781 - Παράδεισος Ταϋγέτου

 Ἐδῶ σὲ χωριὸ τοῦ Ταϋγέτου ὁποὺ οἱ ἀγρότες ζοῦν καθημερινά, ὅλον τὸν χρόνο,  ἀγνοώντας ἀκόμη καὶ τὴν λέξι πανδημία, τὴν ὁποίαν ἀκοῦνε ἁπλῶς ἀπὸ τὴν τσιπρομητσοτακικὴ τηλεόρασι ὡς ἀνέκδοτο!

Δημήτρης Κιτσίκης                   26 Ἰουλίου 2021

781 - Ὁ παράδεισος τῶν χωριῶν τοῦ Ταϋγέτου ποὺ ζοῦν ἀμέριμνα, φυσικὰ χωρὶς ποτὲ νὰ φοροῦν μάσκες, καὶ ἀκοῦνε ἀπὸ τὴν τηλεόρασι περίεργα νέα περὶ κάποιας πανδημίας κάποιων ἐμβολίων ποὺ δὲν παίρνουν καὶ δὲν θὰ πάρουν ποτέ. Τὸ γνωρίζω ἀπὸ πρῶτο χέρι,

ἀπὸ τὴν οἰκογένειά μου ἀγροτῶν.

Καὶ σοῦ ἔρχεται ὁ ἄθλιος τσιπρομητσοτακικὸς μηχανισμὸς καὶ σοῦ λέγει, ἐμβολιασμὸς ἤ θάνατος. Ἀστεῖα πράγματα. Liberté, liberté, φωνάζουν οἱ Γάλλοι, καὶ ἐμεῖς ἀμήχανοι στὸν Ταῢγετο, ἀναρωτιόμαστε τὶ τρέχει ἆραγε ἐκεῖ κάτω στὸν κάμπο.

Προσοχὴ λοιπὸν μὴ καὶ μᾶς παρασύρουν στὴν τρέλλα τους καὶ μᾶς κολλήσουν...πανδημία!

Καὶ αὐτὸ πέραν τοῦ ἀρρωστημένου ἐρωτισμοὺ τοὺ Χρήστου Γιανναρᾶ, καταδικασμένου ὡς ὑπόπτου σεξουαλικῆς ἀνωμαλίας ἀπὸ τοὺς πατέρες τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Δημήτρης Κιτσίκης       26 Ἰουλίου 2021

446- Ἡ λέξις «ἁρχαῖος» πρέπει νὰ ἐξαφανισθῇ γιὰ νὰ ὁρισθῇ ὡς αἰώνιος ὁ ἑλληνισμός

Βάρβαροι καὶ Ἕλληνες: Βαρβαρικὰ γερμανικὰ στρατεύματα κατοχῆς προσεπάθησαν, μέσῳ  γυναικείων «κάπων», ἑλληνίδων ἀρχαιολόγων, νὰ ἰδιοποιηθοῦν τὸ αἰώνiο θαῦμα τοῦ ἑλληνισμοῦ

446- Ἡ λέξις «ἁρχαῖος» πρέπει νὰ ἐξαφανισθῇ γιὰ νὰ ὁρισθῇ ὡς αἰώνιος  ὁ ἑλληνισμός

Στὴν γαλλικὴ Βικιπαιδεία, οἱαδήποτε ἀναπαργμένη ἑλληνικὴ λέξις, ὅπως, φερ’εἰπεῖν, «ὁ ἄνθρωπος», ἀκολουθεῖται μὲ τὴν μνεία ὅτι ἡ λέξις αὐτὴ γράφεται «στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικά» καὶ πολυτονικά. Ἀμφισβητεῖται μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἡ αἰωνιότης τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης καὶ τοῦ ἑλληνισμοῦ βάσει τῆς ἰδικῆς μας παραδοχῆς ὅτι ὑπάρχουν  ἀρχαῖα καὶ νέα ἑλληνικά. 

Στὴν πραγματικότητα μία εἶναι ἡ ζωντανὴ ἑλληνικὴ γλῶσσα ἀπὸ τὸν Ὅμηρο στὸν Ἐλύτη μὲ διαβαθμίσεις ἀπὸ τῶν πλέον συντηρητικῶν ἑλληνικῶν εἰς ὀλιγωτέρων συντηρητικῶν στὴν γραμματική, τὴν  σύνταξι καὶ τὶς ἐκφράσεις, ἀλλὰ μὲ τὸ ἴδιο λεξιλόγιο, καὶ μὲ τὸ συμπαντικὸ γεωπολιτικὸ εὖρος ποὺ ὡλοκληρώθη στὴν ἀλεξανδρινὴ ἐποχή.

Ἕνα μελλοντικὸ ἐπαναστατικὸ καθεστὼς πρέπει νὰ θέσῃ ὡς πρωταρχικό του στόχο νὰ ἐξαλείψῃ κάθε διαχρονικὸ διαχωρισμὸ στὴν ἔννοια τοῦ ἑλληνισμοῦ καὶ τὴς γλώσσης του μὲ τὰ παρακάτω μέτρα.

