581 – Τὸ μπούμερανγκ τῆς λευκῆς ἐπαναστάσεως

Ἀποκαθήλωσις τοῦ Χίτλερ τῆς Δυτικῆς Ἀναγεννήσεως, Χριστοφόρου Κολόμβου

Χριστόφορος Κολόμβος ὁ ὑπεύθυνος τῆς γενοκτονίας τῶν Ἰνδιάνων

581 – Τὸ μπούμερανγκ τῆς λευκῆς ἐπαναστάσεως

Ἐξηγοῦμαι προκαταβολικά. Ὡς ῥουσσωϊκὸς εἶμαι ἀπολύτως ἀντίθετος στὸν φυλετισμὸ καὶ στὸν ἀντισημιτισμὸ. Ὁλοι γνωρίζουν -ἄν καὶ οὐδεὶς μὲ καταλαβαίνει-  ὅτι μέσῳ τῶν πολλαπλῶν συγγραμάτων μου ἀποδεικνύω ὅτι δὲν εἶμαι ἐθνικιστὴς ἀλλὰ ἑλληνοκεντρικός.

Διαπιστώνω τὸ 2020, ὅτι τώρα καὶ ἑκατὸ χρόνια ἡ ἐντυπωσιακὴ δυτικὴ βιβλιογραφία ποὺ ἀσχολεῖται μὲ τὴν παρακμὴ τῆς Δύσεως καὶ τὸ τριτοκοσμικὸ μῖσος κατὰ τῆς Δύσεως ἐξηπλώθη σὲ ὅλες τὶς ἐκφάνσεις τῆς δυτικῆς σκέψεως, τοῦ φιλελευθερισμοῦ ὅπως καὶ τοῦ μαρξισμοῦ-λενινισμοῦ ποὺ ἔχουν ὡς κοινὴ προέλευσι τὴν ἰταλικὴ Ἀναγέννησι τοῦ ΙΕ΄αἰῶνος.

Τὸ 1945 σηματοδοτεῖ τὴν πτῶσι τῆς μίας ἐκ τῶν τριῶν πολιτικῶν δυτικῶν ἰδεολογιῶν τοῦ πλανήτου, τοῦ φασισμοῦ-ἐθνικοσοσιαλισμοῦ. Τὸ 1989 σηματοδοτεῖ τὴν πτῶσι τῆς δευτέρας ἐκ τῶν τριῶν δυτικῶν πολιτικῶν ἰδεολογιῶν τοῦ πλανήτου, τοῦ κομμουνισμοῦ-μαρξισμοῦ λενινισμοῦ. Τὸ 2020 σηματοδοτεῖ τὴν πτῶσι τῆς τρίτης ἐκ τῶν τριῶν δυτικῶν πολιτικῶν ἰδεολογιῶν τοῦ πλανήτου, τοῦ φιλελευθερισμοῦ-καπιταλισμοῦ.

Τρεῖς οἱ πτώσεις : Ἡ πρώτη ἰδεολογία (ποὺ μετρῶντας ἀνάποδα ἐπωνομάσθη τρίτη ἰδεολογία) εἶχε πιστεύσει στὸ ἔθνος-φυλὴ καὶ ἐκαλύπτετο μὲ τὸ μαῦρο χρῶμα. Ἡ δεύτερη ἰδεολογία εἶχε πιστεύσει στὴν κοινωνικὴ τάξι καὶ ἐκαλύπτετο μὲ τὸ κόκκινο χρῶμα. Ἡ τρίτη ἰδεολογία εἶχε πιστεύσει στὸ χρῆμα καὶ ἐκαλύπτετο μὲ τὸ λαδὶ χρῶμα τοῦ δολλαρίου.

Αὐτὴ ἡ τρίτη ἰδεολογία (ποὺ μετρῶντας ἀνάποδα ἐπωνομάσθη πρώτη ἰδεολογία) ἐχρησιμοποῖει τὶς ἀποκαλούμενες ἔγχρωμες ἐπαναστάσεις γιὰ νὰ ἀποσταθεροποιήσῃ ὅσους ἤθελε νὰ ἐλέγχη, στὴν Ῥωσσία, τὴν Κίνα, τὴν Γαλλία, τὴν Τουρκία, τὸ Ἰράκ, τὴν Ἑλλάδα, τὴν Αἴγυπτο, τὴν Τυνησία καὶ ἀλλοῦ. Ἐπρόβαλε τὸν ἀποπροσανατολιστικὸ μῦθο τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ τῆς δημοκρατίας.

Σήμερα στὴν Ἀμερικὴ μία ἔγχρωμη ἐπανάστασι ὠργανώθη ἀπὸ τὸν ἑαυτό της κατὰ τοῦ ἑαυτοῦ της στὸν δεύτερο ἐμφύλιο πόλεμό της ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Λίνκολν καὶ σηματοδοτεῖ τὴν πτῶσι τῶν καπιταλιστικῶν ΗΠΑ μετὰ τὴν πτῶσι τῆς ναζιστικῆς Γερμανίας τὸ 1945 καὶ τὴν πτῶσι τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως τὸ 1989. 

Ὁ Τράμβιος ἀναλαμβάνει τὴν νέα Ἀμερικὴ μετὰ τὴν προδοσία τῶν Κλίντον-Ὀμπάμα ὅπως ὁ Πούτιν ἀνέλαβε τὴν Ῥωσσία μετὰ τὴν προδοσία τῶν Γκορμπατσόβ-Γιέλτσιν.

