Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

May 23, 2019

501 - Ἐν ὄψει ἐκλογῶν : Τὸ νησὶ τῶν πειρατῶν



«Μὲ τὸν ὅρο ἀνθρωπίδες ἐννοοῦμε κάθε μἐλος τῆς βιολογικῆς οἰκογενείας ἡ ὁποία περιλαμβάνει ἀνώτερα θηλαστικὰ ὅπως εἶναι ὁ ἄνθρωπος, οἱ χιμπαντζῆδες, οἱ γορῖλες καὶ οἱ οὐραγκοτάγκοι. Οἱ ἀνθρωπίδες εἶναι  γνωστοὶ καὶ ὡς μεγάλοι πίθηκοι» (Βικιπαιδεία).

501 - Ἐν ὄψει ἐκλογῶν : Τὸ νησὶ τῶν πειρατῶν

Κατόπιν τοῦ συμβάντος τοῦ ἐκμεταλλευτοῦ ἑστιάτορος τῆς Μυκόνου μὲ τὸν ὑπέρογκο λογαριασμό, ἔγραψα στὸ φατσοβιβλίο, «ὁ Ῥουβίκωνας ζητᾷ προσφορὰ εἰσιτηρίου γιὰ νὰ μεταβῇ στὴν Μύκονο» καὶ μερικοὶ ἐσκανδαλίσθησαν. Ἐξηγοῦμαι λοιπόν:

Μετὰ τὴν γέννησι τοῦ παιδιοῦ μου ἐκεῖνο μὲ ἐρώτησε: «πατέρα, γιατὶ νὰ μὴ γίνω ληστὴς ὅταν μεγαλώσω;» Τὸν εἶχα μεγαλώσει μὲ ἕναν ὁμήλικο ἀξιαγάπητο χιμπαντζῆ ὁ ὁποῖος μέχρι ἡλικίας δύο ἐτῶν ἦταν πιὸ ἔξυπνο ἀπὸ τὸ παιδί μου. 

Τὴν ἐμπειρία αὐτὴ τὴν εἶχα ἀποκτήσει ὅταν τὸ 1964 εἶχα μεταβῆ στὸ κέντρο ἐρευνῶν ἀνθρωπιδῶν τοῦ Orange Park τῆς Φλώριδας, συνοδεύοντας τὴν ἀγγλίδα Ἄνν, πρώτη σύζυγος μου, καθηγήτρια Πανεπιστημίου Νευροφυσιολογίας, εἰδικευμένη στὰ ἀνθρωπιδῆ.

Πράγματι, ὁ ἐγκέφαλος τοῦ υἱοῦ μου ἐσυνέχισε νὰ μεγαλώνῃ μέχρι ποὺ ἔγινε διδάκτωρ ἀστροφυσικῆς στὸ περίφημο Ἰνστιτοῦτο Μὰξ Πλὰνκ τοῦ Μονάχου ἐνῶ ὁ συνομήλικος ἀξιαγάπητος χιμπαντζῆς ἔγινε σαλταδόρος (σὰν αὐτὸν ποὺ ἴσως γνωρίζετε) ξέροντας κάλλιστα νὰ ξεφλουδίζῃ μπανάνες.

Γιὰ νἀ λύσω τὸ μυστήριο διαφορετικῆς ἐγκεφαλικῆς ἐξελίξεως τῶν δύο ἀνθρωπιδῶν, τοῦ υἱοῦ μου καὶ τοῦ χιμπαντζῆ, ἐδιάβασα ὡς Γάλλος, τὸ βιβλίο τοῦ συμπολίτου μου κομμουνιστοῦ καὶ ἀντιστασιακοῦ συγγραφέως Vercors, Les animaux dénaturés («Τὰ ἐκφυλλισμένα ζῶα») ποὺ ἠσχολεῖτο ἀκριβῶς μὲ τὸ ἴδιο πρόβλημα.

Τότε ἐκατάλαβα γιατὶ τὸ παιδί μου μὲ εἶχε ἐρωτήσει νὰ γίνῃ ἤ ὄχι ληστὴς ὅταν θὰ ἐμεγάλωνε. Γιὰ νὰ ἐμβαθύνω τὸ θέμα ὡς μαρξιστής-λενινιστὴς ἠσχολήθην μὲ τὴν ἰδεολογία τῶν ἀναρχικῶν, καἰ ἐδιάβασα ὅτι ὁ πρῶτος θεωρητικὸς τῆς ἀναρχικῆς κοινωνίας ὑπῆρξε ὁ γάλλος Pierre Joseph Proudhon (1809-1865) ποὺ τὸ 1840 στὴν μελέτη του Τὶ εἶναι ἰδιοκτησία, ἔγραφε «Ἡ ἰδιοκτησία εἶναι κλοπή».

Ἡ ἑλληνικὴ ἱστορία τοῦ ΙΘ΄αἰῶνος ἠσχολεῖτο μὲ ἥρωες ποὺ ἀπεκάλει κλέφτες καὶ ἀργότερα μετὰ τὸ 1832, ληστές. Ἐνωρίτερον μάλιστα σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς εὐρωπαϊκῆς ἱστορίας ἐξεθειάζοντο οἱ μονόφθαλμοι πειρατὲς μὲ τὴν μαύρη σημαία τῆς νεκροκεφαλῆς. Τὴν ἰδιοκτησία τοῦ χρήματος λοιπὸν μὲ ποῖον πιὸ ἀποτελεσματικὸ τρόπο θὰ ἠδύνατο ὁ νέος Ἕλλην νὰ ἀποκτήσῃ; Σίγουρα, ὡς λαὸς τῆς θαλάσσης στὰ νησιὰ τῶν Κυκλάδων πειρατῶν.

Τοῦ ἐξήγησα: Δύο δυνατότητες ἔχεις. Ἤ ἐπιλέγῃς νὰ ζῇς ἐκτὸς κοινωνίας, ὡς μοναχός, ἐρημίτης στὴν ἔρημο ἤ σὲ κομμουνιστικὸ κοινόβιο μοναστηρίου- ἤ νὰ ζῇς μέσα στὴν κοινωνία ὁπότε ἡ σχέσι σου μὲ τὸ χρῆμα θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν κοινωνική σου θέσι ποὺ θὰ ἐκφράζεται μὲ τρεῖς διαφορετικὲς ἰδεολογίες. Ἐὰν εἶσαι ἐργάτης χωρὶς ἰδιοκτησία θὰ εἶσαι κομμουνιστής. Ἐὰν εἶσαι μικροαστός μὲ μικρὴ οἰκογενειακὴ ἰδιοκτησία, στὴν πόλι ἤ στὸ χωριό, θὰ εἶσαι φασιστής. Ἐὰν τέλος εἶσαι μεγαλοαστὸς μὲ μεγάλη ἰδιοκτησία, θὰ εἶσαι φιλελεύθερος, δηλαδὴ θὰ ὑποστηρίζῃς τὴν «ἐλεύθερη οἰκονομία» ποὺ θὰ σοῦ δἰδη τὴν ἐλευθερία νὰ ξεζουμίζῃς τοὺς ὑπολοίπους νομίμως χωρὶς νὰ ἀποκαλεῖσαι ληστής.

