558 - Ἡ θέσις τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ ὡς πρὸς τὸν θεσμὸ τῆς οἰκογενείας.

Γραικύλος ἑλληναρᾶς

558 - Ἡ θέσις τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ ὡς πρὸς τὸν θεσμὸ τῆς οἰκογενείας.

Ὁ φίλος μιᾶς ζωῆς ἀπὸ τὸ Παρίσι, ὁ καθηγητὴς Μέσης Ἐκπαιδεύσεως καὶ  Βολταιριανός, ὁ Πέτρος Παπαδόπουλος, δεινὸς καβαφικός, μελετητὴς τοῦ André Gide καὶ κομμουνιστής, ἦταν ὁμοφυλόφιλος σὲ ἀντίθεσι μὲ ἐμένα.

Ὅταν τοῦ ἔλεγα τὶ θὰ ἔκαμε ἐὰν εὑρίσκετο σὲ κομμουνιστικὸ καθεστὼς ὅπου ὁ Στάλιν κατέτρεχε τοὺς ὁμοφυλοφίλους ἀλλὰ καὶ σὲ ἐθνικοσοσιαλιστικὸ καθεστὼς  ὅπου ὁ γερμανὸς ἡγέτης τοὺς ἔκλινε σὲ στρατόπεδα συγκεντρώσεως, ἀπαντοῦσε ὅτι θὰ ἐδέχετο νὰ ὑποστῇ τὴν κακομεταχείρησι ἀλλὰ ὅτι θὰ παρέμενε μέλος τοῦ ΚΚΕ.

Διότι σταλινικοὶ καὶ ἐθνικοσοσιαλιστὲς ὑμνοῦσαν τὴν παραδοσιακὴ οἰκογένεια, κατεδίκαζαν τὸν φεμινισμὸ, τὸν γάμο ὁμοφυλοφίλων καὶ τὶς ἐκτρώσεις. Ἐγώ, ὡς Ῥουσσωϊκὸς ἐθνικομπολσεβῖκος, ὑπερασπιστὴς τῆς παραδοσιακῆς οἰκογενείας, συνάμα δὲ παλαιοημερολογίτης χριστιανὸς ὀρθόδοξος, χωρὶς νὰ ἔχω γράψει ποτέ - σὰν τὸ ἴνδαλμά μου τὸν Ζάν-Ζὰκ Ρουσσῶ-  Ἐξομολογήσεις, εἶχα τὴν συνήθεια νὰ ἐξομολογοῦμαι τὰ πάντα δημοσίως καὶ ὄχι κρυφίως ἐνώπιον ἱερέως.

Στὴν Γαλλία, ἐκτὸς τῶν André Gide, Oscar Wilde, Jean Cocteau καὶ Jean Genet, ἐξυμνοῦσα πολλοὺς ὁμοφυλοφίλους μεγάλους συγγραφεῖς χωρὶς ποτὲ νὰ ἀπομακρυνθῶ ἀπὸ τὴν σταθερὴν ἐθνικομπολσεβικική μου θέσι παραδοσιακῆς οἰκογενείας. Γύρω μου, ἀκόμη καὶ στὸν περίγυρο τῆς οἰκογενείας μου, ὑπῆρχαν σεβαστὰ μέλη μὲ τὸ κουσοῦρι. 

Μεγάλοι Ἕλληνες συγγραφεῖς ἀλλὰ καὶ ἡ ἀρχαία μας ἑλληνικὴ παράδοσις μὲ εἶχαν συνηθίσει νὰ δέχομαι τὴν διαφορετικότητα ἔστω καὶ τὴν ἐκ γενετῆς αὐτὴ ἀσθένεια, ίδίως δέ, κατεδίκαζα μετὰ βδελυγμίας τὸν Γραικύλο ποὺ ἐπαρίστανε τὸν Ἑλληναρᾶ, εἶτε ἐξευτελίζοντας τοὺς ὁμοφυλοφίλους συνανθρώπους του εἴτε ὡς ἄκρως ὑποκριτὴς ἐπιτιθέμενος μὲ πράξεις αὐνανισμοῦ  καὶ ὀπισθογεμίσεως ἀλλὰ καὶ σεξουαλικοῦ βιασμοῦ, παριστάμενος τὸν ἑαυτό του δημοσίως  ὡς  φασιστής.

Ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς δὲν χρειάζεται τὰ κατακάθια αὐτὰ τοῦ γραικυλισμοῦ τῶν Ἑλληναράδων (1) καὶ σὲ ἕνα μελλοντικὸ ὁλοκληρωτικὸ  καθεστὼς σίγουρα θὰ γνωρίσουν τὴν καταδίκη ποὺ τοὺς ἀξίζει. Ἐν τῷ μεταξὺ ὅσοι ἐξ αὐτῶν ἐμφανίζονται στὸ προσωποβιβλίο μου βιάζοντας τὴν ἑλληνικὴ ἀξιοπρέπεια, τοὺς καταγράφω ἐπακριβῶς στὸν κατάλογό μου τῶν ἠλεκτρονικῶν ἐγκληματιῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                          8 Ἀπριλίου 2020

(1) Ἑλληναρᾶς: καρικατούρα τοῦ νεοέλληνος: ἀνάγωγος, ἀνεγκέφαλος, σεξιστής, ῥατσιστής, σωβινιστής, βολεψάκιας, ἀπαίδευτος καὶ ἀνελλήνιστος 

553 - Ὁ κορωνοϊὸς ὡς πολιτικὸ ὅπλο καὶ τὸ μέλλον τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους

Γιατὶ "Τὰ αἱρετικά"

553 - Ὁ κορωνοϊὸς ὡς πολιτικὸ ὅπλο καὶ τὸ μέλλον τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους

Ἡ σημερινὴ πανδημία ξεγύμνωσε τὸ γελοῖο ἑλληνικὸ κρατίδιο μπανανία, ὡς Μπαχάμες τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως ποὺ τὸ μόνο ποὺ δύναται νὰ προσφέρῃ εἶναι  μία «ἐθνικὴ βιομηχανία»(!) θαλάσσης καὶ καζινῶν.

Μοναδικὴ γιὰ τὸ ἑλληνικὸ ἀδιέξοδο εἶναι ἑμφάνισις αἱρετικοῦ ἡγέτου ὁλκῆς. Ἀλλὰ τὶ ἐννοοῦμε μὲ αἵρεσιν;

Ὁ πρῶτος αἱρετικὸς εἶναι ὁ Χριστὸς ἐφ’ὅσον ὡς Θεός γιὰ νὰ δημιουργήσῃς δηλαδὴ να ποιήσῃς, ὡς ποιητής, πρέπει νὰ ἀμφισβητήσῃς τὰ κεκτημένα. Ὁ Χριστὸς ὡς ἄνθρωπος ὑπῆρξε ἐξ ὁρισμοῦ αἱρετικὸς ἐφ’ὅσον ὡς ἑβραῖος στὸ θρήσκευμα ἠμφισβήτησε τὰ κεκτημένα τοῦ ἑβραϊσμοῦ τῶν Φαρισαίων.

Ὁ αἱρετικὸς εἶναι πέραν τοῦ ἀναρχικοῦ διότι ἀμφισβητεῖ καὶ τὴν ἔλλειψι ἀρχῆς, ἑφ’ ὅσον ὁ Θεὸς ὡς ἄναρχος ξεπερνᾷ καὶ τὸν ἑαυτό του μὲ τὴν ἀμφισβήτησι τοῦ ἑαυτοῦ του. Ἔτσι, ὁ Ῥένος  Ἀποστολίδης ὑπῆρξε μεγαλοφυῶς ἀναρχικὸς ἀλλὰ οἱ Καβάφης καὶ Παπαδιαμάντης, μὴ τηρῶντας τοῦς κανόνες τῆς γλώσσης ποὺ ἐπεβάλλοντο ἀπὸ τοὺς γλωσσολόγους καὶ λοιποὺς φιλολόγους ἀρχαιολάτρες, καθαρευουσιάνους, δημοτικιστὲς ἤ νεοελληνιστές, ὑπῆρξαν αἱρετικοί.

Ὁ αἱρετικὸς δὲν εἶναι οὔτε ἀτομιστὴς οὔτε ἀλληλεγυηστής, οὔτε κομματιστής, οὔτε παλαιοημερολογίτης οὔτε νεοημερολογίτης, οὔτε ἀναρχικὸς οὔτε κρατιστής, οὔτε ἄθεος οὔτε πιστός. Εἶναι θεὸς καὶ ἀκολουθεῖται ἀπὸ τὸ πλῆθος ὄχι μὲ τὴν λογικὴ ἀλλὰ μὲ τὴν διαίσθησι.

Τὸν ἀναρχικὸ τὸν καταλαβαίνεις, εἴτε συμφωνεῖς εἴτε ὄχι. Καλύπτει τοὺς τοίχους τῶν πόλεων μὲ τὸ Ἄλφα  μέσα σὲ Κύκλο, δηλαδὴ τὸ σύμβολο τοῦ ἀναρχικοῦ Προυντὸν χωρὶς Ἀρχή, ἀλλὰ μὲ Ὀργάνωσι.

Τὸν αἱρετικὸ δὲν τὸν καταλαβαίνεις. Εἶναι μοναδικός. Ἐκεῖ ποὺ πᾶς νὰ τὸν καταλάβῃς σοῦ ξεφεύγει καὶ σὲ ἀφήνει σὲ θολὰ νερά. Ὁ Ῥουσσὼ κάθε φορὰ ποὺ δηλώνει κάτι καὶ ποὺ ὁ κόσμος κατόπιν προσπαθειῶν ἀποφαίνεται πὼς τὸν ἐκατάλαβε, αἰφνιδίως δηλώνει:  «Νομίζετε πὼς δὲν ἀγαπῶ τὶς γυναῖκες; Λάθος κάνετε: τὶς λατρεύω!»