Τὴν ἀποκαλοῦμε Λευκὴ Ἐπανάστασι διότι δὲν εἶναι οὔτε ἀρία-ἐθνικιστικὴ οὔτε ταξική. Εἶναι καθαρῶς φυλετική. Γίνεται γιὰ νὰ σωθῇ ἡ λευκὴ φυλὴ τῶν Εὐρωπαίων, ποὺ συμπεριλαμβάνει καὶ τοὺς λευκοὺς λαοὺς τῶν Τούρκων, τῶν Ἑβραίων καὶ τῶν Ἀράβων ἀπὸ τὴν ἐπικράτησι τῶν κιτρίνων λαῶν τῆς Ἀσίας καὶ τῶν μαύρων λαῶν τῆς Ἀφρικῆς, λευκὴ φυλὴ  πού μὲ βάσι τὴν κοινὴ μῆτρα τοῦ ἑλληνισμοῦ ἐδημιούργησε τὸν εὐρωπαϊκὸ πολιτισμὸ τῆς ἑλληνικῆς-ἑβραϊκῆς-χριστιανικῆς-μουσουλμανικῆς θρησκείας ποὺ ἐξηπλώθη σὲ ὅλον τὸν πλανήτη ἀποικίζοντάς τον.

Στὴν σημερινὴ ἐξέγερσι κατὰ τῶν Λευκῶν Εὐρωπαίων οἱ Μαῦροι, Ἰνδιάνοι καὶ Κινέζοι ἐπανεστάτησαν καὶ γκρεμίζουν τὰ ἀγάλματα τῶν λευκῶν ἡγετῶν ὅπως τοῦ Χριστοφόρου Κολόμβου καὶ ὅλων τῶν ἀποικιστῶν τῶν Δυτικοευρωπαίων, ὅπως οἱ προηγούμενοι ἐξεγερθέντες στὶς ἔγχρωμες ἐπαναστάσεις εἶχαν γκρεμίσει τὰ ἀγάλματα τοῦ Στάλιν καὶ τοῦ Σαντάμ.

Ὁ Δονᾶλδος Τράμβιος ἐπιχειρεῖ νὰ προωθήσῃ τὴν Λευκὴ Ἐπανάστασι ἐπὶ τῶν ἐρειπίων τῆς καπιταλιστικῆς Δύσεως γιὰ νὰ ἐπαναφέρῃ τὴν κυριαρχία τοῦ λευκοῦ εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ παγκοσμίως, νὰ προλάβῃ τὴν ἐξαφάνισί του, μετὰ τὴν ἐξέγερσι τῶν κιτρίνων, τῶν μαύρων καὶ τῶν ἰνδιάνων, τὴν ὑποταγή του καὶ τὴν ἐκδίωξί του ἀπὸ ὅλα τὰ μέρη τοῦ πλανήτου ποὺ εἶχε ἐπὶ αἰῶνες καταλάβει. Νὰ ἀντισταθῇ στὴν γενικευμένη πλέον  πολεμικὴ κραυγή: θάνατος στὴν λευκὴ Δύσι!

Προβλέπω, στὸ τέλος, ὅτι οἱ λευκοὶ θὰ ἡττηθοῦν, θὰ σφαχθοῦν καὶ θὰ  ἐκδιωχθοῦν ἀπὸ τοὺς ἰνδιάνους τῶν λεγομένων «πρώτων ἐθνῶν» -μὲ τὴν προτροπὴ τῶν Κινέζων καὶ τῶν Ἀφρικανῶν- ἀπὸ τὶς Ἀμερικὲς ποὺ μετὰ τὸν Χριστόφορο Κολόμβο οἱ Εὐρωπαῖοι εἶχαν καταλάβει  μὲ γενοκτονίες , ἐξολωθρεύοντας τὸ μεγαλύτερο μέρος τῶν ἰθαγενῶν.

Ἡ Ἱστορία προχωρᾷ μὲ τὴν ἰδική της λογική, μακριὰ ἀπὸ τὶς ἡθικολογίες τοῦ προτεσταντισμοῦ.

Δημήτρης Κιτσίκης                      13 Ἰουνίου 2020

522 - Ἡ κομμουνιστικὴ βασιλεία

Γιατὶ ὁ Κιτσίκης εἶναι συνάμα κομμουνιστὴς καὶ βασιλικός

522 - Ἡ κομμουνιστικὴ βασιλεία

Ὁ Μὰρξ εἶχε ἐντοπίσει σωστὰ τὴν ὕπαρξι «φεουδαλικοῦ σοσιαλισμοῦ». Πράγματι στὴν Ἀρχαιότητα ὑπῆρξαν βασιλεῖς καὶ αὐτοκράτορες στωϊκοί, ἐφ’ὅσον ὁ στοϊκισμὸς ἦταν ὁ πρόγονος τοῦ κομμουνισμοῦ.

Ἀπὸ τὴν πόλι-κράτος στὴν οἰκουμενικὴ αὐτοκρατορία, ἡ Ἐνδιάμεση Περιοχή (ἀλλὰ καὶ ἡ Κίνα) ἔκαμε ἕνα ποιοτικὸ ἄλμα πρὸς τὴν συνύπαρξι καὶ τὴν συγκατοίκησι τῶν λαῶν τῆς γῆς μέσα στὴν ἀλληλοκατανόησι, τὸν σεβασμὸ τῆς διαφορετικότητος καὶ τῆς ἀνθρωπίνης ἀλληλεγγύης. Στὴν αὐτοκρατορία ἐπανῆλθε ὑποχεωτικὰ ὁ θεσμὸς τῆς βασιλείας ὑπὸ μορφὴν τοῦ αὐτοκράτορος.

Στὸν ΙΕ΄αἰῶνα ὁ ἀρχαιολάτρης Πλήθων  ἱδρύοντας τὴν Δύσι ἐπέβαλε τὴν ἐπιστροφὴ στὴν πόλι-κράτος καὶ μὲ τὴν κατοπινὴ ἐπιρροὴ τοῦ Μακιαβέλλι κατεστράφη σταδιακὰ τὸ πρότυπο τῆς αὐτοκρατορίας στὴν Δύσι ποὺ εἶχε ἀντιγραφῆ ἀπὸ τὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή.

Μὲ τὸν Φραγκῖσκο Α΄τῆς Γαλλίας ἠμφισβητήθη ὁ οἰκουμενικὸς αὐτοκράτωρ πρὸς ὄφελος τοῦ κρατικοῦ βασιλέως καὶ μὲ τὴν ἐπικράτησι τῶν ἀστῶν στὴν Γαλλικὴ Ἐπανάστασι, κατηργήθη καὶ ἡ βασιλεία πρὸς ὄφελος τοῦ ἐθνοκράτους, τὸ ὁποῖο ἐξειλήχθη σὲ διαιρετικὸ παράγοντα μεταξὺ τῶν λαῶν μὲ τὴν ἐπικράτησι τοῦ σωβινισμοῦ καὶ τῆς καπιταλιστικῆς ἀντιπαλότητος.

