Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Sep 14, 2018

442 - Ἡ Ἱστορία δικαιώνει τὸν Χίτλερ



442 - Ἡ Ἱστορία δικαιώνει τὸν Χίτλερ

α) Ἡ Ἱστορία δὲν δίδει ὑστεροφημία σὲ στάσεις ἠθικῆς, διότι ἡ ἠθικὴ δὲν εἶναι σταθερὴ ἀξία ἀλλὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἑκάστοτε κοινωνία. Διαφορετικὴ κοινωνία, διαφορετικὴ ἠθική. Χθὲς κατεδικάζετο ὡς ἀνήθικος ὁ γάμος τῶν ὁμοφυλοφίλων. Σήμερα θεωρεῖται ἠθικὴ στάσι διότι βασίζεται στὸν σεβασμὸ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ἡ ἠθικὴ συνδέεται ἄμεσα μὲ τὴν ὑποκρισία ἐφ’ὅσον συμφέρει τὸν ἄνθρωπο νὰ προσαρμόζεται  στοὺς κανόνες τῆς κοινωνίας. Ὁ ὁ ἱερεὺς Ταρτοῦφος σὲ σκήνη τοῦ Μολιέρου πετᾷ τὸ μαντήλι του ἐπάνω στὰ γυμνὰ στήθη διπλανῆς κυρίας ποὺ ὀρέγεται, λέγοντας: «Καλύψατε αὐτὸ τὸ στῆθος ποὺ ἀδυνατῶ νὰ κοιτάξω!»

Οἱ Ἀγγλοσάξωνες εἰδικά, μέσῳ τοῦ προτεσταντισμοῦ ἔχουν ἐξαπλώσει τὴν ὑποκρισία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων σὲ ὅλον τὸν πλανήτη. Ὁ Χίτλερ φέρεται νὰ εἶχε εἰπῆ, «ὅταν ἀκούω γιὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα τραβάω τὸ πιστόλι μου!» ἐννοῶντας ὅτι δὲν ἄντεχε τὴν ὑποκρισία. Ἡ Ὀρθοδοξία, σὲ ἀντίθεσι μὲ τὰ κοινῶς λεγόμενα, δὲν βασίζεται στὴν ἠθική, ἀλλὰ στὴν πίστι. Καὶ ὁ ἄθεος δύναται νὰ εἶναι ἠθικός.

β) Τὸ ἔγκλημα εἶναι τὸ ψωμοτύρι τῆς Ἱστορίας ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς πτώσεως ἀπὸ τὸν Παράδεισο. Συνεπῶς δὲν δύναται νὰ ἀξιολογήσῃ κανεὶς  ἕναν Χίτλερ, ἕναν Στάλιν, ἕναν Μάο, ἤ οἱονδήποτε ἡγέτη δημοκρατικοῦ κράτους ὅπως τοῦ Καναδᾶ, βάσει ἠθικῶν ἀξιῶν, ἐφ’ὅσον ὁ τελευταῖος στέλνει τὰ παιδιά του στὸ Ἀφγανιστὰν νὰ σφάζουν τοὺς γηγενεῖς στὸ ὄνομα τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ὁ ἀριθμὸς τῶν θυμάτων δὲν παίζει ῥόλο στὴν ἀποτίμησι τοῦ μεγέθους τοῦ ἐγκλήματος. Ἄς ποῦμε ὅτι ὁ Χίτλερ ἐθανάτωσε δέκα ἑκατομμύρια, ὁ Στάλιν 20,  ὁ Μάο 60 καὶ οἱ δυτικοὶ ἀποικιοκράτες-ἰμπεριαλιστὲς 400 ἑκατομμύρια: ποιοτικὰ καὶ ὄχι ποσοτικά, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ σφάζῃς ἕναν καὶ μοναδικὸ ἄνθρωπο εἶσαι ἐξ ἴσου ἐγκληματίας.

