707 - Ἡ ἐπαναστατικῆ Γαλλία, πάντα ἀθάνατη, διδάσκει τὴν Οίκουμένη

 

Πραξικόπημα τοῦ Βοναπάρτη. Ἡ Γαλλία καὶ πάλι στὴν πρώτη θέσι

707 -  Ἡ ἐπαναστατικὴ Γαλλία, πάντα ἀθάνατη, διδάσκει τὴν Οίκουμένη.

Σήμερα τὸ πρωί, στὸ "Καλημέρα Ἑλλάδα", ὁ δημοσιογράφος Γιῶργος Παπαδάκης μᾶς ἐξευτέλισε δηλώνοντας τὴ ἀλήθεια, δηλαδὴ ὅτι ἐμεῖς οἱ παρηκμασμένοι Γραικύλοι ζοῦμε εἰς  ἄλλον πλανήτη ἀπὸ τὴν γῆ, μὲ ἐνδιαφέρον μόνον γιὰ ἔξοδο ἀπὸ τὴν πανδημία, μὲ στόχο  νὰ ἀπολαύσωμεν ἐπιτέλους  τὸ φραπεδάκι μας  ἐνῷ στὴν Γαλλία καὶ ἀλλοῦ συμβαίνουν κοσμοϊστορικὰ γεγονότα ποὺ τελείως άποσιωπεῖ! Μᾶλλον μὲ τὸ αἴσθημα (δὲν λέγω, μὲ ὁδηγίες) ὅτι ὁ Ἕλλην πρωθυπουργὸς Κυριᾶκος Μητσοτάκης κινδυνεύει νὰ γνωρίσῃ τὴν ἐπικειμένη τύχη τοῦ προέδρου Μακρόν.

Δημήτρης Κιτσίκης          5 Μαῒου 2021

https://www.rt.com/news/522646-france-poll-country-disintegrating/

https://youtu.be/ZQ-aaV87UG8

Ἐὰν δὲν καταλαβαίνετε γαλλικά, γλῶσσα πολιτισμοῦ, ποῖος σᾶς πταίει, ἐφ'ὅσον προτιμήσατε νὰ μάθετε τὰ βαρβαρικὰ ἀμερικανικά. (ἄλλο ἀγγλικὰ καὶ ἄλλο ἀμερικανικά).

Δημήτρης Κιτσίκης                       4 Μαῒου 2021

La grande muette, ou plutôt certains de ses anciens membres, sortent du silence. Dans une tribune publiée dans l’hebdomadaire « Valeurs actuelles » mercredi intitulée « pour un retour de l’honneur de nos gouvernants », des militaires pour la plupart retraités ou radiés demandent aux dirigeants français d’agir face à la menace d’une « guerre civile ». Dénonçant les « silences coupables » du gouvernement, ils insinuent que des militaires actifs pourraient être tentés de prendre les armes afin de remédier à ce « délitement » de la société.

Qui sont les signataires de cette tribune ?

Selon « Valeurs actuelles », ils sont plus d’un millier de militaires - « une vingtaine de généraux », « une centaine de hauts gradés », « plus d’un millier d’autres militaires » à avoir signé la tribune. Sur le haut de la pile figure notamment le nom du général Christian Piquemal, radié des cadres de l’armée en 2016 pour avoir organisé une manifestation anti-migrants quelques mois plus tôt à Calais, malgré une interdiction préfectorale.

La liste complète des signataires n’est pas diffusée par l’hebdomadaire, mais elle est consultable sur le blog Place d’Armes, « ouvert à tous les militaires à la retraite, d’active, et de réserve qui aiment la France et réalisent que celle-ci est au bord du gouffre ». Ce site est le bébé de Jean-Pierre Fabre-Bernadac, ancien commandant de gendarmerie, à l’origine de la tribune.

---

À lire aussi« Article 36 » : et si les militaires prenaient le pouvoir ?

---

Au total, la liste compte plus de 1200 signatures. Quant à savoir si elles sont celles de militaires retraités ou si ont signé des membres de « l’active » - des militaires actuellement en poste - impossible à déterminer pour l’heure. « On est en train de regarder », glisse une source dans l’entourage du ministère des Armées. Car de nouveaux noms se sont progressivement ajoutés à la liste initiale.

Reste à vérifier parmi ces nouveaux noms l’existence d’homonymes, ou encore à s’assurer que lesdits signataires figurent bien là parce qu’ils l’ont choisi. La vérification devrait prendre un peu de temps. « Pour l’instant, ça a l’air d’être le cas », relativise-t-on dans l’entourage de la ministre Florence Parly. Si des militaires de l’active ont signé la tribune, une enquête interne sera systématiquement ouverte.

Que dit la lettre ?

Dans un texte dépeignant une « France en péril », les signataires dénoncent un « délitement qui frappe notre patrie », à travers « un certain antiracisme » qui viserait selon eux à « créer sur notre sol un mal-être, voire une haine entre les communautés ». Pointant « l’islamisme et les hordes de banlieue », ils appellent les dirigeants français à « trouver le courage nécessaire à l’éradication de ces dangers » en appliquant « sans faiblesse des lois qui existent déjà ». « Comme nous, une grande majorité de nos concitoyens est excédée par vos louvoiements et vos silences coupables », dit-elle.

Quelles répercussions ?

Dénonçant « une insulte qui est jetée à la figure de milliers de militaires », la ministre des Armées Florence Parly a promis ce lundi sur France Info qu’en cas de découverte de militaires en exercice dans la liste des signataires, « des sanctions tomberont », confirmant l’information donnée au Parisien selon laquelle « le recensement » de ces potentiels aspirants-putschistes « est en cours ». Un discours qui tranche avec son tweet de la veille, qui dénonçait « une tribune irresponsable », « uniquement signée par des militaires à la retraite, qui n’ont plus aucune fonction dans nos armées et ne représentent qu’eux-mêmes ».

Ce lundi, la ministre déléguée chargée de l’Industrie, Agnès Pannier-Runacher, a quant à elle évoqué sur Franceinfo « un quarteron de généraux en charentaises » auquel il ne faudrait pas donner davantage d’importance. « Il faut simplement condamner sans réserve et passer à autre chose », estime-t-elle.

Dans l’opposition, la présidente du Rassemblement national Marine Le Pen n’a pas attendu dimanche pour s’émouvoir de la tribune, dans un tout autre ton. « Je vous invite à vous joindre à notre action pour prendre part à la bataille qui s’ouvre […] qui est avant tout la bataille de la France », a-t-elle répondu aux signataires, dans « VA » là encore, deux jours après la publication.

« Comme citoyenne et comme femme politique, je souscris à vos analyses et partage votre affliction », a-t-elle ajouté. Cela tombe bien, les signataires se disent dans la tribune « disposés à soutenir les politiques qui prendront en considération la sauvegarde de la nation ».

Menace de coup d’Etat ou coup d’épée dans l’eau ?

L’hypothèse d’un coup d’Etat est quant à elle à peine dissimulée. « Si rien n’est entrepris, le laxisme continuera à se répandre inexorablement dans la société, provoquant au final une explosion et l’intervention de nos camarades d’active dans une mission périlleuse de protection de nos valeurs civilisationnelles et de sauvegarde de nos compatriotes sur le territoire national », font savoir les militaires retraités.

Par Clémence Bauduin  Le 26 avril 2021 à 14h51, modifié le 26 avril 2021 à 15h08

Α - Τὰ ἁμαρτωλὰ κοινωνικὰ δίκτυα θὰ ἐξαφανισθοῦν συντόμως, μετὰ τὴν ἐπικράτησι στὶς ΗΠΑ τοῦ Τραμβισμοῦ. Αὐτὴ εἶναι ἡ ἀναπόφευκτη τιμωρία των.  Ὅσοι προφθάσετε ἀποχωρήσατε τὸ συντομώτερο ἀπὸ αὐτά καὶ ἐγγραφῆτε στὰ νέα δίκτυα ποὺ ἱδρύονται τώρα. Δημήτρης Κιτσίκης

https://sputniknews.com/us/202105051082809252-trump-slams-corrupt-social-media-companies-says-they-must-pay-political-price/

  
Β - Στὴν σκιὰ τῆς πραξικοπηματικῆς ἐνεργείας τῶν Γάλλων στρατηγῶν ποὺ στηρίζονται ἀπὸ τὴν Λεπέν ὁ συμπαθὴς Γιῶργος Παπαδάκης στὸ Καλημέρα Ἑλλάδα, «βρέχει ἀλλοῦ» καὶ παραπλανεῖ τὸ ἑλληνικὸ κοινὸ μὲ τὰ ἐμβόλια τοῦ κορωνοϊοῦ καὶ τὶς συντάξεις, κατόπιν λέγει λαϊκῆς ἐντολῆς,  ἀποσιωπῶντας τελείως τὰ συνταρακτικὰ γαλλικὰ γεγονότα.

Οὔτως ἤ ἄλλως γνωρίζομεν ὅτι ἡ ἐγκληματικὴ πολιτικὴ τοῦ Κυριάκου Μητσοτάκη συνεχίζοντας νὰ δίδῃ στὸ ἑλληνικὸ κοινὸ τὸ ἐμβόλιο-killer τῆς Ἄστρα Ζένεκα ποὺ θυμίζει τὴν τακτικὴ ἐφόδων ἀπὸ τὰ χαρακώματα τῶν στρατῶν τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου μὲ ἐξόδους ἀπὸ τὰ χαρακώματα καὶ ὅποιον πάρῃ ὁ χάρος, εἶναι παράλληλη μὲ τὴν τουρκικὴ πολιτικὴ τοῦ Ἔρντογαν καὶ οἱ δύο τους κινδυνεύουν νὰ εὑρεθοῦν μαζὶ στὴν φυλακή.

