Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Στὸ παρὸν ἱστολόγιο ἀπαγορεύεται ῥητῶς ἡ ἔκφρασις ἀπὸ τοὺς σχολιαστὲς ἀντικομμουνισμοῦ ἤ ἀντιφασισμοῦ

Apr 25, 2020

568 – Ὁ Ῥουσσῶ καὶ ὁ Ἀρμαγεδδών



Οἱ δέκα ἐντολὲς τοῦ Ἑωσφόρου. Σήμερα συνεχίζουμε νὰ τὶς ἐκτελοῦμε μὲ τὴ πανδημία τοῦ κορωνοϊοῦ. Θὰ ἀκολουθήσουν καὶ ἄλλοι  Ἀρμαγεδδῶνες

568 – Ὁ Ῥουσσῶ καὶ ὁ Ἀρμαγεδδών

Ὁ Ῥουσσῶ ὑπῆρξε ὁ πρῶτος λαϊκὸς χριστιανὸς αἱρετικὸς ποὺ ἐγνώρισε κατόπιν ἀποκαλύψεως ὅτι πρόοδος δὲν ὑπάρχει, τὴν ἐποχὴ τοῦ γαλλικοῦ Διαφωτισμοῦ τοῦ ΙΗ΄ αἰῶνος ποὺ εἶχε ἐξαγγείλει μὲ θρησκευτικὴ πίστι τὴν ἰδέα τῆς προόδου τῆς Ἀνθρωπότητος μέσῳ τῆς τεχνολογίας,

Προερχόμενος ἀπὸ τὴν ὁμάδα τῶν φιλοσόφων διαφωτιστῶν τῶν ἐγκυκλοπαιδιστῶν τῶν Ντιντερό, Βολταῖρο καὶ Ντ’Ἀλαμπέρ, αἰφνιδίως κατεκεραυνώθη ἀπὸ θεϊκὴ ἀποκάλυψι καὶ ἀνέκραξε: Ὄχι, λάθος μας, ἡμῶν τῶν διαφωτιστῶν, πρόοδος δὲν ὑπάρχει, εἶναι ψεῦδος. Ἡ πρόοδος τῆς τεχνολογίας καὶ τῶν ἐπιστημῶν δὲν ἔφερε οὐδεμίαν πρόοδον. Ἀντιθέτως κατέστρεψε τὴν Ἀνθρωπότητα.

Δηλαδὴ τὸ χριστιανικὸ ἔνστικτο τοῦ Ῥουσσῶ, τοῦ μεγαλυτέρου φιλοσόφου μετὰ τὸν Πλάτωνα καὶ πρὸ τοῦ Μάρξ, τὸν ἐβοήθησε νὰ καταλάβῃ ὅτι ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς ἐκδιώξεως τοῦ Ἀδὰμ καὶ τῆς Εὔας ἀπὸ τὸν Παράδεισο καὶ τῆς πτώσεως τοῦ πρώτου τῶν ἀγγέλων τοῦ φωτός, τοῦ Ἑωσφόρου, λόγῳ ζηλοτυπίας, ἐπὶ τῆς γῆς, γινόμενος βασιλεὺς τῆς Ἀνθρωπότητος, κάθεν ἡμέρα ποὺ περνᾷ ἡ Γῆ βυθίζεται ἔτι περισσότερον στὴν κινουμένη ἄμμο τῆς ἐμπνεομένης ἀπὸ τὸν Ἑωσφόρο, τεχνολογίας.

Ἀμέσως μετὰ τὴν Πτῶσιν, τὰ πρῶτα τέκνα τῶν πρωτοπλάστων ἐλογομάχησαν καὶ ἠττήθη ὁ προστάτης τῶν ζώων ἐπὶ τῆς γῆς ὁ νομὰς βοσκὸς Ἄβελ ποὺ ἐθυσίαζε στὸν Θεὸ ἐρίφιο χωρὶς νὰ τὸ τρώγῃ ἀπὸ τὸν ἀδελφό του γεωργὸ καὶ σφαγέα ζώων Κάϊν ποὺ ὡς ἀδελφοκτόνος τὸν ἐφόνευσε. Τότε ὁ Θεὸς ἐτιμώρησε τὸν Κάϊν μετατρέποντάς τον σὲ μετανάστη καὶ μαζὶ μὲ τὸν υἱό του τὸν Ἐνὼχ ἵδρυσαν τὴν πρώτη πόλι.

Δηλαδὴ ὁ Ἑωσφόρος ὡς βασιλεὺς τῆς Γῆς, ἐπέρασε τὴν Ἀνθρωπότητα ἀπὸ τὰ τρία κύρια κατηφορικὰ στάδια τῆς ἀνθρωπίνης πτώσεως: ἀπὸ βοσκός, σὲ γεωργὸ καὶ κατόπιν σὲ ἀστό.

Στὸ σημερινὸ στάδιο τῆς ἀστικῆς καπιταλιστικῆς κοινωνίας, ὁ ἀστὸς ἀναπωλεῖ μὲ νοσταλγία τὴν ἐποχὴ ποὺ διεβίωνε στὸ χωριό, καὶ ὁ Ῥουσσὼ στὸ πόνημά του σχετικὸ μὲ τὴν προέλευσι τῆς ἀνισότητος μεταξὺ τῶν ἀνθρώπων, ἀναπολεῖ μὲ νοσταλγία τὴν ἐποχὴ πρὸ τῆς περιφράξεως χωραφιῶν ἀπὸ τὸν ἀγρότη, ὅταν ἡ γῆ ὡς βοσκοτόπια ἐπέτρεπε στοὺ νομᾶδες νὰ βοσκοῦν χωρὶς φραγμοὺς τὰ κοπάδια τους.