Στὶς ἐκλογὲς λοιπὸν ποῖον θὰ ψηφίσῃς; Ἐὰν θεωρῇς τὸ ἑαυτό σου ἐργάτη χωρὶς ἰδιοκτησία, θὰ ψηφίσῃς ΚΚΕ. Ἐὰν πάλι θεωρῇς τὸ ἑαυτό σου μικροαστό, μὲ χωραφάκι στὸ χωριὸ καὶ μικρομάγαζο στὴν πόλι, θὰ ψηφίσῃς  Σύριζα ἤ Χρυσῆ Αὐγή. Ἐὰν τέλος θεωρῆς τὸν ἑαυτό σου ἐπιχειρηματία καὶ ἐφοπλιστή, θὰ ψηφίσῃς Νέα Δημοκρατία.

Ἐδῶ ὅμως παρεμβαίνει ὁ μῦθος τῆς ἐννοίας τοῦ λαοῦ. Ἡ ἄνια στὸν λαϊκὸ ἐγκέφαλο ποὺ δὲν ἔχει πλήρως διαμορφωθῆ ὁμοιάζει μὲ τὸν ἐγκέφαλο τοῦ ἐνηλίκου χιμπαντζῆ. Ξέρει ἁπλῶς νὰ ξεφλουδίζῃ μπανάνες ποὺ ἡ προπαγάνδα τῶν πολιτικῶν καλύπτει μὲ κενὲς ἐκφράσεις ὅπως : «Πᾶμε μπροστά, ὄχι πίσω. Γιὰ τὸ αὔριο, ὄχι τὸ χθές. Γιὰ τοὺς πολλούς, ὄχι τοὺς ὀλίγους. Αὐτὸς ἤ αὐτὴ ἔχει ὄμορφο μαλλί, εἶναι χωρὶς γραβάτα, εἶναι συμπαθητικός, ὡραῖος, νέος, ὁ ἄλλος εἶναι ἄσχημος, τοῦ λείπουν δόντια».

Ἡ πρώτη μου γυναῖκα ὡς νευροφυσιολόγος-ψυχολόγος ἐγνώριζε πῶς νὰ χειρίζεται, μὲ τὴν ψυχολογία, τοὺς χιμπαντζῆδες... καὶ ἐμένα! Ὁ πολιτικὸς προπαγανδιστὴς γνωρίζει πῶς νὰ χειρίζεται τὸν λαό. Ὁ ἐπιχειρηματίας χρησιμοποιεῖ τὴν ἀκατάπαυστη ἐμπορικὴ διαφήμισι στὰ ΜΜΕ γιὰ νὰ ξεφλουδίζῃ ὁ λαὸς μὲ ἐνθουσιασμὸ τὴν μπανάνα.

Μήπως μία κυβέρνησις Πολάκη-Κουφοντῖνα θὰ ἔδιδε λύσι στὸ πρόβλημα μὲ προσφορὰ εἰσιτηρίου στὸν Ῥουβίκωνα νὰ μεταβῇ στὸ νησὶ τῶν ἀνέμων καὶ νὰ τὸ μετατρέψῃ σὲ νησὶ τῶν κοινωνικῶν θυέλλων. Θὰ ἦτο καὶ αὐτό, κατὰ Καβάφη, κάποια λύσις!

Δημήτρης Κιτσίκης                           23 Μαῒου 2019


May 18, 2019

500 - Ἔκκλησις πρὸς ἀντισημίτας.



500 - Ἔκκλησις πρὸς ἀντισημίτας.

Τὸ εἶπε ἡ Ἀντιγόνη. Τὸ εἶπε ὁ Ῥούμι. Τὸ εἶπε καὶ τὸ Σσουλχὰν Ἀρούχ ποὺ μετεφράσθη πρόσφατα στὰ ἑλληνικὰ ἀπὸ τὰ ἑβραϊκά. Τὸ ἐπαναλαμβάνει ὁ Κιτσίκης ὡς ὀρθόδοξος χριστιανός. Ἰδού (Σσουλχὰν Ἀρούχ, σ. 310, παράγραφοι 11 καὶ 12.): Νὰ ἀγαπᾷς τὸν πλησίον σου ὅπως τὸν ἑαυτό σου.

«11. Ἡ μοναξιὰ εἶναι γιὰ τοὺς νεκρούς. Ὁ ζωντανὸς ἔχει ἀνάγκη ἀπὸ συντροφιά, ἀλλὰ πρέπει νὰ ψάχνῃ εἰλικρινεῖς, πιστοὺς καὶ τιμίους φίλους.

«12. Υιἐ τοῦ Ἀνθρώπου. Ὅταν ὁ σύντροφός σου προοδεύει, ὁ Θεὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ τοῦ ἔδωσε τὴν ἐπιτυχία, μὴ τυχὸν λοιπὸν καὶ τὸν μισήσῃς ἀλλὰ νὰ τὸν ἀγαπᾷς.

«Ἑδημιουργήθης γιὰ νὰ ὑποφέρῃς καὶ νὰ δουλεύῃς καὶ τὸ καθῆκον σου εἶναι νὰ στηρίζῃς, νὰ ἐνισχύῃς, νὰ παρηγορῇς, νὰ συντηρῇς καὶ νὰ προσπαθῇς νὰ δίδῃς στὸν πλησίον σου ὅ,τι τοῦ λείπει.

«Ἔτσι λέγει ὁ Δημιουργὸς τοῦ κόσμου: “Ἐγὼ ἀγαπῶ ὅλον τὸν κόσμο καὶ εἶμαι ὁ πατὴρ ὅλων τῶν πλασμάτων ποὺ ἔχεις γύρω σου. Ἄν μὲ ἀγαπᾷς, ἀγᾶπα ἐπίσης καὶ τὰ τέκνα μου. Νὰ χαίρεσαι μὲ τὴν ἐπιτυχία τους, νὰ προσπαθῇς νὰ κάνῃς ἀγαθοεργίες καὶ νὰ συμμετέχῃς στὸν πόνο τους. Ὅ,τι κάνῃς γιὰ σένα, νὰ τὸ κάνῃς καὶ γιὰ τὸν σύντροφό σου».

