Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μλέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Oct 25, 2016

Ἡ πολυπαθὴς Ὀρθοδοξία, θῦμα τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου


324 - Ὁ παλαιοημερολογιτισμός
ὡς πολεμίστρα κατὰ τῆς ἑλληνικῆς παρακμῆς

Τὸ γένος τῶν Ἑλλήνων γιὰ νὰ ἀναγεννηθῇ ἀπὸ τὴν παροῦσα κατάσταση παρακμῆς, δὲν χρειάζεται μόνον ψωμί, χρειάζεται πνεῦμα. Τρεῖς εἶναι οἱ ἀπαραίτητες προϋποθέσεις ἀναγεννήσεώς του: Ἡ ἐπάνοδος τῆς βασιλείας ἐλέου λαοῦ τοῦ Θεοῦ (βυζαντινὸ πρότυπο). Ἡ ἐπάνοδος τῆς ἑλληνικῆς πολυτονικῆς γραφῆς. Ἡ ἐπάνοδος τοῦ Γνησίου Ὀρθοδόξου Χριστιανισμοῦ (Γ.Ο.Χ.). Ἔχουμε ἐπανειλημμένως ἀναλύσει σὲ πάμπολλα γραπτά μας τὰ δύο πρῶτα θέματα. Ἐδῶ ἀναδημοσιεύουμε σχετικό μας ἄρθρο τοῦ 2002 γιὰ τὴν τρίτη προϋπόθεση ἀναγεννήσεως τοῦ Γένους.


Ἐδημοσιεύθη στὸ Τρίτο Μάτι – τ.102 – Μάρτιος 2002 – σ.22-27

α) Ἡ παρακμιακὴ ἔννοια τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ                             

Οἱ Τοῦρκοι ἔχουν μία μαγικὴ λέξη γιὰ νὰ ἐκφράσουν αὐτὴν τὴν ἔννοια : τσαγντάς agdaş), δηλαδὴ  σύγχρονος. Τὰ χρόνια τοῦ 1920 ὁ Κεμὰλ ἐπέβαλε αὐτὴν τὴν ἔννοια ὡς πανάκεια γιὰ τὴν λύση ὅλων τῶν προβλημάτων τῆς κοινωνίας. Ὁ κάθε Τοῦρκος ἔπρεπε νὰ εἶναι "τσαγντάς", σύγχρονος, ἐκσυγχρονιστής, κάτι σὰν τὴν πολιτικὴ ὀρθότητα σήμερα. 80 χρόνια ἀργότερα ὅταν καταρρέει πλέον ὁ κεμαλισμὸς στὴν Τουρκία, ἔρχεται ὁ Σημίτης καὶ μᾶς λέει τὰ ἴδια : ἐκσυγχρονιστὲς τοῦ κόσμου ἑνωθεῖτε, ἀσχέτως ἄν εἶσθε δεξιοὶ ἤ ἀριστεροί. Νὰ ἑνωθοῦν ὅλοι αὐτοὶ ποὺ βλέπουν μπροστὰ ἐναντίον αὐτῶν ποὺ κοιτάζουν πίσω. Ἡ ἰδέα μᾶς φαίνεται τόσο ἁπλὴ καὶ αὐτονόητη ὥστε μᾶς βάζει σὲ σκέψη ὅτι κάτι πρέπει νὰ κρύβεται πίσω. Πίσω λοιπὸν ἀπὸ τὴν ἔννοια τοῦ ἐκσυγχρονισμοῦ εὑρίσκεται ἡ δυτικοποίηση, ἡ φιλελεύθερη ὡς καὶ ἡ σοσιαλδημοκρατικὴ καπιταλιστικὴ ἰδεολογία, ἡ ἰδέα τῆς προόδου μέσῳ τῆς τεχνολογίας, ὅπως καθωρίσθη στὸν ΙΗ' αἰῶνα στὴν ἀνερχομένη καπιταλιστικὴ Δύση.
           
Σὲ βιβλίο μου περὶ Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας ἐξηγοῦσα τὰ ἑξῆς :  «Ἡ Δύση ἐδημιούργησε τὸ φαινόμενο τῆς τριτοκοσμικοποιήσεως ὅταν κατέστρεψε τὴν ἰσορροποία τῶν μὴ δυτικῶν κοινωνιῶν καὶ τὶς ἐτοποθέτησε στὴν τροχιὰ τῆς ὑπαναπτύξεως, δηλαδὴ ὅταν τὶς ὑπεχρέωσε νὰ ἀναπτυχθοῦν μὲ τρόπο μὴ ἰσορροπημένο σὲ σχέση μὲ τὶς ἀνάγκες ἑνὸς ἐξωτερικοῦ κέντρου καὶ ὄχι σὲ σχέση μὲ τὶς ἀνάγκες τους. Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ἡ μὴ δυτικὴ κοινωνία ἀρχίζει νὰ περιστρέφεται στὴν τροχιὰ τοῦ ἀποικιστοῦ της, τείνει νὰ δυτικοποιηθῆ μὲ τὴν ἐλπίδα νὰ ξεφύγη ἀπὸ τὴν ἐξάρτηση. Τὸ δυτικὸ μοντέλο ἐπιβάλλεται σταδιακὰ ὡς μοναδικὸ σημεῖο ἀναφορᾶς. Ὅταν οἱ ἀρχικὲς προσπάθειες τῆς ἐπανόδου στὴν κατάσταση ποὺ προϋπῆρχε τῆς ἐξαρτήσεως ἀποτύχουν, ἐπιχειρεῖται ἡ ἐφαρμογὴ τῆς διαδοχῆς μέσα στὸ σύστημα...Ἡ πορεία αὐτὴ ἀναπόφευκτα κατέληξε στὴν πλήρη δυτικοποίηση, δηλαδὴ στὴν ἀπαλλαγὴ ἀπὸ τὴν Δύση μέσῳ τῆς πλήρους ἐντάξεως στὸ δυτικὸ μοντέλο» (Δ.Κιτσίκης, Ἱστορία τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, Γ' ἔκδοση, Ἀθήνα, Ἑστία, 1996, σ.235). Δηλαδή, ἕνας λέων ἀποψιλωμένος καὶ αἰχμαλωτισμένος ἀπὸ μία δράκα φιδιῶν, μετατρέπεται σὲ φίδι κι ἀπελευθερώνεται. Μία γυναῖκα γιὰ νὰ ἀπελευθερωθῆ ἀπὸ τὸν ἄνδρα, μετατρέπεται σὲ ἄνδρα. Συμφέρει;
            
Ἡ τακτικὴ τῶν ἐκσυγχρονιστῶν εἶναι, κάθε φορὰ ποὺ ἐπιβάλλουν κάποια δυτικοποίηση, ὅπως τὸ νέο ἡμερολόγιο, τὸ μονοτονικὸ, τὸ εὐρώ, μὲ πλύση ἐγκεφάλου νὰ προσπαθοῦν νὰ πείσουν τὸν κόσμο ὅτι ἡ ἀλλαγὴ αὐτὴ ἔγινε ἀνεπιστρεπτί καὶ αὐτοὶ ποὺ θὰ ἀντιδράσουν θὰ κατηγορηθοῦν ὡς ὀπισθοδρομικοὶ καὶ θὰ γελοιοποιηθοῦν. Τὸ ἴδιο εἶχε κάνει καὶ ὁ Κεμὰλ ὅταν ἐπέβαλε τὸ καπέλο στὴν θέση παραδοσιακῶν κεφαλοκαλυμμάτων. Γιὰ νὰ γίνης ἀφεντικό, πρέπει νὰ φορέσης τὰ ροῦχα τοῦ ἀφεντικοῦ.

β) Τὸ ἡμερολόγιο ὑπῆρξε πάντα τὸ σκῆπτρο τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας
            
Στὴν αὐτοκρατορικὴ Κίνα, ὁ αὐτοκράτωρ ὡς ἔνδειξη τῆς παντοδυναμίας του καθώριζε τὸ ἡμερολόγιο, δηλαδὴ ἦταν ὁ ἐξουσιαστὴς τοῦ χρόνου. Κάθε νέος αὐτοκράτωρ τὴν ἡμέρα τῆς ἐνθρονίσεώς του ἐπέβαλε νέο ἡμερολόγιο καὶ μὲ διάταγμα ἔδιδε τέλος στὸ παλαιό ἡμερολόγιο. Οἱ Κινέζοι ἦσαν οἱ πλέον προχωρημένοι ἀστρονόμοι τῆς ἐποχῆς τους, τὸ ἡμερολόγιο ὅμως δὲν εἶχε ἀστρονομικὴ ἀλλὰ πολιτικὴ σημασία. Ἐπίσης οἱ ἐπαναστάσεις ὅπως ἡ γαλλικὴ τοῦ 1789 ἤ ἡ μουσολινική τοῦ ἰταλικοῦ μεσοπολέμου, ἐπέβαλαν ἰδικό τους ἡμερολόγιο.
            
Τὸ ἴδιο γίνεται καὶ μὲ τὸ ἀλφάβητο : ἡ ἀπόφαση ἐπιβολῆς νέου ἀλφαβήτου δὲν εἶναι  ἐπιστημονικὴ πράξη εἶναι πολιτική. Οἱ τουρκογενεῖς πληθυσμοὶ τῆς Κεντρικῆς Ἀσίας ἔγραφαν τὰ τουρκικά, μὲ ἀραβικοὺς χαρακτῆρες τὴν ἐποχὴ τῆς μουσουλμανικῆς ὑπεροχῆς, μὲ κυριλλικοὺς χαρακτῆρες ἐπὶ Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, μὲ λατινικοὺς χαρακτῆρες στὴν Τουρκία τοῦ Κ' αἰῶνος ἡ ὁποία καὶ προσεπάθησε νὰ ἐπιβάλη τὸ λατινικὸ ἀλφάβητο καὶ στὴν Κεντρικὴ Ἀσία μετὰ τὴν πτώση τῆς ΕΣΣΔ ὲνῷ ἡ Κίνα προσεπάθησε νὰ ἐπιβάλη τὴν κινεζικὴ γραφὴ στὸ κινεζικὸ Τουρκεστάν (Σιντζιάνγκ).
            
Τὸ ἐπιχείρημα τῆς ἀποδοχῆς νέου ἀλφαβήτου ἤ νέου ἡμερολογίου γιὰ πρακτικοὺς λόγους εἶναι παραπλανητικός. Ὁ Κεμάλ, παρὰ τοὺς ἰσχυρισμούς του, δὲν ἀντεκατέστησε τὸ ἀραβικὸ μὲ τὸ λατινικὸ ἀλφάβητο ἐπειδὴ δῆθεν τὸ τελευταῖο ἦτο καλύτερα προσαρμοσμένο στὴν τουρκικὴ γλῶσσα, ἀλλὰ γιὰ να δυτικοποιήση τὴν χώρα του καὶ ἐὰν ὁ ἑλληνισμὸς εἶχε τὸ 1928 μεγαλύτερη παρουσία θὰ εἶχε ἴσως ἀποδεχθῆ τὸ ἑλληνικό. Ἐὰν ὑπερίσχυαν οἱ πρακτικοὶ λόγοι, τότε οἱ μουσουλμᾶνοι ἀπὸ καιρὸ θὰ εἶχαν ἐγκαταλείψει τὸ σεληνιακὸ ἡμερολόγιο ποὺ τοὺς ὑποχρεώνει νὰ ἀκολουθοῦν τὸν μῆνα τῆς νηστείας τοῦ ραμαζανιοῦ, πότε μὲ εὐκολία τοὺς χειμερινοὺς μῆνες ὅταν ὁ ἥλιος ἀνατέλη ἀργὰ καὶ δύει ἐνωρίς, καὶ πότε τοὺς θερινοὺς μὲ δυσκολία ὅταν ὴ ἡμέρα διπλασιάζεται.
            
Παντοῦ καὶ πάντα ἡ Ἱστορία μᾶς διδάσκει ὅτι ἡ ἐγκαθίδρυση ἡμερολογίων, ἄν καὶ χρησιμοποιῆ ἀστρονομικὲς γνώσεις, βασίζεται στὴν πολιτικὴ, κοινωνικὴ καὶ θρησκευτικὴ πραγματικότητα. Ἀλλάζοντας ἡμερολόγιο, ἀλλάζεις κοινωνία. Τὸ ἀντιθρησκευτικὸ μένος τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως ὡς καὶ ἡ βούλησή της νὰ ἐπιβληθῆ πολιτικὰ σὲ ὅλην τὴν Δύση, εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα, ἡ Ἐθνοσυνέλευσή της, στὶς 24 Ὀκτωβρίου 1793, νὰ ψηφίση τὸ ρεπουμπλικανικὸ ἡμερολόγιο ποὺ καταργοῦσε τὶς Κυριακές. Τὸ ἡμερολόγιο αὐτό, τὸ ὁποῖο ἐχρησιμοποιήθη μέχρι τὴν Ιη Ἰανουαρίου 1806, ἤρχιζε κάθε 22 Σεπτεμβρίου ἀπὸ τὸ 1792, διηρεῖτο σὲ 12 μῆνες τῶν 30 ἡμερῶν, σὺν 5 μὲ 6 πρόσθετες ἡμέρες κατὰ τὶς ὁποῖες ἑορτάζοντο οἱ ρεπουμπλικανικὲς παγανιστικὲς ἑορτὲς . Ὁ κάθε μήνας διηρεῖτο σὲ τρεῖς ἑβδομάδες δέκα ἡμερῶν καὶ ἔτσι ἐξηφανίζετο ἡ Κυριακή. Στὸ ὄνομα τοῦ ρασιοναλισμοῦ, τοῦ ἐπιστημονισμοῦ, τοῦ νεωτερισμοῦ, οἱοσδήποτε κουλτουριάρης ποὺ συχνάζει σήμερα στὸ Κολωνάκι, θὰ ἠμποροῦσε νὰ ἰσχυρισθῆ ὅτι τὸ ἡμερολόγιο αὐτὸ ἦταν τὸ καλύτερο.

γ) Ἁπὸ τὸν Ἰούλιο Καίσαρα στὸν Πάπα Καίσαρα Γρηγόριο ΙΓ'
            
Τὸ 46 π.Χ. ὁ Ἰούλιος Καῖσαρ ἀπεφάσισε νὰ περάση στὴν Ἱστορία ἐπιβάλλοντας ἰδικό του ἡμερολόγιο μὲ ἀστρονομικὲς προφάσεις ποὺ τοῦ τὶς ἔδωσε ὁ Ἀλεξανδρινὸς Ἕλλην ἀστρονόμος Σωσιγένης. Οἱ Αἰγύπτιοι, πολὺ σωστά, μὲ τὴν ἰδική τους οἰκονομική λογική, ἐβάσιζαν τὸ ἡμερολόγιό τους στὶς ἐτήσιες πλημμύρες τοῦ Νείλου ποὺ ἐρρύθμιζε ὅλη τὴν ζωὴ τῆς Αἰγύπτου. Πάντως ὁ Ἰούλιος Καῖσαρ, ἄν καὶ ἐπέβαλε τὸ ἡμερολόγιό του ὡς πολιτικὸ σὲ ὅλες τὶς χῶρες ποὺ ἤλεγχε μὲ τὸ ἔτσι θέλω, ἐσεβάσθη τὶς θρησκευτικὲς παραδόσεις τῶν ὑποδούλων λαῶν, ἀφήνοντας ἐλεύθερα τὰ τοπικὰ θρησκευτικὰ ἡμερολόγια. Ὁ χριστιανισμός, ποὺ ἔγινε ἐπίσημη θρησκεία τῆς Ρωμαϊκῆς Αὐτοκρατορίας  ἐτοποθέτησε τὴν δημιουργία τοῦ κόσμου στὸ 5508 π.Χ. (ἐνῷ οἱ Ἑβραῖοι τὸ 3761 π.Χ.). Διὰ τοῦτο οἱ Βυζαντινοὶ δὲν ὑπολόγιζαν τὰ χρόνια ἀπὸ τὸν ὑποτιθεμένο χρόνο γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ (ποὺ οὐδεὶς ἐγνώριζε ἐπακριβῶς) ἀλλὰ ἀπὸ τὴν δημιουργία τοῦ κόσμου. Ἔτσι ὁ οἰκουμενικὸς πατριάρχης Γεννάδιος, στὴν Χρονογραφία  του, στὸν ΙΕ' αἰῶνα, ξανακάνει τὸν λογαριασμὸ ὅλων τῶν γενεῶν ἀπὸ τὸν Ἀδὰμ μέχρι τὸν Χριστό. Καταλήγει ὅτι ὁ Κατακλυσμὸς ἔγινε τὸ ἔτος 2242, ἡ Ἐνανθρώπηση τοῦ Χριστοῦ τὸ ἔτος 5506 ( τὸ Φανάρι σήμερα προτιμᾶ τὸ 5508), ἡ Σταύρωση στὶς 23 Μαρτίου 5539 καὶ τὸ ἔτος 7.000 μὲ τὸ ἰδικό μας 1492. Σήμερα εἴμεθα στὸ ἔτος 5508 + 2002 = 7510. Πάντως, μία ἄποψη εἶναι ὅτι ὁ Χριστὸς ἐγεννήθη περὶ τὸ 748 ἀπὸ τὴν κτίση τῆς Ρώμης, δηλαδὴ περὶ τὸ 6 π.Χ., ἴσως καὶ ἐνωρίτερα. Ἡ ἡμέρα γεννήσεως τοῦ Σωτήρος, ἡ 25η Δεκεμβρίου, εἶναι συμβατικὴ καὶ ἐκαθιερώθη μόνον στὸν Δ' αἰῶνα μ.Χ. ἐπηρεασμένη ἀπὸ τὸν μιθραϊσμὀ. Πράγματι, ἡ 25η Δεκεμβρίου εἶναι ἡ ἡμέρα γεννήσεως τοῦ Μίθρα. Τὸ σπήλαιο, οἱ μάγοι καὶ οἱ ἄγγελοι, τὸ γνωστὸ σκηνικὸ τῆς γεννήσεως τοῦ Χριστοῦ, εἶναι ὅλα στοιχεῖα κοινὰ μὲ αὐτὰ τοῦ μιθραϊσμοῦ. Ἡ λατρεία τοῦ ἰνδο-ιρανικοῦ θεοῦ Μίθρα μαρτυρεῖται ἤδη στὸν ΙΕ' αἰῶνα π.Χ. καὶ ἦταν γνωστὴ στὸν Ἡρόδοτο.
            
Ἄν καὶ βασισμένο στὸ ἡμερολόγιο τοῦ Ἰουλίου Καίσαρος, τὸ λεγόμενο ἰουλιανό, ποὺ γιὰ πρώτην ἡμέρα τοῦ χρόνου εἶχε τὴν 1η Μαρτίου, τὸ βυζαντινὸ ἔτος δὲν  ἐχρονολογεῖτο ὅπως εἴπαμε ἀπὸ τὴν ἵδρυση τῆς Ρώμης ἀλλὰ ἀπὸ τὸν Ἀδάμ καὶ οὔτε ἠκολούθη τὸ ἑβραϊκὀ (εἴμεθα ἐφέτος στὸ ἑβραϊκὸ ἔτος 5762 καὶ τὸ βυζαντινὸ στὸ ἔτος 7510). Ἤρχιζε δὲ τὴν 1η Σεπτεμβρίου καὶ ὁ χρόνος διηρεῖτο σὲ 15 ἔτη, χρονικὸς κύκλος ποὺ ἔφερε τὸ ὄνομα Ἰνδικτιών  ἤ Ἴνδικτος, δηλαδὴ διάταγμα περὶ φόρου, ποὺ εἰσήχθη τὸ 312 μ.Χ. ἀπὸ τὸν Μέγα Κωνσταντῖνο καὶ ποὺ ἰσχύει ἀκόμη καὶ σήμερα στὸ Φανάρι.
            