Στὸ ὄνομα τοῦ ἐργατικοῦ διεθνισμοῦ, ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσι κατέστρεψε τὴν ἔννοια τοῦ ἐθνοκράτους καὶ ἐπανῆλθε στὴν Αὐτοκρατορία μὲ αὐτοκράτορα τὸν Στάλιν διοικῶντας μιὰ οἰκουμενικὴ οἰκογένεια λαῶν.

Στὴν Δύσι, οἱ λεγόμενες αὐτοκρατορίες, ὅπως ἡ ἀγγλική, ἦσαν στὴν οὐσία ἐθνοκράτη ἐξογκωμένα μὲ ἰμπεριαλισμό, καταβροχθίζοντας ἐδάφη καὶ λαοὺς γιὰ τὴν πλήρη ἐκμετάλλευσι τῆς μητροπόλεως . (Τέτοιο ἦταν καὶ τὸ σχέδιο τῆς Μεγάλης Ἑλλάδος τοῦ ἐθνικιστοῦ ἀστοῦ Βενιζέλου).

Συνεπῶς ὁ σημερινὸς μαρξιστής-λενινιστής, ἀκολουθῶντας τὸ παράδειγμα τῆς πρώην σταλινικῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, εἶναι φυσικὸ νὰ δηλώνῃ συνάμα κομμουνιστὴς καὶ βασιλικός.

Στὴν σημερινὴ Αὐστρία, προϊὸν τοῦ ἐθνικιστικοῦ ῥεπουμπλικανικοῦ ἀστισμοῦ, ἀπαγορεύουν διὰ νόμου στὸν διάδοχο τοῦ αὐτοκρατορικοῦ θρόνου τῶν Ἁψβούργων νὰ χρησιμοποιεῖ τὸν τίτλο του, μετὰ τὴν διάλυσι  τὸ 1919 τῆς πολυεθνικῆς Αὐτοκρατορίας τῆς Αὐστρουγγαρίας τῆς Βιέννης.

Βλέπε τὴν σχετικὴ σημερινὴ παρακάτω εἴδησι:

https://www.zougla.gr/kosmos/article/to-afstriako-dikastirio-apagorefse-oristika-ti-xrisi-tou-titlou-evgenias-fon-apo-ton-karl-xampsmpourg

Δημήτρης Κιτσίκης                                                         8 Νοεμβρίου 2019

Μέσα ἀπὸ τὸ χάος τοῦ σπηλαίου ἀναδύεται ὁ ἥλιος τῆς δημιουργικότητος.
Ἔργο τοῦ ζωγράφου Μάκη Βουτσινᾶ μεθερμηνευόμενο ἀπὸ τὸν Δημήτρη Κιτσίκη

519 -ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΚΕ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ

519 -ΓΙΑΤΙ ΤΟ ΚΚΕ ΕΙΝΑΙ ΚΟΜΜΑ ΠΑΤΡΙΩΤΙΚΟ

Ὡς σταλινικὸ (εὐτυχῶς καὶ ὁλοκληρωτικό) τὸ ΚΚΕ εἶναι βαθιὰ πατριωτικὸ ποὺ προωθεῖ τὴν παράδοσι τοῦ λαοῦ μας μἐ μερικὰ παρατράγουδα λόγῳ τῆς δυτικῆς προελεύσεως τοῦ μαρξισμοῦ (ἀθεΐα, γλῶσσα μαλιαρή, δημοκρατία). Ἄλλωστε κείμενο τοῦ Στάλιν τοῦ 1952 ποὺ ἔχω ἐπανειλημμένως δημοσιεύσει ὑποστηρίζει ὅτι ἡ γλῶσσα ἑνὸς λαοῦ εἶναι ἐθνικὴ καὶ ὄχι ταξική. Εὐχαριστῶ τὸν Βαγγἐλη Θεοδωρουλάκη ποὺ μοῦ τὸ ὑπενθυμίζει μὲ τὸ παρακάτω ἐπίσημο κείμενο τοῦ 1950, ἄρα σταλινικό:

"Η ΑΚΑΔΗΜΙΑ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΤΗΣ ΕΣΣΔ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΘΝΟΜΗΔΕΝΙΣΜΟ -.ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΣΜΟ :
" Οι επιβιώσεις του αστικού εθνικισμού φανερώνονται στην Ε.Σ.Σ.Δ και με τη μορφή του εθνικού μηδενισμού, του κοσμοπολιτισμού, και εκφράζουν την αδιαφορία, την απάθεια για τις τύχες της σοσιαλιστικής πατρίδας, της μεγάλης μας σοβιετικής πατρίδας. Η αντιπατριωτική ομαδούλα των κοσμοπολιτών της Ε.Σ.Σ.Δ σκεπαζότανε κάτω από τον μανδύα του " διεθνισμού ". Ο διεθνισμός όμως και ο κοσμοπολιτισμός είναι διαμετρικά αντίθετοι, όπως αντίθετα είναι και τα συμφέροντα του προλεταριάτου και της κεφαλαιοκρατίας.

Ο ΚΟΣΜΟΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ είναι αντιπατριωτική αστικο-ιμπεριαλιστική ιδεολογία, που περιφρονεί τις καλύτερες, προοδευτικές, επαναστατικές και δημοκρατικές παραδόσεις των λαών, τον πολιτισμό τους.....
Ο κοσμοπολιτισμός αρνείται τον εθνικό πολιτισμό, την εθνική κυριαρχία και ελευθερία για όλα τα έθνη και τις φυλές εξον από ένα "καθολικό ", " υποδειγματικό ", " ανώτερο " έθνος και φυλή.

Ο κοσμοπολιτισμός έγινε σήμερα ιδεολογικό όπλο για τους ιμπεριαλιστές των ΕΠΑ, που αποβλέπουν στην παγκόσμια κυριαρχία.

