλδος Τράμβιος, δὲν προσβλέπει στὴν εἰρήνη ὡς αὐτοσκοπό. Ἡ ἀπεμπλοκή του ἀπὸ τὶς συρράξεις τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, ἡ ἀπομάκρυνσίς του ἀπὸ τὸν φιλοπόλεμο ὀργανισμὸ τοῦ ΝΑΤΟ καὶ ἡ συνεργασία του μὲ τὴν Ῥωσία στοχεύει ἀποκλειστικὰ στὴν συγκρότησι  ἀμυντικοῦ τείχους στὸ Αἰγαῖο καὶ τὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο στρατιωτικῆς συμμαχίας γιὰ νὰ ἐμποδίσῃ τὴν προέλασι τῆς ἀντιπάλου Κίνας μέσῳ τῆς Ὁδοῦ τῆς Μετάξης. Ὁ πλανητικὸς πόλεμος ΗΠΑ-Κίνας δὲν εἶναι μόνον ἀναπόφευκτος, εἶναι ἐπιθυμητὸς καὶ ἀπὸ τὶς δύο παρατάξεις.

Σωστὰ ὁ Δονᾶλδος Τράμβιος διαπιστώνει πὼς ἡ Τουρκία τοῦ Ἔρντογαν  ἔχει ἐξελιχθῆ σὲ δεσπόζουσα  δύναμι στὸ Αἰγαῖο ἔναντι μίας παρακμιακῆς Ἑλλάδος καὶ χρειάζεται τὴν παρουσία της κατὰ τῆς Κίνας. Οἱαδήποτε ἐξασθένισι τῆς τουρκικῆς ἰσχύος συμφέρει τὴν Κίνα.

Συνεπῶς γιὰ τὸν Τράμβιο ἡ καλύτερη λύσις εἶναι ἡ ἐνσωμάτωσις τῆς Ἑλλάδος σὲ μία ἑλληνοτουρκικὴ ἕνωσι ποὺ θὰ θωρακίζῃ τὸ Αἰγαῖο κατὰ τῆς κινεζικῆς προελάσεως, εἴτε αὐτὸ ἀρέσει στὴν Ἀθήνα εἴτε ὄχι. Ἡ πλήρης ἀδράνεια τοῦ ἑλληνικοῦ κατεστημένου τῆς Μεταπολιτεύσεως μετὰ τὴν πτώσι τοῦ Παπαδοπούλου τὸ 1973 ἔφερε αὐτὸ τὸ ἀποτέλεσμα.

Σήμερα μία ἑλληνοτουρκικὴ σύρραξις εἶναι ἄραγε ἐπιθυμητὴ γιὰ τὸν Τράμβιο, δεδομένου ὅτι στὴν περίπτωσι αὐτὴ θὰ εὑρεθῇ ἡ Ἀθήνα μόνη της χωρὶς στὸ πλευρό της οὔτε τῶν ΗΠΑ, οὔτε τῆς Εὐρώπης, οὔτε τῆς συμμαχίας Ἰσραήλ-Αἰγύπτου-Κύπρου; Διότι στὴν περίπτωσι  αὐτὴ εἶναι πολὺ πιθανὴ ἡ ἦττα τῆς Ἑλλάδος, ὅπως αὐτὸ ἔγινε τὸ 1897.

Ἐπιπλέον ἡ στρατιωτικὴ ἑλληνικὴ ἧττα θὰ ἐπιτρέψῃ ἕνα ἐπιτυχὲς πραξικόπημα στὴν Ἀθήνα ἀπὸ ἡγέτες ποὺ θὰ ἀποσκοποῦν στὴν ἀναγέννησι τοῦ Γένους τῶν Ἑλλήνων μέσῳ τῆς ἐπανενώσεως τοῦ Αἰγαίου, πάντα μὲ προοπτικὴ ἀνεγέρσεως τείχους κατὰ τῆς Κίνας μὲ προοπτικὴ τὴν τελικὴ ἀναμέτρησι στὸν ἐπερχόμενο πλανητικὸ πόλεμο.

Ἤ μήπως τὰ παραπάνω μείνουν στὸν χῶρο τῶν ῥομαντικῶν ἐπιθυμιῶν καὶ ὁπότε τὸ τέλος τοῦ ἑλληνικοῦ κρατιδίου θὰ σημάνῃ ἀναπόφευκτο; Ἴδωμεν!

Δημήτρης  Κιτσίκης                           4 Δεκεμβρίου 2019


Dec 2, 2019

528 - Ἡ βόμβα Σαμαρᾶ: 1910-2020






528 - Ἡ βόμβα Σαμαρᾶ: 1910-2020

Τὸ 1908 ἐπῆλθε ἡ ἐπανάστασις τῶν Νεοτούρκων ἐν μέσῳ πλήρους ἀποσυνθέσεως τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν. Τότε, τὸ 1909, τὸ ὑγιὲς τμῆμα ποὺ εἶχε ἀπομείνει τῆς ἑλλαδικῆς κοινωνίας ἔκαμε τὸ πραξικόπημα τοῦ 1909, «γιὰ νὰ κάμη ὅπως καὶ στὴν Τουρκία» στὴν Θεσσαλονίκη, τοῦ περασμένου ἔτους.