Ἡ ἀνυπόφορος αὐτὴ νοσταλγία τοῦ παραδείσου ἀπὸ τὸν σημερινὸ ἀστὸ ἔφερε τὸν Χίτλερ νὰ κατηγορῇ τοὺς ἑβραίους ἐμπόρους καὶ τραπεζῖτες γιὰ τὸ ἔγκλημα τῆς ἀστικοποιήσεως καὶ περιεφέρετο στὰ χωράφια μὲ τὴν Εὔα ντυμένοι καὶ οἱ δύο άγρότες, μὲ τὴν ἐνθουσιώδη ὑποστήριξι τοῦ Ἑωσφόρου.

Ὁ Ἀρμαγεδδὼν δὲν σημαίνει τὸ τέλος τοῦ κόσμου. Τὸ 666, δηλαδὴ ὁ Ἑωσφόρος δὲν εἶναι νεοφερμένο. Ὑπάρχει ἡ σταθερά, ἀπὸ τὴν ἡμέρα τῆς Πτώσεως τῶν Πρωτοπλάστων. Τὸ χάραγμα τοῦ Ἀντιχρίστου δὲν ἔχει ξεκινήσει  σήμερα. Ὑπάρχει στὸ πετσί μας ἀπὸ καταβολῆς κόσμου. Ἁπλῶς κάθεν ἡμέρα τὸ αἰσθανόμεθα ὅλο καὶ πιὸ ἐπώδυνο. Ἡ πτώσις θὰ συνεχισθῇ μέχρι τὴν Δευτέρα Παρουσία.

Ἐμεῖς τὶ πρέπει νὰ κάνουμε; Νὰ ἔχουμε πίστι στὸν Χριστό, νὰ προσευχόμεθα μὲ οἰκογένεια καὶ παραδοσιακὲς ἀξίες, περιμένοντας τὴν ἐπιστροφή του. Εἶναι ὅμως ἀδύνατον νὰ σταματήσωμε τὴν κατρακύλα, δηλαδὴ  αὐτὸ ποὺ ὀνομάζομε Ἀρμαγεδδῶνα.

Δημήτρης Κιτσίκης                                     25 Ἀπριλίου 2020

33 comments:

  1. Χρόνια τώρα ὁ Θεὸς μὲ φέρνει ὅλο καὶ πιὸ κοντὰ στὸν Χριστὸ χάρις στοὺς συμπατριῶτες μου γραικύλους ποὺ μὲ ὑβρίζουν μὲ τὸν χειρότερο τρόπο. Ἔτσι ὅπως ὁ Χριστὸς ἐπειράζετο ἀπὸ τὸν Σατανᾶ στὴν ἔρημο ἐπὶ σαράντα ἡμέρες ἐγὼ ἔχω δίπλα κάποιο ψυχοπαθῆ ὑποκείμενο μὲ ψευδώνυμο Θεόδωρος Χατζηγῶγος ποὺ ὑπογράφει μὲ μύρια ὀνόματα. Ὁ ἴδιος αὐτὸς ἐπείραζε τὸν πατέρα Γεώργιο Μεταλληνό, τελευταῖα δὲ ἐμφανίζεται ὡς babis babinos. Φυσικὰ ἡ ὑπηρεσία τοῦ ἠλεκτρονικοῦ ἐγκλήματος τὸν παρακολουθεῖ κατὰ πόδας ἀλλὰ γιὰ ἐμένα μοῦ εἶναι ἀπαραίτητος γιὰ νὰ μένω πιστὸς στὸν Χριστό. Φυσικὰ καὶ τὸν ἔχω σβήσει μύριες φορές. Δημήτρης Κιτσίκης

    ReplyDelete
  2. ti na kano ntimidraki bre, malaks eimai ergenis kai monos se kolofilada dulevo trolaro otan boro filia bre

    ReplyDelete
  3. Κακώς κατακρίνετε τον κορωνοϊό ως "Αρμαγεδδώνα" κατά την γνώμη μου κύριε Καθηγητά. Αντιθέτως, η επιδημία είναι 100% θεόσταλτη δώρον Κυρίου και άλλωστε φαίνεται αυτό στο πόσο τέλεια διαλύει τον παγκόσμιο καπιταλισμό αλλά και την τρέλα των παγκοσμίων ιδεολογιών, ωθώντας μετά από 200 χρόνια επιστημοσύνης ξανά την Ανθρωπότητα στην αναζήτηση του Θεού καθώς ενθυμούνται όλα τα χθεσινά "παλικάρια" την τρωτή ανθρώπινη φύση του Θανάτου.

    Παρακαλώ να επισκέπτεστε που και που το ιστολόγιο του Ντούγκιν το οποίο έπειτα από δική μου παρότρυνση προ ετών βάλατε ως σύνδεσμο επάνω δεξιά στο ιστολόγιό σας, διότι ο Ντούγκιν έχει αναφερθεί εκτενέστατα στην Θεία φύση της Πανδημίας, της Αγίας Πανδημίας και τις συνέπειες αυτής.

    Φώτης Γ.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ένα καλό δείγμα αναλύσεων στο ιστολόγιό του είναι το σημερινό παρακάτω:

      https://www.geopolitica.ru/en/article/covid-19-and-geopolitics

      Delete
  4. Αν μη τι άλλο ο παγκόσμιος καπιταλισμός το τελευταίο που θέλει είναι η μείωση του παγκοσμίου πληθυσμού διότι πληθυσμός συνεπάγεται με κατανάλωση για αυτόν εξ'ού και τα ανθρώπινα δικαίωματα και η έχθρα του καπιταλισμού στην τιμωρία της εκτελέσεως διότι προς Θεού, χάνονται καταναλωτές, δηλαδή...κέρδος!

    ReplyDelete
  5. Ήθελα επίσης να κάνω ένα άλλο σχόλιο.

