598 - Ἀπὸ τὸν ἄλ-Μπαγκντάντι στὸν Ἔρντογαν

Δημήτρης Κιτσίκης, σσ. 127-128 ,Ἱστορία τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, 

Βιβ λιοπωλεῖον τῆς Ἑστίας, 1988

598 -  Ἀπὸ τὸν ἄλ-Μπαγκντάντι στὸν Ἔρντογαν

Ὅταν ἔπεσε ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις τὸ 1989-1991 ἡ καπιταλιστικὴ Δύσις ἔμεινε χωρὶς ἀντίπαλο. Ἀλλὰ ὁ καπιταλισμὸς δὲν δύναται νὰ ἐπιβιώσῃ χωρὶς ἀνταγωνιστή. Καὶ ἔτσι ὁ Φουκουγιάμα ἐξήγγειλε τὸ "τέλος τῆς Ἱστορίας".

Τότε ὁ καπιταλισμὸς ἐφήυρε ἕναν νέο ἀντίπαλο ποὺ τὸν ἐκατασκεύασε ὁ ἵδιος.Ὁ Χάντινγκτον ἐπῆρε ἀπὸ τὸν Κιτσίκη τὴν γεωπολιτικὴ θεωρία τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς, μεταξὺ Δύσεως καὶ Ἀνατολῆς, 

πολιτισμικὸς χῶρος εἰρηνικῆς συνυπάρξεως  όρθοδόξου χριστιανισμοῦ καὶ Ἰσλάμ καὶ τὸν μετέτρεψε σὲ σύγκρουσι πολιτισμῶν μεταξὺ Δύσεως καὶ Ἰσλάμ.

Ἡ πρώτη μεγάλη πρᾶξις αύτῆς τῆς ἀμερικανοκινήτου συγκρούσεως Πολιτισμῶν ἦταν ἡ ἐμφάνισις τῆς ἰσλαμοσουννιτικῆς τρομοκρατίας καὶ ἡ καταστροφὴ τῶν Διδύμων Πύργων τῆς Νέας Ὑόρκης τὸ 2001.

Ἀφοῦ ἐξήντλησαν οἱ Ἀμερικανοὶ τὴν ἐκμετάλλευσι τῆς ἀλ-Κάϊντα καὶ τὴν δολοφονία τοῦ Μπὶν Λάντεν ἀπὸ τὶς ἀμερικανικὲς ὑπηρεσίες, ἐπέλεξαν τὸν ἄλ-Μπαγκνταντὶ καὶ τὴν ἵδρυσί του χαλιφάτου καὶ  τοῦ ἰσλαμικοῦ κράτους Ἰράκ-Συρίας ὁ ὁποῖος μετὰ ἀπὸ μερικὰ χρόνια ἐθυσιάσθη καὶ αὐτὸς στὸν βωμὸ τῶν ἀμερικανικῶν συμφερόντων.

Τρίτη ἀμερικανικὴ προσπάθεια κατασκευῆς ἀντιπάλου ὑπῆρξε ἡ ἄνοδος τοῦ Ἔρντογάν, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν σειρά του, μετὰ τὸν Μπὶν Λάντεν καὶ τὸν ἄλ-Μπαγκντάντι ἐπῆρε τὴν σουννιτικὴ σκυτάλη ἐπανιδρύσεως τοῦ χαλιφάτου, ἀγκάλιασε τὴν κιτσικικὴ ἰδέα ἐπανασυστάσεως τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας τοῦ Πορθητοῦ μὲ πρωτεύουσα τὴν Τσάμλιτζα, μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι ἐπροτίμησε τὸν φανατικὸ σουλτᾶνο Σελὶμ τὸν Τρομερὸ στὴν θέσι τοῦ ἑλληνοτουρκιστοῦ Πορθητοῦ, μετατρέποντας τὸ παλιὸ κιτσικικὸ ὄραμα τῆς Τσάμλιτζας (βλέπε 1-2 Σεπτςεμβρίου 1978, στὴν ἐφημερίδα Χουρριέτ, τὸ μακροσκελὲς ἄρθρο τοῦ Κιτσίκη μὲ τίτλο, "Τὸ ὄραμα τῆς Τσάμλιτζας" (Çamlica hayali), σὲ φανατικὸ σουννιτικὸ ὄραμα, κτίζοντας ἐπὶ τοῦ λόφου αὐτοῦ ποὺ προωρίζετο γιὰ συνομοσποδιακὴ ἑλληνοτουρκικὴ πρωτεύουσα, τὸ μεγαλύτερο τζαμὶ τῆς Τουρκίας ποὺ ἐνεκενίασε στὶς 4 Μαΐου 2019 γιὰ νὰ ἐπιβλέπῃ μὲ τὴ ματιά του τὴν πόλι τῶν πόλεων, ἀφιερώνοντας δὲ στὸ ἴνδαλμα του τὸν Σελὶμ Α΄τὸν Γιαβούζ, τὴν τρίτη μεγαλοπρεπῆ γέφυρα ἐπὶ τοῦ Βοσπόρου στὶς 26 Αὐγούστου 2016, ἀμἐσως μετὰ τὸ ἀποτυχὸν πραξικόπημα, ποὺ ὠνόμασε Γιαβοὺζ Σουλτὰν Σελίμ.

Τέλος ἐπανέφερε στὸ μουσουλμανικὸ σουννιτικὸ θρήσκευμα τὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ μὲ προοπτικὴ νὰ κάνῃ καὶ πάλι πρωτεύουσα τὴν Πόλι, ψευδῶς δὲ ἐπικαλούμενος τὸν Πορθητὴ τὸν ὁποῖον ἐχθρεύεται ὡς ἑλληνότουρκο καὶ ποὺ δὲν ἔγινε ποτὲ χαλίφης, ένῷ ὁμνύει στὸν Σελὶμ τὸν Τρομερό, τὸν μέγα ἐχθρὸ τῶν Ἀλεβηδῶν, ποὺ ἔκλεψε ἀπὸ τοὺς Ἄραβες Αἰγυπτίους τὸ 1517, τὸν τίτλο τοῦ χαλίφη τοῦ Ἰσλάμ, ὅπως τὸ ἐξηγῶ στὸ βιβλίο μου, Ἱστορία τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας (ἐκδόσεις τοῦ Βιβλιοπωλείου τῆς Ἑστίας, 1988). 

Δημήτρης Κιτσίκης                                 25 Ἰουλίου 2020

Τὸ ὄραμα τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη γιὰ τὴν Τσάμλιτζα ποὺ ἐνέπνευσε γενεὲς Τούρκων καὶ τελευταῖα τὸν Ἔρντογαν

597 - Οἱ νέοι Ἕλληνες σηκώνουν τὸ γάντι στὸν πόλεμο κατὰ τῆς παρακμῆς

                                            πρώτη περίοδος 

                                               

                                                                                               δεύτερη περίοδος

                                                                                         Ἐκδόσεις "Ἔξοδος"

597 -  Οἱ νέοι Ἕλληνες σηκώνουν τὸ γάντι στὸν πόλεμο κατὰ τῆς παρακμῆς

Ποῖος εἶπε ὅτι ἑλληνισμὸς ἀπεβίωσε; Ἀπὸ τὶς στάχτες τῆς παρακμῆς ἐπανέρχεται μὲ τὸ δημιουργικὸ πνεῦμα ἐλαχίστων νεοελλήνων, αὐτοὶ «οἱ δύο τρεῖς» ποὺ ἔλεγε ὁ Ἰων Δραγούμης τὸ 1910, ποὺ ἐπανεμφανίζονται περιοδικὰ γιὰ νὰ τραβήξουν ἀπὸ τὰ μαλλιὰ τὸν πνιγμένο Ἕλληνα καὶ νὰ τὸν ἐπαναφέρουν στὴν ζωὴ γιὰ νὰ μεγαλουργήσῃ καὶ πάλι.

Τὸ 2013 λοιπὸν εἶδε τὸ φῶς στὴν Ἑλλάδα, 100 χρόνια μετὰ τὸν Ἴωνα Δραγούμη καὶ τὸν Περικλῆ Γιαννόπουλο, μία μικρὴ ὁμὰς Ἑλλήνων «σοσιαλιστῶν διεθνιστῶν» καὶ ἵδρυσαν «Τὸ Ἔνζυμο», περιοδικὸ διαφορετικὸ καὶ πολυτονικό. Μαζὶ μὲ ἕνα παράπλευρο ἱστολόγιο ὡμίλησαν μία γλῶσσα διαφορετική, πολυτονικὴ καὶ πολύμορφη, ἐν μέσῳ τῆς ἐρήμου τῆς ἑλληνικῆς ἀνυπαρξίας καὶ  σὲ ἑπτὰ χρόνια, μέχρι τὸ 2018 ἐξέδωσαν 10 τεύχη ἑνὸς περιοδικοῦ ποὺ ὠνόμασαν «Τὸ Ἔνζυμο».