Δημήτρης Κιτσίκης            6  Μαῒου  2021 

200 year ceremonies of Napoleon death 5 May 2021

 "But with far-right leader Marine Le Pen among the highest-polling candidates for the 2022 election, the presence of Macron during the ceremonies on Wednesday was as much about the past as about the country’s future".

  

https://www.washingtonpost.com/world/europe/napoleon-commemoration-macron/2021/05/05/db35b72a-ada4-11eb-82c1-896aca955bb9_story.html

 

 https://www.tanea.gr/2021/04/15/world/makron-kai-lepen-etoimazontai-gia-tin-eklogiki-monomaxia-tou-2022/

Γ -Kissinger- cold war with China

https://www.rt.com/op-ed/522952-kissinger-nuclear-danger-us-china/

464 -Ὁ Μακρόν-Λουδοβῖκος ΙΣΤ΄ βαίνει πρὸς ἀποκεφαλισμό

Ἀπὸ τὴν μακρονία στὴν λαοκρατία

464 -Ὁ Μακρόν-Λουδοβῖκος  ΙΣΤ΄ βαίνει πρὸς ἀποκεφαλισμό

Ἐνῷ ἐντείνεται ὁ  ἐνδοκαπιταλιστικὸς ἐμφύλιος μεταξὺ Τραμβιστῶν καὶ Εὐρωπαϊστῶν οἱ τελευταῖοι βαίνουν σταθερὰ πρὸς τὸν ἀποκεφαλισμὸ τοῦ τραπεζίτου ἡγέτου των τοῦ Λουδοβίκου-Μακρόν.

Στὴν περιοχή μας, ὁ Ἔρντογαν κάνει σαφῶς στροφὴ τασσόμενος στὸ πλευρὸ τῶν Τραμβικῶν ἐνῷ τὸ ἄθλιο ἑλληνικὸ κατεστημένο τοῦ τραπεζίτου Στουρνάρα καὶ τοῦ πολιτικάντη Κυριάκου Μητσοτάκη βασιζόμενο στὰ σάπια ἰδιωτικὰ ἑλληνικὰ ΜΜΕ συνεχίζει νὰ κραυγάζῃ ὑπὲρ τοῦ καταρρέοντος παλαιοῦ καθεστῶτος τῶν Βρυξελλῶν κατηγορῶντας τὴν Ῥωσσία τοῦ Πούτιν ὅτι ὑποκινεῖ τὴν ἄνοδο στὴν καρμανιόλα-λαιμητόμο τοῦ Μακρόν.

Ἐπειδὴ οἱ Συριζανὲλ ἔκαμαν ἤδη γενναία στροφὴ ὑπὲρ τῶν Τραμβιστῶν καὶ οἱ τραπεζῖτες ἀντίπαλοί τους τοῦ φεουδαρχικοῦ-δημοκρατικοῦ τόξου προβάλλουν ὡς φόβητρο τὸν ἀνερχόμενο Βοναπάρτη, τὸν Πᾶνο Καμμένο ποὺ προσπαθοῦν νὰ γελοιοποιήσουν ὡς καλοπερασάκια καὶ φαιδρό, προειδοποιῶ τὴν παλαιὰ ancien régime μητσοτακοστουρναρικὴ καμαρίγια ὅτι ἔχει ἤδη χάσει κάθε εὐκαιρία νὰ ἐπανέλθῃ στὴν ἐξουσία καὶ ὅτι τὸ πολιτικὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος ἀνήκει πλέον ἄν ὄχι στὸν Τσίπρα, τοὐλάχιστον στὸν Καμμένο μὲ παγκόσμιο ὁρίζοντα τὴν συμμαχία Τραμβίου-Πούτιν καὶ αἰγαιακὸ ὁρίζοντα τὴν ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία.

Δημήτρης Κιτσίκης                                          10 Δεκεμβρίου 2018

458- Ο ΟΙΚΟΔΟΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ : ΤΡΑΜΒΙΟΣ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΝ

Νέος Μάης τοῦ 68 τὸ 2018 στὸ Παρίσι ὡς ἔγχρωμη ἐπανάστασις

(Ἐπειδὴ μερικοὶ ἀναγνῶστες μου παρεξηγοῦν τὸ facebook , θεωρῶντας το σαχλὸ μέσον γιὰ ἀνταλλαγὴ εὐχῶν, οἰκογενειακῶν φωτογραφιῶν ἤ ἀστείων μηνυμάτων, τοὺς πληροφορῶ ὅτι ἐγώ, ὅπως πολλοὶ ἄλλοι, στὶς διάφορες γλῶσσες τοῦ κόσμου, τὸ χρησιμοποιοῦν γιὰ νὰ ἐκφράσουν ἰδέες ἱστορικοῦ, πολιτικοῦ καὶ φιλοσοφικοῦ περιεχομένου καὶ ὅποιος σοβαρὸς ἄνθρωπος ἀπέχει ἀπὸ τὸ facebook στερεῖται συχνὰ σημαντικῶν πληροφοριῶν καὶ σκέψεων. Ἀνανεώνοντας λοιπὸν τὴν προτροπή μου πρὸς τοὺς ἀναγνῶστες αὐτοὺς νὰ εἰσέλθουν στὰ μέσα κοινωνικῆς δικτυώσεως, ἀναδημοσιεύω στὸν ἐδῶ ἱστότοπό μου σημερινὸ ἄρθρο μου ἀπὸ τὸν λογαριασμό μου στὸ facebook, στὸ ὁποῖο, ἀπὸ χρόνια δημοσιεύω κείμενά μου σχεδὸν καθημερινῶς)

Ο ΟΙΚΟΔΟΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΤΡΑΠΕΖΙΤΗΣ : ΤΡΑΜΒΙΟΣ ΚΑΙ ΜΑΚΡΟΝ

Ἡ Γαλλία, παιδὶ τοῦ ἑλληνισμοῦ, ζῇ ἕναν νέο Μάη τοῦ 68 καὶ τούτη τὴν φορὰ ὅπως τότε μὲ ἔγχρωμη ἐπανάστασι (σήμερα μὲ χρῶμα κίτρινο τῶν «κιτρίνων γιλέκων» ἐπὶ τῆς Λεωφόρου τῶν Ἠλυσίων Πεδίων) ὑπὸ τὴν πνευματικὴ καθοδήγησι τῆς νέας Ἱωάννας τῆς Λωραίννης τῆς Γαλλίας, τὴν γαλάζια Μαρίν, ὑπερήφανη ἐθνικομπολσεβῖκα φασιστοκομμουνίστρια, μὲ τὴν προώθησι τοῦ ἐπαναστάτου οἰκοδόμου Δονάλδου Τραμβίου, κατὰ τοῦ τραπεζίτου τῶν Ῥότσιλντ, Ἐμμανουὴλ Μακρόν. 

Μὲ δάκρυα στὰ μάτια, ἐγώ, παιδὶ τοῦ Μάη 68, ξαναβλέπω μέσα σὲ μόλις πενῆντα χρόνια τὸ παιδὶ τοῦ ἑλληνισμοῦ, ἡ Γαλλία τῶν ἀμετρήτων κοινωνικῶν ἐπαναστάσεων, νὰ ὀρθώνῃ καὶ πάλι τὸ ἀνάστημά της κατὰ τῆς δικτατορίας τοῦ φιλελευθερισμοῦ τῶν ὀνομαζομένων σκαιῶν «ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων» τοῦ παγκοσμισμοῦ. 

Ἀθάνατη Γαλλία τοῦ Ῥουσσώ, κλίνω τὸ γόνυ εὐλαβικὰ ἐνώπιον τοῦ μεγαλείου σου. Ὁ Κοραῆς εἶχε τελικὰ δίκαιο. Ἐνώπιον τῶν σημερινῶν Γραικύλων ὀρθώνεται ὁ νέος Ἕλλην, ὁ Γάλλος τῶν ῥουσσωϊκῶν ἀξιῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                            24 Νοεμβρίου 2018

360 – Θρίαμβος τῆς ἀστικῆς δικτατορίας στὴν Γαλλία

Ἡ γαλάζια Μαρὶν ἐν μέσῳ τῶν ἀνθρακωρύχων τῆς βορείου Γαλλίας

360 – Θρίαμβος τῆς ἀστικῆς δικτατορίας στὴν Γαλλία

Στὶς 12 Ἰουνίου, τὴν ἑπομένη τοῦ πρώτου γύρου τῶν γαλλικῶν κοινοβουλευτικῶν ἐκλογῶν, τοῦ πλέον ἀντιδημοκρατικοῦ ἐκλογικοῦ συστήματος δύο γύρων τοῦ κόσμου, ἐσημείωσα στὸ Facebook, τὰ παρακάτω:

1 - Ὁ πρώην σοσιαλδημοκράτης πρόεδρος Hollande ποὺ ἐὰν ἦταν ὑποψήφιος  στὶς προεδρικὲς ἐκλογὲς τοῦ 2017, θὰ ἔπαιρνε 3%, ἀπεφάσισε, γιὰ νὰ σώσῃ τὴν γαλλικὴ ἀστικὴ τάξη, ἐνώπιον τῆς φοβερῆς κρίσεως ποὺ μαστίζει τὴν γερμανικὴ Εὐρώπη, νὰ πουλήσῃ τὸ κόμμα του, τὸ «σοσιαλιστικό» (σοσιαλδημοκρατικό), τὸ κόμμα τῆς διαρκοῦς προδοσίας τοῦ σοσιαλισμοῦ ἀπὸ τὸ 1890 εἰς ὄφελος τῶν τραπεζῶν, στὸν Μακρόν, τὸν σοσιαλιστὴ ὑπουργό του Οἰκονομίας, καὶ ἔτσι, κατόπιν τῆς θριαμβευτικῆς ἐκλογῆς του μὲ δεξιὸ πρωθυπουργό (!), ἐπέρασε, μὲ τὶς εὐλογίες τοῦ Hollande, στὴν δεύτερη φάση τοῦ ἀστικοῦ πραξικοπήματος, τὶς βουλευτικὲς ἐκλογὲς δύο γύρων.