Δύο ὑπῆρχαν οἱ λύσεις τότε: εἴτε νὰ ἐπανενωθῇ ἡ Ἑλλὰς μὲ τὴν Τουρκία στὰ πλαίσια ἀνανεωμένης Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, κάτι ποὺ οἱ Εὐρωπαῖοι οὔτε νὰ τὸ ἀκούσουν ἤθελαν, ἐφ’ὅσον ἀπὸ τὸ 1821, ἐξήλωναν τὸ ὀθωμανικὸ πουλόβερ γιὰ νὰ ἐξαφανίσουν τὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, εἴτε νὰ φέρουν στὴν ἐξουσία στὴν Ἀθήνα ἕναν φραγκοέλληνα γιὰ νὰ ἀποτελειώσῃ τὴν Αὐτοκρατορία καὶ νὰ τὴν ἀντικαταστήσῃ μὲ ἕνα ἰσχυρὸ δυτικότροπο ἐθνοκράτος, ἕνα πρῶτο Ἰσραήλ. Καὶ ἐπελέχθη ὁ Βενιζέλος ποὺ τὸ ἀθηναϊκὸ πραξικόπημα τοῦ Γουδιοῦ ἔφερε στὴν ἐξουσία.

Ὁ Βενιζέλος μόλις ἔφθασε στὴν Ἀθήνα τὸ 1910 ἐτοίμασε τὸν πόλεμο κατὰ τῆς Τουρκίας συστήνοντας τὶς ἐπιθετικὲς συμμαχίες τῶν Βαλκανικῶν πολέμων καὶ μέχρι τὸ 1919 εἶχε μόνον ἐπιτυχίες φθάνοντας μέχρι τὴν πλήρη ἧττα τῶν Τούρκων  καὶ ἀντικαθιστῶντας τους στὸ Αἰγαῖο ἕως ποὺ ἔκαμε τὸ τραγικὸ λάθος τῆς ἀποβάσεως στὴν Σμύρνη παρὰ τὴν ἀπόλυτη ἀντίθεσι τοῦ Μεταξᾶ.

Ἡ Ἱστορία δὲν ἐπαναλαμβάνεται ἀλλὰ ἱστορικὲς συγκρίσεις βοηθοῦν. Σήμερα ἡ Ἑλλὰς εὐρίσκεται στὰ πρόθυρα τοῦ Γουδιοῦ τοῦ 1909. Δύο λύσεις καὶ πάλι ὑπάρχουν: εἴτε ἡ κιτσικικὴ τοῦ Κιτσίκη, δηλαδὴ νὰ κάμωμεν ὅπως καὶ στὴν Τουρκία καὶ νὰ ἐπανενώσουμε τὶς δύο ὄχθες τοῦ Αἰγαίου μὲ ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία (Ἴων Δραγούμης), εἴτε ἡ βενιζελική, τῶν ἀντιτουρκικῶν συμμαχιῶν Αἰγύπτου-Ἰσραήλ-Κύπρου μὲ πόλεμο ὅπως ἦσαν οἱ Βαλκανικοὶ τοῦ 1912-1913 καὶ στόχο τὴν ἀντικατάστασι τῶν Νεοτούρκων ποὺ σήμερα ἀντιπροσωπεύονται ἀπὸ τὸν Ἔρντογαν.

Ἀλλὰ τὸ ἐρώτημα εἶναι: Ποῖος θὰ παίξῃ τὸν ῥόλο τοῦ Βενιζέλου. Ὑπάρχει ἄξιος; Ἐλάχιστοι οἱ μνηστῆρες. Καὶ αἰφνιδίως ἐμφανίζεται ὁ Σαμαρᾶς, ἡ βόμβα Σαμαρᾶ κατὰ τῆς εἰσβολῆς τῶν λαθροεποικιστῶν, ἔτοιμος νὰ παίξῃ τὸν ῥόλο τοῦ Βενιζέλου τοῦ 1910.

Ὅμως τελικά, ἡ λύσις παραμένει στὰ χέρια τῶν Μεγάλων Δυνάμεων. Αὐτοὶ θὰ ἀποφασίσουν ποῖον θὰ προωθήσουν: τὸν κιτσικισμὸ τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας ἤ τὸν σαμαρισμὸ τῆς ἐπεκτάσεως τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνοκράτους. Ἴδωμεν!

Δημήτρης Κιτσίκης                                     2  Δεκεμβρίου  2019