Ξεκίνησαν δηλωμένοι σοσιαλιστὲς διεθνιστὲς καὶ κατέληξαν ἑλληνοκεντρικοὶ Δραγουμικοί διότι ἐπῆραν τὴν Ἑλλάδα στὰ σοβαρά, ὄχι κομματικά, μέσα στὸν φυσικό της χῶρο τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς, τῆς Καθ’ ἡμᾶς Ἀνατολῆς.

Μετὰ τὸ 2018 ἔκαμαν αἰσθητὴ τὴν στροφὴ τους στὸν ἑλληνοκεντρισμὸ παίρνοντας γιὰ ἱέρεια τὴν Ἀντιγόνη τοῦ Σοφοκλέους καὶ μετενόμασαν τὸ περιοδικό, «Τὸ Ἔνζυμο. Τὸ περιοδικὸ τῶν παιδιῶν τῆς Ἀντιγόνης».

Παραλλήλως, ἐκάλυψαν ἕνα τεράστιο κενὸ τῆς ἑλληνικῆς ἐκδοτικῆς ἀγορᾶς: τὴν ἀπουσία βιβλίων τσέπης σὲ μία περίοδο ποὺ τὰ ἠλεκτρονικὰ ὀπτικὰ μέσα ἀντικαθιστοῦν ὅλο καὶ περισσότερο τὸν γραπτὸ λόγο καὶ  κινδυνεύουν νὰ δώσουν τὴν χαριστικὴ βολὴ στὴν θεόπνευστη γλῶσσα μας.

Ἵδρυσαν ἕναν ἐκδοτικὸ οἶκο ποὺ ὠνόμασαν «Ἔξοδος» μὲ βιβλία πολυτονικά, ἐξόχως καλλιτεχνικὰ τυπωμένα, κατακτῶντα ἀμέσως τὴν πρώτη θέσι στὸν χῶρο τῆς ἑλληνικῆς ἐκδοτικῆς τυπογραφικῆς τέχνης καὶ σὲ ἐλάχιστο χρόνο πολλαπλασίασαν τὰ βιβλία τους.

Παρὰ τὴν τραγικὴ ὑπογεννιτικότητα τοῦ Γένους μας, ἔστω καὶ ἕνας νέος νὰ μείνῃ ζωντανὸς καὶ δύο τρεῖς Δραγουμικοὶ νὰ πιστεύσουν στὴν ἀθανασία τοῦ Γένους, τὸ ἅγιον πνεῦμα τοῦ ἑλληνισμοῦ θὰ αἰωρεῖται γιὰ πάντα ἀθάνατο ὑπεράνω τῶν πυγμαίων τοῦ κάμπου τοῦ γραικυλισμοῦ, μὲ τὸ ἀπόφθεγμα τῆς Ἀντιγόνης, προπομπὸ τοῦ Χριστοῦ: «Οὔτοι συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν», ἐπειδὴ δὲν ἐγεννήθην γιὰ τὸ μῖσος ἀλλὰ γιὰ τὴν ἀγάπη, διότι «ἡ ἀγάπη ἐπεκτείνει, τὸ μῖσος συρρικνώνει»

Δημήτρης Κιτσίκης           22 Ἰουλίου 2020

596 - Ἡ συμβολὴ τοῦ Κιτσικισμοῦ στὴν κατεδάφισι τῆς ἐννοίας τῆς δημοκρατίας

«Ὅποιος ἀρνηθῇ νὰ ὑπακούσῃ στὴν γενικὴ θέλησι θὰ ὑποχρεωθῇ νὰ συμμορφωθῇ μὲ τὴν βία, ποὺ δὲν σημαίνει τίποτα ἄλλο πὼς  θὰ τὸν ὑποχρεώσουμε νὰ εἶναι ἐλεύθερος» (Ζάν-Ζὰκ Ῥουσσῶ)

596 - Ἡ συμβολὴ τοῦ Κιτσικισμοῦ στὴν κατεδάφισι τῆς ἐννοίας τῆς δημοκρατίας

Ἄν καὶ εἶναι ἀποδεδειγμένο γιὰ ὅλους τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ Σωκράτους ὅτι ἡ δημοκρατία εἶναι τὸ χειρότερο πολίτευμα ποὺ ἀνεδείχθη ποτέ, ἡ ἀστικὴ τάξις γιὰ να στερεώσῃ τὴν ταξική της δικτατορία ἐπέτυχε νὰ ἐπιβάλη στὴν κοινὴ γνώμη, μὲ ναρκωτικό, τὸ θεώρημα ὅτι ἡ δημοκρατία ἦταν τὸ ἰδανικὸ πολίτευμα γιὰ τὴν προώθησι τῶν συμφερόντων τοῦ λαοῦ. Ἀκόμη καὶ οἱ ὁλοκληρωτικοί, κομμουνιστὲς καὶ φασιστὲς  ἰσχυρίζονται ὅτι εἶναι δημοκράτες  καὶ ὅτι ἁπλῶς προωθοῦν τὴν «πραγματική» δημοκρατία.

Ἡ συμβολὴ τοῦ Κιτσικισμοῦ στὴν ἀπελευθέρωσι τοῦ λαοῦ ἀπὸ τὸ δημοκρατικὸ ψεῦδος συνίσταται ὅτι γιὰ πρώτη φορά, ἀνοικτὰ καὶ δημοσίως, ξεσκέπασε τὴν ὑποκρισία τοῦ δημοκρατικοῦ λόγου διὰ τῆς ἑλληνοδιαλεκτικῆς ἐννοίας τῆς ῥουσσωϊκῆς γενικῆς θελήσεως ὑπὸ τοῦ ἑνὸς.

Στὶς ἐκλογὲς τοῦ Σεπτεμβρίου 2015 εἶχα ζητήσει ἀπὸ τὸν λαὸ νὰ ψηφίσῃ Χρυσῆ Αὐγὴ ὡς ὁλοκληρωτικὸ κίνημα ποὺ ὅμως ἀπέτυχε τελικὰ ὁλοσχερῶς,  ὄχι ἐπειδὴ ἦταν ὁλοκληρωτικὸ ἀλλὰ ἐπειδὴ ἦταν διχαστικό.

Ἀπέτρεψα ἀπὸ τοὺς ὀπαδούς μου κάθε διχαστικὴ ὁρολογία: δηλαδὴ ὄχι ἀντικομμουνισμός, ὄχι ἀντιφασισμός, ὄχι ἀντιβασιλισμός, ὄχι ἀντιθρησκευτισμός, ὄχι ἀντισημιτισμός. Μόνον καταδίκη τῶν ἐκλογικῶν ἀναμετρήσεων, τοῦ διχαστικοῦ κομματισμοῦ καὶ τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ. Στὸ ὁλοκληρωτικὸ σύστημα ἡ ἐπανάστασις εἶναι ὁ μόνος τρόπος ἀντικαταστάσεως μιᾶς διεφθαρμένης διοικήσεως ἀπὸ μία χρηστὴ διοίκησι γι’αὐτὸ τὰ περιοδικὰ κινήματα (πραξικοπήματα καὶ λαϊκὲς ἐξεγέρσεις) εἶναι μέρος τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ συστήματος.

Οἱ ἰδεολογίες ἐνεφανίσθησαν ὡς ἀτελῆ κατασκευάσματα γιὰ νὰ ἀντικαταστήσουν τὶς θρησκεῖες ποὺ λόγῳ ὀλιγοπιστίας τῆς ταξικῆς κοινωνίας εἶχαν παρακμάσει. Στὸ ὁλοκληρωτικὸ καθεστὼς ἐπανέρχονται εἰς βάρος τῶν ἰδεολογιῶν μὲ συνθετικὸ ὅμως τρόπο καὶ ὄχι διχαστικό.

Στὸν χῶρο τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς ἐπαναφέρω τὴν κοινὴ θρησκεία τῶν παιδιῶν τοῦ Ἀβραάμ καὶ πρωτίστως τὴν σύνθεσι χριστιανισμοῦ καὶ ἰσλάμ ὑπὸ τὴν σκέπη τῆς Ἁγιᾶς Σοφιᾶς διότι ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ κοινὸς ἥρως χριστιανῶν καὶ μουσουλμάνων.

Ἡ διαφορὰ ὡς πρὸς τὴν φύσιν τοῦ Χριστοῦ ποὺ δὲν δύναται νὰ εἶναι διχαστική, εἶναι πὼς γιὰ τὸ σουννιτικὸ ἰσλὰμ ὁ Χριστὸς εἶναι μόνον ἄνθρωπος ἀλλὰ μέγας προφήτης (ὅπως καὶ γιὰ τοὺς μονοφυσῖτες χριστιανοὺς νεστοριανούς) ἐνῷ γιὰ τὸν ἀλεβισμὸ εἶναι ὁ Θεὸς ὑπὸ τὴν ὀνομασία Ἀλῆ. Ἑβραῖοι, χριστιανοὶ καὶ μουσουλμᾶνοι ἔχουμε τὴν ἴδια Βίβλο τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης καὶ μόνον οἱ ἑβραῖοι δὲν ἀναγνωρίζουν τὴν θεϊκὴ ὑπόστασι τοῦ ἑβραίου Χριστοῦ ὡς Θεοῦ ἤ προφήτου αἰσθανόμενοι τύψεις γιὰ τὸ ἔγκλημα τοῦ παπαδαριοῦ τους τῶν Φαρισαίων γιὰ τὸ ὁποῖο ὅμως ὁ ἑβραϊκὸς λαὸς δὲν εὐθύνεται, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ ὁ ἑλληνικὸς λαὸς δὲν εὐθύνεται γιὰ τοὺς γερμανοαγγλοσαξωνικοὺς τσολιᾶδες Ἰοῦδες ποὺ ἐδολοφόνησαν τὸν ἅγιο τοῦ ἑλληνισμοῦ Νῖκο Μπελογγιάννη.

