Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μλέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Sep 16, 2016

316 - Ἥρως, πολιτικὸς καὶ λαός

316 - Ἥρως, πολιτικὸς καὶ λαός

Σὲ μία προσεχῆ συνένετευξη ποὺ μοῦ ἐζητήθη θὰ ἐκθέσω τὶς παραπάνω θεωρητικὲς ἔννοιες τὶς ὁποῖες ἀδυνατοῦν νὰ ὁρίσουν ἀκόμα καὶ οἱ καλύτεροι πολιτικοὶ ἐπιστήμονες τῆς Δύσεως, πόσῳ μᾶλλον δέ, οἱ πολιτικοί, οἱ δημοσιογράφοι καὶ ὁ λαός. Μόνον οἱ φιλόσοφοι τῶν δύο μεγίστων πολιτισμῶν τῆς γῆς, τοῦ ἑλληνικοῦ καὶ τοῦ κινεζικοῦ, ἠδυνήθησαν νὰ παρουσιάσουν μία ἁπλῆ καὶ καθαρὴ εἰκόνα τῶν τριῶν αὐτῶν ἐννοιῶν.Ὁ ξεκαθαρισμὸς τῶν ἐννοιῶν δέ, ἐπείγει ἐν ὄψει τῆς ἐπικειμένης ἐπαναφορᾶς τοῦ ἑλληνισμοῦ στὸ προσκήνιο.

Ἥρως, στὴν κορυφὴ τῆς κοινωνίας εἶναι ὁ μονάρχης, ὁ βασιλεύς. Χωρὶς τὸν ἥρωα ἡ κοινωνία παρακμάζει καὶ διαλύεται.Ὁ ἥρως δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν  δομὴ τῆς κοινωνίας. Εἶναι μῦθος καὶ δὲν συμμετέχει στὴν κοινωνικὴ καθημερινότητα.

Ἡ κοινωνία ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τὸν πολιτικό, δηλαδὴ ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς πόλεως. Ἐξ ὁρισμοῦ ὁ πολιτικὸς εἶναι διεφθαρμένος καὶ ἐγκληματεῖ, εἴτε ὡς ἐπαναστάτης εἴτε ὡς κατεστημένο. Μόλις κινηθῇ ἐγκληματεῖ. Ὡς δημοκράτης τοῦ κατεστημένου προωθεῖ τὴν ἰδεολογία τῆς δημοκρατίας τὴν ὁποία διαιρεῖ σὲ τέσσερις στύλους-ἐξουσίες τῆς ἀπολυταρχίας του, τὴν νομοθετική, ἐκτελεστική, δικαστικὴ καὶ δημοσιογραφική. Δημοκρατία σημαίνει ἀστικὴ δικτατορία. Ὡς ὁλοκληρωτικὸς ἐπαναστάτης προωθεῖ τὸν ταξικὸ κομμουνισμὸ ἤ τὸν λαϊκὸ φασισμὸ καὶ γιὰ νὰ ἐπιβληθῇ ἐγκληματεῖ εἰς βάρος τῶν τάξεων ἤ τοῦ λαοῦ.

Ὁ λαὸς ὡς αὐθύπαρκτη ὀντότης κινεῖται ὡς ὄχλος καὶ ἀδυνατεῖ νὰ ἔχῃ ἀντικειμενικὴ γνώμη πέραν τῆς προσηλώσεως στὸν ἥρωα ποὺ πάντα ἀναζητεῖ. Ὁ λαὸς ἐξαγνεῖται μόνον ὅταν βλέπῃ τὸν ἑαυτό του στὸν κοινωνικὸ καθρέπτη ὡς ἥρωα. Ἀντιθέτως, ὡς ἐξουσιαστὴς διαφθείρεται πλήρως ἀπὸ τὴν δημοκρατία, στὴν ὁποία οἱ πολιτικοὶ ἐναλλάσσονται μέσῳ κομμάτων, ψηφίζοντας τοὺς νόμους ποὺ ἐκτελοῦν οἱ κυβερνήσεις, τηροῦν οἱ δικαστικοὶ καὶ προπαγανδίζουν οἱ δημοσιογράφοι. Ὁ λαὸς στὴν δημοκρατία εἶναι χρηματικὰ ἀχόρταγος, πονηρὸς καὶ διεφθαρμένος. Ἀπὸ Ἕλλην μεταμορφώνεται σὲ Γραικῦλο.

Ἡ ἀνισότης εἶναι ἡ δομὴ τῆς φύσεως. Ἡ καθολικὴ ἀπαίτηση τῶν νέων καιρῶν, ἀπὸ τὸ 1789 γιὰ κοινωνικὴ ἰσότητα, διαμορφώνει τὴν κοινωνία τῶν ἀνθρώπων, σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὴν φύση, σὲ σατανικὴ ἐγκληματικὴ ὀργάνωση ἱερέων τοῦ χρήματος, σὲ ἄρπαγες τῶν ἀγαθῶν, σὲ τέρατα ἐγωϊσμοῦ, μὲ τὸ σύνθημα «γιατί αὐτὸς καὶ ὄχι ἐγὠ», ἀγνοῶντας ὅτι ὁ ἥρως-Χριστὸς ἔχει μόνον ὑποχρεώσεις, ὅπως καὶ ὁ ἡγούμενος μοναστηρίου, ἐνῷ ὁ λαός, ὡς ὑποτακτικός του ἔχει τὰ δικαιώματα ποὺ τοῦ παραχωρεῖ ἡ ἐθελουσία ὑπακοή.

Ὁ Χριστὸς εἰσῆλθε στὰ Ἱεροσόλυμα καθισμένος σὲ γαϊδούρι ἐνῷ ὁ Ἕλλην μικροαστὸς κατέστρεψε τὴν Ἑλλάδα ἐπειδὴ κατὰ Χάρρυ Κλύνν ὠνειρεύετο νὰ ὁδηγῇ μία πανάκριβη τοῦρμπο μηχανή, τρέχοντας ὡς ἄρχων τῶν  δακτυλιδίων μὲ διακόσια χιλιόμετρα τὴν ὥρα καὶ κούφιο κεφάλι. Τὸ «γιατί αὐτὸς καὶ ὄχι ἐγώ» ἔπρεπε νὰ εἶχε ἐννοηθῆ ὅτι καὶ ἐγώ, ὡς Ἕλλην, θέλω νὰ μετακινηθῶ σὰν τὸν Χριστὸ μὲ γαϊδούρι, ἀσχέτως ἐὰν ὁ συμπολίτης μου, ὁ Γραικῦλος, θέλει νὰ μετακινεῖται μὲ τοῦρμπο.

Ὁ λαὸς δὲν ἐκατάλαβε ποτὲ τὴν εἰκόνα τῶν δύο ἡρώων τῆς Ἀρχαιότητος, τοῦ Διογένους στὸ πιθάρι καὶ τοῦ Βασιλέως ποὺ τὸν ἐπεσκέφθη καὶ ποὺ ἀνεφώνησε, «ἐὰν δὲν ἤμουν Ἀλέξανδρος θὰ ἤθελα νὰ ἤμουν Διογένης», ἤ παραφραζόμενος «ἐὰν δὲν ἤμουν βασιλεὺς θὰ ἤθελα νὰ ἤμουν μοναχός».

Ἥρως καὶ λαός, τὰ δύο ἄκρα μίας καὶ μόνης πραγματικότητος μέσῳ καθρέπτου καὶ ἐν τῶ μέσῳ, ὁ πονηρός, ὁ διεφθαρμένος πολιτικός, ποὺ ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ τὶς τέσσερεις ἐξουσίες, τὸν βουλευτή, τὸν ὑπουργό, τὸν δικαστὴ καὶ τὸν δημοσιογράφο τὸν τετρακέφαλο δρᾶκο τῆς ἀστικῆς δικτατορίας.

Ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ τετρακεφάλου δράκου ἐκτινάσσεται τὸ πῦρ τῆς διαφθορᾶς τοῦ χρήματος ποὺ μετατρέπει τὸν βασιλέα σὲ συνταγματικὸ καὶ δημοκράτη καὶ τὸν λαὸ σὲ ἀνεύθυνο ποὺ πάντα τοῦ φταῖνε οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι τοῦ ἀφήρεσαν τὰ διακοποδάνεια καὶ τὸ τοῦρμπο καὶ τὸ λότο καὶ τὸν ὑποχρεώνουν νὰ πηγαίνῃ στὴν ἐκκλησία καὶ νὰ ξαναγίνεται χριστιανός, μήπως καὶ ὁ Θεὸς τὸν λυπηθῇ, τοῦ κουτσουρέψει τὸν σταυρό του καὶ εἰσέλθῃ στὸν Παράδεισο μὲ κάλπικο σταυρό καὶ εὐρὼ στὸ στόμα. Ἀλλὰ νὰ ποὺ ἡ Παναγία θέλει Χριστὸ σὲ γαϊδουράκι! Ἐμμένει. Δὲν ἱκανοποιεῖται μὲ μικροαστὸ συνταξιοῦχο καὶ ἔτσι χαμένα πᾶνε τὰ κεράκια ποὺ σήμερα φλομώνουν τὶς ἐκκλησιές.

Λαέ, σκότωσε τὸν πολιτικὸ καὶ προσκῦνα τὸν ἥρωα. Σκότωσε τὸν Ἰούδα καὶ προσκῦνα τὸν Χριστό. Μετανοεῖτε, εἶπε ὁ Νίκων στοὺς Λακεδεμονίους γιὰ νὰ ἀνακάμψῃ τὸ Βυζάντιο. Τρῖψε τὸ πρόσωπό σου στὴν λάσπη καὶ μετὰ κοίταξε τὸ ἀγνὸ γαϊδουράκι στὰ μάτια. Τότε μόνον θὰ γίνῃς καὶ πάλι  Ῥωμηὸς καὶ θὰ σωθῇς

Δημήτρης Κιτσίκης                                 16 Σεπτεμβρίου 2016


55 comments:

  1. Πράγματι οἱ θεσμοὶ λειτουργοῦν σὰν κάτοπτρα, εἴτε μοναρχικοί, εἴτε κοινοβουλευτικοί. Σὲ αὐτὸ ἡ ἀνἀλυση εἶναι πολὺ σωστή. Ὅμως, ἡ συμπύκνωση θεσμοῦ καὶ ζῶντος προσώπου στὸ πρόσωπο τοῦ βασιλέως ἔχω τὴν έντύπωση ὅτι δὲν εἶναι χριστιανικὴ διότι κατ' οὐσίαν ὁ χριστιανισμὸς δὲν παραδέχεται πολλοὺς θεατές. Χρειάζεσαι δύο θεατές γιὰ θεμελιώσεις τὴν μοναρχία θεολογικά, καὶ ἡ ἐντύπωσή μου εἶναι ὅτι ὁ χριστιανισμός βρῆκε ἕνα modus vivendi μὲ αὐτὴν τὴν ἀντίληψη χωρὶς κατ'οὐσίαν νὰ καθαγιάσει τὸν μοναρχικὸ θεσμό.