Στὸν ΙΣΤ ' αἰῶνα, κατὰ τὴν ἰταλικὴ Ἀναγέννηση, στὴν κραταιὰ Δύση, ὁ πάπας ἀπεφάσισε νὰ ἐπιβάλη σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη τὴν ἐξουσία του, ὡς ἀπολύτου μονάρχου, μὲ μία πρόσθετη καὶ ἀπαραίτητη πρωτοβουλία γιὰ τὴν δόξα ἑνὸς καίσαρος : ἐξήγγειλε τὸ ἰδικὸ του ἡμερολόγιο τὸ 1582 ( ποὺ ὠνομάσθη γρηγοριανὸ ἡμερολόγιο), ὡς συνήθως μὲ ἀστρονομικὲς προφάσεις. Ἔτσι, ἡ ἑπομένη τῆς Πέμπτης 4 Ὀκτωβρίου 1582 ἔγινε ἡ Παρασκευὴ 15 Ὀκτωβρίου. Αὐτὸς ὁ πάπας ἦτο ὁ Γρηγόριος ΙΓ' (ἄλλως Ugo Boncopagni ) γεννηθείς στὴν Μπολόνια τὸ 1502, ποὺ εἶχε ἀποβιώσει στὴν Ρώμη τὸ 1585, πάπας δὲ ἀπὸ τὸ 1572 ἕως τὸ 1585. Ἀνῆλθε στὸν παπικὸ θρόνο ἕνα χρόνο μετὰ τὴν περίφημη ἱσπανικὴ ναυτικὴ νίκη τῆς Ναυπάκτου κατὰ τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας ποὺ συνδυάσθηκε μὲ κατὰ μέτωπον ἐπίθεση κατὰ τῆς μισητῆς στοὺς Φράγκους Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως, βασικὸ στήριγμα τοῦ ὀθωμανικοῦ οἰκοδομήματος. Ἡ ἀντιορθόδοξη ἐπίθεση ἦταν τέτοιου μεγέθους ὥστε τὸ 1593, ὁ  οἰκουμενικὸς πατριάρχης Ἱερεμίας Β' ὁ Τρανὸς, ποὺ εἶχε ἐκλεγῆ πατριάρχης τὸ 1572, δηλαδὴ τὴν ἴδια χρονιὰ μὲ τὸν πάπα, καὶ ποὺ ἵδρυσε τὸ πατριαρχεῖο Μόσχας (1589 καὶ 1593) νὰ πάρη στὰ χέρια του τὴν παιδεία τοῦ ἑλληνικοῦ μιλλετίου ποὺ εἶχε διαβρωθῆ ἀπὸ δυτικιστὲς Ἕλληνες διανοουμένους, οἱ ὁποῖοι εἶχαν φοιτήσει στὴν δυτικὴ Εὐρώπη. Νὰ προσθέσουμε ὅτι λίγο ἀργότερα οἱ καθολικοὶ ἰησουΐτες εἶχαν κατορθώσει (1620-1638), κατασυκοφαντώντας τον στὸν σουλτᾶνο, νὰ ἐξουδετερώσουν τὸν ἐχθρό τους, τὸν πατριάρχη Κύριλλο Λούκαρι.
           
Ἐνῷ ὁ Γρηγόριος ΙΓ' προσεπάθη νὰ συσπειρώση τοὺς Φράγκους σὲ μία ἐπιθετικὴ συμμαχία κατὰ τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, οἱ Γερμανοὶ προτεστάντες, θορυβημένοι ἀπὸ τὸν παπικὸ ἰμπεριαλισμό, κατέφευγαν στὸν Ἱερεμία Β' τὸν Τρανὸ. Μάλιστα οἱ Βυρττεμβέργιοι Λουθηριανοὶ θεολόγοι τοῦ ἔστειλαν τὴν λεγομένη "Αὐγουσταία Ὁμολογία" ζητώντας νὰ ἑνωθοῦν μὲ τὴν Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία τῶν Ρωμηῶν. Καὶ ἔρχονται σήμερα οἱ κουλτουριαραῖοι τοῦ Κολωνακίου ποὺ ποτὲ δὲν πατοῦν τὸ πόδι τους σὲ ἐκκλησία, ἀλλὰ εἶναι βαθεῖς γνῶστες τῆς... ἀστρονομίας (!) νὰ μᾶς ἐξηγήσουν ὅτι οἱ παλαιοημερολογῖτες μας εἶναι σκοταδιστές. Τοὺς ὑπενθυμίζουμε ὅτι ὁ μέγας φιλόσοφος τοῦ Μυστρᾶ στὸν ΙΕ' αἰῶνα, ὁ Πλήθων, ἄν καὶ δωδεκαθεϊστής, ἀντετίθετο στὴν ἕνωση μὲ τὸν πάπα καὶ ὑπεστήριζε τὴν ὀρθόδοξη παράδοση, ἁπλῶς ἐπειδὴ ἦτο Ἕλλην, κάτι ποὺ σίγουρα δὲν εἶναι οἱ ἐπιστημοφανεῖς Κολωνακιῶτες.
            
Οἱ Σύνοδοι Κωνσταντινουπόλεως τοῦ 1587 καὶ τοῦ 1593 κατεδίκασαν τὸ "παπικὸ ἡμερολόγιο" βασιζομένοι στὸ σκεπτικὸ ὅτι ὁ παποκαῖσαρ τοῦ Βατικανοῦ ἐμιμήθη τὸν καίσαρα τῆς εἰδωλολατρικῆς Ρώμης. Οἱ διαμαρτυρόμενοι ἠρνήθησαν ἐπίσης τὸ γρηγοριανὸ ἡμερολόγιο καὶ ἐσυνέχισαν νὰ χρησιμοποιοῦν τὸ ἰουλιανὸ μέχρι τὸ 1700. Κατόπιν ὅμως διαφόρων παλινωδιῶν, τὸ 1778, ὁ βασιλεὺς τῆς Πρωσσίας Φρειδερῖκος Β' ,συμπαθῶς διακείμενος πρὸς τοὺς παπικούς, ἐπέβαλε τὸ γρηγοριανὸ ἡμερολόγιο.
            
Ἀπὸ ἐκκλησιαστικῆς ἀπόψεως, τὸ μεγαλύτερο πρόβλημα μὲ τὸ νέο ἡμερολόγιο ἦταν ὅτι ὁ χριστιανὸς ἠδύνατο πλέον νὰ ἑορτάζη τὸ Πάσχα μαζὶ ἤ καὶ πρὸ τοῦ Πάσχα τῶν Ἑβραίων, κάτι ποὺ σαφῶς ἀντετίθετο στὸν ἕβδομο κανόνα τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, ὁ ὁποῖος λέγει : "Εἴ τις ἐπίσκοπος ἤ πρεσβύτερος ἤ διάκονος, τὴν ἁγίαν τοῦ Πάσχα ἡμέραν πρὸ τῆς  ἐαρινῆς ἰσημερίας μετὰ Ἰουδαίων ἐπιτελέσοι, καθαιρείσθω". (Πηδάλιον, Θεσσαλονίκη, Ἐκδόσεις Βασ. Ρηγοπούλου, 1991, σ. 8). Αὐτὴ ἡ ἀπαγόρευση δὲν εἶχε τίποτα τὸ ἀνθεβραϊκό. Ἁπλῶς ἠκολούθη τὴν πραγματικὴ σειρὰ τῶν γεγονότων :Τὸ ἑβραϊκὸ Πάσχα τοποθετεῖται ἀπὸ Παρασκευὴ ἕως Σαββάτου. Ὁ Χριστὸς ἐσταυρώθη τὴν Παρασκευή. Τὸ Σάββατο παρέμεινε στὸν τάφο καὶ ἐνωρίς, τὴν πρώτην ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος, τὴν Κυριακή, ἀνεστήθη. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἡ συνήθεια εἶχε έπικρατήσει, ἤδη ἀπὸ τὸν Α' αἰῶνα μ.Χ., τὸ χριστιανικὸ Πάσχα νὰ ἑορτάζεται μετὰ τὸ Πάσχα τῶν Ἑβραίων. Οἱ παλαιοημερολογῖτες ἐπεσήμαναν ὅτι μόνον γιὰ τὴν περίοδο ἀπὸ τοῦ 1851 μέχρι τὸ 1950, τὸ Πάσχα ἑορτάσθη κατὰ τὸ γρηγοριανὸ ἡμερολόγιο, μαζὶ ἤ πρὸ τοῦ Πάσχα τῶν Ἑβραίων, 15 φορές, γεγονὸς πόσο μᾶλλον σκανδαλῶδες ποὺ τὸ χριστιανικὸ Πάσχα συμβολίζει τὴν ἀντικατάσταση τῆς θυσίας τοῦ ἀμνοῦ τοῦ ἑβραϊκοῦ Πάσχα μὲ τὴν λυτρωτικὴ θυσία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Μέχρι καὶ τὸ 1923, στὴν Ἑλλάδα, κάθε ἐπιστολὴ ἐσημειώνετο ταυτοχρόνως μὲ δύο ἡμερομηνίες, ποὺ στὸν Κ' αἰῶνα ἀπεῖχε ἡ μία ἀπὸ τὴν ἄλλη κατὰ 13 ἡμέρες : Ἡ πρώτη ἡμερομηνία ἦταν ἡ ἐκκλησιαστικἠ (παλαιά) καὶ ἡ δεύτερη ἡ πολιτική (νέα), κάτι ποὺ ἀκολουθεῖται ἀκόμη καὶ σήμερα στὶς περισσότερες ἀπὸ τὶς ὀρθόδοξες χῶρες καὶ στὸ Ἅγιον Ὄρος, ἐνῷ στὴν Ἑλλάδα, ἡ κατ' ἐξοχὴν χώρα ὅλων τῶν ἰδεολογικῶν καὶ πνευματικῶν προδοσιῶν, ὁ γραικυλισμὸς πιέζει νὰ εὺθυγραμισθοῦμε μὲ τὸ δυτικὸ ἀφεντικὸ ἀκόμη καἰ γιὰ συνεορτασμὀ τοῦ Πάσχα !

δ) Ὁ "μέσος χῶρος" τοῦ καπιταλιστικοῦ φιλελευθερισμοῦ καὶ τῆς σοσιαλδημοκρατίας κατὰ τῶν ἑλληνωρθοδόξων ἀξιῶν : ἀπὸ τὸν Ἐ.Βενιζέλο στὸν Κ. Σημίτη
            
Στὶς 10/23 Νοεμβρίου 1916, ὁ Ἀνδρέας Μιχαλακόπουλος, ὑπουργὸς τοῦ πραξικοπηματία Ἐλευθερίου Βενιζέλου ποὺ μόλις εἶχε συστήσει μὲ στρατιωτικούς, χουντικὴ κυβέρνηση στὴν Θεσσαλονίκη, μετὰ τὸ πραξικόπημα τῆς 26ης Σεπτεμβρίου 1916, ὑπὸ τὴν προστασία τῶν ἀγγλογαλλικῶν στρατευμάτων κατοχῆς, ὀργανώνοντας στάση κατὰ τῆς νομίμου κυβερνήσεως τῶν Ἀθηνῶν, τοῦ ἔστειλε τὴν παρακάτω ἐπιστολή, μόλις ἕνα μῆνα προτοῦ ὀργανωθῆ, στὶς 25 Δεκεμβρίου 1916, ἀπὸ τὸν μητροπολίτη Ἀθηνῶν Θεόκλητο, τὸ "ἀνάθεμα κατὰ τοῦ Βενιζέλου". Προτοῦ παραθέσουμε τὴν ἐπιστολὴ αὐτή, πρέπει νὰ τονίσουμε πὼς τὸ ἀνάθεμα Βενιζέλου ποὺ θὰ ἀκολουθήση ἕνα μῆνα ἀργότερα, θὰ ὀργανωθῇ στὸν Πεδίον τοῦ Ἄρεως στὴν Ἀθήνα ἐνώπιον τῆς κυβερνήσεως καὶ τῆς Ἱερᾶς Συνόδου, καὶ θὰ τὸ ἀπαγγείλῃ ὁ ἴδιος ὁ μητροπολίτης (ὁ ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν ἐλέγετο τότε μητροπολίτης).
            
"Σεβαστέ μου κ. Πρόεδρε, σᾶς ἔλεγα πρὸ καιροῦ, εἰς τὸ Συμβούλιον, ὅτι ὅταν ξεμπερδέψωμεν μὲ τὸ καλό, τὸν ἐθνικὸ ἀγῶνα... πρέπει διὰ τὸ καλὸν τοῦ τόπου, νὰ ἀναλάβητε ἕνα ἄλλον, ἐπίσης μεγάλον, τὴν τακτοποίησιν ἐπὶ τὸ νεωτεριστικώτερον τῶν θρησκευτικῶν πραγμάτων... Ἐννοῶ καὶ τὰ τοῦ κλήρου, καὶ τὰ τῶν θρησκευτικῶν ἐκδηλώσεων (λειτουργιῶν, ἑορτῶν, ἡμερῶν ἀργίας, ἁγίων πολυωνύμων κλπ.) καὶ τὰ τῶν μοναστηριακῶν κτημάτων καὶ εἴ τι ἄλλο. Θὰ σᾶς χρειασθῆ νὰ τεθῆ ἐπὶ κεφαλῆς τῆς ἀληθῶς ἐπαναστατικῆς μεταρρυθμίσεως ἕνας εὐρείας διανοίας -σχεδὸν σὰν καὶ σᾶς εἰς τὴν πολιτικήν- κληρικός. Τὸν ἔχετε : εἶναι ὁ Κύπρου [Μελέτιος Μεταξάκης, 1871-1935]. Αὐτὸς θὰ γίνη, ὑπὸ τὴν κηδεμονίαν σας, ὁ Βενιζέλος τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας. Ποῖα τὰ χρήζοντα μεταρρυθμίσεως, άφοῦ ἡ ἐπανάστασις ἡ πολιτική θέση κατὰ μέρος τὸν Προκόπιον τῶν Ἀθηνῶν [ἐννοεῖ τὸν Θεόκλητο] καὶ τοὺς ὁμοίους του εἰς τὴν διανόησιν καὶ καλογηρισμὸν καὶ καταρτίση τὴν ἐκκλησιαστικὴν ἱεραρχίαν... :
           
"α) Κατάργησις τῶν νηστειῶν, αἱ ὁποῖαι εἶναι σήμερον ἕνας τύπος. Κανεὶς δὲν νηστεύει εἰμὴ ὁ μὴ ἔχων νὰ φάγη. Οἱ Ἄγγλοι καὶ Γερμανοὶ καὶ οἱ βόρειοι ἀκόμη Ἰταλοί (ποὺ ἔχουν ἀπελευθερωθῆ ἀπὸ τὸν θρησκευτικὸν φανατισμόν) τρώγουν καλά, τρώγοντας δὲ καλὰ καὶ φυλὴν καλὴν κατασκευάζουν. Τὸ φαγὶ φέρει τὴν δύναμιν πρὸς ἐργασίαν καὶ ἡ ἐργασία τὸ κέρδος καὶ τὸ κέρδος τὸ καλὸ φαγί...
           
"β) Ρύθμισις τῶν διαφόρων τελετῶν καὶ λειτουργιῶν ἐπὶ τὸ νεωτεριστικώτερον. Λιγώτερο παπᾶ, λιγώτερο ψάλτη, λιγώτερο διάκο καὶ πολὺ ἱεροκήρυκα-ἑρμηνευτήν [δηλαδὴ πολὺ προπαγάνδα]. Τὶ καταλαμβάνει ὁ λαὸς ποὺ πηγαίνει εἰς τὰς ἀκολουθίας ;  ... ἀπὸ αὐτὰς τὰς καταναλωθείσας ὥρας καὶ τὴν ὀρθοστασίαν. Μηδὲν...
           
"γ) ...Οἱ ἱερεῖς ἐξερχόμενοι ἐκ τῶν εἰδικῶν σχολῶν θὰ ἔχουν μάθει ὄχι τὶ σημαίνει τὸ "πρόσχωμεν τὰ ἅγια τῶν ἁγίων" [sic. Ὁ Μιχαλακὀπουλος, ὁ ὁποῖος προφανῶς δὲν ἐπήγαινε ποτὲ στὴν ἐκκλησία, ἐννοοῦσε βεβαίως : " Πρόσχωμεν. Τὰ ἅγια τοῖς ἁγίοις"] … ἀλλὰ πῶς θὰ ὁμιλήσουν καταληπτῶς εἰς τὸν λαὸν... διὰ τὴν ἀποταμίευσιν...διὰ τὰ πολιτικὰ ἀκόμη καθήκοντα τῶν ἀκροατῶν των [sic. Ἐννοεῖ τῶν πιστῶν] κλπ. κλπ.
            
"δ) Θὰ λείψουν αἱ ἑορταὶ τῶν διαφόρων Ἁϊ- Θανάσηδων καὶ Ἁγι-Ἀνδρέηδων καὶ καί, προφάσεις πρὸς ἀργίαν. Ἡ Κυριακὴ ἀργία καὶ 2-3 μόνον ἡμέρας τὸ ἔτος ὁλόκληρον εἶναι ἀρκετὴ τεμπελιά...Μοῦ εἶχε πέσει εἰς τὰ χέρια... ἕνα γαλλικὸν βιβλίον ἔχον τὸν τίτλον Panorama du prédicateur ["Πανόραμα τοῦ ἱεροκήρυκος"] , ὀγκῶδες... Θὰ ἐκδοθῆ ἕνα τέτοιο ὑπὸ καλῶν κληρικῶν καὶ λογίων συνεργαζομένων ἐπὶ τούτῳ. Καὶ τὸ ὄνομα Ἅγιος θὰ λείψη...
            
"ε) Θὰ καταργηθοῦν τὰ μοναστήρια, αἱ ἑστίαι πάσης διαφθορᾶς καὶ καταχρήσεως ἠθικῆς καὶ περιουσιακῆς. Τὰ κτήματά των θὰ γίνουν τῶν γεωργῶν... Φυσικὰ αὐτὰ ποὺ ἐκθέτω ἀνωτέρω εἶναι ἐλάχιστα σημεῖα. Θὰ εἶναι πολλὰ ἀκόμη τὰ χρήζοντα μεταρρυθμίσεως... Θὰ σᾶς εἴπουν, κ.Πρόεδρε, ὅτι εἶναι δύσκολος ἡ ἐπιχείρησις τοιούτου ἔργου. Ὅτι ὁ λαὸς θὰ ἐξαναστῇ κατὰ τῶν νέων εἰκονοκλαστῶν. Ὅτι θὰ ἐγερθῇ ἐπανάστασις κατὰ τῶν βεβήλων. Τίποτε ἀπὸ ὅλα αὐτὰ δὲν θὰ συμβῇ τὴν ὥραν ποὺ θὰ ἔχη μεγαλώσει τὸ ἰδικόν σας γόητρον...Ἄν ἡ  Entente, ὡς ὅλοι πεποίθαμεν, ἐπιβάλλῃ τοὺς ὅρους τῆς εἰρήνης, ἡ Ἀγγλία θὰ προσφέρη εἰς τὸν Βενιζέλον-Ἑλλάδα τοὐλάχιστον τὴν Κύπρον. Αὐτὸ εἶναι ἡ σκέψις μου... Οὐδεὶς  δὲ θὰ ἔχῃ τὸ ἀνάστημα νὰ δημιουργῇ ταραχάς, οἵας κατὰ Θεοτόκη ἐδημιούργουν διὰ τὰ εὐαγγελικά... Ἡ καταλλήλως συγκροτηθησομένη παρασκευαστικὴ τῆς μεταρρυθμίσεως ἱεραρχία θὰ ἔχῃ ὡς αἰτίαν τῆς ἐργασίας της τὴν ἀνάγκην τῆς διαρρυθμίσεως τῶν θρησκευτικῶν ἡμῶν πραγμάτων... μετὰ τὴν περικοπὴν τῆς ἐκτάσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου.
            
"Δεύτερον, ἡ ἀντίληψις ἥν ἔχω ὅτι ὁ ἑλληνικὸς λαός, ὁ πολύς, οἱ ἐργάται καὶ ἀγρόται, δὲν ἀγαποῦν κατ' οὐσίαν τὰ θεῖα μηδὲ εἶναι εὐλαβεῖς. Εἰς τὰς ἐκκλησίας πηγαίνουν γυναῖκες, οἱ δ' ἐργάται καὶ ἀγρόται τὴν βλασφημίαν κατὰ τοῦ θείου ἔχουν εἰς τὰ χείλη των ὡς σίελον καθημερινόν. Ἄλλως τε ἡ ἐσωτέρα διαρρύθμισις τῶν ἐκκλησιῶν δὲν θὰ ἀλλάξῃ πρὸς τὸ παρόν... Ὁ ἀγὼν ὁ γενόμενος ἐν Γαλλίᾳ τελευταίως δὲν ἦτο ἀσθενέστερος ἀπὸ ἐκεῖνον ποὺ προβλέπομεν... Ἰδικός σας, Ἀνδρ. Μιχαλακόπουλος"(Dimitri Kitsikis, The Old Calendarists and the Rise of Religious Conservatism in Greece, Center for Traditionalist Orthodox Studies, Etna, California, 1995, σ. 9-11).
            
