Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Στὸ παρὸν ἱστολόγιο ἀπαγορεύεται ῥητῶς ἡ ἔκφρασις ἀπὸ τοὺς σχολιαστὲς ἀντικομμουνισμοῦ ἤ ἀντιφασισμοῦ

Ἔλλειψις σεβασμοῦ θεωρεῖται ἀνάρτησις σχολιασμοῦ ὡς ἀνωνύμου ἤ unknown. Ἐσεῖς θὰἀπαντούσατε στὸ τηλέφωνο σὲ κάποιον ποὺ θὰ ἠρνεῖτο νὰ δὠσῃ τὸ ὄνομά του;
Showing posts with label φιλόλογοι. Show all posts
Showing posts with label φιλόλογοι. Show all posts

Oct 8, 2018

450 - Πλήθων, ὁ ἐπινοητὴς τῆς Δύσεως: Φόρος τιμῆς Ἑλλήνων μασόνων




https://www.youtube.com/watch?v=B10LZ-KQebw&t=132s
Ὁμιλία Δ.Κιτσίκη γιὰ τὸν Πλήθωνα, Σπάρτη, 2018

450 - Πλήθων,  ὁ ἐπινοητὴς τῆς Δύσεως:  Φόρος τιμῆς
                           Ἑλλήνων μασόνων

Πενῆντα χρόνια προτοῦ ὁ Χριστόφορος Κολόμβος μεταφέρη τὴν Εὐρώπη στὴν Ἀμερική, ὁ Πλήθων  μετέφερε τὸν ἑλληνισμὸ στὴν Εὐρώπη, δημιουργῶντας τὴν Δύσι ὡς τρίτο πολιτισμό, μετὰ τὸν κινεζικὸ καὶ τὸν ἑλληνικό.Ἡ πλανητικὴ αὐτὴ ἐμβέλεια τοῦ Πλήθωνος ἠγνοήθη, ἰδίως ἀπὸ τοὺς Ἕλληνες. Ἐγώ, σὲ ἄρθρο μου στὸ Τρίτο Μάτι, τεῦχος 103, Μαΐου 2002, σ.48-51, ποὺ ἔφερε τὸν τίτλο «Πλήθων, ὁ δημιουργὸς τοῦ δυτικοῦ πολιτισμοῦ», ὑπεγράμμισα ὅτι ὁ Ἕλλην δωδεκαθεϊστὴς φιλόσοφος ὑπῆρξε μὲ τὴν «φρατρία τῶν Ἑλλήνων» καὶ ὁ πρόδρομος τῆς δυτικῆς μασονίας.

Παρὰ ταῦτα, στὴν Ἑλλάδα, τὸ κοινό, μεγαλωμένο μέσα στὴν παιδεία τῶν ἑλληνικῶν σχολείων ποὺ εὑρίσκεται, διακόσια χρόνια τώρα στὰ χέρια ἀμορφώτων ἐκπαιδευτικῶν φιλολόγων, οἱ ὁποῖοι μέσῳ προπαγανδιστικῶν ἐθνικιστικῶν συγγραμμάτων ἐνσταλλάζουν στὸ μυαλὸ καὶ τὴν καρδιὰ τῶν ἑλληνοπαίδων τὸ μῖσος τοῦ ἄλλου, διακινῶντας τοὺς  μύθους τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικισμοῦ, παρουσιάζουν ἑβραίους καὶ μασόνους ὡς τοὺς ὑπερτάτους ἐχθροὺς τοῦ γένους μας, ἀποσιωπῶντας ὅτι ἡ Φιλικὴ Ἑταιρεία ἦταν μασονικῆς ἐμπνεύσεως.

Ἔχω μετὰ φορτικότητος δηλώσει ὅτι παρὰ τὴν ἄρνησί μου νὰ ἀποδεχθῶ τὶς ἐπανειλημμένες προσκλήσεις ποὺ μοῦ ἀπηύθυναν οἱ μασονικὲς στοὲς νὰ προσχωρήσω στὴν μασονία -ἀπαντῶντας ὅτι ὡς πιστὸς ὀρθόδοξος χριστιανὸς δὲν δύναμαι νὰ ἔχω καὶ δεύτερη θρησκεία, τὴν μασονική- ἐκτιμῶ καὶ σέβομαι τὸν ἐλευθεροτεκτονισμό, πόσω μᾶλλον ποὺ εἶναι ἑλληνικῆς πληθωνικῆς προελεύσεως.