Τάδε ἔφη ἑβραῖος Ζαρατοῦστρα.

Δημήτρης Κιτσίκης               18 Μαΐου 2019

May 17, 2019

499 – Στροφὴ Δημήτρη Κιτσίκη ὑποστηρίξεως στὸν Τσίπρα λόγῳ ἑλληνοτουρκικῶν





499 – Στροφὴ Δημήτρη Κιτσίκη ὑποστηρίξεως στὸν Τσίπρα λόγῳ ἑλληνοτουρκικῶν

Ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ τοῦ κιτσικισμοῦ ἐβασίσθη τὰ τελευταῖα 60 χρόνια σὲ ἕνα καὶ μοναδικὸ ὄραμα: τὴν ἑνοποίησι τοῦ Αἰγαίου μέσῳ συγκροτήσεως μίας ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας (βλέπε τὸ βιβλίο τοῦ Χρήστου Κυπραίου, Ἡ ἰδεολογία τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ. Ἀπὸ τὸν Γεώργιο Τραπεζούντιο στὸν Δημήτρη Κιτσίκη, Ἐκδόσεις Ἔξοδος, Ἀθήνα 2019).

Σχεδὸν τὸ σύνολο τῶν πολιτικῶν ἡγετῶν τῆς Ἑλλάδος ἀπὸ συστάσεως τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους ἠθέλησε νὰ πραγματοποιήσῃ τὴν ἕνωσι αὐτὴ μέσῳ διαπραγματεύσεων μὲ τὴν τουρκικὴ πλευρὰ ἀλλὰ οὐδεὶς ἐπροχώρησε περισσότερο πρὸς πραγμάτωσιν τοῦ ὀράματος αὐτοῦ ἀπὸ τὸν Ἐλευθέριο Βενιζέλο στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1930.

Σχεδὸν τὸ σύνολο τῶν πολιτικῶν ἡγετῶν τῆς Ἑλλάδος φοβούμενο τὸ πολιτικὸ κόστος μίας πολιτικῆς ποὺ θὰ ἡρμηνεύετο ὡς φιλοτουρκικὴ ἀπὸ τὸν ἑλληνικὸ λαὸ γαλουχημένο ἐπὶ διακόσια χρόνια ἀπὸ τὰ ἀναγνώσματα τοῦ δημοτικοῦ σχολείου νὰ ἀντιμετωπίζῃ ἐχθρικὰ τὸ τουρκικὸ κράτος, δὲν ἐτόλμη νὰ προχωρήσῃ πέραν δειλῶν ἀναποτελεσματικῶν πρωτοβουλιῶν. 

Μόνον ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος εἶχε τολμήσει νὰ δηλώσῃ δημοσίως στὶς 10 Μαΐου 1933: «Θὰ ἴδητε μετὰ ἔτη θὰ φθάσωμεν μὲ τὴν Τουρκίαν νὰ κάμωμεν τὴν Ἀνατολικὴν Ὁμοσπονδίαν».

Γιὰ πρώτη φορὰ μετὰ τὸν Βενιζέλο, Ἕλλην ἡγέτης, ὁ Ἀλέξης Τσίπρας, ἀψηφᾷ τὸν κίνδυνο λαϊκῆς ἀποδοκιμασίας καὶ προχωρᾷ μὲ ἀπίστευτο θάρρος στὴν πραγμάτωσι, μὲ εἰρηνικὰ μέσα, τοῦ ὀνείρου τῆς φυλῆς. Αὐτὸ τὸ νόημα ἔχει ἡ σημερινὴ ἀποκάλυψις τοῦ πρωτοσέλιδου ἄρθρου τῆς ἐφημερίδος Ἑστία, «Ἡ μυστικὴ πρότασις Τσίπρα στὸν Ἔρντογαν».

Δημήτρης Κιτσίκης            17 Μαΐου 2019

May 16, 2019

498 - 26 Μαΐου 2019 : Ἡ ἀπελευθερωσις τῶν λαῶν ἀπὸ τον ζυγὸ τῆς εὐρωπαϊκῆς τυραννίας



Βόλφγκανγκ Σόϊμπλε

498 - 26 Μαΐου 2019 : Ἡ ἀπελευθερωσις τῶν λαῶν ἀπὸ τον ζυγὸ τῆς εὐρωπαϊκῆς τυραννίας

Τὸ 1815 ἡ Ἱερὰ Συμμαχία συνεκροτήθη μετὰ τὴν ἧττα τοῦ Ναπολέοντος. 

Μετὰ τὴν ἧττα τοῦ γερμανοῦ ἡγεμόνος τὸ 1945, συνεκροτήθη ἡ Ἱερὰ Συμμαχία τῆς Ἡνωμένης Εὐρώπης γιὰ νὰ ἀποτραπῇ κάθε προσπάθεια ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν ἀπὸ τὸν ζυγὸ τοῦ καπιταλιστικοῦ παγκοσμισμοῦ ὑπὸ τὰ κελεύσματα τῆς σοβιετικῆς ἐπαναστάσεως.

Τὸ 1815, τριμερὴς συνθήκη συνήφθη μὲ τὴν παρακάτω δήλωσι: «Οἱ τρεῖς ἡγεμόνες διατελέσωσιν ἡνωμένοι διὰ τῶν δεσμῶν ἀδελφότητος ἀληθοῦς καὶ ἀδιαλύτου καὶ θεωροῦντες  ἀλλήλους ὡς μέλη μίας καὶ τῆς αὐτῆς πολιτείας ἐν πάσῃ εὐκαιρίᾳ καὶ ἐν παντὶ τόπῳ θὰ παρέχωσιν ἀρωγὴν καὶ ἀντίληψιν ἀλλήλοις, εἰς τοὺς ὑπηκόους καὶ τοὺς στρατοὺς αὐτῶν, ὧν θεωροῦσι ἑαυτοὺς πατέρας καθοδηγοῦντες ἐν τῷ αὐτῷ πνεύματι τῆς ἀδελφικῆς ἀγάπης...ἵνα ἄρχωσι τῶν διαφόρων κλάδων μίας καὶ τῆς αὐτῆς οἰκογενείας».