γ) Τὸ ἦθος καὶ ὄχι ἡ ἠθική, ἔχει μεγαλύτερη ἀξία, διότι εἶναι αἰωνίως συνδεδεμένο μὲ τὸ πρόσωπο καὶ ὄχι μὲ τὴν μεταβάλουσα κοινωνία. Ὁ Σπαρτιάτης εἶχε πρωτίστως ἦθος, αὐτὸ ποὺ οἱ χιτλερικοὶ ὠνόμαζαν τιμὴ καὶ οἱ Ἕλληνες φιλότιμο.

δ) Ἡ Ἱστορία εἶναι ἄδικη στὸ σήμερα μὲ τοὺς δημιουργούς (πολιτικούς, καλλιτέχνες, φιλοσόφους) καὶ πάντα δίκαιη στὸ αὔριο, στὴν μεταθανάτιο ὑστεροφημία. Ὁ μέτριος θὰ γίνη γνωστὸς ὅσο ζῇ καὶ θὰ ξεχασθῇ μετὰ θάνατον, σὲ ἀντίθεσι μὲ τὸν δημιουργό.

ε) Ὁ Χίτλερ ξαναζεῖ σήμερα, περισσότερο ἀπὸ τὸν Στάλιν. Ἡ ἑλληνίδα  φιλόσοφος Σάβιτρι Ντέβι, ὡς μεγαλοφυὴς δημιουργὸς ἀπὸ τὴν Ἰνδία, στὴν ἀνακοίνωσι τοῦ θανάτου τοῦ Χίτλερ, τὸ 1945, διεκήρυξε πὼς ὑπῆρξε ἡ μετενσάρκωσι τοῦ θεοῦ Βίσνου. Ὁ γάλλος μεγαλοφυὴς πολιτικὸς στρατηγὸς ντὲ Γκώλ, στὴν ἀνακοίνωσι τῆς αὐτοκτονίας τοῦ Χίτλερ, τὸν παρωμοίωσε μὲ Ἄτλαντα ποὺ ἔφερε στοὺς ὤμους του τὸν πλανήτη.

στ) Παρὰ τὴν γενικὴ καταδίκη του ὡς τέρατος, ὁ Χίτλερ σήμερα, 73 χρόνια μετὰ τὴν ἐξαφάνισί του, γίνεται κέντρο λατρείας αὐξανομένου ἀριθμοῦ νέων, σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη καὶ τὸν κόσμο. Ἐπιμένω: τῶν νέων καὶ οὐχὶ τῶν νοσταλγῶν τοῦ παρελθόντος. Οἱ δὲ φιλελεύθεροι σοσιαλδημοκράτες ἀστοὶ τῶν Βρυξελλῶν ὑπερθεματίζουν τὴν ἐπαναστατικότητα τοῦ Χίτλερ ὡς κολοσσοῦ, λέγοντας ὅτι δὲν ἐπανεμφανίσθηκε ἀκόμη ἕνας Χίτλερ ἀλλὰ μόνον μερικοὶ μικροὶ Μουσσολίνιδες.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             14 Σεπτεμβρίου 2018





7 comments:

  1. Ἡ γοητεία ποὺ ἀσκεῖ ὁ Χίτλερ εἶναι τεράστια καὶ εἶναι μεταξὺ ἄλλων σεξουαλικἠ καὶ ὁμοερωτική. Ὁ Μάρλον Μπράντο μπροστὰ στὸν Χίτλερ δὲν πιάνει μία, εἶναι σὰν δεσποινὶς Τσιγκολελέτα.