Ἡ ἑλληνικὴ Βικιπαιδεία σωστὰ ἐπισημαίνει τὰ ἑξῆς: «Ὁ τεκτονισμὸς εἰσῆλθε στὸν ἑλληνικό χῶρο [στὴν ἀρχὴ τοῦ ΙΘ’αἰῶνος] ἀπὸ τὰ Ἑπτάνησα, τὴν ἐποχὴ ποὺ ἦταν ὑπὸ γαλλικὴ καὶ ἀγγλικὴ κατοχή, καὶ συγκεκριμένα ἀπὸ τὶς νήσους Κέρκυρα καὶ Ζάκυνθο, τὶς ὁποῖες οἱ πολέμιοι τῆς ὀργάνωσης ἀποκαλοῦν ἕως σήμερα «κερκόπορτες» τοῦ μασονισμοῦ».Ἀλλὰ αὐτὸ ποὺ ἀγνοεῖ τὸ ἑλληνικὸ κοινὸ εἶναι ὅτι ἡ μασονία ἁπλῶς ἐπανῆλθε στὴν Ἑλλάδα, 400 χρόνια ἀφοῦ ἐδημιουργήθη ἀπὸ τὸν Πλήθωνα ποὺ τὸν ἐξήγαγε στὴν Δύσι, ἱδρύοντας μέσῳ αὐτοῦ τὸν δυτικὸ πολιτισμό.

Παραθέτω παρακάτω ἀποσπάσματα σχετικῆς ὁμιλίας Θεσσαλονικέως σεβασμίου μασονικῆς στοᾶς, κυρίου Δραγούμη Δραγούμη,  1ης Νοεμβρίου 2006, μὲ τίτλο, «Ἡ Ἀδελφότης τοῦ Μυστρᾶ», ποὺ εἶχα δημοσιεύσει στὸ τριμηνιαῖο περιοδικό μου, Ἐνδιάμεση Περιοχή (τεῦχος 45, Φθινόπωρο 2007. Δημήτρης Κιτσίκης. 8 Ὀκτωβρίου 2018.

Τὸ ἔτος 1984, είς κοινὰς ἐργασίας τῶν ἕξι Στοῶν τῆς Ἀνατολῆς μας, ὑπὸ τὴν προεδρίαν τοῦ Πλήθωνος καὶ σεβάσμιον τὸν διάδοχόν μου, ἀδελφὸν Δημήτριον Ἀργύρην, εἰς ὁμιλίαν μου μὲ τὸν ἴδιον τίτλον, ἔλεγα: μὲ τὴν παροῦσαν ὁμιλίαν καθὼς καὶ ἄλλας, ποὺ θὰ ἔχουν τὴν εὐκαιρίαν ἀδελφοὶ τοῦ Πλήθωνος Γεμιστοῦ νὰ πραγματοποιήσουν εἰς τὸ μέλλον, θὰ ἠμπορέσωμεν νὰ ὑπογραμμίσωμεν τί ὀφείλομεν εἰς τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος μὲ μόχθον πολὺν έστάθη ἀλύγιστος ἱεροφάντης τῆς Ἑλληνικῆς Ἰδέας, εἰς πεῖσμα τῶν Βυζαντινῶν καὶ τῶν ξένων, καὶ νὰ τονίσωμεν ποία εἶναι ἡ ὀφειλή μας ὡς μελῶν τοῦ νεωτέρου εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ, εἰς τὸν ἄνθρωπον, ὁ ὁποῖος ἔθραυσε τὸ φράγμα τῆς μεσαιωνικῆς ἀριστοτελικῆς «αὐθεντίας», διὰ νὰ ἀνοίξη τοὺς δρόμους τῆς ἐλευθέρας πλατωνικῆς διαλεκτικῆς καὶ τῶν ἐρευνητι- κῶν μέσων διὰ τῶν ὁποίων θὰ ἐλθη εἰς τὸ φῶς καὶ θὰ ὁλοκληρωθῆ τὸ θαῦμα τῆς πνευματικῆς Ἀναγεννήσεως.

Σὲ αὐτὰ λοιπὸν τὰ πλαίσια ἱδρύθη, ἀνεπτύχθη καὶ διεσκορπίσθη ἡ Μυστικὴ Ἀδελφότης τοῦ Μυστρᾶ  ἤ Μυστικὴ Φρατρία ἤ Φατρία. Ἡ λέξις φρατρία ἤ κατ’ὁμοίωσιν φατρία, εἶναι ἀρχαιοελληνικὴ καὶ σημαίνει ἀδελφότης. Ὁ Πλήθων εὐεργέτησε τὴν Ἑλλάδα καὶ εἰδικώτερα τὴν Πελοπόννησον, ἀλλὰ ἀγαπήθηκε περισσότερο εἰς τὴν Δύσιν. Οἱ ἐλευθεροτέκτονες τῆς Τοσκάνης λένε ὅτι «ἡ Πλατωνικὴ Ἀκαδημία ἦταν μία ἑταιρία μὲ τεκτονικὸ χαρακτῆρα, εἰς δὲ τὴν αἴθουσαν ὅπου συνεδρίαζον εὕρισκε κανεὶς πολλὰ τεκτονικὰ σύμβολα». Ἐκτὸς Κωνσταντινουπόλεως, μία ἦτο ἡ πηγὴ τοῦ φωτός, ὁ Μυστρᾶς, καὶ ἀκτῖνες αὐτοῦ οἱ μυστικοὶ ἑταῖροι τοῦ Γεμιστοῦ. Διονυσιακοὶ Ἐργάτες, γνωστικοί, μῦστες τοῦ Μυστρᾶ, πατέρες τοῦ Κόμο, Ῥοδόσταυροι, συντεχνίες τῶν Καθεδρικῶν Ναῶν, ἀποδεδειγμένοι Τέκτονες, διὰ νὰ ἀναφέρωμε μόνον τὴν γραμμὴ  ποὺ ξεκινᾶ ἀπὸ τὸν μείζονα ἑλληνικὸ χῶρο.