Τὸ ὑπόμνημα αὐτὸ εἶναι συγκλονιστικό, διότι προέρχεται ἀπὸ δεξὶ χέρι τοῦ Βενιζέλου καὶ ἀποκαλύπτει μὲ τὸν πλέον σαφῆ τρόπο πὼς ὁ δυτικισμὸς ἐπιδιώκει συνειδητὰ τὸν θάνατο τῆς Ὀρθοδοξίας. Τὰ πέντε σημεῖα τῶν προτάσεων τοῦ Μιχαλακοπούλου ἔχουν ὅλα ἕνα καὶ μόνον σκοπό : Ὁ Ἕλλην νὰ μή βιώνῃ πλέον τὴν Ὀρθοδοξία : κατάργηση τῶν νηστειῶν, μυσταγωγιῶν, ἁγίων καὶ μοναστηρίων ! Ὑβρίζει τὰ μοναστήρια ὡς ἑστίες πάσης διαφθορᾶς ἀλλὰ συνάμα χαίρεται ποὺ ὁ λαὸς βλασφημεῖ κατὰ τοῦ θείου. Ἀντ' αὐτοῦ, προσφέρει στὸν Ἕλληνα ὡς ἰδανικά, τὶς ὑλικὲς χαρὲς τοῦ καπιταλισμοῦ : τὸ κέρδος, τὸ καλὸ φαγητό, τὴν ἰδιοκτησία καὶ τὴν ἀποταμίευση. Συνάμα ὅμως καὶ τὴν καπιταλιστικὴ ἐκμετάλλευση  -ὄχι ἀργίες καὶ τεμπελιά-  τὸν ἐξανδραποδισμὸ τῆς Ἐκκλησίας ποὺ θὰ χρησιμοποιεῖται ὡς κέντρο πολιτικῆς προπαγάνδας πρὸς χάριν τῆς πολιτικῆς ἐξουσίας. Γιὰ τὴν ἐπίτευξη δὲ αὐτοῦ τοῦ σκοποῦ, χρησιμοποίηση τοῦ δυτικοφερμένου ἐθνικισμοῦ μὲ τὴν ἐλπίδα ὅτι ὁ δυτικὸς προστάτης θὰ μᾶς προσφέρῃ ἐδάφη, ἐνῷ οἱ ντόπιοι ἐθνικιστὲς χαίρονται γιὰ "τὴν περικοπὴν τῆς ἐκτάσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου".
            
ἐπίθεση κατὰ τὴς Ἐκκλησίας ποὺ ἐξαπέλυσε τὴν ἄνοιξη τοῦ 2000 ὁ πρωθυπουργὸς Κώστας Σημίτης, μὲ τὸν ὑπουργό του Δικαιοσύνης  Μιχάλη Σταθόπουλο, ὠργανώθη ἀκριβῶς μέσα στὸ ἴδιο πνεῦμα μὲ αὐτὸ τῶν Βενιζελικῶν τοῦ 1916. μασονικὴ ἰδεολογία καὶ δυτικιστικὸς ἐκσυγχρονισμὸς ἦσαν τὰ κύρια χαρακτηριστικὰ τῆς ἐπιθέσεως. Ἐὰν σημιτικὴ προσπάθεια, μετὰ τὴν ἐπιβολὴ τῶν νέων ταυτοτήτων ἀπὸ τῶν ὁποίων ἀφαιρέθη τὸ θρήσκευμα, δὲν προχώρησε προσωρινῶς σὲ ἄλλες μεταρρυθμίσεις, αὐτὸ ὀφείλεται στὸ ὅτι δὲν κατωρθώθη, μέχρι στιγμῆς, νὰ ἐπιτευχθῇ ἡ ἀντικατάσταση τοῦ ἀρχιεπισκόπου Χριστοδούλου ἀπὸ ἕναν μασῶνο ἱεράρχη τοῦ "μέσου χώρου", ὅπως εἶχε γίνει στὸ τέλος τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου.

ε) βιαία ἐπιβολὴ τοῦ νέου ἡμερολογίου ἀπὸ τοὺς βενιζελικούς μασόνους
            
Ὅταν, τὸ θέρος τοῦ 1917, εἰσῆλθε μὲ τὴν δύναμη τῶν ὅπλων καὶ τῶν ἀγγλογαλλικῶν δυνάμεων Βενιζέλος, ὡς ἀρχηγὸς τῆς χούντας τῆς Θεσσαλονίκης στὴν Ἀθήνα, καθήρεσε τὸν μητροπολίτη Θεόκλητο καὶ τὸν ἀντεκατέστησε μὲ τὸν Μελέτιο Μεταξάκη, τὸν "Βενιζέλο τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας". Κρητικός, ὅπως καὶ Βενιζέλος, ὁ Μελέτιος εἶχε γεννηθῆ στὸ χωριὸ Παρσᾶς, Λασηθίου Κρήτης, τὸ 1871. Ὁ  Ἐλ. Βενιζέλος εἶχε μυηθῆ στὴν Κρήτη,  στὴν μασονία, στὴν στοὰ Ἀθηνᾶ, στὶς 25 Φεβρουαρίου 1898. Στὴν κρητικὴ Βουλὴ, ὅπως τὸ ὰποδεικνύουν τὰ πρακτικὰ τῶν 28 καὶ 30 Ὀκτωβρίου 1906, ὑπερήσπισε δημοσίως καὶ μὲ σθένος τὴν μασονία. Ἐπειδὴ γενικῶς κυκλοφορεῖ μῦθος στὸ εὐρῆ κοινὸ ὅτι ἡ μασονία εἶναι μία ὑπόγεια σατανικοῦ τύπου μυστικὴ ὀργάνωση, θέλω νὰ ὑπενθυμίσω ὅτι ἡ μασονία εἶναι βασικὰ ὁ κεντρικὸς ἐκφραστὴς τῆς δυτικῆς ἰδεολογίας τοῦ καπιταλισμοῦ, τῆς ἐλεύθερης ἀγορᾶς μὲ συνταγματικὴ βασιλευομένη ἤ ἀβασίλευτη δημοκρατία. Συνεπῶς οὐδεὶς ἀντικαπιταλιστὴς καὶ ἀντιφιλελεύθερος δὲν δύναται νὰ εἶναι μασόνος, ἐκτὸς ἀπὸ ἄγνοια τῆς μασονικῆς ἰδεολογίας. Αὐτὸ σημαίνει ὅτι κομμουνισμὸς, ἐπαναστατικὸς σοσιαλισμός, ἐθνικοσοσιαλισμός, ὁ φασισμός, οἱαδήποτε θρησκεία ὅταν παραμένει παραδοσιακὴ καὶ δέν "ἐκσυγχρονίζεται" (δηλαδὴ δέν ἀποδέχεται τὶς ἀρχὲς τοῦ καπιταλιστικοῦ φιλελευθερισμοῦ) εἴτε αὐτὴ εἶναι ἡ ὀρθοδοξία, εἴτε ὁ ρωμαιοκαθολικισμός (φυσικὰ ὄχι ὁ προτεσταντισμός, ὁ ὁποῖος εἶναι ἡ κατ' ἐξοχὴν θρησκεία τοῦ καπιταλισμοῦ) εἴτε τὸ παραδοσιακὸ Ἰσλάμ, εἴτε ὁ ἰνδουϊσμὀς, δὲν νοεῖται νὰ ἔχουν σχέση μὲ τὴν μασονία. Ἀντιθέτως σοσιαλδημοκρατία, φιλελευθερισμός, "μέσος χῶρος",  ἔχει ὡς φυσικὸ ἰδεολογικὸ περιβάλλον τὴν μασονία.
            
Στὸ Τεκτονικὸν Δελτίον" Ὄργανον τῆς Μεγάλης Στοᾶς τῆς Ἑλλάδος " (ἔτος 17ον, ἀριθ.71, Ἰαν.-Φεβρ. 1967, σ.25-50) ἐσκιαγραφεῖτο ἡ προσωπικότης τοῦ μασόνου Μελετίου Μεταξάκη, μὲ τὰ ἑξῆς λόγια, σὲ μία γλῶσσα ἐλαφρῶς ψυχαρικὴ, χαρακτηριστικὴ τοῦ νεωτερισμοῦ τῶν μασόνων ποὺ εἶχε ὡς συνέπεια, νὰ ἐπιβληθῇ τὸ γλωσσικὸ αὐτὸ ὕφος ἀπὸ τὸν ὑπουργὸ Παιδείας, μασόνο 33ου βαθμοῦ, Γεώργιο Ράλλη, τὸ 1976 : "Μὲ τὶς ψυχικὲς ἀρετὲς ποὺ ἦταν προικισμένος ὁ Μελέτιος, μὲ τὴν τετράγωνη λογική του, τὸ ἀνεξάρτητο καὶ ἀπαλλαγμένο ἀπὸ μικρότητες μυαλό του, δὲν εἶναι παράξενο ὅτι βρέθηκε ἔτοιμος νὰ δεχθῇ καὶ τὸ τεκτονικὸ φῶς. Τὴν πρώτη φορὰ ποὺ πέρασε ἀπὸ τὴν Κωνσταντινούπολη (1906) γνωρίστηκε μὲ τέκτονες... Οἱ τέκτονες, μέλη τοῦ Ἑλληνικοῦ Πολιτικοῦ Συνδέσμου Κωνσταντινουπόλεως, μὲ τοὺς ὁποίους συνεργάζονταν τότε ὁ Μελέτιος γιὰ τὸ φλέγον ζήτημα τῶν ἀραβοφώνων ὀρθοδόξων (1908), ἐνέργησαν σωστά, ὥστε τὸ ἐρευνητικὸ καὶ φιλοπερίεργο πνεῦμα τοῦ Μελετίου, ποὺ εἶχε ἕως τότε πολλὰ ἀκούσει γιὰ τοὺς μασώνους στὴν Κύπρο καὶ ἀλλοῦ, νὰ ζητήσῃ ἀπὸ τοὺς συνεργάτες του, ποὺ ἐκτιμοῦσε, νὰ τοῦ δώσουν πληροφορίες γιὰ τὸν τεκτονισμό, καὶ ἀφοῦ τοὺς ἄκουσε, ν' ἀποφασίση... νὰ μιμηθῇ τὸ παράδειγμα τόσων Ἄγγλων καὶ ἄλλων ξένων ἐπισκόπων καὶ νὰ ζητήσῃ νὰ γνωρίσῃ καὶ μυηθῇ καὶ αὐτὸς στὰ μυστήρια ποὺ κρύβονται στὸν τεκτονισμό.
            
"Τὸν ἔφεραν τότε στὴ Στοὰ " Ἁρμονία ", ὑπ' ἀριθ. 44 τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ποὺ εἶχε συγκεντρώσει στοὺς κόλπους της τὴν ἀφρόκρεμα τοῦ ἐκεῖ ἑλληνισμοῦ, ,τι καλύτερο σὲ γράμματα, ἐπιστῆμες καὶ δύναμη διέθετε τότε τὸ ἑλληνικὸ στοιχεῖο στὴν Πόλη καὶ ἡ ὁποία...οὐσιαστικὰ ἐπηρέαζε τὴν ἑλληνικὴ ζωή... Μελέτιος δέχθηκε τὸ τεκτονικὸ φῶς κατὰ τὶς ἀρχές τοῦ 1909. Παραμένει στὴν Πόλη ἕνα χρόνο ἀκόμη καὶ μελετᾷ μὲ πάθος τὴν τεκτονικὴ διδασκαλία ποὺ τοῦ ἐπέτρεψε νὰ χαράξῃ μὲ πραγματικὰ τεκτονικὸ τρόπο, ὅλες τὶς πράξεις καὶ τὰ λόγια...Ὁ γράφων [Ἀλέξ. Ἰ. Ζερβουδάκης], ὅταν μοῦ ἔγινε ἡ τιμὴ νὰ ἰδῶ μὲ τὴν σειρά μου τὸ τεκτονικὸ φῶς στὴ Στοὰ "Ἁρμονία", ἐνθυμοῦμαι μὲ πόση ὑπερηφάνεια καὶ χαρὰ ὅλοι οἱ ἀδελφοί της  μιλοῦσαν  γιὰ τὴ μύηση τοῦ τότε ἐψηφισμένου Πατριάρχη Μελετίου, στὴ Στοά μας. Καὶ θὰ ἐνθυμοῦμαι πάντοτε τὴν ἐξήγηση ποὺ ἔδωκε στὴν ἀπορία μου, γιατὶ πρέπει οἱ ἀδελφοὶ νὰ κρατοῦμε μυστικὴ αὐτὴ τὴ μύηση, ὁ φίλτατός μου ἀδελφὸς Δημ. Ξανθός, ποὺ μὲ χειραγώγησε ν' ἀντιληφθῶ ὀρθὰ καὶ προωθήσω τὴν πραγματικὴ ἐσωτερική μου μύηση. Ὀλίγοι εἶναι ἐκεῖνοι, ποὺ σὰν τὸν ἀδελφὸ Μελέτιο, δέχθηκαν τὸν Τεκτονισμὸ καὶ τὸν ἔκαμαν βίωμά των. Καὶ ὑπῆρξε πραγματικὴ ἀπώλεια ὅτι τόσο γρήγορα ἀνακλήθηκε ἀπὸ τὸν Μ.·.Α.·.Τ.·.Σ.·. στὴν Αἰων.·. Ἀν.·. [ὁ μασονικὸς αὐτὸς συμβολισμὸς  μὲ τὰ τριγωνικὰ σημεῖα στίξεως, σημαίνει : "ἀπὸ τὸν Μέγα Ἄρχοντα τοῦ Σύμπαντος στὴν Αἰωνία Ἀνάπαυση" καὶ ἡ χρήση ἀπόκρυφης γραφῆς ἀποδεικνύει τὸν μυστικισμὸ τῆς μασονίας], πρὶν ὁλοκληρώσῃ τὰ ἔργα μὲ τὰ ὁποῖα ἐστεφάνωσε τὸ πέρασμά του ἀπὸ τὸν κόσμο μας".
            
Ἐδῶ πρέπει νὰ παρατηρήσωμε ὅτι συχνὰ μασονία πορεύεται μὲ τὴν ἀρχαιολατρία (ἄν καὶ ὑπάρχουν ἀρχαιολάτρες ἀντιμασόνοι, ὅπως ὑπάρχουν καὶ ὀρθόδοξοι ἑβραῖοι ἀντιμασόνοι), γιὰ τὸν ἁπλούστατο λόγο ὅτι ἀρχαιολατρία καὶ μασονία εἶναι δυτικῆς ἀναγεννησιακῆς προελεύσεως. Ἕνας ἄλλος μεγάλος ἱεράρχης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τοῦ ΙΕ' αἰῶνος, ὁ μαθητὴς τοῦ δωδεκαθεϊστοῦ φιλοσόφου τοῦ Μυστρᾶ Πλήθωνος-Γεμιστοῦ, ὁ Βησσαρίων, ὁ ὁποῖος εἶχε γίνει ρωμαιοκαθολικὸς καρδινάλιος, εἶχε στείλει ἀπὸ τὴν Ρώμη συλλυπητήρια ἐπιστολὴ στοὺς υἱοὺς τοῦ πνευματικοῦ του πατέρα, ποὺ ἔλεγε τὰ ἑξῆς ἐκπληκτικά : "Βησσαρίων, καρδινάλιος, πρὸς Δημήτριον καὶ Ἀνδρόνικον, υἱοὺς τοῦ σοφοῦ Γεμιστοῦ, χαίρετε. Ἔμαθα πὼς κοινός μας πατὴρ καὶ δάσκαλος παρέδωσε κάθε γήϊνο στοιχεῖο καὶ ἀνελήφθη εἰς τοὺς οὐρανούς, στὴν μακαρία κατοικία γιὰ νὰ χορεύση τὸν μυστικὸ Ἴακχο [ὄνομα τοῦ Διονύσου καὶ τοῦ σχετικοῦ ὕμνου τῶν Ἐλευσινίων μυστηρίων] μὲ τοὺς Ὀλυμπίους Θεούς... ψυχὴ τοῦ Πλάτωνος -ἡ ὁποία ὑπεχρεώθη νὰ ὑπηρετήση, λόγῳ τῶν ἀναντιρρήτων βουλῶν τῆς Εἱμαρμένης, καὶ νὰ ἐξαργυρώσῃ τὴν ἀναγκαία της ἐπιστροφή-  εἶναι αὐτὴ ποὺ ἐστάλη ἐπὶ τῆς γῆς γιὰ νὰ παραλάβῃ μαζὶ της τὸ σῶμα καὶ τὴν ζωὴν τοῦ Γεμιστοῦ". Λόγια περίεργα γιὰ ἕναν χριστιανὸ ἐπίσκοπο. Ὁ Βησσαρίων ὅμως ἀνῆκε μυστικὰ στὴν δωδεκαθεϊστικὴ πλατωνικὴ φρατρία τοῦ Πλήθωνος (βλ. τὸ ἄρθρο μου στὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή,  ἔτος Δ' , τ.13, Φθινώπορο 1999).
            
Ὁ Μελέτιος ὑπῆρξε διαδοχικὰ μητροπολίτης  Κιτίου στὴν Κύπρο (1910-1918), Ἀθηνῶν (1918-1920), οἰκουμενικὸς πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως (1921-1923) καὶ πατριάρχης Ἀλεξανδρείας (1926-1935). Τὸ 1908, εἶχε ἐκδιωχθῆ ἀπὸ τοὺς Ἁγίους Τόπους, ἀπὸ τὸν πατριάρχη Ἱεροσολύμων Δαμιανό, μαζὶ μὲ τὸν τότε ἀρχιμανδρίτη Χρυσόστομο Παπαδόπουλο γιὰ "ἀντιαγιοταφικὴ δραστηριότητα". Ὁ τελευταῖος, μὲ τὴν ὑποστήριξη τοῦ Βενιζέλου καὶ τοῦ Μελετίου, στὶς 25 Φεβρουαρίου 1923 (μὲ τὸ παλαιό)  ἀνέβηκε στὸν θρόνο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, ὡς μητροπολίτης Ἀθηνῶν.
           
Τὸ ἐγχείρημα τῆς ἀλλαγῆς τοῦ ἡμερολογίου μέ στόχο τὴν εὐθυγράμμιση τῆς καπιταλιστικῆς Ἑλλάδος μὲ τὴν Δύση καὶ τὸ Βατικανό, ἐπετεύχθη χάριν δευτέρου βενιζελογενοῦς πραξικοπήματος (ποῦ εἶσαι κακόμοιρε Παπαδόπουλε μὲ τὸ ἕνα καὶ μοναδικό σου πραξικόπημα!), τὸ πραξικόπημα τῶν συνταγματαρχῶν Νικολάου Πλαστήρα καὶ Στυλιανοῦ Γονατᾶ, τὴν νύχτα τῆς 23ης πρὸς 24η Σεπτεμβρίου 1922. Τὸν Μάϊο λοιπὸν τοῦ 1923, ὁ οἰκουμενικὸς πατριάρχης Μελέτιος συνεκάλεσε στὴν Κωνσταντινούπολη ἕνα "Πανορθόδοξο Συνέδριο" (ὴ λέξη συνέδριο ἀντὶ γιὰ σύνοδο ἦταν χαρακτηριστικὴ τῆς ἀντικανονικότητος τοῦ ἐγχειρήματος). Κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ Συνεδρίου αὐτοῦ, ἀπὸ τῆς 10 Μαΐου μέχρι τῆς 8 Ἰουνίου 1923, ὁ Μελέτιος ἐζήτησε νὰ παρευρεθῆ "ὁ σοφὸς ἱεράρχης τῆς Ἀγγλικανικῆς Ἐκκλησίας ἐπισκόπου τέως Ὀξφόρδης Σεβ. Gore” κατὰ τὴν φρασεολογία τοῦ Μελετίου, ὁ ὁποῖος τελικὰ "καταλαμβάνει θέσιν ἐκ δεξιῶν τοῦ Πατριάρχου", διότι κοινὸς στόχος εἶναι ἡ ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν, Ὀρθοδόξου καὶ Ἀγγλικανικῆς. Ἀπὸ Ὀρθόδοξης πλευρᾶς μόνον τρεῖς χῶρες εἶχαν πάρει μέρος στὸ Συνέδριο : Σερβία, Ρουμανία, Ἑλλάς. Οἱ πατριάρχες Ἀλεξανδρείας, Ἀντιοχείας καὶ Ἱεροσολύμων ἦσαν ἀπόντες.
           