    ReplyDelete
  2. ...οἰ νέοι ποὺ θαυμάζουν τὸν Χίτλερ καὶ γοητεύονται ἀπὀ αὐτὸν εἶναι κωλόγεροι. Αὐτὸ ποὺ τοὺς γοητεύει εἶναι ὁ μισθὸς ποὺ ἐλάμβανε ὁ Χίτλερ καὶ ἡ τρυφηλὴ ζωὴ ποὺ ἔκανε ὡς πριμαντόνα. Ὅπως τὸν Μπράντο τὀν χρηματοδοτοῦσε τὸ Χόλυγουντ ἔτσι τὸν Χίτλερ τὸν χρηματοδοτοῦσε, αὐτὸν καὶ τὸ κόμμα του, τὀ γερμανικὀ βιομηχανικὀ κεφάλαιο. Τὀ τελευταῖο εἶναι ποὺ ἐπεξεργάστηκε τὴν κατάλυση τῆς δημοκρατίας τῆς Βαϊμάρης. Ἡ ἐμμονὴ τῶν Κιτσίκη καἰ Στέρνχελ, νὰ ἀπομονώνουν τὶς φασιστικὲς ἱδέες ἀπὸ τὴν ὕλη, εἶναι προβληματική, διότι ὁ φασισμὀς καἰ ὁ ναζισμὀς εἶναι ὑλιστικὰ κινήματα. Ἡ ἰδιαιτερότητα τοῦ ναζισμοῦ δὲν ὀφείλεται ὅπως λένε διάφοροι στὀ ἀντισημτικὀ παρελθὀν τῆς Γερμανίας (ὁ Λούθηρος εἶχε γράψηι στὀ τέλος τῆς ζωῆς του μιὰ φονικὴ ἀντισημιτικὴ πραγματεία) ἀλλὰ σὲ μιὰ χρήση τοῦ ἀντισημιτισμοῦ. Αὐτὴ ἡ χρήση ἔγινε ἀπὀ τὰ γκόλντεν μπόυζ τοῦ ἀνταγωνιστικοῦ γερμανικοῦ βιομηχανικοῦ κεφαλαίου, νέους τεχνοκράτες, αὑτοὶ εἶναι οἱ γεροντονέοι τοῦ φασισμοῦ. Αὐτοὶ εἶναι ποὺ προώθησαν, ὅπως καὶ σήμερα προωθοῦν, μιὰ δαρβινιστικὴ φιλοσοφία θανάτου συνυφασμένη μὲ τὴν τεχνολογικὴ καινοτομία. Παρόμοια, σήμερα, εἶναι τὰ γκόλντεν μπόυζ τοῦ χρηματιστηριακοῦ κεφαλαίου καὶ οἱ ἐγκέφαλοι ποὺ σχεδίασαν τἰς δολοφονικὲς ἐπιθέσεις ἀνὰ τὸν κόσμο, τῆς 11ης Σεπτεμβρίου περιλαμβανομένης. Παρόμοιοι καινοτόμοι ἐγκέφαλοι βρίσκονται πίσω ἀπὀ τἠν δήλωση τοῦ Τσίπρα νὰ ἐξοντώσουμε τἠν ζωἠ ἀνάξια ζωῆς.

    Ἡ κεντρικὴ ἰδέα πίσω ἀπὀ τὀν φασισμό τὀτε καἰ σήμερα εἶναι ὅτι δύναται ὁ κόσμος νἀ κυβερνηθῆι χωρἰς κοινοβούλιο ὅπως κυβερνᾶται μιὰ βιομηχανικἠ ἐπιχείρηση, ἀπὀ τεχνοκράτες, ποὐ κινοῦνται μἐ τἠν σειρά τους ἀπὀ τὀ πνεῦμα τῆς τεχνικῆς. Τὀ προλετριᾶτο εἶναι κομπάρσοι καἰ ὁ νο1 ἐχθρὀς εἶναι οἱ ἀπεργοἰ, αὑτοὶ ποὺ δὲν ὑπακοὐν στἀ κελεύσματα τῆς ἐξουσίας. Αὐτὴ ἡ ἐξουσία στηρίζεται σὲ μιὰ ψευδοπυθαγόρειο μεταφυσικὴ αὐτονομία τῆς τεχνικῆς καινοτομίας, γιὰ τὴν ὁποία ἀξίζει νὰ θυσιαστῆι ἀλήθεια καὶ ζωή, καὶ ἡ ὁποία δὲν εἶναι παρὰ ἡ λατρεία τοῦ χρήματος μεταμφιεσμένη σ[ε τεχνομανία. Αὐτὴν τὴν λατρεία ὁ Κιτσίκης μᾶς τὴν πουλάει γιὰ ἐπαναστατικὀ κίνημα ἀπὀ τἀ κάτω, καἰ μᾶς πουλάει τὸν ἠθοποιὸ ποὺ παίζει τὸν Κάιζερ γιὰ ἐλέω Θεοῦ Μονάρχη. Μᾶς πουλάει ὁ Κιτσίκης ὅτι ἕνας τεράστιος ὑλικὸς μηχανισμός, ποὐ ἐξόπλιζε τὀν καλύτερο στρατὀ στὀν κόσμο, ἐκινεῖτο ἀπὀ τὀ ντοματόζουμο ποὺ περιείχετο στὀ κρανίο τοῦ Χϊτλερ. Τὀ ἀνάποδο συνέβαινε, ὀ τεράστιος αὐτὸς μηχανισμὀς ἔψαχνε γιὰ διέξοδο ἀπὀ τἠν οἰκονομικὴ κρίση καὶ τὴν βρῆκε στὀν μεγαλύτερο ἠθοποιὸ τῆς ἀνθρώπινης ἱστορίας, τὸν Ἀδόλφο Χίτλερ.