Ὁ συνθετικὸς ὁλοκληρωτικὸς ἑλληνικὸς Ῥουσσῶ ὠνόμασε τὴν κοινὴ θρησκεία τοῦ Ἀβραὰμ θρησκεία τῆς καρδιᾶς καὶ τὴν ἀπαραίτητη θρησκεία τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ πολιτικοῦ συστήματος ποὺ κόβει κεφάλια, πολιτικὴ θρησκεία (religion civile).

Ἀπὸ τὸ Σωκράτη στὸν Ῥουσσῶ ἡ καταδίκη τοῦ ἐκτρώματος τῆς δημοκρατίας εἶναι καταλυτική. Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς εἶναι καιρὸς νὰ ξετυφλωθῇ καὶ νὰ ἐπιβάλῃ μὲ ἐξέγερσι τὸ πολιτικὸ σύστημα τοῦ ἀπελευθερωτικοῦ  ὁλοκληρωτισμοῦ.

Δημήτρης Κιτσίκης             20 Ἰουλίου 2020

Ὁ Ζάν-Ζὰκ Ῥουσσῶ, ἐδίδαξε τὴν  παραδειγματικὴ ἀγωγὴ τῆς παιδικῆς ἡλικίας στὸ ἔργο του "Αἰμίλιος". Σήμερα ἀγνοεῖται καὶ ἀντεκατεστάθη μὲ τὸ facebook!

ΤΟ FACEBOOK ΩΣ ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΚΙΝΔΥΝΟΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΙΑΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΠΑΓΟΡΕΥΘΗ ΠΑΝΤΟΥ -ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΜΥΚΟΝΟ-  ΚΑΙ ΣΕ ΟΛΟΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟΝ ΣΕ ΜΕΡΙΚΕΣ ΧΩΡΕΣ:

https://www.tanea.gr/2020/07/20/greece/astynomika/paiderastia-i-friki-kai-i-diastrofi-einai-pio-konta-apo-oso-fantazomaste/

Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΕΔΑΦΟΣ ΕΙΝΑΙ ΠΝΕΥΜΑ

ΤΑ ΛΑΤΙΝΙΚΑ ΕΞΕΧΑΣΘΗΣΑΝ ΣΤΟΝ Ζ΄ ΑΙΩΝΑ ΓΙΑ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ

ΕΠΙ 100 ΧΡΟΝΙΑ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΑΛΩΣΙ Ο ΣΟΥΛΤΑΝΟΣ ΕΧΡΗΣΙΜΟΠΟΙΕΙ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΩΣ ΕΠΙΣΗΜΗ ΓΛΩΣΣΑ

ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΠΑΝΟΔΟ ΤΗΣ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΣΤΗΝ ΜΕΤΑ ΕΡΝΤΟΓΑΝΙΚΗ ΕΠΟΧΗ ΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΘΑ ΕΠΑΝΕΛΘΟΥΝ ΩΣ ΕΠΙΣΗΜΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ

ΑΚΟΥΣΑΤΕ ΤΟΝ ΧΕΡΟΥΒΙΚΟ ΥΜΝΟ ΣΤΗΝ ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ ΚΑΙ ΘΑ ΚΑΤΑΛΑΒΕΤΕ ΓΙΑΤΙ Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΜΟΝΟΝ ΠΝΕΥΜΑ

https://youtu.be/vuLSGqSfIh4

595 - Ἀπὸ τὸν Ἀλέξανδρο στὸν Ἔρντογαν: Ὁ τολμὼν νικᾷ

Dimitri Kitsikis tweeted (on July 13, 2020) :

«Trump will be facing soon Erdoğan as the new sunni caliph.Will the Turkish leader have the same fate than former ISIS leader al-Baghdadi? Turks and Greeks want the Empire, not a caliph»

595 - Ἀπὸ τὸν Ἀλέξανδρο στὸν Ἔρντογαν: Ὁ τολμὼν νικᾷ

Τὸ ἐθνοκράτος, σὲ ἀντίθεσι μὲ τὴν αύτοκρατορία, ἐγκλωβίζει μὲ σύνορα  τὸ ἀνθρώπινο μυαλό. Τὸ σῶμα τοῦ Αἰγαίου ἔχει δύο πνεύμονες: τὴν Ἑλλάδα καὶ τὴν Τουρκία καὶ μία τραχεῖα: τὴν θάλασσα. Ἡ τραχειοτομία λαβώνει τὸ σῶμα καὶ δὲν τοῦ ἐπιτρέπει νὰ ἀναπνέῃ πλήρως μὲ τοὺς δύο πνεύμονες.

Οἱ ἀκροβασίες τοῦ Νίκου Δένδια, τοῦ ὑπουργοῦ Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος, φέρνει γιατροσόφια ψευδοϊατροῦ. Ὁ πρόεδρος Ἔρντογαν τῆς Τουρκίας ἀντιθέτως φέρνει τὴν λύσι, κόβοντας τὸν γόρδιο δεσμό, ὅπως ὁ Ἀλέξανδρος, ἐπανενώντας τὸ αἰγαιακὸ σῶμα.

Ὁ Pierre Waltz παρετήρησε τὸ 1942, ὅτι ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Τρωϊκοῦ πολέμου, ἡ λύσις ἦταν ἡ ἐπανένωσις τοῦ Αἰγαίου, πέραν τῆς τραχειοτομῆς, γράφοντας: «Ἡ ὕπαρξις μίας ἑνιαίας Αἰγηΐδος φαίνεται νὰ εἶναι ἀναγκαία προϋπόθεσις γιὰ οἱαδήποτε λύσι, ὅσο τὸ δυνατὸν σταθερή, τοῦ Ἀνατολικοῦ ζητήματος. Ἐὰν μία μεγάλη αὐτοκρατορία ἀνεσχιματίζετο στὶς δύο ὄχθες τοῦ Ἀρχιπελάγους, θὰ  ἠδύνατο νὰ ἔχωμεν στὴν Νοτιοανατολικὴ Εὐρώπη μίαν νέαν ἐποχὴν εἰρήνης καὶ γαλήνης».

Ὁ Κρὴς φιλόσοφος Γεώργιος ὁ Τραπεζούντιος, τὸν Ἰούλιο τοῦ 1453, τὴν ἐπαύριο τῆς πτώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως, ἔστειλε στὸν Πορθητὴ μία πραγματεία, «Περὶ τῆς ἀληθείας τῆς τῶν χριστιανῶν πίστεως» προσπαθῶντας νὰ πείσῃ  τὸν Μωάμεθ Β΄ πὼς δὲν ὑπῆρχε οὐσιαστικὴ διαφορὰ μεταξὺ Ἰσλὰμ καὶ Χριστιανισμοῦ καὶ πὼς ἦτο πρὸς τὸ συμφέρον τοῦ ζωντανοῦ σώματος τοῦ Αἰγαίου νὰ συγχωνευθοῦν οἱ δύο θρησκεῖες ὑπὸ τὸ σκῆπτρο του. (Βλέπε: Χρῆστος Κυπραῖος, Ἡ ἰδεολογία τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ, ἀπὸ τὸν Γεώργιο Τραπεζούντιο στὸν Δημήτρη Κιτσίκη, Ἀθήνα, Ἐκδόσεις Ἔξοδος, 2019).

Ὁ Ζάν-Ζὰκ Ῥουσσῶ, πατέρας τοῦ γαλλικοῦ φασισμοῦ (Βλέπε Dimitri Kitsikis, Jean Jacques Rousseau et les origines françaises du fascisme, Éditions Ars Magna, Nantes, 2006) στὴν πραγματεία του, Profession de foi du vicaire savoyard, τοῦ 1762, βαθιὰ χριστιανός  -αἱρετικὸς μὲν ἀλλὰ πιὸ κοντὰ στὴν Ὀρθοδοξία ἀπὸ τὸν Καλβινισμὸ ἤ τὸν Καθολικισμό, ἀπὸ πατέρα ῥολογᾶ τοῦ ὀθωμανοῦ σουλτάνου-  ἐπροτίμη τὸ Ἰσλὰμ ἀπὸ τὸν χριστιανισμὸ ὑπὸ τὴν ἔννοια, ὅπως ἔγραφε στὸ Κοινωνικὸ Συμβόλαιο, ὅτι «ὁ [προφήτης]Μωάμεθ εἶχε πολὺ σωστὲς ἰδέες» (Βλέπε, Δημήτρης Κιτσίκης, Ἡ τρίτη ἰδεολογία καὶ ἡ Ὀρθοδοξία, Ἀθήνα, Ἐκδόσεις Ἀκρίτας, 1990, καὶ Ἐκδόσεις τοῦ Βιβλιοπωλείου τῆς Ἑστίας, 1998).