Οι ιμπεριαλιστές, για να πραγματοποιήσουν τα επιθετικά τους σχέδια, να στερήσουν από τους λαούς την ελευθερία και ανεξαρτησία και να τους υποτάξουν στην κυριαρχία τους, προσπαθούν να αφοπλίσουν ιδεολογικά τους λαούς με την αντιπατριωτική ιδεολογία του κοσμοπολιτισμού "

ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΥΛΙΣΜΟΣ, Ακαδημία Επιστημών της Ε.Σ.Σ.Δ, Κρατικό Εκδοτικό Πολιτικής Φιλολογίας, 1950. Ελληνική έκδοση από την " Νέα Ελλάδα ", 1951. Σελίδα 569"

Ἡ πολυσυζητημένη θέσι τοῦ ΚΚΕ στὸν Μεσοπόλεμο ὑπὲρ τοῦ τουρκικοῦ λαοῦ καὶ τῶν Σλαυομακεδόνων προήρχετο ἀπὸ τὴν κοινὴ θέσι ὅλων τῶν φωτισμένων ἀνθρώπων κατὰ τοῦ σωβινισμοῦ καὶ ὑπὲρ τοῦ σεβασμοῦ τῶν παραδόσεων Τούρκων καὶ Σλαυομακεδόνων. Αὐτοὶ ποὺ ἐδέχοντο πάντα τὴν ξένη ἀγγλοσαξωνικὴ παρουσία σὲ μία Ἑλλαδίτσα ποὺ εἶναι σκέτη ἀποικία τῶν ἰμπεριαλιστικῶν δυνάμεων ἀπὸ τὸ 1821 θὰ ἔπρεπε νὰ σωπάσουν. 

Δημήτρης Κιτσίκης                1 Νοεμβρίου 2019

497 - La condition humaine ἤ τὸ ἀνθρώπινο πεπρωμένο

Ἔτσι ὡμίλησε ὁ Ζαρατοῦστρας κατὰ Νίτσε

497 - La condition humaine ἤ τὸ ἀνθρώπινο πεπρωμένο

Πολλὰ λέγονται τελευταῖα γιὰ τὴν μετάλλαξι τοῦ Τσίπρα σὲ ἀριστερὸ τοῦ χαβιαριοῦ. Στὴν πραγματικότητα πρόκειται γιὰ ἀνθρώπινη μετάλλαξι στὴν ὁποία εἴμεθα ὅλοι ἐπιρρεπεῖς. 

Διαφορετικὰ δύο λύσεις καὶ μόνον ὑπάρχουν καὶ οἱ δύο ἀπάνθρωπες: αὐτομαστίγωμα χριστιανικὸ ἤ κομμουνιστικό, στὸ μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Ὄρους ἤ στὴν λενινιστικὴ κομμουνιστικὴ ὀργάνωσι. Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις  τείνεις πρὸς τὴν ἁγιοσύνη. Καὶ στὶς δύο περιπτώσεις θυσιάζεις τὴν οἰκογενειακὴ ζωή, γίνεσαι Στάλιν ἤ Σαβοναρόλα. Ἡ φασιστικὴ ὀργάνωσις ποὺ προσπαθεῖ νὰ ἐπιβάλῃ τὴν κομμουνιστικὴ πειθαρχία, μὲ τὸν καιρὸ γίνεται καὶ αὐτὴ φασισμὸς τοῦ χαβιαριοῦ. 

Τελικὰ ὁ νεποτισμός, ἡ οἰκογενειοκρατία εἶναι φυσικὰ φαινόμενα διότι σὲ ποῖον θὰ ἐμπιστευθῇς περισσότερο ἀπὸ στὴν σάρκα ἐκ τῆς σαρκός σου ἤ στὸν ἀδελφοποιτό. Ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν πλησίον σου εἶναι πιὸ φυσικὸς ὅταν ὑπάρχουν οἰκογενειακοὶ καὶ φιλικοὶ δεσμοὶ παρὰ ἡ ἀγάπη πρὸς τὸν ἀδικημένο. 

Προσωπικὰ ἠθέλησα νὰ ἀναρριχηθὼ στὸ ἐπίπεδο τῆς ὀρθοδόξου ἤ κομμουνιστικῆς ἁγιοσύνης ἀλλὰ ἀπέτυχα. Ὅμως τοὐλάχιστον ὁ θαυμασμός μου πρὸς τὸν Ῥοβεσπιέρρο μὲ ἀπέτρεψε ἀπὸ τὴν ὑπερβολικὴ κατανάλωσι χαβιαριοῦ. Τάδε ἔφη Ζαρατοῦστρας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                              12 Μαΐου 2019

492 -Ἐξουσία, Κράτος καὶ Ὀρθόδοξος ἀντικοινοβουλευτισμός:

Περὶ ἀνάγκης

Ἡ τυραννία τῆς ἀνάγκης καὶ ἡ ἀνάγκη ὡς ἐξουσία

(σχετικὰ μὲ τὴν λέξι ποὺ πρωτοστατεῖ στὸ μυθιστόρημα τοῦ Βίκτωρος Οὐγκώ, «Ἡ παναγία τῶν Παρισίων»)

"Ὁ ἀγαπημένος Στἀλιν εἶναι ἡ εὐτυχία τοῦ λαοῦ"

Ἡ «ἀνάγκη» ποὺ ἐπεβλήθη ἀπὸ τὴν εἱμαρμένη τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ τὴν ὁποία μᾶς ἀπηλευθέρωσε ὁ Χριστός

Ὁ Στάλιν ἔζησε ὅλην του τὴν ζωὴ ὡς ἀσκητής, ὡς ἁπλὸς στρατιώτης, μὲ μόνιμη σκέψη τὸν λαό του καὶ τὴν παγκοσμία ἐπανάσταση τοῦ σοσιαλισμοῦ, σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τοὺς πολιτικοὺς τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ ποὺ μόνο τους μέλημα εἶναι ὁ προσωπικός τους ἐμπλουτισμός. Ποτὲ δὲν προώθησε μέλος τῆς οἰκογενείας του, σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὶς οἰκογενειακὲς δυναστεῖες τῶν βουλευτῶν ὅπως τῶν Μητσοτάκηδων, τῶν Καραμανλήδων καὶ τῶν Παπανδρέου ποὺ ἀντεκατέστησαν τοὺς βασιλεῖς, γι'αὐτὸ καὶ εἶναι σφόδρα ἀντιβασιλικοί!