    ReplyDelete
  3. Γιαννης ΑποστολοπουλοςSeptember 15, 2018 at 12:58 AM

    «……..ὁ Χίτλερ σήμερα, 73 χρόνια μετὰ τὴν ἐξαφάνισί του, γίνεται κέντρο λατρείας αὐξανομένου ἀριθμοῦ νέων, σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη καὶ τὸν κόσμο.»

    Η παραπάνω φράση -κατά τη γνώμη μας πάντα- είναι η ουσία όλου του άρθρου σας. Οι νέοι δεν ξέρουν που να «πάνε», αν υποθέσουμε πως οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν τον εαυτό τους, δεν διαθέτουν κριτική σκέψη και οξυδέρκεια μυαλού. Είναι διατεθειμένοι να ακολουθήσουν μεθόδους του παρελθόντος που στην πράξη κατελειξαν καταστροφικές για τους ιδίους και τους συνανθρώπους τους.

    Το επιχείρημα σας ότι το μαζικο έγκλημα είναι το ψωμοτύρι της ιστορίας δεν πρέπει να αναπαράγεται στις μέρες μας, μετά το πείραμα στο Λος Αλαμος των ΗΠΑ, 16 Ιουλίου 1945, και στις 29 Αυγούστου 1949 στο Semipalatinsk του Καζακστάν. Μάλιστα στις 30 Οκτωβρίου 1961, οι Σοβιετικοί πυροδότησαν βόμβα υδρογόνου με απόδοση 58 μεγατόνων. Η ανθρωπότητα δεν έχει πλέον την πολυτέλεια να επιδίδεται « στο έγκλημα ως το ψωμοτύρι της ιστορίας» για προφανείς λόγους καταστροφής του είδους.

    Σε αυτό το σημείο εισέρχονται οι διανοούμενοι, οι αριστοκράτες του πνεύματος και το έργο τους. Όχι αυτοί που έχουν την οξυδέρκεια, την αγχίνοια, να εκμεταλλευτούν την αδυναμία της μάζας για να την « πλάσουν» στα δικά τους πρότυπα, και προσδοκίες. Τέτοιοι « διανοούμενοι» είναι συνήθως αγύρτες.

    Οι διανοούμενοι εκείνοι που με τις γνώσεις και την σοφία τους κατoρθώνουν να εξορύξουν ανώτερα ένστικτα μέσα από τους κοινούς θνητούς και να τους βοηθήσουν σε μια αναγωγή της κριτικής τους σκέψης, λογικής, ορθής κρίσης, ήθους κοκ. Οι άνθρωποι δεν γεννιούνται με «καταστροφικά κίνητρα», τέτοιες εννοιες δεν υπάρχουν. Η βιολογική αποστολή μας είναι να διατηρούμε τη ζωή, όχι να την καταστρέφουμε.