Δραγούμης Δραγούμης


Nov 19, 2017

386 – Οἱ τρεῖς σὺν μία πληγἐς τοῦ Δημοσίου

Οἱ ἀκρῖδες τῆς γραφειοκρατίας ἐπὶ τῆς ἑλληνικῆς γῆς

386 – Οἱ τρεῖς σὺν μία πληγὲς τοῦ Δημοσίου

Καιρὸς ἦταν. Ἐγράφη στὶς 18 Νοεμβρίου 2017, στὸ πρωτοσέλιδο τῆς KontraNews, ποὺ στηρίζει τὴν κυβέρνηση Τσίπρα, ἡ μεγάλη ἀλήθεια:

«Οἱ τρεῖς πληγὲς τοῦ Δημοσίου: δασαρχεῖα, πολεοδομία, ἀρχαιολογία – Αὐτοὶ μπλοκάρουν τὶς ἐπενδύσεις, τὴν ἀνάπτυξη καὶ καταστρέφουν χρόνια τώρα τὶς περιουσίες μας».

Μία ζωή, ἐγὼ ὡς ἱστορικός, καθηγητὴς Πανεπιστημίου ποὺ πονᾷ τὴν κατρακυλημένη χώρα μας, ἄν καὶ δὲν τὴν χρειάζεται παρὰ μόνον ὡς μάνα, ὡς ἐξόριστος κομμουνιστὴς στὴν Ὀττάβα τοῦ Καναδᾶ, θῦμα τῆς βαρβαρότητος τῶν ἐθνικοφρόνων τοῦ ἐμφυλίου τοῦ 1946-1949, ἐπαναλαμβάνω τὴν ὕπαρξη τῶν τριῶν αὐτῶν πληγῶν τοῦ Φαραώ, τῆς ἀπιθάνου ἐγκληματικῆς ἑλληνικῆς γραφειοκρατίας, προσθέτοντας καὶ τοὺς φιλολόγους τῶν σχολείων μας ποὺ ἀκολουθῶντας τὸ ΚΚΚ, γλωσσολογικὸ Κουκλουξάν (Κόμμα Κακριδῆ Κριαρᾶ) καταστρέφουν μὲ τὴν ἐπιβολὴ τοῦ μονοτονικοῦ καὶ τῶν πεζοδρομιακῶν ἑλληνικῶν  (ἄκουσον, ἄκουσον, «νὰ γράφουμε ὅπως ὁμιλοῦμε»!) τὴν νεολαία, τὴν παιδεία καὶ τὴν θεόπνευστη ἑλληνικὴ γλῶσσα.

Ἔπι τέλους! Ἄμεση καθαίρεση δασαρχῶν, πολεοδόμων, ἀρχαιολόγων καὶ φιλολόγων! Ἀλλὰ κάτι τέτοιο δὲν ἠμπορεῖ νὰ γίνη μὲ ἀστικὴ δημοκρατία, βουλή, ἐκλογὲς καὶ ἐκλεγμένους βουλευτές, δημάρχους καὶ περιφεριάρχες, ποὺ εἶναι ἡ κοίτη της γραφειοκρατικῆς διαφθορᾶς, παρὰ μόνον μὲ λαοκρατία, δημοψηφίσματα καὶ ὁλοκληρωτικὸ κράτος.

Ναί, λαοκρατία κομμουνιστική, ἀναρχική, φασιστική. Ἡ ὅλη ἐξουσία στὰ χέρια τοῦ λαοῦ-βασιλέως ποὺ βλέπει τὸν ἑαυτό του στὸν καθρέπτη ὡς ὕψιστο ἡγέτη μὲ ἀπόλυτες ἐξουσίες, ὡς ἀδιάφθορος Σαβοναρόλα. Μόνον τότε ὁ ἑλληνισμὸς θὰ ξαναγίνη φάρος γιὰ τὴν ἀνθρωπότητα ἀφοῦ θάψῃ βαθειὰ στὴν ἀττικὴ γῆ, στὶς πλημμῦρες τῆς Μάνδρας, τοὺς σημερινοὺς πυγμαίους τῆς γραικυλικῆς γραφειοκρατίας. Κουφοντῖνες, ἐξέλθετε ἀπὸ τὶς φυλακές, τρομοκρατήσατε τοὺς Γραικύλους, κρατῶντας ὑψηλὰ τὴν σημαία τῆς ἐπαναστάσεως.