Ἄν καὶ προσωπικὰ ἄθεος, ὁ Στάλιν ὑπεραμύνθη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καταπολεμῶντας τὸν οὐνιτισμὸ καὶ τὸν ῥωμαιοκαθολικισμό, σὲ σημεῖο μάλιστα ποὺ ὀρθόδοξοι Ῥῶσοι νὰ τὸν θεωροῦν ἅγιο ὅπως τὸν ἐπίσης μὴ χριστιανὸ Μέγα Κωνσταντῖνο.

Ὑπῆρξε ἀπηνὴς ἐχθρὸς τοῦ χρήματος καὶ τοῦ βολέματος, γι'αὐτὸ καὶ οἱ συνεργάτες του, ἐπιρρεπεῖς στὴν διαφθορά, τὸν ἐφοβοῦντο ἐνῷ ὁ λαὸς τὸν ἐλάτρευε.   Μέγας ἐγκληματίας ὅπως ὅλοι οἱ ἡγέτες αὐτοκρατοριῶν, ὅπως ἦταν καὶ ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι μονάρχες τοῦ Βυζαντίου, ἦταν δίκαιος ἀλλὰ ὄχι εὔσπλαγχνος. Τοῦ ἄρεσε νὰ παρομοιάζεται μὲ τὸν τσάρο Ἰβὰν τὸν Τρομερό. 

Οἱ νᾶνοι τῆς ἐξουσίας ποὺ τὸν διεδέχθησαν καὶ ὕβρισαν τὴν μνήμη του, ὅπως οἱ Χρουστσώβ, Γκορμπατσώβ καὶ Γιέλτσιν, ἁπλῶς ηὔξησαν τὸ ἀνάστημά του καὶ ἄξιος συνεχιστὴς του ἐμφανίζεται σήμερα ὁ Βλαδίμηρος Πούτιν. Ὡς ἐγκόσμιος ἀσκητής, ὁ Στάλιν ἔθεσε τὸ θέμα τῆς σχέσεως τοῦ ἀσκητοῦ μὲ τὴν ἐξουσία. Γιὰ μία γενικὴ θεώρηση τῆς σχέσεως ἐξουσίας, κράτους καὶ Ὀρθοδοξίας, παραπέμπουμε στὸ βιβλίο μου, Τὸ Βυζαντινὸ πρότυπο διακυβερνήσεως καὶ τὸ τέλος τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, Ἀθήνα, Ἔσοπτρον, 2001,  261 σελίδες .

Δημήτρης Κιτσίκης

(Ἐνδιάμεση Περιοχή-Τριμηνιαῖο περιοδικὸ γεωπολιτικῆς— Τεῦχος 46 – 2007)

487 - Ἡ θέσις μου γιὰ τὸ ΚΚΕ

Τρότσκι καὶ Στάλιν

487 - Ἡ θέσις μου γιὰ τὸ ΚΚΕ

Γιὰ τὸν ἑλληνοκεντρισμὸ καὶ τὴν χριστιανικὴ ὀρθοδοξία ποὺ περσβεύω καὶ τὸν ἐθνικισμὸ ποὺ καταδικάζω ἔχω ἐπανειλημμένως ἐκφρασθῆ μὲ πλῆθος γραπτῶν μου ἀπὸ τὰ γεννοφάσκια μου. Ἐπίσης ἔχω πάντα διευκρινίσει ὅτι γιὰ νὰ παραμείνω πνευματικὰ πλήρως ἀνεξάρτητος ποτὲ δὲν ἀνῆκα ὡς μέλος οὔτε στὸ ΚΚΕ οὔτε σὲ καμμία χριστιανικὴ ὀργάνωσι.

Ὅμως ποτὲ δὲν κατεδίκασα τὸ ΚΚΕ. Φυσικὰ καὶ ἐγκλημάτησε πολλαπλῶς καὶ ἐλάνθανε συχνὰ διότι τὸ ἔγκλημα εἶναι τὸ ἀναπόφευκτο ψωμοτύρι τῆς Ἱστορίας καὶ τὰ λάθη ἐπίσης. Ὅμως ἀπὸ τὸ 1918 καὶ τὴν ἵδρυσί του τὸ ΚΚΕ ἔπαιξε τὸν ῥόλο τοῦ φάρου. Ἡ διαμάχη μεταξὺ Τρότσκι καὶ Στάλιν γιὰ οἰκοδόμησι τοῦ ἐπαναστατικοῦ σοσιαλισμοῦ ταυτοχρόνως σὲ ὅλον τὸν πλανήτη μὲ διαρκῆ ἐπανάστασι ἤ μὲ οἰκοδόμησι τοῦ σοσιαλισμοῦ σὲ μία ἀχανῆ χώρα σὰν τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωσι ποὺ ἐκάλυπτε μεγάλο μέρος τοῦ πλανήτου καὶ τὴν μισὴ γῆ μετὰ τὸ 1945 δὲν εἶχε νόημα ἐφ’ὅσον καὶ ὁ Λένιν καὶ ὁ Στάλιν προσεπάθησαν ἀρχικῶς νὰ ἀνάψουν τὴν φωτιὰ τῆς ἐπαναστάσεως σὲ ὅλον τὸν πλανήτη ἀλλὰ σύντομα ἐκατάλαβαν, ἐνώπιον τῆς ἀποτυχίας αὐτῆς, πὼς ἔπρεπε νὰ σωθῇ ἡ ἐπανάστασις τοὐλάχιστον «σὲ μία χώρα» καὶ ἀπὸ ἐκεῖ σταδιακὰ νὰ ἐξαπλωθῇ σὲ ὅλον τὸν πλανήτη.

