374 – Γιατὶ ὁ Γιῶργος Παπανδρέου εἶχε δίκαιο καὶ γιατὶ μία ἑλληνικὴ φασιστικὴ κυβέρνηση εἶναι ἀναπόφευκτη

Ῥοβεσπιέρρος:  ἡ Τρομοκρατία καὶ ἡ Ἀρετή

374 – Γιατὶ ὁ Γιῶργος Παπανδρέου εἶχε δίκαιο καὶ γιατὶ μία ἑλληνικὴ φασιστικὴ κυβέρνηση εἶναι ἀναπόφευκτη

«On 31 October 2011, Papandreou announced his government's plans to hold a referendum on the acceptance of the terms of a eurozone bailout deal. The referendum was to be held in December 2011 or January 2012. However, following the insistence of EU leaders at the G20 summit in Cannes that the referendum should be on Greece's continued membership of the eurozone, and severe criticism of such a referendum by Greek Finance Minister Venizelos and within parliament, Papandreou scrapped the plan on 3 November 2011» (English Wikipedia).

Τὰ παραπάνω ἀποσιωπῶνται τελείως ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ Βικιπαίδεια, ἀποδεικνύοντας ὅτι τὸ ἑλληνικὸ τμῆμα τῆς ὑψηλοτάτου ἐπιπέδου παγκοσμίας ἠλεκτρονικῆς ἐγκυκλοπαιδείας ἑκατοντάδων γλωσσῶν Wikipedia, ὅταν φθάνῃ στὰ χέρια ἑλλήνων διαχειριστῶν καταντᾷ ὡς συνήθως ἕρμαιο κομματισμοῦ, φθόνου, προσωπικῶν ἀντιδικιῶν ποὺ κατατρύχει ἀνέκαθεν τὴν ἑλληνικὴ κοινωνία.

Ὁ μπακαλόγατος Ἕλλην ἐπιάσθη ἀπὸ μία καὶ μόνη φράση τοῦ «λεφτὰ ὑπάρχουν» γιὰ νὰ καταδικάσῃ τὸν Γιῶργο Παπανδρέου, ἀποκαλῶντας τον χαμηλῶν διανοητικῶν ἱκανοτήτως ἐπειδὴ ἦταν ἔντιμος (παρὰ τὶς πάμπολλες ἀναπόδεικτες κατηγορίες ἐναντίον του ἀπὸ τὸν γραικυλικὸ ὄχλο), ἐνώπιον τοῦ πλέον πονηροῦ λαοῦ τῆς γῆς, τοῦ ἐξυπνάκια Ἕλληνος, ποὺ καταβροχθίζει μὲ τὸ τσουβάλι τὴν προπαγάνδα τῶν βοθροκανάλων, παρουσιάζοντάς την ὡς ἰδική του γνώμη.

Ἐγώ, σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τοῦ 2010 καῖ τοῦ 2011, ἔγραψα ἄρθρα ὑπὲρ τοῦ ἔργου τοῦ Γιώργου Παπανδρέου, ποὺ ὄχι μόνον δὲν ἀπεκάλεσα ποτὲ Γιωργάκη «πέφτοντας ἀπὸ τὸ ποδήλατό του», ἀλλὰ Ῥοβεσπιέρρο, ποὺ θὰ κατέληγε στὴν λαιμητόμο.

Ἄν καὶ ἐπανειλημμένως πρόεδρος τῆς πλέον μισητῆς Διεθνοῦς, τῆς Σοσιαλδημοκρατικῆς Διεθνοῦς, ποὺ ἀπὸ τὸ 1890, τοῦ Ἐδουάρδου Μπέρνσταϊν μέχρι τὸν ἀμερικανὸ πρόεδρο Ὀμπάμα κατεπρόδωσε ὅλα τὰ σοσιαλιστικὰ ὄνειρα τῶν λαῶν τῆς γῆς, χρησιμοποιῶντας ὑπὲρ τοῦ καπιταλισμοῦ ὅλα τὰ ὑποκριτικὰ συνθήματα γιὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα καὶ δημοκρατία, ὁ Γιῶργος Παπανδρέου ἠκολούθησε τὸ τριτοκοσμικὸ ὄνειρο τοῦ πατέρα του Ἀνδρέα, ὄνειρο ποὺ προσεγειώθη μετὰ τὴν κατέρρευση τὸ 1989, τοῦ ὑπαρκτοῦ σοσιαλισμοῦ καὶ κατέληξε στὰ δύσοσμα ἕλη τῆς σοσιαλδημοκρατίας.