Οὔτε σύνταγμα, οὔτε νόμους, οὔτε κατσαρῖδες τῶν γραφείων ὄπισθεν τῶν ὁποίων κρύβονται οἱ μονόχνοτες κυράδες ἐσχάτως ἀπηλευθερομένες ἀπὸ τὸν δυτικοφερμένο γυναικοκτόνο φεμινισμό. Σήμερα, ὁ ἑλληνικὸς χῶρος βουλιάζει  ὑπὸ τὴν δυτικὴ ἀποικιοκρατία ποὺ μετέτρεψε τὸν ναὸ τῆς Ἀθηνᾶς σὲ ξενοδοχεῖο τῆς Εὐρώπης. 

Ὅλα ἐθυσιάσθησαν γιὰ τὴν βαρειὰ βιομηχανία τοῦ τουρισμοῦ, γιὰ τὸν ἕλληνα γκαρσόνι τῆς Εὐρώπης καὶ τὸν ἕλληνα τριτοκοσμικὸ ἰατρὸ ποὺ προσφέρει ἰατρικὸ τουρισμὸ καὶ τέλος γιὰ τὸν ἱερομόναχο ποὺ προσφέρει θρησκευτικὸ τουρισμό. Πλάτων, Ἀριστοτέλης, Μέγας Βασίλειος,  Πλήθων ποὺ ἐχάραξαν τὴν ὁδὸ  στοὺς Ἀλεξάνδρους, Κωνσταντίνους καὶ Μεδίκους, ἀντεκατεστάθησαν    μὲ σαλτιμπάγκους φιλοσόφους - οἰκονομολόγους, τῆς ῥὸζ σοσιαλδημοκρατίας, τοὺς Πουλαντζᾶ, Κονδύλη, Βαρουφάκη, Βεργόπουλο, ἀνίκανοι νὰ ἐκθρέψουν Ῥοβεσπιέρρους.

Πολύπαθη Ἑλλὰς τοῦ πλανητικοὺ ἑλληνισμοῦ, ἐσὺ ποὺ στὴ ἄκρη τοῦ γκρεμοῦ περιμένεις καρτερικὰ τὴν ἔλευση τοῦ ἥρωος. Ἀφουγκράσου! Ὁ ἥρως  καταφθάνει ὡς ἀστραπὴ ὅταν οὐδεὶς τὸν περιμένει.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 19  Νοεμβρίου 2017


Apr 15, 2017

351 – Γιατὶ ἀπέτυχε ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση τῶν ἐθνῶν



Ὁ ἐγωϊσμὸς τῶν εὐρωκρατῶν ἀπέρριψε τὸ αὐτονόητο:
Νὰ υἱοθετηθοῦν τὰ ἑλληνικὰ ὡς κοινὴ γλῶσσα τῆς Εὐρώπης


Τρίτη συνέντευξη Κιτσίκη, στὸ κεντρικὸ δελτίο εἰδήσεων τοῦ Star TV
14 Ἀπριλίου 2017




Ἔμαθα ἀργοπορημένα τὸν θάνατο τοῦ ἰρανοῦ παιδικοῦ μου φίλου καὶ μεγίστου ἠθοποιοῦ τοῦ ἰρανικοῦ κινηματογράφου,Davoud Rachidi. Μεγαλώσαμε μαζί, ἐπὶ χρόνια ἐσωτερικοὶ στὸ Lycée Lakanal (Sceaux) τῶν Παρισίων καὶ μετὰ ὡς φοιτητἐς στὴν Γενεύη. Ἐπανευρεθήκαμε στὴν Τεχεράνη, φθασμένοι πλέον, στὸ διεθνὲς στερέωμα καὶ οἱ δύο. Τὸ Ἰρὰν ὑπῆρξε γιὰ ἐμᾶς τοὺς δύο ἡ πατρὶς τοῦ Μεγαλέξανδρου, βασιλέως τῶν Περσῶν καὶ τῶν Ἑλλήνων. Ἔκτοτε, ὁ υἱός μου ὁ Ἆγις (Ἆγις Δ΄,βασιλεὺς τῆς Σπάρτης) ἐνυμφεύθη τῆν πανέμορφη Περσίδα Σεχραζάτ, ἀπὸ τὴν Τεχεράνη. Ὁ Ἑλληνισμὸς παραμορφώνεται ὅταν παραμένη στὰ στενὰ ὅρια τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν. Θέλει νὰ ἀναπνεύσῃ στὸ εὖρος τοῦ πλανήτου.Δημήτρης Κιτσίκης