Ἔτσι σωστὰ ἐλειτούργησε ὁ Στάλιν μὲ τὴν γερμανοσοβιετικὴ συμφωνία τοῦ 1939 ποὺ ἐπέτρεψε στὴν ΕΣΣΔ νὰ καταλάβῃ τὴν ἀνατολικὴ Πολωνία καὶ σωστὰ ἐλειτούγησε τὸ 1944 ὁ ἴδιος ὁ Στάλιν μὲ τὴν συμφωνία διανομῆς τῶν Βαλκανίων μὲ τὸν Τσώρτσιλ. Ὑπεχρεώθη τότε νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν Ἑλλάδα στὰ χέρια τῶν Ἄγγλων γιὰ νὰ ἐνσωματώσῃ τὴν Ῥουμανία καὶ τὰ ὑπόλοιπα Βαλκάνια στὸ σοσιαλιστικὸ στρατόπεδο καὶ παρέμεινε συνεπὴς μὲ τὴν συμφωνία αὐτὴ ἔναντι τῆς Ἀγγλίας μὴ βοηθῶντας τῆς κατάκτησι τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸ ΚΚΕ χωρὶς νὰ τὴν ἀποτρέψῃ ὅμως ἐὰν οἱ Ἕλληνες σύντροφοι ἦσαν ἀπὸ μόνοι τους σὲ θέσι νὰ πάρουν τὴν ἐξουσία.

Ὅλα ὅμως κατέρρευσαν τὸ 1953 μὲ τὴν προδοτικὴ ἀνικανότητα τοῦ Χρουστσὼβ ποὺ κατεδάφισε σταδιακὰ τὴν ΕΣΣΔ μέχρι τὸ τελικὸ κτύπημα τοῦ Γκορμπατσὼβ τὸ 1989 καὶ τὸ ἐπακόλουθο τῆς ἀπομακρύνσεως, ἀπὸ τὸ 1958, τῆς Μαοϊκῆς Κίνας ποὺ παρέμεινε πιστὴ στὸν σταλινισμό. Σὲ τίποτα δὲν εὐθύνεται γιὰ τὴν ἦττα του τὸ ΚΚΕ. Ἀντιθέτως ἐπέτυχε μέχρι σήμερα νὰ διατηρήσῃ τὴν ἰδεολογική του καθαρότητα παραμένοντας ὁ φάρος ποὺ δείχνει τὸν δρόμο γιὰ πιὸ εὐνοϊκὲς στιγμὲς ἀγῶνος. Διότι φυσικὰ στόχος τοῦ ΚΚΕ δὲν εἶναι νὰ γίνῃ πλειοψηφικὸ κόμμα καὶ νὰ διοικήσῃ μὲ ἀστικὸ κοινοβούλιο.

Δημήτρης Κιτσίκης                  27 Φεβρουαρίου 2019

444 - Ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ σὲ ἀδιέξοδο

Ὁ Ἕλλην, ἐξ Ὀλύμπου, ἐκατέβη στὴν γῆ ὡς λαὸς γιὰ νὰ σώσῃ τὴν Οἰκουμένη ἀπὸ τὴν ἐξαθλίωσι

444 - Ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ σὲ ἀδιέξοδο

Πρέπει νὰ τὸ ἐπαναλάβουμε. Τὸ πατριωτικὸ κίνημα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς εἶναι τὸ ἀποκλειστικὸ ἔργο τοῦ Νίκου Μιχαλολιάκου. Ἐκ τοῦ μηδενός, ἀνεβίβασε σὲ μαχητικὸ καὶ ἐλπιδοφόρο ἕνα κίνημα γύρω ἀπὸ τὸ ὁποῖο συγκεντρώνονται οἱ ἐλπίδες  ἀνακάμψεως ἑνὸς πολυβασανισμένου καὶ ἐξευτελισμένου ἀπὸ τοὺς ξένους λαοῦ.

Δυστυχῶς, τὸ μοναδικὸ ἄλλο λαϊκὸ κίνημα, τὸ ΚΚΕ, ἔχει φθάσει στὴν ζηλευτὴ ἡλικία τῶν ἑκατὸ ἐτῶν, καὶ παρὰ τὴν καλή του θέλησι, βαραίνει τὶς πλάτες του ἡ προχωρημένη ἡλικία του. Ἐν ὄψει τῶν προσεχῶν τετραπλῶν ἐκλογῶν εἶναι ἀναπόφευκτο τὸ ΚΚΕ νὰ μὴν δυνηθῆ νὰ καλυτερεύσῃ τὰ ποσοστά του.

Δυστυχῶς ἐπίσης, καὶ τὸ ἕτερο λαϊκὸ κίνημα, ἡ Χρυσῆ Αὐγή, δὲν φαίνεται νὰ ξεκολλᾷ ἀπὸ 7% τῶν δημοσκοπήσεων, ἐνῷ ὁλόκληρη ἡ ὑπόλοιπη Εὐρώπη  ὁδεύει πρὸς τὴν ἐπικράτησι τοῦ λαϊκοῦ ἀπελευθερωτικοῦ φασισμοῦ.

Διότι δὲν πρέπει νὰ φοβόμεθα τὶς λέξεις.Τὸ ἄμεσο μέλλον δὲν ἀνήκει πλέον στὸν κομμουνισμό. Ἀνήκει στὸν φασισμὸ ποὺ συσπειρώνει σήμερα γύρω του ὅλα τὰ ἐπαναστατικὰ ῥεύματα, συμπεριλαμβανωμένου καὶ τοῦ κομμουνιστικοῦ, σὲ μία ἐθνικομπολσεβικικὴ σύνθεσι.

Ἐπιτέλους, ἡ παλιὰ ἀντιδικία μεταξὺ τῶν δύο τάσεων τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ -τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ- ποὺ ἐκόστισε τὴν ἧττα καὶ στὰ δύο ῥεύματα, πρὸς χάριν τοῦ σοσιαλδημοκρατικοῦ τραπεζικοῦ παγκοσμίου ἰμπεριαλισμοῦ, πρέπει νὰ ξεπερασθῇ πρὸς χάριν τοῦ λαοῦ καὶ γιὰ ἐμᾶς τοὺς Ἕλληνες, πρὸς χάριν τοῦ θεοπνεύστου γένους μας.