    ReplyDelete
  2. Πολύ ωραίο το άρθρο σας.

    Για την Αριστοκρατία ποία άποψη έχετε, Καθηγητά; Σε προηγούμενο τεύχος του Τρίτου Ματιού την καταδικάσατε. Δεν είναι όμως απαραίτητη διότι συμβάλει στην ακμή μίας κοινωνίας όταν και εφοσον στελεχωθεί από Αξίους και Εξύπνους;

    ReplyDelete
  3. Καθηγητά τώρα διάβασα το άρθρο σας το τελευταίο που ανεβάσατε στην Χάφινγκτον Πόστ του Κεμπέκ.

    Λέτε επί της ουσίας ότι τίποτε δεν είναι σίγουρο. Ότι ίσως και να γλιτώσει ο Ερντογάν και μαζί η Ανατολική Τουρκία(Κουρδιστάν). Ενδιαφέρον.

    Πάντως για εμάς αυτό, εάν γίνει, μάλλον δεν θα λειτουργήσει υπέρ ημών. Μας συνέφερε και το Κουρδιστάν και ο Γκιουλέν από όσα έχετε πει εσείς.

    Από ιδεολογικής πλευράς με χαροποίησε το άρθρο σας αρκετά, διότι τι Δυτικό στρατόπεδο φαίνεται πληγωμένο. Από πρακτικής όμως με λύπησε γιατί με τα τεκταινόμενα στην Τουρκία τον Ιούλιο ήρθε η Ελλάδα ως κράτος πάλι στο γεωπολιτικό προσκήνιο.

    ReplyDelete
  4. Το ελληνικό πολιτισμικό πρότυπο του ηρώος είναι αυτό : Αλέξανδος ή Διογένης, με την επιλογή να εξαρτάται από τον καθένα. Φαινομενικά αντίθετοι αλλά πρακτικά όμοιοι.
    Ο Αλέξανδρος είναι ο μαχητής/ασκητής και ο Διογένης ο ασκητής/μαχητής. Κανέναν απ'τους δύο δεν τους χωρούσε ο τόπος. Ο Αλέξανδρος ως άριστος απεχθάνονταν τα πλούτη και τα εφήμερα, κάτι το οποίο μας κάνει να συμπεράνουμε ότι και ο Διογένης ήταν άριστος.
    Ως ρωμιοί πολίτες οφείλουμε να έχουμε ως πρότυπα αυτούς τους δύο, επιλέγοντας αναλόγως την περίσταση.
    ΩΣ ΑΝΘΡΩΠΟΙ πρέπει να έχουμε ως πρότυπο όχι τον άριστο αλλά ΤΟΝ ΤΕΛΕΙΟ, δηλαδή τον Χριστό.
    Όσον αφορά την δημοκρατία,
    η δημοκρατία γενναέι μετριότητες. Όχι ανθρώπους με μέτρο αλλά μετριότητες. Μετράει μία από τις μεγαλύτερες κινητήριες δυνάμεις, την θέληση του λαού με δεκαδικά ποσοστά.. Κατακερματισμένη, δίχως άμεση διέξοδο απ'την θεωρία στην εφαρμογή, πακεταρισμένη σε κουτιά που την βάζουν υποχείρια και βλακέντιοι βουλευτές,
    στείρα δηλαδή. Βασικά είναι το ιδανικό πολίτευμα για γραικύλους και αίλυνες (αρχαίο φρούτο, βγήκε στην επιφάνεια πρόσφατα).
    Μόνο η αριστοκρατία δύναται να σπρώξει την ανθρωπότητα απ'τον πνευματικό και επομένως πολιτισμικό βούρκο. Όχι η αξιοκρατία (που αρέσει τους φιλελε) γιατί διαχωρίζει τους ανθρώπους με βάση κάποια "αξία", ενώ όλοι οι άνθρωποι έχουν αξία.
    Αυτή η αριστοκρατία θα γεννάει την αριστεία απ'όλες τις τάξεις καθώς θα έχει ως γνώμονα αριστείας τις πράξεις και τα επιτεύγματα, όχι την δημοφιλία, την καταγωγή ή λοιπά πρωτογονικά κατάλοιπα.
    Ο μόνος πολιτισμός που μπορεί να γεννήσει αρίστους είναι ο Ρωμαϊκός/ρωμαίικος. Και αυτό δύναται να γίνει μόνο στην μεσόγειο, ως γνήσιο τέκνο τους περιβάλλοντος του.
    ΥΓ:1. συγγνώμη για το μακροσκελές άρθρο
    2. Κύριε Καθηγητά, ο ήρωας των ελλήνων έχει πολλές μορφές που πολλές φορές συγκρούονται. Αλκιβιάδης (άπατρις, ατομιστής), Άγις (πατριώτης, ανιδιοτελής) κλπ. Αυτή η αντίφαση συναντάται μονο σε ζωντανούς οργανισμούς/πολιτισμούς και δείχνει αυτό ακριβώς, την ζωντάνια.

    ReplyDelete
  5. Ἡ κατακλείδα στὸ ἄρθρο σας μοῦ ἐπιτρέπει (ἐλπίζω) νὰ ξαναμιλήσω γιὰ τὸ θέμα τῆς Ἑλλάδος, χωρίς αὐτὴν τὴν φορὰ νὰ λοξοδρομήσει ἡ συζήτηση. Ὅπως σᾶς ξανάγραψα, ἔπεσε στὰ χέρια μου ἕνα ἀντίτυπο τῶν δοκιμίων ("σχεδἰων") τοῦ Δημητρίου Καταρτζῆ.

    Στὰ δοκίμια αὐτὰ ὁ Καταρτζῆς ἐκφράζει πάρα πολὺ ἐνδιαφέρουσες ἀπόψεις ποὺ δὲν ἐνδιαφέρουν μόνο τὸν καλλιτέχνη ἀλλὰ καὶ τὸν ἱστορικό. Ζώντας πρὸ Ἐπαναστάσεων, δὲν ὠθεῖ σὲ καμία βίαιη ἐξέγερση. Ἡ στάση του στὸ γλωσσικό ζἠτημα εἶναι πρωτοπόρα καὶ ἀναφανδὸν ὑπὲρ τῆς καθομιλουμένης, ἀλλὰ χωρὶς ἔμφαση σὲ ἀποχρώσεις κοινωνικές-ταξικές. Στὴν οὐσία λέει ὅτι τὸ γένος πρέπει νὰ καλλιεργηθεῖ καὶ τὸ ὁρίζει ὡς ῥωμέηκο. "Συνιστοῦμεν ἕνα ἔθνος ποὺ ἐν ταὐτῶι μᾶς δένουν οἱ ἐκκλησιαστικοί μας ἄρχοντες μὲ τὴ διοίκησι τὴν ἀνώτατη καὶ ἀναμεταξύ μας". ἐκδ.Ἑρμῆς, ἐπιμ. Κ.θ.Δημαρᾶ, Ἀθήνα 1974, σ. 44. Ἡ ἀνωτάτη διοίκηση εἶναι ἡ ὀθωμανικὴ καὶ ὁ Καταρτζῆς ἦταν ἀξιωματοῦχος (δικαστής) στὴν τότε Βλαχία.

    Σίγουρα θὰ βρεῖτε πολλοὺς Ἕλληνες μοναρχικούς. Δὲν θὰ βρεῖτε ὅμως εὔκολα πολλοὺς ποὺ νὰ λένε, κακῶς λεγόμαστε Ἕλληνες, δὲν ἔπρεπε νὰ γίνει τὸ 21. Ἁκόμα δυσκολώτερα θὰ βρεῖτε Ἕλληνες ὀπαδοὺς τοῦ ὀθωμανικοῦ συστήματος. Ὅμως ἐγὼ σᾶς τὄγαφα, τρόπον τινά, ὁ Ἕλλην ὑποστηρίζει τὸν Ἐρντογάν ἀκριβῶς διὰ τῶν μηχανισμῶν τῶν ψυχικῶν ποὺ ὑπαινίσσεται ἡ ἀνάρτησή σας (ὁ ἡγεμὼν σὰν πνεῦμα).

    Πιστεύω μάλιστα ὅτι τὸ κόλπο τοῦ Ἑρντογάν εἶναι ὅτι ὑποστηρίζει (συμβολικά, ἄν θέλετε) τὸν λαό (καὶ τὸν ἑλληνικό) ἐναντίον τῶν πλουσίων. Γι αὐτὸ καὶ ἔχει τὴν στήριξή του καὶ ἐπενδύεται μὲ τὴν πνευματική του δύναμη. Ἁντίθετα ἡ ὀρθοδοξία μὲ τὴν ἱεραρχία της καὶ τὸ τυπικό της πάρα πολὺ εὔκολα μπορεῖ νὰ μεταβληθεῖ σὲ ὑπερασπίστρια τοῦ πλούτου, ὅπως καὶ τὸ τέως ἤ νῦν ἑλληνικό στέμμα. Ἐὰν λοιπὸν δὲν καλεῑτε τὸν λαὸ σὲ ὑποταγή, πρέπει νὰ τοῦ ἐξηγήσετε, νομίζω, μιὰ καὶ θὰ τὸ κάνετε δημοσίως, γιατί εἶναι πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ φτωχότερου νὰ μετανοήσει. Στὴν προηγούμενή σας ἀνἀρτηση ἐγὼ τὸ χάρηκα. Τό ζήτημα δὲν εἶναι ἡ φτώχεια, ἀλλὰ τὸ χρέος.