Τὸ πρόγραμμα τοῦ Γιώργου Παπανδρέου τὸ 2010  ἦταν ἐπαναστατικό, ἄν καὶ ὅπως καὶ τοῦ πατέρα του συνδεδεμένο μὲ τὰ ἀμερικανικὰ καὶ ὄχι  εὐρωγερμανικὰ συμφέροντα. Ἀμέσως ἔβαλε σὲ πράξη τὶς σωστὲς ἀπαιτήσεις τῶν Δυτικῶν γιὰ ἐκσυγχρονισμὸ τῆς ἀφρικανικῆς τύπου κλειστῆς ἑλληνικῆς κοινωνίας, δηλαδή, ἄνοιγμα τῶν κλειστῶν ἐπαγγελμάτων, δίωξη τῶν ἐργατοπατέρων καὶ δραστικὴ μείωση τοῦ παρασιτικοῦ δημοσίου μὲ ἀξιολόγηση, πάταξη τοῦ ἀστικοῦ κοινοβουλίου μὲ  μείωση τοῦ ἀριθμοῦ τῶν βουλευτῶν καὶ τῶν προνομίων τους, κατεδάφιση τῆς παρασιτικῆς δημοσίας παιδείας μὲ τὰ δηλητηριασμένα ἄνθη της τῆς παράλληλης παιδείας τῶν φροντιστηρίων, ἵδρυση ἰδιωτικῶν ξενόγλωσσων πανεπιστημίων καὶ ὑγιὴς ἄνθιση τῆς ἰδιωτικῆς πρωτοβουλίας εἰς βάρος τῆν δημοσίας γραφειοκρατίας.

Γιὰ τὴν ἐπίτευξη τοῦ ἐπαναστατικοῦ αὐτοῦ προγράμματος ποὺ σωστὰ ἀπήτει ἡ προηγμένη Δύση, ἦταν ἀπαραίτητο νὰ ἀντικαταστήσῃ τὴν ἀστικὴ δικτατορία τῶν κομμάτων μέσῳ Βουλῆς, μὲ λαοκρατία δημοψηφισμάτων καὶ στόχο τὴν ῤιζικὴ ἀλλαγὴ τοῦ Συντάγματος τοῦ Τούρκογλου Βενιζέλου καὶ ἀπ’εὐθείας ἐκλογὴ ἀπὸ τὸν λαό, τοῦ ἀνωτάτου ἄρχοντος, εἴτε τοῦ προέδρου τῆς Δημοκρατίας, εἴτε  τοῦ Βασιλέως. Ὅμως μὲ τὸ πραξικόπημα τῶν Καννῶν ποὺ ἐπραγματοποίησαν ἀπὸ κοινοῦ ὁ πρόεδρος τῆς Γαλλίας Σαρκοζὺ καὶ ὁ ὑπουργὸς Τούρκογλου (ποὺ συνεχίζει νὰ γελοιοποιῇ τὸ ὄνομα τοῦ Ἐλευθερίου Βενιζέλου) ὁ Γιῶργος Παπανδρέου ἀπεκαθηλώθη, ἀρνούμενος ἀπὸ δειλία νὰ ἀμυνθῇ.

