503 - Αὐτοκρατορία καὶ ὄχι ἐθνοκράτος: Ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τοῦ ἑλληνισμοῦ εἶναι ὁ ἐθνικισμός

Ὁ ἐθνικισμὸς διχοτομεῖ. Ἡ αὐτοκρατορία ἑνώνει

503 - Αὐτοκρατορία καὶ ὄχι ἐθνοκράτος: Ὁ μεγαλύτερος ἐχθρὸς τοῦ ἑλληνισμοῦ εἶναι ὁ ἐθνικισμός

Ἡ ἐκλογὴ τοῦ μετακεμαλικοῦ Ποντίου ἕλληνος μουσουλμάνου Ἰμάμογλου στὸ ἀξίωμα τοῦ δημάρχου Κωνσταντινουπόλεως ἐχαιρετίσθη ἀπὸ τὸν ἀμαθῆ Ἕλληνα τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου, προϊὸν τοῦ εὐρωκινήτου 1821, ὡς συμφέρουσα γιὰ τὸν ἑλληνισμὸ ἐπειδὴ ἡ νίκη του σημαδεύει τὴν ἧττα τοῦ ἄλλου Ποντίου Ἕλληνος μουσουλμάνου, τοῦ Ἔρντογαν.

Μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Μακεδόνος Ἀτατοὺρκ τὸ 1938 ποὺ ἀρχή του ἦτο εἰρήνη στὴν χώρα, εἰρήνη στὸν κόσμο, ὁ μετακεμαλισμὸς ἐξηλίχθη ὑπὸ τὴν ἐπιρροὴ τοῦ Χιτλερισμοῦ, στὴν διάρκεια τοῦ πολέμου 1939-1945 σὲ σωβινιστικὸ ἐθνικισμὸ ποὺ ὁλοκλήρωσε τὴν μικρασιατικὴ καταστροφὴ τοὺ 1922 ἐξοντώνοντας τὰ ὑπολείμματα τοῦ μικρασιατικοῦ ἑλληνισμοῦ μὲ διαδοχικὲς χιτλερικοῦ τύπου ἐκκαθαρίσεις: τὸ 1941 (βαρλὶκ βεργκισί), 1955 (πογκρὸμ Κωνσταντινουπόλεως), 1964 (ἐκδιώξεις κατόπιν κυπριακοῦ), 1971(κλείσιμο τῆς Σχολῆς τῆς Χάλκης), 1974 (είσβολὴ στὴν Κύπρο), 1996 (Ἴμια).

Οἱ δύο ἐθνικισμοὶ, ὁ ἑλληνικὸς καὶ ὁ τουρκικός, συναγωνίζοντο ποῖος νὰ ἐξοντώσῃ τὸν ἄλλο, κραδαίνοντας τὴν ξενοκίνητη συνθήκη τῆς Λωζάννης ποὺ εἶχε βάλει τέλος σὲ 1600 χρόνια αὐτοκρατορίας καὶ μαχαιρώνοντας στὴ μέση τοῦ στήθους του, μὲ νέα σύνορα καὶ ἀνταλλαγὴ πληθυσμοῡ, τὸ ἑνιαῖο Αἰγαῖο εἰς βάρος Ἑλλήνων καὶ Τούρκων.

Ὅμως τὸ 2002, ἡ ἄνοδος τοῦ Ἕλληνος Ποντίου Μουσουλμάνου  Ἔρντογαν, μὲ τὴν συμπαράστασι τοῦ οἰκουμενικοῦ πατριάρχου Βαρθολομαίου, βασισμένοι καὶ οἱ δύο στὶς προηγούμενες προσπάθειες τοῦ δολοφονηθέντος τὸ 1993, Ἀρμενίου Μουσουλμάνου προέδρου Ὀζὰλ καὶ τοῦ πνευματικοῦ του πατέρα, ἑλληνωρθοδόξου Δημήτρη Κιτσίκη, ἠμφισβήτησε τὴν εὐρωπαϊκῆς ἐμπνεύσεως συνθήκη τῆς Λωζάννης  καὶ ἔθεσε σὲ ἐφαρμογὴ τὴν ἐπάνοδο στὴν δισχιλιετῆ αὐτοκρατορία, βασισμένην στὰ θρησκευτικὰ μιλλέτια καὶ τὴν ἀντίθεσί της στὸ μετακεμαλιστικὸ ἐθνικισμό.

Σὲ ἀντίθεσι μὲ τὶς ἐπιταγὲς τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάννης ἤνοιξαν καὶ πάλι ἡ ὀρθόδοξη μητρόπολις Σμύρνης καὶ πληθὼρα ὀρθοδόξων ἐκκλησιῶν  στὴν Καππαδοκία, τὴν Νίκαια καὶ τὸν Πόντο. Χέρι μὲ χέρι Βαρθολομαῖος καὶ Ἔρντογαν ἐπορεύθησαν ἀκόμη καὶ κατὰ τῆς καταστρατηγήσεως τῆς ἰδίας τῆς Συνθήκης τῆς Λωζάννης στὸ θέμα τῶν ἑλληνικῶν νήσων Ἴμβρου καὶ Τενέδου, ἀνοίγοντας καὶ πάλι τὸ ἑλληνικὸ σχολεῖο τῆς Ἴμβρου, γενέτειρας τοῦ Βαρθολομαίου. 