    ReplyDelete
  6. Υγ. Αὐτοκράτωρ, νομίζω ὅτι σὲ καμία φάση τῆς ἑλληνικῆς, ἑλληνιστικῆς καὶ ὀθωμανικῆς ἱστορίας δὲν ὑπάρχει ἀναγνωρισμένη ἀριστοκρατία (δηλ. κληρονομική). Ἡ δὲ ἑλληνικὴ ἐπανάσταση καθιέρωσε τὸν ὅρο Ἕλλάς καὶ ἑλληνικὸς σἀν ἀναφορὰ στὴν δημοκρατικὴ ἐποχὴ τοῦ Περικλεόυς. Ἁπαγόρεψε δὲ νομίζω τὴν χρήση τίτλων εὐγενείας, ὅπως καὶ τῆς δουλείας. Μόνο στὴν ὀθωμανικὴ αὐτοκρατορία οἱ μωαμεθανοὶ εἶχαν καὶ νομικά νομίζω περισσότερα δικαιώματα ἀπὸ τοὺς ἄλλους καὶ αὐτὸ ἦταν καὶ τὸ κυριότερο ἐπιχείρημα γιὰ τὴν συνεργασία τοῦ ἐθνικοῦ μὲ τὸ κοινωνικό γιἀ τὴν βίαιη διάλυση τοῦ κράτους τους.

    ReplyDelete
  7. Υπέροχο το άρθρο σου Κυριε Καθηγητά...τόσο που με συγκινεί, όπως και σχεδόν όλα σου τα κείμενα. Που και πότε θα δοθεί η συνέντευξη;

    ReplyDelete
  8. Κωνσταντή
    Στην Αθήνα του 317-307 π.χ. (μιά δημοκρατική/μιά ολιγαρχική) υπήρχαν 10.000 πολίτες, 400.000 δούλοι και 20.000 μέτοικοι[Αθήναιος.6.252. Αναφέρεται και στην Ιστορία των Αθηνών του Καργάκου-καλού ιστορικού αλλά μικρής αξίας στην πολιτική ερμηνεία ιστορικών γεγονότων).
    Ακόμα και εάν ο αριθμός είναι υπερβολικός, εκφράζει τουλάχιστον ένα μέρος της πραγματικότητας, ότι οι δούλοι ήταν πολύ περισσότεροι από τους πολίτες.
    Το αξίωμα του πολίτη των Αθηνών όπως και των Λακεδαιμονίων ήταν καθαρά κληρονομικό.Συνεπώς μιλάμε για μία μορφή κληρονομικής αριστοκρατίας. (εδώ δεν μας ενδιαφέρουν οι εξαιρέσεις, τύπου απονομή πολιτικών δικαιωμάτων μετά από την συμμετοχή του δούλου ως οπλίτη).
    Στην Μακεδονία, όντας το Ελληνικότερο πολίτευμα από όλα, η βασιλική οικογένεια επιβάλονταν να έχει αριστοκρατική καταγωγή από τον Τίμενο του Ηρακλή.Το ίδιο ισχύει και για την αριστοκρατία της όπου οι περισσότεροι ήταν από πρώην τοπικά βασίλεια που συγχονεύτηκαν στο κράτος(Όπως ο Περδίκκας του Ορόντη και ο Πολυπέρχων και ο Λεοννάτος).
    Σε όλη την Ελληνιστική Εποχή και οι Βασιλιάδες, όπως και η αυλή τους, βασίζονταν στον κληρονομικό θεσμό.

    Όσον αφορά την Αριστοκρατία σαν καθεαυτή έννοια, είναι θεμέλιο επιτυχίας κάθε πολιτεύματος ανεξαρτήτως τον τίτλο του.
    Το ορθό πολίτευμα λειτουργεί όπως μία σωστή καπιταλιστική επιχείρηση, δηλαδή αρκετά συνοπτικά:
    Υπάρχει ο ιδρυτής/αρχηγός.Το συμβούλιό του το πλαισιώνουν οι "άριστοι" που έχουν ξεχωρίσει από τους υπόλοιπους λόγω των θεωρητικών τους γνώσεων και φυσικά της πρακτικής τους εμπειρίας.Από κάτω βρίσκεται το προσωπικό που διαλέχθηκε και βρίσκεται στις θέσεις του πάντα υπό τον όρο ότι τηρούν τις προϋποθέσεις.
    Στην Ελλάδα, επειδή η καθεαυτή αριστοκρατία αφανίστηκε από την νοοτροπία του βύσματος, του βολέματος και της τεμπελιάς, καταστράφηκε και η πολιτική και η επιχειρηματικότητα.Αυτό αποδεικνύεται όχι μόνο από το τριτοκοσμικό επίπεδο του δημοσίου, αλλά και από τον θεσμό του δημοσίου υπαλλήλου ως....μόνιμο!
    Δηλαδή, αντί να αξιολογείται ο υπάλληλος με βάση τις υπηρεσίες του και χάρη στην εκπλήρωση των καθηκόντων του να διατηρείται στην θέση του, ορίστηκε νομοθετικά το δικαίωμα να είναι κυφήνας.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Δόκτωρα συμφωνώ απολύτως με τις σωστώτατες θέσεις σου και απορώ πώς σε εκφράζει το κΥνοβούλιο και ο κονιορτοπιτικός φιλελευθερισμός.

      Θυμίζω ότι πλέον στις εταιρείες, δυστυχώς, δεν λαμβάνει θέση ο άριστος που θεωρείται βλαξ λόγω της πειθαρχίας του αλλά η κάθε μία χαζογκόμενα γοα ευνοήτους λόγους και ο κάθε ένας γνωστός του διεθυντού.

      Πλην αυτού είσαι ο μοναδικός που έχει καταλάβει τον παραλληλισμό Εταιρειών-Δουκάτων. Πράγματι σήμερον οι νέοι Δούκες είναι οι CEO και στελέχη των πολυεθνικών. Εξάλλου για αυτό είχα γράψει πριν 1 χρόνο. Ότι ο φιλελευθερισμός χρηματικώς αποτελεί φυσική επιλογή έχοντας μία αριστοκρατία αλλα χρηματική. Όμως αυτό υπήρχε στην αρχή. Στην αρχή ναι όντως ο έξυπνος και καινοτομος από την μια μέρα στην άλλη γινόταν Αριστοκράτης κεφλαιούχος. Αλλά όχι πλέον. Η φυσική επιλογή η τεχνητή έγινε και πλέον δεν υπάρχουν άλλοι ποροι για εκμετάλλευση. Οο σημερινοί θα είναι και οι αυριανοί. Πλην αυτού ο Πολιτισμός και το Πνεύμα αντικατεστάθη από τον υλισμό, το εγώ και την χρηματική απληστία! Ούτε καν η βιολογική φύση του ανθρώπου δεν γίνεται σεβαστή! Η διακριση της Ανθρωπότητος που οφείλεται στην διάκριση εξαφανίζεται χάριν της κονιορτοποιήσεως ρου Κεφαλαίου!

      Γενικά όμως συμφωνώ για την Αριστοκρατία. Πιστεύω θα καναμε καλή συζήτηση μεταξύ μας.

      Delete
    2. Τέλος δυστυχώς δεν ισχύει ότι ό,τι είσαι έχεις.

      Στον καπιταλισμό δεν μετρά τί είσαι αλλά τί έχεις.

      Έφαγα στην μούρη το κθε είδους παρακμιακό πλουσιόπαιδο που νόμιζε ότι είναι κάποιος επειδή του'χαν φουσκώσει τα μυαλά του από μικρό ότι και καλά ανήκει στην μεγάλη αστική Ευρωπαϊκή τάξη ενώ στους περισσοτέρους το μυαλό των είχε γίνει πουρές από το χασίς που καπνίζαν καθημερινώς. Έθνος-Φυλή-Αίμα-Κληρονομιά-Θρησκεία είναι άγνωστες λέξεις για αυτούς και δυστυχώς ο κόσμος είναι ηλίθιος που αφήνει τέτοια άτομα να τον κυβερνούν για λογαριασμό των Βρυξελλών. Παρότι περιουσιακά-χρηματικά στέκω πολύ καλλίτερα από εκείνους, άλλωστε οι περισσότεροι ένα σπίτι είχαν όλο κι όλο και μάλιστα στην Αθήνα(!), άλλοι δε τα πούλησαν επί του αγαπημένου τους ΝΔκράτη Σαμαρά, αποτελώ απόδειξη ότι η τάξη δεν κάνει το άτομο. Ο Φασισμός μου μίλησε ήδη από μικρό. Και εξεδηλώθη στα 16 μου με την Χρυσή Αυγή, με τις πολιτικές τις οποίας διαφωνώ αλλά δεν θα σταματήσω όσο υφίσταται το κΥνοβούλιο να την ψηφίζω.

      Delete
    3. *Η ομορφιά της Ανθρωπότητος βρίσκεται στην διάκρισή της.

      Delete
    4. Κωνσταντινουπολίτη σου είχα πει και στην προηγούμενη ανάρτηση του Κ.Καθηγητά πως δεν με εκφράζει το Ελληνικό κοινοβούλειο.Για την ακρίβεια το θεωρώ κατώτερο και από οίκο ανοχής και πιστεύω πως πρέπει να κλείσει άμεσα.Στις σοβαρές εταιρείες, παίρνει την θέση ο άριστος.
      Πράγματι ο καπιταλισμός εμπεριέχει μία δαρβινική φυσική επιλογή και αυτό είναι πάρα πολύ καλό.Σήμερα όμως δεν έχουμε καπιταλισμό αλλά τραπεζισμό, είναι εντελώς διαφορετικό οικονομικό σύστημα.
      Καθαρό καπιταλισμό είχε η Αμερική τον προηγούμενο αιώνα γιαυτό και έγινε η ισχυρότερη χώρα στον κόσμο.Το διαστρβλωμένο όνομα του καπιταλισμού οφείλεται καθαρά στην μαρξιστική προπαγάνδα όπως έχει αποδείξει προπολλού η Εβραία φιλόσοφος Ayn Rand στο βιβλίο της Capitalism:The Unknown Ideal το 1966.
      Μην ξεχνάς όμως ότι η χρήση χασίς δεν είναι σύμπτωμα του καπιταλισμού και δεν το έφερε η δύση στην Ελλάδα, τρανό παράδειγμα οι ρεμπέτες που έκαναν όλα τα ναρκωτικά.
      Συμφωνώ απόλυτα ότι η τάξη δεν κάνει το άτομο και η εμμονή του Μαρξ σε μονόπλευρη ερμηνεία της ιστορίας που βασίζεται στο χρήμα και στην τάξη είναι τουλάχιστον αστεία.Γιαυτό ο κομμουνισμός είναι διαμοιρασμός της φτώχειας και της εξαθλιώσεως ενώ ο καπιταλισμός ήταν του πλούτου.
      Για εμένα η Χ.Α. είναι άλλο ένα καθεστωτικό κόμμα και όσο, δεν ανακοινώνεται ο χρηματοδότης της τόσο ανεβαίνει η υποψία ότι είναι εξίσου βαλτοί όπως όλοι.