Ἀπὸ τὸν Γεώργιο Παπαδόπουλο, στὸν Ἀνδρέα Παπανδρέου, τὸν Γιῶργο Παπανδρέου καὶ τώρα στὸν Ἀλέξη Τσίπρα, ὁ ἴδιος ταλαιπωρημένος λαὸς ἐλπίζει μήπως καὶ ἡ διαδοχὴ αὐτὴ τῶν ἐπιφανῶν ἀνδρῶν πατάξῃ τὴν ἀστικὴ δικτατορία τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ. Εἰς μάτην ὅμως!

Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς ἀποτυχίας αὐτῆς ἀπὸ τὸ 1967 μέχρι σήμερα, ἀποτυχία γιὰ τὴν ὁποία εὐθύνεται πρωτίστως τὸ ἑλληνικὸ σύστημα καὶ ὄχι ἡ Δύση, ἡ ὁποία φυσικὸ εἶναι νὰ ἔχῃ μετατρέψη ἀπὸ τὸ 1821 τὴν Ἑλλάδα σὲ ἀποικία, ἐφ’ὅσον αὐτὴ κατοικεῖται ἀπὸ Γραικύλους καὶ ὄχι ἀπὸ ἐπαναστάτες (μὲ ἐξαίρεση τὴν κομμουνιστικὴ προσπάθεια τοῦ 1941-1949), ὁδηγεῖ ἀναποφεύκτως, ἀργὰ ἤ γρήγορα στὴν ἐπιβολὴ φασιστικοῦ ὁλοκληρωτικοῦ καθεστῶτος, μὲ ἤ χωρὶς βασιλέα, μὲ ἤ χωρὶς Χρυσῆ Αὐγή.

Ὁ Στάλιν δὲν ἔβαλε φυλακὴ ἕνα ἕκατομμύριο εὐκαταστάτων ἀγροτῶν κουλάκων. Τοὺς ἐξετέλεσε χωρὶς δίκη. Τὸ μελλοντικὸ ἑλληνικὸ φασιστικὸ καθεστὼς θὰ ἀνοίξῃ μὲ τὴν βία τὰ κλειστὰ ἐπαγγέλματα, χωρὶς νὰ ζητήσῃ τὴν γνώμη τῶν ταξιτζίδων. Θὰ τοὺς περικυκλώσῃ χωρὶς δίκη καὶ θὰ τοὺς ἐκτελέσῃ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             19 Σεπτεμβρίου 2017

373 - Τὸ τέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ ἡ ἐπάνοδος στὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή

Ὁ πρόεδρος τοῦ Ἰρὰν Χαταμί στὴν Ἀκρόπολη

373 - Τὸ τέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ ἡ ἐπάνοδος στὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή

(Ἡ ἔλλειψη ἐπιστημονικῆς καταρτίσεως τοῦ Ἕλληνος ὅσο καὶ ἡ ἐπιφανειακή του γρήγορη σύλληψη τῆς πορείας τῶν γεγονότων τῆς κοινωνίας ποὺ τὸν περιβάλλει, τὸν μετατρέπει σὲ μόνιμο τζογαδόρο ἐπαναλαμβάνοντας στὸν συνομιλητή του "βάζουμε στοίχημα ὅτι αὐτὸ θὰ γίνῃ", καὶ ἐὰν "πέσει μέσα" αὐτοανακηρύσσεται προφήτης καὶ Μάρξ. Ὅμως ἡ σωστὴ ἀνάλυση τῶν παγκοσμίων γεγονότων βασίζεται στὴν πολυετῆ ἐπιστημονικὴ μελέτη τῶν διεθνῶν σχέσεων δεκαετιῶν καὶ ὄχι στὴν ῥωμέϊκη εὐφυολογία. Παράδειγμα, τὸ παρακάτω κείμενό μου ποὺ ἐδημοσίευσα στὸν τριμηνιαῖο μου περιοδικό, Ἐνδιάμεση Πεδριοχή, τεῦχος 24, Θέρους 2002, δηλαδὴ πρὸ 15 ἐτῶν, ὡς γεωπολιτικὸς καὶ ὄχι ὥς ἕλλην ἐξυπνάκιας)