    Πώς τρελαθήκατε έτσι με την Ερντογανική προπαγάνδα και την τρέλα περί τραμπ κύριε Καθηγητά που εστάθη πιθανώς αφορμή να σας μπλοκάρουν γκεσταπικά και από το φέισμπουκ; Θυμάμαι προ ετών τί ωραίες συζητήσεις λαμβάνανε χώρα στο ιστολόγιό σας, σαν μία ακαδημία του Πλάτωνος ηλεκτρονική. Είναι θλιβερό να συγκρίνει κανείς την εικόνα τότε και τώρα με άρθρα όλο συνωμοσιολογίες και οπαδικούς φανατισμούς. Ελπίζω τώρα που θα ασχολείστε περισσότερο με το ιστολόγιό σας να επανέρθετε στην πρότερη μορφή-φύση σας. Να εκλάβετε το μπλοκ σας από το φέισμπουκ (γεμάτο ανούσιες ηλεκτρονικές δραστηριότητες και λάιτ πορνό κατά εμένα εξ'ου και κατακριτέο ως μέσον επικοινωνίας) ως μήνυμα από τον Θεό επιστροφής σας στην δική σας φυσική κατάσταση προ της Πτώσεως που και εσείς δυστυχώς υποστήκατε.

    Φώτης Γ.

    ReplyDelete
  6. Με χαρά είδα ότι ξαναγράφει στην ομάδα ο παλιός. Ο παλιός είναι για τον καθηγητή (που δεν είχε καταλάβει την βρώμα του Facebook) οτι και ο Kyoami για τον Hidetora στην ταινία Ran του Kurosawa. Πραγματικά χάρηκα!!!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Να'σαι καλά ρε Θανασάκη.

      Θυμίζω ο Kyoami είναι από τους ελάχιστους χαρακτήρες στην ταινία "Εξέγερση/Χάος" (Ran) του Ακίρα Κουροσάβα που δεν πεθαίνει ενώ βιώνει τα ελάχιστα ψυχολογικά βάσανα. Εν ολίγοις, μολονότι "γελωτοποιός" επισήμως του Σογκούν αποδεικνύεται ο σοφότερος, λογικότερος και αγαθότερος των χαρακτήρων με αποτέλεσμα να βιώνει χαρούμενο "τέλος" ζωντανός και ψυχοσωματικά αβλαβής από το εμφύλιο Μαρτύριο της αιματοχυσίας.

      Αντιθέτως αν ήμουν ο Καθηγητής Δημήτρης Κιτσίκης και με συνέκρινες με τον Σογκούν-Αυτοκράτορα Χιντετόρα μόνον ευχάριστα δεν θα ένιωθα αντιθέτως θα εκλάμβανα τον παραλληλισμό σου ως προσβλητικό και μακάβριο καθώς ο Hidetora χάνει από εμφύλιο σπαραγμό και τα τρία του παιδιά ενώ καταντά ημίτρελος βυθισμένος στην Άβυσσο της απολύτου παράνοιας στο τέλος της ταινίας, με τις τύψεις και τα ψυχικά βάσανα να τον καταβροχθίζουν εσωτερικά σαν σαράκι πριν αφεθεί στην αγκαλιά του Θανάτου μοιραία ζητώντας Λύτρωση για τα βάσανα που ο ίδιος προκάλεσε στον Οίκο του, παραγκωνίζοντας τον πιστότερο υιό του τον νέωτερο (3ο στην σειρά διαδοχής) για τον εγωιστή πρωτότοκο που του φέρθηκε σαν σκουλίκι αφότου έλαβε τα ηνία του βασιλείου από αυτόν. Είσαι τυχερός που ο Καθηγητής από ό,τι έχω καταλάβει δεν είναι γενικά cinefile...

      Υ.Γ. Ο παραλληλισμός σου είναι χειρότερος αν λάβει κανείς υπόψιν ότι ο Χιντετόρα πεθαίνει από τα βάσανα αμέσως αφότου επανευρίσκεται με τον υιό του, πλἐοντας σε πελάγη ευτυχίας όταν αιφνιδίως μία σφαίρα αντίπαλης περιπόλου πυροβολεί θανάσιμα τον υιό του βυθίζωντας τον Hidetora στην τρέλα...

      Delete
  7. Ακριβώς!!! O Kyoami, παρά ότι στον βασιλιά Ληρ είναι αυτό που λέμε fool, μόνο ηλίθιος δεν είναι. Τσιγλάει τον Χιντετόρα και κατά καιρούς αυτός τον παίρνει και λίγο στο κυνήγι. Έχει το όμως το θάρρος να το κάνει.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Το σημαντικό είναι ότι ο Κουροσάβα καθόλου τυχαία ακολουθει το Ευαγγελικό ρητό (μολονότι μη-Χριστιανός) "μακάριοι οἱ πτωχοὶ τῷ πνεύματι" και ότι ο Κουροσάβα δείχνει στο έργο του την ανωτερότητα της αγαθοσύνης και ταπεινότητας, ενώ αντιθέτως όποιος βασίζεται στην εξουσία εύκολα γκρεμοτσακιζεται. Μόνον οι χαρακτήρες που απείχαν από την άσκηση βίας ζουν μέχρι τέλους στην ταινία του, με την συγκλονιστική σκηνή στο φινάλε του τυφλωμένου παιδιού Tsurumaru να στέκεται στο χείλος των διαλυμένων τειχών του κάστρου ως ο μοναδικός..."κληρονόμος" του ρημαγμένου κόσμου αυτού, από τον οποίο επιθυμεί να απουσιάζει ακόμα και το ευγενές πνεύμα του Βούδδα.

      Εσύ βέβαια Θανάση από την κακία σου για άλλο λόγο έκανες τον παραλληλισμό (σχολίασες μετά από πολύ καιρό μόνον και μόνον για να "χτυπήσεις" εμένα) αλλά βλέπεις η τέχνη του Κουροσάβα είναι γνωστή σε όσους έχουν αποκτήσει αληθινή Παιδεία και δεν αποτελούν κεμπαπόβιους μνησίκακους Κοκκινιάτες...