Μὲ τὴν ἵδρυσί της τὸ 1993, ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσις εἰσήγαγε καὶ πάλι τὴν ἔννοια τῆς κοινῆς εὐρωπαϊκῆς οἰκογενείας ὑπὸ τὴν καθοδήγησι ὄχι πλέον τῶν βασιλέων ἀλλὰ τῶν τραπεζῶν καὶ μὲ τὸ φοβερὸ ὅπλο τοῦ εὐροῦ. 

Ὅσοι λαοὶ δὲν ὑπετάσσοντο ἡ Ἱερὰ Συμμαχία τοῦ 1815 ἔστελνε στρατὸ πρὸς συμμόρφωσιν.

Ἀπὸ τὸ 2008, ὅσοι λαοὶ δὲν ὑπετάσσοντο, οἱ Βρυξέλλες τῆς ΕΕ ἔστελναν τοὺς τραπεζῖτες τους γιὰ νὰ τοὺς καθυποτάξουν μέσῳ τοπικῶν γκαουλάϊτερς ὅπως τὸν Στουρνάρα στὴν Ἑλλάδα ποὺ ἔδιδαν φωνὴ σὲ παπαγάλους ὀνόματι Παυλόπουλο καὶ Μητσοτάκη.

Καὶ ἐσήμανε ἡ ἀποφράδα ἡμέρα τῆς 26ης Μαΐου 2019, ἐθνικῆς παλιγγενεσίας γιὰ τοὺς λαοὺς τῆς Εὐρώπης. Ἤδη προετοιμάζονται τὰ ἀναγνωστικὰ σὲ ὅλες τὶς εὐρωπαϊκὲς γλῶσσες μνημονεύοντας τὴν τεραστία σημασία τῆς ἡμέρας αὐτῆς ἀπελευθερώσεως τῶν λαῶν.

Ἀλλὰ αὐτὴ ἡ ἀπελευθέρωσις, ὅπως καὶ στὴν δεκαετία τοῦ 1820 εἶναι σχετική διότι ἐπετεύχθη μὲ τὴν ἀρωγὴ ἐξωευρωπαϊκῆς μεγάλης δυνάμεως, αὐτῆς τῶν ΗΠΑ: τὸ 1823 ὑπὸ τὸν πρόεδρο Μόνροε, τὸ 2019 ὑπὸ τὸν πρόεδρο Τράμβιο. Διότι ἡ Ἱστορία ἀπὸ πτώσεως Ἀδὰμ καθοδηγεῖται ἀπὸ μία καὶ μόνη συνισταμένη:  τὴν ἰσχύ. 

Σήμερα, χωρὶς πυρηνικὴ ἰσχὺ δὲν ὑπάρχει ἀνεξαρτησία. Ἡ Ἑλλὰς περιμένει τὴν ἀνασύστασι τῆς δυσχιλιετοῦς Αὐτοκρατορίας, ἐπὶ τῶν δύο ὀχθῶν τοῦ Αἰγαίου βασισμένη στὴν πυρηνικὴ ὑπεροπλία.

Δημήτρηςς Κιτσίκης                          16 Μαΐου 2019



May 12, 2019

497 - La condition humaine ἤ τὸ ἀνθρώπινο πεπρωμένο



Ἔτσι ὡμίλησε ὁ Ζαρατοῦστρας κατὰ Νίτσε


497 - La condition humaine τὸ ἀνθρώπινο πεπρωμένο

Πολλὰ λέγονται τελευταῖα γιὰ τὴν μετάλλαξι τοῦ Τσίπρα σὲ ἀριστερὸ τοῦ χαβιαριοῦ. Στὴν πραγματικότητα πρόκειται γιὰ ἀνθρώπινη μετάλλαξι στὴν ὁποία εἴμεθα ὅλοι ἐπιρρεπεῖς. 

Διαφορετικὰ δύο λύσεις καὶ μόνον ὑπάρχουν καὶ οἱ δύο ἀπάνθρωπες: αὐτομαστίγωμα χριστιανικὸ ἤ κομμουνιστικό, στὸ μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἤ στὴν λενινιστικὴ κομμουνιστικὴ ὀργάνωσι. Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις  τείνεις πρὸς τὴν ἁγιοσύνη. Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις θυσιάζεις τὴν οἰκογενειακὴ ζωή, γίνεσαι Στάλιν ἤ Σαβοναρόλα. Ἡ φασιστικὴ ὀργάνωσις ποὺ προσπαθεῖ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν κομμουνιστικὴ πειθαρχία, μὲ τὸν καιρὸ γίνεται καὶ αὐτὴ φασισμὸς τοῦ χαβιαριοῦ. 

Τελικὰ ὁ νεποτισμός, ἡ οἰκογενειοκρατία εἶναι φυσικὰ φαινόμενα διότι σὲ ποῖον θὰ ἐμπιστευθῇς περισσότερο ἀπὸ στὴν σάρκα ἐκ τῆς σαρκός σου ἤ στὸν ἀδελφοποιτό. Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον σου εἶναι πιὸ φυσικὸς ὅταν ὑπάρχουν οἰκογενειακοὶ καὶ φιλικοὶ δεσμοὶ παρὰ ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν ἀδικημένο. 

Προσωπικὰ ἠθέλησα νὰ ἀναρριχηθὼ στὸ ἐπίπεδο τῆς ὀρθοδόξου ἤ κομμουνιστικῆς ἁγιοσύνης ἀλλὰ ἀπέτυχα. Ὅμως τοὐλάχιστον ὁ θαυμασμός μου πρὸς τὸν Ῥοβεσπιέρρο μὲ ἀπέτρεψε ἀπὸ τὴν ὑπερβολικὴ κατανάλωσι χαβιαριοῦ. Τάδε ἔφη Ζαρατοῦστρας.


Δημήτρης Κιτσίκης                                                              12 Μαΐου 2019



May 11, 2019

496 – Γιὰ τὴν μάνα ματρίδα, ἐν ὄψει τῶν διχαστικῶν τριπλῶν ἐκλογῶν




496 – Γιὰ τὴν μάνα ματρίδα, ἐν ὄψει τῶν διχαστικῶν τριπλῶν ἐκλογῶν

Σήμερα ξαναβρέθηκα μὲ ἕναν ἁπλὸ γνήσιο Ἕλληνα, ἐπὶ 16 χρόνια δήμαρχο τῆς Πανεπιστημιουπόλεως Ζωγράφου ποὺ μοῦ προσέφερε τὸ βιβλίο του «Ἔθνους Ἑλλήνων Ἐγκόλπιον». Δὲν τὸν συνήντησα στὴν Μύκονο οὔτε ἐπάνω σὲ ἕνα κότερο  ἀλλὰ σὲ λαϊκὸ καφενεῖο τοῦ Ζωγράφου, ποὺ ἔφερε τὸν τίτλο, «Σὰν Ἄλλοτε», τοῦ Λεωνίδα Δημοπούλου.