α) Ἀντικατάστασις τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας μὲ δημόσια ὑπηρεσία βοηθείας ἀποκαταστάσεως τῆς ἑνότητος τοῦ ἑλληνισμοῦ. Ἡ ἔννοια τῶν ἀρχαιοτήτων καὶ τῆς περιφράξεώς των μὲ ἕναν ἀστυνομικὸ ὀργανισμὸ πραιτωριανῶν ἀρχαιοφυλάκων (συνήθως γυναικῶν κάπων, τῶν ναζιστικῶν στρατοπέδων συγκεντρώσεως) ποὺ ἀπομονώνουν τὸν ζῶντα Ἕλληνα ἀπὸ τοὺς παπποῦδες των, στὰ στρατόπεδα θανάτου τῶν χωριῶν, ἀφαιρῶντας ἀπὸ τοὺς τελευταίους, ὡς θανῶντες παπποῦδες, τὸ δικαίωμα τῆς συγκατοικήσεως μὲ τὰ ἐγγόνια τους, εἶναι εὕρημα τῶν δυτικῶν βαρβάρων σταυροφόρων μισθοφόρων, αὐτοαποκαλουμένων φιλελλήνων, ποὺ ὡς ὀρφανὰ πολιτισμοῦ, ἐπιχειροῦν νὰ ἰδιοποιηθοῦν τοὺς παπποῦδες τῶν πολιτισμένων Ἑλλήνων.

β) Ὁ συρμὸς τῆς φυλάξεως  τῶν κτιριακῶν ἐρειπίων τοῦ ἑλληνισμοῦ ἐνεφανίσθη στὴν Ἀναγέννησι, στὴν Δύσι καὶ ἐπεξετάθη στὴν πηθικίζουσα δυτικοποιημένη ἑλληνικὴ Ἀνατολή μὲ τὴν ἵδρυσι τῶν ἀρχαιολογικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Δημοσίου ποὺ ἀφήρεσαν ἀπὸ τοὺς ἕλληνες ἀγρότες τὸν ἔλεγχο τῆς γῆς των καὶ τοῦ βίου των ὡς ἀρχαιολογικὸς χῶρος, ἐφ’ὅσον, ἐξ’ ὁρισμοῦ ἡ ὁλότης τοῦ ἑλληνικοῦ ἐδάφος ὑπῆρξε τόπος διαβιώσεως τῶν παππούδων των. Μέχρι τότε, ὄχι μόνον οἱ Ἕλληνες συγκατοικοῦσαν μὲ τοὺς προγόνους των, κτίζοντας ἐπὶ τῶν ἐρειπίων τῶν προηγουμένων κτισμάτων, ὅταν τὰ ἔκριναν ὡς μὴ κατοικήσιμα πλέον, χρησιμοποιῶντας μάλιστα ὡς οἰκοδομηκὸ ὑλικὸ καὶ τὶς πέτρες τῶν παλαιῶν  κτιρίων, ἤ τὰ προσήρμοζαν στὶς ἀνάγκες τους ὅταν αὐτὰ ἦσαν ἀκόμα χρησιμοποιήσιμα, ὅπως φερ’εἰπεῖν ὁ Παρθενὼν τῶν Ἀθηνῶν ποὺ ἐχρησιμοποιήθη ὡς χριστιανικὴ ἐκκλησία καὶ ἀργότερα  ὡς μπεκτασικὸ μοναστήρι, μέχρι πού, στὸν ΙΖ΄αἰῶνα, οἱ Βάρβαροι Φράγκοι τὸν ἐβομβάρδισαν καὶ στὸν ΙΘ΄αἰῶνα κατέκλεψαν τὰ ἐρείπια ποὺ εἶχαν οἱ ἴδιοι προκαλέσει.

γ) Ἡ δημοσία ὑπηρεσία ποὺ θὰ ἀντικαταστήσῃ τὴν παροῦσα Ἀρχαιολογία, θὰ ἐποπτεύῃ τὴν ὕπαιθρο ὥστε τὰ ἀνασυρόμενα ἀπὸ τὴν γῆ περιουσιακὰ στοιχεῖα τῶν παππούδων μας νὰ παραμείνουν στὴν ἰδιοκτησία τῶν ἀγροτῶν, ἐν μέσῳ τῶν σημερινῶν κτισμάτων τους, ὥστε νὰ ἀποτραποῦν οἱ ληστεῖες ἀπὸ τοὺς ἔξωθεν βαρβάρους. Ἡ νέα αὐτὴ ὑπηρεσία θὰ παραχωρεῖ δωρεὰν τεχνικὴ βοήθεια, ἀλλὰ καὶ χαμηλότατα δάνεια ὥστε οἱ ἀγρότες νὰ προσαρμόζουν ἁρμονικὰ τὰ σημερινά τους κτίσματα μὲ τὰ παραδοσιακὰ τῶν ἀπὸ αἰώνων παππούδων των.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 24 Σεπτεμβρίου 2018