      Delete
    5. Δόκτωρα παραδέχομαι ότι υπήρξε λάθος μου να σου επιτεθώ σε προηγούμενο άρθρο πάνω στην νεανική μου παρόρμηση για αντίδραση. Σου ζητώ συγγώμη λοιπόν και με ενδιαφέρουν οι θέσεις σου, ιδίως δε αφού παραδέχεσαι την παρακμιακή φύση του πολιτικού φιλελευθερισμού, του χρηματισμού και του ελλαδικού κΥνβουλίου.

      Delete
    6. Το χασίς το σύγχρονο προφανώς και αποτελεί Δυτικό προϊόν. Η Αμερικανική "κουλτούρα" του ράπ και χιπ-χοπ όλο με ναρκωτικά, έγκλημα, γκανγκστεριές και χασίς ασχολείται. Αυτά προωθούν. Τα ναρκωτικά(ποδόσφαιρο, μπάσκετ, χασίς, καπνός, ατμισμός, κλπ) αποτελούν μέσα ναρκώσεως της νεολαίας ια να μην επαναστατήσει. Άλλωστε δεν είναι τυχαίο πυ οι αναρχικοί προωθούν το χασίς. Λειτουργούν 1000% υπέρ του καθεστώτος με εκτόνωση(μολότωδ) και νάρκωση(χασίς). Περιττό δε να πω τα...φιλοαναρχικά και σοσιαλδημοκρατικά αισθήματα όσων φούμαραν χασίς στο σχολείο.

      Delete
    7. Το χασίς τότε το κάναν οι ρεμπέτες για να απαλήνουν τον πόνο τους λόγω της Μικρασιατικής Καταστροφής. Οι σημερινοί νεανίες το κάνουν από νιχιλισμό και από ψευτομαγκιά του MTV.

      Delete
    8. Βέβαια για τον χρηματισμό, ο Καθηγητής λέγει ότι αποτελεί φυσική συνέχεια του βιομηχανικού καπιταλισμού, λέγει όμως και ότι ο Φασισμός τον δέχεται απλά του στερεί την πολιτική εξουσία(και ορθότατα πράττει).

      Καθηγητά δύναται ο φιλελευθερισμός να παραμείνει στο βιομηχανικό του στάδιο και να μην περάσει στο χρηματιστικό ή η μετάβαση στον χρηματισμό αποτελεί φυσική συνέχεια;

      Delete
    9. Κωνσταντινουπολίτη τα ναρκωτικά στους ρεμπέτες υπήρχαν πολύ πριν την Μικρασιατική καταστροφή.Οι σημερινοί νέοι το κάνουν για πάρα πολλούς λόγους και ένας από αυτούς είναι ακριβώς αυτό που αναφέρεις, φαινομενικά, στο βάθος υπάρχουν άλλα κίνητρα και εκφράζουν άλλα θέματα του υποκειμένου.Οικογενειακά, συναισθηματικά, άγχος κτλ κτλ.

      Delete
    10. καὶ μιμητισμός ἀπὸ τὸν φόβο τοῦ ἐρωτικοῦ ἀποκλεισμοῦ.

      Delete
  9. Δρ. Πᾶπ,
    ἡ δημοκρατία τύπου ἈΘηνῶν (ἀρχαίων) καὶ ἡ Ἀπόλυτη Μοναρχία τύπου Ἀσιατικοῦ μοιάζουν στὸ ὅτι τὰ ἀξιώματα εἶναι αἱρετά, δηλαδὴ θεωροῦνται λειτουργήματα. Ἡ μόνη ἐξαίρεση εἶναι ὁ βασιλέας, σὲ περίπτωση ποὺ ἡ βασιλεία εἶναι κληρονομική. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἐξαίρεση αὐτὴ ἔχει ἐξαιρέσεις,σὲ περίπτωση ἀνατροπῆς τοῦ οἴκου. Ἑπιπλέον,ὅπως καλὰ τὸ λέει ἡ ἀνάρτηση, ἡ παράξενη θέση τοῦ βασιλέως νὰ εἶναι ἡ ζωντανὴ ἐγγύηση τῆς αἱρετότητος τῶν ἄλλων τὸν κάνει ἕνα ἰδιότυπο ὄν.

    Τόσο στὴν ἀπόλυτη μοναρχία ὄσο στὴν δημοκρατία τύπου ἀρχαίων Ἀθηνῶν τὸ ἰδανικὸ εἶναι ἡ ἰσότητα ἐνώπιον τοῦ νόμου, στὴν περίπτωση τῆς δημοκρατίας, καὶ τοῦ βασιλέως, στὴν περίπτωση τῆς ἀπολύτου μοναρχίας. Ὅσο πεισσότερο τἂ ἀξιώματα τείνουν νὰ γίνουν κληρονομικά, τόσο περισσότερο ἀδυνατίζει ἠ κεντρική διοίκηση. Αὐτὸ συνέβαινε π.χ. πρὸ τῆς ἐκρήξεως τῆς Ἑλλ. Ἐπαναστασης στὴν τουρκοκρατούμενη Ἑλλάδα.

    Ἡ μεγάλη διαφορὰ εἶναι μεταξὺ κληρονομικῆς ἀριστοκρατίας καὶ ἀπολύτου μοναρχίας. Τὸ βλέπουμε αὐτὸ στὸν Ἀλέξανδρο, ποὺ ἔρχεται σὲ σύγκρουση μὲ τὴ μακεδονικὴ ἀριστοκρατία γι αὐτὸν ἀκριβῶς τὸν λόγο. Τὸ βλέπουμε στοὺς Γάλλους βασιλείς,ποὺ μέσωι τῶν πρωθυπουργῶν τους (καρδινάλιος Ῥισελιέ, Μαζαρίνος) προσπαθοῦν νὰ βάλουν τὰ πόδια τῶν εὐγενῶν σὲ ἕνα παποῦτσι. Τὸ βλέπουμε στὴ σύγκρουση τοῦ Ἰβὰν τοῦ Τρομεροῦ μὲ τοὺς Βογιάρους.

    Τὸ δίλημμα ἄν θὰ μπεῖ ἤ ὄχι ἠ ἀριστοκρατικὴ Μακεδονία στὸ ἑλληνικὸ ἔθνος, ποὺ ἀπασχόλησε τοὺς ἱστορικούς, ἔχει λιγότερο νὰ κάνει μὲ τὸ τί θέλαν οἱ Ἕλληνες καὶ περισσότερο μὲ τὸ τί θέλαν οἱ ἱστορικοί.Ἑπειδὴ ὁ ἱστορικὸς νομοθετεῖ,προτιμᾶ συνήθως κατὰ σειρὰ προτεραιότητας τὴν Ἀπόλυτη Μοναρχία, τὴν δημοκρατία καὶ τελευταία τὴν κληρονομικὴ ἀριστοκρατία. Ἡ σειρὰ αὐτὴ ἀντιστοιχεῖ στὸ προσφιλέστερο ἔδαφος γιὰ τὸ ἐπάγγελμά του. Ἕνας βάρδος, λόγου χάρη, θὰ τἄβαζε ἀντίστροφα.

    Ἡ διαφορὰ μεταξὺ ἱστορικοῦ καὶ βάρδου εἶναι ὁ γραπτὸς λόγος. Ἡ ἴδια διαφορὰ ὑπάρχει μεταξὺ ἀπολύτου μοναρχίας, καὶ δημοκρατίας, ἀπὸ τὴ μιά, καὶ κληρονομικῆς ἀριστοκρατίας, ἀπὸ τὴν ἄλλη. Ὁ γραπτὸς λόγος εἶναι ἡ λεπτομέρεια ποὺ κάνει τὴ διαφορά. Βλ. καὶ τὴν ἀντίληψη περὶ ἐνσαρκωμένου Λόγου.

    ReplyDelete
  10. YΓ.Οἱ ἐχθροὶ τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ συνήθως λένε ὅτι εἶναι ὄχι δημοκρατία ἀλλὰ παρηκμασμένη μοναρχία,ποὺ τείνει πρὸς τὴν κληρονομικὴ ἀριστοκρατία. Δηλαδὴ ὅτι δὲν εἶναι τὸ κοινοβούλιο ἐκκλησία τοῦ Δήμου,ἀλλὰ ἀνακτοβούλιο ποὺ καπελώνει τὴν θέληση τοῦ βασιλέα, βουλὴ τῶν Λόρδων, μὲ τὰ πολλά. Ὁπότε θεωροῦν ὅτι μιὰ μεταβατικὴ τυραννία ἤ μιὰ ἀπόλυτη Μοναρχία θὰ εἶναι πολὺ πιὸ κοντὰ στὸν Λαὸ ἀπότι στοὺς Λόρδους.
    Τὸ ἐπιχείρημα φαίνεται σωστὸ ὅμως στὴν Ἑλλάδα ἄν εἶναι ἔτσι τὰ πράγματα εἶναι λιγότερο Βουλὴ τῶν Λόρδων καὶ περισσότερο τῶν Κοτζαμπάσηδων. Ἕνας Ἕλληνας βασιλέας ποὺ θὰ κλείσει τὴ βουλὴ τῶν Κοτζαμπάσηδων θὰ εἶναι λοιπον πιὸ κοντά στὴν ἀστικὴ τάξη παρὰ στὸν λαό.

    ReplyDelete
  11. υγ2. Παρεμπιπτόντως, ἡ ἔννοια τοῦ ἥρωος δὲν ἔχει καμία ἀπολύτως σχέση με τὴν χριστιανικὴ θρησκεία. Εἶναι ἀπλὴ παρείσφρυση τῆς προχριστιανικῆς λατρείας τοῦ ἡγεμόνος σὰν θεοῦ. Καὶ μάλιστα νεκροῦ ἤ σχεδὸν νεκροῦ. Αὐτὸ ἄν θεωρήσουμε τὴν βία ἀρχαία καὶ τὸν Ἰησοῦ νέο.