Ἡ ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία εἶναι ἡ μοναδικὴ λύσις γιὰ τὴν ἐπιβίωσι τοῦ αἰγαιακοῦ σώματος μίας τραχείας δύο πνευμόνων. Ἀπέτυχε ὁ Βενιζέλος τὸ 1919, θὰ ἐπιτύχῃ ἆραγε τὴν ἕνωσι ὁ Ἔρντογαν σήμερα;

Δημήτρης Κιτσίκης                       11 Ἰουλίου 2020

Ἐπιβεβαιώνω ὡς Φετουλατζῆς τῆς πρώτης ὥρας, ἀπὸ πρῶτο χέρι, τὴν ὀρθότητα τοῦ κάτωθι ἄρθρου τοῦ Σταύρου Λυγεροῦ στὸ ἱστολόγιό του. Δημήτρης Κιτσίκης

 Πῶς ὁ Ἔρντογαν ξεδόντιασε τὸ κεμαλικὸ βαθὺ κράτος καὶ μετὰ τὸν «στρατὸ τοῦ ἰμάμη» Φετουλλὰχ Γκϋλέν:

«Η απειλή πραξικοπήματος συνόδευε τον Ερντογάν από την πρώτη στιγμή που το κόμμα του κέρδισε τις εκλογές το 2002 και σχημάτισε κυβέρνηση. Απέναντί του είχε το κεμαλικό βαθύ κράτος, αλλά και τους επίσημους κρατικούς θεσμούς, όπως τις ένοπλες δυνάμεις, την αστυνομία, τις μυστικές υπηρεσίες, το δικαστικό σώμα κ.α. που ελέγχονταν από τους κεμαλιστές.Το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης και ο αρχηγός του, εκτός από τη λαϊκή υποστήριξη, είχαν ένα σημαντικό πολιτικό πλεονέκτημα που εκείνα τα κρίσιμα χρόνια τους βοήθησε να επιβιώσουν στην εξουσία και σταδιακά να θέσουν υπό τον έλεγχό τους κρίσιμους τομείς του κράτους. Η Δύση αντιμετώπιζε τον Ερντογάν σαν εκφραστή ενός ήπιου και δυτικόφιλου πολιτικού Ισλάμ. Προσδοκούσε αφενός την αποδόμηση με δημοκρατικό τρόπο του αυταρχικού και αρτηριοσκληρωτικού μετακεμαλικού καθεστώτος, αφετέρου την ανάδειξη της Τουρκίας σε πρότυπο για τις άλλες μουσουλμανικές χώρες.Ας σημειωθεί ότι το Κόμμα Δικαιοσύνης και Ανάπτυξης υποστήριζε την ένταξη της Τουρκίας στην ΕΕ πριν σχηματίσει κυβέρνηση. Καθ’ όλη τη διάρκεια της δεκαετίας του 2000, μάλιστα, ο Ερντογάν χρησιμοποιούσε τις ευρωπαϊκές απαιτήσεις για μέτρα εκδημοκρατισμού, σαν μέσο αποδυνάμωσης της κεμαλικής στρατογραφειοκρατίας και κατ' αντιδιαστολή σαν μέσο ενίσχυσης της δικής του εξουσίας. Προβάλλοντας τις αναγκαίες για την προώθηση των ενταξιακών διαπραγματεύσεων μεταρρυθμίσεις, κατάφερε να ξηλώσει σταδιακά το θεσμικό-νομικό πλέγμα, μέσω του οποίου οι στρατηγοί ποδηγετούσαν την πολιτική ζωή...».

 Σταῦρος Λυγερός, 15 Ἰουλίου 2020

              SLpress.gr

 

 

594 (292)- Ἡ Ἁγιὰ Σοφιὰ καὶ τὸ ἑλληνοτουρκικὸ ῥαγισμένο σῶμα

594- Ἡ Ἁγιὰ Σοφιὰ καὶ τὸ ἑλληνοτουρκικὸ ῥαγισμένο σῶμα

(Ἀναδημοσιεύομε ἐδῶ, σήμερα, 9 Ἰουλίου 2020, αὐτούσια, ἄρθρο μου ἀρ. 292 τοῦ παλαιοῦ ἱστολογίου, τῆς 18 Ἀπριλίου 2016 ἐν ὄψει τῆς αὐριανῆς ἀποφάσεως τοῦ προέδρου Ἔρντογαν)

Ἡ Ἁγιὰ Σοφιά, σκέτη ἑλληνικά, Ayasofya, σκέτη τουρκικά, ὄχι Ἁγία Σοφία, ὄχι Ναὸς τῆς Ὑπάτης Σοφίας τοῦ Ἐνσάρκου Λόγου τοῦ Θεοῦ ὄχι ἡ Sancta Sophia, Sancta Sapientia, Sainte Sophie, ὄχι ὡς βυζαντινὴ ἐκκλησία, ὀθωμανικὸ τέμενος ἤ μουσεῖο. Ἡ Ἁγιὰ Σοφιά-Ayasofya  σκέτη ἑλληνοτουρκική.

Γιὰ νὰ καταλάβῃ κανεὶς τὸν ψυχισμὸ τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ συνόλου, χρειάζεται νὰ μελετήσῃ  τὴν ἀφοσίωση Ἑλλήνων καὶ Τούρκων στὸ ἀξεπέραστο σύμβολο τῆς  Ἀγιὰ Σοφιᾶς. Ἡ Ἁγιὰ Σοφιὰ ἐκφράζει τὸ διαλεκτικὸ ἀντιφατικὸ καὶ τελικὰ συνθετικὸ σύνολο τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ σώματος. Αὐτὴ ἡ διαλεκτικὴ ποὺ παρέμεινε ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα μέχρι σήμερα, μέσῳ τοῦ Σωκράτους, τοῦ Χριστοῦ καὶ τοῦ Μεβλανὰ Τζελαλεντὶν Ῥούμη, τὸ βασικὸ χαρακτηριστικὸ τῆς ἐποικοδομικῆς ἑλληνοτουρκικὴς σκέψεως.

Ἡ θεία κοινωνία τῶν Ὀρθοδόξων ποὺ ἐπέρασε καὶ στοὺς Τούρκους Ἀλεβῆδες, σὲ στάση προσοχῆς «ὀρθοὶ  ἀκούσωμεν τοῦ ἁγίου Εὐαγγελίου τὸ ἀνάγνωσμα» καὶ ποτὲ μὲ φραγκικὸ γονάτισμα ἤ περσικὴ προσκύνηση, ἐτοιμάζεται διαλεκτικὰ μὲ τὴν ἑξῆς ἐντυπωσιακὴ ἀντιφατικὴ φρασεολογία, ἀκαταλαβίστικη γιὰ τοὺς Δυτικούς: «Μελίζεται καὶ διαμερίζεται ὁ ἀμνὸς τοῦ Θεοῦ, ὁ μελιζόμενος καὶ μὴ διαιρούμενος .Ὁ πάντοτε ἐσθιόμενος καὶ μηδέποτε δαπανώμενος».

Ὁ ἄλτερ ἔγκο τοῦ Ἴωνος Δραγούμη καὶ ὀνειροπόλος τῆς ἑλληνοτουρκικῆς ἑνότητος, ὁ Ἕλλην ἀξιωματικὸς Ἀθανάσιος Σουλιώτης-Νικολαϊδης, ἔγραφε τὸ 1908, ὡς παρατηρητὴς στὴν Κωνσταντινούπολη, εἰσερχόμενος στὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ ποὺ ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ἦταν ἀκόμη τζαμί. Παρατηρεῖ τὸν χότζα ποὺ, καθισμένος μὲ σταυρωτὰ τὰ πόδια διδάσκει σὲ μία πενηνταριὰ πιστοὺς ποὺ τὸν περιβάλλουν. Ὁ χότζας μιλᾷ μὲ ἁπλότητα καὶ γελᾷνε ὅλοι μαζί. Καὶ ὁ Σουλιώτης παρατηρεῖ : «Βέβαια ἡ διδασκαλία αὐτοῦ τοῦ χότζα ἐπέδρα πολὺ πραγματικώτερα ἀπὸ τοὺς μακαρονισμοὺς καὶ τὴν θεατρικότητα τῶν δικῶν μας ἱεροκηρύκων». Κὰ πιὸ πέρα σημειώνει στὸ σημειωματάριό του γιὰ «τὰ χριστιανικὰ ἀγιάσματα ποὺ πᾶνε καὶ τούρκισσες καὶ τὰ κομπολόγια [κομποσχοίνια  ἤ τεσμπίχ] τοῦ χότζα ποὺ πᾶνε καὶ χριστιανές. Γίνεσαι Τοῦρκος Κωνσταντῆ, ἄντρα μου νᾶ σὲ πάρω; Ἐσὺ γίνεσαι Χριστιανή, γυναῖκα νὰ σὲ πάρω;» Στὴν Πόλη παρατηρεῖ μὲ τρυφερότητα τὸν τρόπο ζωῆς τῶν Τούρκων προσθέτοντας:  «Τὸ ἴδιο καὶ οἱ Ῥωμηοί, ὅσοι δὲν φραγκοφέρνουν. Καὶ φραγκοφέρνουν περισσότεροι Ῥωμηοὶ ἀπὸ Τούρκους».