2 - Ἔτσι τὴν ἑπομένη τοῦ πρώτου γύρου ἔγραψα: «Χθές, στὴν Γαλλία ἐξελέγη ἡ Μαγικὴ Βουλή, ἡ Chambre introuvable, ὅπως εἶχε ὀνομασθῆ ἡ Βουλὴ τοῦ 1815, μετὰ τὴν πτώση τοῦ Ναπολέοντος, ποὺ ἦταν συγκροτημένη ἀπὸ 90% νέων ἀκραίων βασιλοφρόνων γενιτσάρων, ποὺ τελικὰ δὲν διήρκησε γιὰ πολύ. Τὸ ἀποτέλεσμα ἐφόβισε τὸν ἴδιο τὸν βασιλέα ποὺ ἐφρόντισε, μετὰ ἀπὸ μικρὸ χρονικὸ διάστημα νὰ τὴν ἀντικαταστήσῃ μὲ μία πιὸ μετριοπαθῆ Βουλή, γιὰ νὰ μὴ φανῇ τὸ εὔρος τῆς δικτατορικῆς ἀνωμαλίας.

Στὸ σημερινὸ δεύτερο γύρο τῶν βουλευτικῶν ἐκλογῶν ἡ μακρονικὴ Μαγικὴ Βουλή, μὲ προσπάθεια τοῦ ἰδίου τοῦ Μακρόν-Ὁλλάντ, ἐμείωσε κάπως τὴν ἐξοργιστική της ὁμοφωνία.

Ἀπὸ σήμερα λοιπόν, ἡ Γαλλία εἰσέρχεται σὲ ἐπαναστατικὴ τροχιά, ὅπως καὶ τὸ 1815, ὅταν, κατόπιν δύο ἐπαναστάσεων, κατεδαφίσθη τὸ 1848 ἡ δικτατορία τοῦ τραπεζίτου βασιλέως-ἀστοῦ Λουδοβίκου-Φιλίππου, ὑπὸ τὴν δράση τῶν Βοναπαρτιστῶν.

Μὲ τὰ προσωρινὰ σημερινὰ ἀποτελέσματα τῆς τεραστίας ἀποχῆς τοῦ 56,6%, τῆς μεγαλυτέρας ἀποχῆς ἀπὸ τὸ 1958, ὅταν ἐπέστρεψε μὲ πραξικόπημα ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκώλ, καὶ μὲ τὴν ἤδη ἀπόφαση νὰ συνεργασθῇ τὸ σύνολο τῶν κομμάτων τῆς ἀστικῆς τάξεως, ὅπως καὶ μὲ ἕνα ἀστικοποιημένο ΚΚΓ -ποὺ εἶχε ζητήσει νὰ ὑποστηριχθῆ ὁ Μακρόν(!)-  μὲ περίπου 11 ἕδρες (χρειάζονται 15 ἕδρες γιὰ συγκρότηση κοινοβουλευτικῆς ὁμάδος) καὶ μὲ ἕνα συριζαίϊκο κόμμα τοῦ Mélenchon, 19 περίπου ἑδρῶν, τὸ μόνο ἐπαναστατικὸ κόμμα ποὺ ἐβγῆκε ἀπὸ τὰ βάθη τοῦ γαλλικοῦ προλεταριάτου, στὶς περιοχὲς τῶν ἀνθρακορύχων καὶ τῶν ἀγροτῶν, τὸ Front National, ἔλαβε, γιὰ πρώτη φορά, 8 περίπου ἕδρες καὶ ἐξελέγη βουλευτὴς ἡ γαλάζια Μαρίν, στὴν ἐργατικὴ περιοχὴ τῆς βορείου Γαλλίας, τῶν ἀνθρακωρυχείων τοῦ Nord Pas de Calais.

Χωρὶς ἴχνος ἀντισημιτισμοῦ, ἡ γυναικεία αὐτὴ μορφὴ τοῦ στρατηγοῦ ντὲ Γκώλ, ἡ Μαρὶν Λὲ Πέν, γνησία ὀπαδὸς τοῦ ἐργατικοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ γαλλικοῦ πατριωτισμοῦ τῆς συμβολικῆς ἡρωΐδος τοῦ Μεσαίωνος Ἰωάννας τῆς Λωρραίνης, ἀναδεικνύεται πλέον ἀπὸ σήμερα, ἡ μοναδικὴ ἐπαναστατικὴ δύναμη τῆς Γαλλίας, ποὺ σίγουρα, στὰ προσεχῆ χρόνια, θὰ ἀναλάβῃ τὰ ἡνία τῆς ἐξουσίας μέσῳ ἐπαναστατικῶν διαδικασιῶν, ποὺ θὰ ὁλοκληρώσουν τὴν κατεδάφιση τῆς γερμανικῆς Εὐρώπης τῶν τραπεζῶν.

Ὁ γαλλικὸς λαὸς τῶν μικροαστῶν δὲν διαφέρει ἀπὸ τοὺς μικροαστοὺς τῆς Εὐρώπης. Ἄν καὶ συναισθηματικὰ εἶναι κατὰ τοῦ εὐρώου καὶ ὑπὲρ τοῦ ἐθνικοῦ νομίσματος, δυσκολεύεται νὰ πάρῃ τὴν ἀπόφαση στὰ χέρια του καὶ νὰ ἐξέλθῃ βιαίως ἀπὸ τὴν φυλακὴ τοῦ εὐρωπαϊκοῦ νομίσματος, τρομοκρατημένος ἀπὸ τὸν φόβο μήπως καὶ ἐξατμισθῇ ὁ μικρὸς του μισθὸς καὶ ἡ μικρή του σύνταξη. Ἀλλά, συνάμα, ἀπὸ ὅλους τοὺς λαοὺς τῆς Εὐρώπης, εἶναι ὁ πλέον ἐπαναστατικός, μὲ πάμπολλες ἐπαναστάσεις ἀπὸ τὸ 1789, πολὺ περισσότερο γνήσιος ἐπαναστατικὸς φασιστὴς καὶ ἀπὸ τὴν Ἰταλία καὶ ἀπὸ τὴν Γερμανία τοῦ Μεσοπολέμου.

Στὴν σημερινὴ Γαλλία ὅπου δυστυχῶς -πολὺ περισσότερο ἀκόμα καὶ ἀπὸ τὸ πρώην ἡρωϊκὸ ΚΚΕ στὴν Ἑλλάδα-  τὸ πατριωτικὸ ΚΚΓ τοῦ Maurice Thorez τείνει πρὸς τὴν σοσιαλδημοκρατία, ἡ μόνη ἐπαναστατικὴ δύναμη ἀναδεικνύεται ὁ φασιστικὸς Μαρινισμός. Τὰ ἑπόμενα χρόνια, καὶ πάλι ἡ Γαλλία θὰ σηκώσῃ γιὰ ὅλη  τὴν Εὐρώπη τὴν μπαντιέρα ῥόσσα, τὸ Ἀβάντι Πόπολο τῆς Ἐπαναστάσεως.

Ἡ σημερινὴ ἡμέρα συνεπῶς μᾶς γεμίζει ἐλπίδα καὶ ἐνθουσιασμό.

Δημήτρης Κιτσίκης                     18 Ἰουνίου 2017

354 – Πρὸς τὴν συγκρότηση τῆς ἀντικινεζικῆς συμμαχίας

354 – Πρὸς τὴν συγκρότηση τῆς ἀντικινεζικῆς συμμαχίας

Καταμεσῆς τῆς περιόδου Ὀμπάμα, ὅταν  οἱ σοσιαλδημοκράτες τραπεζῖτες ὁλοκλήρου τῆς Εὐρώπης καὶ τῆς Ἀμερικῆς ἐτοίμαζαν μὲ ψυχροπολεμικὸ ἄξονα τὸν διαμελισμὸ τῆς μετακομμουνιστικῆς Ῥωσίας, ὑπὸ τὴν πνευματικὴ καθοδήγηση τοῦ φανατικοῦ ἀντιορθοδόξου ἀντιρώσου πολωνοῦ ῥωμαιοκαθολικοῦ Μπρεζίνσκι, ὁ γηρασμένος ἑβραιογερμανὸς Κίσσινγκερ ἀντέκρουε τὸν πολωνὸ ῥωμαιοκαθολικὸ πνευματικό του ἀντίπαλο, προβάλλοντας ὡς μόνη λύση στὴν αἰγαιακὴ Ἐνδιάμεση Περιοχή, μία Νέα Γιάλτα ἀμερικανορωσικῆς συμφωνίας βασισμένης στὴν καλὴ γειτονία Ἑλλάδος –Τουρκίας.

Μετὰ τὴν πτώση τοῦ κατασκευασμένου ἀπὸ τὴν CIA σοσιαλδημοκράτη ἀχυρανθρώπου Ὀμπάμα -συνεπικουρομένου ἀπὸ τὸ ζευγάρι τῶν Κλίντον- καὶ τὴν ἀποτυχία του νὰ ἀνατρέψῃ τὸν Ἔρντογάν, δολοφονῶντας τον καὶ κτυπῶντας πολεμικὰ τὴν Ῥωσία, ὁ νέος πρόεδρος τῶν ΗΠΑ, ὁ ἑλληνοπρεπὴς Δονάλδος Τράμβιος, ἔβαλε ἀμέσως σὲ πράξη τὸ σχέδιό του περικυκλώσεως τῆς Κίνας, μὲ ἀπώτερο στόχο τὴν ἐμπορικὴ καταστροφὴ τοῦ Πεκίνου.