Τὸ νέο ἡμερολόγιο, τὸ γρηγοριανό, ἐθεσμοθετήθη μὲ νομοθετικὸ διάταγμα στὶς 25 Ἰανουαρίου 1923 καὶ ἔγινε δεκτό, στὶς 10 Μαρτίου 1924, ἡμέρα ἡ ὁποία ἐλογαριάσθη ὡς 23 Μαρτίου. Διότι ἐπεβλήθη μὲ τὴν συντονισμένη προσπάθεια τῆς στρατιωτικῆς χούντας τῶν Ἀθηνῶν, καὶ τῶν ἀνθρώπων τους,  Χρυσοστόμου Ἀθηνῶν καὶ Μελετίου Κωσταντινουπόλεως, οἱ δύο αὐτοὶ  "Λούθηροι τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας", ὅπως ἀπεκαλέσθησαν.

στ) Ἡ χούντα τῶν Ἀθηνῶν τοῦ 1922 ἐπέβαλε τὴν θρησκευτικὴ ἀλλαγή
            
Προτοῦ ἀκόμη ἀποφανθοῦν οἱ ὑποστηριζομένοι ἀπὸ τὴν χούντα ἱεράρχες, σὲ μία πρώτη φάση ἐπεβλήθη τὸ νέο ἡμερολογίο μόνον ὡς πολιτικὸ, μὲ στόχο στὴν δεύτερη φάση, νὰ ἐπιβληθῆ καὶ ὡς ἐκκλησιαστικό. Ἡ Ἐφημερὶς τῆς Κυβερνήσεως (τ.1, ἀρ. φύλλου 24, 25ης Ἰανουαρίου 1923) ἐδημοσίευσε ἔκθεση, τῆς συσταθείσης ἀπὸ τὴν "ἐπαναστατικὴ κυβέρνηση",  "ἐπὶ τῆς μεταρρυθμίσεως τοῦ Ἡμερολογίου Ἐπιτροπῆς, ἀποτελουμένης ἐκ τῶν κκ. Γ. Ν. Κοφινᾶ, ὑπουργοῦ τῶν Οἰκονομικῶν, Δ. Αἰγινήτου, καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου καὶ διευθυντοῦ τοῦ Ἀστεροσκοπίου, Χ. Παπαδοπούλου, ἀρχιμανδρίτου καὶ καθηγητοῦ Πανεπιστημίου, Π. Τσιτσελῆ, δικηγόρου, καὶ Ἀμίλκα Ἀλεβιζάτου, καθηγητοῦ τοῦ Πανεπιστημίου καὶ τμηματάρχου τοῦ Ὑπουργείου τῶν Ἐκκλησιαστικῶν", Ἡ ἔκθεση αὐτὴ συνέταξε σχέδιο νόμου ποὺ ὑπέβαλε πρὸς ἔγκρισιν τοῦ Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, τὸ ὁποῖον καὶ ἐνεκρίθη καὶ τὸ ὁποῖον ἔλεγε : "Περὶ τοῦ νέου Πολιτικοῦ Ἡμερολογίου. Γεώργιος Β' , Βασιλεὺς τῶν Ἑλλήνων. Ἔχοντες ὑπ' ὅψιν τὴν πρώτην παράγαφον τῆς ἀπὸ 15ης Σεπτεμβρίου τοῦ 1922 ἀποφάσεως τῆς Ἐπαναστατικῆς Ἐπιτροπῆς, προτάσει τοῦ ἡμετέρου Ὑπουργικοῦ Συμβουλίου, ἀπεφασίσαμεν καὶ διατάσσομεν. Ἄρθρον 1ον. Ἀπὸ τῆς 16 Φεβρουαρίου 1923 καθ' ἅπασαν τὴν Ἑλλάδα ἀντικαθίσταται ἐν ταῖς πολιτικαῖς ἐν γένει σχέσεσι τὸ ἰσχῦον ἤδη Ἰουλιανὸν Ἡμερολόγιον διὰ νέου τοιούτου ὅπερ ἀποκαλεῖται "Πολιτικὸν Ἡμερολόγιον"... Διατηρεῖται ἐν  ἰσχύϊ τὸ Ἰουλιανὸν Ἡμερολόγιον ὅσον ἀφορᾷ ἐν γένει τὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὰς θρησκευτικὰς ἑορτάς".
            
Στὶς 24 Δεκεμβρίου 1923, ἐκλήθη ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, στὴν Ἀθήνα, στὸ Συνοδικὸ Μέγαρο γιὰ νὰ ἀλλάξη καὶ τὸ ἐκκλησιαστικὸ ἡμερολόγιο, ἐπραγματοποίησε δὲ ὀκτὼ ἐν ὅλῳ συνεδριάσεις, ὑπὸ τὴν ἐλεγκτικὴ παρουσία τῆς χούντας. Συγκεκριμένα, "κατὰ τὴν α' συνεδρίαν παρέστησαν ὁ Ἀρχηγὸς τῆς Ἐπαναστάσεως [συνταγματάρχης] Νικόλαος Πλαστήρας [θυμίζει 21η Ἀπριλίου !], ὁ πρωθυπουργὸς τῆς Ἐπαναστατικῆς Κυβερνήσεως [συνταγματάρχης] Στυλιανὸς Γονατᾶς καὶ ὁ ὑπουργὸς τῶν Ἐκκλησιαστικῶν Ἀ. Στρατηγόπουλος [ὄνομα καὶ πρᾶγμα!]".
           
Ὁ Πλαστήρας ἐδήλωσε : "Θὰ παρεκάλει ὅθεν Ὑμᾶς, Σεβασμιώτατοι Ἱεράρχαι ἡ Ἐπανάστασις, ὅπως ἀπὸ τῆς σήμερον, ἀφίνοντες κατὰ μέρος πᾶσαν ἀτομικὴν συμπάθειαν καὶ ἀντίληψιν, ἐπιφέρητε ἐκκαθάρισιν εἰς τὴν Ἐκκλησίαν...Ἡ μετριοπάθεια τοῦ Μακαριωτάτου Ἀθηνῶν, ἡ σύνεσις καὶ μόρφωσις αὐτοῦ οὐκ ὀλίγον συνέβαλεν εἰς τὴν ἐπιτευχθεῖσαν λύσιν τοῦ ζητήματος... Ἡ Ἐπανάστασις ἐλπίζει ὅτι θὰ ἐξέλθη ἐξ ὑμῶν ἔργον ὠφέλιμον εἰς τὴν μέλλουσαν γενεὰν... θὰ ἐπεθύμει ὅπως μὴ περιορισθῆτε εἰς παναρχαίους κανόνας [ ! ] ἀλλ' εἰς ριζοσπαστικὰ μέτρα προβῆτε".
            
Στὶς 6 Δεκεμβρίου 1923, μετὰ τὴν ἵδρυση τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας καὶ τὴν ἐκδίωξη τοῦ "Βενιζέλου τῆς Ἑλληνικῆς Ἐκκλησίας" Μελετίου, ὁ Γρηγόριος Ζ' ἐξελέγη Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης. ὁ ὁποῖος διαφωνοῦσε μὲ τὴν ἀλλαγὴ τοῦ ἡμερολογίου. Ἀλλὰ τὸ κακὸ εἶχε γίνει (ἐκτὸς γιὰ τὴν ἡμερομηνία τοῦ Πάσχα ποὺ δὲν ἄλλαξε). Προτοῦ κοιμηθῆ στὶς 11 Νοεμβρίου 1924, ἐδήλωσε πὼς "δυστυχῶς τὴν ἡμερολογιακὴν μεταβολὴν τὴν ἐπέβαλεν ἡ Ἑλληνικὴ Κυβέρνησις".

Συμπέρασμα
           
Ἡ Ἱστορία μᾶς διδάσκει ὅτι ἡ ἐπιλογὴ ἡμερολογίου εἶναι πρωτίστως πολιτικὴ ὑπόθεση καὶ τὸ 1923, τὸ Ἔθνος καὶ ἡ Ἐκκλησία μας ὑπεχρεώθησαν βιαίως καὶ πραξικοπηματικὰ νὰ ἀποδεχθοῦν ἕνα ἡμερολόγιο ποὺ προσέθεσε μίαν ἀκόμη πέτρα στὴν ἑλληνικὴ ὑποτέλεια. Οἱ Ἕλληνες πατριῶτες, ἀκόμη καὶ ἄθεοι δωδεκαθεϊστές, ὅπως ἦτο ὁ Πλήθων-Γεμιστός, πρέπει νὰ θρηνοῦν γιὰ τὴν ἐθνικὴ αὐτὴ καταστροφὴ τοῦ 1923. λύση ὅμως δὲν εἶναι νὰ ἐνταθοῦν οἱ διχογνωμίες μέσα στὴν Ὀρθοδοξία, κάτι ποὺ διακαῶς ἐπιθυμοῦν οἱ ἐχθροί της. νῦν  Μακαριώτατος Χριστόδουλος, συνέγραψε τὴν διδακτορική του διατριβὴ, τὸ 1982, ἐπάνω στὸ παλαιοημερολογιτικὸ ζήτημα καὶ πρόθεσίς του εἶναι κάποτε νὰ τὸ λύση. γνώμη μου, ὡς πιστὸς τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος εἶναι ἡ Ἱερὰ Σύνοδος νὰ εὕρη τὸ θάρρος νὰ ψηφίση ὑπὲρ τῆς ἐπανόδου στὸ πάτριο ἡμερολόγιο ὡς γνήσιοι ὀρθόδοξοι χριστιανοὶ καὶ Ἕλληνες πατριῶτες ποὺ πρέπει ὅλοι νὰ εἴμεθα.

Μία ἀπὸ τὶς μεγαλύτερες αἱρέσεις τοῦ Βατικανοῦ εἶναι τὸ πάθος του γιὰ πολιτικὴ παντοδυναμία καὶ αὐτὸ τὸ ἀπέδειξε γιὰ μίαν ἀκόμη φορά, στὴν πανθρησκευτικὴ συνάντηση ποὺ διωργάνωσε, τὸν Ἱανουάριο τοῦ 2002, στὴν Ἀσίζη τῆς Ἰταλίας. Σωστὰ ἔπραξε Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος ποὺ ἀπηγόρευσε στὸν Χριστόδουλο νὰ συμμετάσχη. Καὶ ἀπόδειξη αὐτοῦ εἶναι ὁ τρόπος μὲ τὸν ὁποῖον ὠργανώθη ἡ συνάντηση. Στὸ μέσο τοῦ ἡμικυκλίου ὅπου ἐκάθησαν οἱ ἐκπρόσωποι τῶν θρησκειῶν ἦταν τοποθετημένος ἕνας λευκὸς θρόνος, ὕψους ἑνάμισυ μέτρου, ἀπὸ ὅπου ὁ πάπας προήδρευε. Οὶκουμενικὸς Πατριάρχης Βαρθολομαῖος ἦταν καθησμένος δύο μέτρα πιὸ πέρα, πιὸ χαμηλά, στὰ δεξιά του, σὲ μία πορφυρὴ καρέκλα ὅμοια μὲ ὅλων τῶν ἄλλων ἐκπροσώπων. Ἕνας ρωμαιοκαθολικὸς ἐπίσκοπος ὁδηγοῦσε κάθε ὁμιλητὴ στὸ εἰδικὸ βῆμα. Τὴν ὥρα ποὺ περνοῦσε ἐνώπιον τοῦ πάπα ὑπεκλίνετο παρασύροντας μηχανικὰ καὶ τὸν ἑκάστοτε ὁμιλητή, ἑβραῖο, μουσουλμᾶνο, ταοϊστὴ ἤ βουδδιστή, ὀρθόδοξο ἤ διαμαρτυρόμενο.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                25 Ὀκτωβρίου 2016


59 comments:

  1. Ό σημερινός κόσμος έχει καλώς ή κακώς (κατά τη γνώμη μου κάκιστα) μεταβληθεί καί τροποποιηθεί σέ αφάνταστο βαθμό, είμαι σίγουρος ότι εννενήντα για να μή πω έκατό στίς έκατόν λέξεις που χρησιμοποιείτε είναι τελείως άγνωστες γιά τό σημερινό δυστυχισμένο παρηκμασμένο καί άμοιρο έλληνα ραγιά !!
    Ποιος θά τήνε σηκώσει τήν υπόθεση παιδιά; έδω θελει πλάτες εδω θελει μπράτσα εδω θελει ξυνάρι και κασμά καί αξίνες !!! Ποιός ; έμεις εδω οι περσότεροι είτε γεράσαμε και κολώνουμε και κιοτεβουμε, λογικό ειναι ..αυτά που προστάζει ή ψυχή μου τ΄αδυνατεί το δυστυχο σώμα μου είτε ειμάστενε νυχτωμένοι μπροστα στίς κάμερες και στίς χείμερες ...τί καλτσοδέτα φοραγε λέει ό Παλαιολόγος κι΄αν φόραγε λέει σωβρακο ό Δαμασκηνός ή ο Τσιμισκής ή και γω δέν ξερω ποιος . έχετε δεί τή εφάνιση του σημερινου έλληνα ρέ παιδιά;;;;;;; παχυσαρκία κοιλιές που σερνωνται μεχρι το χώμα αποχάυνωση ουϊσκι νεσκαφές κυταριτιδα ....άσε άς μή συνεχίσω αρκετά σάς έκαμα τήν καρδιά περβόλι άλλά κάπου πρεπει νάμαστε ρεαλιστές ...μόνο άν μάς λυπηθεί ό μεγαλλοδύναμος αλλά κι αφτός τελευταια δέ μάς τά λέει καλά ....όλο κάτι μυστήρι μισόλογα μου λέει κόλο απόξω απόξω μου τό φέρνει ...." ,μη τον εμπιστεβεσαι Γεράσιμε μέ λέει ο ψυχίατρος μου ...νά δούμε . Γεια και χαρα σας .

    ReplyDelete
  2. Δημητρη εχεις τη γιορτη σου σημερα..
    Να χαιρεσαι τ ονομα σου, να σε φωτισει ο θεος και καλα μυαλα παλιοφιλε..

    ReplyDelete
  3. Η Χρυση Αυγη ξεμπροστιασε παλι στο κΥνοβουλιο τον εβραιο καρχαρια Ροτσιλδ

    http://www.hellenicparliament.gr/UserFiles/c0d5184d-7550-4265-8e0b-078e1bc7375a/9770807.pdf

    ReplyDelete
    Replies
    1. "Please get a life..."

      Οπα ρε αλανι! Τι θες να μας πεις??
      Οτι η Ελλας ειναι ξεφραγο αμπελι κι ο καθε Ροτσιλδ θα χτιζει βιλες πανω σε αρχαια χωρις να υπολογιζει νομους κρατος και δικαστηρια?
      Ο Ροτσιλδ εχει αγορασει 2 νησια και κανει οτι του μαβλισει σα καλος φιλελες. Φυσικα τα τσοντοκαναλα δε λενε τιποτα. Εσυ συμφωνεις μ αυτο??
      Μπραβο σου μπραβο..

      Αν εσυ εισαι φασιστης τοτε ο Κυριακος Μητσοτακης ειναι εθνικοσοσιαλιστης..

      Delete
  4. Καθηγητά πολύ ωραίο το άρθρο σας και πολύ χρήσιμο.


    Έχοντας διαβάσει ολόκληρο το βιβλίο σας "Περί Ηρώων" είδα ότι αρκετά άρθρα σας από το Τρίτο Μάτι, τα είχατε αναδημοσιεύσει εντός του βιβλίου σας. Καλό αυτό Καθηγητά διότι τα παλαιά σας άρθρα στο Τρίτο Μάτι δυστυχώς δεν δυνάμεθα εύκολα να τα βρούμε.

    ReplyDelete
  5. Στὴν οὑσία δὲν πρόκειται γιὰ ἔξωθεν ἐπιβεβλημένη ἀλλαγὴ ἀλλὰ γιὰ ῥαγιαδισμό. Αὐτὸ ποὺ μετρᾶ δὲν εἶναι ὁ θεσμὸς, ἀλλὰ ὁ σκοπὸς τῆς έπιβολῆς του. Ὁ σκοπὸς εἶναι ποὺ κάνει ἕναν λαὸ νὰ εἶναι λαός. Στὴν περίπτωσή μας, τὸ νέο ἡμερολόγιο καθιερώνεται ὅχι ἀπὸ ἀνθρώπους ποὺ θέλουν νὰ ξεπεράσουν τὴν Τουρκοκρατία ἀλλὰ ποὺ θέλουν νὰ παρατείνουν τὴν Τουρκοκρατία, ἀποκτῶντας προνόμια σὲ βάρος καὶ τοῦ κατακτητῆ ἴσως ἀλλὰ καὶ τῶν φτωχῶν συγγενῶν τους.

    Τὸ ἴδιο περίπου συμβαίνει σήμερα μὲ τὸ Μνημόνιο, λ.χ. Δὲν εἶναι οἱ ξένοι ποὺ τὸ επέβαλαν. Οἱ Ἕλληνες τὸ δέχτηκαν. Ὅλα αὐτὰ γίνονται διότι δὲν ὑπῆρξε ἀνεξαρτησία, ἀλλὰ μιὰ κάποια αὐτονομία. Γι αὐτὸ οἱ βουβὲς ἀντιδράσεις σὲ τὸσα καὶ τόσα μέτρα. Ουσιαστικὰ ἡ ἑλληνικὴ πολιτικὴ ἡγεσία εἶναι φαναριώτικη. Καὶ τὰ μέτρα ποὺ παίρνει εἶναι τόσο ἐκσυγχρονιστικὰ ὅσο ἐκσυγχρονιστὲς ἦταν οἱ ἡγεμόνες στὶς Παραδουνάβιες ἠγεμονίες, ἤ - γιὰ νὰ γίνει κατανοητὸ τὸ παράδειγμα, ὁ Μωχάμετ Ἄλη στὴν Αἴγύπτο καὶ ὁ Ἀλὴ Πασᾶς στὰ Γιάννενα.

    Δηλαδὴ οἰ Σοῦτσοι καὶ οἱ Μαυροκορδᾶτοι καὶ οἱ Ὑψηλάντηδες ἀπὸ τὸν Σουλτάνο παίρνουν τὴν ἐξουσία τους, ὁρθοδόξους καταπιέζουν, καὶ ὄταν ντύνονται εὐρωπαϊκὰ καὶ εἰσάγουν δυτικοὺς θεσμοὺς τὸ κάνουν γιὰ νὰ καταπιέσουν τοὺς ὀρθοδόξους καὶ ὄχι γιὰ νὰ φύγουν ἀπὸ τὴν ἐξουσία τοῦ Σουλτάνου. Ὁ Πλαστήρας, Θεός σχωρέστον,μπορεῖ νὰ πολέμησε τοὺς Τούρκους ἀλλὰ τοὺς Τούρκους τοῦς πολέμησε καὶ ἡ κουτσὴ Μαριῶ. Τὸ θέμα εἶναι ΓΙΑΤΙ τοῦς πολέμησες. Καὶ τοῦς πολέμησες γιὰ τὸ καλό ὅνομα τοῦ παραδοσιακοῦ σου σογιοῦ, ποῦ εἶναι καὶ τὸ γνώρισμα τῆς Τουρκοκρατίας. Γιὰ νὰ ἀποσπάσεις χρήματα καὶ προνόμια. Γιὰ νὰ φανεῖς ἐσὺ καὶ τό σόι σου. Γιὰ νὰ σὲ χαιρετᾶνε στὴν πλατεία τοῦ χωριοῦ. Στὴν ούσία λοιπὸν δὲν ἔχουμε παπισμὸ ἤ μασωνία ἤ προτεσταντισμό, ἀλλὰ ἀνιμισμό. Αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ περιεχόμενο τῆς ἀρχαιολατρείας στὶς περισσότερες περιπτώσεις. Ἀντί νὰ πεῖ ὁ Πετρόμπεης Μαυρομιχάλης οἱ πρόγονοί μου οἱ Μαυρομιχαλαῖοι, λέει οἱ πρόγονοί μου οἱ Σπαρτιάτες. Ὁ ἴδιος ἐκσυγχρονισμὸς διὰ τῆς ἀρχαιολατρείας συμβαίνει καὶ στὴν περίπτωση τοῦ νέου ἡμερολογίου, καὶ στὴν περίπτωση τοῦ μονοτονικοῦ. Πίσω ἀπὸ τὸν ἐκσυγχρονισμὸ στὸν τῦπο, τὸ κίνητρο εἶναι εὐνουχιστικό.