    ReplyDelete
  12. θαυματουργός κῆρυξSeptember 18, 2016 at 3:46 AM

    https://www.youtube.com/watch?v=O2MItgUhY_I

    Χρήστος Γιανναράς: Μόνο με μικρές «επαναστάσεις» υπάρχει η ελπίδα

    ReplyDelete
  13. Κωνσταντή.
    Στην Αθηναϊκή δημοκρατία τα αξιώματα διαμοιράζονταν με λαχνό.Συνεπώς αυτό που λέμε σήμερα λαϊκά “στην τύχη”.Την μία ημέρα ο πολίτης ήταν δικαστής, την επομένη όμως ήταν υπεύθυνος για τα οικονομικά κτλ.Στις απόλυτες μοναρχίες ο πολίτης δεν μετέχει και η αριστοκρατία έχει περιορισμένα αξιώματα.Συνεπώς, δεν μοιάζουν καθόλου.
    Το πρόβλημα είναι ότι στην σημερινή εποχή, λόγω της διεθνής καταστάσεως και την παγκόσμια εμβέλεια του όρου δημοκρατία, εάν κάποιος θέλει να είναι μονάρχης, θα πρέπει να το κάνει έμμεσα και ποτέ να μην παρουσιάζεται ως τέτοιος.
    Στα μικρά κράτη δεν θα υπάρξει ποτέ, διότι πολύ απλά είναι απόλυτα επικίνδυνο δημιουργώντας ένα άριστο άλλοθι για όποια μεγαλύτερη δύναμη θελήσει να ρίξει το πολίτευμα και να διαλύσει την χώρα.
    Ο Πούτιν, αν και τσάρος, παρουσιάζεται ως πρόεδρος της δημοκρατίας.Ξέρει πολύ καλά αυτήν τη λεπτομέρεια που ανέφερε.
    Ο Ερντογάν, παρανοϊκός δικτάτωρ που στοχοποιεί μέχρι και απλούς δασκάλους, κάνει ακριβώς το ίδιο και παρουσιάστηκε στο πραξικόπημα ως ο προστάτης της Δημοκρατίας.Μάλιστα η μαφία της ΕΡΤ μας τον επαρουσίασε και αυτή ως τέτοιον.
    Ο Καντάφι που διέλυσε η Χίλλαρυ, όχι απλά έλεγε ότι ήταν δημοκράτης, αλλά ότι η δημοκρατία του ήταν παρόμοια με του αρχαίου Περικλέα.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σωστά Δόκτωρα αν και κατ'εμέ η Αρχαία Αθηναϊκή Δξμοκρατία ύπήρξε καθαροτατη Εθναρχία. Το Έθνος των Αθηναίων μονάχα ησκούσε όλη την Πολιτική εξουσία.

      Delete
  14. Καθηγητά τα τελευταία σας άρθρα στο Τρίτο Μάτι για τα νειάτα πρώτον και για την διαλεκτική στο τελευταίο τεύχος είναι πολύ ενδιαφέροντα. Μου αρέσαν πολύ.

    ReplyDelete
  15. Δρ. Πᾶπ, νομίζω κάνετε κάποιο λάθος γιὰ τὴ μὴ συμμετοχὴ τοῦ πολίτη στὰ μοναρχικὰ πολιτεύματα. Μοῦ δίνετε τὴν εὐκαιρία νὰ ἀνεβάσω τὸν ὁρισμὸ τοῦ ἔθνους ποὺ δίνει ὁ Καταρτζῆς

    ΚΑΤΑΡΤΖΗΣ ΠΕΡΙ ΕΘΝΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ Η ΡΩΜΕΗΚΟΥ
    https://drive.google.com/drive/folders/0BwxOAd0g-EQMR1BiTk5mQkhlNFU?usp=sharing

    καὶ ὸ ὁποῖος γιὰ μένα εἶναι ἀξεχώριστος ἀπὸ πολλὲς ἀπόψεις τοῦ κου Κιτσίκη. Αὐτός, ζεῖ σὲ μοναρχικὸ πολίτευμα,καὶ μιλάει άκριβῶς γιὰ τὴν μετοχὴ τοῦ ἔθνους σὲ αὐτό. Ἔχω πολὺ καιρὸ νὰ διαβάσω τόσο καλὸ συγγραφέα,πρέπει νὰ πῶ, ὑποκειμενικά.

    Ἤθελα νὰ σᾶς πῶ κιόλας ὅτι θέσατε ἕνα ἐνδιαφέρον ζήτημα παραπάνω. Μποροῦμε νὰ θεωρήσουμε τὴν ἀρχαία δημοκρατία ἀριστοκρατική, μιὰ καὶ ἔχουμε τὸν πολίτη τὸν κληρονομικὸ καὶ τὸν δοῦλο τὸν σχεδὸν κληρονομικό ; Ὄχι, λέω ἐγώ.

    Στὴν ὀλιγαρχία, ἤ ἀλλιῶς ἀριστοκρατία, ἡ ὀργάνωση γἰνεται κατὰ γένη. Στὴν τυραννία, κατὰ πόλεις. Στὴν δημοκρατία, κατὰ δήμους. Στὴν ἀπόλυτη μοναρχία, κατὰ θρησκεῖες (εἶναι ἡ περίπτωση ποὺ περιγράφει ὁ Καταρτζῆς). Στὴν συνταγματικὴ μοναρχία, κατὰ κοινωνικές τάξεις. Στὴν κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία, κατὰ εἰσοδήματα.

    Καθένα ἀπὸ τὰ συστήματα ὀργάνωσης ποὺ προανέφερα ἔχει καὶ μιὰ θρησκευτικὴ ἀντανάκλαση,ποὺ κάποιοι τὴν ἔχουν μελετήσει. Ἅς ποῦμε, ἡ χρυσὴ ἐποχὴ γιὰ τοὺς Ὀλύμπιους θεοὺς ἦταν νομίζω ἡ ἀριστοκρατία. Γιὰ τὸν Διόνυσο, ἡ τυραννία. Στὴν δημοκρατικὴ Ἀθήνα, τὸ μοναρχικὸ κενὸ ἐκαλύπτετο ἀπὸ ἕναν συνδυασμὸ Διονύσου, Ἀθηνᾶς καὶ τοπικῶν ἡρώων. Ὁ μονοθεϊσμὸς εἶναι βέβαια ἀντανάκλαση τῆς Ἀπολύτου Μοναρχίας. Γενικά, ὅλα τὰ πολιτεύματα ἔχουν τὴν τάση νὰ παρουσιάζουν ἑαὐτὸν σὰν κύκλους ποὺ ἰσαπέχουν ἀπὸ ἕνα κέντρο. Ἀκόμα καὶ ἡ ἀριστοκρατία γυρνάει γύρω ἀπὸ τὸν γενάρχη τοῦ κάθε σογιοῦ καὶ οἱ γενάρχες στροβιλίζονται μὲ τὴ σειρά τους καὶ αὐτοὶ πρὸς τὸ ἄγνωστο μέλλον.

    Οὐσιαστικὰ τὰ πολιτεύματα προσπαθοῦν νὰ ἀναπληρώσουν τὴν ἀνισότητα. Ἁκόμα καὶ οἱ δοῦλοι λοιπὸν θὰ εἶχαν κάπου τὴν ἱσοτιμία τους. Ὁ χριστιανισμὸς νομίζω διαφέρει στὸ ὅτι δὲν δέχεται τὴν ἀντανάκλαση τῆς γῆς στὸν οὑρανό. Τὴν ἀντανάκλαση ἐν γένει. Αὐτὸ ποὺ λέω προϋποθέτει ὅτι τὸ Βυζάντιο σὰν δύο κόσμοι παράλληλοι, τὴν οὐράνια ἱεραρχία, καὶ τὴν γήινη ἱεραρχία, δὲν εἶναι ἀκριβῶς χριστιανικό. Καὶ ὅτι ὁ χριστιανισμὸς δὲν δέχεται τὴν ἀναπλήρωση.

    ReplyDelete
  16. " [...]Ὁμολογῶ στὸν αὐτὸν καιρὸ [=παραδέχομαι βέβαια], πὼς ἐμεὶς δὲν εἴμαστε ἔθνος ποὺ νὰ φορμάρουμε [=σχηματίζουμε] καθ’ αὐτὸ πολιτεία, ἀλλὰ εἴμαστε ὑποτελεὶς σἐ ἄλλο ἐπικρατέστερο. Γιὰ τοῦτο καὶ πέρνωντάς το ἀπτὸν ὁρισμὸ τοῦ πολίτη ποὺ δίδ’ ὁ Ἀριστοτέλης, μᾶς κατηγοροῦνε μερικοὶ Φράγκοι πὼς δὲν ἔχουμ’ ἐμεὶς πατρίδα. Δὲν εἶν’ ὅμως ἔτζη: γιατὶ ὁ ῥηθεὶς [Ἀριστοτέλης] μὲ τοῦτο διακρίνει τὸν πολίτη ἀπ'τὰ αἰχμάλωτα ἔθνη, ποὺ ἐλέγουνταν εἴλωτες καὶ περίοικοι, οἱ ὁποίοι ἐδούλευαν τοὺς Σπαρτιάταις καὶ τοὺς Κρητικούς σὰν καθ’ αὐτὸ γεωργοί τους. Ἐμείς ὅμως σὺν Θεῶι δὲν εἴμαστε τέτοιοι, κ’ ἀνίσως, ναί, δὲ μετέχουμε στὴ διοίκησι τῆς πολιτείας τῶν κρατούντων μας κατἀ πάντα, μ’ ὅλον τοῦτο δὲν εἴμαστε σ’ αὐτήνα μὲ τὴν ὁλότη ἀμέτοχοι".