Ἐν συντομίᾳ, νέα Γιάλτα καὶ Βόρειος Κορέα. Στὸ Αἰγαῖο, ῥωσοαμερικανικὴ στήριξη τῆς Τουρκίας τοῦ Ἔρντογάν, ὁ ὁποῖος ἀπέδειξε πὼς δὲν ἦτο Τσίπρας ἀλλὰ μεγάλος ἡγέτης καὶ συνεπῶς φράγμα κατὰ τῆς δυτικῆς προελάσεως τῆς κινεζικῆς ὁδοῦ τῆς Μετάξης. Ἡ Ῥωσία, σύμμαχος τῆς Ἀμερικῆς στὴν συνάντηση στὸ Σότσι τοῦ Μαΐου, Πούτιν-Ἔρντογάν, ἐξασφαλίζει στὴν Τουρκία τὸν ἔλεγχο τῶν νοτίων της συνόρων στὴν Συρία κατὰ τῶν Κούρδων, μὲ ἀντάλλαγμα τὴν ῥωσικὴ θρησκευτικὴ καὶ γεωπολιτικὴ παρουσία τῆς Ῥωσίας στὸ Αἰγαῖο, ὡς προστάτιδος τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν. Στὴν Ἄπω Ἀνατολή, περικύκλωση τῆς Κίνας, ἀπὸ Βιετνάμ, Φιλιππῖνες, Ταϊουάν, Ἰαπωνία, Νότιο Κορέα, ἀλλὰ καὶ Βόρειο Κορέα.

Τὸ παιχνίδι φοβέρας κατὰ τῆς Βορείου Κορέας, δὲν ἔχει ὡς στόχο τὴν ἐπίθεση κατὰ τῆς πυρηνικῆς δυνάμεως τῆς Πυονγκγιάνγκ. Ἀντιθέτως σκοπεύει στὴν προσάρτησή της ὡς σύμμαχος τῆς ἀμερικανορωσικῆς νέας Γιάλτας κατὰ τῆς Κίνας. Ὁ Τράμβιος χαϊδεύει ὑποκριτικὰ τὸν κινέζο ἡγέτη, σπρώχνοντάς τον νὰ τὰ χαλάσῃ μὲ τὴν προστατευομένη του Βόρειο Κορέα, νὰ τὴν ἀπομονώσῃ ὥστε ἡ σύμμαχος τῆς Ἀμερικῆς Ῥωσία νὰ ἀντικαταστήσῃ τὴν Κίνα στὴν Πυονγκγιάνγκ, ὡς κύριος ἐμπορικὸς ἑταῖρος. Τὸ ἴδιο κάνει μὲ τὸ Ἰράν, μελλοντικὴ πυρηνικὴ δύναμη, σύμμαχος τῆς Ῥωσίας, φοβερίζοντάς την γιὰ νὰ τὴν ἐντάξη τελικὰ στὴν ἀμερικανορωσικὴ συμμαχία κατὰ τῆς Κίνας.

Βόρειος Κορέα καὶ Ἰράν εἶναι ἰδεολογικά, φασιστικὲς δυνάμεις τοῦ ἰδίου ἰδεολογικοῦ ἀναστήματος μὲ τὴν τραμβικὴ Ἀμερικὴ καὶ τὴν πουτινικὴ Ῥωσία.

Ὡς ὀπισθοφυλακὴ τοῦ τεραστίου πολεμικοῦ στρατοπέδου ποὺ οἰκοδομεῖ ὁ Τράμβιος κατὰ τῆς Κίνας καὶ τοῦ ἀραβικοῦ ἰσλαμικοῦ τζιχαδισμοῦ, εὑρίσκεται ἡ Ἀγγλία ἡ ὁποία σταδιακὰ θὰ περάσῃ ὑπὸ τὴν ἰδεολογικὴ ἐπιρροὴ τοῦ Nigel Farage, ποὺ παρητήθη οἰκειοθελῶς γιὰ νὰ ἐπανέλθῃ ὅταν ὁλοκληρώσῃ τὴν ἀποστολὴ ἀνεξαρτητοποιήσεως τοῦ Λονδίνου ἀπὸ τὶς Βρυξέλλες, ἡ σημερινὴ πρωθυπουργὸς Theresa May, ἀλλὰ καὶ ἡ Γαλλία ὡς μελλοντικὴ ἡγέτιδα τῆς Εὐρώπης, ὑπὸ τὴν ἐντυπωσιακὴ προσωπικότητα τῆς θηλυκῆς ντὲ Γκώλ, τῆς Marine Le Pen, ἀσχέτως ἐὰν ἐκλεγῇ ἀμέσως ὡς πρόεδρος τῆς Γαλλίας στὶς 7 Μαΐου, ἤ ἀργότερα.

Στὴν δίωρη τηλεοπτικὴ ἀντιπαράθεση τῆς Τετάρτης 3 Μαΐου 2017, μεταξὺ τῶν δύο ὑποψηφίων, ὑπερίσχυσε σαφῶς ἡ Μαρὶν ἔναντι τοῦ τραπεζίτου Μακρόν,  ποὺ μᾶς ἐθύμισε τὶς ἡρωϊκὲς μάχες τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τῆς Γαλλίας τοῦ 1945, ἀλλὰ καὶ τὴν ὑπερήφανη στάση τοῦ στρατηγοῦ ντὲ Γκὼλ κατὰ τῶν εὐροκρατῶν, γελοιοποιῶντας, χωρὶς νὰ τοὺς κατανομάσῃ, τοὺς σοσιαλδημοκράτες τύπου Βαρουφάκη-Τσίπρα.

Τὸ ποτάμι τοῦ λαοῦ τῆς Γαλλίας δὲν πάει πίσω. Αὔριο ἤ μεθαύριο θὰ   ὑπερισχύσῃ τὸ ἀπελευθερωτικὸ κίνημα τῆς Μαρίν, παίρνοντας τὴν σκυτάλη ἀπὸ τὸ κουρασμένο καὶ παρακμιακὸ κομμουνιστικὸ κόμμα τῆς Γαλλίας. Διότι κάθε κίνημα ἔχει καὶ τέλος ἕως ποὺ νὰ παραδώσῃ τὴν σκυτάλη σὲ νέα λαϊκὴ ἐπανάσταση. Ἦλθε λοιπὸν ἡ πλανητικὴ ὥρα   τοῦ   ἐθνικομπολσεβικισμοῦ   ποὺ   θὰ   ἐνταφιάσῃ   τὸν ἄπληστο   καπιταλισμό, μετεμφιεσμένο στὰ σοσιαλδημοκρατικὰ πρόσωπα ἑνὸς  θλιβεροῦ  Βαρουφάκη,  ἑνὸς δωσιλόγου Τσίπρα, μίας συγκεχημένης Ζωῆς Κωνσταντοπούλου καὶ ἑνὸς Παναγιώτη Λαφαζάνη. Κομμουνισμὸς καὶ φασισμός, χέρι μὲ χέρι κατὰ τοῦ ἀπλήστου τραπεζικοῦ καπιταλισμοῦ, γιὰ τὴν κατασκευὴ τῶν οἰκοδόμων τοῦ σαινσιμονισμοῦ τῶν οἰκοδόμων builders, ἐργατῶν καὶ ἐργολάβων.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 3 Μαΐου 2017

352 - Ἀπὸ τὸν Λένιν στὴν Μαρίν: Ἡ νέα παγκόσμια κοινωνικὴ ἐπανάσταση: Ὁ Ἐθνικομπολσεβικισμός

352 - Ἀπὸ τὸν Λένιν στὴν Μαρίν: Ἡ νέα παγκόσμια κοινωνικὴ ἐπανάσταση: Ὁ Ἐθνικομπολσεβικισμός

Σεισμός! Ἡ Κυριακὴ 23 Ἀπριλίου 2017 ἐσήμανε ἀπαρχὴ τῆς νέας παγκοσμίας ἐπαναστάσεως στὴν Εὐρώπη, μετὰ τὴν ἀστικὴ τοῦ 1789 καὶ τὴν μπολσεβικικὴ τοῦ 1917, μετὰ τὸν Ῥοβεσπιέρρο καὶ τὸν Λένιν. Ξεκίνησε ἡ ἐθνικομπολσεβικικὴ παγκοσμία ἐπανάσταση μὲ τὴν Μαρίν.

Ἦταν τὴν ἑπομένη τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, τῆς χειροτέρας σφαγῆς τῆς εὐρωπαϊκῆς νεολαίας πρὸς χάριν τῶν γερακιῶν τοῦ καπιταλισμοῦ τῶν τραπεζῶν. Τότε στὴν Ῥωσία καὶ τὴν Ἰταλία ἐνεφανίσθησαν δύο ἀκραῖα λαϊκὰ κινήματα, ποὺ ὀνομάσθησαν μπολσεβικισμὸς στὴν Ῥωσία καὶ φασισμὸς στὴν Ἰταλία, μὲ δύο χαρισματικοὺς ἡγέτες, τὸν Λένιν καὶ τὸν Μουσσολίνι, μὲ κοινὸ ἐμπνευστῆ ὡς πρὸς τὸν τρόπο καταλήψεως τῆς ἐξουσίας, τὸν γάλλο θεωρητικὸ τοῦ μαρξιστικοῦ ἐπαναστατικοῦ συνδικαλισμοῦ  Γεώργιο Σορέλ (1847-1922).

Στὴν Γερμανία, στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1920, οἱ ἱδρυτὲς τοῦ ἐθνικοσοσιαλισμοῦ ἐστράφησαν πρὸς τὴν μπολσεβικικὴ Μόσχα καὶ ὁ Möller van den Bruck, ἐξήγγειλε τὴν πολιτικὴ ἀδελφοσύνης τῶν ἀκραίων ἐπαναστατῶν τῆς Γερμανίας καὶ τῆς Ῥωσίας κατὰ τῆς δυτικῆς καπιταλιστικῆς Εὐρώπης ποὺ ὠνόμασε ἐθνικομπολσεβικισμό.