Οἱ μετακεμαλικοὶ στρατηγοί, φανατικοὶ ἐχθροὶ τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἐκλείσθησαν στὶς φυλακὲς καὶ ἐσυνεχίσθη ἡ δίωξίς τους μετὰ τὴν ἀπόπειρα δολοφονίας τοῦ Ἔρντογαν, τὸ 2016, ὑπὸ τὴν ἐνθάρρυνσί τους ἀπὸ τὸν σοσιαλδημοκράτη πρόεδρο σορικὸ Ὀμπάμα.

Ὁ σημερινὸς πρόεδρος Τράμβιος, μὲ τὴν ἴδια τακτικὴ ποὺ ἠκολούθησε στὶς σχέσεις του μὲ τὴν Βόρειο Κορέα καὶ τὸ Ἰράν, διστάζει νὰ θυσιάσῃ τὸν Ἔρντογαν ποὺ οἱ ἴδιοι οἱ Ἕλληνες θαυμάζουν γιὰ τὴν τόλμη του νὰ ἀμφισβητῇ τὶς Μεγάλες Δυνάμεις, διότι διερωτᾶται μὲ ποῖον ἄλλον ἀντικεμαλικὸ Τοῦρκον ἡγέτη δύναται νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ. Προσπαθεῖ νὰ τὸν χρησιμοποιήσῃ γιὰ τὴν συνομοσπονδοποίησι τῆς Κύπρου καὶ τῆς Ἑλλάδος-Τουρκίας, μὲ στόχο τὴν ἑνοποιήσι τοῦ Αἰγαίου κατὰ τῆς ῥωσσικῆς καθόδου.

Δημήτρης Κιτσίκης                              25 Ἰουνίου 2019

319 - Ἡ μικρασιατικὴ ἀκτὴ καὶ οἱ νῆσοι τοῦ Αἰγαίου: Ἀπὸ τὸν Βενιζέλο στὸν Ἔρντογαν

319 - Ἡ μικρασιατικὴ ἀκτὴ καὶ οἱ νῆσοι τοῦ Αἰγαίου: Ἀπὸ τὸν Βενιζέλο στὸν Ἔρντογαν

Ἡ Ἑλλὰς εἶναι θάλασσα περιστοιχισμένη ἀπὸ γῆ. Εἶναι τὸ Αἰγαῖο, ποὺ ὡς κλειστὴ θάλασσα, εἶναι ἀδύνατον νὰ εὐημερεύσῃ ἐν εἰρήνῃ. Συνεπῶς, ὅποιος κατέχῃ τὶς νήσους, πρέπει νὰ κατέχῃ καὶ τὶς δύο ὄχθες τῆς θαλάσσης. Ὁ Βενιζέλος ἀπέτυχε, τὸ 1919, νὰ ἑνώσῃ τὸ Αἰγαῖο καὶ τὸ 1923 ἐπῆλθε ἡ κουτσὴ συνθήκη τῆς Λωζάννης ποὺ ἀφήνει ἀκρωτηριασμένο τὸ Αἰγαῖο. Βενιζέλος καὶ Ἔρντογαν συμφωνοῦν ἀπολύτως, μὲ μόνη διαφορὰ ὅτι ὁ πρῶτος ἤθελε ἑλληνικὴ τὴν ἀνατολικὴ ἀκτὴ τῆς κλειστῆς θαλάσσης, ἐνῷ ὁ Ἔρντογαν τὴν θέλει τουρκική. Μόνον ἕνας πόλεμος ἤ μία ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία δύναται νὰ λύσῃ τὸν γρῖφο. Σὲ κάθε περίπτωση πρέπει νὰ ἑνωθῇ ὁ λαὸς ποὺ κατοικεῖ στὶς δύο ὄχθες, ποὺ ὑπῆρξε καὶ ποὺ συνεχίζει σήμερα νὰ εἶναι ἑλληνικός.

Ὁ Ἔρντογαν ἐδήλωσε: στὶς 29 Σεπτεμβρίου 2016: «Ἡ 15η Ιουλίου (ἡμέρα διεξαγωγῆς τοῦ προσφάτου πραξικοπήματος) εἶναι ἡ ἐπέτειος τοῦ δευτέρου πολέμου γιὰ τὴν Ἀνεξαρτησία τοῦ Τουρκικοῦ Ἔθνους. Καὶ ἔτσι πρέπει νὰ τὴν θυμόμαστε. Μᾶς (ἀπείλησαν) μὲ τὴν Συνθήκη τοῦ 1920 καὶ μᾶς ἔπεισαν νὰ (ἀποδεχθοῦμε) τὴν Συνθήκη τῆς Λωζάννης, τὸ 1923. Κάποιοι προσεπάθησαν νὰ μᾶς ἐξαπατήσουν, παρουσιάζοντας τὴν Λωζάννη ὡς νίκη. (Ἀλλά) στὴν Λωζάννη παραχωρήσαμε τὰ (τώρα ἑλληνικά) νησιά, ποὺ ἄν φωνάξῃς  ἀπὸ τὶς ἀκτὲς τοῦ Αἰγαίου, θὰ ἀκουσθῇς ἀπέναντι».