    ReplyDelete
  17. ...μὲ ἄλλα λόγια, ἐκείνη τὴ στιγμή, σὲ αὐτὸ συμφωνοῦν πολλοὶ ἱστορικοὶ, τοῦς ξυπνάει ἕνα εἶδος βαρβατίλας, ποῦ εἶναι πολὺ χαρακτηριστικὸ καὶ στὸ 1821 μετὰ (ὅλοι φαντάζομαι τὸ βλέπουμε) καὶ ποὺ ἀντιστοιχεῖ περίπου στὴν πρώτη ἐφηβεία. Ἅν πᾶτε στὸ Βυζαντινὸ Μουσεῖο καὶ δεῖτε τὶς εἰκόνες σὲ χρονολογικὴ σειρὰ, θὰ δεῖτε ὅτι αὐτὲς τοῦ 18ου αἱῶνα, ἰδίως ἐκεῖνες τῆς Μ.Ἁσίας καὶ οἱ καραμανλήδικες, ἔχουν ἐπηρεαστεῖ ἀπὸ τὶς τούρκικες καὶ ἄλλες ἀνατολικές εἰκόνες καὶ εἶναι πάρα πολὺ ὠραῖες. ΕΚΕΙ ἀκριβῶς συνειδητοποιοῦν ὅτι κατάγονται ἀπὸ τοὺς ἀρχαίους, ἤ μᾶλλον βρίσκονται στὸ σταὐροδρόμι, σὲ μιὰν ἔνταση. Διότι ἄν δεῖτε ἀρχαιοελληνικὰ ἀγγεὶα ἀπὸ κοντὰ, ἀλλὰ ἰδίως τὰ μελανόμορφα, θὰ δεῖτε καὶ κεὶ μιὰ φοβερή βαρβατίλα, μιὰ ἔνταση ζωτική. Ὁ Καταρτζῆς λοιπὸν ποῦναι ξύπνιος καταλαβαίνει ὅτι τώρα, εἶναι ἡ μεγάλη στιγμή - καὶ ἡ πιὸ ἐπικίνδυνη. Δὲν πρέπει νὰ ὑποστοῦμε τὸν εὐνουχισμό. Καὶ ἐκεὶ ποὺ πολλοὶ ἀρχίζουν νὰ σιγομουρμουρᾶνε γιὰ τὸ πῶς θὰ γλιτώσουμε ἀπὸ τὴ σκλαβιά - μιὰ κακομοιριά,μιὰ μιζέρια - ὁ Καταρτζῆς ἔχει ἄλλο κατὰ νοῦ. Πῶς θὰ γλιτώσει τὸ κριάρι ἀπὸ τὸ νὰ γίνει ἀρνί. Καταλάβατε ; Δὲν φταῖνε οἱ θεσμοί. Γκρινιάζουμε γιὰ τὸ κοινοβούλιο καὶ γιὰ τοὺς πολιτικούς- τότε δὲν εἶχαν΄κοινοβούλιο καὶ ὅποτε ἤθελε ἐρχόταν ὁ γενίτσαρος καὶ σοὔπαιρνε τὸ κεφάλι.Παρόλα αὐτὰ σοῦ λἐει- δὲν εἶναι αὐτὸ τὸ πρῶτο πρόβλημα. Τὸ πρόβλημα εἶναι νὰ μὴν χάσουμε τὴν εὐκαιρία, καὶ γιὰ νὰ μὴν τὴν χάσουμε, δὲν πρέπει νὰ καλουπωθοῦμε πνευματικά, νὰ εὐνουχιστοῦμε πνευματικά. Γιατὶ τὸ πνευματικὸ εἶναι καὶ ψυχικό. Ἡ σύλληψη τοῦ Καταρτζῆ εἶναι μεγαλειώδης - τὸ ἔθνος εἶναι ἡ διοχέτευση τῆς ψυχικῆς ἐνεργείας τοῦ καθενός. Μὲ μιἀ προϋπόθεση - νὰ μὴν μιμούμαστε κανέναν, νὰ παίρνουμε ἀπόλους. Οἱ θεσμοὶ εἶναι προϊόντα αὐτῆς τῆς κίνησης, ὄχι ἐμπόδια. Εἶναι αὐτὸ ποὺ λέμε,ἡ γέννηση ἑνὸς ἔθνους. Τὸ ἔθνος λοιπὸν εἶχε μπροστὰ του ἔνα ψαλίδι, ποὺ τὄνα σκέλος ἦταν ὁ σχολαστικισμὸς, ἡ καθυστέρηση τῆς ἐπαρχίας,καὶ τὸ ἄλλο, χειρότερο, τά...γαλλικούλια. Καὶ ἐπεκράτησαν τὰ γαλλικούλια. Γιατὶ σὲ βάλανε νὰ κάνεις τὴν Ἑπανάστασή σου,μπράβο, ἔδειξες ὅτι εἶσαι ἐπαναστάτης,συγχαρητήρια, καὶ τώρα κάτσε ψόφα.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Χαχα Κωσταντή κάπως έτσι έγινε, ναί!

      Delete
  18. Εξαιρετικό κείμενο,θα μπορούσε να χαρακτηρισθεί και ως επαναστατικό μανιφέστο!!
    Ο λόγος σας Κύριε καθηγητά δεν μπορεί να πάψει πότε.Έχουμε χρέος εμείς οι νεώτεροι ως μαθητές σας να συνεχίσουμε το έργο και το λόγο σας. Για ακριβώς αυτό τον σκοπό θα σας πρότεινα να δημιουργήσετε μια σχολή σκέψης ή ένα ίδρυμα όπου οι απανταχού μαθητές σας θα μπορούν να φοιτήσουν εκεί ώστε να συνεχίσουν στα βήματά σας.

    ReplyDelete
  19. ΥΓ. Σᾶς πετάω τὴ μπάλα καὶ ἀποσύρομαι. Ὁ τῦπος λέει ὅτι τὸ ἔθνος εἶναι πολίτευμα, δὲν ὁρίζει πολίτευμα. Ἅν τὸ βαφτίσουμε ἑλληνικὸ τὸ ὑποβιβάζουμε σὲ λαό. Ἕτσι τὴν πατήσανε μᾶλλον ὁ Παπαρρηγόπουλος, ὁ Δημαρᾶς (ποὺ τοὔκανε τὴν ἔκδοση,νᾶναι καλὰ ἐκεί ποὺ βρίσκεται) καὶ ὁ Σβορῶνος ἀκόμα. Τὸ χωρίζουμε σὲ μοναρχικὸ καὶ ἀντιμοναρχικό καὶ ἔτσι τὸ κρατᾶμε ὑπόδουλο ἐσαεί.

    ReplyDelete
  20. Κωνσταντή.
    Όπως ορίζει ο πατέρας της πολιτικής, ο Αριστοτέλης(Πολιτικά.ΙΙΙ.1279α) Όταν κυβερνάει ένας υπέρ του κοινού συμφέροντος, τότε το πολίτευμα αποκαλείται Βασιλεία (ή αλλιώς μοναρχία).Όταν κυβερνούν οι άριστοι (λίγοι όχι ένας) υπέρ του κοινού συμφερόντος τότε είναι Αριστοκρατία, και όταν κυβερνούν πολλοί (όχι όλοι) για το κοινό συμφέρον λέγεται τιμοκρατία.
    Από τις διαφθορές τους (δηλαδή όταν στοχεύουν στο ατομικό συμφέρον) γεννήθηκαν τα καταστρεπτικά πολιτεύματα της Τυρρανίας, ολιγαρχίας και της δημοκρατίας (εννοεί κυρίως την οχλοκρατία).
    Συνεπώς, στην μοναρχία, για να είναι μοναρχία, δεν πρέπει να αποφασίζει ο κόσμος για τα πολλά αλλά ο αρχηγός.Τώρα, επειδή ο αρχηγός δεν μπορεί να τα κάνει όλα μόνος του, χρειάζεται ένα επιτελείο που αυτό πρέπει να αποτελείται από άριστους.
    Όσον αφορά την καταγωγή των βυζαντινών από τους αρχαίους, πιστεύω είναι παλαιότερο από τις αναφορές αυτές.Αν δεν κάνω λάθος, ο Φώτιος της Θεσσαλονίκης (10ος αιών-το λέω χωρίς απόλυτη σιγουριά δέχομαι κάθε διόρθωση) αναφέρει ότι κατάγεται από τους αρχαίους Έλληνες και χρησιμοποιεί με περηφάνια τον όρο αυτό που αποτελούσε ντροπή (το αναφέρει ο ίδιος άλλωστε).
    Γιαυτόν το λόγο ήταν ευκολότερο για τον Πλήθων και τους υπόλοιπους να πάνε τα φώτα του αρχαιοελληνικού πνεύματος στην Δύση παρά να επηρεάσουν την Ανατολική Αυτοκρατορία.

    Η δικιά μου η άποψη (λόγω ενασχολήσεως με την ειδικότητα φυσικά, δεν θέλω να πείσω κανέναν) είναι η εξής:
    Η οργάνωση του πολιτεύματος, το όνομά του, ο διαμοιρασμός του κτλ είναι απλά εκφράσεις ψυχολογικών αναγκών και στοχεύουν προς μία συγκεκριμένη συμπεριφορά.Άρα καθεαυτά δεν σημαίνουν τίποτα.
    Αυτό απέτυχαν να το δουν όλοι οι πολιτικοί αναλυτές πλην του ΛεΜπον στο έπος του "Πολιτική Ψυχολογία" που φυσικά η σημερινή εποχή το έχει θάψει (
    Ήδη ο ΛεΜπον (παρόλα τα λάθη του) προέβλεψε από το 1910 τα εξής:
    Άνοδο της Κίνας, της Ιαπωνίας και της Ινδίας.
    Καταστροφική άνοδο του σοσιαλισμού.
    Αύξηση της φτώχειας λόγω σοσιαλισμού και των φθηνών εργατικών χεριών στην Ανατολή.
    Παρακμή του χριστιανισμού και επικίνδυνη άνοδο του ισλαμισμού.
    (όποιος ενδιαφέρεται εδώ http://www.public.gr/product/books/greek-books/literature/essays/politiki-psyhologia-kai-i-koinoniki-amyna/prod630460pp/ )

    Συνεπώς, η πολιτική ανάλυση θα πρέπει να επικεντρώνεται στην ψυχολογία και όχι τόσο στο θεωρητικό της μοντέλο, διότι καταντάει ανούσιο.


    ReplyDelete
    Replies
    1. Δόκτωρα ο Λεμπόν αναφερόταν στον μαρξισμό-λενινισμό δηλαδή τον Διεθνή Σοσιαλισμό μέσω εγκαθιδρύσεως της δικτατορίας του προλεταριάτου από την εκάστοτε εργατική τάξη στην κάθε μία καπιταλιστική χώρα. Την εποχή του Λεμπόν ο Φασισμός δεν είχε ανακαλυφθεί ως θεώρηση. Ο Φασισμός αποτελεί και αυτός Σοσιαλισμό αλλά σε Εθνικά πλαίσια, σεβόμενος την Εθνική κληρονομιά και Θρησκεία και μάλιστα προωθώντας Παραδοσιακές αξίες. Σοσιαλισμός μέσω του Έθνους δηλαδή και όχι μέσω του διεθνισμού.