Ὁ ἀλεβῆς Μωάμεθ ὁ Πορθητὴς ὅταν ἀπηλευθέρωσε τὴν Πόλη ἀπὸ τοὺς φραγκευμένους οὐνῖτες Παλαιολόγους, ἐπανέφερε τὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ στὸ ῥωμαίϊκο μεγαλεῖο της, διότι ἡ Σοφία τῆς Ἀνατολῆς εἶχε ἐπισήμως μετατραπῆ σὲ ῥωμαιοκαθολικὸ ναὸ ἀπὸ τὸ 1204 στὸ 1261 καὶ σὲ οὐνιτικὸ καθολικὸ ναὸ ἀπὸ τὸ 1438 στὸ 1453. Δὲν ἦτο δυνατόν, αὐτὸς ὁ συνεχιστὴς τῆς αὐτοκρατορίας τῆς Ῥώμης νὰ ἐκφρασθῆ διαφορετικὰ ἀπὸ τοὺς βυζαντινοὺς αὐτοκράτορες. Καὶ μάλιστα, γιὰ νὰ ὁλοκληρώσῃ καὶ νὰ ἐπεκτείνῃ τὸ βυζαντινό του ἔργου, ἔκτισε καὶ πάλι τὸν καταληστευμένο καὶ κατεστραμένο ναὸ ἀπὸ τοῦ Φράγκους τὸ 1204, τὴν Ἐκκλησία τῶν Ἁγίων Ἀποστόλων, τεραστίων διαστάσεων, σχεδὸν ὅσο ἡ Ἁγιὰ Σοφιά, ὅπου ἐνεταφιάζοντο οἱ πατριάρχες τῆς Ὀρθοδοξίας, ὅπως ὁ Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος,  ποὺ ἡ λάρνακα μὲ τὸ λείψανό του μετεφέρθη ἐκεῖ τὸ 438 ἕως ποὺ ἐκλάπη ἀπὸ τοὺς Φράγκους τὸ 1204.

Ὁ Πορθητὴς (1432-1481) ἠθέλησε λοιπὸν νὰ ταφῇ ἐκεῖ. Μόνον ποὺ οἱ Ἅγιοι Ἀπόστολοι εἶχαν γίνει ἐρείπια. Γι αὐτὸ καὶ τὸ 1463-1470,  ἐζήτησε ἀπὸ Ἕλληνα ἀρχιτέκτονα, τὸν Χριστόδουλο, νὰ τὸ ξανακτίσῃ γιὰ νὰ τὸ ἀφιερώσῃ ὡς τζαμὶ στὸν Πορθητή  (Φατὶχ τζαμί), κρατῶντας ὅμως τὴ κρύπτη στὴν ὁποία εὑρίσκοντο οἱ τάφοι τῶν αὐτοκρατόρων.

Τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἀβδοὺλ Χαμίτ, στὸ τέλος τοῦ ΙΘ΄αἰῶνος, ὁ τάφος τοῦ Πορθητοῦ ἠνοίχθη καὶ σὲ βάθος τριῶν μέτρων εὑρέθη σιδερένεια καταπακτὴ ἀπὸ ὅπου πέτρινη σκάλα ὁδηγοῦσε στὴν ὑπόγεια κρύπτη. Ἐκεῖ εὑρέθη ὁ πραγματικὸς μαρμάρινος τάφος ποὺ περιεῖχε τὸ ταριχευμένο σκήνωμα τοῦ Μωάμεθ, ἀποδεικνύοντας ὅτι ὁ Πορθητὴς εἶχε θελήσει ὡς Ῥωμαῖος αὐτοκράτωρ (σουλτάν-ἄλ-Ῥοὺμ καὶ Καῖσαρ-Κάϋσάρ) νὰ ταφῇ, κατὰ τὴν ἐπιθυμία τῆς χριστιανωρθοδόξου μητέρας του, βυζαντινὸς βασιλεύς, ἐν μέσῳ τῶν ἄλλων βυζαντινῶν αὐτοκρατόρων (κατὰ τὴν μαρτυρία τοῦ μεγάλου τούρκου πολιτικοῦ καὶ ποιητοῦ, Γιαχυὰ Κεμὰλ Μπεγιατλί).

Ὁ Θεσσαλονικιὸς ἀλεβῆς Μουσταφᾶ Κεμὰλ Ἀτατοὺρκ, γιὰ νὰ λύσῃ τὸν διαλεκτικὸ γόρδιο δεσμὸ τῆς ἑλληνοτουρκικὴς Ἁγιὰ Σοφιᾶς, ἀπεφάσισε νὰ τὸ μετατρέψῃ σὲ μουσεῖο. Ἀλλὰ οἱ ἐθνικισμοὶ καὶ τῶν δύο πλευρῶν ποὺ συνεχίζουν νὰ ὑποσκάπτουν τὴν ὀντότητα τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ, μὲ προβλεπόμενο ἀποτέλεσμα τὸν διαμελισμὸ καὶ τῆς Τουρκίας καὶ τῆς Ἑλλάδος, δὲν ἡσυχάζουν. Ἔτσι τὸ 2007, ἕνας ἑλληνοαμερικανὸς πολιτικός, ὁ Chris Spirou ἵδρυσε μία ὀργάνωση, τὴν «Free Agia Sophia Council”, γιὰ τὴν ἐπαναφορὰ τοῦ κτίσματος σὲ χριστιανικὴ ἐκκλησία. Εἰς ἀπάντησιν, ὁ ἀντιπρόεδρος τοῦ Ἔρντογαν, ὁ Τουρκοκρής, πρώην ἑλληνόφων μουσουλμᾶνος, Bülent Arinç, τὸν Νοέμβριο τοῦ 2013, ὅταν ἐξέσπασε ἡ ἀντιδικία Φετουλλὰχ Γκυλέν - Ἔρντογαν, ἐζήτησε ἡ Ἁγιὰ Σοφιὰ νὰ ἐπανέλθη ὡς μουσουλμανικὸ τέμενος. Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι νὰ εἰσχωρήσῃ ὡς συνήθως, μεταξὺ τῶν δύο ἀντιμαχομένων ἀδελφῶν, Τούρκων καὶ Ἑλλήνων, οἱ Ῥῶσοι, οἱ ὁποῖοι γιὰ πολλοστὴ φορὰ ἐζήτησαν νὰ μεταφερθῇ ἡ Ἁγιὰ Σοφιὰ στὰ χέρια τους, ὡς ὀρθόδοξη ἐκκλησία, ὑποσχόμενοι νὰ ἀναλάβουν ὅλα τὰ ἔξοδα ἐπισκευῆς καὶ συντηρήσεως!

Δημήτρης Κιτσίκης                                   18 Ἀπριλίου 2016

593 - Ἕλληνες, ὑποχρέωσίς μας νὰ μποϋκοτάρουμε δύο βασικὰ ἀνθελληνικὰ σκουπίδια.

Νὰ ἀπογορευθῆ τὸ Facebook ὡς ἄντρο παιδεραστῶν

593 - Ἕλληνες, ὑποχρέωσίς μας νὰ μποϋκοτάρουμε δύο βασικὰ ἀνθελληνικὰ σκουπίδια.

1 - Τὸ κολαστήριο τῆς Μυκόνου ποὺ μεταπολεμικὰ ἔχει ἐξελιχθῆ σὲ διαφθορεῖο τῆς

νεολαίας μας. Ὡς Κούβα τῆς προκαστρικῆς ἐποχῆς διαφημίζει τὴν ἀκολασία της διεθνῶς γιὰ νὰ τραβήξῃ τὸν σεξουαλικὸ τουρισμὸ τύπου Ταϊλάνδης.

Χαρακτηριστικὸ τοῦ ἐνθουσιασμοῦ τῶν ξένων τουριστῶν εἶναι ὅτι σὲ ἐρώτησι ποῖο εἶναι τὸ «ἑλληνικό» νησὶ, ἀπὸ τὶς χιλιάδες ὀνειρικὰ νησιὰ ποὺ ἔχει νὰ προσφέρῃ ἡ χώρα μας,   αὐτὴν ποὺ γνωρίζουν καὶ ποὺ θὰ ἤθελαν νὰ ἐπισκεφθοῦν εἶναι ἡ Μύκονος καὶ ὅπως γιὰ τὶς τσόντες στὸ διαδίκτυο ξέρουν πολὺ καλὰ γιατί. Πρὸς  χάριν τουριστικῶν εἰσπράξεων ὅλες οἱ μέχρι στιγμῆς ἑλληνικὲς κυβερνήσεις σπρώχνουν τὸν τουρισμὸ  πρὸς τὴν Μύκονο.