Ὁ Ῥουσσὼ ἀπεβίωσε τὸ 1778 καὶ ἡ ἐπανάστασις, ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάστασις τοῦ 1789, ἔγινε βασισμένη στὶς ἰδέες του. Ποῖες ὅμως ἰδέες;  Ἀριστεροὶ καὶ δεξιοί, κομμουνιστὲς, φασιστὲς καὶ φιλελεύθεροι ἐπαναστάτησαν βασισμένοι στὸ ἴδιο ῥουσσωϊκὸ ὑπόβαθρο ἰδεῶν. Ἀποτέλεσμα: ἀκόμη καὶ σήμερα (1778-2020) οὐδεὶς καταλαβαίνει τὶ ἤθελε πραγματικὰ νὰ εἰπῇ: θεϊκὸ χάος.

Ὁ αἱρετικὸς δὲν εἶναι ἁπλῶς διαφορετικὸς διότι ὁ διαφορετικὸς ἐντάσσεται στὴν λογικὴ κάποιας κοινωνίας. Ὁ αἱρετικὸς ὡς ὁ Θεὸς δὲν ἐντάσσεται σὲ καμμία κοινωνία τὴν ὁποίαν ὅμως δημιουργεῖ  ἀδιακόπως.

Ὁ ἀπόστολος Παῦλος εἶναι τὸ πρότυπο τοῦ αἱρετικοῦ. Ἑβραῖος φαρισαῖος, στὴν ὁδὸ τῆς Δαμασκοῦ ἐγνώρισε, μὲ τὴν χριστιανικὴ ἀποκάλυψι, τὴν κρίσι τοῦ αἰρετικοῦ ποὺ ἐδοκίμασε 18 αἰῶνες ἀργότερα ὁ Ῥουσσώ., ὁ ὁποῖος περιέγραψε τὴν ἰδική του ὁδὸ τῆς Δαμασκοῦ ποὺ ἀπὸ ἀναγνωρισμένο μέλος τοῦ γαλλικοῦ φαρισαϊκοῦ κατεστημένου ἐξωβελίσθη ἀμέσως ἀπὸ αὐτὸ, πίπτωντας στὴν ἀφάνεια ὡς αἱρετικός. Γράφει λοιπὸν  ὁ Ῥουσσὼ  στὶς «Ἐξομολογήσεις» του:

«Τὸ καλοκαίρι τοῦ ἔτους αὐτοῦ τοῦ 1749...μιὰν ἡμέρα, ἐπῆρα τὸ Mercure de France [μηνιαία παρισινὴ ἐφημερὶς τοῦ Ὀκτωβρίου 1749] καὶ ἐνῷ κατηυθυνόμουν [πρὸς  τὸ πάρκο τῆς Vincennes στὸ Παρίσι] καὶ τὴν ἐξεφύλλιζα, ἔπεσα ἐπάνω σὲ τούτην τὴν ἐρώτησιν ποὺ εἶχε προτείνει ἡ Ἀκαδημία τῆς Dijon γιὰ τὸ βραβεῖο τοῦ ἑπομένου ἔτους: «Ἐὰν ἡ πρόοδος τῶν ἐπιστημῶν καὶ τῶν τεχνῶν  συνετέλεσε στὴν διαφθορὰ ἤ στὸν ἐξαγνισμὸ τῶν ἠθῶν». Μόλις τὴν ἐδιάβασα εἶδα ἕναν ἄλλο κόσμο καὶ ἔγινα ἄλλος ἄνθρωπος... Φθάνοντας στὶς Vincennes ηὑρισκόμουν εἰς τέτοιαν ἀναταραχὴν ποὺ παραληροῦσα. Ὁ Ντιντερὸ τὸ ἀντελήφθη. Τοῦ ἐξήγησα τὴν αἰτία καὶ τοῦ ἐδιάβασα [ἕνα κομμάτι]...ποὺ εἶχα γράψει μὲ τὸ μολύβι κάτω ἀπὸ τὴν βελανιδιά. Μὲ προέτρεψε νὰ δώσω ἔκτασι στὶς ἰδέες μου καὶ νὰ πάρω μέρος στὸν διαγωνισμό. Τὸ ἔκαμα καὶ ἀπὸ ἐκείνη τὴν στιγμὴ ἤμουν χαμένος. Ὅλη ἡ ὑπόλοιπη ζωή μου   καὶ οἱ συμφορές μου ὑπῆρξαν τὸ ἀναπόφευκτο ἀποτέλεσμα αὐτῆς τῆς τρελλῆς στιγμῆς», δηλαδὴ τῆς στιγμῆς ποὺ ἀποφασίζει νὰ κόψῃ τὸ νῆμα ποὺ τὸν συνέδεε μέχρι τότε μὲ τὶς ἰδέες τοῦ κατεστημένου.

Καὶ συνεχίζει: «Ἠτοίμασα αὐτὴν τὴν πραγματεία μὲ πολὺ περίεργο τρόπο, ποὺ ἠκολούθησα σχεδὸν πάντα καὶ στὰ ἄλλα μου συγγράμματα. Τῆς ἀφιέρωσα τὶς ἀϋπνίες μου... Διελογιζόμουν ἐπάνω στὸ κρεβάτι μου μὲ κλειστὰ μάτια».

Ὁ Ῥουσσώ, τὸ 1749, ἦταν 37 ἐτῶν, ὅταν αἰφνιδίως διέκοψε τὶς σχέσεις του μὲ τὸ κατεστημένο. Ἐπειδὴ ἐγὼ ὅλη μου τὴν ζωὴ ἠσθάνθην ὅτι μὲ ἐκατοίκη τὸ πνεῦμα τοῦ Ῥουσσὼ ὡς ἴνδαλμά μου, ἤμουν 31 ἐτῶν τὸ 1966, ὅταν αἰφνιδίως διέκοψα κάθε σχέσι μὲ τὸ ἑλληνικὸ κατεστημένο. Μέχρι τότε ἤμουν τὸ χρυσὸ παιδὶ τοῦ Συγκροτήματος Λαμπράκη ποὺ ἐδημοσίευε στὶς πρῶτες σελίδες τοῦ «Βήματος» κάθε μου γραπτὸ καὶ κάθε μου δημοσία δραστηριότητα.

Ἔγραφε ὁ Ῥουσσώ: «Δὲν εἶχα πάντα τὴν εὐτυχία νὰ σκέπτομαι ὅπως σήμερα, διότι εἶχα γοητευθῆ ἐπὶ μακρὸν ἀπὸ τὶς προκαταλήψεις τοῦ αἰῶνος μου, ἔπαιρνα τὴν μελέτη ὡς τὴν μόνη ἀξιοπρεπῆ ἀπασχόλησι ἑνὸς διανοουμένου, ἔβλεπα τὴν ἐπιστήμη μὲ σεβασμὸ καὶ τοὺς ἐπστήμονες μὲ θαυμασμό... Ἐχρειάσθη πολλὴν σκέψιν... γιὰ νὰ ἐξουδετερώσω μέσα μου τὴν αὐταπάτη ὅλης αὐτῆς τῆς μάταιης πομπώδους ἐπιστήμης»(«Narcisse»,πρόλογος, 1753).

Δημήτρης Κιτσίκης                          27 Μαρτίου 2020

543 – Περιούσιος λαός –Περιούσιος ἄνθρωπος καὶ ὁ νόμος τοῦ κατατρεγμοῦ

Ἡ ἐπεξήγησις τῆς μαρμαρίνης πλακός «Ἕλλην γεννιέσαι, δὲν γίνεσαι»

543 – Περιούσιος λαός –Περιούσιος ἄνθρωπος καὶ ὁ νόμος τοῦ κατατρεγμοῦ

Στὴν τρισχιλιόχρονη ἑβραιοελληνικὴ παράδοσι ὑπάρχει ἡ θεϊκὴ ἐπέμβασις ἐπὶ τῆς γῆς –διότι ἡ γῆ κατὰ τὴν Παλαιὰ Διαθήκη εἶναι τὸ βασίλειο τοῦ Διαβόλου- γιὰ τὴν ἀνάσυρσι ἀπὸ τὰ νύχια τοῦ Ἑωσφόρου ἐκλεκτοὺς ποὺ ὁ Θεὸς φέρνει κοντά του, ἐκλεκτοὺς λαοὺς καὶ ἐκλεκτοὺς  ἀνθρώπους.

Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος στὴν πρὸς Ῥωμαίους ἐπιστολή του λέγει (Πρὸς Ῥωμαίους θ:18-21):  «Ἐλεεῖ ὁ Θεὸς ἐκεῖνον ποὺ θέλει, ἀλλὰ καὶ ὅποιον θέλει τὸν ἐγκαταλείπει καὶ σκληρύνεται...Ὁ Θεὸς, [χωρὶς νὰ ἐκμηδενίζῃ τὸ αὐτεξούσιον καὶ τὴν ἐλευθερίαν τοῦ ἀνθρώπου] ἔχει τάξει τὸν καθένα διὰ κάποιον σκοπὸν ἐξυπηρετικὸν τοῦ σχεδίου του».