      Υ.Γ. Μου κάνει εντύπωση που δεν σε πείραξε ο παραλληλισμός του Καθηγητή με τον Χιντετόρα. Βέβαια ο καθένας είναι "ελεύθερος να διατυπώνει την άποψή του...

      Υ.Γ. 2 Λιγώτερα τσιπουράκια την επόμενη φορά, καλύτερη σύνταξη.

      Delete
  8. Κύριε Καθηγητά έχω μια απορία εδώ και καιρό και ερωτώ αληθινά εσείς είστε οπαδός του κινηματογράφου; Ως Γαλλομαθής και Γαλλοτραφής λογικά πρέπει να έχετε κινηματογραφική παιδεία....

    ReplyDelete
  9. Ἦμουν φανατικὸς κινηματογραφόφιλος. Ἐπείγαινα κάθεν ἡμέρα στὴν κινηματοθήκη τοῦ quartier latin στὸ Παρίσι καὶ ἔβλεπα τρία φὶλμ τὴν ἡμέρα. Ἤθελα νὰ γίνω σκηνοθέτης καὶ εἶχα ἐγγραφῆ στὴν περίφημη σχολὴ κινηματογράφου τῆς Γαλλίας IDHEK.Ἐπειδὴ ὅμως ἄν καὶ Γάλλος εἶχαν ἀναβάλει οἰκειοθελῶς τὴν γαλλικὴ πολιτογράφησί μου τὸ 1954 (ἤμουν τότε 19 ἐτῶν) διότι δὲν ἤθελα νὰ πάω νὰ πολεμήσω στὸν ἀποικιακὸ πόλεμο τῆς Ἀλγερίας, ἡ Σχολὴ μὲ εἰδοποίησε ὅτι δὲν θὰ ἠμποροῦσα νὰ ἐργασθῶ ὡς σκηνοθέτης στὴν Γαλλία μὲ τὸ γαλλικό μου δίπλωμα τῆς Σχολῆς (παρὰ μόνον ἐκτὸς Γαλλίας) ἐπειδὴ δὲν ἤμουν γάλλος ὑπήκοος (ὑπηκοότητα ποὺ ἀπεδέχθην μόνον τὸ 1964, μετὰ τὸ τέλος τοῦ πολέμου τῆς Ἀλγερίας). Γι αὐτὸ καὶ ἀπεφάσισα νὰ τελειώσω τὶς σπουδές μου στὴν Σορβόννη ὡς ἱστορικός. Τὸν Jean Luc Godard (5 χρόνια μεγαλύτερος ἀπὸ μένα) τὸν ἐθαύμαζα ὑπερμέτρως καὶ γιὰ κάποιο διάστημα ἔμενα σὲ φοιτητικὴ ἑστία μὲ τὸν Θόδωρο Ἀγγελόπουλο, γεννημένος τὸ ἴδιο ἔτος μὲ μένα, τὸ 1935.Δημήτρης Κιτσίκης

    ReplyDelete
  10. διόρθωσις:ἐπήγαινα.ΔΚ

    ReplyDelete
  11. Χαίρομαι που το ακούω κύριε Καθηγητά διότι σήμερον δύσκολα νοείται Φιλόσοφος δίχως κινηματογραφικό υπόβαθρο ιδίως από την πλευρά της τέχνης. Ο κινηματογράφος κατά την γνώμη μου είναι μέσον τέχνης ανώτερο του θεάτρου πλέον πλην όμως εξαρτάται πάρα πολύ από τους δημιουργούς του, ιδίως καταντά απλό καταναλωτικό προϊόν δίχως ψυχή ή κάτι το αληθινά καλλιτεχνικό.

    Από την εποχή που το Χόλλυγουντ καταβρόχθισε την παγκόσμια κινηματογραφική παραγωγή, ο κινηματογράφος επήρε δυστυχώς την κάτω βόλτα. Αντιθέτως όσο ο κινηματογράφος ήταν μία "Ευρωπαϊκή" υπόθεση, το περιεχόμενο και τα έργα του ήσαν σαφώς ανώτερα. Δηλαδή στην παραπάνω συζήτηση με τον Θανάση γνωρίζεται για ποίο έργο μιλάμε;; Απλή περιέργεια μονάχα...

    ReplyDelete
    Replies
    1. *ειδάλλως καταντά...

      Delete
    2. **γνωρίζετε

      Delete
  12. Να φανταστώ επίσης ότι την εποχή εκείνη ο Jean Luc Godard πήγαινε χέρι-χέρι με τον Jean-Paul Sartre σωστά;; Δεν είναι να απορεί κανείς πώς ανήκατε στο συγκρότημα Λαμπράκη τότε κύριε Καθηγητά. Βέβαια η μετέπειτα "μετάλλαξίς" σας είναι το ζητούμενο στην οποία μάλλον επέδρασε καταλυτικά η εγκαθίδρυση του καθεστώτος της 21ης Απριλίου στην Ελλάδα καθώς και η φυγή σας από την Γαλλία λόγω της συμμετοχής σας στην εξέγερση του Μάη υποπτεύομαι. Είχατε πει ότι μολονότι λάβατε μέρος στις αντι-Γκωλλικές εξεγέρσεις τότε, δεν παύσατε να είστε Γκωλλικός και φύγατε από την Γαλλία την ημέρα που παραιτήθηκε ο ντε Γκωλλ αν θυμάμαι καλά...