Δυστυχῶς ὁ καπιταλισμὸς τῶν τραπεζῶν ἐπέτυχε νὰ διαιρέσῃ τὰ δύο τμήματα τοῦ ἀντικαπιταλιστικοῦ μετώπου, καὶ ὡς ἀδελφοφάδες πλέον, οἱ δύο χωρισμένοι ἀδελφοὶ ἐπεδώθησαν σὲ μία τρελλὴ ἀναμέτρηση μὲ φοβερὸ μῖσος ὁ εἱς πρὸς τὸν ἄλλον, ἐξαπολύοντας μὲ ὕβρεις  -κομμούνια καὶ φασίστες- τὴν καταδίκη τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τοῦ φασισμοῦ, ἕως ποὺ ὁ καπιταλισμὸς τῶν τραπεζῶν κατέστρεψε πρῶτα τὸν φασισμὸ τὸ 1945 καὶ μετὰ τὸν κομμουνισμὸ τὸ 1991. Ἀπὸ τὰ εὐρωπαϊκὰ ἐρείπια τοῦ ἐπαναστατισμοῦ ἀνεδύθη ἡ καπνίλα τῶν πτωμάτων τῶν φασιστῶν καὶ κομμουνιστῶν ἡρώων μὲ τὸν καπιταλισμὸ νὰ κραυγάζῃ ὅτι ἐπῆλθε τὸ τέλος τῆς Ἱστορίας καὶ ἑδραιώθη ἡ αἰωνία ἐπικράτηση τοῦ παγκοσμίου καπιταλισμοῦ τῶν τραπεζῶν.

Ἀλλὰ ἡ Ἱστορία δὲν εἶχε τελειώσει. Ἔχοντας εὕρει καταφύγιο στὸν Τρίτο Κόσμο, φασισμὸς καὶ κομμουνισμὸς ἐπανῆλθαν σταδιακὰ στὴν Εὐρώπη, αὐτὴν τὴν φορὰ ἀποφασισμένοι νὰ μὴν ἐπαναλάβουν τὴν διχαστική τους πολιτικὴ καὶ νὰ ἐφαρμόσουν τὸν ἐθνικομπολσεβικισμό, ποὺ στὴν Ἑλλάδα ἔλαβε τὴν μορφὴ τοῦ κιτσικισμοῦ.

Καὶ τώρα τὶ βλέπουμε, τὴν ἐπαύριο τοῦ πρώτου γύρου τῶν γαλλικῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν;  Ἐνῷ ὁ ἔντρομος καπιταλιστικὸς παγκοσμισμὸς, συνεχίζει νὰ χρησιμοποιῇ τὴν προδοτικὴ τοῦ σοσιαλισμοῦ, ἀπὸ τὸ 1890, σοσιαλδημοκρατία τοῦ Τσίπρα, Ὁλλὰντ καὶ Ὀμπάμα, κατασκευάζει ἐν μία νυκτί, ἕνα ζόμπι, ἕναν φουσκωμένο βάτραχο ὀνόματι Μακρόν, καὶ τὸν ῥίχνει κατάμουτρα κατὰ τῆς γαλάζιας Μαρὶν τῶν προσδοκιῶν τῶν λαῶν τῆς Εὐρώπης, ἐνῷ τὰ παραδοσιακὰ φασιστικά (βλέπε Χρυσῆ Αὐγή) καὶ κομμουνιστικά (βλέπε ΚΚΕ) κόμματα, συνεχίζουν νὰ  ἐχθρεύεται ὁ ἕνας τὸν ἄλλον.

Ἐνῷ ἡ Humanité, ὄργανο τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τῆς Γαλλίας, ξεχνῶντας τὴν πατριωτικὴ ὑποστήριξη ποὺ ἔδιδε, μέχρι τὸ 1946, στὸν φασιστὴ στρατηγὸ ντὲ Γκώλ, πνευματικὸ πατέρα τῆς Μαρίν, ἐτιτλοφόρει τὴν ἐπαύριο τοῦ πρώτου γύρου, «ποτέ» μὲ τὴν Μαρίν, καὶ ἐνῷ ὁ Τσίπρας συνετάσσετο μὲ τὸν Μακρόν, ὁ ἀκροαριστερὸς ἐπαναστατικὸς Μελανσόν, ἀπομακρύνεται ἀπὸ τοὺς συμμάχους του τοῦ γαλλικοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος καὶ ἀρνεῖται νὰ καταδικάσῃ τὴν Μαρὶν καὶ νὰ ζητήσῃ στοὺς ψηφοφόρους του νὰ ὑποστηρίξουν τὸν Μακρόν.

Τί σημαίνει αὐτό; Ὅχι ὅτι ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ καὶ τὸ ΚΚΕ ἀκολουθοῦν τὴν προδοσία τῆς σοσιαλδημοκρατίας, ἐφ’ὅσον παραμένουν καὶ τὰ δύο κόμματα, ἐπαναστατικὰ καὶ ἀντικαπιταλιστικὰ, οὔτε ὅτι πρέπει νὰ ἀποκηρύξουν τὶς ἰδεολογικές τους ἀρχές, ἀλλὰ ὅτι πρέπει νὰ ἐπανέλθουν στὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1920 καὶ νὰ ἐφαρμόσουν στὴν χώρα μας τὸν κιτσικισμό, παραλαγὴ τοῦ διεθνοῦς ἐθνικομπολσεβικισμοῦ.

Μέχρι τὸν δεύτερο γύρο τῶν γαλλικῶν προεδρικῶν ἐκλογῶν πολλὰ δύνανται νὰ συμβοῦν, ὅπως νὰ ξεσκεπασθῇ ἡ ἀπόλυτη διαφθορὰ τοῦ ζόμπι τῶν τραπεζῶν Μακρόν, καὶ νὰ τυλιχθῇ ἡ Γαλλία στὴν τρομοκρατία. Ἀλλά, καὶ ἀσχέτως τῶν ἀποτελεσμάτων τοῦ δευτέρου γύρου, ἀκόμη καὶ πέραν τῶν ἐπικειμένων γαλλικῶν κοινοβουλευτικῶν ἐκλογῶν τοῦ 2017, τῶν δύο γύρων, 11 καὶ 18 Ἰουνίου (ἠμέρα κατ’ἐξοχὴν ντεγκωλλική), ἡ γαλλικὴ ἐπανάσταση κατὰ τῆς Εὐρώπης τῶν τραπεζῶν θὰ συνεχισθῇ καὶ θὰ εὐοδωθῇ μὲ μόνον ὅρο, αὐτὴν φορά, νὰ μὴν ἐπαναλειφθῇ ὁ ἐμφύλιος μεταξὺ τοῦ φασιστοῦ καὶ τοῦ κομμουνιστοῦ ἀδελφοῦ, οἱ ὁποῖοι καὶ οἱ δύο ποτὲ δὲν ἐπίστευσαν στὴν ἔννοια τῆς δημοκρατίας (τὸ χειρότερο πολίτευμα κατὰ Σωκράτη), δηλαδὴ στὴν ἀστικὴ κοινοβουλετικὴ δικτατορία, ἀλλὰ μόνον στὴν λαοκρατία ἀμέσου σχέσεως ἡγέτου καὶ λαοῦ, μέσῳ δημοψηφισμάτων.

Γιὰ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες, τὸ πλέον ἀποτρόπαιο σκιάχτρο ποὺ ἑδρεύει ἀκόμη στὸ προεδρικὸ μέγαρο τῶν Ἀθηνῶν εἶναι ὁ Προκόπης Παυλόπουλος, πραγματικὴ μούμια τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, ποὺ ἐπαναλαμβάνει σὰν κουρδισμένο φάντασμα, ὅτι ἡ μόνη σωτηρία γιὰ τὴν Ἑλλάδα εἶναι ἡ γερμανικὴ Εὐρώπη καὶ τὸ εὐρώ.

Αὐτὸ ποὺ ἀπέτυχαν ὁ Λένιν καὶ ἡ Ῥόζα Λούξεμπουργκ, τὸ 1919, δηλαδὴ νὰ κερδίσουν τὸν εὐρωπαϊκὸ ἐμφύλιο κατὰ τῆς καπιταλιστικῆς εὐρωπαϊκῆς σοσιαλδημοκρατίας καὶ νὰ ἐγκαθιδρύσουν τὴν λαϊκὴ ἐπανάσταση, δύναται σήμερα νὰ ἐπιτευχθῇ ἐὰν σταματήσῃ ἐπιτέλους ἡ ἀδελφοκτόνος ἀναμέτρηση μεταξὺ φασισμοῦ καὶ κομμουνισμοῦ ὑπὸ τὴν σκέπη τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ-κιτσικισμοῦ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                      24 Ἀπριλίου 2017

345 – Τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ πλανητικὴ ἀναμέτρηση ΗΠΑ-Κίνας, μετὰ τὸ 2026

Ἡ σιδηροδρομικὴ ὁδὸς τῆς μετάξης, Κίνας-'Ισπανίας, ποῦ ἐνεκενιάσθη τὸ 2017

Εἰσαγωγικὸ σημείωμα:

Τὸ βιβλίο αὐτὸ ἀποδεικνύει τὴν ἐσχάτη προδοσία τοῦ ἕλληνος δωσιλόγου τῆς σημερινῆς γερμανικῆς κατοχῆς στὴν Ἀθήνα, Ἀλέξη Τσίπρα ποὺ ὅπως καὶ γιὰ τὸν  κατοχικὸ πρωθυπουργὸ τοῦ 1944, Ἰωάννη Ῥάλλη, ἐπιβάλλεται νὰ πεθάνῃ στὴν φυλακή, ἐφ'ὅσον ἡ ἑλληνικὴ δικαιοσύνη δὲν ἐπαναφέρῃ, εἰδικὰ γι'αὐτόν, τὴν ποινὴ τοῦ θανάτου.