    Κανονικὰ ἡ ἐκκλησία θὰ ἔπρεπε πρὶν ἐπανέλθει στὸ Παλαιό ἡμερολόγιο νὰ ἀπομονώσει καὶ νὰ καταδικάσει τὴν αἵρεση τοῦ οἰκογενειακοῦ ἀνιμισμοῦ. Αὐτὸ εἶναι τὸ πρῶτο μέτρο ποὺ πρέπει νὰ πάρει. Πρῶτα θὰ διὠξουμε τὴν οἰκογενειοκρατία ἀπὸ τὸ Φανάρι καὶ μετὰ θὰ κάνουμε Ἐπανασταση. Ἵσως μάλιστα δὲν θὰ χρειάζεται μετά.

    ReplyDelete
  6. ΥΓ. Ὁ Χριστιανισμὸς εἶναι ἐκσυγχρονιστικός. Ὁ καπιταλισμὸς καὶ ἡ οἰκογενειοκρατία εἶναι ὀπισθοδρομικοί.

    ReplyDelete
  7. Ζήτω η Ελληνο-τουρκική φιλία υπό Ερντογανική αιγίδα:

    http://www.xryshaygh.com/enimerosi/view/epikindunh-anthellhnikh-propaganda-apo-thn-tourkia-mesw-sapounoperas

    ReplyDelete
  8. Χαρακτηριστικό όλων αυτών των γιγάντων του γραικοφραγκισμού ήταν και είναι ο κατατρεγμός των Αγίων. Όμως ο λαός του Θεού(η Εκκλησία) προσκυνάει την κάρα του παπα-Νικόλα και επέβαλλε ως Άγιο τον κατατρεγμένο και αγράμματο παπα-Νικόλα αντί των περιφανών αυτών πεφωτισμένων γραικόφραγκων λύκων με ένδυμα προβάτου(Μελετίου Μεταξάκη και Χρυσοστόμου Παπαδοπούλου).
    Αντιγράφω από το το βίο του Αγίου παπα-Νικόλα Πλανά:
    λδ΄. Ότι προσηύχετο, δια να τον αφήσουν να προσευχηθή.
    Κατά την εποχή εκείνη ήτανε Μητροπολίτης ο Μελέτιος Μεταξάκης και απηγόρευσε τις αγρυπνίες. Δεν μπορούσαμε να εννοήσουμε την αιτία. (Σημ.Οι ευσεβείς εκείνοι χριστιανοί δεν γνώριζαν με ποιους είχαν να κάμουν, δεν μπορούσαν να εννοήσουν πως Επίσκοπος της Ανατολικής Εκκλησίας απαγορεύει.. την προσευχή) Εστερούμεθα το ωραιότερο πραγματικό ψυχαγωγικόν στήριγμα και μας είχε καταλυπήσει αυτή η υπόθεσις. Η εκκλησία του Αγίου Ιωάννου ήτο δισυπόστατος τότε, και ήτο και είναι εις το όνομα του Αγίου Βασιλείου. Όταν έφθασε η παραμονή του Αγίου, η στενοχωρία του Παππού (Αγίου παπα-Νικόλα) έφθασε εις το κατακόρυφον, να μην μπορεί ν΄αγρυπνήση στην γιορτή του λατρευτού του Αγίου! Έπασχε ψυχικώς. Ήλθε το βράδυ και, εν τη απελπισία του, στέλνει την νεωκόρον του -αγράμματον ούσαν- εις την Μητρόπολι, να τους παρακαλέση να τον αφήσουν να ...αγρυπνήση. Μόλις έφυγε η νεωκόρος για την Μητρόπολη, αυτός εκρύβη εις το Ιερό, ώσπου να γυρίση η νεωκόρος, η οποία, όταν ήλθε, μας είπε την χαρμόσυνον είδησιν, ότι μπορούμε να αγρυπνήσουμε. Ταυτοχρόνως και ο Παππούς εβγήκε από το Ιερό συγκεκινημένος από χαρά και μας λέγει: "Έκαμα με την καρδιά μου προσευχή, ώσπου να γυρίση η Ασημίνα, για να μας αφήση ο Μητροπολίτης... να προσευχηθούμε!.."
    .................
    Πέρασε λίγος καιρός, έφυγε ο Μητροπολίτης Μεταξάκης, κατηργήθη η δέσμευσις των αγρυπνιών.
    Κατόπιν ήλθε η αλλαγή του Ημερολογίου. Νέα βάσανα, νέοι αγώνες για τον Παππού. Ιδίως όταν ξημέρωναν μεγάλες γιορτές. Τι να κάμη; Στο βάθος του Αγίου Ελισσαίου (σ. Κ. Σ.: παλαιός ναΐσκος στην Πλάκα πλησίον της στάσεως του μετρό «Μοναστηράκι») ήτανε αρκετά δωμάτια(τρώγλες πες καλύτερα). Σε ένα από αυτά τα δωμάτια έμενε μια γυναικούλα η κυρά-Μάρθα, πολύ φτωχή κατά το ζην, πολύ πλούσια κατά αγαθήν προαίρεσίν. Αυτή μας επέτρεψε να συγκεντρωθούμε στο μοναχικόν της δωμάτιον ο πατήρ Νικόλαος με την συνοδείαν του, απαρτιζομένην από 6-7 πρόσωπα. Κατά τας 10 μ. μ. είμεθα όλοι παρόντες. Αρχίσαμε τον Όρθρον κατά τας 11 μ. μ. και ως την 1ην μετά τα μεσάνυχτα είμεθα έτοιμοι για την Λειτουργία. Κατεβήκαμε από το υπερώον δωμάτιον, με κίνδυνον να υποχωρήση η σκάλα, τρίζουσα από την πάροδον αορίστων δεκαετηρίδων… Φθάσαμε όσο το δυνατόν αθορύβως εις την εκκλησίαν του Προφήτου, μπήκαμε από την πίσω μικρά πορτούλα. Ως φως είχαμε τα καντήλια, που φώτιζαν τα ιερά πρόσωπα των Αγίων, οι οποίοι μας κοίταζαν σαν να μας γνώριζαν. Η εκκλησία ήτο καταστολισμένη από μορφές αγίων εικόνων, φυσικού μεγέθους… Τέλος αρχίσαμε τη Λειτουργία. Να βλέπατε τον παπα-Νικόλα με ασυνήθη ευχέρεια να προσπαθή να πάρη καιρό. Να αισθάνεται την νύκτα ότι μας παρεχωρήθη για τον άγιο αυτό σκοπό (Σημ να λειτουργήσουν κατά το απηγορευμένο ορθόδοξο εορτολόγιο). Ως τας 3 π. μ. είχαμε τελειώσει την Λειτουργίαν. Αλησμόνητος θα μείνει η Λειτουργία αυτή, που με τόση κατάνυξη, με τόση γαλήνη, ιερεύς και συνοδεία έπαθαν πνευματικήν αλλοίωσιν, κατά ψυχήν τε και διάνοιαν…

    ReplyDelete
  9. Δείτε το όλοι!

    https://www.youtube.com/watch?v=ervvsK1lcLQ

    ReplyDelete
  10. Από το ίδιο βιβλίο: Ο Άγιος παπα-Νικόλας Πλάνας. Ο απλοικός ποιμήν των απλών προβάτων.
    μστ΄. Το θάρρος που του έδιδεν η πίστις
    Άλλη μια φορά, εις εποχήν διωγμού των Παλαιοημερολογιτών, τον πήρε μια ομάς χριστιανών και τον πήγε σε κάποιο ερημοκλήσι (τέρμα Αχαρνών) να λειτουργήσουν. Εκεί, 5-6 εκ των νεωτέρων, είχον αναλάβει γύρωθεν της εκκλησίας να προσέχουν, δια να προλάβουν να κρύψουν τον παπα-Νικόλα. Περί το μεσονύκτιον αντελήφθησαν τον κίνδυνον, και επρότειναν στον Παππού να τον κρύψουν ή, με κάθε τρόπον, να τον προφυλάξουν. Αυτός, ατάραχος, δεν τους άκουε που του έλεγαν να τον ξεντύσουν, μόνο τους έλεγε: «Μη φοβόσαστε, θα “ρθουν τα παιδιά, θα προσκυνήσουν και θα φύγουν…». Και όντως ήλθανε οκτώ αστυνομικοί, και άκουσαν οι εκκλησιαζόμενοι να λέγη ο ανώτερος: «Αφήστε τους χριστιανούς, δεν κάνουν κανέναν κακό»! Ησπάσθησαν το προσκυνητάρι, που ήτο απ” έξω από την εκκλησία και έφυγαν. Το πρωί τους λέγει ο Παππούς: «Ήλθανε τα παιδιά»; Του είπον πως ήλθανε και φύγανε. Τους λέγει: «Δεν σας είπα εγώ να μη φοβόσαστε, γιατί θα “ρθουνε να προσκυνήσουν και θα φύγουν;»
    Επί τη ευκαιρία αυτή, θα γράψω και κάτι άλλο παρακάτω.
    Εις την τελευταίαν εποχήν του διωγμού, μέσα εις τα περιβόλια του Αιγάλεω, ήτανε μια εκκλησία και μαζεύτηκαν πολλοί χριστιανοί να εορτάσουν τα Εισόδια της Παναγίας. Μετά τα μεσάνυκτα καταφθάνει ένας Μοίραρχος μετά της… κουστωδίας. Θυμώδης, αγέρωχος προχωρεί εις το Ιερόν, και ακούμπησε ασεβέστατα τα νώτα στην Αγία Τράπεζα και διέταξε να φύγουν όλοι. Τον παπά τον πήρε στην Αστυνομία, σε ένα χωλ, με σπασμένα τζάμια. Το ράσο του ο παπάς πρόφθασε και το έδωσε σε κάποιον, για να μη του το πάρουν οι φανατικοί υποστηρικταί της Μητροπόλεως, οι οποίοι είχον ολόκληρον δωμάτιον γεμίσει από ράσα και καλυμμαύχια, λάφυρα των κατορθωμάτων των. Και έτσι, χωρίς ράσα, εκρύωσε μέσα σ” αυτό το γραφείο (εν μηνί Νοεμβρίω) ως επίσης και όλο το εκκλησίασμα. Αφού επήραν τον παπά, δεν άφηναν τον κόσμο μέσα στην εκκλησία ώσπου να ξημερώση ή να ερχότανε στας 10-11 το βράδυ, ούτως ώστε να μπορούν να πάνε στα σπίτια τους ο κόσμος; Αλλά ήλθαν στας 2 μετά τα μεσάνυκτα και σκόρπισαν οι άνθρωποι μέσα στα χωράφια, τρέμοντας από το κρύο, γυναίκες από το Μαρούσι, από το Φάληρο, από την Αγία Παρασκευή – μαρτυρική βραδυά, ώσπου να ξημερώση. Τον αξιοσέβαστον ιερέα τον πήγαν το πρωί στη Μητρόπολη. Δια να τον ξυρίσουν ηθέλησαν να τον δέσουν στην κάρέκλα. Δεν το εδέχθη. Αφού τον εξύρισαν του έδωσαν ένα παλιό κασκέτο στο κεφάλι, ένα λειωμένο βελούδινο παντελόνι (με το ένα σκέλος πιο κοντό), ένα παλιό σακκάκι, και με αυτήν την περιβολήν τον έστειλαν εις τον Εισαγγελέα, ο οποίος τον αθώωσε αμέσως με τα χάλια που τον είδε. Το σκότος της αμαρτίας δεν τους άφηνε να καταλάβουν ότι χλευάζοντες την ιερωσύνην εχλεύαζον και τον ίδιον τον εαυτόν τους!
    (Μαρτυρία μοναχής: από το κεφάλαιο «Ευλαβείς αναμνήσεις από μερικούς χριστιανούς όπου τον εγνώρισαν»):
    Και εγώ, 1η Αυγούστου 1928 τον είδα και ερχόταν από μακρυά και, όπως γύρισε και με ατένισε, μου είπε: «Τι κάνεις, ευλογημένη;» (ήμουν ρασοφόρα τότε και με λέγανε Χρυσάνθη). Και, χωρίς να ξέρη το όνομά μου, με εκάλεσε με το όνομά μου και μου είπε: «Σήμερα είναι πρώτη με το ορθόδοξον εορτολόγιον». Εγώ του απήντησα: «Ευλογείτε», βάζοντάς του μετάνοια. Και φιλώντας του το χέρι του είπα: «Τι θλίψι είναι αυτή, Γέροντα, ανάμεσά μας;» και μου απήντησε: «Μη θλίβεσαι, διότι ό,τι είναι αντικανονικό δεν μένει αιώνιο!»

    ReplyDelete
  11. Ἁναρωτιέμαι ἄν πίσω ἀπὸ αὺτὴν τὴν ὑπόθεση τῶν ἡμερολογίων, πέρα ἀπὸ τὸ προφανές ποιός εἶναι Ῥωμαῖος καὶ ποιός ὄχι, κρύβεται κάτι βαθύτερο. Διὰ τῆς ὑποτιθεμένης ἐπιστήμης, ἡ ἐπιβολὴ τοῦ μονῆς κατεύθυνσης λεγομένου ῥασιοναλισμοῦ (στὴν πραγματικότητα, τῆς γραφειοκρατίας τῆς Δύσεως)

    ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς ψυχικῆς ζωῆς. Ἅρα, ἐν τέλει, τῆς ἐργασίας σὰν τυφλῆς πράξης αὐτοκαταστροφῆς.

    ReplyDelete
    Replies
    1. "Διὰ τῆς ὑποτιθεμένης ἐπιστήμης, ἡ ἐπιβολὴ τοῦ μονῆς κατεύθυνσης λεγομένου ῥασιοναλισμοῦ (στὴν πραγματικότητα, τῆς γραφειοκρατίας τῆς Δύσεως)

      ἐπὶ τοῦ συνόλου τῆς ψυχικῆς ζωῆς. Ἅρα, ἐν τέλει, τῆς ἐργασίας σὰν τυφλῆς πράξης αὐτοκαταστροφῆς".

      Αυτό ναι κι εγώ το σκέφτομαι. Της μη δημιουργικής εργασίας όμως, όπως και της τυχαίας ή της εργασίας (δεουλείας) της μη αρεσκείας του εργαζόμενου.

      Delete
  12. YΓ. Ἁπὸ τὰ Ἀπομνημονεύματα τοῦ στρατηγοῦ Πλαστῆρα "[...] Διέταξα τὸ ἀπόγευμα τῆς ἡμέρας αὐτῆς τὴν συγκέντρωσιν τοῦ συν­τάγματος εἰς τετράγωνον [πάλι καλά. Βγάζει λόγο]« Ἑνας μεγάλος πόλεμος ποὺ ξέρετε πὼς ἐτελείωσε πρὸ δύο μόλις μηνῶν, εἰς τὸν ὁποῖον παρεσύρθησαν ὄχι μόνον ὅλα τὰ κράτη τῆς Εὐρώ­πης ἀλλὰ καὶ ἄλλα μεμακρυσμένα ὅπως ἡ Αμερική, δἐν ἦτο δυνατὸν νὰ ἀφήσηι τὴν Ἑλλάδα νὰ μένηι εἰς τὴν οὐδετερότητα, θὰ ἦταν πράγμα αφύσικο [νἄτηνα πάλι ἡ κυρἀ-Φὐση]. Ἐμπήκαμε ὅμως κάπως αργά [καὶ δὲν ἀλληλοσφαχτήκαμε ἀρκετά]. Ἐἀν δὲν ἔκανε αὐτὸ τὸ λάθος ὁ βασιληὰς καὶ μπαίναμε ὅλοι ἐνωμέ­νοι ἀπὸ τὴν ἀρχὴ στὸν πόλεμο ὅπως εἶχε ὑποδείξει ὁ Βενιζέλος, σήμερα δὲν θὰ ἤμεθα ἐδώ, θὰ ἤμαστε στὴν Πόλη, θὰ ἤμαστε στὴ Σμύρνη"[...] Μιὰ κάποια ἠλιθιότης, ἕνας κάποιος κρετινισμός, τηρουμένων τῶν ἐπιφυλάξεων τῶν προσωρινῶν ἀνέσεῶν μας, καὶ τῆς ἀγνοίας μας, φαίνεται νὰ χαρακτηρίζει τὶς δημόσιες τοὐλάχιστον ἐκδηλωσεις τοῦ Στρατηγοῦ.Ἡ φαινομενικὴ αὐτὴ ἠλιθιότης ἴσως σχετίζεται μὲ τὴν στοχοπροσήλωση τοῦ Στρατηγοῦ.

    ReplyDelete
  13. Αξιότιμε κύριε καθηγητά Κιτσίκη χρόνια σας πολλά κατ΄αρχήν. Ο άγιος Δημήτριος να σκέπει το πρόσωπό σας.


    Δίνετε ιστορικές πληροφορίες. Σωστές οι περισσότερες. Αλλά υπάρχουν και οι άρρητες λεπτομέρειες της ιστορίας που κάνουν τη διαφορά και δεν πρέπει να παραμένουν ανείπωτες. Για παράδειγμα: ποιος ήταν αυτός που ενημέρωσε τον πάπα Γρηγόριο για το λάθος του ιουλιανού ημερολογίου; Ο πατριάρχης Ιερεμίας Β’. Συνεπώς βλέπετε ότι οι ίδιοι οι ορθόδοξοι διαπίστωσαν αυτό το λάθος του ημερολογίου. Το οποίο λάθος είχε διαπιστωθεί και επί εποχής Ανδρονίκου του Παλαιολόγου, ο οποίος όμως δεν είχε τον χρόνο να ασχοληθεί με αυτό, καθώς είχε πολλές κρατικές υποθέσεις σοβαρότερες.

    Το λάθος αυτό είχε ήδη προκύψει πριν την σύγκληση της Α΄Οικουμενική Συνόδου επί μεγάλου Κωνσταντίνου. Είναι ένα αστρονομικό-μαθηματικό πρόβλημα, όχι δογματικό. Δεν θα επιμείνω ούτε θα αναλύσω άλλο. Να γνωρίζετε όμως ότι έχετε άδικο οι παλαιοημερολογίτες.

    Θα επιμείνω όμως στο ότι επειδή ακριβώς στην Ελλάδα Εκκλησία και κράτος νοούνται αχώριστα και ως ένα, με την έννοια ότι δεν έχουν λόγο για αντιζηλίες και διαμάχες μεταξύ τους καθώς το κράτος πιστεύει και θέλει την Εκκλησία, για αυτόν ακριβώς το λόγο, μόλις άλλαξε η πολιτεία το ημερολόγιο, τότε όφειλε να το κάνει και η Εκκλησία που ζει και λειτουργεί εντός της ελληνικής κοινωνίας. Δεν μπορείτε να παραβλέψετε αυτόν τον τόσο σοβαρό παράγοντα κύριε Κιτσίκη. Ούτε μπορεί να χωριστεί ο λαός (Εκκλησία) από τον λαό (πολιτεία). Είναι πράγμα αδύνατον.

    Έπειτα στην Ορθόδοξη παράδοση η Εκκλησία ακολουθεί την πολιτική τάξη. Όλο το διοικητικό σύστημα και ο διαχωρισμός σε επαρχίες βασίστηκε στη διοικητική δομή της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας. Η Ρώμη (ή η Αθήνα σήμερα) μπορούσε να μας πετάξει και στο δρόμο ξέρετε. Θα μου πείτε θα πάθουμε κάτι; Δε θα πάθουμε κάτι. Αλλά γιατί να δημιουργούμε διχοστασίες χωρίς λόγο;

    Αυτά ως προς τη διοίκηση πάντα και την εξωτερική έκφραση της Εκκλησίας. Για παράδειγμα διαβάζουμε στον 17ο κανόνα της Δ΄Οικουμενικής Συνόδου.

    «...τοῖς πολιτικοῖς καὶ δημοσίοις τύποις, καὶ τῶν ἐκκλησιαστικῶν παροικιῶν ἡ τάξις ἀκολουθείτω».

    Πρέπει να καταλάβετε ότι δεν είναι θεσμός η Εκκλησία (τουλάχιστον όπως την νοούν οι περισσότεροι). Και σήμερα αυτή η αντίληψη κυριαρχεί στο έπακρο. Αυτήν την παράδοση την συναντούμε και αργότερα επί Μεγάλου Φωτίου. Ο ίδιος δηλώνει: «τὰ ἐκκλησιαστικὰ καὶ μάλιστά γε τὰ περὶ τῶν ἐνοριῶν δίκαια ταῖς πολιτικαῖς ἐπικρατείαις τε καὶ διοικήσεσι συμμεταβάλλεσθαι εἴωθεν».