    Πάντως οι τότε πασιφιστικές τάσεις που κυριολεκτικά σαν τυφώνας ρήμαξαν τις Δυτικοευρωπαϊκές κοινωνίες μαζί με ένα είδος ψευδο-επαναστατικού ριζοσπαστικου κοινωνικού φιλελευθερισμού (Σεξουαλική Επανάσταση, χαλάρωση/διάλυση των ηθών με το απόγειο να είναι τα παιδιά των χασισο-λουλουδιών στις ΗΠΑ με αφορμή την αιματοχυσία στο Βιετνάμ) ιστορικά σηματοδοτεί την ήττα των "νικητών" του 2ου παγκοσμίου πολέμου όταν ανίκανοι να προσφέρουν κάτι καινούριο και αληθινό στον κόσμο βυθίστηκαν στα όργια και την ακολασία. Οι ταινίες της εποχής εκείνης Ιταλικές ή Γαλλικές ουδεμία δεν εμπεριέχει κάτι το ηρωικό, αντιθέτως γκροτεσκικές σκηνές κυριαρχούν, "ανηθικότητα" σοκαριστική και σε ορισμένες ακόμα και καννιβαλιστικές ωμώτατες εικόνες οι οποίες σε συνδυασμό με την αχαλίνωτη χρήση σεξουαλικών σκηνών και γυμνείας, παραπέμπουν πολύ σε σατανιστικές τελετές παγανιστικού τύπου. Δεν είναι λάθος να λεχθεί ότι από την οπτική αυτή πράγματι το λάθος στρατόπεδο κέρδισε το 1945. Βέβαια, εντύπωση τεράστια προκαλεί πώς οι κοινωνίες αυτές με τέτοια παρακμή και νιχιλιστικό πνεύμα, κατόρθωσαν να υπερκεράσοτν ιστορικά τις Σοσιαλιστικές το 1991. Αυτό είναι να τρίβεις τα μάτια σου.

    Ο Φιλελευθερισμός πάντως με αφορμή τα ανωτέρω είναι η μοναδική ιδεολογία στην ιστορία της που βγαίνει πάντα...ηττημένη έπειτα από έναν "νικηφόρο" στρατιωτικά για αυτήν (τα κεθστώτα της δηλαδή) πόλεμο. 1918, 1945 και ύστερα 1991, 2008 και 2020 οι Ευρωπαϊκές κοινωνίες πήγαν (πάνε) από το κακό στο χειρότερο. Ο Φασισμός είχε αντίστροφη πορεία ήδη από τον Μεσοπόλεμο, ύστερα πολύ δύσκολα έφυγε από την Ευρώπη (σημειωτέον η Ιταλία εβίωσε φοβερά υπόγεια φασιστικά και κομμουνιστικά κινήματα τότε και αιματηρά) βρίσκοντας πρόσφορο έδαφος στην Αφρική, Ασία και Λατινική Αμερική ενώ σήμερα επιστρέφει έστω και εάν προς το παρόν στελεχώνεται από ανίκανες φυσιογνωμίες που προκαλούν τον γέλωντα. Η ιδεολογία μετρά όχι οι άνθρωποι.

    ReplyDelete
  13. Το κινηματογραφικό πνεύμα του Ακίρα Κουροσάβα αποτελςί μία από τις ελάχιστες εξαιρέσεις των κινηματογραφιστών της εποχής του καθώς τα σημαντικότερα έργα του αναφέρονται σε λαϊκές δοξασίες, λαϊκούς ήρωες και φιγούρες οι οποίοι πολεμούν για το δίκαιο του αδυνάμου (αλλά όχι πονηρού) απέναντι σε ένα ζέχνον από τον κοινωνικοπολιτικό οχετό της εποχής σύστημα το οποίο ποδοπατεί σαν μυρμήγκια τον μέσο κοσμάκη. Απεναντίας σκηνές πολεμικού ηρωισμού, μοναχικών ηρώων και ουδετερων έως κακών πνευματικών οντοτήτων κυριαρχούν στα μεγαλύτερα έργα του Κουροσάβα μαζί με το αόκ του μακάβριου στοιχείου. Θυμίζει έντονα σαν τέχνη το Ρομαντικό Κίνημα και τα ιδανικά του Μεσοπολέμου παρά την γενιά του 1960 των Ευρωπαίων, Γάλλων και Ιταλών κινηματογραφιστών, γενεών που μάθαν με θέρμη να υποστηρίζουν το μύθευμα του πασιφισμού και διέλυσαν με τις ιδέες και πράξεις τους τα στιβαρά κοινωνικά θεμέλια που τους κληροδότησαν οι "πολεμικές γενεές".

    Αν και γενικά ο παραλληλισμός αυτός δεν γίνεται ποτέ, ο μοναχικός ήρως των ταινιών του Κουροσάβα μου θυμίζει πάρα πολύ τον σύντομο βίο του Γιούκιο Μισίμα (https://en.wikipedia.org/wiki/Yukio_Mishima) ο οποίος θα μπορούσε κάλλιστα να ήταν πρωταγωνιστής σε κάποιο φιλμ του μεγάλου σκηνοθέτη, ιδίως στην ταινία "Yojimbo". Ακριβώς σαν τον χαρακτήρα της ταινίας, του τριμεγίστου ηθοποιού Τοσίρο Μιφούνε, έτσι και ο Μισίμα πολεμά μόνος σαν μοναχικός ήρως απέναντι στα πάντα!

    ReplyDelete
  14. Αξίζει επίσης τελικά να ειπωθεί ότι ο κινηματογράφος σαν τέχνη, ακριβώς σαν το (σύγχρονο) θέατρο, αναπτύχθηκε από λαούς και πολιτισμούς οι οποίοι είχαν αποκόψει από τις κοινωνίες τους τον θρησκευτικό και δη Θεϊκό παράγοντα. Ενδεικτικά η Ενδιάμεση Περιοχή κρατά μέχρι σήμερον στάση ουδέτερη έως αδιάφορη για τον εικονικό κόσμο του κινηματογράφου όπως γενικά και όλες οι "Αβρααμικές" κοινωνίες δηλαδή οι μη-Δυτικές κοινωνίες που ορίζονται από τον θρησκευτικο τους παράγοντα σε αποκλειστικό σχεδόν βαθμό.