Ἀλλὰ τὸ χειρότερο εἶναι πὼς καὶ μέρος τῶν Ἑλλήνων μὲ λεπτὰ ἀποβιβάζονται στὴν Μύκονο γιὰ νὰ γνωρίσουν τὶς γνωστὲς ἀπολαύσεις. Πρόκειται γιὰ κολαστήριο τῆς ἑλληνικῆς κολωνακιότικης νεολαίας.

Περιμένοντας λοιπὸν τὴν ἐγκαθίδρυσι στὴν Ἀθήνα ἐθνικοῦ καθεστῶτος προτείνω νὰ μετατρέψουμε τὴν Μύκονο σὲ στρατόπεδο συγκεντρώσεως γιὰ τοὺς λαθρομετανάστες μας ὡστε νὰ ξοδεύουν τὰ χρήματα ποὺ λαμβάνουν ἀπὸ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσι και τὰ ΜΚΟ, γιὰ τὸν καλὸ σκοπό.

2 - Τὸ δεύτερο κολαστήριο εἶναι διεθνὲς καὶ ὀνομάζεται Facebook, ἀγαπημένη κοινωνικὴ πλατφόρμα τῶν ἑλλήνων δημοσιογράφων. Ἰδοὺ πῶς φέρεται τὸ ἄντρο τοῦ Facebook ποὺ τραβᾷ ὡς μέλι ὅλους τοὺς παιδεραστὲς τοῦ πλανήτου, στὸ ὄνομα τοῦ πολιτικοῦ ὀρθοῦ, ἀπὸ μαρτυρία ποὺ μοῦ ἀπευθύνθη σήμερα:

«Ἔκανα μία ἀνάρτηση στὸ Facebook -ἀπὸ ἀνάρτηση ἄλλου- ἐπὶ τῆς γενοκτονίας ποὺ ἔκαμαν οἱ Γάλλοι στὴν Ἀλγερία. Καὶ μοῦ ἔστειλαν μία προειδοποίηση ὅτι δὲν εἶναι πρέπον κάτι τέτοιο. Ἀλλὰ ὅμως μὲ συγχωροῦν μιᾶς κι εἶναι ἡ πρώτη φορὰ καὶ μπορεῖ νὰ ἔγινε κατὰ λάθος. Ὁπότε δείχνοντας καὶ ἀπὸ τὴν μεριά μου τὸ ἐνδεικνυόμενο κατὰ τὴν περίπτωση ἔλεος, τοὺς διέγραψα, ἀφοῦ στὸν ὑπαρξιακὸ πᾶτο του εἶναι τὸ Facebook, ἑδραιωμένο στὴν σατανόπληκτη ἄβυσσο τῆς νιτσεϊκῆς ἐγωπάθειας μὲ περίβλημα ψευδοκοινωνικότητος».

Περιμένοντας λοιπὸν μέτρο ἀπαγορεύσεως τοῦ Facebook ἀπὸ τὸν πρόεδρο τῶν ΗΠΑ, προτείνω ἡ ἑλληνικὴ κυβέρνησις, ἀκολουθῶντας τὸ παράδειγμα πολλῶν ἄλλων κυβερνήσεως ἀνὰ τὸν κόσμο, νὰ ἀπαγορεύσῃ τὸ Facebook ὥστε νὰ θωρακίσῃ τὸ ἦθος τοῦ συμπαντικοῦ ἑλληνισμοῦ

Δημήτρης Κιτσίκης                            8 Ἰουλίου 2020

592 – Τὸ μέλλον τοῦ κομμουνισμοῦ ὡς θρησκεία

 Ὁ Ῥουσσῶ ὡς ἀρμένιος χίππης

          

Ὁ Λένιν ὡς ἡγέτης ἀγκιτάτσιας καὶ προπαγάνδας                           Ὁ Χίτλερ ὡς μυστικιστὴς ἡγέτης

Ὁ Μάο ὡς μποντισάτβα

Ὁ Ῥουσσῶ ὡς προφήτης

Νῖκος Μπελογιάννης, ὁ ἅγιος τοῦ κομμουνισμοῦ κατὰ Πικάσσο
(διότι ὁ ἄθεος χριστιανὸς δὲν συγκρίνεται μὲ τὸν έκκλησιαζόμενο γερμανοτσολιᾶ ἑλληναρᾶ)


592 – Τὸ μέλλον τοῦ κομμουνισμοῦ ὡς θρησκεία

Οἱ ἰδεολογίες ἔρχονται καὶ παρέρχονται διότι τοὺς λείπει τὸ βασικὸ στοιχεῖο αἰωνιότητος τῶν θρησκειῶν ἐξ ἀποκαλύψεως. Βασίζονται στὸ κοινωνικὸ φαινόμενο τῆς τάξεως: ὁ φιλελευθερισμὸς στὴν ἀστικὴ τάξι, ὁ φασισμὸς στὴν μικροαστικὴ τάξι, ὁ κομμουνισμὸς στὴν ἐργατικὴ τάξι. Ἐπειδὴ οἱ κοινωνίες ἐξελίσσονται, οἱ ἰδεολογίες ἀκολουθοῦν τὶς ἀλλαγὲς τῶν κοινωνικῶν τάξεων.

Οἱ θρησκείες ἐξ ἀποκαλύψεως ἀντέχουν χιλιάδες χρόνια διότι βασίζονται στὴν θεϊκὴ ὕπαρξι. Ἐὰν οἱ ἰδεολογίες μετεξελιχθοῦν σὲ θρησκεῖες θὰ συνδεθοῦν μὲ τὴν θεϊκὴ ὕπαρξι  καὶ δὲν θὰ παρέλθουν.

Οἱ ἰδεολογίες χρειάζονται φιλοσόφους, οἱ θρησκεῖες προφῆτες. Οἱ ἰδεολογίες παλεύουν μὲ συνεχεῖς προσαρμογὲς στὶς μεταμορφώσεις τοῦ κοινωνικοῦ ἰστοῦ (ῥεφορμισμός, ὀπορτουνισμός, ῥεβιζιονισμός, νέο, μετά, συντηρητισμός, μοντερνισμός, ἀντιδραστισμός). Οἱ θρησκεῖες παλεύουν μὲ αἱρέσεις προφητῶν.

Ἡ ἰδεολογία τοῦ φιλελευθερισμοῦ προσαρμόζεται μὲν στὴν ἐξέλιξι τῆς ἀστικῆς τάξεως ἀλλὰ δύναται νὰ ἐξαφανισθῆ μὲ τὸν θάνατο τῆς τάξεως ποὺ ἐκφράζει, ὅπως ἡ ἰδεολογία τοῦ φεουδαλισμοῦ ἐξηφανίσθη μὲ τὸν θάνατο τῆς τάξεως τῶν φεουδαρχῶν.

Ἡ θρησκεία, αἱρετικὴ ἐξ ὀρισμοῦ, σὲ σχέσι μὲ τὶς ἄλλες θρησκεῖες, δὲν παύει ποτὲ νὰ εἶναι θρησκεία ἐφ’ὅσον εἶναι συνδεδεμένη μὲ τὸ θεῖο ποὺ εἶναι αἰώνιο.

Ὁ Ζάν-Ζὰκ Ῥουσσῶ κοινὸς πρόδρομος στὸν ΙΗ΄ γαλλικὸ αἰῶνα τῆς ἰδεολογίας τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ μὲ τὶς δύο διακλαδώσεις τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ ξεπερνᾷ τὸν φιλόσφο καὶ μετατρέπεται σὲ προφήτη ἐξ Ἀποκαλύψεως μὲ τὴν Βίβλο του, τὴν «Ὁμολογία Πίστεως τοῦ Ἐφημερίου τῆς Σαβοΐας» (Profession de foi du vicaire savoyard) καὶ συνεπῶς εἶναι αἱρετικὸς σὲ σχέσι μὲ τὶς ἄλλες ὑπάρχουσες θρησκεῖες τοῦ πλανήτου.

Ἡ σημερινὴ τάσις συνθέσεως φασισμοῦ-κομμουνισμοῦ στὴν ἰδεολογία τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ τὴν μετατρέπει σταδιακὰ ἀπὸ ὁλοκληρωτικὴ ἰδεολογία  σὲ συμπαντικὴ θρησκεία καὶ ἐπιτρέπει τὴν ἐπιβίωσι τοῦ κομμουνισμοῦ ὡς θρησκεία.

(Υ.Γ. Κατὰ τὴν γραικυλικὴ συνήθεια προειδοποιῶ τοὺς ἀναγνῶστες μου ὅτι μερικὲς ἱστοσελίδες ποὺ κυκλοφοροῦν στὸ διαδίκτυο ὑποκλέπτουν τὶς ἰδικές μου ἰδέες  χωρὶς νὰ ἀναφέρουν τὴν πηγή).