Τὸ 1962, ὁ πρύτανις τοῦ Πολυτεχνείου καὶ πατέρας μου, Νῖκος Κιτσίκης  ἀπεδείκνυε ὅτι ἡ Ἑλλὰς, μὲ τὴν ἐνσωμάτωσή της στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, θὰ ὑπέκυπτε σὲ ἕνα γερμανικὸ Δ' Ράϊχ (βλ. τὸ σχετικὸ κείμενο  στὸ τεῦχος 11 τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς). Στὶς 15 Νοεμβρίου 2000, ἡ βρεταννικὴ Daily Telegraph ἐξηγοῦσε ὅτι ὁ στόχος τῆς ΕΕ ἦταν νὰ οἰκοδομήση ἕνα ὑπερκράτος ποὺ θὰ ἐξηφάνιζε τὰ κράτη μέλη, ὅπως τὴν Ἑλλάδα, καὶ προσέθετε: "Ἤ ἕνα τέτοιο [ὑπερ]κράτος θὰ ἱδρυθῇ ἤ τὸ εὐρὼ θὰ ἀποτύχῃ καὶ μαζί του ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Τὰ ζάρια ἔχουν ἤδη ριχθῆ". 

Τὸν Μάϊο 2001, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Γερμανοῦ σοσιαλδημοκράτη καγκελλαρίου Gerhard Schröder, ἐδήλωνε : "Ἰσχυροποίηση τῆς Κομισσιὸν σημαίνει μετατροπή της σὲ ἄτυπη εὐρωπαϊκὴ κυβέρνηση καὶ ἡ μετατροπὴ τοῦ Συμβουλίου Γενικῶν Ὑποθέσεων σὲ Ἄνω Βουλὴ σημαίνει περιορισμὸ τῆς    ἐπιρροῆς  τῶν   ἐθνικῶν κυβερνήσεων". 

Ὁ ἄπατρις ἐπαναστάτης τῆς παρισινῆς ἐξεγέρσεως τοῦ 1968, ὁ Γαλλογερμανοεβραῖος οἰκολόγος Daniel Cohn-Bendit, ποὺ ὑπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τοῦ καπιταλιστικοῦ παγκοσμισμοῦ καὶ τοῦ Δ' Γερμανικοῦ Ράϊχ,  ἐδήλωνε στὶς 30 Δεκεμβρίου 2000:  "Ὅποιος δὲν θέλει τὴν Εὐρώπη νὰ φύγῃ". 

Τὸν Μάϊο 2001, ὁ Sir Peter Tapsel, κορυφαῖο στέλεχος τοῦ Βρεταννικοῦ Συντηρητικοῦ Κόμματος, συνέκρινε τὸ εὐρωπαϊκὸ ὅραμα τοῦ Σρέντερ μὲ αὐτὸ τοῦ Χίτλερ γιὰ μιὰ μεγάλη Γερμανία καὶ ὑπενθύμισε ὅτι ὁ Μπίσμαρκ καὶ ὁ Χίτλερ εἶχαν στὸ παρελθὸν προτείνει ἑνιαῖο νόμισμα γιὰ τὴν Εὐρώπη : "Ἀπὸ τὶς Βρυξέλλες μέχρι τὴν Βόννη καὶ τὸ Βερολῖνο, ἡ σημερινὴ γενεὰ τῶν Βρεταννῶν ἀντιμετωπίζει τὴν ἀπειλὴ μίας ξένης κυριαρχίας, ἀπειλεῖται ὁ τρόπος ζωῆς μας, τὸ ἐμπόριο καὶ ἡ κουλτούρα μας". 