    Εσείς το ονομάζετε προσπάθεια του Πάπα και διείσδυσης της Δύσης με σκοπό να επιβληθεί στην Ορθόδοξη Εκκλησία. Ακόμα κι έτσι να είναι, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε ότι το λάθος πρώτα αναγνωρίστηκε από ορθοδόξους και μετά ο Πάπας κατόπιν εντολής του Ιερεμία Β΄ το διόρθωσε.

    ReplyDelete
  14. "Ἕνας ἄλλος μεγάλος ἱεράρχης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, τοῦ ΙΕ' αἰῶνος, ὁ μαθητὴς τοῦ δωδεκαθεϊστοῦ φιλοσόφου τοῦ Μυστρᾶ Πλήθωνος-Γεμιστοῦ, ὁ Βησσαρίων, ὁ ὁποῖος εἶχε γίνει ρωμαιοκαθολικὸς καρδινάλιος, εἶχε στείλει ἀπὸ τὴν Ρώμη συλλυπητήρια ἐπιστολὴ στοὺς υἱοὺς τοῦ πνευματικοῦ του πατέρα, ποὺ ἔλεγε τὰ ἑξῆς ἐκπληκτικά : "Βησσαρίων, καρδινάλιος, πρὸς Δημήτριον καὶ Ἀνδρόνικον, υἱοὺς τοῦ σοφοῦ Γεμιστοῦ, χαίρετε. Ἔμαθα πὼς ὁ κοινός μας πατὴρ καὶ δάσκαλος παρέδωσε κάθε γήϊνο στοιχεῖο καὶ ἀνελήφθη εἰς τοὺς οὐρανούς, στὴν μακαρία κατοικία γιὰ νὰ χορεύση τὸν μυστικὸ Ἴακχο [ὄνομα τοῦ Διονύσου καὶ τοῦ σχετικοῦ ὕμνου τῶν Ἐλευσινίων μυστηρίων] μὲ τοὺς Ὀλυμπίους Θεούς... Ἡ ψυχὴ τοῦ Πλάτωνος -ἡ ὁποία ὑπεχρεώθη νὰ ὑπηρετήση, λόγῳ τῶν ἀναντιρρήτων βουλῶν τῆς Εἱμαρμένης, καὶ νὰ ἐξαργυρώσῃ τὴν ἀναγκαία της ἐπιστροφή- εἶναι αὐτὴ ποὺ ἐστάλη ἐπὶ τῆς γῆς γιὰ νὰ παραλάβῃ μαζὶ της τὸ σῶμα καὶ τὴν ζωὴν τοῦ Γεμιστοῦ". Λόγια περίεργα γιὰ ἕναν χριστιανὸ ἐπίσκοπο. Ὁ Βησσαρίων ὅμως ἀνῆκε μυστικὰ στὴν δωδεκαθεϊστικὴ πλατωνικὴ φρατρία τοῦ Πλήθωνος".

    Γιατί τα αποκαλείτε περίεργα κύριε Καθηγητά; Είπαμε ότι ο πλατωνισμός λίγη σχέση έχει με τον Χριστιανισμό τον Ορθόδοξο. Ο Πλάτων και οι πλατωνικοί και οι πυθαγόρειοι πίστευαν στην μετενσάρκωση της ψυχής. Δηλαδή η ψυχή επιστρέφει στο σώμα αν δεν καταφέρει να καθαρθεί στην παρούσα ζωή. Έτσι εξηγείται το "Ἡ ψυχὴ τοῦ Πλάτωνος -ἡ ὁποία ὑπεχρεώθη νὰ ὑπηρετήση, λόγῳ τῶν ἀναντιρρήτων βουλῶν τῆς Εἱμαρμένης, καὶ νὰ ἐξαργυρώσῃ τὴν ἀναγκαία της ἐπιστροφή...".

    Συνεπώς, αν γνωσιολογικά έχετε κατανοήσει ότι εντελώς διαφορετικό πράγμα είναι ο πλατωνισμός και ο Χριστιανισμός, διαφορετικές οι κινητήριες φιλοσοφικές και θεολογικές τους αρχές, δεν νομίζω ότι θα σας φαινόταν περίεργο.

    ReplyDelete
  15. Γιάννη, ἐάν οἱ Παλαιοημερολογίτες ἔχουν δίκιο στὸ νὰ λένε ὅτι " Ὅλο δυτικὸ σύστημα βασίζεται στὸ ὅτι ἡ Ἀνατολικὴ Ῥωμαϊκὴ Αύτοκρατορία πάπαλα. Καὶ ὅτι αὐτὸ δὲν εἶναι ἀλήθεια". Τοτε ἴσως σφάλλουν στὸ ὅτι θεωροῦν τὸ Νέο Ἡμερολόγιο Ἄλωση, διότι ἔτσι ἀποδέχονται τὴν βασικὴ θέση τοῦ ἀντιπάλου τους.

    ReplyDelete
  16. Ἡ σωστὴ θέση εἶναι ἡ ἑξῆς. Νομίζω. Ἠ Πόλη δὲν ἔπεσε ποτέ. Ἤδη πρὶν πέσει εἶχε μεταβληθεῖ σὲ οὐράνια. Διότι ἡ ὀρθοδοξία συνοψίζεται στὴν ἔννοια τῆς Θείας Πρόνοιας. Κατὰ συνέπειαν ὅλα εἶναι σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ, καὶ ἔγκειται στὸν ἄνθρωπο αὐτὸ νὰ τὸ κατανοήσει ἔμπρακτα, χωρίς ψέμα. Ἑξίσου σύμφωνα μὲ τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ εἶναι καὶ τὸ Παλαιό καὶ τὸ Νέο ἡμερολόγιο.

    Ὅμως προσοχή, σύμφωνες μὲ τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ εἶναι καὶ οἱ παρορμήσεις. Κατὰ συνέπειαν η ἰδέα ὅτι αὐτὸ ποὺ διέταξε ὁ Καῖσαρ δι'ἑνός καραβανᾶ μουρλαμένου ἐγκληματία, δὲν εἶναι σύμφωνο με τὸ σχέδιο τοῦ Θεοῦ νὰ γίνει ἀποδεκτὸ μετὰ γονυκλισίας. Ἑκεὶ ἔγκειται καὶ ἡ ἀδυναμία, λ.χ., τῆς Πατρικῆς Διδασκαλίας. Τὰ ὅρια ἀναμεσα στὴν Θεία Πρόνοια καὶ τὸν Θεῖο Σάμ εἶναι λεπτὰ ἀλλὰ διακριτά. Διοτι ἄλλο να μην προβάλλεις ἀντίσταση στὸν Καίσαρα, καὶ ἄλλο νὰ τρέχεις νὰ προλάβεις τὴν ἐπιθυμία τοῦ Καίσαρος πρἰν στὸ ζητήσει κἄν.

    ReplyDelete
  17. Καθηγητά χρόνια σας πολλά σήμερα για την εορτή σας. Είσθε συνονόματος του παππού μου.

    ReplyDelete
    Replies
    1. ΑρμαγεδωνOctober 27, 2016 at 6:57 AM

      πού καί πού...

      Delete
  18. ...Συνεπῶς. Ἅν ἦμουν Παλαιοημερολογίτης, θὰ ἔκανα τὰ ἑξῆς. Α) Θὰ περίμενα (βλ. Ντεκάρτ, Λόγος περὶ τῆς μεθόδου) νὰ ἀποσαφηνιστεῖ ἡ ἰδέα στὸ κεφάλι μου ὅτι ὁ κόσμος μετατοπίστηκε ἄσχημα μὲ τὸ Νέο Ἡμερολόγιο σὲ ὅλα τὰ ἐπίπεδα. Β) Ὅχι μόνο δὲν θὰ ἔβαζα τὴν ἰδέα μου αὐτὴν στὴν ἄκρη ἀλλὰ θὰ τἤν θεωροῦσα θεόσταλτη, ἄν ἦταν ἐπίμονη (βλ. Μπέναρντ Σῶ,Ἁγία Ἰωάννα, πρόλογος). Γ) Ἀπὸ κεὶ καὶ πέρα, δὲν πᾶ νὰ οὐρλιάζανε μανάδες, γιαγιάδες, πεθερικά, ὅχι, δὲν θὰ καθόμουν νὰ φάω μαζί τους. Ὁ πνευματικὸς κόσμος εἶναι ἱερός. Τὸ νὰ ἐξορίζονται οἱ Παλαιοημερολογίτες ἐπειδὴ εἶναι μειοψηφία εἶναι δεῖγμα τῆς πνευματικῆς καθυστέρησης καὶ τῆς ἠθικῆς πώρωσης μιᾶς σάπιας πάλαι πότε ὀρθοδόξου κοινωνίας.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σχισματικοί είναι οι παλαιοημερολογίτες. Καταρχήν όταν αποσχίστηκαν, από ένα σημείο και μετά χειροτονούσαν επισκόπους χωρίς τη σύμφωνη γνώμη τριών, όπως ορίζουν οι εκκλησιαστικοί κανόνες, αλλά μόνο δύο. Αυτό σημαίνει ότι δεν έχουν την αποστολική διαδοχή. Αυτά όμως δε τα λένε. Επίσης έχουν κάνει ένα σωρό πλαστογραφήσεις για να στηρίζουν τις θέσεις τους. Ούτε αυτά τα λένε.

      Κωνσταντή καλό είναι αν δεν γνωρίζεις αρκετά εις βάθος ένα θέμα, να μην το κρίενςι διότι μετά πλανάσαι κι εσύ.

      Delete
    2. Όπως οι δυτικοί ένα πράγμα. Με πλαστά έγγραφα ήθελαν να καθορίσουν την εξουσία του Πάπα και το πρωτείο. Που πάτε ρε καημένοι παλαιοημερολογίτες; Με χαζούς νομίζετε έχετε να κάνετε; Πρώτα θα είστε έντιμοι και ειλικρινείς με τον εαυτό σας και μετά θα μετανοήσετε για το σχίσμα σας.

      Delete
    3. Άντε ας βγάλουμε τα άπλυτα στη φόρα, αφού το θέλετε (εγώ εξ αρχής δεν το ήθελα).

      Οί παλαιοημερολογίτες διακινούν πλαστό Σιγγίλιο μέ τά αναθέματα τού Λουκάρεως

      http://stwmenkalws.blogspot.gr/2012/08/blog-post_20.html

      Delete
    4. Εν τω μεταξύ το Γρηγοριανό ημερολόγιο (αυτό που κατηγορούν οι παλαιοημερολογίτες τους ορθοδόξους) καταδικάστηκε από συνόδους της Κωνσταντινούπολης το 1587 και το 1593. Δεν είναι έτσι τα πράγματα όπως τα λένε οι ΓΟΧ.

      Αυτή τη στιγμή η Εκκλησία έχει διορθωμένο το ιουλιανό ημερολόγοιο εν χρήσει, όχι το γρηγοριανό. Βλέπεις πόσο πολύπλοκο είναι το πράγμα; Οι παλαιοημερολογίτες νομίζουν ότι έχουμε εν χρήσει το γρηγοριανό, ενώ στην πραγματικότητα έχουμε εν χρήσει το ιουλιανό διορθωμένο από το αστορνομικό-μαθηματικό λάθος που είχε.

      Delete
    5. Δηλαδή δεν υπάρχει δυτική επιρροή στο ημερολόγιο αλλά μια αυθεντική επιστημονική διόρθωση με βάση το προϋπάρχον ιουλιανό ημερολόγιο.

      Delete
    6. Ὅλη ἡ ἐπιχειρηματολογία τοῦ Ἰωάννου τοῦ Ἐνόχου ἀποδεικνύει τὸ αἴσθημα ἐνοχῆς τοῦ νεοημερολογιτικοῦ ἀπαραδέκτου πραξικοπήματος τοῦ 1923 ποὺ μὴ ἔχοντας καλύτερα ἐπιχειρήματα κολλᾶ στὸ ἀστρονομικὸ ἐνῷ, ὅπως διεξοδικῶς τὸ ἔχω ἐξηγήσει, τὸ θέμα δὲν ἔχει καμμία ἀπολύτως σχέση μὲ τὴν ἀστρονομία. Εἶναι καθαρὰ θεολογικό. Ὅσο γιὰ τὸ ποῖος εἶναι σχισματικὸς ἤ αἱρετικός, ἀντικειμενικὰ εἶναι αὐτὸς ποὺ νεωτερίζει. Ἔτσι, ὁ προτεσταντισμὸς εἶναι αἵρεση σὲ σχέση μὲ τὸν πρότερο ῥωμαιοκαθολικισμό, ὁ νεοημερολογιτισμὸς εἶναι αἵρεση σὲ σχέση μὲ τὸν ΓΟΧ, τὸν Γνήσιο Ὀρθόδοξο Χριστιανισμό. Δημήτρης Κιτσίκης

      Delete
    7. Για το πλαστό σιγγίλιο λέξη έτσι; Όπως επίσης για την καταπάτηση των πρώτων 4 κανόνων της Α' Οικουμενικής Συνόδου από τους ΓΟΧ. Έχετε άδικο κ.Κιτσίκη. Ο χρόνος δεν αποδεικνύει την αίρεση ούτε αποτελεί κριτήριο αίρεσης. Στην αρχή για παράδειγμα όλοι θεωρούσαν ότι ο Χριστιανισμός είναι αίρεση του Ιουδαϊσμού, σήμερα όμως φαίνεται ξεκάθαρα ότι αίρεση είναι ο Ιουδαϊσμός με τους λιγοστούς ραββίνους οπαδούς του.

      Delete
    8. Και για πείτε μου κύριε Κιτσίκη, αφού θέλετε θεολογική τεκμηρίωση. Τα άλλα Πατριαρχεία (Αντιοχείας, Αλεξάνδρειας, Μόσχας, Ιεροσολύμων κλπ.) γιατί δέχονται εμάς και κοινωνούν με εμάς και δεν κοινωνούν με εσάς (τους γνήσιους ορθοδόξους παλαιοημερολογίτες); Διότι, όπως σας έχω ξαναεξηγήσει οι ΓΟΧ είναι ακοινώνητοι από όλες τις εκκλησίες.

      Μήπως είστε λίγο αιρετικοί; Λέω μήπως...

      Delete
    9. Και ποιο είναι το θέμα; Η Μόσχα, η Σερβία και τα Ιεροσόλυμα πηγαίνουν με το παλιό ημερολόγιο και πάλι όμως βλέπετε ότι δέχονται να κοινωνούν με εμάς του νέου εν Ελλάδι, και όχι με εσάς του παλαιού. Διότι πολύ απλά κ.Κιτσίκη οι άνθρωποι έχουν καταλάβει το λάθος που είχε το ιουλιανό ημερολόγιο. Πως εμείς έχουμε κοινωνία, ενώ εσείς δεν έχετε, έστω κι αν αυτά τα Πατριαρχεία είναι με το παλαιό ημερολόγιο;

      Είπε ο γάιδαρος τον πετεινό κεφάλα...

      Delete
  19. Σύμφωνοι, ἀλλὰ μὴν ξεχνᾶς ὅτι αἱρετικοὶ ἤ σχισματικοὶ θεωρούμαστε ἄν δὲν κάνω λάθος οἱ ὀρθόδοξοι ἀπὸ τοὺς καθολικοὺς, οἱ καθολικοὶ θεωροῦνται ἀπὸ μᾶς καὶ οἰ προτεστάντες ἀπὸ τοὺς καθολικούς. Ἄν δὲν κάνω λάθος ὁ Λούκαρις σκέφτηκε ὁ αἱρετικὸς τοὺ αἱρετικοῦ μου ἴσως εἶναι κάπου ὁμόδοξός μου. Κάνω λάθος, καὶ ἄλλο ὁ σχισματικὸς και ἄλλο ὁ αἱρετικός ; Μᾶλλον.

    Ἑγὼ πάντως δὲν τὸ βλέπω ἔτσι τὸ πράγμα. Τὸ βλέπω σὲ σχέση μὲ τὴν πνευματικὴ ἐξουσία. Γιὰ μένα αἱρετικὸς εἶναι ὁ κατέχων ἐξουσία ἤ μᾶλλον ὁ ἀσκῶν την ἐξουσία. Δηλαδὴ θεωρῶ τὸν Τζιορντάνο Μπροῦνο ὀρθόδοξο, καὶ τὴν Ἱερὰ Ἐξέταση αἱρετική. Ἕνας γνωστός μας ἐρασιτέχνης εἶχε γράψει κάτι πολὺ ὠραῖο μὲ θέμα τοὺς τεντημπόηδες. Τὸ παραλλάσσω ἴσως κάνοντα λάθοςστὴν σκηνοθέτηση.

    Περνᾶνε ἕνα παιδάκι κλαμμένο, δαρμένο καὶ κουρεμένο μὲ τὴν ψιλή ἀπὸ τὸ ἀστυνομικὸ τμῆμα. Τοῦ κρεμᾶνε μιὰ ταμπέλα ποὺ γράφει ΕΙΜΑΙ ΤΕΝΤΥΜΠΟΗΣ.

    Ὁ ἐνωμοτάρχης τρίβει τὰ μάτια του. Διαβάζει.

    ΙΗΣΟΥΣ ΝΑΖΩΡΑΙΟΣ ΒΑΣΙΛΙΑΣ ΤΩΝ ΙΟΥΔΑΙΩΝ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Το σχίσμα είναι συνήθως διοικητική διαφοροποίηση όπως αυτή που έχουν σήμερα οι ΓΟΧ, οι οποίοι όπως σου εξήγησα και αφού και ο κύρις Κιτσίκης θέλει θεολογική εξήγηση δεν έχουν βάσει των κανόνων της Εκκλησίας αποστολική διαδοχή, διότι χειροτονούσαν επισκόπους με τη γνώμη δύο και όχι τριών. Στην ουσία όμως είναι το ίδιο σαν να λέμε αιρετικός από τη στιγμή που οι ΓΟΧ πολεμούν την κανονική και λειτουργική τάξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

      Καμιά σχέση δεν έχει με την εξουσία η αίρεση. Άλλο θέμα αν πολλές φορές οι αιρετικοί χρησιμοποιούν αθέμιτα κι αλλότρια μέσα για την εξασφάλισή των θέσεών τους (όπως οι ΓΟΧ κάνουν με τις πλαστογραφήσεις εγγράφων. Αυτό το βλέπουμε σε πολλές αιρέσεις του παρελθόντος όπως και από τον Πάπα). Υπό αυτήν την έννοια ίσως έχουν κάποια σχέση.

      Delete
    2. "...Αἱρετικοὺς δὲ λέγομεν, τούς τε πάλαι τῆς ἐκκλησίας ἀποκηρυχθέντας, καὶ τοὺς μετὰ ταῦτα ὑφ᾿ ἡμῶν ἀναθεματισθέντας· πρὸς δὲ τούτοις, καὶ τοὺς τὴν πίστιν μὲν τὴν ὑγιῆ προσποιουμένους ὁμολογεῖν, ἀποσχίσαντας δέ, καὶ ἀντισυνάγοντας τοῖς κανονικοῖς ἡμῶν ἐπισκόποις".

      Έκτος κανόνας της Β΄Οικουμενικής Συνόδου. Λες και είναι για τους σημερινούς παλαιοημερολογίτες ένα πράγμα.

      Delete
  20. Ἑ ναὶ ῥε Γιάννη, ούσιαστικὰ ὁ κανόνας τῆς Συνόδου ποὺ παρέθεσες ἐξισώνει τὸν αἱρετικὸ μὲ τὸν ἀφορισμένο. Ἑνῶ ὁ σχισματικὸς φαίνεται ὅτι διαφέρει στὸ ὅτι διατηρεῖ ἕνα κάποιο στάτους. Πῶς λές ὅτι δὲν ἔχει σχέση ἡ αἵρεση μὲ τὴν ἐξουσία ὅταν λές ὅτι ἡ αἵρεση ὁρίζεται σὲ σχέση μὲ τὶς ἀποφάσεις τῆς ζῶσας διοίκησης τῆς ἐκκλησίας ; Εἶναι σὰν νὰ λές ὅτι τὸ δίκιο εἶναι μὲ τὴν πλευρὰ τῆς πλειοψηφίας ! Αὐτὸ ποὺ λές εἶναι ὅτι αἱρετικὸς εἶναι αὐτὸς ποὺ τὸν βγάζουμε αἱρετικό.