Ὁμοίως, Βενιζέλος στὴν ἐπίσημη ἔκθεσή του τῆς 30 Δεκεμβρίου 1918 πρὸς τὴν Συνδιάσκεψη τῆς Εἰρήνης τῶν Παρισίων ἔγραφε:

 «Ἐὰν προσθέσουμε τοὺς πληθυσμούς, σχεδὸν στὴν πλειοψηφία τους ἑλληνικούς, τῶν γειτονικῶν νήσων  Ἴμβρου, Τενέδου, Μυτιλήνης, Χίου, Σάμου, Ἰκαρίας, Ρόδου, Δωδεκανήσου καὶ Καστελλορίζου, ποὺ ἀποτελοῦν καὶ αὐτοὶ ἀπὸ γεωγραφικῆς καὶ οἰκονομικῆς ἀπόψεως τμῆμα τῆς Μικρᾶς Ἀσίας καὶ ποὺ τὸ 1912 ἀπηρτίζοντο  ἀπὸ 370.138 Ἕλληνες  καὶ 24.652 Τούρκους, ἡ ἐδαφικὴ αὐτὴ περιοχὴ περιλαμβάνει 1.188.359  Ἕλληνες καὶ 1.042.050 μουσουλμάνους, ἐπάνω ἀπὸ 110.000 Ἑβραίους, ξένους, Ἀρμενίους καὶ Βουλγάρους, γεγονὸς ποὺ ἀνατρέπει τὴν πλειοψηφία καὶ δίδει τὸ ἀπόλυτο προβάδισμα στοὺς Ἕλληνες».

Ὅμως τὸ ἐπιχείρημα τοῦ Βενιζέλου νὰ προσθέσῃ στοὺς ἀριθμοὺς τοῦ ἠπειρωτικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἐκείνους τῶν παραλιακῶν νήσων, ἐκ τῶν ὁποίων τμῆμα ἀνήκει ἤδη στὸ βασίλειο τῆς Ἑλλάδος, αἰτιολογεῖται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι ἤδη ἀπὸ τὸ 1914 οἱ Τοῦρκοι διεμαρτύροντο κατὰ τῆς ἐκχωρήσεως στὴν Ἑλλάδα τῶν νήσων Χίου καὶ Μυτιλήνης, ὑποστηρίζοντας ὅτι οἱ παραλιακὲς νῆσοι ἀπετέλουν  ἀδιάσπαστο κομμάτι τῆς ἠπειρωτικῆς ἐνδοχώρας. Ἡ ἀντιδικία αὐτὴ σηματοδοτεῖ καὶ τὴν ἔναρξη τῶν ἀνθελληνικῶν διώξεων ποὺ ξέσπασαν στὴν Μικρὰ Ἀσία καὶ τὴν Θράκη ἀπὸ τὸ 1914. Ὁ Βενιζέλος λοιπὸν ἐπανελάμβανε τὴν τουρκικὴ ἐπιχειρηματολογία.

Ὁ Βενιζέλος ἐδήλωνε ἐνώπιον  τοῦ Συμβουλίου τῶν Δέκα στὸ Παρίσι, στὶς 4   Φεβρουαρίου 1919 : «Παρ’ὅλο ποὺ οἱ νῆσοι Χίος, Μυτιλήνη καὶ Σάμος ἐνεσωματώθησαν στὴν Ἑλλάδα μετὰ τὸν τελευταῖο βαλκανικὸ πόλεμο, ἡ τουρκικὴ κυβέρνηση οὐδέποτε ἀνεγνώρισε τὴν προσάρτηση τῶν κατοίκων τῶν ἐν λόγῳ περιοχῶν  στὴν Ἑλλάδα. Οἱ νῆσοι ἔχουν στενὴ οἰκονομικὴ σχέση μὲ τὴν πλησίον ἠπειρωτικὴ χώρα καὶ πολλοὶ ἰδιοκτῆτες γαιῶν τῶν νήσων ἔχουν ἰδιόκτητες γαῖες καὶ ἐπὶ τῆς ἠπείρου».

Παρ’ ὅλα αὐτά, ἡ ἐπιχειρηματολογία τοῦ Βενιζέλου ἀπερρίφθη : «Εἶχα προτείνει, δηλώνει ἐνώπιον τοῦ Συμβουλίου τῶν Τριῶν, στὶς 11 Μαίου 1919, νὰ συνυπολογισθῇ ὁ πληθυσμὸς τῶν νήσων μαζὶ μὲ τὸν πληθυσμὸ τῆς χερσονήσου. Ἡ πρόταση ὅμως αὐτὴ ἀπερρίφθη».

Δημήτρης Κιτσίκης                                 6  Ὀκτωβρίου 2016