Τὴν ἴδια στιγμή, τὸν Ἰούνιο 2001, ὁ γερμανοτραφὴς γκαουλάϊτερ, Σημίτης ὁ Λογιστὴς, σὲ συνάντησή του στὸ Βερολῖνο μὲ τὸν Σρέντερ, ἐπεκρότησε ἐνθουσιωδῶς τὴν μετάλλαξη τῆς ΕΕ σὲ Δ' Ράϊχ. Τὸν Μάρτιο 2002, ἡ πρώην Βρεταννὶς πρωθυπουργός, Margaret Thatcher, ἐδήλωνε σχετικὰ μὲ τὸ τελευταῖο της βιβλίο Statecraft, ὅτι ἡ Ἀγγλία ἔπρεπε νὰ ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὴν ΕΕ, πρῶτον διότι ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση θὰ ἀποτύχῃ καὶ δεύτερον διότι ἡ ἕνωση αὐτὴ μᾶς θυμίζει τὸ Γ' Ράϊχ "ποὺ ἦτο μία προσπάθεια εὐρωπαϊκῆς ἐπιβολῆς". 

Τέλος, τὴν ἴδια στιγμή,  ὁ πρόεδρος τῆς τουρκικῆς Βουλῆς Ömer Izgi, προέβλεπε ὅτι στὰ ἑπόμενα 50 χρόνια ἡ ΕΕ θὰ μετεμορφώνετο σὲ μία Γερμανικὴ Ἕνωση ποὺ θὰ ὑποτάξη τοὺς εὐρωπαϊκοὺς λαοὺς στὰ συμφέροντά της.

Ἐν τῷ μεταξύ, στὶς 15 Μαρτίου 2002, μήνυμα αἰσιοδοξίας γιὰ τὸν ταλαιπωρημένο ἀπὸ τὸν σημιτοκαραμανλισμὸ ἑλληνικὸ λαό, μετέφερε στὴν Ἀθήνα ὁ πρόεδρος τοῦ Ἰράν, Μοχάμεντ Χαταμί: Ἐπεσκέφθη τὴν Ἀκρόπολη καὶ στὸ Πάντειο Πανεπιστήμιο, ὕμνησε τὴν διαχρονικὴ καὶ παγκόσμια σημασία τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ. Ἡ ἀλήθεια ἐξ Ἀνατολῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                          13 Σεπτεμβρίου 2017

372 – Κάϊν, Κάϊν ! Τὸ ἔγκλημα τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ

Ὁ Κάϊν

372 – Κάϊν, Κάϊν ! Τὸ ἔγκλημα τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ

Kαὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Κάϊν· ποῦ ἔστιν Ἄβελ ὁ ἀδελφός σου; Τὸ ἔγκλημα κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπὸ τοὺς φραγκολάτρες ὑπῆρξε διπλό: τὸ 1438 καὶ τὸ 1923: στὴν Φερράρα καὶ τὴν Ἀθήνα. Τὸ 1438 ἐχάσαμε τὴν Ἁγιὰ Σοφιά. Τὸ 1923 ἐχάσαμε τὸ Φανάρι. Τὸ πνεῦμα τοῦ μπιμπικανθρώπου Κώστα Σημίτη, προτοῦ κτυπήσῃ καὶ πάλι τὸ ἔτος 2000, εἶχε, ὡς λέπρα στὸ ἄθλιο πρόσωπό του, σφραγίσει τὸν ἑλληνισμό.

Καὶ τότε, τὸ 1438, ἕνας ἀρχαιολάτρης, ὁ Πλήθων στὴν Φερράρα, ὑπεραμύνθη τῆς Ὀρθοδοξίας. Καὶ τότε, τὸ 1923, ὁ ἄθεος Στάλιν, ἐξερχόμενος ἀπὸ τὴν γεωργιανὴ Ὀρθοδοξία ἐπορεύθη, μέχρι  τὸ 1943, στὴν ἀποκατάσταση τῆς ἀντιφραγκικῆς Ὀρθοδοξίας. Θέλημα Θεοῦ, ὁ Κάϊν-Σημίτης, νὰ ἐκδιωχθῇ ὡς νομὰς ἀπὸ τὸ χωράφι του, ἀπὸ τοὺς ἀρχαιολόγους, στὰ πέρατα τῆς γῆς, στὶς πόλεις μέσα, χωρὶς νὰ δύναται πλέον νὰ σπείρῃ. Θέλημα Θεοῦ, ἀπὸ τὸν Μελέτιο Μεταξάκη τὸ 1922 μέχρι τὸν σημερινὸ Βαρθολομαῖο νὰ πληρώνῃ τὸ Φανάρι τὸ πέρασμά του στὴν ῥωσικὴ Ὀρθοδοξία.