Ἄν δηλαδὴ ὁ κακὸς ἐγεννήθη κακὸς, τότε πρέπει νὰ ἀντιμετωπίζεται μὲ κατανόησιν διότι θὰ παραμείνῃ ἐκ γενετῆς κακὸς διότι ὁ Θεὸς κατεσκεύασε ἐκ γενετῆς εὐγενῆ σκεύη ἀπὸ πηλὸ καὶ πρόστυχα σκεύη, πιάτα πολυτελείας καὶ πιάτα καθημερινά, ἀριστοκράτες τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ πνεύματος καὶ πληβείους. Ἡ διαφοροποίησις αὐτὴ δἐν ἔχει καμμία σχέσι μὲ τὸ χρῆμα. Ὁ Ἀλέξανδρος ἄν δὲν ἦτο Ἀλέξανδρος θὰ ἦτο Διογένης. Καὶ οἱ πρόστυχοι φυσικὸ εἶναι νὰ ἐχθρεύονται τοὺς εὐγενεῖς τῷ πνεύματι καὶ νὰ τοὺς κατατρέχουν. Ὁ κατατρεγμός τους ἐφ’ὅρου ζωῆς εἶναι ἡ ἀπόδειξις τῆς ἀνωτερότητός τους.

Αὐτὴ ἦταν ἡ θέσις τοῦ Γιανσενισμοῦ τοῦ Γιανσένου καὶ τοῦ Πασκάλ ποὺ ἀντετίθοντο στὴν κατὰ περίπτωσιν (καζουϊστική) ἐπιχειρηματολογία τῶν Ἰησουσιτῶν καὶ τοῦ Πάπα. Οἱ Γιανσενιστὲς ὑπεστήριζαν τὶς θέσεις τοῦ Ἁγίου Αὐγουστίνου (τὸ ἱδρυτικό τους κείμενο ὀνομάζετο Augustinus) κατὰ τῆς ὑπερβολικῆς σημασίας ποὺ ἔδιδαν οἱ Ἰησουῖτες στὴν ἀνθρώπινη ἐλευθερία.

Ὁ Λουδοβῖκος ΙΔ΄ καὶ ἡ γαλλικὴ ἀπόλυτη μοναρχία μαζὶ μὲ τὸ Βατικανὸ κατεδίωξαν τοὺς Γιανσενιστὲς καὶ ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάστασις μὲ ἐμπνευστὴ τὸν Ῥουσσὼ τοὺς ὑπεστήριξε.

Βάσει τῶν ἀνωτέρω ὑπάρχει ἐκλεκτὸς λαὸς, δηλαδὴ περιούσιος, ὁ ὁποῖος ἔχει ἐπιλεχθῆ ἀπὸ τὸν Θεό, φθονεῖται ἀπὸ τοὺς ἐκ γενετῆς μετρίους καὶ καταδιώκεται ἐφ’ὅρου ζωῆς. Περιούσιος λαὸς εἶναι ὁ ἑβραϊκὸς ποὺ καταδιώκεται ἀπὸ ἀρχῆς τοῦ κόσμου καὶ ὁ συνεχιστής του, ὁ ἑλληνικὸς ὀρθόδοξος λαός, ἐπωνομαζόμενος  Νέα Ἰερουσαλὴμ ποὺ φθονεῖται ἀπὸ τοὺς Φράγκους ἤδη ἀπὸ τὴν ἐμφάνισι τῶν Φράγκων Βαρβάρων στὸν Ε΄ αἰῶνα μ.Χ. ποὺ προσπαθοῦν ἀτελῶς νὰ τὸν ἀντιγράψουν. Γι’αὐτὸ καὶ γεννιέσαι Ἑβραῖος, δὲν γίνεσαι. Γεννιέσαι Ἕλλην, δὲν γίνεσαι.

Παραλλήλως ὑπάρχει περιούσιος ἄνθρωπος οἱουδήποτε λαοῦ, μὲ πρότυπο τὸν Σωκράτη, ὁ ὁποῖος ἔζησε ὅλην του τὴν ζωὴ τὸν κατατρεγμὸ ἀπὸ τοὺς μετρίους γραφειοκράτες ποὺ φτειάχνουν τοὺς νόμους τῶν ἀνθρώπων σὲ ἀντίθεσι μὲ τὸν νόμο τοῦ Θεοῦ, μέχρι τὴν διὰ νόμου δολοφονίαν του.

Συνεπῶς ὅποιος δὲν εἶναι ἐκλεκτὸς τοῦ Θεοῦ ἀπὸ τὴν γέννησί του, αὐτὸς δὲν ἔχει ἐχθροὺς καὶ δὲν καταδιώκεται, διότι ὅποιος καταδιώκει τὸν ἐκλεκτὸ καταδιώκει τὸ ἴδιο τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ. Μακάριοι οἱ καταδιωκόμενοι!

Δημήτρης Κιτσίκης                                 17 Φεβρουαρίου 2020

«Crete and the Cretan Turks»

Cain the Greek (Kitsikis) and Abel the Turk (Bilgehan)

The two Cretan professors
Hakkı Bilgehan  and Dimitri Kitsikis

491 – Λιβύη : Τὸ φοβερώτερο ἀπὸ τὰ φοβερώτερα ἐγκλήματα τῆς ἰμπεριαλιστικῆς Δύσεως τῶν Βρυξελλῶν

Τὸ 2019 οἱ Βρυξέλλες θὰ πληρώσουν γιὰ τὴν σφαγὴ τοῦ Καντάφι

491 – Λιβύη : Τὸ φοβερώτερο ἀπὸ τὰ φοβερώτερα ἐγκλήματα τῆς ἰμπεριαλιστικῆς Δύσεως τῶν Βρυξελλῶν

Τὸ λησταρχεῖο τῶν τεχνοκρατῶν τῶν Βρυξελλῶν ποὺ κατέστρεψε τὴν χώρα μας καὶ ποὺ στὶς ἑπόμενες εὐρωπαϊκὲς ἐκλογὲς θὰ περάσῃ στὸ νεκροταφεῖο τῆς Ἱστορίας, μὲ μπροστάρη τὸν τότε πρόεδρο τῆς Γαλλίας, τὸν Σαρκοζύ, εἶχε τὸ 2011 δολοφονήσει τὸν Καντάφι καὶ μαζὶ τὸ θαυμαστό του ἔργο  οἰκοδομήσεως προτύπου συγχρόνου ἀραβικοῦ κράτους, τὴν Λιβύη, μετατρέποντάς την, μετὰ τὸ ἀποτρόπαιο αὐτὸ ἔγκλημα κατὰ τοῦ λαοῦ της, σὲ σκουπιδότοπο τῆς βορείου Ἀφρικῆς.

Στὴν δεκαετία τοῦ 1970, στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Ὀττάβας, ἐδίδασκα στοὺς  μεταπτυχιακούς μου φοιτητές τὸ θαυμαστὸ ἀνορθωτικὸ ἔργο τοῦ Καντάφι, μὲ τὴν ἐνδελεχῆ μελέτη ἀποκαλουμένου πράσινου βιβλίου του, ἐμπνευσμένου ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς ἀθηναϊκῆς δημοκρατίας καὶ τὴν σκέψι τοῦ γάλλου φιλοσόφου τοῦ ΙΗ΄αἰώνος Ζάν-Ζὰκ Ῥουσσώ. 

Τὰ σκυλιὰ τοῦ Σαρκοζὺ καὶ τοῦ Ὀμπάμα τὸν ἔσφαξαν ἐνώπιον τῆς διεθνοῦς κοινῆς γνώμης ποὺ ἐκάθητο ἀποσβολωμένη ἐνώπιον τοῦ φρικτοῦ θεάματος ῥωμαϊκοῦ σταδίου στὶς ἀνοικτὲς τηλεοράσεις της, καὶ μαζὶ κατεδαφίσθη ἕνα ὁλόκληρο προοδευτικὸ άραβικὸ κράτος, ὅπως κατέρρευσε τὴν ἴδια ἐποχὴ πρὸς χάριν τῶν δυτικῶν τραπεζῶν, ἡ Ἑλλάς, ἀλλὰ καὶ προηγουμένως ἡ Γιουγκοσλαυΐα, τὸ Ἀφγανιστάν, τὸ Ἰρὰκ καὶ ἡ Συρία. 

Ποιὸς θὰ τιμωρήσῃ κάποτε τοὺς κακοποιοὺς αὐτοὺς μὲ τοὺς παχυλοὺς μισθοὺς ποὺ κολοκάθονται στὶς Βρυξέλλες, θυμίζοντας τὴν Ἱερὰ Συμμαχία τοῦ 1815, πίνοντας τὸ αἷμα τῶν λαῶν; Πῶς εἶναι δυνατὸν στὴν Ἑλλάδα νὰ ὑπάρχῃ ἀκόμη ἕνας Μητσοτάκης ποὺ ὁμνύει στὸ ὄνομα τῶν Βρυξελλῶν;

Ἀναδημοσιεύουμε παρακάτω ἕνα δεῖγμα σημερινοῦ ἀγγλικοῦ ἄρθρου τοῦ BBC, ἀπὸ τὰ ἀμέτρητα ἄρθρα ἰδίου περιεχομένου, γιὰ τὸν δυτικὸ βιασμὸ ἐπὶ τοῦ σώματος τῆς Λιβύης.

https://www.bbc.com/news/world-africa-24472322

Δημήτρης Κιτσίκης                               10 Ἀπριλίου 2019

458- Ο ΟΙΚΟΔΟΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ : ΤΡΑΜΒΙΟΣ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΝ

Νέος Μάης τοῦ 68 τὸ 2018 στὸ Παρίσι ὡς ἔγχρωμη ἐπανάστασις

(Ἐπειδὴ μερικοὶ ἀναγνῶστες μου παρεξηγοῦν τὸ facebook , θεωρῶντας το σαχλὸ μέσον γιὰ ἀνταλλαγὴ εὐχῶν, οἰκογενειακῶν φωτογραφιῶν ἤ ἀστείων μηνυμάτων, τοὺς πληροφορῶ ὅτι ἐγώ, ὅπως πολλοὶ ἄλλοι, στὶς διάφορες γλῶσσες τοῦ κόσμου, τὸ χρησιμοποιοῦν γιὰ νὰ ἐκφράσουν ἰδέες ἱστορικοῦ, πολιτικοῦ καὶ φιλοσοφικοῦ περιεχομένου καὶ ὅποιος σοβαρὸς ἄνθρωπος ἀπέχει ἀπὸ τὸ facebook στερεῖται συχνὰ σημαντικῶν πληροφοριῶν καὶ σκέψεων. Ἀνανεώνοντας λοιπὸν τὴν προτροπή μου πρὸς τοὺς ἀναγνῶστες αὐτοὺς νὰ εἰσέλθουν στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως, ἀναδημοσιεύω στὸν ἐδῶ ἱστότοπό μου σημερινὸ ἄρθρο μου ἀπὸ τὸν λογαριασμό μου στὸ facebook, στὸ ὁποῖο, ἀπὸ χρόνια δημοσιεύω κείμενά μου σχεδὸν καθημερινῶς)

Ο ΟΙΚΟΔΟΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ : ΤΡΑΜΒΙΟΣ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΝ

Ἡ Γαλλία, παιδὶ τοῦ ἑλληνισμοῦ, ζῇ ἕναν νέο Μάη τοῦ 68 καὶ τούτη τὴν φορὰ ὅπως τότε μὲ ἔγχρωμη ἐπανάστασι (σήμερα μὲ χρῶμα κίτρινο τῶν «κιτρίνων γιλέκων» ἐπὶ τῆς Λεωφόρου τῶν Ἠλυσίων Πεδίων) ὑπὸ τὴν πνευματικὴ καθοδήγησι τῆς νέας Ἱωάννας τῆς Λωραίννης τῆς Γαλλίας, τὴν γαλάζια Μαρίν, ὑπερήφανη ἐθνικομπολσεβῖκα φασιστοκομμουνίστρια, μὲ τὴν προώθησι τοῦ ἐπαναστάτου οἰκοδόμου Δονάλδου Τραμβίου, κατὰ τοῦ τραπεζίτου τῶν Ῥότσιλντ, Ἐμμανουὴλ Μακρόν. 

Μὲ δάκρυα στὰ μάτια, ἐγώ, παιδὶ τοῦ Μάη 68, ξαναβλέπω μέσα σὲ μόλις πενῆντα χρόνια τὸ παιδὶ τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἡ Γαλλία τῶν ἀμετρήτων κοινωνικῶν ἐπαναστάσεων, νὰ ὀρθώνῃ καὶ πάλι τὸ ἀνάστημά της κατὰ τῆς δικτατορίας τοῦ φιλελευθερισμοῦ τῶν ὀνομαζομένων σκαιῶν «ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων» τοῦ παγκοσμισμοῦ. 

Ἀθάνατη Γαλλία τοῦ Ῥουσσώ, κλίνω τὸ γόνυ εὐλαβικὰ ἐνώπιον τοῦ μεγαλείου σου. Ὁ Κοραῆς εἶχε τελικὰ δίκαιο. Ἐνώπιον τῶν σημερινῶν Γραικύλων ὀρθώνεται ὁ νέος Ἕλλην, ὁ Γάλλος τῶν ῥουσσωϊκῶν ἀξιῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                            24 Νοεμβρίου 2018

443 – Τὸ γουρούνι τῆς πόλεως καὶ τὸ ἀγριογούρουνο τοῦ χωριοῦ

443 – Τὸ γουρούνι τῆς πόλεως καὶ τὸ ἀγριογούρουνο τοῦ χωριοῦ

Παραφράζοντας τὸν μύθο τοῦ ποντικιοῦ τῆς πόλεως καὶ τοῦ ποντικιοῦ τῶν ἀγρῶν, ὁ κάτοικος τῆς πόλεως ἀντιπροσωπεύει τὸ ἔκτρωμα τῆς παρακμῆς τῆς οἰκουμένης ἀπὸ τὸν κῆπο τῆς Ἐδὲμ μέχρι τὶς πλοκαμιαῖες πόλεις («Villes tentaculaires» τοῦ Βέλγου ποιητοῦ Emile Verhaeren, 1855-1916, σὲ ἀντιπαράθεσι μὲ ἄλλο ποιητικό του ἔργου, «Villages illusoires», «τὰ ἀπατηλὰ χωριά»), καθηλώνοντας τὸν ἀγρότη καὶ τὴν φύσι σὲ ἐξαφάνισι, ὅταν ἀμέσως μετὰ τὸ πέρασμα τοῦ λάτρη τῆς ἀγροτικῆς ζωῆς Ζάν-Ζὰκ Ῥουσσώ, ἡ ἀγγλικὴ βιομηχανικὴ ἐπανάστασι ἐμαύρισε μὲ πίσσα τὶς καρδιές μας καὶ μετέτρεψε τοὺς ἀγρότες σὲ τρισαθλίους ἐργάτες ποὺ ἐχρησιμοποίησε ὁ Μὰρξ γιὰ τὴν προλεταριακὴ ἐπανάστασι, ἀποκαλῶντας τοὺς ἀγρότες συντηρητικὰ ἠλιθίους.

Ἦλθαν τὶς προάλλες στὸ χωριό, ἐπάνω στὸν Ταΰγετο, τρία ἀνήψια μας, ἐγκατεστημένα στὴν Ἀθήνα, παιδιὰ ἀγροτικοῦ παπᾶ, ποὺ ἔμαθαν πλέον, ὅπως ὅλοι οἱ ἀστικοποιημένοι ἀγρότες νὰ ἀνεβαίνουν στὰ χωριὰ τῶν παπούδων τους γιὰ διακοπές, χέζοντας ἐπάνω στὸ συγγενολόϊ τους ποὺ τοὺς προσφέρει  ἄφθαστη φιλοξενία.Τὸ γουρούνι τῆς πόλεως συναντᾶ τὸ ἀγριογούρουνο τοῦ Ταϋγέτου, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ σφαχτῇ γιὰ νὰ τὸ γευσθοῦν τὰ ἥρεμα.

Ἤμουν ἀπὸ τὸ ψευδοπαρισινὸ Κολωνάκι μὲ τὴν ἔντονη ἐπαρχιωτικὴ μυρωδία χοιροστασίου. Ναρόντνικος, μαοϊκός, ἐθαύμαζα τοὺς ἐπιζῶντας ἀγρότες, ποὺ σκάβουν τὴν μούρη τους στὸ χῶμα τῶν χωραφιῶν τους. Ἐνυμφεύθην λυγερὴ ἀγρότισσα, κοντὰ στὰ ἀγριογούρουνα. Καὶ τώρα βλέπω κάθε χρόνο νὰ κατηφορίζουν ἀπὸ τὶς πόλεις τὰ πρώην ἀγριογούρουνα μετεμφιεσμένα σὲ γουρούνια, νὰ σκάβουν τὸ βιός τῶν  καθηστερημένων παπούδων τους γιὰ τζάμπα διακοπές, ἐπιστρέφοντας στὶς πόλεις μὲ τελλάρα γεμάτα προϊόντα τῶν ἀγρῶν  καὶ τῶν στανῶν καὶ μὲ ὕφος ἀνωτερότητος, ὡς ἀστοί.

Ἡ εἰκόνα αὐτὴ μία θνήσκουσας Ἑλλάδος εἶναι ἡ καλύτερη ἀπόδειξις γραικυλισμοῦ. Νὰ τὸ χαίρεσθε τὸ Ἀθηναϊκὸ τριτοκοσμικὸ κρατίδιο γουρουνοποιημένων δημοσίων ὑπαλλήλων.

Οἱ Ἰνδοὶ γνωρίζουν ὅτι ὁ ξεπεσμένος ἄνθρωπος, ἀντὶ γιὰ Κόλασι, μετενσαρκώνεται σὲ πετσὶ γουρουνιοῦ, ἐνῷ οἱ Γαλάτες καὶ οἱ Δωριεῖς διατείνονται ὅτι στὴν Σπάρτη καὶ τὴν Γαλατία ὁ ἐλεύθερος ἀνθρωπος μετενσαρκώνεται σὲ ἀγριογούρουνο.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             15 Σεπτεμβρίου 2018

427 - Ἐπιμένουμε στὸν ἐθνικομπολσεβικισμό

427  -  Ἐπιμένουμε στὸν ἐθνικομπολσεβικισμό

Μὲ βάσι τὶς ἀρχὲς  τοῦ ΚΚΕ καὶ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς. Μὲ βάσι τὶς ἀρχὲς τοῦ  μαρξισμοῦ λενινισμοῦ καὶ τῆς χριστιανικῆς Ὀρθοδοξίας. Μὲ βάσι τὶς ἀρχὲς τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ καὶ τῆς ἀμέσου δημοκρατίας, ὡς ἀπόλυτοι πολέμιοι τῆς κοινοβουλευτικῆς ἀντιπροσωπευτικῆς δημοκρατίας. Μὲ βάσι τὴν ὑποστήριξι τῆς βίας καὶ τοῦ μύθου ποὺ προέβαλε ὁ Γεώργιος Σορέλ. Μὲ βάσι τὸν μονοκομματισμὸ ἤ τὸν ἀκομματισμὸ τοῦ Στάλιν, τοῦ Χίτλερ καὶ τοῦ Καντάφι. Μὲ βάσι τὴν ἀρχὴ τῆς βυζαντινῆς βασιλείας ἀπολύτου μοναρχίας.Μὲ βάσι τὸν σοσιαλισμὸ τοῦ σωματειακοῦ συστήματος καὶ τὸν ἐλεγχόμενο καπιταλισμὸ ποὺ ἀποδέχεται καὶ χρησιμοποιεῖ τὴν ἀνθρωπίνη ἔφεσι πρὸς τὴν ἰδιοκτησία καὶ τὸ χρῆμα ὡς σατανικὴ ἐνέργεια γιὰ τὴν ἀτομικὴ δημιουργικότητα ὑπὸ τὸν ἔλεγχο ὅμως τοῦ ἀπολύτου ἡγέτου-ἥρωος (ὁ Σατανᾶς πρέπει νὰ ἐλέγχεται ἀπὸ τὸν Θεό). Μὲ βάσι τὶς οὐσιῶδεις ἀρχὲς τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τοῦ φασισμοῦ, σὲ ἀντίθεσι μὲ τὸν φιλελευθερισμό. Μὲ βάσι τῶν ἀρχῶν τῆς μοναρχικῆς «γενικῆς θελήσεως» τοῦ Ῥουσσὼ ποὺ ἐπιβάλλει, μὲ τὴν βία, στὸν ἄνθρωπο νὰ εἶναι ἐλεύθερος. Ἐν συντομία, μὲ βάσι τὸν ῥουσσωϊσμό, τὸν κοινὸ παρανομαστὴ τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ μὲ σημερινὸ πρότυπο τὸ διπλὸ καπιταλοκομμουνιστικὸ σύστημα τῆς μονοκομματικῆς Λαϊκῆς Κίνας, ἐπιμένουμε στὸν ἐθνικομπολσεβικισμό.