Δημήτρης Κιτσίκης                         2 Ἰουλίου 2020


Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΣ ΕΜΦΥΛΙΟΣ ΜΕΤΑ ΤΟ 1865

Ἐὰν δὲν ἐπέμβη ὁ πρόεδρος Τράμβιος γιὰ νὰ ἐγκαθιδρύσῃ ὁλοκληρωτικὸ κράτος στὶς ΗΠΑ, μετὰ τὴν ἀποκαθήλωσι τῶν ἀγαλμάτων κινδυνεύουν νὰ ἐκδιωχθοῦν ἀπὸ τὴν χώρα τῶν Ἀμερινδιάνων καὶ τῶν εἰσαγωμένων πρώην Άφρικανῶν σκλάβων, οἱ εὐρωπαῖοι ἀποικιστὲς, συμπεριλαμβανομένων καὶ τῶν Ἑλλήνων. Βλέπε τὰ παρακάτω βίντεα. Δημήτρης Κιτσίκης

https://www.zougla.gr/kosmos/article/panopli-afroamerikani-diadilonoun-sti-tzortzia

https://www.rt.com/usa/493727-us-civil-war-2021/?utm_source=Newsletter&utm_medium=Email&utm_campaign=Email

https://www.rt.com/usa/493782-cnn-about-face-rushmore/?utm_source=Newsletter&utm_medium=Email&utm_campaign=Email

Τὰ CNN, New York Times καὶ Ἡ Καθημερινὴ ἔχουν καταντήσει προπαγανδιστικὰ σκουπίδια τοῦ Σορικοῦ σοσιαλδημοκρατικοῦ κατεστημένου. Δημήτρης Κιτσίκης

ΤΟ ΚΚΕ ΑΝΤΑΠΟΚΡΙΝΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΛΑΙΚΗ ΘΕΛΗΣΙ ΝΑ ΣΥΜΒΑΛΛΗ                  ΣΤΗΝ ΚΑΤΕΔΑΦΗΣΗ ΤΟΥ ΣΑΠΙΟΥ ΚΑΘΕΣΤΩΤΟΣ

591 - Ἡ ἀπελευθέρωσις τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὸν δυτικὸ ζυγό

Ὁ Βαλδουΐνος Α’ Κωνσταντινουπόλεως (1204), στὴν πόλι Μόνς τοῦ Βελγίου περιμένει τὴν βιαία κατεδάφισί του. Οἱ Ἕλληνες τοῦ Βελγίου τί περιμένουν; Ἤδη κατεδαφίσθη στὶς Βρυξέλλες, τὸ ἄγαλμα τοῦ Λεοπόλδου Β΄ τοῦ Βελγίου, ἀποικιστοῦ τοῦ Κονγκὸ τὸ 1884, μὲ τὴν σιωπηλὴ συγκατάθεσι τοῦ παρόντος βασιλέως τοῦ Βελγίου, Φιλίππου ποὺ ἔστειλε μήνυμα συμπαθείας στὸν σημερινὸ πρόεδρο τοῦ Κονγκό

591 - Ἡ ἀπελευθέρωσις τῶν Ἑλλήνων ἀπὸ τὸν δυτικὸ ζυγό

Τὸ 2020, σὲ ὅλην τὴν Δύσι εἴμεθα μάρτυρες τῆς καθολικῆς ἐξεγέρσεως τῶν ἀποικισμένων λαῶν κατὰ τοῦ ἀποικιακοῦ ζυγοῦ μὲ τὴν κατεδάφισι τῶν ἀγαλμάτων  τῶν ἀποικιστῶν ἡγετῶν, μὲ πρῶτον τὸν Χριστόφορο Κολόμβο.

Τὸ χαρακτηριστικὸ γνώρισμα τοῦ ἀποικισμένου, προτοῦ ξυπνήσῃ καὶ ἐξεγερθῇ εἶναι ἡ δουλικότητά του ἔναντι τοῦ δυτικοῦ ἀφεντικοῦ. Πασχίζει νὰ τοῦ ὁμοιάσῃ καὶ μετατρέπεται σὲ «beni-oui-oui» (στὰ ἀραβικὰ, «μπενί» υἱοί», αὐτοὶ ποὺ λένε πάντα ναί) ὅπως τὸν χαρακτηρίζουν οἱ Γάλλοι, δηλαδὴ λέγει δουλικὰ ναὶ σὲ ὅτι τοῦ διατάξει τὸ δυτικὸ ἀφεντικό.

Οἱ ἀποικιστὲς γιὰ νὰ ἐκμεταλλευθοῦν στὸ ἔπακρον τοὺς ἀποικισμένους λαοὺς τῆς ὑφηλίου τοὺς ἐπαναδίενειμαν σὲ πλαστὰ κρατίδια. Αὐτὸ ἔγινε στὴν ἀφρικανικὴ ἤπειρο ποὺ κατετμήθη σὲ πολλαπλὰ  ψευδοκράτη. Αὐτὸ ἔγινε καὶ στὴν Νότιο Ἀμερικὴ ὅπου παρὰ τὴν κατάτμησι ἀπὸ τοὺς ἀποικιστές, παραμένει ζωντανὸ τὸ ὄραμα ἐπανένωσις τοῦ Μπολιβάρ. Αὐτὸ ἔγινε καὶ στοὺς ἀραβικοὺς ἀποικισμένους λαοὺς μὲ τὸ ὄνειρο τῆς ἐπανενώσεώς τους ἀπὸ ἕναν Νάσερ ἤ Καντάφι.

Ἀπὸ τοὺς πλέον καθυστερημένους  ἀποικισμένους λαοὺς τῆς ὑφηλίου παραμένουν οἱ Ἕλληνες, διότι ὄχι μόνον δὲν ἔχουν ξεσηκωθῆ  κατὰ τῶν δυτικῶν τους ἀφεντικῶν ποὺ τοὺς μετέτρεψαν ἀπὸ αὐτοκρατορία τῆς Κωνσταντινουπόλεως σὲ κρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν, ἀλλὰ ἐπέμεναν νὰ εἰσέλθουν ὡς καμαριέρηδες στὴν λέσχη τῶν Βρυξελλῶν τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ ἰσχυρίζονται πὼς εἶναι πολιτισμένοι Φράγκοι.

Τὸ ἀπελευθερωτικὸ ἑλληνικὸ ἀντιαποικιακὸ κίνημα, ἐὰν ποτὲ ἐμφανισθῇ, πρέπει νὰ κατεδαφίσῃ:  

α) Τὰ ἀγάλματα τῶν προδοτῶν ῥωμαιοκαθολικῶν τῆς δυναστείας τῶν Παλαιολόγων. β) Τὰ ἀγάλματα τῶν πρωτεργατῶν τῆς ξενοκινήτου ἐπαναστάσεως τοῦ 1821, μὲ πρῶτον τὸν Κολοκοτρώνη. 

γ) Τὰ ἀγάλματα τῶν ἑλληνοφράγκων τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν μὲ πρῶτο τὸν Ἐλευθέριο Βενιζέλο.

Πρέπει νὰ ἀπαιτήσῃ: 

α) Τὴν ἐπιστροφὴ τῶν κλοπιμαίων τῆς φραγκικῆς ἀλώσεως τῆς Κωνσταντινουπόλεως τοῦ 1204 ποὺ εὑρίσκονται στὴν Βενετία.

β) Τὴν ἐπιστροφὴ τῶν λειψάνων ὅλων τῶν ὀρθοδόξων ἁγίων ποὺ ἐκλάπησαν ἀπὸ τοὺς ῥωμαιοκαθολικοὺς τοῦ Βατικανοῦ καὶ εὑρίσκονται στὴν Ἰταλία, ἀκόμη καὶ τῶν ὀστῶν τοῦ πλατωνιστοῦ καὶ ἱδρυτοῦ τῆς Δύσεως, Γεμιστοῦ Πλήθωνος, ποὺ ἐκλάπησαν ἀπὸ τὸν Σιγισμοῦνδο Παντόλφο Μαλατέστα, ἀπὸ τὸν Μυστρᾶ καὶ εὑρίσκονται στὸ Ῥίμινι.

γ) Τὴν ἀνέγερσι, διατήρησι καὶ ἐπαναφορὰ  τῶν ὀρθοδόξων Ἑλλήνων Ῥωμηῶν, Καποδίστρια, Μεταξᾶ καὶ Παπαδόπουλο, ὡς καὶ τῶν ὀρθοδόξων αὐτοκρατόρων τοῦ Βυζαντίου.

Δημήτρης Κιτσίκης                                            30 Ἰουνίου 2020

590 - Μπαλκάνια: Ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ σήμερα

590 - Μπαλκάνια:  Ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχὴ σήμερα

Δεύτερη πλέον διεφθαρμένη χώρα στὴν Εὐρώπη ἡ Ἑλλάς

Ἀπὸ τὸ 1821, ὅταν οἱ Πελοποννήσιοι ὑπὸ τὸν Κολοκοτρώνη ἀπεσχίσθησαν ἀπὸ τὸν αὐτοκρατορικὸ ἑλληνισμὸ τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, ὡς καθυστερημένοι Κοῦρδοι τοῦ δυτικοῦ ἄκρου τῆς Ὀθωμανίας, ἡ Ῥούμελη, δυτικὸς πνεύμων  τῆς Αὐτοκρατορίας, ἐξέπεσε στὴν ὑπανάπτυκτη κακομοιριὰ φουστανελλοφόρων ποὺ τὸν ἀνεφώνησε ἡ Δύσις περιπαικτικά: "Ἐδῶ δὲν εἶναι παῖξε γέλασε. Ἐδῶ εἶναι Μπαλκάνια!"