Μοῦ ἔδωσε τὸ βιβλίο του, ὄχι περισπούδαστο. Ἁπλό, γεμᾶτο ψυχὴ γιὰ ἕναν καὶ μοναδικὸ ἔρωτα. Ὄχι γιὰ τὸ ἐθνοκράτος καὶ τὸν διχασμό του καὶ τὴν φοβερὴ ἑλληνικὴ ἀρρώστεια τοῦ φθόνου, τοῦ ἀβάσταχτου φθόνου τῆς φυλῆς μας ποὺ πάει ἐπὶ τρεῖς χιλιάδες χρόνια νὰ σκάσῃ ἀπὸ τὴν ζήλεια τοῦ συμπολίτου του μὲ τὴν ἀθάνατην γραικικὴ ἀναφώνησι,   «γιατὶ αὐτὸς καὶ ὄχι ἐγώ;»  Ὄχι γιὰ τὸν ἐθνικισμὸ ἤ τὸ διεθνισμό. Ὄχι γιὰ τὴν Νέα Δημοκρατία, τὸν Σύριζα, τὴν Χρυσῆ Αὐγὴ ἤ τὸ ΚΚΕ. Ὄχι γιὰ τὸν κοινοβουλευτισμὸ ἤ τὸν ὁλοκληρωτισμό. Οὔτε μία λέξι μίσους κατὰ ἀντιπάλου. Καὶ ὅμως ὑπῆρξε νεώτατος διωρισμένος δήμαρχος τῆς ἑπταετίας τοῦ Παπαδοπούλου ποὺ παρέμεινε στὴν ἐκτίμησι τοῦ Παττακοῦ μέχρι τοῦ θανάτου τοῦ πρωτεργάτου αὐτοῦ τῆς χουντικῆς διακυβερνήσεως ἀλλὰ καὶ τοῦ λαοῦ ποὺ συνέχισε ἀνελλιπῶς νὰ τὸν ἀναδεικνύῃ δήμαρχο Ζωγράφου μέχρι τὸ 2010.

Ἄν καὶ ἀγνοῇ τὴν λέξι «ἑλληνοκεντρισμός» ὡς ἔννοια ἀντιθετικὴ τοῦ ἐθνικισμοῦ, ὥς καὶ τὴν λέξι «ἐθνικομπολσεβικισμός», ἄν καὶ δέχεται ἀσυζητητὶ τοὺς μύθους τοῦ ἐθνοκρατιδίου τοῦ 1821 καὶ τῆς μασωνικῆς Φιλικῆς Ἑταιρείας ποὺ συρρίκνωσε τὸ συμπαντικὸ γένος τῶν Ἑλλήνων, πουθενὰ δὲν καταφέρεται κατὰ τοῦ κομμουνιστικοῦ κινήματος, τοῦ ΚΚΕ καὶ τοῦ «συμμοριτοπολέμου», ἀθλία ἔκφρασις τῶν ἐχθρῶν τῆς ἐθνικῆς μας ὁμοψυχίας.

Πολλοὶ ἐκατηγόρησαν τὸν Καζᾶκο γιὰ τὴν ὑπερβολικὴ ἀδυναμία του πρὸς τὸ γυναικεῖο φύλο. Ὅμως τίποτα τὸ μεμπτὸν διότι ἡ πραγματικὴ του ἀδυναμία ἦταν καὶ εἶναι πρὸς τὴν ματρίδα, τὴν μάνα ¨Ελλάδα, ὡς παιδὶ γονατισμένο ἐνώπιον τοῦ μεγαλείου τῆς παρθένου Ἀθηνᾶς-Παναγίας ἐκκλησιαζόμενο ἐπὶ τῆς Ἀκροπόλεως καὶ τῆς Ἁγιᾶς Σοφιᾶς.

Τὸ βιβλίο-ἐκμυστήρευσις τοῦ Γιάννη κλείνει μέσα του τὸν θησαυρὸ τῆς ψυχῆς του.

Δημήτρης Κιτσίκης                          11 Μαΐου 2019

May 2, 2019

495 - Ὁ ἑλληνικὸς παλμός



Ἐμεῖς οἱ δύο τρεῖς, κατὰ Δραγούμη

495 - Ὁ ἑλληνικὸς παλμός

Ὡς καρδία πάλλει ὁ ἑλληνικὸς παλμός. 

Βλέποντας γύρω μας λαοὺς σὲ διαφορετικὸ στάδιο πληθυσμιακῆς ἀναπτύξεως διαπιστώνουμε πὼς ὁ λαός μας φθίνει, συρρικνώνεται πληθυσμιακὰ καὶ διακρίνουμε ἀφανισμὸ τῆς ἑλληνικῆς φυλῆς. 

Ἀλλὰ πολλοὶ δὲν γνωρίζουν πὼς ἔχουμε ἐλάχιστο σῶμα ὡς λεπτοασώματοι ἄγγελοι καὶ οὐσιαστικὰ εἴμεθα πνεῦμα. Ναί, εἴμεθα τὸ ἅγιον πνεῦμα τῆς οἰκουμένης ποὺ μέσῳ τῶν συνεχῶν μεταναστεύσεων καὶ τῆς κατοικήσεως ἐν μέσῳ αὐτοκρατοριῶν ποὺ δὲν ἱδρύσαμε ἐμεῖς ὅπως ἡ περσική, ἡ ῥωμαϊκή, ἡ βυζαντινή, ἡ ὀθωμανική, ὡς πνεῦμα καὶ μόνο ἐδιοικήσαμε. 

Λοιπόν, ὄχι μόνον ὡς λαὸς εἴμεθα ὀλίγοι σὲ ἀριθμὸ ἀλλὰ καὶ αὐτοὶ οἱ ὀλίγοι ποὺ εἴμεθα πάλι πολλοὶ εἴμεθα. Πέραν τῶν ἐθνικισμῶν τῶν μετρίων εἴμεθα  «οἱ δύο τρεῖς» κατὰ Δραγούμη, ἑλληνοκεντρικοὶ καὶ δεσπόζουμε ἐπὶ τοῦ σύμπαντος. 