Γιὰ τὴν ἐπίτευξι στὴν Ἑλλάδα τοῦ στόχου αὐτοῦ εἶναι τελείως ἀπαραίτητη ἡ ἐξάλειψις στὴν συνείδησι τῶν Ἑλλήνων τοῦ ἀντιφασισμοῦ καὶ τοῦ ἀντικομμουνισμοῦ. Τὸ κλασσικὸ ἑλληνικὸ ἐπιχείρημα ὅτι ναὶ μὲν ἐγὼ συμφωνῶ, τὸ θέλω καὶ τὸ προσπαθῶ ἀλλὰ δὲν εὐθύνομαι γιὰ τὴν ἄρνησι τῆς ἄλλης πλευρᾶς, δὲν εὐσταθεῖ. Ἡ ἀγάπη ἐπεκτείνει. Τὸ μῖσος συρρικνώνει. Ἄσε τὴν ἄλλη πλευρὰ νὰ μισῇ. Ἐσὺ νὰ ἀγαπᾶς καὶ θὰ νικήσῃς διότι ἔτσι τὸ θέλει ὁ Θεός. Ἡ οὐτοπία τῆς καρδιᾶς εἶναι  τὸ ἰσχυρότερο πυρηνικὸ ὅπλο. Γίνου ῥομαντικὸς, ὄχι ῥεαλιστής, καὶ θὰ κερδίσῃς. Γίνου Ῥουσσώ, ποὺ ἀπεβίωσε τὸ 1778 καὶ ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάστασις θὰ ξεσπάσῃ, ἔντεκα χρόνια ἀργότερα, τὸ 1789.

Φίλε Ἕλληνα. Πρέπει νὰ ἀγαπήσῃς τὶς δύο αὐτὲς λέξεις καὶ νὰ τὶς ἐπαναλαμβάνῃς μέσα σου: φασισμὸ καὶ κομμουνισμό, καὶ νὰ βροντοφωνάξῃς:  ζήτω ὁ ἐθνικομπολσεβικισμός!

Δημήτρης Κιτσίκης                                                         9 Ἰουνίου 2018

Η ΠΑΡΑΚΜΗ

Ἐπάνω: 2018- Γραικυλικὴ Ἑλλάς

                                                       Κάτω: 1949 -Ἀντάρτικη Ἑλλάς-"Ελληνικὸ ἦθος: 

Ἡ Ἀντιγόνη τοῦ Σοφοκλέους παίζεται στὸ κολαστήριο τῆς Μακρονήσου ἀπὸ τοὺς ἐξορίστους.

384 - Γιατί χρειάζεται ὁλοκληρωτικὸ κράτος

384 -  Γιατί χρειάζεται ὁλοκληρωτικὸ κράτος

Ὁ διαχωρισμὸς τῶν τριῶν ἐξουσιῶν σημαίνει ὅτι οἱ βουλευτὲς ποὺ ἐκλέγονται γιὰ τέσσερα χρόνια ἀπὸ ἕναν λαὸ ποὺ φέρεται ἀπὸ τὰ τεράστια προπαγανδιστικὰ συνθήματα τῆς σημερινῆς τεχνολογίας καὶ ψηφίζουν νόμους ποὺ ἐξυπηρετοῦν τὰ συμφέροντα τῆς ἄρχουσας τάξεως, θὰ ἐπιβληθοῦν ἀπὸ μία δικαιοσύνη ποὺ μόνη της δικαιοδοσία εἶναι νὰ ἑρμηνεύσῃ σωστὰ τοὺς ψηφισμένους νόμους καὶ νὰ τοὺς ἐπιβάλῃ πέραν ἀπὸ κάθε ἔννοια δικαιοσύνης, ἐφ’ὅσον οἱ ταξικοὶ νόμοι εἶναι ἐξ ὁρισμοῦ ἄδικοι.

Ἔτσι ἕνας ναρκομανής, ἕνας ἐθισμένος στὸ καζῖνο παίκτης, ἕνας ἄνεργος ποὺ καταντᾷ διαρρήκτης τραπεζῶν ἤ μεμονωμένων ἀτόμων ποὺ βασανίζει γιὰ νὰ τοὺς ἀποσπᾷ χρήματα, προϊόντα ὅλοι τῆς κοινωνίας τοῦ χρήματος ποὺ πωλοῦν τὰ ναρκωτικά, πολλαπλασιάζουν τὰ καζίνα καὶ μεγαλώνουν τοὺς νέους στὴν ἀθεΐα, μακριὰ ἀπὸ τὴν οἰκογενειακὴ θαλπωρὴ μὲ μόνο ὄνειρο νὰ γίνουν πλούσιοι, εἶναι ἀδύνατον νὰ κτίσῃ ὑγειῆ κοινωνία καὶ γεμίζει τὶς φυλακὲς  ἀπαγορεύοντας τὴν θανατικὴ ποινή. Ἡ ἴδια ἡ κοινωνία παράγει τοὺς νόμους ποὺ ένθαρρύνουν τὴν ἐγκληματοκότητα, χωρὶς ποτὲ νὰ τὴν πατάξουν.

Αὐτὴ ἡ κοινωνία ὀνομάζεται δημοκρατική, δηλαδὴ μία κοινωνία ποὺ παράγει μόνον ἐγκληματίες. Ἀντιθέτως ἡ ὁλοκληρωτικὴ κοινωνία, κομμουνιστικὴ ἤ φασιστική, βασίζεται στὴν ποινὴ τοῦ θανάτου, ποὺ καθαρίζει τοὺς ψυχολογικὰ σεξουαλικὰ ἀσθενεῖς, τοὺς ναρκομανεῖς, τοὺς ἐθισμένους στὰ καζῖνα μὲ τὸ ἁπλὸ μέσον τῆς ἀπολύτου ἀπαγορεύσεως τῶν ναρκωτικῶν, τῶν καζινῶν καὶ τῆς ἀνεργίας, ἀλλὰ καὶ τὴν ἐνσωμάτωση τῶν νέων  σὲ νεολαῖες, κομμουνιστικὲς ἤ φασιστικές.

Δύο πρόσφατα παραδείγματα. Ὁ ναρκομανὴς ποὺ ἐσφαγίασε μία κοπέλλα σὲ ἕνα νεκροταφεῖο γιὰ νὰ τὴν κλέψη ἔπρεπε νὰ ὑποστῇ τὸ λυντσάρισμα, ἀφοῦ ἡ δικαιοσύνη δὲν θὰ τὸν κατεδίκαζε σὲ θάνατο, ὅπως θὰ ἔπρεπε. Ἐὰν ἡ θανατικὴ ποινὴ ὑπῆρχε στὴν Ἑλλάδα ὁ φοβερὸς αὐτὸς ἐγκληματίας θὰ ἐκτελεῖτο καὶ δὲν θὰ ὑπῆρχε συμφόρηση τῶν φυλακῶν.

Στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως ἐμφανίζονται πολλοὶ ψυχασθενεῖς, σεξουαλικὰ ἀνώμαλοι, ποὺ ὄχι μόνον ἀποπλανοῦν ἀνηλίκους ἀλλὰ ἐπιτίθενται σὲ ἐνηλίκους. Ἀντὶ ἡ ἀστυνομικὴ ὑπηρεσία ἠλεκτρονικοῦ ἐγκλήματος νὰ προσπαθῇ νὰ τοὺς ἀπομονώσῃ θὰ ἔπρεπε νὰ συλληφθοῦν πάραυτα καὶ νὰ ἐκτελεσθοῦν.

Ἡ ἀφαίρεση τῆς ζωῆς ὡς τιμωρία ἐπιβάλλεται στὴν καπιταλιστικὴ κοινωνία διότι οἱ νέοι ἐκπαιδεύονται συνειδητὰ νὰ ἀγαποῦν τὸ χρῆμα, ἀντὶ τῆς ἀρετῆς. Ὅπως τὸ ἐξήγησε ὁ Ῥουσσώ, ὅ ἄνθρωπος εἶναι πλασμένος νὰ κάνῃ τὸ καλὸ ἐφ’ὅσον ἐκπαιδεύται σωστά. Ἐὰν παρὰ  τὴν ἀπαραίτητη παιδεία καταλήξῃ κακὸς τότε ἄλλη λύση δὲν ὑπάρχει ἀπὸ τὴν θανατικὴ ποινή, ἀλλὰ με τὸν πλέον ἀνώδυνο τρόπο ποὺ δὲν εἶναι ἄλλος ἀπὸ τὸν τυφεκισμό.