Σὲ ὅλη τὴν ἱστορία τοῦ εὐρωπαϊκοῦ σοσιαλισμοῦ, ἀπὸ τὸν ΙΘ΄ αἰῶνα μέχρι σήμερα, οὐδεὶς πρωθυπουργὸς ὑπῆρξε μεγαλύτερος προδότης τῶν ὁραμάτων τῆς ἐργατικῆς τάξεως καὶ τοῦ λαοῦ του, ἀπὸ τὸν Τσίπρα. Ἡ παραδειγματική του τιμωρία ἐπιβάλλεται.

(Ὑπενθύμιση τῆς Βικιπαιδείας): "Με την απελευθέρωση, ο Ιωάννης Ράλλης συνελήφθη και δικάστηκε για εθνική αναξιότητα (προδοσία) . Στην δίκη του, (Φεβρουάριος 1945) συνήγοροί του ήταν ο γιος του και μετέπειτα πρωθυπουργός της Ελλάδας, Γεώργιος Ράλλης, και ο Μιλτιάδης Βαρβιτσιώτης, πατέρας του μετέπειτα πολιτικού Ιωάννη Βαρβιτσιώτη. Κατά τη διάρκεια της δίκης, οι συνήγοροι ισχυρίσθηκαν ότι «ο Ιωάννης Ράλλης προσέφερε τεράστιες εθνικές υπηρεσίες κατά την κατοχή ενόσω ήταν πρωθυπουργός με το να αποσοβήσει τον λιμό των Ελλήνων, δίδοντας καθημερινά ένα μισθό, ενώ έσωσε επίσης πολλούς πατριώτες από το εκτελεστικό απόσπασμα των Γερμανών και ακόμη διευκολύνοντας τη διαφυγή πολλών πολιτικών και σημαινόντων πολιτών στη Μέση Ανατολή». Ωστόσο, το προεδρείο δεν πείστηκε και τελικά, ο Ιωάννης Ράλλης καταδικάστηκε σε ισόβια δεσμά.Πέθανε από καρκίνο του πνεύμονα, στη φυλακή, στις 26 Οκτωβρίου του 1946. Έναν χρόνο μετά, ο γιος του εξέδωσε ένα βιβλίο απολογητικό για τις επιλογές του πατέρα του".)

345 – Τὸ μέλλον τῆς Ἑλλάδος καὶ ἡ πλανητικὴ ἀναμέτρηση ΗΠΑ-Κίνας, μετὰ τὸ 2026

Ἡ ἄνοδος στὴν ἐξουσία τοῦ τυράννου (κατὰ τὸν ἀρχαιοελληνικὸ ὁρισμό) Δονάλδου Τραμβίου τοῦ Μεγαλοπρεποῦς, καθορίζει  ἐξ ἀρχῆς τὴν πολεμικὴ πορεία τῶν ΗΠΑ πρὸς ἕναν ἐξοντωτικὸ πόλεμο, πρῶτα κατὰ τοῦ ISIS – Daesh καὶ μετὰ κατὰ τῆς Κίνας. Ἡ ἄμεση πρωτοβουλία τοῦ νέου προέδρου ἦταν νὰ αὐξήσῃ τὸν πολεμικό του προϋπολογισμό, κατὰ 10% καὶ εἰς ἀπάντησιν ἡ θιγομένη ἀπὸ τὸ μέτρο αὐτὸ Κίνα, νὰ αὐξήσῃ τὸν πολεμικό της προϋπολογισμὸ κατὰ  7%.

Συνάμα, ὁ Τράμβιος δὲν διέλυσε τὰ προεκλογικά του γραφεῖα στὸν πύργο Trump, δίδοντάς τους μία νέα ἀποστολή: τὴν ἐξασφάλιση τῆς ἐπανεκλογῆς του. Πεπεισμένος ὅτι κατέχει θεϊκὴ ἐντολὴ (“I am just the Messenger” of God, ἐδήλωσε), ὁ Τράμβιος, μόλις ὀρκίσθη πρόεδρος τῶν ΗΠΑ, στὶς 20 Ἰανουαρίου 2017, ἔθεσε ἐπισήμως ὑποψηφιότητα γιὰ τὶς ἑπόμενες προεδρικὲς ἐκλογὲς γιὰ τὴν ἐπανεκλογή του τὸ 2020! Ἐκράτησε τὰ ἐκλογικά του γραφεῖα ἀνοικτὰ γιὰ τὴν προετοιμασία τῆς προεκλογικῆς του ἐκστρατείας τοῦ 2020, στὸ Trump Tower, τῆς Νέας Ὑόρκης. Ἤδη, τὸν Ἰανουάριο τοῦ 2017, τὰ  γραφεῖα αὐτὰ περιελάμβαναν περὶ τὰ δέκα ἄτομα ὑπὸ τὴν καθοδήγηση τοῦ ἐκλογολόγου Michael Glassner καὶ ἤδη τὴν 1^η Φεβρουαρίου οἱ προεκλογικὲς δωρεὲς ἀνήρχοντο σὲ ἐπάνω ἀπὸ ἑπτὰ ἑκατομμύρια δολλάρια. Ἡ πρώτη προεκλογικὴ συγκέντρωση γιὰ τὸ 2020, ἔγινε στὶς 18 Φεβρουαρίου 2017, στὴν Μελβούρνη τῆς Φλώριδας μὲ συμμετοχὴ 9.000 ὑποστηρικτῶν του καὶ μὲ τὴν σύζυγό του Μελανία νὰ ἀπαγγέλλῃ τὴν κυριακὴ προσευχὴ τοῦ Χριστοῦ.

Χαρακτηριστικὸ τῶν προθέσεων τοῦ Τραμβίου νὰ παραμείνῃ στὴν ἐξουσία ὅσο τὸ δυνατὸν περισσότερο, πέραν τῶν ὀκτὼ ἐτῶν ποὺ τοῦ ἐπιτρέπει τὸ ἀμερικανικὸ σύνταγμα, εἶναι ἡ ἐπανειλημμένη ἀναφορὰ ποὺ ἔκαμε στὶς ὁμιλίες του στὰ 250 χρόνια τοῦ ἀμερικανικοῦ κράτους, 1776-2026, ἀφήνοντας νὰ ἐννοηθῇ ὅτι θὰ ἐορτασθοῦν ὑπὸ τὴν προεδρία του. Ἐπειδὴ δέ, προβλέπεται ἡ τελικὴ πολεμικὴ ἀναμέτρηση τῶν ΗΠΑ μὲ τὴν Κίνα νὰ γίνῃ γύρω στὸ 2030, λογικὸ εἶναι νὰ θέλῃ νὰ παραμείνῃ στὴν  ἐξουσία καὶ πέραν τοῦ συνταγματικῶς ἐπιτρεπτοῦ ὁρίου τοῦ Ἰανουαρίου 2025 (κατὰ τὴ 22^η τροποποίηση τοῦ  ἀμερικανικοῦ Συντάγματος τοῦ 1947), κάτι ποὺ θὰ ἠδύνατο νὰ πραγματοποιήσῃ εὐκόλως μόνον λόγῳ πολέμου, ὅπως αὐτὸ εἶχε γίνει μὲ τὸν Ῥοῦσβελτ.

Στὴν διεθνῆ πολιτικὴ μετρᾷ ἀποκλειστικὰ ἡ ἰσχὺς τοῦ κάθε κράτους καὶ τὸ κράτος τοῦ Κοσσυφοπεδίου δὲν ἔχει τὴν παραμικρὴ ἰσχὺ γιὰ νὰ κινηθῇ στὴν διεθνῆ πολιτική. Ἐπειδὴ ἡ Ἑλλὰς εἶναι ἀπὸ τὸ 1821 ἕνα περίπου Κοσσυφοπέδιο δὲν δύναται νὰ ἔχῃ τὴν παραμικρὴ ἐπιρροὴ ἐπὶ τῶν διεθνῶν σχέσεων. Τότε οἱ μεγάλες ἀγγλογαλλικὲς δυνάμεις, μὲ σκοπὸ τὴν ἀποδυνάμωση τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, τὴν εἶχαν ἀποσχίσει ἀπὸ τὸν ὀθωμανικὸ κορμό, πουλῶντας  στοὺς ἀγρότες Ῥωμαίους-Ῥωμηοὺς τοῦ Μωριά τὸ ψευδὲς ὅραμα ὅτι ἦσαν ἀρχαῖοι Ἕλληνες, ἀλλὰ προσθέτοντας τὸ μεγαλεῖο τοῦ πούτσου τοῦ Καραϊσκάκη, ἐναντίον τῶν Καραθεοδωρήδων τοῦ Φαναρίου.

Ἔτσι  τὸ Greek State μετετράπει σὲ Hellenic State. Μᾶς ἐφούσκωσαν δὲ ὡς βάτραχο κατὰ τῆς Ὀθωμανίας ἕως ποὺ κατέστρεψαν τὴν Αὐτοκρατορία. Μετὰ ὅμως τὸ 1923, ὅταν ἡ Ἑλλὰς τοῦ 1928 εἶχε φθάσει νὰ ἔχῃ πληθυσμὸ 6.204.864 (ἀντί τῶν 752.077 κατοίκων τὸ 1838), ἡ Τουρκία δὲν εἶχε πλέον παρὰ μόνον 13.711.000, ἔχοντας χάσει τὸ σύνολο τῆς ἀστικῆς ῥωμαϊκῆς τάξεώς της. Μὲ τὴν διαφορὰ ὅμως ὅτι ἐνῷ μέχρι τότε ἡ λέξη Τοῦρκος γιὰ τοὺς Τούρκους ἦταν ὄνειδος καὶ τὸ ὄνομα γιὰ τὸ ὁποῖο ὁ σουλτᾶνος ὑπερηφανεύετο ἦταν Ῥωμαῖος, ὁ Κεμὰλ τοὺς εἶχε πείσει ὅτι «πόσο εὐτυχὴς εἶναι αὐτὸς ποὺ λέγεται Τοῦρκος».