    Αντιθέτως, αρχαιολατρεία, απο-Χριστιανοποίηση, φιλελευθερισμός, καπιταλισμός και κινηματογράφος πάνε χέρι-χέρι. Αν και το σωστώτερο θα ήταν να πούμε ότι Μοντερνισμός και Εικονική Πραγματικότητα (φιλμ) πάνε χέρι-χέρι...Ίσως η ανακάλυψη της νεογνής αυτής μορφής εικονικής πραγματικότητος να ήταν το πρώτο στάδιο τρανσουμανισμού (μετα-ανθρωπισμού) στον οποίο αναφέρεται εκτεταμένα σήμερον ο Ντούγκιν. Πράγματι, Φασισμός, Φιλελευθερισμός και Κομμουνισμός έχουν έντονα υποκείμενα μετα-ανθρωπιστικά (τρανσουμανιστικά) ρεύματα και αυτό φαίνεται άλλωστε στην αγάπη τους στην βιομηχανία, την ισχύ του ατσαλιού, την τεχνολογική τους μανία και σήμερον στην πολύ Φασίζουσα μουσική τάση "martial industrial". Ενδεικτικά:

    http://faiokokkinometwpo.blogspot.com/2010/10/alexander-lebedev-frontov.html

    ReplyDelete
  15. Και μέσα σε όλα αυτά ξαναγυρίζοντας στο σύγχρονο Ελληνικό κρατίδιο, ξανα καταλαβαίνουμε ότι είναι σχεδόν αδύνατο για αυτό να συμμετέχει στις κοινωνικοπολιτικές ζυμώσεις του Ευρασιατικού πνεύματος, όντας αποκλειστικά συνδεδεμένο με τα αστικά φιλελεύθερα Δυτικά κράτη, Αμερικής και Γαλλίας κυρίως. Παρά το πνεύμα του ο Ελληνικός λαός έχει φυλακισθεί γεωπολιτικά στο να σκέφτεται θέλει δεν θέλει με έναν και μόνον τρόπο, τον "Ευρωπαϊκό", "Δημοκρατικό" και "προοδευτικό" μολονότι ποτέ του δεν ανήκε ιστορικά σε τέτοια πολιτισμικά σύνολα. Εδώ κολλά η αποκοπή από την Αυτοκρατορία διότι όσο ήμασταν μέλη δρούσε ως πόρταλ δηλαδή πύλη στο Ευρασιατικό πνεύμα που στην σύγχρονη μορφή του λαμβάνει χαρακτήρα Εθνικομπολσεβικικό. Άρα αν οι Νεότουρκοι και οι οπαδοί του Ρήγα είχαν πετύχει θα είχε μετουσιωθεί η Οθωμανία σε...Εθνικομπολσεβικικό σύνολο;; Πολύ καλή ερώτηση, τεραστίων διαστάσεων...

    Υ.Γ. Οι πολιτικές ζυμώσεις στην Τουρκία αποτελούν ενδεικτικότατη απόδειξη των όσων λέω επάνω...παρά τον Ισλαμισμό της, το Ευρασιατικό πνεύμα είναι πολύ κυρίαρχο εκεί είτε δια της Πίστεως είτε δια του Φυλετισμού-Τουρανισμού ο οποίος υπερβαίνει τον (παν-Τουρκισμό) συνδέοντας διαλεκτικά το πνεύμα της Μικρασίας με αυτό της...Ιαπωνίας!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Ιδού ένα τέλειο παράδειγμα, δείγμα Δυτικοπληξίας, με την απάντηση που του αξίζει από τον σχολιαστή:

      https://twitter.com/ThanosTzimeros/status/1257629266885443584/photo/1

      Delete
    2. Μα καλά τόση ξεφτίλα πιά;; Τι συμβαίνει επιτέλους με την Ελληνική (ο Θεός να την κάνει!) "διανόηση" και κυρίως εκείνη που τέθηκε επικεφαλής για το βαρύ έργο των 200 ετών από την (Αρβανιτόβλαχη) Επανάσταση του 1821...

      https://twitter.com/Greece_2021/status/1256211084366790656

      Τέτοιο μίσος για τον Μεταξά τον πατέρα του εργάτη ο οποίος θεμελίωσε το 8ωρο, το ΙΚΑ, τον κατώτατο μισθό και 2 εβδομάδες πληρωμένων διακοπών για κάθε εργάτη το καλοκαίρι;; Πόση μαλάκυνση πια;;

      Delete
    3. Γεωπολιτικώς μιλώντας με αφορμή την Επανάσταση του 1821 της Μασονικής Φιλικής Εταιρείας, ενός κλειστού κλάμπ δηλαδή πλουσίων ελληνοφώνων εμπόρων της Ρωσίας με εντονότατη επιρροή από τον ξένο προς την Ρωμηοσύνη, Δυτικό Διαφωτισμό, 200 χρόνια μετά και ο Ελληνισμός έχει φυλακισθεί γεωπολιτικά σαν φράγκικο κρατίδιο την επομένη της Αλώσεως του 1204 μ.Χ. (π.χ. σαν το Καθολικό Δουκάτο των Αθηνών ή της Νάξου) με την Τουρκία να ακολουθεί γεωπολιτικό πεπρωμένο...ολόιδιο με εκείνο της Ρωμανίας κατά τους 8ο και 10ο αιώνα, με βάση του την Μικρά Ασία και τάσεις επεκτάσεως προς τον Αιγαιακό, Κυπριακό, ελλαδικό-βαλκανικό και Συρο-παλαιστινιακό χώρο.