443 – Τὸ γουρούνι τῆς πόλεως καὶ τὸ ἀγριογούρουνο τοῦ χωριοῦ

443 – Τὸ γουρούνι τῆς πόλεως καὶ τὸ ἀγριογούρουνο τοῦ χωριοῦ

Παραφράζοντας τὸν μύθο τοῦ ποντικιοῦ τῆς πόλεως καὶ τοῦ ποντικιοῦ τῶν ἀγρῶν, ὁ κάτοικος τῆς πόλεως ἀντιπροσωπεύει τὸ ἔκτρωμα τῆς παρακμῆς τῆς οἰκουμένης ἀπὸ τὸν κῆπο τῆς Ἐδὲμ μέχρι τὶς πλοκαμιαῖες πόλεις («Villes tentaculaires» τοῦ Βέλγου ποιητοῦ Emile Verhaeren, 1855-1916, σὲ ἀντιπαράθεσι μὲ ἄλλο ποιητικό του ἔργου, «Villages illusoires», «τὰ ἀπατηλὰ χωριά»), καθηλώνοντας τὸν ἀγρότη καὶ τὴν φύσι σὲ ἐξαφάνισι, ὅταν ἀμέσως μετὰ τὸ πέρασμα τοῦ λάτρη τῆς ἀγροτικῆς ζωῆς Ζάν-Ζὰκ Ῥουσσώ, ἡ ἀγγλικὴ βιομηχανικὴ ἐπανάστασι ἐμαύρισε μὲ πίσσα τὶς καρδιές μας καὶ μετέτρεψε τοὺς ἀγρότες σὲ τρισαθλίους ἐργάτες ποὺ ἐχρησιμοποίησε ὁ Μὰρξ γιὰ τὴν προλεταριακὴ ἐπανάστασι, ἀποκαλῶντας τοὺς ἀγρότες συντηρητικὰ ἠλιθίους.

Ἦλθαν τὶς προάλλες στὸ χωριό, ἐπάνω στὸν Ταΰγετο, τρία ἀνήψια μας, ἐγκατεστημένα στὴν Ἀθήνα, παιδιὰ ἀγροτικοῦ παπᾶ, ποὺ ἔμαθαν πλέον, ὅπως ὅλοι οἱ ἀστικοποιημένοι ἀγρότες νὰ ἀνεβαίνουν στὰ χωριὰ τῶν παπούδων τους γιὰ διακοπές, χέζοντας ἐπάνω στὸ συγγενολόϊ τους ποὺ τοὺς προσφέρει  ἄφθαστη φιλοξενία.Τὸ γουρούνι τῆς πόλεως συναντᾶ τὸ ἀγριογούρουνο τοῦ Ταϋγέτου, τὸ ὁποῖον καὶ θὰ σφαχτῇ γιὰ νὰ τὸ γευσθοῦν τὰ ἥρεμα.

Ἤμουν ἀπὸ τὸ ψευδοπαρισινὸ Κολωνάκι μὲ τὴν ἔντονη ἐπαρχιωτικὴ μυρωδία χοιροστασίου. Ναρόντνικος, μαοϊκός, ἐθαύμαζα τοὺς ἐπιζῶντας ἀγρότες, ποὺ σκάβουν τὴν μούρη τους στὸ χῶμα τῶν χωραφιῶν τους. Ἐνυμφεύθην λυγερὴ ἀγρότισσα, κοντὰ στὰ ἀγριογούρουνα. Καὶ τώρα βλέπω κάθε χρόνο νὰ κατηφορίζουν ἀπὸ τὶς πόλεις τὰ πρώην ἀγριογούρουνα μετεμφιεσμένα σὲ γουρούνια, νὰ σκάβουν τὸ βιός τῶν  καθηστερημένων παπούδων τους γιὰ τζάμπα διακοπές, ἐπιστρέφοντας στὶς πόλεις μὲ τελλάρα γεμάτα προϊόντα τῶν ἀγρῶν  καὶ τῶν στανῶν καὶ μὲ ὕφος ἀνωτερότητος, ὡς ἀστοί.

Ἡ εἰκόνα αὐτὴ μία θνήσκουσας Ἑλλάδος εἶναι ἡ καλύτερη ἀπόδειξις γραικυλισμοῦ. Νὰ τὸ χαίρεσθε τὸ Ἀθηναϊκὸ τριτοκοσμικὸ κρατίδιο γουρουνοποιημένων δημοσίων ὑπαλλήλων.

Οἱ Ἰνδοὶ γνωρίζουν ὅτι ὁ ξεπεσμένος ἄνθρωπος, ἀντὶ γιὰ Κόλασι, μετενσαρκώνεται σὲ πετσὶ γουρουνιοῦ, ἐνῷ οἱ Γαλάτες καὶ οἱ Δωριεῖς διατείνονται ὅτι στὴν Σπάρτη καὶ τὴν Γαλατία ὁ ἐλεύθερος ἀνθρωπος μετενσαρκώνεται σὲ ἀγριογούρουνο.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             15 Σεπτεμβρίου 2018