    Ἕπειτα τί πᾶ νὰ πεὶ ἀποστολικὴ διαδοχή. Μὰ τὴν αποστολικὴ διαδοχὴ πρῶτος καὶ καλύτερος ὁ Πᾶπας την ἐπικαλεῖται γιὰ νἄχει προνομια,μὲ φοβερὲς πλαστογραφίες, ποὺ εἶναι κοινές σὲ Δύση καὶ Ἀνατολὴ τὸν Μεσαίωνα. Γιὰ νὰ μὴν μιλήσω γιὰ τὰ λείψανα, κ.λπ. κ.λπ.

    Τὰ πράγματα εἶναι πιὸ ἀπλὰ. Ὅ Χριστὸς τοῦς ἀγαπάει ὅλους ἀλλὰ δὲν τὸν ἀγαπᾶνε αὐτοὶ ποὺ φοβοῦνται καὶ προτιμοῦν τὴν ἐγκόσμια ἐξουσία. Αὐτοὶ λεγόμαστε ἀμαρτωλοί. Τῶρα οἱ ῥαδιουργίες τόσο τῆς ἐκκλησίας ὅσο καὶ τῶν αἱρέσεων (διότι σὲ κάθε σέχτα ὁργιάζει ἡ ῥαδιουργία) εἶναι ἀνθρώπινες ἀδυναμίες δυσάρεστες. Ἡ ἄποψη ὅμως ὅτι μόνον ὅποιος ἀκολουθεῖ τὴν μία καὶ μόνη ἑκκλησία σώζεται ἐνῶ οἱ ὕπόλοιποι κολάζονται εἶναι σὰν νὰ γίνεται ἡ ἐκκλησία ΚΚΕ καὶ οἱ αἱρέσεις παραφυάδες αὐτοῦ. Δηλαδὴ ἐγὼ δὲν τὸ καταλαβαίνω αὐτὸ τὸ κόλλημα. Εὶναι ἡθικῶς οὐδέτερο. Σὰν νἄπε ὁ Χριστός ὅτι θὰ σωθεῖ μόνον ὅποιος κάνει σαρανταπέντε σάλτους τοῦ Ἄη-Γιαννιοῦ καὶ ὄχι σρανταέξι. Μὰ - ὁ Χριστιανισμὸς διαφέρει στὸ ὅτι εἶναι ἠθικὴ θρησκεία καὶ τὴν ὕλη τὴν θεωρεῖ παρεπόμενο τοῦ ἤθους. Ἑσὺ σὰν νὰ βάζεις πρῶτο τὸ σῶμα, τὸ ἐξωτερικό. Ἑκτὸς ἄν κάνω λάθος.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Δεν εξισώνει τον αιρετικό με τον αφορισμένο ΜΟΝΟ. Να διαβάζεις όλον τον κανόνα.

      πρὸς δὲ τούτοις (ποιους τούτοις; Τους αιρετικούς εννοεί που ανέφερε πριν), καὶ τοὺς τὴν πίστιν μὲν τὴν ὑγιῆ προσποιουμένους ὁμολογεῖν, ἀποσχίσαντας δέ, καὶ ἀντισυνάγοντας τοῖς κανονικοῖς ἡμῶν ἐπισκόποις.

      Σιγά μην τους βγάζουμε εμείς αιρετικούς. Άλλη δουλειά δεν είχαμε. Μόνοι τους καταδικάζονται με αυτά που πράττουν. Η αίρεση δεν είναι εσφαλμένη διδασκαλία αλλά στρέβλωση της ίδιας της ζωής. Αν δεν μπορείς να αντιληφθείς ότι μια πλαστογραφία από μόνη της αποτελεί στρέβλωση της ζωής, τότε δεν μπορώ να σου κάνω κάτι εγώ. Είναι σαν το ψέμα να στο δώσω να το καταλάβεις. Ό,τι και να κάνεις το ψέμα θα αποκαλυφθεί αργά ή γρήγορα. Έτσι και η αίρεση. Ό,τι και να λες ό,τι και να δηλώνεις, αν στη ζωή σου αρμενίζεις στραβά αργά ή γρήγορα θα αποκαλυφθείς.


      "Ἡ ἄποψη ὅμως ὅτι μόνον ὅποιος ἀκολουθεῖ τὴν μία καὶ μόνη ἑκκλησία σώζεται ἐνῶ οἱ ὕπόλοιποι κολάζονται"
      Δεν είναι άποψη. Είναι ακριβώς η αλήθεια.

      Delete
    2. "Ἕπειτα τί πᾶ νὰ πεὶ ἀποστολικὴ διαδοχή. Μὰ τὴν αποστολικὴ διαδοχὴ πρῶτος καὶ καλύτερος ὁ Πᾶπας την ἐπικαλεῖται γιὰ νἄχει προνομια,μὲ φοβερὲς πλαστογραφίες, ποὺ εἶναι κοινές σὲ Δύση καὶ Ἀνατολὴ τὸν Μεσαίωνα. Γιὰ νὰ μὴν μιλήσω γιὰ τὰ λείψανα, κ.λπ. κ.λπ."

      Αποστολική διαδοχή πάει να πει ο τρόπος της διακονίας και της χειροτονίας μέσω των οποίων διαδίδεται η διδασκαλία των αποστόλων κατά την παράδοση της Εκκλησίας. Οι επίσκοποι προέρχονται από μια διαδοχική σειρά από την εποχή των αποστόλων μέχρι σήμερα. (καταλαβαίνεις ότι ούτε οι προτεστάντες έχουν αποστολική διαδοχή)

      Σε μένα λες για την αίρεση του Πάπα και τις πλαστογραφίες του; Δε με νοιάζει κύριε. Σιγά μην απολογηθώ για τον Πάπα κιόλας.

      Τα περί εξουσίας οφείλεις να τα αναφέρεις στον Πάπα (ή σε ρωμαιοκαθολικούς φίλους σου) που έχει από τον 8ο αιώνα μ.Χ. μέχρι σήμερα δικό του κράτος επίσημα. Όπως είπα στην Ορθόδοξη παράδοση η Εκκλησία ακολουθεί την πολιτική τάξη. Απλά και κατανοητά.

      Delete
  21. Αὐτοὶ ποὺ μὲ τὸν ἕνα ἤ τὸν ἄλλο τρόπο ἐνδιαφέρονται γιὰ τὰ ἐκκλησιαστικὰ χωρὶς νὰ ἔχουν ἐξοικείωση μὲ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωὴ σκοντάφτουν συνήθως σὲ διάφορα πράγματα,τὰ ὁποία ὅλως τυχαίως εἶναι πράγματα στὰ ὁποία σκουντούφλαγαν καὶ πρωτύτερα. Θὰ ἐπιχειρήσω νὰ τὰ συνοψίσω σὲ πέντε ἐρωτησεις.

    1) Εἶναι ὀργανικὸ μέλος ἡ ἐκκλησία ἑνός κράτους ῥητοῦ ἤ ἀρρήτου ποὺ βαστάει ἀπὸ τὸν καιρὸ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου ΝΑΙ ἤ ΟΧΙ;
    2) Ἑὰν ναί, τὸ κράτος αὐτὸ εἶναι ἡ ἐκκλησία ἤ εἶναι εὐρύτερο τῆς ἐκκλησίας καὶ ἄν ὄχι, πῶς ἐξηγεῖται τὸ ὅτι ἡ ἐκκλησία εἶναι ἀνεξάρτητη ἀπὸ τὸ ἑλληνικό κράτος ;
    3) Ποιὲς εἶναι οἱ ὁμοιότητες καὶ οἱ διαφορές μεταξὺ παλαιοημερολογιτῶν καὶ ἑλληνοῥρύθμων. Στὸ πῶς τοῦς ἀντιμετωπίζει α) ἡ ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος β) τὸ ἑλληνικὸ κράτος γ) τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως.
    4) Ποιὸ εἶναι τὸ ἀνὠτατο ζῶν πρὀσωπο ἤ ζῶν ὀργανισμὸς στὴν ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος. Ἡ ἱερὰ Σύνοδος, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν, ἤ ὁ Πατριάρχης Κωνστντινουπόλεως ; Ἥ ἄλλο=ἄλλος ;
    5) Ἑλέγχονται οἰκονομικὰ α. ἡ ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος β. τὸ Πατριαρχεῖο Κωνσταντινουπόλεως ;

    ReplyDelete
    Replies
    1. 1)ΟΧΙ. Υπάρχει από πολύ πιο πριν. Εσεις απλώς νομίζετε ότι όλα ξεκινούν από το "Βυζάντιο".
      2)Η Εκκλησία είναι ανεξάρτητη διότι την συνέχει η λειτουργία του Πνεύματος που δρα εντός της ιστορίας και την συγκροτεί σε κοινωνία πιστών και όχι οι διοικητικοί μηχανισμοί (ή θεσμοί) όπως συμβαίνει σε μια κρατική υπόσταση (π.χ. ελληνικό κράτος)
      3)Μεγάλη ιστορία. Βαριέμαι να γράφω.
      4)Εννοείται ότι κεφαλή της Εκκλησίας είναι ο Χριστός και κανέναν επίγειο πρόσωπο.
      5)Δεν γνωρίζω αλλά και δεν νομίζω κιόλας.


      Delete
  22. Οἱ δικές μου ὑποθέσεις. 1. Τὸ ἀνατολικὸ Ῥωμαϊκὸ κράτος. 2. ποὺ εἶναι ἡ ὀρθόδοξη ἐκλησία εἷναι διεσπασμένο σὲ διάφορα κομμάτια ἐκ τῶν ὁποίων τὸ ἑλλαδικὸ 5. διοικεῖται ἀπὸ μιὰ μαφία δηλ. ἀνεξέλεγκτη ἐξουσία, τίποτα κακό, 3. οὐνίτες δὲ καὶ παλαιοἡμερολογίτες εἶναι γιά τὴν ὀρθοδοξία ὅ,τι ἦταν ἡ Κροατία καὶ ἡ Ἑλλάδα ἴσως γιὰ τὴν Κωνσταντινούπολη. Ἡ ἑκκλησία τῆς Ἑλλάδος ἐλέγχει πολὺ καλὰ τὰ οἰκονομικά της, δὲν ἐλέγχεται, τὸ δὲ Πατριαρχεῖο φαντάζομαι θέλει νὰ τὸ ἐλέγχει τὸ τουρκικὸ κράτος ἀλλὰ καὶ ἄλλα κράτη. Ἡ ἑκκλησία εἶναι τὸ Βυζάντιο, δὲν προέρχεται ἀπὸ τὸ Βυζάντιο, καὶ φαντάζομαι πὼς ὁ κος Κιτσίκης λέει ὄτι οἱ ΓΟΧ εἶναι οἱ Ἔλληνες τοῦ Βυζαντίου.-

    ReplyDelete
  23. YΓ. Γιάννη καταλαβαίνω τί λές, ἀλλὰ νομίζεις δηλαδὴ ὅτι οἱ Ἀμερινδιάνοι, λ.χ., ἤ οἱ Μογγόλοι διὰ τοῦ χειροτονημένου ἱερέως θὰ λάβαιναν τὴ χάρη ; Καταλαβαίνω τὴν ἔννοια τῆς ἱστορικότητος τῆς ἐκκλησίας, ἀλλὰ σοῦ λέω καὶ σοῦ ξαναλέω ὅτι ἡ ἱστορικότητα ἑνὸς κοινωνικοῦ συνόλου τὸ κάνει αὐθωρεὶ καὶ παραχρῆμα πολιτικὸ ὀργανισμό.

    Στὰ χαρτιά, λ.χ. ὁ Πατριάρχης δὲν εἶναι πλέον πολιτικὸ πρόσωπο. Μὰ δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ μὴν εἶναι πολιτικὸ πρόσωπο ἄν ἔχει τίτλο. Χειροτονία ἔχουμε ὁποτεδήποτε ἔχουμε τελετὴ ἀνἀδειξης. Θὰ μοῦ πεῖς, ναὶ περνᾶ τὸ Πνεῦμα τὸ Ἄγιο ἀπὸ τὸ χέρι τοῦ Ἑνὸς στὸ κεφάλι τοῦ ἄλλου. Σύμφωνοι. Κάτι μοῦ τὴ δίνει ὅμως καὶ δὲν τὴν ἔχει δώσει μόνο σὲ μἐνα. Καὶ αὐτὸ εἶναι αὐτὸ ποὺ λές παραπάνω, δηλαδὴ ἡ ἀπομόνωση τοῦ λεγομένου αἱρετικοῦ.

    Ἑγὼ νομίζω ὅτι ὁ αἱρετικὸς ἀπομονώνεται ἐξ ἀντιστρόφου. Δηλαδὴ ὅταν χρίζει ὁ ἱερέας ο.κ. εἶναι μυστήριον, ἱερό κ.λπ. κ.λπ. Ὅμως ἔχει καὶ ἄλλες ἀσχολίες πιὸ ταπεινές. Ἑ βρίσκουμε τὸν αἱρετικὸ γιὰ νὰ χωρίσουμε τὰ πράγματα σὲ ἱερὰ καὶ ἀνίερα, σῶμα καὶ ψυχή. Συχνότατα δὲ ἡ ἐκκλησία, αἱρετικῶν ἐκκλησιῶν ἤ ψευδοεκκλησιῶν πές τις ὅπως θές περιλαμβανομένων, λαμβάνει ῥητὰ ἤ ἄρρητα θέση σὲ κοινωνικὲς συγκρούσεις, συνήθως μὲ πρόσωπο φιλαάνθρωπο μὲν πρὸς τὸν ἀδύναμο, ἀναγνωριστικὸ πάντοτε δὲ πρὸς τὸν ἰσχυρό. Αὐτὸ τὴν κάνει ἕνα εἶδος μεσολαβητῆ μεταξὺ ἀνθρώπου καὶ κράτους. Κανένα πρόβλημα. Αλλὰ δὲν εἶναι ἄλλο τὸ κράτος, ἄλλο ἡ κοινωνία. Καὶ ἄλλο ἡ ἐκκλησία. Εἶναι ;Εἶναι ὁ κάθε ἱερέας καὶ μοναχός ἄνθρωπος κατευθυνόμενος ἀπὸ τη χάρη τοῦ Θεοῦ ; Ἤ εἶναι ὑπάλληλοι μιᾶς ἐπιχείρησης ;

    ReplyDelete
    Replies
    1. Εννοείται ότι θα λάβουν τη χάρη. Αυτό που λες είναι ρατσιστικό, αν δεν το κατάλαβες.

      Δεν εξετάζω εγώ αν η πολιτεία και η πολιτική χρησιμοποιεί την Εκκλησία. Αυτό εννοείται ότι συμβαίνει. Δεν το αρνείται κανείς.

      Σου τη δίνει η λέξη αίρεση και αιρετικός επειδή δεν καταλαβαίνεις τι σημαίνει και επειδή και πάλι έχεις στο μυαλό σου εικόνες ιεράς εξέτασης και διώξεων, δηλαδή δυτικές με λίγα λόγια. Θεωρείς ότι αυτός που είναι στην εξουσία κατηγορεί τον άλλον ως αιρετικό (εφευρίσκει αιρετικούς δηλαδή) με σκοπό να κρατήσει την εξουσία και μόνο. Είναι ακριβώς το δυτικό μεσαιωνικό πρότυπο με τον Πάπα και τους επισκόπους να έχουν στρατό και κτήματα στην κατοχή τους. Αυτά όμως είναι δυτικά Κωνσταντή, δεν είναι στη δική μας ιστορική πορεία. Τι να κάνυομε τώρα; Σας έχω πει ότι όλα τα κρίνετε δυτικά και δεν φταίτε εσείς. Ο ελληνικός λαός δεν γνωρίζει την παράδοσή του. Τα έχουμε πει αυτά.

      "Ἑ βρίσκουμε τὸν αἱρετικὸ γιὰ νὰ χωρίσουμε τὰ πράγματα σὲ ἱερὰ καὶ ἀνίερα, σῶμα καὶ ψυχή".

      Τι λες βρε Κωνσταντή μου τώρα. Χαριτωμένα αυτά που λες αλλά δεν έχουν σχέση με την πραγματικότητα.

      Delete
    2. "Κανένα πρόβλημα. Αλλὰ δὲν εἶναι ἄλλο τὸ κράτος, ἄλλο ἡ κοινωνία. Καὶ ἄλλο ἡ ἐκκλησία. Εἶναι ;Εἶναι ὁ κάθε ἱερέας καὶ μοναχός ἄνθρωπος κατευθυνόμενος ἀπὸ τη χάρη τοῦ Θεοῦ ; Ἤ εἶναι ὑπάλληλοι μιᾶς ἐπιχείρησης;"

      Κάνε μια διάκριση εδώ. Σου είπα ότι η Εκκλησία έχει τη δική της οντολογία. Αν μπεις στην Εκκλησία θα το καταλάβεις αυτό που στο λέω. Είναι αλλιώς να τα λες τα πράγματα εκτός Εκκλησίας και αλλιώς εντός Εκκλησίας. Και αυτό συμβαίνει διότι όπως σου είπα δρα το Πνεύμα εντός της Εκκλησίας.

      Εντός της Εκκλησίας φυσικά και υπάρχουν και απατεώνες και πονηροί και απλά υπάλληλοι για τα λεφτά. Λογικό είναι. Εφόσον εκεί μέσα σώζεσαι, αυτό αυτομάτως σημαίνει ότι εκεί θα βρεις όλα τα ανθρώπινα πάθη εντός του σώματος. Αν κάποιος θέλει να σωθεί από αυτά τα πάθη μπορεί να το κάνει. Αν κάποιος δεν θέλει να σωθεί αλλά μπαίνει μέσα με σκοπό το κέρδος και την φήμη ή την κοινωνική αναγνωρισιμότητα, τότε θα πάρει το ανάλογο. Καταλαβαίνεις πως συμβαίνει το πράγμα; Αυτό όμως δεν αλλάζει την οντολογία της Εκκλησίας όμως. Διότι ο Θεός σε θέλει ελεύθερο εσένα να κάνεις ό,τι θέλεις. Εκεί μέσα συνεπώς θα βρεις από όλα τα φρούτα. Εσύ όμως, αν η δική σου προαίρεση είναι αγαθή και καθαρή, θα σωθείς και δεν θα κοιτάς τι κάνουν οι άλλοι εντός της Εκκλησίας. Διότι ο Θεός θα αποκαλύψει την δική σου προαίρεση όπως κάνει στον καθένα ξεχωριστά.

      οὐδὲν γάρ ἐστιν κεκαλυμμένον ὃ οὐκ ἀποκαλυφθήσεται, καὶ κρυπτὸν ὃ οὐ γνωσθήσεται

      ἐν ἡμέρᾳ ὅτε κρινεῖ ὁ Θεὸς τὰ κρυπτὰ τῶν ἀνθρώπων κατὰ τὸ εὐαγγέλιόν μου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ

      Συνεπώς όταν μπεις εκεί μέσα, όλα θα βγουν στη φόρα. Και το βλέπεις. Από τη μία αγίους και ασκητές και από την άλλη χοντρά σκάνδαλα κλπ. Πως γίνεται αυτό; Έτσι όπως σου εξήγησα γίνεται.

      Αλλά όποιος καταλαβαίνει τη λειτουργία της Εκκλησία δεν τον παραξενεύουν διόλου αυτά.

      Delete
    3. ωραια (συγγνωμη για το ατονικο) με επεισες. Συμφωνοι. Εγω ομως λεω οτι το πραγμα ξεκινα πριν μπεις στην εκκλησια. Και συγκεκριμενα για να μπεις πρεπει να μπεις επειδη δεν μπορεις να κανεις αλλιως, επειδη σε εχει οδηγησει η Χαρη του Θεου σε εχει φερει μεχρι την πορτα και μετα αν θελει σε βαζει.

      Delete
  24. ΥΓ2. Ἡ σωτηρία δὲν μπορεῖ νὰ ἔχει αἱτιακὴ σχέση. Αὐτὸ εἶναι καὶ τὸ ὕπουλο στὸ θεολογικὸ πρόκριμμα τῆς ἐπιστήμης.