Ἡ Μιλλιγιὲτ τῆς 18 Ἰουλίου 1975,περιγράφει τὴν ἀποστολὴ στὴν Τουρκία τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη γιὰ εὕρεση λύσεως τοῦ Κυπριακοῦ, γράφοντας μεταξὺ ἄλλων: "Ὁ Δημήτρης Κιτσίκης ἔφθασε πρὸ δύο ἡμερῶν στὴν Ἄγκυρα καὶ ἤρχισε ἐπαφὲς μὲ τοὺς ἀρχηγοὺς τῶν τουρκικῶν πολιτικῶν κομμάτων καὶ ἐμπειρογνωμόνων, ἐπάνω στὸ θέμα τῆς Κύπρου καὶ τῶν τουρκοελληνικῶν σχέσεων. Ἕως χθές, εἶχε συναντήσεις κατ'ἰδίαν, μὲ τὸν πρόεδρο τοῦ MHP, Τουρκές..."(Βλέπε τὸ τριμηνιαῖο περιοδικό "Ἐνδιάμεση Περιοχή",ἔτος Η΄τεῦχος 32, θέρος 2004, σελίδα 6).

Ὅταν ὁ ἱδρυτὴς τῶν Γκρίζων Λύκων, τὸ 1975, ὁ κύπριος Ἀλπαρσλὰν Τουρκὲς ἦταν ἀντιπρόεδρος τῆς τουρκικῆς κυβερνήσεως τοῦ Ντεμιρέλ, μὲ δεύτερο ἀντιπρόεδρο τὸν ἰσλαμιστὴ Ἔρμπακαν, πνευματικὸ πρόγονο τοῦ Ἔρντογαν, στὴν συζήτηση ποὺ ἐκάναμε στὸ γραφεῖο του στὴν Ἄγκυρα, ὁ Τουρκὲς αὐτὸς εἶχε ὀπίσω του ἕναν τεράστιο χάρτη τῆς Εὐρασίας ποὺ ἔδειχνε σὲ βαθὺ κόκκινο χρῶμα τὴν ἐξάπλωση τοῦ τουρκισμοῦ. Τοῦ εἶπα τότε ὅτι ἀποδεχόμην ἀπολύτως τὸν χάρτην αὐτὸν, ἁπλῶς θὰ τὸν ἐζωγράφιζα γαλανό, δηλαδὴ ἑλληνικό.

Μοῦ ἀπήντησε πὼς ὁ χάρτης αὐτὸς ἀντεπροσώπευε τὴν κοινὴ τουρκοελληνικὴ αὐτοκρατορία. Συνεπῶς, κόκκινη ἤ γαλανή, ἐπρόκειτο γιὰ τὴν ἴδια αὐτοκρατορία. Ὁ Τουρκὲς ἦταν μέγας θαυμαστὴς τοῦ Πορθητοῦ στὸν ὁποῖο ὁ Γεώργιος ὁ Τραπεζούντιος εἶχε προτείνει νὰ ἑνώσῃ τὸ Ἰσλὰμ μὲ τὴν χριστιανικὴ ὀρθοδοξία μέσῳ τοῦ ἀλεβισμοῦ.Τοῦ εἶπα ὅτι ἡ ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία θὰ πραγματοποιηθῇ μόνον μεταξὺ ἑλλήνων καὶ τούρκων ἐθνικιστῶν καὶ ὄχι μεταξὺ ἑλλήνων καὶ τούρκων κουλτουριαραίων. Τὸ ἀποτέλεσμα τῆς συνομιλίας μου αὐτῆς τὴν μετέφερα σὲ ἄρθρο ποὺ ἔγραψα τότε, τὸ 1975, στὴν ἐφημερίδα "Ἑστία", ἀλλὰ ποῦ νὰ πιάσῃ τὸ νόημά του ὁ πιθηκάνθρωπος Γραικύλος.
Δημήτρης Κιτσίκης


FACEBOOK
19 April 2017
One remembers that less than a year ago, both Washington and Moscow wanted to topple Erdoğan from power and even assassinate him. Today, both Trump and Putin congratulated Erdoğan for his victory over the Turkish referendum, along with the congratulations of anti-Brussels European Leaders (Orban,Lukashenko etc). This means that while the European Union is moribund, loosing all respectability from the peoples of the world, Erdoğan's Turkey has rallied the two allied Great Powers of USA and Russia and has become the Pivot of the Aegean Sea. It is time for Greece to liberate itself from the European Union`s yoke and join the geopolitical alliance of Russia-USA-Israel and Turkey. Erdoğan, the spiritual son of Fethullah Gülen, after eliminating in 2013 his spiritual father, considered dangerous for him, has put to practice Gülen`s dream of a revival of the Ottoman Empire.
Dimitri Kitsikis




351 – Γιατὶ ἀπέτυχε ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση τῶν ἐθνῶν

Ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση ἐπενοήθη τὸ 1930 ἀπὸ τὸν Ἀριστείδη Μπριὰν καὶ μετὰ τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο ἀπὸ τὸν στρατηγὸ ντὲ Γκώλ, ὡς πολιτικὴ ἕνωση μεταξὺ κρατῶν ποὺ ἦταν ἡνωμένοι ἀπὸ ἕναν κοινὸ ἑβραιοχριστιανικὸ πολιτισμό. Στὸ βιβλίο του «Les chênes qu’on abat» (Οἱ δρῦς ποὺ ξυλεύονται), 1971, ὁ André Malraux κατέγραψε τὰ παρακάτω λόγια τοῦ Στρατηγοῦ: «Ἡ Εὐρώπη, τὸ γνωρίζετε ὅσο τὸ γνωρίζω καὶ ἐγώ, θὰ ὑπάρξῃ ὡς συμφωνία μεταξὺ τῶν κρατῶν ἤ τίποτα. Συνεπῶς τίποτα. Εἴμεθα οἱ τελευταῖοι Εὔρωπαῖοι τῆς Εὐρώπης ἡ ὁποία ὑπῆρξε ἡ Χριστιανοσύνη»

Οἱ τεχνοκράτες τῶν Βρυξελλῶν ἐθυσίασαν πρὸς χάριν τῆς οἰκονομίας  ὅ,τιδήποτε ἐστερέωνε τὴν Εὐρώπη, δηλαδὴ τὸν πολιτισμό της. Καὶ ὁ πολιτισμός της ἐβασίζετο, ἀπὸ τὴν  ἐποχὴ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῆς Ῥώμης, ἐπὶ τῆς χριστιανικῆς θρησκείας καὶ τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης.

Θέλοντας νὰ ὁραματισθοῦν ὑπερβολικὰ μεγάλως οἱ τεχνοκράτες τῶν Βρυξελλῶν ἐπέβαλον στὸν Valéry Giscard d’Estaing νὰ συντάξῃ τὸ κείμενο ἑνὸς εὐρωπαϊκοῦ Συντάγματος, τὸ 2002-2003, μὲ κατεύθυνση ἀποκλειστικῶς τὴν οἰκονομία, καλύπτοντας τὸ σύνολο  τῶν χωρῶν τῆς Εὐρώπης, συμπεριλαμβανομένης καὶ τῆς Τουρκίας, ἕνα κείμενο στὸ ὁποῖο ἀπουσίαζον τὰ στοιχεῖα τῆς πολιτισμικῆς ἑνότητος τῆς Εὐρώπης: Οὕτε λέξη γιὰ τὴν χριστιανοσύνη καὶ τὴν γλῶσσα τοῦ πολιτισμοῦ της. Αὐτὸ τὸ Σύνταγμα ἀπερρίφθη μὲ τὰ δημοψηφίσματα τῆς Γαλλίας καὶ τῆς Ὁλλανδίας, τὸ 2005.

Ἐξῆντα χρόνια μετὰ τὴν συνθήκη τῆς Ῥώμης, ἱδρυτικὴ συνθήκη τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως, στὶς 24 Μαρτίου 2017, οἱ 27 χῶρες τῆς Εὐρώπης, χωρὶς τὸ Ἡνωμένο Βασίλειο, συνηντήθησαν στὸ Βατικανὸ ὑπὸ τὴν σκέπη τοῦ πάπα Φραγκίσκου, μέσα στὶς κραυγὲς ἀγανακτήσεως τοῦ προέδρου τῆς Τουρκίας Ἔρντογαν, ποὺ ἀπεκάλεσε τὴν Ἡνωμένη Εὐρώπη ἀπὸ τὴν ὁποία εἶχε ἀποκλεισθῆ, χριστιανικὴ σταυροφορία κατὰ τοῦ Ἰσλάμ. Τὴν ἴδια στιγμή, καὶ παρὰ τὴν παρουσία στὴν βατικανικὴ τελετή, τοῦ πρωθυπουργοῦ Ἀλέξη Τσίπρα, ἡ Ἑλλὰς, μητέρα τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ, ἐβυθίζετο μέσα σὲ ἕνα οἰκονομικὸ χάος χωρὶς προηγούμενο. Ἀλλὰ ἐφαίνετο πλέον ὅτι ἦτο πολὺ ἀργά. Τὸ κακὸ εἶχε συντελεσθῆ. Χωρὶς πολιτισμικὴ πυξίδα τὸ εὐρωπαϊκὸ σκάφος ἐκάθητο στὴν ξέρα.