    Υπάρχουν τέτοιοι διανοούμενοι σήμερα? Δυστυχώς η ιστορία αποδεικνύει ότι και να υπάρχουν λίγοι από τις μάζες μπορούν να τους καταλάβουν και να ανέρθουνε και οι ίδιοι πνευματικά. Αυτό είναι το δράμα ετούτου του κόσμου δυστυχώς, και η απάντηση κατά εμάς δεν είναι ούτε ο Χίτλερ ούτε ο Πολ ποτ και σίγουρα ούτε ο Βιντελα. Φιλικά, Γιάννης Αποστολοπουλος.

    ReplyDelete
  4. Δυστυχώς η ιστορία δικαιώνει τον Χίτλερ!!! Και πάλι δυστυχώς , έχει πολύ απλή εξήγηση! Η κοινωνία που ζούμε διακατέχεται από υπέρμετρη αναβλητικοτητα καθώς και από παντελή έλλειψη ανάληψης ευθυνών!! Προσωπικότητες σαν τον Χίτλερ είναι σχεδόν αναγκαίες όταν η κατάσταση φθάσει στο απροχώρητο ..., όπως και σήμερα δηλαδή. Η ορθοδοξία όντως βασίζεται στην πίστη , αλλά όπως έχω γράψει και παλαιότερα , ο πιστός εκλαμβάνει την δυσκολία ως τιμωρία και κάπου εκει χάνει την πίστη του!!! Επομένως, αυτό που απομένει είναι να μπορέσει ο άνθρωπος να διακατέχεται από αρετές όπως το ήθος, η εντιμότητα, η αποφασιστικότητα , η πειθαρχία κτλ κτλ. Ετσι , παράλληλα με προσευχή και νηστεία ίσως καταφέρει να επιβιώσει στους αιώνες των αιώνων.

    ReplyDelete
  5. Ναὶ , σύμφωνοι, τὸ ἔγκλημα εἶναι τὸ ψωμοτύρι τῆς ἱστορίας. Ὅμως αὐτὸ, ὡς καθαρὰ δυτικὴ ἄποψη, εἶναι ἡ μισὴ ἀλήθεια. Ψωμοτύρι τῆς ἱστορίας εἶναι καὶ τὸ μὴ-ἔγκλημα. Ψωμοτύρι τῆς ἱστορίας εἶναι κυρίως οἱ Ἰδέες. Ψωμοτύρι τῆς ἱστορίας εἶναι καὶ ἡ οὐσιαστικὴ "ἀνυπαρξία" ἰδεῶν ( δηλαδὴ οἱ προβληματικὲς δυτικὲς ἰδέες ὅπως ὁ φιλελευθερισμὸς, ὁ φασισμὸς, τὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα...), δηλαδὴ ἡ ἀπουσία συνείδησης καὶ ἐπαφῆς μὲ τὴν φύση τῶν πραγμάτων, ποὺ ὁδηγεῖ στὸ χάος καὶ τὴν καταστροφὴ...

    Τὸ τὶ λατρεύουν οἱ νέοι εἶναι ἰδίας ποιότητος καὶ ἄκρως παραπλανητικὸ φαινόμενο, ἀνάλογο μὲ τὴν ἠθικὴ ἀξιολόγηση τῆς ἱστορίας. Οἱ νέοι ἄλλοτε λατρεύουν τὴν Μαντόνα, ἄλλοτε τὸν Στὴβ Τζὸμπς ἤ τὸν Κριστιάνο Ρονάλντο. Ἄλλοτε λατρεύουν τὸν Ἔλβις, τὸν Τζίμ Μόρισσον ἤ τὸν Χίτλερ. Κάποιοι ἔχουν φτάσει σὲ τόσο ὑψηλὸ ἐπίπεδο λατρείας ποὺ θεωροῦν ὅτι οἱ 3 τελευταῖοι εἶναι ἀκόμα ζωντανοὶ...

    Αὐτὸς ποὺ λατρεύει τὸ ὁτιδήποτε εἶναι μὴ συνειδητὸς. Ἡ λατρεία τῆς ἠθικῆς δὲν διαφέρει οὐσιωδῶς ἀπὸ τὴν λατρεία του Χίτλερ ἤ τὴν λατρεία τοῦ εὐρωνομίσματος. Λατρεία εἶναι καὶ ἡ ἐμμονὴ στὴν ἀθεΐα. Δὲν δίνουμε ἰδιαίτερη ἀξία στὸ τὶ λατρεύουν οἱ ὅποιοι νέοι. Μᾶς ἐνδιαφέρουν οἱ ἄνθρωποι ποὺ πιστεύουν, καὶ ὄχι οἱ ἄνθρωποι ποὺ λατρεύουν.