      Delete
  16. Παρακαλώ ως μακροχρόνιος μαθητής και αναγνώστης του, τον κύριο Καθηγητή Δημήτρη Κιτσίκη εκτάκτως να προβεί σε επανενεργοποίηση του γραικυλομέτρου (βλακομέτρου) καταδικάζοντας την φαρσοκωμωδία ονόματι "Γκρίις 2021" (Greece2021) που στο όνομα του Βρυξελλικού Κοινοβουλευτικού πουριτανισμού μολύνει με πτωμαΐνη την ένδοξη Ελληνική ιστορία και πολιτική κληρονομιά των Καποδίστρια, Μεταξά και λοιπών λαϊκών ολοκληρωτικών ηγετών του Ελληνικού κρατιδίου. Αν θέλετε γράψτε άρθρο σχετικό κύριε Καθηγητά στέλνοντας την γελοία αυτή και εθνικά βλαβερή "επιτροπή" στον κάλαθο της Ιστορίας, σας θερμοπαρακαλώ.

    ReplyDelete
  17. Κύριε Καθηγητά έχω βαρεθεί να είμαι ο μοναδικός σχολιαστής που παράγει σκέψη στο ιστολόγιό σας. Μα τέτοια πενία πνεύματος υπάρχει πλέον! Αδιανόητο που καταντήσαμε τουλάχιστον σας θερμοπαρακαλώ γράψτε εσείς απαντήσεις διότι η νεκρική σιγή που επικρατεί ειδάλλως είναι ανυπόφορη!

    ReplyDelete
    Replies
    1. Παλιέ χαίρε. Αφού σου αρέσει ο κινηματογράφος δες την ταινία Takva. Πιστεύω θα καταλάβεις πολλά πράγματα.
      Επίσης θα σου πρότεινα να ακούσεις ομιλίες του Κωνσταντίνου Γανωτή και του πατέρα Ευάγγελου Παπανικολάου. ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ.

      Delete
    2. Την έχω διαβάσει σε περίληψη αλλά δεν μου άρεσε η μοιρολατρία της άλλωστε το σενάριό της δεν είναι κάτι ασυνήθιστο, καταλαβαίνω τί θέλει να πει.

      Το "Κάποτε στην Ανατολία" (Once upon a time in Anatolia) είδα. Κλασική τουρκική ταινία, αργή, μυστηριακή και βαρετή σε συγκεκριμμένα σημεία με τον κλασικότατο δραματικό τόνο που χαρακτηρίζει τον τουρκικό κινηματογράφο, σαν οπτικοποίηση-δραματοποίηση μοιρολογίου ένα πράγμα...Όμως έχει και κάποιες ενδιαφέρουσες πτυχές όπως την διαφορά νοοτροπίας και κουλτούρας Πόλης/παραλίων και κεντρικής Ανατολίας.

      Ο Κουροσάβα είναι κλάσης ανώτερος, δεν το συζητώ. Το ίδιο και τα Ιταλικά δράματα, τα μοναδικά αληθινά κινηματογραφικά δράματα που δεν είναι κλαψομοίρικα με μετριότατο σενάριο όπως π.χ. οι τουρκικές ταινίες και σειρές ή οι αντίστοιχες ρώσικες (σε έναν βαθμό όχι όλες). Την ταινία "La Terra Trema" (Η Γη σείεται) να δεις:

      https://en.wikipedia.org/wiki/La_Terra_Trema

      Αυτό είναι βιοποριστικό δράμα όχι μ...

      Delete
    3. Και το "Κλέφτης Ποδηλάτων" είναι επίσης ταινιάρα αφού σου αρέσουν τα κινηματογραφικά δράματα...

      Delete
    4. Για τους υπολοίπους που είπες η Ορθοδοξία έχει μπουχτίσει από λόγια και χάνει έδαφος συνεχώς παγκοσμίως λόγω της αδρανείας της, χάριν των μουσουλμάνων. Ιδίως η αποτυχία μας ως Ορθόδοξοι (Έλληνες, Ρώσοι και λοιποί) να εκμεταλλευτούμε την πτώση της ΕΣΣΔ και του αθεϊσμού της χάριν της επιστροφής στην Ρωμηοσύνη αποτελεί ολέθριο σφάλμα μας. Όχι απλά αποτύχαμε αλλά ενδώσαμε στην άλλη μορφή αθεϊας χειρίστου είδους, την καπιταλιστική και σαν να μην έφτανε αυτό έχουμε και το Χάσμα Φαναρίου και Μόσχας...Όσο μένουμε προσκολλημένοι σε ομιλίες γερόντων και είμαστε μόνον άξιοι να πληκτρολογούμε "εξυπνάδες" για τους συνομιλητές μας σε διαδικτυακά φόρα, χειρότερα θα παθαίνουμε, σαν τους χωρικούς τους μοιρολάτρες στην ταινία "Οι 7 Σαμουράι".

      Μένω με την ελπίδα να δημιουργηθεί κάποτε Ρωμαίηκος Φονταμεταλισμός ο οποίος ιδεολογικά θα αγκαλιάζει ΟΛΕΣ ανεξαιρέτως τις πτυχές της συγχρόνου εποχής μας, όπως κάνει το Ιράν που έχει άριστη σχέση με την τεχνολογία παρά την Θεοκρατία του, όντας έτοιμος να δώσει λύσεις και σε οικονομικά και σε διπλωματικά και σε αμυντικά και σε κοινωνικά προβλήματα του σήμερα όχι μόνον στα θρησκευτικά-φιλοσοφικά-ψυχοπνευματικά. Εν ολίγοις μία Ορθόδοξη Χεζμπολλάχ χρειαζόμαστε με έναν αντίστοιχο "Νασράλλαχ". Όλα τα άλλα που λένε είναι μπούρδες προσωπικά για εμένα και δημογραφικά θα συνεχίζουμε να εκλείπουμε δημογραφικά και πολιτισμικά. Οι λύσεις είναι δύο και αποτελούν λύσεις ακριβώς επειδή είναι "ακραίες",