Στὶς 28 Ἰουνίου 2016, τὸ «Monde des Blogs » ἐδημοσίευε μία ἔκκληση μὲ τίτλο «Europe : le grec comme langue officielle de l’Union européenne», τριῶν γάλλων διανοουμένων: τοὺς Pierre Berringer, ἐκδότης,  Yves Canier, καθηγητὴς κλασσικῆς φιλολογίας  καὶ Catherine Teuler, καθηγήτρια ἀγγλικῶν. Αὐτοὶ οἱ τρεῖς συνάδελφοι ὑπεστήριζαν τὴν γνωστὴ θέση τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη ποὺ ἐπαρουσιάζετο ἀνελλιπῶς ἀπὸ δεκάδες χρόνια στὰ γραπτά του, τὶς ὁμιλίες του καὶ τὴν διδασκαλία του, σὲ διάφορες γλῶσσες, μία θέση ποῦ ἐβασίζετο στὸ ἀκόλουθο σκεπτικό :

Οἱ εὐρωπαϊκοὶ θεσμοὶ δὲν εἶναι δυνατὸν νὰ συνεχίσουν νὰ λειτουργοῦν μὲ τὸ πλῆθος δεκάδων ἐπισήμων γλωσσῶν ποὺ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα τὰ ἀγγλικὰ, ἐκ τῶν πραγμάτων ἡ παγκόσμια lingua franca ἐμπορίου, νὰ ἐπιβάλλεται ὅλο καὶ περισσότερο ὡς κοινὸς γλωσσικὸς φορεὺς τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως.

Νὰ ἐπιλεχθῇ συνεπῶς, μεταξὺ τῶν εὐρωπαϊκῶν γλωσσῶν, ἐκτὸς τῶν ἀγγλικῶν, ἡ γλῶσσα ποὺ ἀντιπροσωπεύει καλύτερα τὸν εὐρωπαϊκὸ πολιτισμό, δὲν εἶναι εὔκολη ὑπόθεση. Ἄς ἀρχίσουμε μὲ τὶς γλῶσσες τῶν κυριωτέρων εὐρωπαϊκῶν χωρῶν : τὰ  γαλλικά, τὰ γερμανικά, τὰ ἰταλικά, τὰ ἱσπανικά. Καμμία ἀπὸ τὶς μεγάλες χῶρες θὰ ἐδέχετο νὰ θυσιάσῃ τὴν  γλῶσσα της πρὸς χάριν τῶν ἄλλων.

Καὶ νὰ περάσουμε στὶς γλῶσσες τῶν μικρῶν εὐρωπαϊκῶν χωρῶν, ὅπως τὰ ὁλλανδικά, τὰ δανικά, τὰ πορτογαλικὰ καὶ τὶς πολλὲς ἄλλες. Καμμία ἀπὸ τὶς χῶρες τῆς Ἑνώσεως θὰ ἐδέχετο μία ἀπὸ αὐτὲς τὶς γλῶσσες νὰ ἀντιπροσωπεύσῃ ἀπὸ μόνη της τὸ σύνολο τοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ.

Μένουν συνεπῶς οἱ δύο κλασσικὲς γλῶσσες ποὺ ἐσχημάτισαν ἐπὶ χιλιετίες τὴν τύχη τῆς Εὐρώπης: τὰ λατινικὰ καὶ τὰ ἑλληνικά. Ἡ πρώτη ἐχρησιμοποιήθη ἀπὸ ὅλη τὴν Δυτικὴ Εὐρώπη ἐπὶ αἰῶνες ὡς ζωντανὴ γλῶσσα καὶ ἀκόμη ἐπὶ τῶν ἡμερῶν μας παραμένει ἡ γλῶσσα τοῦ Βατικανοῦ. Παρὰ ταῦτα, ἀπὸ τὸν ΙΗ΄αἰῶνα τὰ λατινικὰ σταδιακὰ μετετράπησαν σὲ νεκρὴ γλῶσσα καὶ εἶναι πολὺ δύσκολο νὰ τὴν ἐπαναφέρουμε στὴν  ζωὴ γιὰ χρήση σὲ ὁλόκληρη τὴν Εὐρώπη.

Καὶ τὰ ἑλληνικά ; Ἐπὶ δύο χιλιετίες τὰ ἑλληνικὰ ὑπῆρξαν ἡ γλῶσσα ὁλοκλήρου τῆς Εὐρώπης, ὄχι μόνον τῆς Βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας ἀλλὰ καὶ τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης ἀπὸ τὸν ΙΣΤ΄αἰῶνα καί, ἀκόμη, στὸν Κ΄αἰῶνα, οἱ φοιτητὲς τῶν πανεπιστημίων τῆς Ὀξφόρδης καὶ τοῦ Κέϊμπριτζ ἐπικοινωνοῦσαν μεταξύ τους στὰ ἑλληνικά. Ἐπιπροσθέτως, σὲ ἀντίθεση μὲ τὰ λατινικά, τὰ ἑλληνικὰ παραμένουν σήμερα ζωντανὴ γλῶσσα.