Ὁ Βενιζέλος εἶχε καταλάβει τὸ λάθος του, αὐτὸς ποὺ ἤθελε νὰ τὸ παίξῃ δυτικὴ ἀστικὴ δύναμη, χάνοντας τὴν Μικρασία καὶ ἔγινε φίλος τοῦ Κεμάλ προτείνοντάς τον γιὰ τὸ Νομπὲλ Εἰρήνης καὶ τὸ 1936, μετὰ τὴν οἰκονομικὴ κρίση τοῦ 1929, ἀνεφώνησε τὸ «ζήτω ὁ Βασιλεὺς», ὁ ὁποῖος εἶχε ἐπιλέξει τὸν Μεταξᾶ, μὲ τὸ μεγαλεπίβολο ἐφικτὸ ὄνειρό του δημιουργίας τρίτου ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ. Ἀλλὰ δὲν ἐπρόφθασε διότι ἐδολοφονήθη ἀπὸ τὴν μεγάλη δύναμη, ἐνῷ ἡ Τουρκία, χάρη στὸ μονοκομματικὸ κράτος τοῦ Κεμὰλ οἰκοδομοῦσε ἐκ τοῦ μηδενὸς τουρκικὴ ἀστικὴ τάξη ποὺ εἶχε τὴν ἐπιτηδειότητα νὰ παραμείνῃ οὐδέτερη κατὰ τὴν διάρκεια τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου.

Μετὰ τὸ 1945, ἡ Τουρκία σταδιακά, ἀκολουθῶντας τὴν βυζαντινωθωμανικὴ ῥωμέϊκη πεῖρα τῆς πρώην Αὐτοκρατορίας, ἔφθασε νὰ γίνη σημαντικὴ δύναμις, μὲ σημερινὸ πληθυσμὸ 80 ἑκατομμυρίων κατοίκων, ἔναντι τῶν μόλις 11 ἑκατομμυρίων κατοίκων τῆς Ἑλλάδος (1 πρὸς 8, σήμερα μὲ τὴν Τουρκία, ἀντί τοῦ 1 πρὸς 2, τὸ 1928), μὲ σφριγηλὴ τουρκικὴ  ἀστικὴ τάξη ἔναντι τῆς κατεστραμένης ἀστικῆς τάξεως τῆς Ἑλλάδος.

Καὶ ἐρωτῶ: Ἐφ’ὅσον ὁ ἀμερικανὸς πρόεδρος ἔχει ὡς ἀποκλειστικὸ στόχο τὸν πόλεμο μέχρι ἐσχάτων μὲ τὴν Κίνα ποὺ ὑποχρεωτικὰ θὰ διεξαχθῇ στὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο, ποῖο ἀρραγὲς μέτωπο ὑποχρεοῦται νὰ οἰκοδομήσῃ κατὰ τῆς Κίνας; Ἀπάντηση: Μέτωπο μὲ τὴν Ῥωσία, τὴν Τουρκία καὶ τὸ Ἰσραήλ. Χρειάζεται καὶ τὸ Ἰράν, ποὺ κατόπιν μελλοντικῆς ἀλλαγῆς ἐσωτερικοῦ καθεστῶτος, γιὰ νὰ τὸ προσαρτήσῃ χρειάζεται, πέραν τῆς ἀρωγῆς τῆς Ῥωσίας καὶ τὴν ἀρωγὴ τῆς Τουρκίας.

Ποῖα ἀνταλλάγματα πρέπει νὰ δώσῃ στοὺς τρεῖς αὐτοὺς συμάχους; Ἀπάντηση: 1) Στὴν Ῥωσία τὴν ἐποπτεία τῆς Ὀρθοδοξίας στὸν χῶρο τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς, ὅπως τοῦ χριστιανισμοῦ τοῦ Φαναρίου, τῆς Ἁγιᾶς Σοφιᾶς, τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. 2) Στὸ Ἰσραήλ, τὴν συγκυριαρχία στὴν ἐκμετάλλευση τῶν ὑδρογονανθράκων. 3) Στὴν Τουρκία, τὸν ἔλεγχο τοῦ Αἰγαίου μέσῳ συνεργασίας  μὲ μία βασιλικὴ καὶ μεταξικὴ Ἑλλάδα καὶ μία ἑλληνοτουρκικὴ  συνομοσπονδία στὴν Κύπρο.

Ἐὰν ὁ Ἔρντογαν κερδίσῃ τὸ δημοψήφισμα, ὁ Τράμβιος δὲν ἔχει κανέναν λόγο νὰ ἐπαναλάβη τὴν προσπάθεια τοῦ προκατόχου του Ὀμπάμα νὰ τὸν ἀνατρέψῃ καὶ νὰ τὸν δολοφονήσῃ, ἐφ’ὅσον χρειάζεται ἕναν ἀρχαιοελληνικοῦ τύπου τύραννο στὴν κεφαλὴ τῆς Τουρκίας κατὰ τῆς Κίνας.

Ὅσο γιὰ τὴν Ἑλλαδίτσα μας, μετὰ τὸν θρίαμβο τοῦ φασισμοῦ στὴν δυτικὴ Εὐρώπη, θὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν προστασία τῆς θαυμαστρίας τοῦ ἑλληνισμοῦ, τῆς γκωλλικῆς Μαρὶν Λὲ Πέν, καὶ τοῦ ἐπίσης θαυμαστοῦ τῆς βυζαντινωθωμανικῆς αὐτοκρατορίας Ἔρντογαν σὲ ἕναν αὐτοκρατορικὸ ἐξελληνισμὸ τῆς Τουρκίας μέσῳ ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας. Τότε μόνον ἴσω ἐμφανισθῇ, δίπλα στὸν βασιλέα, ἕνας Μεταξᾶς γιὰ νὰ συνεχίσῃ τὴν οἰκοδόμηση τοῦ τρίτου πολιτισμοῦ ποὺ διεκόπη αἰφνιδίως τὸ 1941.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                 11 Μαρτίου 2017

344 - Ὁ Μαρινισμός, ἐθνικομπολσεβικικὴ ἀναβίωση τοῦ Γαλλικοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος

"Δύο ἐποχὲς ἀλλὰ πολὺ κοντινὲς ἰδέες, καὶ ἄς δυσταρεστηθοῦν μερικοί", λέγει ἡ γαλλικὴ φράση ἀπὸ κάτω ἀπὸ τὶς φωτογραφίες τῆς Μαρὶν καὶ τοῦ Marchais, πρώην γ.γ. τοῦ ΚΚΓ

344 - Ὁ Μαρινισμός, ἐθνικομπολσεβικικὴ ἀναβίωση τοῦ Γαλλικοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος

Περισσότερο ἀπὸ τὸν ἀντικομμουνισμὸ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καὶ τὰ ἐναπομείναντα δωσιλογικὰ ἰδεολογικὰ ὑπολείμματα τῆς ἐθνικοφροσύνης τοῦ ἐμφυλίου πολέμου ποὺ ἔχει ἤδη καυτηριάσει ἡ Χρυσῆ Αὐγή, εὐθύνεται γιὰ τὴν προσωρινὴ ἀποτυχία τῆς ἐθνικομπολσεβικικῆς συνθέσεως φασισμοῦ-κομμουνισμοῦ, τὸ ΚΚΕ ποὺ ἐπιμένει σὲ παρωχημένα ἀντιφασιστικὰ συνθήματα.

Μάθημα πρὸς μίμησιν μᾶς ἔρχεται ἀπὸ τὸν Μαρινισμό, τὸ ἐκπληκτικὸ αὐτὸ γαλλικὸ  φασιστικὸ κίνημα ποὺ οἰκοδόμησε ἡ θηλυκὴ ντὲ Γκὼλ, Μαρὶν Λὲ Πέν (ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκὼλ ἦταν φασιστὴς ὁ ἴδιος), ἐπὶ τῶν ἐρειπίων τοῦ Ἐθνικοῦ Μετώπου τοῦ ἀντισημιτιστοῦ ἐθνικόφρονος πατέρα της, Jean-Marie Le Pen, ἡ ὁποία ἑτοιμάζεται νὰ ἀναμετρηθῇ, μὲ μεγάλες πιθανότητες ἐπιτυχίας, ( 90% πιθανότητες ἐπιτυχίας, κατὰ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐρευνῶν μου) στὶς διπλὲς γαλλικὲς προεδρικὲς ἐκλογὲς τῆς 23 Ἀπριλίου-7 Μαΐου 2017.

Ὑπενθυμίζω ὅτι ὁ πατέρας Λὲ Πὲν ὑπῆρξε προϊὸν τοῦ γαλλικοῦ ἐμφυλίου πολέμου τῆς Ἀλγερίας (1954-1962), ἐφ’ὅσον ἡ Ἀλγέρια ἦταν ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ἀναπόσπαστο μέρος τῆς Γαλλίας καὶ ἀπεσχίσθη μόνον τὸ 1962. Ὁ Λὲ Πὲν ἦταν γερμανοαμερικανὸς τσολιὰς δωσίλογος ποὺ ἰσχυρίζετο ὅτι ἡ γενοκτονία τῶν ἑβραίων ἀπὸ τὸ Γ΄Ῥάϊχ ἦταν μία λεπτομέρεια καὶ ἦταν τὸ ἀντίστοιχο τῶν ἰδικῶν μας ἐθνικοφρόνων ποὺ καταδικάζονται –καὶ σωστά- σήμερα ἀπὸ τὴν Χρυσῆ Αὐγή.