Τὸ δημοκρατικὸ πολίτευμα βασισμένο στὸ χρῆμα αὐξάνει ὑποχρεωτικά καὶ καθημερινά, τὸν ἀριθμὸ τῶν διεφθαρμένων, ψυχοπαθῶν καὶ ἐγκληματιῶν. Συνεπῶς, πρέπει προτίστως νὰ καταργηθῆ ἡ δημοκρατία, πηγὴ κάθε ἀνομίας καὶ κάθε ψυχικῆς ἐκτροπῆς.

Ἡ ζωὴ δὲν ἔχει ἀξία ὅταν εἶναι ἁπλῶς ποσοτικὴ καὶ ὄχι ποιοτική. Γι αὐτὸ πρέπει  νὰ ἀφαιρεῖται μόνον ἀπὸ ἐγκληματίες κοινοῦ ποινικοῦ δικαίου. Στὸν τόμεα τῆς κοινωνικῆς πάλης, τῆς κοινωνικῆς ἐπαναστάσεως, τοῦ πολέμου, ἀφαιρεῖται αὐτομάτως στὸ πεδίο της μάχης ἀλλὰ ὄχι στοὺς αἰχμαλώτους ποὺ τιμωροῦνται ἁπλῶς μὲ φυλακή. Ὁ Κουφοντῖνας, ὡς ἐπαναστάτης, χρησιμοποιεῖ σωστὰ τὸ ὅπλο, ἀλλὰ ἐὰν ὁ ἀντίπαλος δὲν τὸν σκοτώσῃ στὸ πεδίο τῆς μάχης, δὲν ἐπιτρέπεται νὰ τὸν ἐκτελέσῃ ὡς αἰχμάλωτο.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                         12 Νοεμβρίου 2017

361 – Πῶς πρέπει νὰ παιδεύεται θρησκευτικὰ ὁ Ἕλλην

Ἡ Cosette στοὺς Ἀθλίους τοῦ Βίκτωρος Οὐγκώ


361 – Πῶς πρέπει νὰ παιδεύεται θρησκευτικὰ ὁ Ἕλλην

Οἱ διανοούμενοι ὅλου τοῦ πλανήτου, τώρα καὶ χιλιάδες χρόνια, ἀλλὰ καὶ ἡ ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος ἔχουν ἀποδείξει, πέραν κάθε ἀμφισβητήσεως, ὅτι ὁ ἑλληνισμὸς εἶναι ἀξεπέραστος. Ἀκόμα καὶ οἱ διανοούμενοι ποὺ μισοῦν τὸν ἑλληνισμὸ τὸ κάνουν ἐπειδὴ ἔχουν ἐνώπιόν τους  τὸ τέλειο ἀθάνατο συμπαντικὸ πρότυπο καὶ διαπιστώνουν πὼς αὐτοὶ ποὺ ἀποκαλοῦνται Ἕλληνες, στὸ ἀθηναϊκὸ κρατίδιο (ἐνῷ στὴν πραγματικότητα εἶνα πυγμαῖοι γραικύλοι) δὲν εἶναι στὸ ἐπίπεδο τοῦ ἑλληνικοῦ πρωτύπου, ἀλλὰ μᾶλλον τοῦ μεσογειακοῦ μαφιόζου (στενόμυαλος, ἡμιαμόρφωτος, νταῆς, πονηρός, φιλοχρήματος, κλέφτης, ψεύτης, φαφλατᾶς, ἀνειλικρινής, μοχθηρός, φθονερός).

Ἐδῶ θὰ ἀναφερθοῦμε στὸ παράδειγμα πολλῶν γραικύλων ὀρθοδόξων κληρικῶν τῆς ἑλλαδικῆς ἐπικρατείας. 

Κατ’ἀρχάς, ὁ κληρικὸς ποῦ ζῇ μέσα στὸν κόσμο (σὲ ἀντίθεση ἐνίοτε μὲ τὸν μοναχὸ ποὺ ζῇ στὸ μοναστῆρι μέσα στὸν οὐρανό) εἶναι ἁπλῶς διαχειριστὴς ἐκκλησιῶν, ἀπαραιτήτων μὲν γιὰ τὸν ἐκκλησιασμὸ τῶν πιστῶν, ἀλλὰ ὅπως καὶ ὁ ὑπάλληλος, δὲν ἀντιπροσωπεύει τὸ λειτούργημα. Ὄχι μόνον  δὲν εἶναι τέλειος, ἀλλὰ συχνὰ εἶναι γραικύλος. Ὁ πιστὸς τὸ παραβλέπει διότι τὸν χρειάζεται, ὅπως χρειάζεται τὸν κλέφτη ταξιτζῆ, γιὰ νὰ τὸν ὁδηγήσῃ στὸν προορισμό του. Ὁ κληρικὸς, εἴτε εἶναι νεοημερολογίτης, δογματικὰ αἱρετικὸς ἤ παλαιοημερολογίτης,  δύναται νὰ εἶναι ἐνίοτε καὶ γραικύλος.

Παίρνω ὡς παράδειγμα, ἕνα πόνημα, τοῦ ἀρχιμανδρίτου νεοημερολογίτου Βαρνάβα Λαμπροπούλου, μὲ τίτλο «Ὑπάρχει ζωὴ πρὶν ἀπὸ τὸν   θάνατο;», Ἔκδοση Ἱερᾶς Μονῆς Προφήτου Ἠλιοῦ, Πρέβεζα, 2017, 94 σελίδων.

Κατ’ἀρχάς, οἱ χαρακτηρισμοί του δὲν εἶναι ἑλληνικοί. Γράφει γιὰ τοὺς ἀντιφρονοῦντες ὅτι εἶναι «χρυσοτυλιγμένα περιττώματα». Στὶς σελίδες 12-14 ἀσχολεῖται μὲ τὸν γάλλο φιλόσοφο τοῦ ΙΗ΄ αἰῶνος, Ῥουσσώ, γράφοντας τεράστιες ἀνακρίβειες, ἐκ τοῦ πονηροῦ δέ, ἐφ’ὅσον, βασίζεται στὸ σωστὰ μεταφρασμένο στὰ ἑλληνικὰ βιβλίο τοῦ Ῥουσσώ, «Ἐξομολογήσεις», ἐκδόσεις Ἰδεόγραμμα, Ἀθήνα, 1997.

Χαρακτηρίζει τὸν ἀπόλυτο πολέμιο τοῦ Διαφωτισμοῦ τοῦ ΙΗ΄ αἰῶνος, Ῥουσσώ, ὡς «στῦλο τοῦ Διαφωτισμοῦ», ἐπειδὴ ἁπλῶς ὁ Ῥουσσὼ ἔζησε στὸν ΙΗ΄αίῶνα, ἄν καὶ ἀντετάχθη συστηματικὰ κατὰ τῶν ἰδεῶν τοῦ Διαφωτισμοῦ καὶ συγκεκριμένα κατὰ τοῦ συμβόλου τῶν ἰδεῶν αὐτῶν, τοῦ Βολταίρου.

Δεύτερον, δημοσιεύει σωστὰ τὴν παρακάτω περικοπὴ τοῦ προαναφερθέντος  βιβλίου τοῦ Ῥουσσώ ποὺ λέγει: «Ἄν ὑπάρχῃ ἕνα περιστατικὸ στὴν ζωή μου  ποὺ νὰ δείχνῃ καθαρὰ τὸν χαρακτῆρα μου, εἶναι αὐτὸ ποὺ θὰ σᾶς διηγηθῶ. Βρεῖτε τὸ θάρρος νὰ διαβάσετε τὶς δύο-τρεῖς σελίδες ποὺ ἀκολουθοῦν».

Μετὰ ὅμως παραμορφώνει τελείως τὰ ὅσα διηγεῖται ὁ Ῥουσσώ ποὺ εἶναι ἐν συντομίᾳ τὰ παρακάτω: Ὑπηρετοῦσα ὡς γραμματεὺς στὴν γαλλικὴ πρεσβεία τῆς Βενετίας καὶ ἔκανα παρέα μὲ συναδέλφους ἄλλων πρεσβειῶν, ὅπως τῆς πρεσβείας τῆς Ἱσπανίας. Οἱ συνάδελφοι αὐτοὶ ἐσύχναζαν σὲ οἴκους  ἀνοχῆς καὶ μὲ ἐπίεζαν ἀφόρητα νὰ τοὺς συνοδεύω, κάτι ποὺ δὲν ἤθελα. (Ὁ Ῥουσσώ, ἀπὸ τῆν Γενεύη, καλβινιστικῆς προελεύσεως, ἦταν ἄκρως ἠθικολόγος, καὶ στὶς ἐξομολογήσεις του, ἐκθέτει ἀνοικτὰ τὶς ἁμαρτίες του, καταδικάζοντάς τις, ποὺ ἦσαν ὁ αὐνανισμὸς καὶ ἡ ἡδονοβλεψία, κάτι ποὺ σήμερα ἔχει ἐξαπλωθῆ μὲ τὶς τσόντες). 

Συνεχίζει: Μὲ μία πολὺ ὄμορφη πόρνη ποὺ μοῦ ἔρριξαν οἱ συνάδελφοι στὰ σκέλια μου, μόλις ἐγδύθη εἶδα ὅ,τι τῆς ἔλλειπε ἕνα στῆθος καὶ τὸ ἔσκασα πρὶν τὴν ἀγγίξω καὶ αὐτὴ μοῦ ἀπήντησε ἰταλιστί: «Γιάννη, παράτησε τὶς γυναῖκες καὶ ἀσχολήσου μὲ τὰ μαθηματικά!»