Δημήτρης Κιτσίκης                                          2 Μαΐου 2019

Apr 27, 2019

494 - Ἡ βορειοαμερικανικὴ ψυχασθένεια: Ἀπὸ τὴν κοινωνία τῶν καουμπόηδων στὴν κοινωνία τῶν ῥομπότ.






Ἀμερικανικὴ κοινωνία: βαρβαρότης καὶ τεχνολογία

494 - Ἡ βορειοαμερικανικὴ ψυχασθένεια: Ἀπὸ τὴν κοινωνία τῶν καουμπόηδων στὴν κοινωνία τῶν ῥομπότ.

Λέγεται πὼς ἡ Ῥωμαϊκὴ Αὐτοκρατορία ἐξεβαρβάρισε τὸν ἑλληνισμό. Καὶ ὅτι ἡ ῥωμαϊκὴ τέχνη ἦταν μία κακέκτυπη ἀντιγραφὴ τῆς ἑλληνικῆς τέχνης. Αὐτὸ ἐπανέλαβαν στὴν Ἀναγέννησι οἱ Φράγκοι ὅταν ἀνεκάλυψαν τὸν ἑλληνισμό. Ἀλλὰ ἡ Ῥώμη ἦταν ἡ τρίτη μεγάλη ἑλληνικὴ πόλι μετὰ τὴν Ἀθήνα καὶ τὴν Σπάρτη ἡ ὁποία καὶ κατέκτησε τὶς δύο ἄλλες. Ὅταν ἔγινε χριστιανικὴ ἡ Ῥώμη ἐσυνέχισε τὸ ἔργο της ὡς Βυζάντιο καὶ Ὀθωμανία πάντα βασισμένη στὴν ἔννοια τοῦ ἑλληνισμοῦ. Τὸ ἐκπολιτιστικὸ ἔργο τῆς Ῥώμης ὑπῆρξε ἐπὶ δύο χιλιάδες χρόνια πολὺ σημαντικὸ χάρις στὴν συνεχῆ παρουσίασι μέσα στὶς ῥωμαϊκὲς δομὲς τοῦ ἑλληνισμοῦ.

Λέγεται πὼς ἡ Ἀμερικανικὴ Αὐτοκρατορία δύναται  νὰ συγκριθῇ μὲ τὴν ἄνοδο, τὸ μεσουράνημα καὶ τὴν παρακμὴ τῆς ἀρχαίας Ῥώμης. Μερικοὶ ὅμως ἱστορικοὶ παρετήρησαν ὅτι τὸ μοναδικὸ χαρακτηριστικό της εἶναι ὅτι ἐγεννήθη, ἐμεσουράνησε καὶ τώρα παρακμάζει περνῶντας ἀπὸ τὴν βαρβαρότητα στὸν ῥομποτισμὸ τῆς τεχνολογίας χωρὶς ποτὲ νὰ παράξῃ πολιτισμό, παρὰ τὴν προσπάθεια ἀντιγραφῆς τοῦ ἑλληνισμοῦ.

Ἡ ἀμερικανικὴ κοινωνία δὲν κατέκτησε ἀδελφὰ κράτη, ὁπως συνέβη μὲ τὴν Ῥώμη ποὺ κατέκτησε τὴν Ἀθήνα καὶ τὴν Σπάρτη. Ἕνας κόσμος εὐρωπαίων μεταναστῶν ἔσφαξε χωρὶς νὰ ἐπωφεληθῇ ἀπὸ τὸν πολιτισμό τους τοὺς Ἀμερινδιάνους ὡς καουμπόηδες ἀπολύτου βίας καὶ σήμερα μέσῳ τῆς ἀφρικανικῆς τέχνης τῶν πρώην ἀφρικανῶν δούλων τους προσέθεσαν τὴν ἀφρικανικὴ μουσικὴ καὶ γλυπτικὴ βία στὴν καουμπόϊκη βία τοῦ ἀγρίας Δύσεως ἑνὸς κόσμου κοινωνικῶν εὐρωπαϊκῶν ἀποβλήτων καὶ θρησκευτικῶν πουριτανικῶν φανατικῶν.

Μὴ δυναμένοι νἀ παράξουν πολιτισμὸ ἀνέπτυξαν στὸ ἔπακρο τὴν τεχνολογία (ἐξ οὗ καὶ ἡ ἀπελπισμένη ἀντίδρασις κατὰ τῆς τεχνολογίας τοῦ Παμβομβιστοῦ) ποὺ ἀπεκτήνωσε τὴν ἀμερικανικὴ κοινωνία μἐ ἄκρατη συνεχῆ βία ἀντικαθιστῶντας τὸν ἑλληνικὸ ἀνθρωπισμὸ μὲ τεχνητὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα, νομικιστικὸ λεξιλόγιο, πολιτικῆς ὀρθότητος καὶ ῥομποτικὴ κοινωνικὴ συμπεριφορά. Relax, calm down, ἔγιναν τὸ ἀγαπημένο λεξιλόγιό τους μετὰ τὴν συστηματικὴ ἀποκτήνωσί τους τῆς Παρασκευῆς τὸ βράδυ, περνῶντας ἀπὸ τῆς μπύρας τὸ μεθύσι στὴν ἀπάθεια τοῦ καπνίσματος τῆς κανάβεως.

Ὁ ἰρλανδὸς θεατρικὸς  συγγραφεὺς Σαμουὴλ Μπέκετ, Νομπὲλ λογοτεχνίας, ἀνεπαρίστανε τὴν ἀμερικανικὴ αὐτὴ κοινωνία στὸ θεατρικὸ του ἔργο ἐπωνομαζόμενο, Τέλος Παιχνιδιοῦ  (Fin de Partie στὰ γαλλικά,   Endgame στὰ ἀγγλικά). Ἄν καὶ πρόκειται γιὰ θέατρο τοῦ παραλόγου γιὰ τὸ ὁποῖο ὁ καθεὶς ἑρμηνεύει κατὰ τὸ δοκοῦν, ὁ Μπέκετ παρουσιάζει στὴν σκηνὴ ἕναν πατέρα καὶ μία μητέρα χωρὶς πόδια ποὺ ζοῦν ὁ καθένας σὲ ἕνα σκουπιδοντενεκὲ καὶ ἕναν υἱὸ τυφλὸ ποὺ ἀδυνατεῖ νὰ σταθῇ στὰ πόδια του ὁ ὁποῖος χρησιμοποιεῖ ὡς ὑπηρέτη κάποιον μὲ παιδιάστικη συμπεριφορὰ ποὺ ἀδυνατεῖ νὰ κάτσῃ. Ὁ ἕνας ζῶν σκουπιδοντενεκὲς παίρνει ἐρεθιστικὰ χάπια καὶ ὁ δεύτερος ἡρεμιστικά. 