      Delete
  21. Δρ. Πᾶπ, τὰ πολιτεύματα ποτὲ δὲν παρουσιάζονται μόνο σὰν μέσον ἀλλὰ κυρίως σὰν τέλος. Γιαὐτὸ καὶ κολλᾶνε περισσότερο στὴν θρησκεία καὶ λιγότερο στὴν λογική. Ὁ φασισμός λ.χ.ὄπως τὸν παρουσιάζει ὁ κος Κων.πολίτης παραπάνω δὲν εἶναι πολίτευμα ἀλλὰ κίνημα.

    Τὸ ἐνδιαφέρον στὸ ἔθνος ὅπως τὸ παρουσίασα παραπάνω εἶναι ὅτι παρουσιάζεται σὰν δύναμη μὲ ἄγνωστο τέλος.

    ReplyDelete
    Replies
    1. ΠρωτεcιλαοcSeptember 20, 2016 at 6:18 PM

      Κωσταντη ο ελληνας θελει απολυτο ελεο Θεου μοναρχι και βουρδουλα για να βαλει μυαλο.
      Απολυτη μοναρχια με ηρωα-στρατιωτη-μοναρχι! Διαλυση της βουλης και φυλακιση ολων των πολιτικων! Αρχη του ενός! Αρχη του ηρωα, του φωτισμενου, του στρατιωτη, του ηγετη, του μοναρχι! Αυτο το πολιτευμα θελει η Ελλαδα! Ελεω λαου του θεου μοναρχια! Απολυτη μοναρχια και στη μπουζου πολιτικοι και αναρχικοι των Εξαχρειων!
      Επιτελους να μπει μια ταξη σ αυτη τη χωρα!!!

      Delete
    2. θαυματουργός κῆρυξSeptember 21, 2016 at 2:14 AM

      Συμφωνώ Πρωτεσίλαε μαζί σου. Έτσι είναι.

      Delete
    3. ΠρωτεcιλαοcSeptember 21, 2016 at 9:43 AM

      Κι εσυ φιλε μου πολυ ωραια τα λες.
      Καλως ορισες στη παρεα μας θαυματουργε κηρυκα!
      Καιρος ηταν να πληθυνουμε...

      Delete
  22. ΥΓ.(ὁπότε σᾶς κάλυψα νομίζω στὸ ψυχολογικὸ θέμα. Τώρα, ὑπάρχει διχογνωμία μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων ἱστορικῶν σὲ σχέση μὲ τὸ πότε ἀρχίζει ὁ "νεώτερος ἑλληνισμός". Ἄλλος λέει τὸν 11ο, ἄλλος τὸν 15ο κι ἄλλος τὸν 18ο αἰῶνα. Ἑγὼ ἀνακάλυψα τὸν Καταρτζῆ ποὺ ζεῖ στὸν 18ο ἀλλὰ τὰ λέει καὶ χῦμα ἀλλὰ καὶ καλύτερα ἀπόλους. Τὸ τὸ ἔθνος τὸ "ῥωμέηκο" ποὺ λέν εἶναι οἱ χριστιανοὶ ἀπόγονοι Ἑλλήνων καὶ Ῥωμαίων. Ἑπιτέλους ἔνας ὁρισμὸς τῆς προκοπῆς !

    Ἅρα ἀρχίζει νὰ ἀναπτύσσεται περίπου τὸν 1ο αἰῶνα. Τὸ δὲ ἐλληνικὸ ἔθνος εἶναι μέρος τῶν προγόνων του. Τὸ πρόβλημα εἶναι πῶς ἔφτασαν τὰ πράγματα καὶ τὸ ἑλληνικὸ μέρος - οἱ μισοὶ πρόγονοι - νὰ καταφέρει νὰ καβαλήσει καὶ τοὺς Ῥωμαίους καὶ τοὺς χριστιανοὺς. Ἑ,τὸ καβάλημα ἔγινε φαίνεται τὸ 1821, ὅχι νωρίτερα. Κάποιος μάλιστα θὰ μποροῦσε νὰ πεὶ ὅτι τὸ ὑποζύγιο ἔχει κουραστεῖ δύο αἰῶνες τώρα.

    ReplyDelete
    Replies
    1. ΠρωτεcιλαοcSeptember 20, 2016 at 2:18 AM

      Συμφωνω. Εμεις σαν βλακες τους ανεχόμαστε (Ρωμαιοι - χριστιανοι)/

      Το μέλλον θα το κατακτήσουμε εμείς, ήρθε ο καιρός να τους χτυπησουμε λοιπόν (τους Ελληνες).

      Delete
    2. ΠρωτεcιλαοcSeptember 20, 2016 at 2:23 AM

      Βλεπεις κωνσταντη πως αυτοι οι ελληνες μας έχουν τελειως παραμορφωσει και μας εχουν αναγκάσει να ζουμε στη δικη τους μιζερια. Αυτο θα τελειωσει κάποτε διοτι υπαρχουν ισχυρα ιστορικα ερεισματα της ρωμαϊκης ταυτοτητας που θα αναδυονται ολοενα και περισστοερο στην επιφανεια, ειδικα τωρα σε περιοδο κρισης.

      Delete
    3. ΠρωτεcιλαοcSeptember 20, 2016 at 2:25 AM

      Το μελλον μας το εχουν καταστρεψει τελειως, μας εχουν εξοντωσει κι εμεις τους ανεχομαστε (τπυς ελληνες)

      Delete
    4. Ἐπανεμφάνιση τοῦ Ἰωάννου τοῦ Ἐνόχου μὲ τὸ παραπάνω ψευδώνυμο καὶ τὸ σύνηθες τρολάρισμά του.Δὲν νομίζω ὅτι χρειάζεται ἀπάντηση.Δημήτρης Κιτσίκης

      Delete
  23. ΥΓ2. Ὁπότε χρειάζεται κάποια προσοχή, δρ. Πᾶπ καὶ κύριε Κωνσταντινουπολῖτα, στὴν χρήση τοῦ λεξιλογίου. Διότι οἱ Ἑπαναστάσεις ἔχουν καθιερώσει τὸ νὰ βλέπουμε τὸν 18ο αἰῶνα σὰν μιὰ τομὴ με μπαλτᾶ. Σύμφωνα μὲ τὸ ἐπαναστατικὸ λεξιλόγιο, ὁ φιλελευθερισμὸς στὰ νομικά, ὁ καπιταλισμὸς στὰ χρηματικά, σπᾶνε στὴ μέση τὸ κατεψυγμένο μποῦτι τῆς Ἀπολύτου Μοναρχίας. Εἶναι ὅμως ἔτσι, ἤ ἄλλαξε ὁ Μαωλιός κι ἔβαλ' τὴ σκόυφια του ἀλλιῶς ; Καὶ ὁ Μὰρξ, καὶ ὁ Παπαρρηγόπουλος, ὑποθέτω, θέλει ἐπιβεβαίωση, ὁ Σβορῶνος σίγουρα καὶ ὁ Δημαρᾶς ἐπίσης τονίζουν μὲ τὸν τρόπο του ὁ καθένας τὴν διαφορὰ τῶν νέων καιρῶν ἀπ'τοὺς παλιούς.

    Τοὺς νέους τοὺς καιρούς τοῦς λένε "ἀστικὴ τάξη" ἤ "Ἑλλάς",στὰ καθ'ἠμὰς. Δὲν τονίζουν ὅμως ἀρκετὰ κατὰ τὴν αἴσθησή μου τὴν συνέχεια. Ὁ Μάρξ δὲν γράφει ὅτι ἡ ἀπόσπαση ὑπεραξίας ἀπὸ τὸν ἐργάτη εἶναι τὸ ἴδιο πράγμα ἀκριβῶς μὲ τὴν ἀπόσπαση γαιοπροσόδου. Ἀλλὰ ὅτι εἶναι, καθοριστικά, ἄλλο τὄνα, κι ἄλλο τἄλλο. Παρόμοια, τὰ φασιστικὰ κινήματα ὅπως τὰ σκιαγραφεῖ ὁ κος Κωνσταντινουπολίτης δὲν λενε ὅτι θἐλουνε νὰ ξαναβαφτίσουνε τὴν ἀπόσπαση ὑπεραξίας ἀπὸ τὸν ἐργάτη μὲ τὸ λεξιλόγιο τοῦ ἀγρότη (κίνημα volkisch), ἀλλὰ ὅτι, καὶ καλά, ὁ ἐργάτης δὲν ἐργάζεται πλέον, στὸ σύστημα τους, ὄχι. Ἁπλῶς πετάει ἀνάλαφρα, σὰν διαβατάρικο πουλί, σὰν χελιδόνι, μαζὶ μὲ τὸ κασκέτο του, πρὸς τὴν ἄνοιξη τοῦ ἔθνους.

    Εἶτε πετάει τὸ χελιδόνι, εἶτε φτιάχνει τὴ φωλίτσα του, καλεῖται ὅμως νὰ γίνει φραγκόκοτα, καὶ τὰ μισὰ του αὐγὰ νὰ τὰ κρατήσει γιὰ τὴν ἀναπαραγωγὴ τοῦ αἴσχους, τὰ ἄλλα μισὰ, ὅμως, νὰ τὰ δώσει τοῦ Καίσαρα. Μὴν γελιόμαστε - ἡ ἀριστοκρατία σὲ ὅλες ἀνεξαιρέτως τὶς ἐποχές εἶναι τὸ σῶμα τῶν ἐπιστατῶν ποὺ θὰ διαλέξουνε τὰ αὐγουλάκια ποὺ θὰ πᾶνε στὸ κοτέτσι τοῦ Καίσαρα. Τὸ ὅτι στὴν ἀρχαϊκὴ Ἑλλάδα δὲν ὑπῆρχε βασιλεύς κοινῶς ἀποδεκτός δὲν ἀλλάζει τὸ πράγμα σὲ τίποτα. Διότι ὁ βασιλεύς αὐτὸς ἦτο ὁ Ζεύς, καὶ βέβαια τὸ ἴδιον τῆς ἀρχαϊκῆς ἀριστοκρατίας ἦταν ὁ ἱερατικὸς ῥόλος τῶν μεγάλων οἱκογενειῶν. Κάτι παρόμοιο εἶχε γίνει καὶ στὴν Τουρκοκρατία. Δημοτικοί ἄρχοντες, ἀνώτατοι κληρικοί, γίνονταν τὰ μέλη τῶν ἰσχυρῶν οἰκογενειῶν.