Μία ἄλλη φορὰ οἱ συνάδελφοι, προσθέτει ὁ Ῥουσσώ, μὲ ἐπῆγαν σὲ μπορδέλο, ὅπου μία πόρνη ἐξέθετε τὸ κοριτσάκι της ἔντεκα ἐτῶν. Συγκλονισμένος, ἐπληρώσαμε τὸ τίμημα  ποὺ ζητοῦσε ἡ μαμὰ γιὰ νὰ ἐκδώσῃ τὴν κόρη της, ἀλλά, μὲ τὴν προτροπή μου δὲν τὴν ἀγγίξαμε, τὴν προστατεύσαμε.

Ὁ σεβασμὸς καὶ ἡ ἐξιδανίκευση τῆς γυναικὸς σὲ ὅλο τὸ ἔργο τοῦ Ῥουσσώ, καὶ εἰδικὰ στὸ μυθιστόρημά του, La Nouvelle Héloïse, εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα, στὴν διάρκεια τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1789, οἱ γυναῖκες νὰ διαβάζουν γονατιστὲς τὰ ἔργα του, μὲ δάκρυα, ἀποκαλῶντας τον ἅγιο Ζάν-Ζάκ. Ὁ Βίκτωρ Οὐγκό, στὸ μυθιστόρημα «Οἱ Ἄθλιοι», ἐνεπνεύσθη ἀπὸ τὸ περιστατικὸ τῆς διασώσεως τοῦ μικροῦ κοριτσιοῦ ἀπὸ τὴν διαφθορὰ καὶ τὴν ἐκμετάλλευση, μὲ τὸν Γιάννη Ἀγιάννη-Ῥουσσώ νὰ διηγεῖται στὸ πλαίσιο τῆς υἱοθετημένης κόρης του, τὴν Cosette.

Καὶ τί γράφει ὁ πατὴρ Βαρνάβας, στὴν σελίδα 12 τοῦ βιβλίου του, σχετικὰ μὲ τὸ περιστατικὸ αὐτὸ τῶν «Ἐξομολογήσεων»;  Ἰδού: «Ὁ ἴδιος ὁ Ῥουσσὼ ὁμολογεῖ ξεδιάντροπα στὶς Ἐξομολογήσεις του (τὶς ὁποῖες, σημειωτέον, δημοσίευσε ἐνῷ ζοῦσε ἀκόμη) ὅτι, ὅταν ἦταν στὴν Βενετία, ἀποφάσισε μὲ ἕνα φίλο του, ἔχοντας βαρεθῆ νὰ πηγαίνουν συνέχεια σὲ οἴκους ἀνοχῆς, νὰ ἀγοράσουν –ναί νὰ ἀγοράσουν! -  ἀπὸ μία ἐξαθλιωμένη οἰκογένεια ἕνα κοριτσάκι ἔντεκα (ναί! ἔντεκα!) ἐτῶν, ὥστε νὰ τὸ ἐκμεταλλευτοῦν ἐν καιρῷ μὲ τὸν πιὸ κτηνώδη τρόπο!».

Ὁ Βίκτωρ Οὐγκό, ἐνώπιον τῆς ἐξαθλιώσεως πολλῶν κληρικῶν ὅλων τῶν θρησκειῶν, ἀνεφώνησε: «Εἶμαι ὑπὲρ τῆς θρησκείας, κατὰ τῶν θρησκειῶν!».

Καὶ σᾶς ἐρωτῶ: Μὲ ποῖο κουράγιο ἕνας πιστὸς ὀρθόδοξος χριστιανὸς δύναται νὰ ἐξομολογηθῇ σὲ ἕναν πατέρα Βαρνάβα; Αὐτὸς εἶναι ὁ λόγος ποὺ ἡ ὑποχρέωση τῆς ἐξομολογήσεως ἔχει ἀτονίσει. 

Παρὰ ταῦτα, χρειαζόμεθα τοὺς παπάδες γιὰ νὰ συντηροῦν τὶς ἐκκλησίες καὶ ὅπως λένε πολλοὶ πιστοί, ἀκούγοντας κάθε Κυριακὴ τὸν παπὰ νὰ ζητῇ φράγκα. «Δῶσε τους καὶ πάλι δῶσε τους χρήματα, διότι αὐτὸ θέλουν, καὶ χρειαζόμεθα ταξιτζῆ γιὰ νὰ μᾶς ὁδηγήσῃ στὸν  Παράδεισο!» 

Ὁ ἀντικληρικαλισμὸς εἶναι τὸ ἀναπόφευκτο φαινόμενο τῆς ἐξαθλιώσεως τῶν κληρικῶν, ἤδη ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             25 Ἰουνίου 2017

338 – Ὁ Τρὰμπ κατετρόπωσε τὸν Σόρος καὶ τὸν διανοουμενισμὸ τῆς σοσιαλδημοκρατίας

Ὀμπάμα-Τσίπρας καὶ τὸ κουκλοθέατρο τῆς σοσιαλδημοκρατίας τοῦ Σόρος

338 – Ὁ Τρὰμπ κατετρόπωσε τὸν Σόρος καὶ τὸν διανοουμενισμὸ τῆς σοσιαλδημοκρατίας

(Ὁ Σωκράτης γιὰ τὸν Τράμπ: Στὴν "Πολιτεία" τοῦ Πλάτωνος ὁ Σωκράτης ἐξηγεῖ ὅτι ὁ τύραννος εἶναι ὁ ἀντιπρόσωπος τοῦ λαοῦ καὶ προέρχεται ἀπὸ τὸν λαό. Τὸν ἀντιπρόσωπο αὐτὸ ποὺ ἀκυρώνει τὰ δάνεια καὶ διανέμει τὴν γῆ στὸν λαό, ὁ λαὸς τὸν μετατρέπει σὲ μεγάλο ἄνδρα. Ἀλλὰ αὐτὸς ἐκτρέπεται ἀπὸ τὴν ἀποστολή του καὶ καταπιέζει τὸν λαό. Μὲ τὸ ὅπλο στὸ χέρι ἐπιδίδεται σὲ συνεχεῖς πολέμους)

Οἱ μεγαλύτεροι διανοούμενοι ὑπῆρξαν πάντα κατὰ τῶν διανοουμενιστῶν: οἱ ὁλοκληρωτικοὶ κατὰ τῶν σοσιαλδημοκρατῶν. Ὁ Ῥουσσὼ ἔγραφε σχετικά: «Ὅταν οἱ Γότθοι ἐρήμαξαν τὴν Ἑλλάδα, ὅλες οἱ βιβλιοθῆκες ἐσώθησαν ἀπὸ τὴν φωτιὰ μόνον λόγῳ μίας γνώμης ποὺ διέδωσε ἕνας ἀπὸ αὐτούς, πὼς δηλαδὴ ἔπρεπε νὰ ἀφεθοῦν στοὺς ἐχθροὺς τόσο κατάλληλα ἀντικείμενα ποὺ θὰ τοὺς ἀπέτρεπαν ἀπὸ τὴν στρατιωτικὴ ἄσκηση καὶ θὰ τοὺς διεσκέδαζαν μὲ ἄσκοπες καθιστικὲς ἀσχολίες».

Καὶ ὁ πρόεδρος Μάο ἔγραψε: «Πρέπει νὰ ἐτοιμασθοῦμε γιὰ τὸν ἀτομικὸ πόλεμο...Στὴν καλύτερη περίπτωση θὰ παραμείνῃ ὁ μισὸς πληθυσμὸς καὶ στὴν χειρότερη τοὐλάχιστον τὸ ἕν τρίτον...Μετὰ ἀπὸ μερικὰ πενταετῆ σχέδια, ὁ πληθυσμὸς θὰ αὐξηθῇ καὶ πάλι καὶ τὸ ἀποτέλεσμα δὲν θὰ εἶναι καὶ τόσο ἄσχημο». Καὶ προσέθετε: «Δὲν πρέπει νὰ παραδιαβάζουμε βιβλία, διότι τότε... γινόμεθα ποντίκια βιβλιοθηκῶν». Φυσικά, Ῥουσσὼ καὶ Μάο ἐξεφράζοντο  κατὰ τῶν κουλτουριαραίων, αὐτῶν ποὺ στὴν Ἑλλάδα συχνάζουν στὸ Κολωνάκι.

Ὅλος ὁ πνευματικὸς παρακμιακὸς διανοουμενισμὸς τοῦ Χόλλυγουντ ὑπεστήριξε μὲ φανατισμὸ τὸν σοσιαλδημοκράτη Ὀμπάμα, δημιούργημα τῆς CIA ἀπὸ τὰ γεννοφάσκια του, ἐφ’ὅσον ὁ μεταρρυθμισμὸς τῆς σοσιαλδημοκρατίας ἀπὸ τὰ τέλη τοῦ ΙΘ΄αἰῶνος ὑπῆρξε ὁ δούρειος ἵππος τοῦ ἀστικοῦ κατεστημένου κατὰ τοῦ ἐπαναστατικοῦ κομμουνιστικοῦ καὶ φασιστικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, σταθερὰ χρηματοδοτούμενος ἀπὸ τὸν τραπεζικὸ παρασιτισμό, σημερινὸ σύμβολο τοῦ ὁποίου εἶναι ὀ Σόρος.