Τοιουτοτρόπως ἡ  ἀμερικανικὴ κοινωνία ἀποσυντιθεμένη καὶ διαμελισμένη περνᾷ διαδοχικὰ ἀπὸ τὴν ἀκραία βία ποὺ τῆς προκαλοῦν τὰ ἐρεθιστικὰ τῶν ὅπλων  στὴν ἀκραία παθητικότητα ποὺ  τῆς προκαλεῖ ἡ κάναβις κατόπιν πυροβολισμοῦ του τοῦ ἀστυνόμου μὲ τὸ τέϊζερ (taser gun) Ὁ καουμπόης τοῦ ΙΘ΄αἰῶνος τῶν Western saloons καταλήγει σήμερα στὴν ἀνικανότητα τῆς σεξουαλικῆς πράξεως μὲ ῥομπὸτ ποὺ κατασκευάζονται ὡς γυναῖκες γιὰ σεξουαλικὴ συνεύρεσι.

Ὁ πρόεδρος Τράμβιος νυμφευμένος μὲ πολιτισμένη Σλαῦα καὶ ἑβραϊκὸ ἐπιχειρηματικὸ  δαιμόνιο προσπαθεῖ ἀνεπιτυχῶς ἴσως νὰ ἀντικρούση τὴν καουμπόϊκη βαρβαρβαρότητα τοῦ ἀμερικανικοῦ βαθέως κράτους. Ἴσως ἀνεπιτυχῶς ἐνώπιον τῆς συνεχοῦς συμμαχίας τοῦ πολιτισμένου κινεζικοῦ πλανήτου μὲ τὶς πολιτισμικὲς ἑνότητες τῆς Ῥωσσίας καὶ τοῦ Ἰράν. Τελικὰ ὁ ἑλληνισμὸς θὰ δυνηθῇ νὰ σώσῃ τὴν καταρρέουσα Ἀμερικὴ ἤ θὰ ὑποχρεωθῇ καὶ αὐτὸς νὰ εὐθυγραμμισθῆ μὲ τὴν συμμαχία τῆς Ὁδοῦ τῆς Μετάξης;

Δημήτρης Κιτσίκης                                             27 Ἀπριλίου 2019



Apr 23, 2019

493 – Διεφθαρμένοι καὶ ἐγκληματίες



Διαφθορὰ καὶ ἔγκλημα βαραίνει τὸ κοινοβούλιο

493 – Διεφθαρμένοι καὶ ἐγκληματίες

Ὁ σημερινὸς Ἕλλην δὲν διαβάζει Ἁγία Γραφὴ οὔτε ἀρχαίους φιλοσόφους. Γι’αὐτὸ καὶ ἐπαναλαμβάνει μηχανικὰ τὴν φράσι, «Ὁ ἀναμάρτητος ὑμῶν πρῶτος βαλέτω λίθον» καὶ ἀμέσως μετὰ προσθέτει μἐ τὸν Παπαδάκη στὸ «Καλημέρα Ἑλλάδα» : «Πάντως δὲν εἴμεθα ὅλοι οἱ ἴδιοι».

Ὅλοι οἱ Ἕλληνες, συμπεριλαμβανομένου καὶ ἐμοῦ, εἴμεθα καὶ διεφθαρμένοι καὶ ἐγκληματίες. Πορευόμεθα μεταξὺ τῶν δύο πόλων τοῦ ἀπολύτου διεφθαρμένου καὶ τοῦ ἀπολύτου ἐγκληματία. Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ζῇς στὴν κοινωνία, ἐὰν εἶσαι ἀπολύτως δημοκράτης εἶσαι ἀπολυτως διεφθαρμένος καὶ ἐὰν εἶσαι ἀπολύτως λαοκράτης εἶσαι ἀπολύτως ἐγκληματίας.

Ὁ φίλος μου ὁ Ῥόδης Ῥοῦφος, ὁ μακαρίτης διπλωμάτης καὶ συγγραφεὺς τοῦ μυθιστορήματος «Οἱ Γραικύλοι», μοῦ ἔλεγε ὅτι προτιμοῦσε νὰ ζῇ στὴν ἑλληνιστικὴ ἐποχὴ τῆς διαφθορᾶς καὶ τῆς ἐλευθερίας παρὰ στὴν κλασσικὴ ἐποχὴ τῆς σπαρτιατικῆς λαοκρατίας καὶ τοῦ ἐγκλήματος. Θέμα γούστου. Διαφορετικά, πάρε τὰ βουνὰ ἤ χώσου στὴν ἔρημο καὶ ὡς μοναχὸς ἐκτὸς κοινωνίας προσπάθησε τὸ ἀκατόρθωτο: νὰ ξεφύγῃς ἀπὸ τὴν διαφθορὰ καὶ τὸ ἔγκλημα.

Τὸ ἀλφαβητάριο τοῦ ἤθους (καὶ πρὸς Θεοῦ ὄχι τῆς ἠθικῆς) εἶναι ἡ ἐξομολόγησις: Ναί, φταίω ἐγὼ καὶ μόνον ἐγὼ ὠς διεφθαρμένος καὶ ἐγκληματίας. Διαφορετικὰ εἶμαι ὁ σημερινὸς γραικύλος: «Δὲν φταίει ὁ Δῆμος, φταίει ἡ Περιφέρεια» ἤ «δὲν φταίει ἡ Περιφέρεια φταίει ὁ Δῆμος».

Ἐγὼ προτιμῶ τὴν λαοκρατία τοῦ ΚΚΕ ἀπὸ τἠν δημοκρατία τῆς Νέας Δημοκρατίας διότι προτιμῶ τὸ ἔγκλημα ἀπὸ τὴν διαφθορά. Δηλαδὴ προτιμῶ τὸν Ῥοβεσπίερρο ποὺ ἔκοψε τὸ κεφάλι τοῦ διεφθαρμένου Δαντών άπὸ τὸν Δαντὼν ποὺ προτοῦ ἀποκεφαλισθῆ ἀνεφώνησε στὸν δήμιο: «Δεῖξε τὸ κεφάλι μου στὸν ὄχλο. Τὸ ἀξίζει!».