Στὶς 19 Ἀπριλίου 2015, ὁ σοσιαλδημοκράτης, ἄνθρωπος τοῦ Σόρος καὶ τῆς παγκοσμιοποιήσεως τῶν τραπεζῶν, πρόεδρος τῆς Γαλλίας François Hollande (διότι δὲν τοῦ ἀξίζει ὁ ἐξελληνισμὸς τοῦ ὀνόματός του, ἐφ’ὅσον, κατὰ τὴν ἑλληνικὴ παράδοση, ἐξελληνίζοντο οἱ ἄξιοι τοῦ ἑλληνισμοῦ, ὅπως στὴν περίπτωση τοῦ Donald Trump ποὺ ἐξελλήνισα σὲ Δονάλδο Τράμβιο), ἐδήλωσε τὰ παρακάτω, ποὺ ἔκαμαν τότε σάλο: «Ἡ Μαρὶν Λὲ Πὲν ὁμιλεῖ ὅπως ἕνα φυλλάδιο τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τῆς δεκαετίας τοῦ 1970».

Πράγματι, ὁ Georges Marchais, γενικὸς γραμματεὺς τοῦ ΚΚΓ, ἐδήλωνε στὶς 6 Ἰανουαρίου 1981: «Πρέπει νὰ σταματήσουμε τὴν μετανάστευση γιὰ νὰ μὴν πετάξουμε περισσοτέρους ἐργαζομένους στὴν ἀνεργία». Σὲ δέ, μακροσκελῆ ἐπιστολὴ ποὺ ἀπηύθυνε, τὴν ἴδια στιγμὴ στὸν πρύτανι τοῦ σουννιτικοῦ  τζαμίου τῶν Παρισίων, προσέθετε: «Πρέπει νὰ λύσουμε σημαντικὰ προβλήματα ποὺ ἀναδύονται στὴν τοπικὴ  ζωὴ τῆς Γαλλίας ἀπὸ τὴν μετανάστευση...Ἐργαζόμενοι καὶ οἰκογένειες μὲ διαφορετικὲς παραδόσεις, γλῶσσες καὶ τρόπους ζωῆς στοιβάζονται σὲ αὐτὰ ποὺ δὲν διστάζομε νὰ ἀποκαλοῦμε γκέτα. Αὐτὴ ἡ κατάσταση προκαλεῖ ἐντάσεις καὶ ἐνίοτε συγκρούσεις μεταξὺ τῶν μεταναστῶν διαφορετικῶν χωρῶν καὶ κάνει δύσκολες τὶς σχέσεις τους μὲ τοὺς Γάλλους. Ὅταν ἡ μεταναστευτικὴ ἔλευση  γίνεται πολὺ μεγάλη... ἡ κρίση τῆς κατοικίας ἐπιδεινώνεται... Οἱ κοινωνικὲς ἐπιβαρύνσεις, ἀπαραίτητες γιὰ τὶς οἰκογένειες μεταναστῶν, γίνονται ἀβάσταχτες γιὰ τοὺς προϋπολογισμοὺς τῶν δήμων ποὺ κατοικοῦνται κατὰ πλειοψηφία ἀπὸ ἐργάτες καὶ ὑπαλλήλους.Ἡ παιδεία ἀδυνατεῖ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάσταση».

Τρανὴ ἀπόδειξη ὅτι ὁ Μαρινισμὸς στὴν Γαλλία, ἀντεκατέστησε τὸν κομμουνισμό, ὠς ἐθνικομπολσεβικισμό, εἶναι τὰ ποσοστά τῶν δύο κομμάτων. Ἤδη, τὸ 1984, τὸ Ἐθνικὸ Μέτωπο (ποὺ σήμερα ἔχει φθάσει στὸ 26%) εἶχε ἀνέβει στὸ 10%, ἐνῷ τὸ ΚΚΓ, ἀπὸ 15% τὸ 1981 ἔπεφτε τὸ 2007 στὸ 2%. Ἐὰν ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ δὲν εἶναι σὲ θέση, μέχρι στιγμῆς,  νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸ ΚΚΕ, αὐτὸ προέρχεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν προέβη ἀκόμη στὴν ἐκκαθάριση τοῦ κόμματος ἀπὸ τὰ παλαιὰ ἐθνικόφρονα στοιχεῖα ὅπως ἔκαμε ἡ Μαρὶν μὲ τοὺς φίλους τοῦ πατέρα της, καὶ δὲν ἐξεχώρισε ξεκάθαρα τὴν θέση της ἀπὸ ἀκροδεξιὰ στοιχεῖα καὶ πολιτικούς, γιὰ νὰ στρατολογήσῃ, ὅπως θὰ ἔπρεπε, διανοουμένους ὑψηλοῦ ἐπιπέδου ποὺ ἀπὸ καιρὸ ἐνετάσσοντο στὸν κομμουνιστικοφασιστικὸ χῶρο.

Στὴν Γαλλία, Μαρινισμὸς καὶ ΚΚΓ ἔχουν τὴν ἴδια κοινωνικὴ βάση, τὴν ἐργατικὴ καὶ μικροαστική, μὲ σημαντικὴ παρουσία στὶς βιομηχανικὲς περιοχὲς τοῦ Βορρᾶ, στὴν περιοχὴ τῆς γαλλικῆς πρωτευούσης καὶ στὴν νοτιοανατολικὴ Γαλλία. Ὁ φόβος τῆς Μαρὶν μὴν ταυτισθῇ μὲ τὴν ἀντικομμουνιστικὴ καὶ ἀντισημιτικὴ εἰκόνα ποὺ συνεχίζει νὰ παρουσιάζῃ ἡ Χρυσῆ Αὐγή τὴν ὠθεῖ νὰ μὴν ἐμφανίζεται δημοσίως ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸ ἑλληνικὸ ἐθνικιστικὸ κόμμα.

Ὁ πανικὸς ποὺ ἔχει καταλάβει τὴν γαλλικὴ δεξιὰ καὶ ἀκροδεξιά, ἡ ὁποία εἶχε συσπειρωθῆ γύρω ἀπὸ τὸν βαθειὰ τραυματισμένο ἀπὸ τὰ σημερινὰ σκάνδαλα François Fillon, μήπως καὶ ἐκλεγῇ ἡ Μαρίν, πανικὸ ποὺ θυμίζει αὐτὸν ποὺ εἶχε καταλάβει τὴν γαλλικὴ ἀστικὴ τάξη, στὴν γκωλλικὴ ἐποχὴ τῆς δευτέρας δεκαετίας τοῦ 1940, ὅταν συγκυβερνοῦσε ὁ γκωλλικὸς φασισμὸς μὲ τὸ ΚΚΓ, εἶναι ἐνδεικτικὸ ὅτι γιὰ τὴν γαλλικὴ ἐργατικὴ τάξη τὸ σοσιαλδημοκρατικὸ σύνθημα ἀποπροσανατολισμοῦ περὶ δημοκρατίας καὶ «δὲν περνᾷ ὁ φασισμός», ἔχει πλέον πλήρως ξεπερασθῆ, καὶ ἡ Εὐρώπη τῶν ἐθνῶν, ὄνειρο τοῦ στρατηγοῦ ντὲ Γκώλ, οἰκοδομεῖται πλέον ταχέως, ὑπὸ τὴν ὤθηση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, ὑπὸ τὰ προταστευτικὰ βλέμματα τῆς ἀμερικανορωσικῆς συμμαχίας Τραμβίου-Πούτιν.

Σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα τοῦ Maurice Thorez, ποὺ ὐπῆρξε συνεργάτης τοῦ ντὲ Γκώλ, καὶ ποὺ ἐφημίζετο γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῶν γαλλικῶν ἐθνικῶν δικαίων, τὸ ΚΚΕ τοῦ Ζαχαριάδη, λόγῳ τῆς εἰδικῆς θέσεως τοῦ ἑλλαδικοῦ κράτους, ἐξερχόμενο ἀπὸ τὴν πολυεθνικὴ δομὴ τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, περιστοιχιζόμενο ἀπὸ ἀλλογενῆ ἀλβανικά, σλαυϊκὰ καὶ τουρκικἀ στοιχεῖα, ἔδειχνε πάντα μία ἄκρως διεθνιστικὴ εἰκόνα ποὺ δὲν ἠδυνήθη νὰ περιορίσῃ ὁ Ἄρης Βελουχιώτης, λόγῳ τοῦ προώρου θανάτου του καὶ λόγῳ τῆς εἰκόνος σφαγέως τῶν δωσιλογικῶν γερμανοβρεταννικῶν τσολιαδικῶν στοιχείων τῶν ἐθνικοφρόνων τοῦ ἐμφυλίου. Μερικὰ σημερινὰ στοιχεῖα τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικιστικοῦ χώρου ἀδυνατοῦν ἀκόμη νὰ ἐννοήσουν ὅτι ἕνα ΚΚΕ ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ Ἄρη Βελουχιώτη θὰ εἶχε ἤδη συμμαχήσει μὲ τὴν Χρυσῆ Αὐγή.

Ὑποχρέωση τῶν πατριωτικῶν στοιχείων τοῦ καταρρέοντος σημερινοῦ ἑλλαδικοῦ κρατιδίου εἶναι ἡ συσπείρωση τῶν πατριωτικῶν δυνάμεων τοῦ κομμουνιστικοῦ καὶ φασιστικοῦ χώρου, ἀρνούμενες νὰ ἀκολουθήσουν τὴν ἀποπροσανατολιστικὴ χυδαία προπαγάνδα τῶν ἐθνικοφρόνων ἀστικῶν στοιχείων ποὺ μὲ ἀπηρχαιομένα συνθήματα κατὰ «φασιστῶν» καὶ «κομμουνιστῶν», προσπαθοῦν νὰ ἀποτρέψουν στὴν χώρα μας τὴν ἄνοδο στὴν ἐξουσία ἐθνικομπολσεβικικῆς κυβερνήσεως ποὺ θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν γενικὴ πολιτικὴ κατεύθυνση μίας Εὐρώπης τῶν ἐθνῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                            4 Μαρτίου 2017