    ReplyDelete
  25. YΓ3 Ἑξίσου αἱτιοκρατικὴ εἶναι ἡ ἄποψη ὅτι σώζει μόνο ἡ ἐκκλησία. Ἡ ἐκκλησία εἶναι ἡ αἱτία καὶ ὁ πιστὸς τὸ ἀποτέλεσμα. Ἑγὼ νόμιζα ὅτι ἴσα ἴσα ἡ ἐκκλησία εἶναι αὐτὸ ποὺ εἶναι καὶ ὅτι ἡ ὀρθόδοξη ἐκκλησία λέει ἐμείς βλέπουμε τὸν Ἰησοὺ Χριστὸ καὶ τὴν Βασιλεία τῶν Ουρανῶν σὰν ζῶσα πραγματικότητα. Δὲν σᾶς λέμε νὰ περιμένετε νὰ τὰ κακαρώσετε γιὰ νὰ Τὸν δεἶτε, ἀπλῶς ἐμείς τὸν βλέπουμε καὶ δὲν μποροῦμε νὰ κάνουμε πὼς δὲν τὸν βλέπουμε ἀφοῦ Τὸν βλέπουμε.

    Ἑδῶ δὲν ὑπάρχει αἱτία. Ὅταν βλέπεις τὸν οὐρανὸ πρῶτα τὸν βλέπεις καὶ ὕστερα λὲς τὸν βλέπω ἐπειδὴ ἔχω ἀκόμη μάτια. Ἕτσι νόμιζα πὼς εἶναι καὶ μὲ τὴν ἐκκλησία καὶ τὸν ἱδρυτή της. Καὶ ὅτι πολὺ ἀπλὰἡ ἐκκλησία συγκεντρώνει τοὺς ἀνθρώπους ποὺ δὲν ἀντέχουν νὰ διασπᾶται ἡ προσοχή τους. Γι αὐτὸ καὶ ἡ ἐκκλησία δὲν ἤθελε τὸ θέατρο καὶ τὰ θεάματα, ἐπειδὴ τὸ θέατρο εἶχε γινει δικαιολογία προκειμένου νὰ ἀνέχεται ὁ ἄνθρωπος τὴν κατάντια τοῦ νἀ εἶναι χίλια κομμάτια.

    ReplyDelete
  26. ΚΟΥΙΖ
    1. Οι Άδωνις Γεωργιάδης και Νίκος Φίλης ψάλλουν τον ύμνο Παναγιάς " Τῇ ὑπερμάχῳ στρατηγῷ τὰ νικητήρια"
    http://www.vimaorthodoxias.gr/nea/filis-georgiadis-epsalan-mazi-ston-mitropolitiko-nao-athinon-vinteo/
    2. Ο Μητροπολίτης Λαγκαδά Ιωάννης ψάλλει τον ύμνο της νέας παναγίας (ελευθερίας) των Ελλήνων (που το άγαλμά της βρίσκεται στην Νέα Υόρκη) " Σε γνωρίζω από την κόψη του σπαθιού την τρομερή"
    http://www.amen.gr/article/video-syginise-o-mitropolitis-lagada-ioannis-otan-epsale-ton-ethniko-ymno
    Ποιο από τα δύο αυτά βίντεο πρέπει να περιλαμβάνεται στην ύλη των θρησκευτικών;

    ReplyDelete
  27. Θὰ τὰ βάλουμε καὶ τὰ δύο γιὰ νὰ μάθουμε τὰ παιδιά μας νὰ ἀντιμετωπίζουν τὴν ὑποκρισία τῶν γκιαούρηδων. Ὁ δικός μας Θεὸς καλεῖ σὲ ἱερὸ πόλεμο ἐνῶ ὁ δικός τους στρέφει τὸ μάγουλο καὶ βάζει τὴ μάνα του νὰ κάνει τὶς βρωμοδουλειές.

    ReplyDelete
  28. ..."Eἶναι δὲ τελείως χαρακτηριστικὸ ὅτι ἡ ὑπέρμαχος Στρατηγὸς τῶν Γκιαούρηδων λίγο διαφέρει ἀπὸ τὴν Ἀθηνὰ Πρόμαχο. Ἑπὶσης τὸ ἀρχοντόπουλο ὁ Λόντος ποὺ τραγουδᾶ τὰ ἄσματα τοῦ γκιαούρη Ῥῆγα οὐρλιάζοντας πάνω στὸ τραπέζι παρέα μὲ τοὺς ξένους κίναιδους ἔχει Τοῦρκο γιὰ προσωπική του φρουρά, διότι εἶναι ἀξιωματοῦχος τοῦ πολυχρονεμένου μας Πατισάχ. Πότε θὰ δώσει ἐπιτέλους ἐντολὴ ὁ Σουλτάνος μας νὰ τοῦς πάρουν ὁλονῶν τὸ κεφάλι, νὰ θυμηθεῖ ὁ ντουνιᾶς τὶ ἐστἰ Τοῦρκος. Μεγάλο λάθος νὰ δώσουμε ἀξιώματα σὲ ἀπίστους. Ἔπρεπε νἄχουμε κάνει σὰν καὶ αὐτούς, ἤ περιτομή, ἤ κάτεργο. Ὁ πολιτισμὸς μᾶς ἔχει καταστρέψει".

    ReplyDelete
  29. Αὐτὸ ποὺ θελω νὰ πῶ τέλος πάντων εἶναι ὄτι οἱ μουσουλμάνοι εἶναι πιο πολιτισμένοι ἀπὸ μάς. Μὲ τὴν προσκόλληση τους στὸν ἕνα πολεμικὸ Θεό -ποὺ ὄντας ἕνας, εἶναι σὰν ἀγρίμι, σὰν γερόλυκος στὰ βουνά - ἔχουν τοὐλάχιστον ἕνα κοινὸ σημεῖο ἀναφορᾶς.

    Τώρα, τί χρειάζεται τὸ σημεῖο ἀναφορᾶς. Ἡ ελληνικὴ κοινωνία εἶναι ἀρχαϊκή, σαφῶς χειρότερη ἀπὸ αὐτὴν τὴν ἄποψη ἀπὸ τὴν ἀρχαῖα ἀθηναϊκὴ ἤ τὴν ἑλληνιστικὴ κοινωνία. Ὄντας ἀρχαϊκή, ἡ βασικὴ μονάδα εἶναι ἡ οἰκογένεια. Μη ἔχοντας ἄλλο στήριγμα, τὸ ἄτομο μένει ἐσαεί προσκολλημένο στὴν οἰκογἐνειά του. Διότι ἡ οἰκογένειά του τοῦ λέει, εἴτε μὲ τὰ μᾶς, εἴτε τράβα νὰ ψοφήσεις ὄπου σὲ βγάλει.

    Κἀνοντας ὅμως αὐτὸ τὸ πράγμα ἡ ἑλληνικὴ οἰκογένεια οὐσιαστικὰ ἐπιβάλλει τὸν πόλεμο. Δὲν θυμοῦμαι ποιὸς ἀρχαῖος εἶχε πεῖ - πόλεμος εἶνάι νὰ θἀβουν οἱ γονείς τὰ παιδιά. Αὐτὸ κάνουν οἱ Ἕλληνες γονείς. Τὸ κράτος, ἡ μοναρχία, ἄν θέλετε, καὶ τὰ ὑποκατάστατά της - διότι ὅλα τὰ κράτη θὰ μπορούσαν νὰ νοηθοῦν σὰν μοναρχίες ῥητές ἤ ἄρρητες - προσφέρει ἕνα πλαίσιο λειτουργίας ποὺ ἐπιτρέπει στὸν νέο νὰ βρεῑ μιὰ πιὸ μεγαλη οἰκογένεια καὶ νὰ μπεῖ στὴν νέα οἰκογένεια χωρίς νὰ κρέμεται αἰωνίως ἀπὸ τοὺς γονείς του. Καὶ ἐπίσης τὰ παιδιά ποὺ θὰ κάνει νὰ τὰ βοηθήσει νὰ φύγουνε. Αὐτὸ ἡ ἑλληνικὴ κοινωνια δὲν τὸ προσφέρει. Γιὰ νὰ φύγεις ἀπὸ τὸ σπίτι σου πρέπει εἴτε νὰ ἔχεις μεγάλη κληρονομιά, εἴτε νὰ μπεῖς σὲ ξενόδουλο κόμμα (ἐὰν οἱ ξένοι τοῦ κάνουν ἐνέσεις ῥευστοῦ) ἤ νὰ ἔχεις τὸ κοκκαλάκι τῆς νυχτερίδας, ἤ νὰ μπεῖς σὲ κάποια μαφία, ἤ νὰ γίνεις δοῦλος. Διότι καὶ σήμερα ὑπάρχουν δοῦλοι.

    Μιὰ τετοια μαφία εἶναι ὁ στρατὸς καὶ τὰ σώματα ἀσφαλείας. Τῶρα, εἶναι πάρα πολὺ λογικὸ οἰ παλαιοημερολογίτες νὰ θέλουν νὰ ἀπεγκλωβιστοῦν ἀπὸ τὴν ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος διότι ἠ Ἐκκλησία ἀπὸ τὸν καιρὸ τῆς Τουρκοκρατίας εἶναι ἁλωμένη ἀπὸ τὸ οἰκογενειακό-πελατειακὸ σύστημα τῶν Ῥωμηῶν. Ὁ Ἱησοῦς εἶπε ἄν θελεις νὰ εἶσαι τέλειος παράτα τὴ μάνα σου καὶ τὸν πατέρα σου καὶ ἀκολούθησέ με. Ποιός δὲν θέλει νὰ εἶναι τέλειος ; Τὸ ὠραῖον (δηλ. ἡ τελειότητα) εἶναι στὴ φύση τοῦ ἀνθρώπου, λέγαν οἱ Γερμανοὶ Ῥομαντικοί. Εὶχαν δίκιο, μόνο ποὺ ἠ τελειότητα ἔχει καὶ τὸ κοινωνικὸ στοιχεῖο μέσα. Ὁ ἄνθρωπος εἶναι συνήθως ἐξοπλισμένος μὲ γλῶσσα καὶ ὄργανα ἀναπαραγωγῆς. Αὺτὰ τὰ πράγματα εἶναι κοινωνικά. Τὸ ἐγὼ τῶν ῥομαντικῶν εἶναι γιὰ τὰ πανηγύρια ἤ μᾶλλον γιὰ τὰ μουσεῖα - δηλ. τὴν χαρὰ τοῦ μπέμπη. Ὁ ῥομαντικός καλλιτέχνης θέλει νὰ νὰ τοῦ λέει μπρἀβο ἡ μαμἀ του.

    Συμπέρασμα. Θὰ ἔχουμε ὀσονούπω ἀθρόους ἐξισλαμισμούς, ἄν δὲν βρεθεῖ κάτι σὰν τὸν θεὸ τῶν παλαιοημερολογιτῶν, ποὺ νὰ εἶναι ἀποσυνδεδεμένος ἀπὸ τὰ συσκεκριμἐνα οἰκογενειακὰ καὶ πελατειακὰ δίκτυα καὶ δὲν μπορεῖ νὰ γίνει κοινό στήριγμα καὶ ὄχι στήριγμα μόνο γιὰ τὶς πελατειακές σχέσεις τὼν ῥωμηῶν, ποὺ δὲν τὄχουν σὲ τίποτα νὰ πετὰξουν τὴν περικεφαλαῖα μὲ τὴν βούρτσα στὸ τζάκι. Δὲν εἶναι τυχαῖο ὅτι μεγάλο μέρος τὼν κτημάτων ποὺ ὐπεξαίρεση ἡ ἑλληνικὴ ἐπανἀσταση εἶναι τὰ κοινωφελὴ μωαμεθανικὰ κτήματα. Τὠρα βουτάνε τὸ δημόσιο, καὶ ὁ κόσμος μέσα στὴ χαζομάρα του νομίζει ὅτι αὐτὸ τοῦ ἀπελευθερώνει τὸ ἐγώ ! Θὰ ἔχουμε ἀθρόους ἐξισλαμισμούς.

    ReplyDelete
  30. διόρθ. ὑπεξαίρεσΕ καὶ καμιὰ ἑκατοστὴ τὀνοι καὶ πνεύματα.

    ReplyDelete
  31. Στον Ανατολικό Χριστιανισμό υπάρχουν μόνον τρεις Θεολόγοι, ο Ιωάννης ο Θεολόγος, ο ηγαπημένος μαθητής, ο Γρηγόριος ο Θεολόγος και ο Συμεών ο νέος Θεολόγος, οι υπόλοιποι (και δη οι σημερινοί Φαρμακίδειοι Γραικόφραγκοι) θεολογοι είναι ... απλώς (σωτηροζωϊκές)οδοντόκρεμες.... "εφάμιλλες των καλυτέρων ευρωπαϊκών".
    Όπως δεν υπάρχουν στην Ανατολική Εκκλησία όλοι αυτοί που παριστάνουν τους θεολόγους, δεν υπάρχουν και "θεολογικά" ζητήματα, με την έννοια ότι είναι εξειδικευμένα δήθεν επιστημονικά προβλήματα, που πρέπει να αντιμετωπίζονται από μια ελίτ experts. Τα ζητήματα που κατά καιρούς προκύπτουν είναι εκκλησιαστικά. Δηλαδή πολιτικά, όπως βοά η ετυμολογία του όρου εκκλησία. Ζητήματα δημόσια, δηλαδή ζητήματα που αφορούν τον καθόλου βίο του λαού. Δεν είναι ζητήματα που αφορούν μια μικρή ελίτ "θεολογικώς" κατηρτισμένων και γνωριζόντων αλλά αφορούν όλους, άρα και όλοι έχουν λόγον επ΄ αυτών. Τα περί γνωριζόντων και κατηρτισμένων ανήκουν στα καθολικά κολέγια και σεμινάρια, δηλαδή στο σχολαστικισμό. Στα καθ΄ημας ο λαός (του Θεού) κρίνει και αποδέχεται ή απορρίπτει τα πάντα.
    Με βάση αυτήν την οπτική (ορθόδοξη) στην αρχική ανάρτηση το ζήτημα του ορθοδόξου εορτολογίου (όχι το Παλαιοημερολογιτικό πρόβλημα) τίθεται στην ορθή του βάση. Δηλαδή ως ζήτημα πολιτικό. Η δήθεν "επιστημονική" (θεολογική) αντιμετώπισή του συνιστά υπεκφυγή.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ο λαός το έχει αποδεχτεί πλήρως. Και λαός δεν είναι τα μοναστήρια (π.χ. Άγιο Όρος) ούτε οι ακοινώνητοι παλαιημερολογίτες.

      Η Εκκλησία της Ελλάδος έχει εν χρήσει το διορθωμένο ιουλιανό ημερολόγιο και όχι το γρηγοριανό όπως νομίζουν οι παλαιοημερολογίτες. Συνεπώς είναι επιστημονικό το θέμα και μάλιστα αστρονομικό-μαθηματικό. Υπελφυγή είναι το να μένεις στην αμάθεια επειδή έτσι βολεύει εσένα και τις ιδεοληψίες σου (όχι εσένα προσωπικά).

      Delete
    2. Δηλαδή οι υπόλοιποι Πατέρες της Εκκλησίας δεν ήταν θεολόγοι; Τί είναι αυτό πάλι; Δηλαδή επειδή μόνο οι συγκεκριμένοι τρεις ονομάστηκαν θεολόγοι οι άλλοι είναι για πέταμα;

      Περίεργες αντιλήψεις πραγματικά...

      Delete
    3. Ο γέρων Πορφύριος δεν ήταν φοβερός θεολόγος;

      Συνεχώς μένετε στον τύπο και στα ανούσια νεοέλληνες και μετά αναρωτιέστε για τα χάλια σας. Εγώ αυτό διαπιστώνω.

      Delete
  32. Τ'αφήνω εδώ, μπας και...
    http://www.philologus.gr/2008-08-02-10-20-04/37--sp-736/293-2016-10-04-20-07-16
    Ευχαριστώ!

    ReplyDelete
    Replies
    1. "τὸ ἡμερολόγιο, ὅπως μᾶς ἔδωσαν σιωπηρὸ παράδειγμα καὶ οἱ πατέρες τῶν 9 πρώτων αἰώνων, εἶναι πρᾶγμα ἐπιστημονικό, ἀστρονομικό, τεχνικό, καὶ δὲν ἔχει καμμία σχέσι μὲ τὴ Χριστιανικὴ πίστι κι ἐκκλησία καὶ λατρεία. κι ὅμως τὸ 1924, τότε καὶ γι᾿ αὐτὴ τὴν ἀλλαγή, ἔκαναν οἱ ὀρθοδοξαρᾶδες παλαιοημερολογῖτες τὸ σχίσμα τους κι ἔφυγαν ἀπὸ τὴν ἐκκλησία. σὰ νὰ ἔκανε κάποιος σχίσμα τὸ 1948, ἐπειδὴ τότε ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Ἄγγλους πήραμε τ᾿ ἀντιβιωτικά (τὴν πενικιλλίνη), ἢ τὸ 1970, ἐπειδὴ τότε πήραμε τὸ ἠλεκτρικὸ ψυγεῖο ἀπὸ τοὺς αἱρετικοὺς Γερμανοὺς καὶ πετάξαμε τὶς παγωνιέρες! παίχτηκαν δὲ τότε κι ἄλλα πράγματα ἀνομολόγητα τὸ 1924 κατὰ τὴν ἀπόσχισι κι ἀποστασία τῶν παλαιοημερολογιτῶν. ἦταν κάποιοι μητροπολῖτες ποὺ ἤθελαν πάρα πολὺ νὰ γίνουν ἀρχιεπίσκοποι ἢ τοὺλάχιστον νὰ μετατεθοῦν σὲ πλουσιώτερες μητροπόλεις, ἀλλὰ καταλάβαιναν ὅτι δὲν θὰ τοὺς γίνῃ ἡ ἐπιθυμία τους· ἦταν κάποιοι ἀρχιμανδρῖτες ποὺ καίγονταν νὰ γίνουν μητροπολῖτες, ἀλλ᾿ ἔβλεπαν ὅτι δὲν ὑπάρχει ἐλπίδα νὰ γίνουν· ἦταν κάποιοι λαϊκοὶ ποὺ εἶχαν μανία νὰ γίνουν παπᾶδες γιὰ τὰ τυχερὰ ποὺ λιγουρεύονταν, "

      Έτσι ακριβώς. Για αυτό αν ένας κανονικός άνθρωπος δει ποτέ στη ζωή του έναν ιερέα των παλαιοημερολογιτών σίγουρ από μέσα θα αναρωτηθεί: αυτός είναι παπάς ή κλόουν έτοιμος για σόου; Έχουν μαζέψει όλα τα αποτυχημνένα νούμερα. Και τι κάνουν τώρα; Όσοι καθαιρούνται από την Εκκλησία για διάφορα πειθαρχικά παραπτώματα πηγαίνουν στους παλαιοημερολογίτες και πουλάνε ορθοδοξία. Και δουλεύουν άγρια τον κόσμο με αυτόν τον τρόπο. Απίστευτο.

      Delete
    2. χαχαχα κορυφαίο

      "ἡ νοοτροπία τους μοῦ θυμίζει ἕνα παλιὸ καλαμπούρι γιὰ κάποιον ποὺ εἶχε τὸ κακόηχο ὄνομα Μενέλαος Βλάκας· ἀλλ᾿ ἦταν κιόλας. καὶ ὅλοι οἱ φίλοι του τοῦ ἔλεγαν δειλὰ δειλά· «Τί ὄνομα εἶναι αὐτὸ ποὺ ἔχεις, βρὲ Μενέλαε;» καὶ «Πήγαινε κι ἄλλαξε τ᾿ ὄνομά σου, βρὲ Μενέλαε», κλπ.. καὶ κάποτε πῆγε νὰ τ᾿ ἀλλάξῃ. τοῦ λέει ὁ δικαστὴς μὲ τάκτ· «Μὰ βέβαια, κύριε Μενέλαε, πῶς τὸ ἄντεχες τόσα χρόνια τέτοιο ὄνομα; ὁπωσδήποτε πρέπει νὰ τὸ ἀλλάξῃς· πῶς θέλεις νὰ τὸ κάνουμε;». καὶ λέει ὁ Βλάκας· «Νὰ τοῦ ἀλλάξουμε μόνο δύο συλλαβές, ὄχι παραπάνω». «Ναί», τοῦ λέει ὁ δικαστής, «ἀκριβῶς δυὸ συλλαβὲς ἂν τοῦ ἀλλάξουμε, θὰ ἔχῃς ἕνα καλὸ ὄνομα. πῶς θέλεις νὰ τὸ κάνουμε λοιπόν;». καὶ λέει ὁ κ. Μενέλαος· «Νὰ τὸ κάνουμε Νικόλαος Βλάκας»! τέτοια σὰν τὴ νοημοσύνη τοῦ κ. Βλάκα εἶναι ἡ ποιότης τῆς ὁρθοδοξίας τῶν παλαιοημερολογιτῶν"

      Delete