Μέγιστο τὸ ψεῦδος τῶν φραγκολατρῶν. Ἀλλάζουμε τὸ πάτριο ἡμερολόγιο, ὄχι γιὰ νὰ εὐθηγραμμισθοῦμε μὲ τοὺς Φράγκους ἀλλὰ γιὰ ἀστρονομικοὺς λόγους! Δηλαδή, οἱ Ἑβραῖοι, οἱ Βυζαντινοί, οἱ Μουσουλμᾶνοι, οἱ Ἰνδοὶ οἱ Κινέζοι μὲ τὰ διαφορετικά τους ἡμερολόγια ἠθέλησαν νὰ ἀσελγήσουν ἐπὶ τῆς ἀστρονομίας; Τί γραικυλικὸς παραλογισμὸς αὐτὸς ποὺ καταργεῖ τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση, τὴν γλωσσικὴ παράδοση τοῦ πολυτονικοῦ, τὴν γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου γιὰ τὰ φραγκοχιώτικα τοῦ Ψυχάρη, τὴν Αὐτοκρατορία γιὰ τὸν δυτικὸ κοινοβουλευτισμό, τὴν δραχμὴ γιὰ τὸ εὐρώ, τὴν ὀρθόδοξη νηστεία γιὰ τὴν δυτικὴ χορτοφαγία, τὸν Δραγούμη γιὰ τὸν Βενιζέλο;

Τὸ 1438, ἡ σύνοδος τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας ἀπεφάσισε τὸ πληγωμένο Βυζάντιο τοῦ 1204 νὰ μετατραπῇ σὲ γκαρσόνι τῆς Εὐρώπης, ὑπὸ ἕναν Σημίτη βασιλέα ὀνόματι Ἰωάννη Παλαιολόγο.Ὁ ἀρχαιολάτρης Πλήθων ἀντέδρασε στοὺς ἐκβιασμοὺς τῆς Δύσεως γιὰ τὴν ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς ὁποίας τὰ κίνητρα ἦσαν καθαρῶς πολιτικὰ καὶ ἐπιχειρησιακά.