    Τὸ ἔθνος μας ὅμως εἶναι τὸ χριστιανικὸ ποίμνιο ποὺ βαφτίζεται στὰ ἑλληνικὰ. Καθορίζεται δὲ ἀπὸ τὴν ῥήση τοῦ Ἰησοῦ τὰ τοῦ Καίσαρος τῶι Καίσαρι, τὰ τοῦ Θεοῦ τῶι Θεῶι. Γεννιέται ὄταν στοὺς κόλπους τῶν χριστιανικῶν κοινοτήτων τῆς Ἀνατολικῆς Μεσογείου ποὺ ἀποτελοῦνται καθοριστικὰ ἀπὸ ἑλληνίζοντες Ἑβραίους γίνονται δεκτοὶ καὶ Ἕλληνες. Ὄταν μὲ τὸ διάταγμα τοῦ Καρακάλλα οἱ ἐλεύθεροι καὶ μὴ δοῦλοι (δηλαδὴ ἰδιοκτῆτες, μὴ ἐργαζόμενοι ἀπλῶς) ἀποκτοῦν τὸν τίτλο τοῦ Ῥωμαίου πολίτη, δημιουργεῖται ἕνας κλονισμὸς στὶς ἑλληνικὲς καὶ χριστιανικὲς κοινότητες, διότι τὸ ἀντίτιμο γιὰ νὰ γίνεις Ῥωμαῑος εἶναι νὰ μπορεῖς νὰ πληρώνεις τοὺς φόρους σου. Δὲν εἶναι ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος, δηλαδή, ἀλλὰ ὁ Καρακάλλας, ἕναν αἰῶνα πρίν, ποὺ μᾶς ἔκανε Ῥωμαίους. Το πλήρωμα τῆς ἐκκλησίας χωρίστηκε σὲ Ἕλληνες, ποὺ ἦταν πλέον οἱ χριστιανοὶ δοῦλοι, καὶ Ῥωμαίους, ποὺ ἦταν οἱ πολῖτες.

    Ἡ διαίρεση στοὺς κόλπους τῶν χριστιανικῶν κοινοτήτων ἔπαψε μόλις μὲ τὴν ὀθωμανική κατάκτηση - καὶ ὄχι, προσοχή, μὲ τὴν λαιτινικὴ κυριαρχία. Διότι πλέον ὅλοι ἦσαν ῥαγιάδς, καὶ γίνανε ἀπὸ Ῥωμαῖοι, Ῥωμῃοί. Στὰ λατινοκρατούμενα ἐδάφη, οἱ ἐλληνόφωνοι εἶχαν καὶ αὐτοὶ τίτλους εὐγενείας. Δεὐτερη διαίρεση γίνεται τὸ 1821, ὅπου οἱ Ῥωμῃοὶ χωρίζονται καὶ πάλι σὲ Ἕλληνες νεκραναστημένους καὶ σὲ Ῥωμῃούς καθυστερημένους. Δὲν μπορεῖ λοιπὸν νὰ τεθεῖ σοβαρὰ θέμα μοναρχίας γιὰ τὸ ἔθνος τὸ δικό μας ἄν δὲν προσδιοριστεῖ ἐπακριβῶς ἡ θέση τοῦ βασιλέως, εἶτε ὑπαρκτοῦ (Κωνσταντίνου Γλύξμπουργκ) εἴτε ἰδεατοῦ μεταξὺ Καίσαρος καὶ Θεοῦ. Ὁ Καῖσαρ εἶναι αὐτὸς στὸ ὄνομα τοῦ ὁποίου συλλέγονται οἱ φόροι, ὁ Θεός εἶναι ὁ Ὡν. Καὶ οἱ ψυχίατροι καὶ οἱ ψυχολόγοι ποὺ λέει ὁ Δρ. Πᾶπ εἶναι καὶ αὐτοὶ φορολογούμενοι πολῖτες. Ἤ μήπως ὄχι ;

    ReplyDelete
    Replies
    1. "Καὶ οἱ ψυχίατροι καὶ οἱ ψυχολόγοι ποὺ λέει ὁ Δρ. Πᾶπ εἶναι καὶ αὐτοὶ φορολογούμενοι πολῖτες. Ἤ μήπως ὄχι;"

      ΌΧΙ. Δε κόβουν αποδείξεις. Φοροδιαφεύγουν.

      Delete
  24. Ο Μαρξ ήταν άσχετος από ιστορία-πόσο μάλλον από ερμηνεία.Επιπλέον, η εμμονή στον διαχωρισμό των ανθρώπων σε τάξεις είναι τουλάχιστον ανώριμη και εκφράζει την ηθική πτώση της εποχής εκείνης.Πολύ μεγαλύτερα πάθη στον ψυχισμό φέρνει το φυλετικό και το θρησκευτικό μίσος που μάλιστα εμπεριέχει όλες τις “τάξεις”.
    Οι αναφορές στην αριστοκρατία δεν αφορούν την καθεαυτή, αλλά την παραμόρφωσή της.Ο Αριστοκράτης δεν κολλάει δίπλα στον νικητή για να κερδίσει κάτι και αυτός, αλλά ανήκει εκ φύσεως στην μερίδα της αριστοκρατίας.
    Ο Αριστοτέλης για παράδειγμα, ήταν καθεαυτός αριστοκράτης-γιός του ιατρού του βασιλέα της Μακεδονίας Αμύντα, πλούσιος σε περιουσία και σε γνώσεις.
    Όταν είσαι μικρή δύναμη, δεν υπάρχει επανάσταση.Επιπλέον, οποιαδήποτε επανάσταση και να γίνει στην Ελλάδα θα πέσει στο κενό αφού πλέον δεν θα μιλάμε για Ελληνικό πληθυσμό αλλά για ασιατικό.
    Η φράση του Ευαγγελίου είναι εντελώς υποκριτική, αφού στόχος του χριστιανισμού ήταν να γίνει η μοναδική θρησκεία στην αυτοκρατορία, να γίνει ο καίσαρας δηλαδή.Φυσικά, μόλις έγινε, επικράτησε και η βαρβαρότητα.
    Η Εκκλησία ξέρει να αφορίζει την αρχαιοελληνική θρησκεία και την Ινδική Γιόγκα, αλλά μπροστά στον σημερινό κίνδυνο της ισλαμοποιήσεως της Ευρώπης δεν βγάζει μιλιά.Μάλιστα συνεισφέρει και στην καταστροφή όχι μόνο του Ελλαδικού κράτους, αλλά και του Ελληνισμού γενικότερα.Συνεπώς η ορθοδοξία σήμερα είναι καταστροφή.
    Το Ελληνικό Έθνος, αφού λέγεται Ελληνικό, σημαίνει ότι προσανατολίζεται στον Ελληνισμό, συνεπώς στο αρχαιοελληνικό μεγαλείο.

    " 'Ημίν ἀνήκουσιν ἠ εὐγλωττία καὶ αὶ τἔχναι τῆς 'Ελλάδος καὶ ὶ τῶν Θεών αὐτὴς λατρεία, ὐμέτερος δὲ κλήρος ἐστὶ ὴ ὰμάθεια καὶ ὴ αγροικία καὶ οῦδέν πλέον. Αύτὴ ἐστίν ἠ σοφία ὐμῶν." Ιουλιανός

    ReplyDelete
  25. Ἑὰν ἡ παραπἀνω ἀνάλυσή μου εἶναι σωστή, τὸ πρῶτο ἔθνος μὲ τὸ ὁποῖο μᾶς δένουν δεσμοὶ αἵματος εἶναι, φυσικά, οἱ Ἑβραῖοι.

    ReplyDelete
  26. (διόρθ.καλύτερα μᾶλλον "δεσμοὶ αἵματος"). Σκεφτόμουν ὅτι μέρος, ἄς ποῦμε, τοῦ "χωμάτινου" χαρακτῆρα τῆς ὀρθοδοξίας μπορεῖ νὰ ὀφείλεται σὲ αὐτούς.

    ReplyDelete
  27. ΥΓ2 Δρ.Πᾶπ ἐδῶ καὶ τοὐλάχιστον διακόσια χρόνια ἡ ἐπίσημη πνευματικὴ ζωὴ τῆς Ἑλλάδας εἶναι "περασμένα μεγαλεῖα καὶ διηγῶντας τα νὰ κλαῖς".

    ReplyDelete
    Replies
    1. ΠρωτεcιλαοcSeptember 21, 2016 at 2:18 AM

      ποτε δεν ειχαν πνευματικη ζωη οι ελληνες περα απο φιλοσοφους. για τον ιπποδρομο και τους μιμους ειναι καλι

      Delete
  28. ΥΓ4. Πρέπει νὰ γράψω ὁλόκληρο δοκίμιο, δρ.Πᾶπ, γιὰ νὰ σᾶς δείξω ποῦ κάνετε λάθος, κατὰ τὴ γνώμη μου. Συνοπτικά, οἱ Ἕλληνες ξαναἀνακάλυψαν τοῦς Ἕλληνες στὰ τέλη τοῦ 18ου αἰῶνος ἐπειδὴ ντρέπονταν νὰ κυκλοφοροῦν στὰ Παρίσια καὶ τὰ Ἀμστελόδαμα μὲ τὶς βράκες. Ἅν πᾶτε στὸ Παρίσι, θὰ δεῖτε ὅτι ὅλοι οἱ Ἀλγερινοὶ λένε πλεόν ὅτι δὲν εἶναι Ἄραβες, ἀλλὰ "Καμπύλ"...τὰ ἴδια κάναν κι οἱ Ῥωμῃοί.

    ReplyDelete
    Replies
    1. Σωστός!

      Και στο παραπάνω του σχόλιο και σε αυτό!

      Delete
  29. ΠρωτεcιλαοcSeptember 21, 2016 at 2:22 AM

    Αλλα αυτο θελουν οι ελληνες. Μια ελλαδα βουρκο μες τη διαπλοκη σαν τις λασπες κ τα λασπονερα οπου να κυλιουνται τα γουρουνια και το ευχαριστιουνται παρα πολυ. ενω εμεις (Ρωμαιοι) θελουμε αυτοκρατορια με ελληνικη γλωσσα και Ορντοδοξια και πολτισμο. Πολλες κλασεις η διαφορα μας.

    ReplyDelete