    ΣΥΓΚΙΝΗΣΗ ΜΕΝ-ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΔΕ. Ὁ διαχωρισμὸς αὺτῶν τῶν δύο εἶναι θάνατος...


    ReplyDelete
  6. Ἡ κριτική μου στοὺς Στέρνχελ-Κιτσίκη εἶναι ἡ ἑξῆς. Ὅτι βλέπουν καὶ οἱ δύο τους τὸν φασισμὀ σὰν Ἀντιδιαφωτισμό, ἐνῶι ἐγὼ τὸν βλέπω σὰν παρωξυμμένο Διαφωτισμό. Ὁ μὲν Στέρνχελλ τὸν ξεκινάει ἀπὀ τὀν Σορἐλ κ.ἄ μετὰ τὴν Κομμούνα τῶν Παρισίων, ὁ δὲ Κιτσίκης τὀν πάει πίσω στὸν Ῥουσσῶ. « Oταν ἀκούω γιὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα τραβάω τὸ πιστόλι μου!» τὶ πιὸ ἀντι-διαφωτιστικὸ ἀπὸ αὐτό;

    Τὸ λάθος τους εἶναι, πάντοτε κατὰ τὴν γνώμη μου καὶ τὰ ὅσα ξεφύλλισα, ὅτι ταυτίζουν τὸν Διαφωτισμὀ μὲ ἕνα ἠθικὸ πρόταγμα ποὐ ἐξυπηρετεῖ - κατὰ τοὺς φασίστες καὶ τοὺς προδρόμους τους ἴσως - τὰ συμφέροντα τῆς ἀστικῆς τάξης. Ὁ Διαφωτισμὀς ὅμως ΔΕΝ εἶναι αὐτό. Ὁ Διαφωτισμὀς εἶναι δύο πράγματα ἀντιφατικά, καὶ ἡ ἀντίφασή τους εἶναι ἡ ἴδια μὲ αὐτὴ τοῦ χιτλερικοῦ καὶ ὅποιου παρόμοιου ἀντικοινοβουλευτικοῦ καθεστῶτος, ὅπως αὐτοῦ ποὺ ἐλπίζω νὰ μὴν προετοιμάζει ὁ ἀξιότιμος Πρωθυπουργός μας κος Ἁλέξης Τσίπρας.

    Ὁ Διαφωτισμὀς στἠν περίπτωση τῆς Ἑλληνικῆς Ἐπανάστασης - ἡ ὁποία εἶναι πολὺ πιὸ διαφωτιστικὴ ἀπὀ τἠν Ἀμερικανική - μιὰ καὶ ἀποικίες ὑπῆρχαν, Ἑλλάδα ὅμως ὄχι - εἶναι ἡ ψεύτικη ἀμφισβήτηση τῆς μετὰ θάνατον ζωῆς. Ἡ πραγματικὴ ἀμφισβήτηση ἔχει μεγάλο παρελθόν, ΔΕΝ ταυτίζεται μἐ τὀν ὑλισμό, καὶ ξεκινάει στἀ χώματά μας ἀπὀ τἠν κριτικὴ ποὐ ἔκαναν ὁ Ἡράκλειτος καἰ ὀ Ξενοφάνης στὀν Ὅμηρο.

    Ἡ Πατρικὴ Διδασκαλία στἠν ὁποία ἐπιτέθηκε ὁ Κοραῆς ἔγραφε ὅτι ὁ Χριστὀς μᾶς εἶπε νὰ ΥΠΟΜΕΝΟΥΜΕ σἐ αὐτὴν τἠν ζωἠ ΓΙΑ ΝΑ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ ΤΗΝ ΑΙΩΝΙΑ ΖΩΗ. Ἡ Ἑλληνικὴ Ἐπανάσταση ἦταν διαφωτιστικὴ διότι στἠν θέση τῆς μετὰ θάνατον ζωῆς τοῦ Πάριου προσπαθεῖ νὰ βάληι κάτι ἄλλο, μυστηριῶδες τὀ τί. Αὐτὸ τὸ μυστηριῶδες εἶναι ἡ μεταφυσικὴ τοῦ φασισμοῦ, κατἀ τἠν γνώμη μου.