Τὸ 1923, ἡ χούντα τῶν Πλαστήρα-Γονατᾶ ποὺ εἶχε ἐκδιώξει τὸν βασιλέα Κωνσταντῖνο, ἐπέβαλε πραξικοπηματικὰ τὴν υἱοθέτηση τοῦ δυτικοῦ ἡμερολογίου μὲ ἐξαίρεση τοῦ Πάσχα, ποὺ θυμίζει τὴν πραξικοπηματικὴ ἐπιβολὴ τοῦ μονοτονικοῦ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸ Βερυβάκη τὸ 1982. Ὁ συνταγματάρχης Πλαστήρας, στὶς 24 Δεκεμβρίου 1923, ἐδήλωσε ἐνώπιον τῆς Ἱερὰς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος: Ἡ Ἐπανάσταση ζητᾷ ἀπὸ ἐσᾶς, σεβάσμιοι ἱεράρχες, νὰ ἀφήσετε κατὰ μέρος κάθε προσωπικὴ προτίμηση καὶ νὰ προβεῖται στὴν ἐκκαθάριση τῆς Ἐκκλησίας προχωρῶντας σὲ ῥιζοσπαστικὲς ἀλλαγὲς πέραν τῶν προγονικῶν κανώνων τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ἡ βιαία ἐπέμβαση τῆς πολιτικῆς στὰ πράγματα τῆς Ἐκκλησίας στὴν Ἑλλάδα, τὸ 1923, ἐπορεύθη παράλληλα μὲ τὴν ἐπέμβαση, τὴν ἴδια ἐποχή, τοῦ Κεμὰλ στὴν ἰσλαμικὴ παράδοση τῆς Τουρκίας, ποὺ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὸν βιασμὸ τοῦ θρησκευτικοῦ φρονήματοε ὑπὲρ τῆς φραγκοποιήσεως. Ὁ Γρηγόριος Ζ’ ἀναλαμβάνοντας τὸν οἰκουμενικὸ πατριαρχικὸ θρόνο τοῦ Φαναρίου ἀπὸ τὸν παραιτηθέντα ἐλευθεροτέκτονα Μελέτιο Μεταξάκη, δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀντιδράσῃ στὸ πλαστηρικὸ πραξικόπημα καὶ ἔκτοτε Ἑλλὰς καὶ Τουρκία ἐπορεύθησαν στὴν πλήρη ὑποδούλωση τῆς λαϊκῆς πνευματικῆς προσωπικότητός τους στὶς δύο ὄχθες τοῦ Αἰγαίου, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἐπάνοδο, τὸ 2002, στὴν Τουρκία, χάρη στὸν Ἔρντογαν, τὴς ἰσλαμικῆς παραδόσεως καὶ τὴν διάλυση στὴν Ἑλλάδα κάθε ἐννοίας Ὀρθοδοξίας πρὸς χάριν ἑνὸς ὑπουργείου Παιδείας καὶ ἑνὸς ὑπουργείου Πολιτισμοῦ ἀπηλλαγμένων ἀπὸ κάθε χριστιανικὸ αἴσθημα, διοικουμένων ἀπὸ δημοσίους ὑπαλλήλους ποὺ ξεδιάντροπα εἰρωνεύονται  τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ ἀφαιροῦν ἀπὸ τὸν λαὸ τὶς ἐκκλησίες του καὶ τὴν γῆ του, ἐπιβάλλοντας τὸν φραγκικὸ μῦθο τῶν ἀρχαιοτήτων εἰς βάρος τῶν παραδόσεων καὶ τοῦ βιοπορισμοῦ τοῦ ῥωμηοῦ ἀγρότου.

Μία μελλούμενη ῥωμαιοκεντρικὴ ἐπανάσταση θὰ χρειασθῇ ὄχι μόνον νὰ ἐπαναφέρη τὸ πάτριο ἡμερολόγιο ἀπολύτως συνδεδεμένο μὲ τὶς νηστεῖες καὶ τὸν ὀρθόδοξο τρόπο ζωῆς, ἀλλὰ καὶ νὰ καταργήσῃ τὶς ἐφορίες βυζαντινῶν καὶ κλασσικῶν ἀρχαιοτήτων, ἀντικαθιστῶντας τὶς φράγκικες αὐτὲς γραφειοκρατικὲς θηλειὲς στὸν λαιμὸ τῶν ἀγροτῶν, μὲ μία συνεταιριστικὴ λαϊκὴ ὀργάνωση ποὺ θὰ ἐπιτρέψῃ στὸν Ἕλληνα νὰ ὀργώσῃ τὸ χωράφι του, νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὰ δάση του, νὰ κτίση τὰ σπίτια του ὅπου τὸ θελήσῃ, ἀπηλλαγμένος ἀπὸ τὴν ξενικὴ λατρεία τῶν ἀρχαιοτήτων ὑπὲρ τοῦ σεβασμοῦ τῆς τρισχιλιετοῦς ζωντανῆς παραδόσεώς του. Φιλόλογοι καὶ ἀρχαιολόγοι φραγκικῶν ἐμμονῶν νὰ ἐκδιωχθοῦν βιαίως πρὸς τὰ σχολεῖα τῆς Δύσεως. Ῥωμηοσύνη, πάρε ἐπιτέλους τὸ μέλλον στὰ χέρια σου!

Δημήτρης Κιτσίκης                                             6 Σεπτεμβρίου 2017