Ἡ Ἑλλὰς θὰ δημιουργήσῃ ξανὰ ὅταν ἕνας ἥρως ἐπιβάλῃ σπαρτιατικὸ κομμουνισμὸ ποὺ στὸ λεξιλόγιό μου ἀποκαλῶ ἐθνικομπολσεβικισμό. Ὅταν εἶσαι ἐντεταγμένος στὴν ἀπόλυτη πειθαρχία τοῦ ΚΚΕ ἀδυνατεῖς νὰ πραγματοποιήσῃς τὸ ὅραμά σου νὰ διαφθαρῇς γι’αὐτὸ καὶ δὲν ἀκολούθησα τὶς σειρῆνες τῆς ἐξουσίας νὰ ἐμπλακῶ στὴν κοινοβουλευτικὴ πολιτικὴ δηλαδὴ στὴν διαφθορά. Προτιμοῦσα νὰ γίνω μοναχὸς ἐκτὸς κοινωνίας ἀλλὰ δὲν ἄντεξα.

Ἕλληνα, ἔχεις νὰ ἐπιλέξῃς μεταξὺ τοῦ Ἀλεξάνδρου τοῦ ἐγκληματία καὶ τοῦ Θεμιστοκλέους τοῦ διεφθαρμένου ἐκτὸς καὶ εἶσαι σὲ θέσι νὰ γίνῃς Διογένης, μοναχὸς ἐκτὸς κοινωνίας. Σήμερα εἶσαι ἁπλῶς γραικύλος. Σήκωσε τὸ ἀνάστημά σου καὶ βροντοφώναξε: Ναί, ἐγὼ φταίω γιὰ ὅλα, μαζὶ τὰ φάγαμε, καὶ κλαῦσε πικρὰ ἐνώπιον τοῦ ἐξομολογητοῦ σου στὴν ἐκκλησία τοῦ Θεανθρώπου.

Δημήτρης Κιτσίκης,  23 Ἀπριλίου 2019




Apr 17, 2019


492 -Ἐξουσία, Κράτος καὶ Ὀρθόδοξος ἀντικοινοβουλευτισμός:
Περὶ ἀνάγκης
Ἡ τυραννία τῆς ἀνάγκης καὶ ἡ ἀνάγκη ὡς ἐξουσία
(σχετικὰ μὲ τὴν λέξι ποὺ πρωτοστατεῖ στὸ μυθιστόρημα τοῦ Βίκτωρος Οὐγκώ, «Ἡ παναγία τῶν Παρισίων»)




" ἀγαπημένος Στἀλιν εἶναι εὐτυχία τοῦ λαοῦ"
Ἡ «ἀνάγκη» ποὺ ἐπεβλήθη ἀπὸ τὴν εἱμαρμένη τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ τὴν ὁποία μᾶς ἀπηλευθέρωσε ὁ Χριστός


Ὁ Στάλιν ἔζησε ὅλην του τὴν ζωὴ ὡς ἀσκητής, ὡς ἁπλὸς στρατιώτης, μὲ μόνιμη σκέψη τὸν λαό του καὶ τὴν παγκοσμία ἐπανάσταση τοῦ σοσιαλισμοῦ, σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τοὺς πολιτικοὺς τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ ποὺ μόνο τους μέλημα εἶναι ὁ προσωπικός τους ἐμπλουτισμός. Ποτὲ δὲν προώθησε μέλος τῆς οἰκογενείας του, σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὶς οἰκογενειακὲς δυναστεῖες τῶν βουλευτῶν ὅπως τῶν Μητσοτάκηδων, τῶν Καραμανλήδων καὶ τῶν Παπανδρέου ποὺ ἀντεκατέστησαν τοὺς βασιλεῖς, γι'αὐτὸ καὶ εἶναι σφόδρα ἀντιβασιλικοί!

Ἄν καὶ προσωπικὰ ἄθεος, ὁ Στάλιν ὑπεραμύνθη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καταπολεμῶντας τὸν οὐνιτισμὸ καὶ τὸν ῥωμαιοκαθολικισμό, σὲ σημεῖο μάλιστα ποὺ ὀρθόδοξοι Ῥῶσοι νὰ τὸν θεωροῦν ἅγιο ὅπως τὸν ἐπίσης μὴ χριστιανὸ Μέγα Κωνσταντῖνο.

Ὑπῆρξε ἀπηνὴς ἐχθρὸς τοῦ χρήματος καὶ τοῦ βολέματος, γι'αὐτὸ καὶ οἱ συνεργάτες του, ἐπιρρεπεῖς στὴν διαφθορά, τὸν ἐφοβοῦντο ἐνῷ ὁ λαὸς τὸν ἐλάτρευε.   Μέγας ἐγκληματίας ὅπως ὅλοι οἱ ἡγέτες αὐτοκρατοριῶν, ὅπως ἦταν καὶ Μέγας Κωνσταντῖνος καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι μονάρχες τοῦ Βυζαντίου, ἦταν δίκαιος ἀλλὰ ὄχι εὔσπλαγχνος. Τοῦ ἄρεσε νὰ παρομοιάζεται μὲ τὸν τσάρο Ἰβὰν τὸν Τρομερό. 

Οἱ νᾶνοι τῆς ἐξουσίας ποὺ τὸν διεδέχθησαν καὶ ὕβρισαν τὴν μνήμη του, ὅπως οἱ Χρουστσώβ, Γκορμπατσώβ καὶ Γιέλτσιν, ἁπλῶς ηὔξησαν τὸ ἀνάστημά του καὶ ἄξιος συνεχιστὴς του ἐμφανίζεται σήμερα ὁ Βλαδίμηρος Πούτιν. Ὡς ἐγκόσμιος ἀσκητής, Στάλιν ἔθεσε τὸ θέμα τῆς σχέσεως τοῦ ἀσκητοῦ μὲ τὴν ἐξουσία. Γιὰ μία γενικὴ θεώρηση τῆς σχέσεως ἐξουσίας, κράτους καὶ Ὀρθοδοξίας, παραπέμπουμε στὸ βιβλίο μου, Τὸ Βυζαντινὸ πρότυπο διακυβερνήσεως καὶ τὸ τέλος τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, Ἀθήνα, Ἔσοπτρον, 2001,  261 σελίδες .

Δημήτρης Κιτσίκης

(Ἐνδιάμεση Περιοχή-Τριμηνιαῖο περιοδικὸ γεωπολιτικῆς— Τεῦχος 46 – 2007)