Ἐνθυμούμεθα ὅτι ὁ Γεώργιος Σόρος, ὑποστηρικτὴς τῶν σοσιαλδημοκρατῶν, τοῦ Ὀμπάμα καὶ τῆς Χίλλαρυ Κλίντον, εἶχε ξοδεύσει ἑκατομμύρια δολλάρια γιὰ νὰ ἀντικρούση τὴν ὑποψηφιότητα καὶ τὴν ἐκλογὴ τοῦ Ντόναλντ Τρὰμπ. Σήμερα ὁ Τρὰμπ τὸν ἀντιμετωπίζει ὡς «κίνδυνο γιὰ τὴν ἐθνικὴ ἀσφάλεια» καὶ ἐζήτησε ἀπὸ τὴν Ῥωσία νὰ τοῦ παραδώσῃ τοὺς ἐνοχοποιητικοὺς φακέλους ποὺ κατέχει κατὰ τοῦ βρώμικου αὐτοῦ χρηματιστοῦ, εἰδικὰ γιὰ τὸν ῥόλο του στὴν ἐγκατάσταση τοῦ ἐγκληματικοῦ καθεστῶτος τοῦ Κιέβου. Τὸ ἀμερικανικὸ δημοκρατικὸ κόμμα τῶν Κλίντον καὶ Ὀμπάμα ἔχει ἐπονομασθῆ τὸ κόμμα τοῦ Σόρος ποὺ τοῦ ἔχει δωρήσει τοὐλάχιστον ἑκατὸ ἑκατομμύρια δολλάρια.

Ἡ Οὑγγαρία, πατρίδα τοῦ Σόρος, προσπαθεῖ νὰ ἐξουδετερώσῃ τὶς μὴ κυβερνητικὲς ὀργανώσεις (ΜΚΟ) ποὺ λυμαίνονται καὶ τὰ «χὸτ σπότς» τῶν μεταναστῶν στὴν Ἑλλάδα, ὄργανα τοῦ Σόρος στὴν ὑπηρεσία τῶν τραπεζῶν, ποὺ ὑποστηρίζονται σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη ἀπὸ τοὺς ἀπανταχοῦ σοσιαλδημοκράτες.

Ὁ Βίκτωρ Ὄρμπαν, πρωθυπουργὸς τῆς Οὑγγαρίας, ἐδήλωσε τὸν περασμένο Δεκέμβριο ὅτι ὁ Σόρος «καὶ οἱ δυνάμεις ποὺ συμβολίζει θὰ ἐκπαραθυρωθοῦν ἀπὸ ὅλα τὰ εὐρωπαϊκὰ κράτη». Τὰ Open Society Foundations (OSF) ποὺ ἱδρύθησαν τὸ 1979 ἀπὸ τὸν Σόρος, προωθοῦν τὶς ἀρχὲς τῶν παρασιτικῶν τραπεζῶν καὶ τῆς ἰδεολογίας των τῆς σοσιαλδημοκρατίας, τῶν ἀνοικτῶν συνόρων, τῆς ἀπεριορίστου μεταναστεύσεως καὶ τῆς καθαιρέσεως τῆς οἰκογενείας, μέσῳ τῆς ἐπιβολῆς τῶν ναρκωτικῶν, ἰδίως τῆς μαριχουάνας, τοῦ γάμου ὁμοφυλοφίλων καὶ τῆς υἱοθετήσεως παιδιῶν ἀπὸ τὰ ὁμοφυλοφιλικὰ ζευγάρια, ὡς καὶ τῆς ἀπεριορίστου χρήσεως τῶν ἐκτρώσεων, βασικὲς ἀρχὲς τῆς σοσιαλδημοκρατίας.

 Ὁ κατὰ τὸν ἀρχαιοελληνικὸ ὁρισμὸ τύραννο Τράμπ, δὲν ἠκολούθησε τὰ δύο θανάσιμα λάθη τοῦ ἄλλου τυράννου τοῦ Μεσοπολέμου, Χίτλερ, ποὺ ἡττήθη ἐπειδὴ ἐπέμενε σὲ δύο ἀνεδαφικὲς ἔμμονες ἰδέες, τὸν ἀντισλαυϊσμὸ καὶ τὸν ἀντισημιτισμό. Στὴν Ἑλλάδα, οἱ ὁπαδοὶ τοῦ Τρὰμπ δὲν θὰ δυνηθοῦν ποτὲ νὰ ἐπωφεληθοῦν τῆς ἀναλήψεως τῆς ἐξουσίας του, ἐὰν συνεχίσουν νὰ πάσχουν ἀπὸ τὴν φοβερὴ πνευματικὴ ἀσθένεια τῆς μεγάλης πλειοψηφίας τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, δηλαδὴ τοῦ παραλόγου ἀντισημιτισμοῦ.

Ἐνδεικτικὰ ἀναφέρω ὅτι ὁ Σόρος ποὺ οἱ Ἕλληνες παρουσιάζουν ὡς σιωνιστή, ἁπλῶς ἐπειδὴ εἶναι ἑβραϊκῆς καταγωγῆς, προέρχεται ἀπὸ ἑβραϊκὴ οἰκογένεια ἔντονα ἀντισημιτική. Ὁ ἴδιος ὁ Σόρος περιέγραψε τοὺς ἑβραίους γονεῖς τους ὡς ἀντισημῖτες, τοὺς ὁποίους καὶ ἠκολούθησε στὸν ἀντισημιτισμό. Ἄλλωστε καὶ ὁ ἴδιος ὁ ἀντισημίτης Χίτλερ ἦταν ἑβραϊκῆς καταγωγῆς, ὅπως καὶ ὁ ἀντισημίτης μουσικοσυνθέτης  Βάγνερ.

Ἀντιθέτως, ἡ ἔλευση στὴν ἐξουσία τῶν ΗΠΑ τοῦ Ντόναλντ Τράμπ, ξεπερνᾷ σὲ σιωνισμὸ κάθε προηγούμενο ἀμερικανὸ πρόεδρο. Χάρι στὸν γαμβρό του, ὀρθόδοξο ἑβραῖο, ἡ προεδρία Τρὰμπ δὲν εἶναι ἁπλῶς φιλοεβραϊκή, εἶναι ἀκραιφνῶς ἑβραϊκὴ καὶ μασονική. Σὲ αὐτὸ ἀκολουθεῖ τὴν σημερινὴ  τοποθέτηση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ ἐθνικισμοῦ στὴν ὁποία δυσκόλως δύναται νὰ εὐθυγραμμισθῇ ἡ ἑλληνικὴ κοινὴ γνώμη, μία ἀπὸ τὶς πλέον ἀντισημιτικὲς τῆς Εὐρώπης, ἀκόμη καὶ μεταξὺ τῶν ὀπαδῶν τοῦ ΚΚΕ.

Ὁ Τρὰμπ ἀντιπροσωπεύει σήμερα τὸν θρίαμβο τῆς Ἀμερικῆς ποὺ παράγει, τῆς Ἀμερικῆς τῶν build τῆς καπιταλιστικῆς οἰκονομers, τῶν κατασκευαστῶν, τῶν ἐργολάβων, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν παρασιτικὴ Ἀμερικὴ τῶν τραπεζῶν ποὺ ἐκπροσωπεῖτο ἀπὸ τὸν Ὀμπάμα. Εἶναι ἡ μετενσάρκωση  τοῦ Ἑρρίκου Φὸρντ (1863-1947), τῆς βιομηχανίας Φὸρντ τοῦ Μεσοπολέμου, μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι, ὅπως καὶ ἡ Μαρὶν Λὲ Πέν, ὁ Τρὰμπ ἐδιδάχθη ἀπὸ τὰ παθήματα τοῦ ἀντισημιτισμοῦ ποὺ ἀμαύρησαν τὴν σταδιοδρομία τοῦ Φόρντ.

Ἦλθε λοιπὸ ὁ καιρός, ἐνώπιον τῆς ἀπαραιτήτου γιὰ τὰ συμφέροντα τοῦ ἑλληνισμοῦ, στενῆς στρατηγικῆς συμμαχίας ἑλληνικῶν καὶ ἑβραϊκῶν συμφερόντων, ὡς καὶ τῶν συμφερόντων τῆς Ἑλλάδος καὶ τοῦ Ἰσραήλ, νὰ τεθῇ τέρμα στὴν ὑστερία τοῦ ἑλληνικοῦ ἀντισημιτισμοῦ ποὺ ἀμαυρώνει τὴν χώρα μας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 21 Ἰανουαρίου 2017

Ὑποσημείωση:

Ἄρχισαν ἤδη οἱ περισπούδαστες ἀναλύσεις τῶν πανεπιστημιακῶν καὶ τῶν δημοσιογράφων γιὰ τὸ τὶ θέλει ὁ Τρὰμπ ὡς πρόεδρος καὶ γιατὶ ἡ Κίνα ἐπῆρε τὴν θέση τῆς Ἀμερικῆς στὸ Νταβός. Ἡ ἀπάντηση εἶναι ἁπλῆ: ἡ τεραστία ἄνοδος τῆς καπιταλιστικῆς οἰκονομίας τῆς πολιτικὰ σοσιαλιστικῆς Κίνας (!), θέτει σὲ κίνδυνο τὴν μέχρι πρόσφατα παγκοσμία κυριαρχία τῆς καπιταλιστικῆς Ἀμερικῆς. Πρόκειται γιὰ πλανητικὴ σύγκρουση καπιταλισμῶν, ὅπως στὰ πρόθυρα τοῦ 1914. Ἡ καπιταλιστικὴ Ἀμερικὴ τοῦ Τρὰμπ ἀπεφάσισε πολὺ ἁπλὰ νὰ κάνῃ θερμὸ πυρηνικὸ πόλεμο κατὰ τῆς Κίνας. Ὅπως πολὺ σωστὰ εἶχε δηλώσει ὁ Λένιν: Ὁ πρῶτος παγκόσμιος πόλεμος ἦταν πόλεμος μεταξὺ καπιταλιστῶν ποὺ δὲν ἀφοροῦσε τὴν ἐργατικὴ τάξη. Ὁ πόλεμος ἐπιφέρει τεράστια κέρδη στοὺς καπιταλιστές. Τελεία καὶ παῦλα. Δημήτρης Κιτσίκης