Δημήτρης Κιτσίκης          29 Ἰουνίου 2020

·          

·          

·          

·       "Στη δεύτερη θέση από το τέλος βρέθηκε πανευρωπαϊκά η Ελλάδα στον Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς που καταρτίζει κάθε χρόνο από το 1995 η οργάνωση Διεθνής Διαφάνεια, με τη βαθμολογία της χώρας μας να έχει επιδεινωθεί σημαντικά μέσα σε μόλις ένα χρόνο. 

"Σύμφωνα με την κατάταξη του 2018, τη χειρότερη επίδοση μεταξύ των 31 χωρών της Δυτικής Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης κατέγραψε η Βουλγαρία με "σκορ" 42 μονάδων (υποχώρησε κατά μία μονάδα σε σχέση με το 2017). Ακολουθεί η χώρα μας που μέσα σε ένα χρόνο "έχασε" τρεις μονάδες και πλέον συγκεντρώνει 45 μονάδες. Στην τρίτη χειρότερη θέση πανευρωπαϊκά βρίσκεται η Ουγγαρία (46), που έχει κατακρημνιστεί κατά οχτώ μονάδες την τελευταία πενταετία. Ο μέσος όρος της περιοχής διαμορφώθηκε στις 66 μονάδες (με άριστα τις 100). Μάλιστα, οι 14 από 20 χώρες που είναι στην κορυφή του Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς (Corruption Perceptions Index - CPI) βρίσκονται στη Δυτική Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Πρώτη παγκοσμίως με σκορ 88 μονάδων έρχεται η Δανία. Ακολουθούν με μικρή διαφορά η Φινλανδία, η Σουηδία και η Ελβετία (και οι τρεις συγκεντρώνουν 85 μονάδες και μοιράζονται την τρίτη  θέση παγκοσμίως μαζί με  τη Σιγκαπούρη). 

"Σε σύνολο 180 χωρών η Ελλάδα έρχεται 67η και βρίσκεται σε χειρότερη θέση από χώρες όπως η Μαλαισία, η Κούβα, η Ρουάντα, η Μποτσουάνα και η Ουρουγουάη.  Το 2017 η χώρα μας βρισκόταν στην 59η θέση παγκοσμίως, δηλαδή μέσα σε ένα χρόνο υποχώρησε στην κατάταξη κατά 8 θέσεις. 

"Ο διορισμός της Β. Θάνου στην Επ. Ανταγωνισμού εγείρει ανησυχίες

"Ειδικά για την Ελλάδα η Διεθνής Διαφάνεια αναφέρει ότι η χώρα έπεσε κατά τρεις μονάδες (στις 45 από τις 48 το 2017), ωστόσο, η κατάταξή της είναι βελτιωμένη κατά εννέα μονάδες σε σχέση με το 2012. "Μια εξήγηση για αυτό είναι το γεγονός ότι από τον 2008 που ξέσπασε η χρηματοπιστωτική κρίση, η χώρα έχει προβεί σε αρκετές διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις ώστε να εξισορροπήσει τα αυστηρά μέτρα λιτότητας. Ωστόσο παρά αυτές τις διαρθρωτικές βελτιώσεις, η πρόοδος στην καταπολέμηση της διαφθοράς έχει "παγώσει" στην Ελλάδα και το "βαρίδι" της γραφειοκρατία επιβαρύνει τη χώρα". 

"Η Διεθνής Διαφάνεια κάνει αναφορά στα σκάνδαλα που απασχόλησαν την εγχώρια επικαιρότητα το 2018 λέγοντας ότι υπονόμευσαν τις προσπάθειες καταπολέμησης της διαφθοράς, ενώ ειδική μνεία γίνεται στην πρόσφατη απόφαση της κυβέρνησης να διορίσει τη Βασιλική Θάνου ως πρόεδρο της Επιτροπής Ανταγωνισμού. Όπως επισημαίνει ο διεθνής οργανισμός, η τοποθέτησή της στη συγκεκριμένη θέση εγείρει ανησυχίες για σύγκρουση συμφερόντων, με δεδομένο ότι η κα. Θάνου είναι στενή σύμβουλος του Έλληνα πρωθυπουργού και παράλληλα θέτει εν αμφιβόλω την ανεξαρτησία του εν λόγω θεσμικού οργάνου. 

"Στην ανάλυση της Διεθνούς Διαφάνειας για την περιοχή της Δυτικής Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης η Ελλάδα κατατάσσεται στις "υπό παρακολούθηση χώρες"", σημειώνει η Πρόεδρος της Διεθνούς Διαφάνειας Ελλάδος Δρ. Δαμάσκου Άννα. "Η χώρα μας θέλει να βρίσκεται στον πυρήνα της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά απέχει ακόμη από τον μέσο όρο της Δυτικής Ευρώπης και της Ευρωπαϊκής Ένωσης στον Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς. Ως εκ τούτου, πρέπει ως χώρα να εντείνουμε τις προσπάθειες μας για την καταπολέμηση της διαφθοράς, ώστε να μην επιτρέψουμε σε τούτη να πλήξει έτι περαιτέρω την ποιότητα της δημοκρατίας μας" συμπληρώνει. 

"Η διαφθορά αποδυναμώνει τη δημοκρατία και δημιουργεί έναν φαύλο κύκλο, όπου η διαφθορά υπονομεύει τους δημοκρατικούς θεσμούς και τα αδύναμα θεσμικά όργανα με τη σειρά τους, είναι λιγότερα ικανά να ελέγξουν τη διαφθορά", αναφέρει από την πλευρά της η Διευθύντρια της Διεθνούς Διαφάνειας Patricia Moreira.

"Ο Δείκτης Αντίληψης Διαφθοράς, κατατάσσει συνολικά 180 χώρες και περιοχές με βάση το πώς αντιλαμβάνονται οι κατά τόπους εμπειρογνώμονες και επιχειρηματίες τα επίπεδα διαφθοράς του δημοσίου τομέα στη χώρα τους. Η κλίμακα που χρησιμοποιείται ξεκινάει από το μηδέν και φτάνει στο 100, με το μηδέν να είναι το χειρότερο επίπεδο. 

"Το 2018 περισσότερες από δύο στις τρεις χώρες είχαν βαθμολογία μικρότερη των 50 μονάδων, με τον παγκόσμιο μέσο όρο να βρίσκεται στις μόλις 43 μονάδες. Στον πάτο της παγκόσμιας κατάταξης βρίσκεται με 10 μονάδες η Σομαλία, στη δεύτερη χειρότερη θέση ακολουθούν η Συρία και το Νότιο Σουδάν με 13 μονάδες, τρίτες από το τέλος είναι η Υεμένη και η Βόρεια Κορέα με σκορ μόλις 14 στα 100. 

"Από το 2012, μόνο 20 χώρες έχουν βελτιώσει σημαντικά τη βαθμολογία τους, συμπεριλαμβανομένης της Αργεντινής και της Ακτής του Ελεφαντοστού, ενώ 16 χώρες έχουν παρουσιάσει σημαντική πτώση στην βαθμολογία, μεταξύ των οποίων η Αυστραλία, η Χιλή και η Μάλτα.

"Κοντά στις "ελλειμματικές δημοκρατίες" η βαθμολογία της Ελλάδας

"Όπως σημειώνει η Διεθνής Διαφάνεια, η ανάλυση των δεδομένων για τη δημοκρατία διεθνώς αναδεικνύει την άμεση συσχέτιση που υπάρχει μεταξύ διαφθοράς και υγιούς δημοκρατίας. Οι πλήρως δημοκρατικές χώρες έχουν μέση βαθμολογία 75 στον Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς, οι ελλειμματικές δημοκρατίες έχουν μέση βαθμολογία 49 (σ.σ. υψηλότερη από τη βαθμολογία της Ελλάδας), τα υβριδικά καθεστώτα – τα οποία παρουσιάζουν απολυταρχικές τάσεις - έχουν βαθμολογία 35, ενώ τα αυταρχικά καθεστώτα συγκεντρώνουν την χειρότερη βαθμολογία, με μέσο όρο μόλις 30 στον Δείκτη Αντίληψης Διαφθοράς.

"Η έρευνά μας κάνει ξεκάθαρη την διασύνδεση που υπάρχει μεταξύ μιας υγιούς δημοκρατίας και της αποτελεσματικής καταπολέμησης της διαφθοράς τον δημόσιο τομέα", ανέφερε η Delia Ferreira Rubio, Πρόεδρος της Διεθνούς Διαφάνειας. "Η διαφθορά είναι πολύ πιο πιθανόν να 'ανθίσει' εκεί όπου τα θεμέλια της δημοκρατίας είναι σαθρά, και, όπως παρατηρήσαμε σε πολλές χώρες, εκεί όπου μη δημοκράτες και λαϊκιστές πολιτικοί την χρησιμοποιούν προς όφελός τους".

eliza.triandafillou@capital.gr