    Ἑκ πρώτης ὅψεως, ὁ ναζισμὀς ὅπως περιγράφεται στἠν ἀνάρτηση δἐχεται τόν... κολλαμπορασιονίστα Πάριο. Δέχεται τἠν μετἀ θάνατον ζωὴ τοῦ Πάριου. Ὁ Χίτλερ πρἰν αὐτοκτονήσηι φροντίζει γιὰ τὴν ὑστεροφημία του. Καὶ γιὰ τὴν τύχη τοῦ πτώματός του καὶ τῆς συντρόφου του. Δὲν θὰ μὲ ἐξέπληττε ἄν πράγματι εἶχε φυγαδευτῆι στὴν Ἀργεντινή. Καὶ γιατί;

    Διότι ἡ ΕΦΑΡΜΟΓΗ μιᾶς ἰδεολογίας, τοῦ Διαφωτισμοῦ, ποὺ ἀμφισβητεῖ τὴν μετὰ θάνατον ζωή, φτιάχνει τὀ παράδοξο μιᾶς μετὰ θάνατον ζωῆς ποὐ εἶναι "νὰ ζῇις τὴν στιγμή". Αὐτὸ εἶναι ΘΕΑΤΡΙΚΟ αἵτημα καὶ εἶναι τὸ Α καὶ τὸ Ω τοῦ ἠθοποιοῦ τοῦ Διαφωτισμοῦ, δηλ. τοῦ Χίτλερ. Ἁντί νὰ πῆι σὰν τὸν Πάριο, νὰ κάτσω νὰ μὲ γ... γιὰ νὰ ἁγιάσω, λέει, θὰ τὸ παίξω ὅτι ἀνὰ πάσα στιγμὴ θὰ εἶμαι ἔτοιμος νὰ πεθάνω γιὰ τὴν Πατρίδα.

    Τί κάνει ὅμως; Ἱσχυρίζεται ὅτι ΒΛΕΠΕΙ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ ΤΟΥ ΑΠΕΞΩ, σαν Σαμάνος, ποὐ ἡ ψυχή του ἔχει φύγηι ἀπὀ τὀ κορμί του. Σὰν τὀν ήθοποιὸ τοῦ Ντιντερό (βλ. τὀ παράδοξο μὲ τὸν ἠθοποιό). ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΓΝΩΡΙΖΕΙ ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΜΕΤΑ ΤΟΝ ΘΑΝΑΤΟ. Ἕτσι κολλάει ἡ νεολαία. ΣΟῦ λέει, εἶναι Σαμάνος, ἔχει ξεπεράσηι αὐτὸ ποὺ ἐγὼ τρέμω. Εἶναι θεός! Τὀ λάθος τῆς νεολαίας εἶναι ὅτι δὲν ΔΥΝΑΤΑΙ νὰ ξέρει ὁ Χίτλερ, ὀ Ὅμηρος, ὁ Κιτσίκης, τἠν μετἀ θάνατον ζωή. Κι ἄς ἔχουν δῆι νὰ πεθαίνουν τρισεκατομμύρια. Διότι ΤΩΡΑ ΖΟΥΜΕ. Ὁ θάνατος ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ. Ἡ κίνηση ἀπὀ τἠν ζωὴ στὸν θάνατο εἶναι ἑναῖα, καἰ ὁ ήθοποιός, δηλαδὴ ὁ Διαφωτισμός, δηλαδὴ ὁ Χϊτλερ, τὴν σπάει.

    ReplyDelete
  7. Μα γιατί να μιλάμε για τον χίτλερ όταν υπάρχει ο Χριστός;

    ReplyDelete