Τὸ 1915, ὁ Λένιν, ἐν μέσῳ τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου, μὲ μία χούφτα ἐπαναστατῶν στὴν Ἑλβετία, ἀψήφησε τὸ σχεδὸν ὁλόκληρο πρώην ἐπαναστατικὸ εὐρωπαϊκὸ λαϊκὸ ἀντικαπιταλιστικὸ κίνημα ποὺ εἶχε τὸ 1914, παραδοθῆ στὰ συμφέροντα τοῦ ἐνδοκαπιταλιστικοῦ πολέμου, καὶ μὲ ἀπίστευτη τόλμη, ἐδέχθη τὴν βοήθεια τοῦ γερμανικοῦ ἐπιτελείου νὰ τὸν μεταφέρη τὸ 1917, ἔγκλειστο  σὲ τυφλὸ βαγόνι, στὴν Ῥωσσία, ὅπου μὲ τὴν βοήθεια παραστρατιωτικῆς ὀργανώσεως  κόκκινων φρουρῶν, κατέλαβε ἐν μία νυκτί, πραξικοπηματικὰ στὸ Πέτρογκραντ, τὴν ἀρχή καὶ ἐπέβαλε, μέσα σὲ λουτρὸ αἵματος, ὁλοκληρωτικὸ ἀντιδημοκρατικὸ καθεστώς, τὸ ὁποῖο σὲ μόλις εἴκοσι χρόνια, ἀνεβίβασε τὸν μισὸ πλανήτη, μετονομαζόμενο σὲ Σοβιετικὴ Ἕνωση, ὑπὸ τὴν σιδερένια πυγμὴ τοῦ  διαδόχου του Στάλιν, σὲ δεύτερη πλανητικὴ ὑπερδύναμι.

Σήμερα, ἡ φασιστικὴ Εὐρώπη περιμένει νὰ τεθῇ ὑπὸ τὴν ἡγεσία τῆς  θεοπνεύστου μητρός της, τῆς Ἑλλάδος, σὲ μία ὁλοκληρωτικὴ ἀντιδημοκρατικὴ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωσι, ἐπανάληψι τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως, μὲ πρωτεύουσα τὴν Ἀθήνα, ὡς νέα Μόσχα. Ἐναπόκειται στὴν Χρυσῆ Αὐγή, συνθέτοντας φασισμὸ καὶ κομμουνισμό, νὰ πραγματώσῃ τὸ τιτάνιο τοῦτο ἔργο πρὸς χάριν τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων ποὺ, πρὸ ἀμνημονεύτων χρόνων, διὰ τοῦ διαστημοδρομίου τοῦ Ὀλύμπου, ἐκατέβη στὴν γῆ γιὰ νὰ ἐξελληνίσῃ τὸν πλανήτη μας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             22 Σεπτεμβρίου 2018

434 – Ἡ τραγωδία στὸ Μάτι ἀπογυμνώνει τὸ ἑλληνικὸ καθεστὼς τῆς ἀστικῆς δημοκρατίας τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ

434 – Ἡ τραγωδία στὸ Μάτι ἀπογυμνώνει τὸ ἑλληνικὸ καθεστὼς τῆς ἀστικῆς δημοκρατίας τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ

Μόνη λύσις σωτηρίας γιὰ τὸ τριτοκοσμικὸ κράτος τῶν Ἀθηνῶν εἶναι ὁ χιτλεροσταλινικὸς ὁλοκληρωτισμός. Μετὰ ἀπὸ 73 χρόνια αὐτοκτονίας τοῦ Χίτλερ καὶ μετὰ ἀπὸ 65 χρόνια δολοφονίας τοῦ Στάλιν, στὴν Ἑλλάδα, παρὰ τὸν ἡρωϊκὸ ἀγῶνα τοῦ ΚΚΕ στὴν δεκαετία 1941-1949, τῶν ἑλλήνων ἀναρχικῶν τῆς 17Ν καὶ λοιπῶν ἀντιεξουσιαστικῶν ὁμάδων τοῦ ἀντάρτικου πόλεων, ἀπὸ τὸ 1974, ἡ χώρα μας παραμένει μία Μύκονος ἀφορήτου διαφθορᾶς. 

Ἐὰν δὲν εἶχε σπάσει ἡ συμμαχία Χίτλερ-Στάλιν τοῦ 1939, ἡ Ἑλλὰς θὰ εἶχε κατακλυσθῆ ἀπὸ γερμανοσοβιετικὰ στρατεύματα καὶ οἱ ἕλληνες ἐθνικιστὲς καὶ κομμουνιστὲς θὰ εἶχαν πραγματώσει τὸν ἐθνικομπολσεβικισμὸ καὶ ἐγκαθιδρύσει στὴν Ἀθήνα ὁλοκληρωτικὸ κράτος.

Διότι, πρὸ τοῦ 1941, ἐνῷ ἡ Τουρκία, ἤδη ἀπὸ τὴν ἵδρυσί της τὸ 1923, εἶχε ἀπελευθερωθῆ ἀπὸ τὰ δεσμὰ τοῦ δυτικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, χάρις στὸν ἐθνικοσοσιαλισμὸ τοῦ Ἀτατούρκ, ἡ Ἑλλὰς παρέμενε ὑπανάπτυκτη καὶ κατεστραμμένη μέσα στὰ δεσμὰ τῆς ἀστικῆς κοινοβουλευτικῆς δικτατορίας τοῦ Βενιζέλου, ἀπὸ τὰ ὁποῖα ὁ Μεταξᾶς εἶχε προσπαθήσει νὰ τὴν ἐλευθερώσῃ στὸ σύντομο διάστημα τοῦ 1936-1941 μέχρι τὴν δολοφονία του ἀπὸ τοὺς Ἄγγλους.