      είτε ατόφιο Εθνικοσοσιαλιστικό καθεστώς βασισμένο στην αρχαιολατρεία του Ελληνισμού σαν εκείνο που ήθελε να ιδρύσει η Χρυσή Αυγή,

      είτε ατόφιο Ρωμαίηκο με οργάνωση νεολαίας και κοινωνίας στα πρότυπα μίας Χριστιανικής "Χεζμπολλάχ" και παραστρατιωτικές οργανώσεις στο είδος πολεμικής αριστοκρατίας η οποία μέσω συναλληλίας θα συνεργάζεται χάριν του καθεστώτος με την αντίστοιχη θρησκευτική όπως κάνει το Ιράν με την συνεργασία των Αγιατολλάδων, των Φρουρών της Επαναστάσεων και των οργανώσεων "Basij" οι οποίες ορθώς ασπάζονται σε έναν βαθμό τον φανατισμό της Πίστεως διότι ειδάλλως με τον ρασιοναλισμό της λογικής, το Καθεστώς θα έπεφτε με την πρώτη σφαίρα...

      Delete
  18. Ἀγαπητὲ Παλιέ, θὰ ἤθελα πολὺ νὰ σχολιάσω ἐδῶ ἀλλὰ εἶμαι κυριολεκτικὰ πνιγμένος στὴν συγγραφικὴ μου ἐργασία ἐτοιμάζοντας περαιτέρω ἄρθρα καὶ βιβλία ποὺ μοῦ ζητοῦνται. Τοὐλάχιστον ἀπηλευθερώθην ἀπὸ τὴν ὑποχρέωσι ποὺ ἠσθανόμην νὰ πληροφορῶ τοὺς πλέον δύο χιλιάδες "μαθητές" στὸ Facebook ἐπερίμεναν ἀπὸ μένα νὰ σχολιάσω διάφορα θέματα, διότι ὁ ἀλγόριθμος τῆς κεφάλας τοῦ Facebook μὲ ἐξεδίωξε καὶ μάλιστα πολὺ πρόστυχο τρόπο ζητῶντας προσωπικὲς μου πληροφορίες ὡς νὰ ἦτο ἀστυνομικός, δηλαδὴ τὴν ἠλεκτρονική μου διεύθυνσι καὶ τὴν ταυτότητά μου! Φυσικὰ καὶ τοὺς τὶς ἔδωσα ἐφ'ὅσον εἶναι πασίγνωστα. Τὸ Facebook φαίνεται πὼς ἀπευθύνεται μόνον σὲ ἀσήμαντο λαουτζῖκο ποὺ ἀναρτοῦν καρδοῦλες καὶ γενέθλια καὶ ἴδίως σὲ σωρία παιδεραστῶν ὅπου γῆς ποὺ αὐτοὺς δὲν τοὺς διαγράφει. Δημήτρης Κιτσίκης

    ReplyDelete
  19. Καταλαβαίνω κύριε Καθηγητά απλά ο κόσμος όλος είναι πλέον τόσο βαρετός που δεν αντέχεται. Πλην εσάς, του Ντούγκιν και του Αλαίν ντε Μπενουά όλοι οι υπόλοιποι σαν μηρυκαστικά αναμασούν τα ίδια και τα ίδια σαν ποντικοί παγιδευμένοι στον πάτο του βαρελιού. Οι Ελληνικοί "αναλυτές" δε τύπου Λυγερού είναι για κλάματα όλο μία μοιρολατρία, ένα κλάμα μία γκρίνια και μηδέν γνώσεις ή σκέψη. Μόνον ο Γρίβας κάνει σωστές αναλύσεις αλλά και αυτός μονάχα εντός εθνοκρατικού πλαισίου.

    Η θεωρία της Ενδιαμέσου Περιοχής που ανακαλύψατε αποτελεί πυρηνικό όπλο της Ρωμηοσύνης και του Ελληνισμού αν χρησιμοποιηθεί με μαεστρία και ευφυιώς, σπάζοντας τα Βρυξελλικά και εθνικιστικά δεσμά του Γένους μας. Όμως δίχως παρεξήγηση λόγω του γιγαντιαίου μίσους και της απέχθειας προς το πρόσωπό σας από όποιον ακούει για εσάς δυστυχώς (και ό,τι είπατε τελευταία επί τραμπ δεν βοήθησε δυστυχώς) πολύ φοβάμαι ότι θα αναγνωριστεί στο μεγαλείο της μετα-θάνατον και παρακαλώ μην με παρεξηγήσετε.

    Για το φέισμπουκ είναι ένα πορνείο και μέσο μαζικής αποβλακώσεως του πληθυσμού μαζί με τις τσόντες, τα ναρκωτικά και το αλκοόλ το μόνο σίγουρο.

    ReplyDelete
  20. Μετα-θάνατον είπα διότι συνδέουν το Έργο σας με εσάς προσωπικά σφάλμα κοινό για τον λαουκτζίκο πλην μεν θανάσιμο καθώς άλλο το άτομο και άλλο η πνευματική του δημιουργία. Δεν γνωρίζω το άτομο "Αλεκσάντρ Ντούγκιν" π.χ. όμως θαυμάζω μανιωδώς το Πνεύμα του. Και ρεμάλι να ήταν στην προσωπική του ζωή, δεν με ενδιαφέρει και εγκληματίας να ήταν το ίδιο...καταλάβατε τι εννοώ νομίζω...δυστυχώς οι περισσότεροι αν όχι όλοι κακώς συγχέουν τα δύο...

    ReplyDelete
  21. Και μπουνιές να παίζαμε που λέει ο λόγος μεταξύ μας εγώ το ίδιο βράδυ πάλι θα διάβαζα τα συγγράματά σας και την Σκέψη σας αλλά που μυαλό και πολιτισμική ανωτερότητα για τέτοια ο γραικύλος...

    ReplyDelete