Εἶναι δυνατὸν νὰ ἰσχυρισθοῦμε ὅτι ἡ υἱοθέτηση τῶν ἑλληνικῶν ὡς κοινὴ γλῶσσα τῆς Εὐρώπης θὰ ἔδιδε ἀθέμιτη πρωτιὰ σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ κράτη της καὶ συγκεκριμένα στὴν Ἑλλάδα; Ὄχι, ἐφ’ὅσον πρόκειται γιὰ μία μικρὴ χώρα ποὺ δὲν θὰ ἠδύνατο νὰ ἐπωφεληθῇ τοῦ γλωσσικοῦ προνομίου της γιὰ νὰ κυριαρχήσῃ στὴν Εὐρώπη.

Παρὰ ταῦτα, ἐὰν υἱοθετούσαμε τὰ ἑλληνικὰ ὡς κοινὴ γλῶσσα τῆς Εὐρώπης, ποία ἑλληνικὴ γλῶσσα θὰ ἐπιλέγαμε; Τὰ ἀρχαῖα, τὰ τῆς Βίβλου ( ἐφ’ὅσον ἡ Καινὴ Διαθήκη ἐγράφη ἀπ’εὐθείας στὰ ἑλληνικὰ καὶ ἐφ’ὅσον καὶ ἡ Παλαιὰ Διαθήκη μετεφράσθη, δύο αἰῶνες πρὸ Χριστοῦ, ἀπὸ τοὺς ἑβραίους σοφοὺς τοὺς ἀποκαλεσθέντες «Ἑβδομήκοντα», ἀπὸ τὰ ἑβραϊκὰ στὰ ἑλληνικά;) Ἤ τότε τὰ νεοελληνικά; Παρὰ τὸ γεγονὸς ὅτι οἱ φιλόλογοι τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου, ἐδῶ καὶ διακόσια χρόνια κυριολεκτικὰ κατέστρεψαν τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα προσπαθῶντας νὰ μιμηθοῦν τὶς γραμματικὲς καὶ συντακτικὲς μεταρρυθμίσεις τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης, τὸ πλέον συνετό, κατὰ τὴν γνώμη μας, θὰ ἦτο νὰ ἐπιλεχθοῦν τὰ ἑλληνικὰ τῶν Εὐαγγελίων, ποὺ παραμένουν ζωντανὰ μετὰ ἀπὸ δύο χιλιάδες χρόνια καὶ τὰ ὁποῖα εὑρίσκονται πολὺ κοντὰ στὰ νεοελληνικά, πόσῳ μᾶλλον ποὺ τὰ ἑλληνικὰ αὐτὰ συνδέονται μὲ τὸν κοινὸ ἑβραιοχριστιανικὸ πολιτισμὸ τῆς Εὐρώπης.

Γιὰ τὴν υἱοθέτηση τῶν ἑλληνικῶν ὡς ζωντανὴ κοινῆ γλῶσσα  τῆς Εὐρώπης καὶ γιὰ νὰ καταστῇ αὐτὸ πρακτικῶς δυνατό, πρέπει τὰ ἑλληνικὰ νὰ καθιερωθοῦν ὡς ὑποχρεωτικὴ γλῶσσα, ἀπὸ τὸ Δημοτικὸ μέχρι καὶ τὸ Πανεπιστήμιο, δίπλα στὴν μητρικὴ γλῶσσα τῆς κάθε χώρας τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως.

Ἀκόμη καὶ σήμερα, δὲν εἶναι ποτὲ ἀργά. Ἡ συνάθροιση στὸ Βατικανό, τῶν κρατῶν τῆς Εὐρώπης, παρουσίᾳ τοῦ πάπα, στὶς 24 Μαρτίου 2017, καὶ τὸ γεγονός, ποὺ ἐπεβλήθη ἐκ τῶν πραγμάτων στὴν Εὐρώπη, νὰ ἀποκλεισθῆ ἡ μουσουλμανικὴ Τουρκία, ποὺ εὑρίσκεται σήμερα ἐν μέσῳ τῶν δοκιμασιῶν τοῦ ἰσλαμικοῦ ἀπολυταρχισμοῦ, κάνει ἐφικτὴ τὴν ἀποδοχὴ τοῦ ἑβραιοχριστιανισμοῦ ὡς πολιτισμικὸ ὑπόβαθρο τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως. Ἐπὶ πλέον, ἡ ἀποχώρηση τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου μειώνει τὴν ἐπιρροὴ τῶν ἀγγλικῶν, κάμνοντας τὴν υἱοθέτηση τῶν ἑλληνικῶν ἡ πλέον εὔκολη. Ἀλλὰ διὰ τοῦτο θὰ ἐχρειάζετο μία κοινὴ θέληση ἐξόδου ἀπὸ τὶς ὑπόγειες διαβάσεις τοῦ οἰκονομισμοῦ πρὸς χάριν τῆς πολιτικῆς καὶ πολιτιστικῆς διαστάσεως.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             15 Ἀπριλίου 2017