Στὰ βιβλία μου τῶν ἐκδόσεων τοῦ Βιβλιοπωλείου τῆς Ἑστίας, «Συγκριτικὴ Ἱστορία Ἑλλάδος-Τουρκίας» (1978) καὶ «Ἱστορία τοῦ ἑλληνοτουρκικοῦ χώρου» (1981), καὶ στὸ βιβλίο μου τῶν ἐκδόσεων Ἑκάτη, «Ἡ σημασία τοῦ μπεκτασισμοῦ-ἀλεβισμοῦ γιὰ τὸν  ἑλληνισμό» (2006), περὶ τοῦ θεωρητικοῦ τοῦ ναζισμοῦ μπεκτασῆ βαρώνου Rudolf von Sebottendorf, σὲ ὁλόκληρα κεφάλαια εἶχα  ἀναλύσει μὲ θετικὸ τρόπο τὴν ἐθνικοσοσιαλιστικὴ ἰδεολογία τοῦ Μουσταφᾶ Κεμάλ, ποὺ ἀπὸ τὸ 1923 εἶχε ἱδρύσει τὸ πρῶτο φασιστικὸ κράτος στὸν Τρίτο Κόσμο, ἰδεολογία ποὺ καὶ σήμερα ἀκόμη παραμένει ὡς κυβερνητικὸς ἑταῖρος στὴν Ἄγκυρα, χάρις στὸν ἱδρυτὴ τῶν Γκρίζων Λύκων τοῦ MHP, τὸν Ἀλπαρσλὰν Τουρκές. 

Ὁ ἐθνικοσοσιαλισμὸς ἐπέτρεψε στὴν Τουρκία νὰ μεταμορφωθῇ ἀπὸ ἕνα ὑπανάπτυκτο κράτος 11 ἑκατομυρίων ἀγροτῶν  τὸ 1923 σὲ μεγάλη περιφερειακὴ βιομηχανικὴ δύναμις 80 ἑκατομμυρίων σήμερα.

Ἐπιτέλους, τὸ 2014, ὁ ἑβραῖος καθηγητὴς στὸ Πανεπιστήμιο τῆς Χάϊφα, στὸ Ἰσραήλ, Stefan Ihrig, σὲ συνέχεια τῶν δημοσιεύσεών μου, ἐκυκλοφόρησε ἕνα σχετικὸ βιβλίο, μὲ τίτλο, «Atatürk in the Nazi Imagination», τὸ ὁποῖο ἐσχολίασε μόλις σήμερα, τὸ ἀξιόλογο ἑλληνικὸ περιοδικό, «Τὸ Ἔνζυμο» (καλοκαίρι 2018), δημοσιεύοντας ἄρθρο τοῦ Τούρκου Halil Karaveli, μὲ τίτλο, «Ὁ παράφορος θαυμασμὸς τοῦ Χίτλερ γιὰ τὸν Κεμὰλ Ἀτατούρκ» (σ.106-113).

Γιὰ τὴν Ἑλλάδα ὅμως ποτὲ δὲν εἶναι ἀργά. Ἤδη ὁ αὐξάνων θαυμασμὸς πολλῶν Ἑλλήνων γιὰ τὸν Ἔρντογαν ποὺ τολμᾷ νὰ ἀπαντᾷ στὶς πιέσεις τῆς Δύσεως μὲ τὴν σπαρτιατικὴ ἀναφώνησι «μολῶν λαβέ!», δεικνύει πὼς ὁ καιρὸς ἦλθε ἴσως γιὰ νὰ ἐμφανισθῇ καὶ στὴν χώρα μας ἕνας ὁλοκληρωτικὸς ἡγέτης τοῦ ἀναστήματος τοῦ Ἀτατούρκ, ποὺ μὲ ἐθνομπολσεβικικὸ ζῆλο νὰ ἐπιβάλῃ, μὲ σιδερένεια ὀργανωτικὴ πειθαρχία, κατὰ τῶν ἑλλήνων θατζήδων τοῦ «θά,θά,θὰ καὶ ποτέ», καὶ τοῦ «ποτὲ δὲν φταίω ἐγὼ ἀλλὰ ὁ διπλανός», τὴν κατεδάφισι τοῦ Κολωνακιοῦ, προσχωρῶντας στὸ πανευρωπαϊκὸ τραμβικὸ Κίνημα τοῦ Στῆβ Μπάννον στὶς Βρυξέλλες, κατὰ τῆς σοσιαλδημοκρατικῆς Εὐρώπης τῶν τραπεζῶν τοῦ Σόρος.

Δημήτρης Κιτσίκης                                    7 Αὐγούστου 2018

431 – Μία Ἑλλὰς ἀναγεννημένη, μὲ κομμουνισμὸ καὶ φασισμό

Τὸ ἀθάνατο ἑλληνικὸ χῶμα

431 – Μία Ἑλλὰς ἀναγεννημένη, μὲ κομμουνισμὸ καὶ φασισμό

Ἐπιτέλους, φθάνει πιά! Ἡ γηρασμένη χώρα μας, χωρὶς παιδιά, βολοδέρνει βρομῶντας ἀποχαυνομένα χούφταλα. Ἐὰν ἡ ἑλληνικὴ κοινωνία ἦταν ὑγιής, εἶχε δηλαδὴ τὰ δύο τρίτα τοῦ πληθυσμοῦ της νέους κάτω τῶν 35 ἐτῶν, δὲν θὰ ἠσχολεῖτο μὲ συντάξεις. Ἀλλὰ συνεχίζεται σήμερα, σὲ στόματα χωρὶς δόντια, νὰ μουρμουρίζονται ἀκαταλαβίστικες πλέον λέξεις περὶ συμμοριτοπολέμου καὶ μοναρχοφασισμοῦ. Ἀπὸ τὸ 1941 μέχρι τὸ 1949 οἱ γερμανοτσολιάδες καὶ οἱ ἀμερικανοτσολιάδες, μαζὶ μὲ τοὺς μαυραγορῖτες τοῦ «βάστα Ῥόμμελ», καὶ τοὺς «εἶμαι ἐθνικόφρων» ποὺ γελοιοποίησε ὁ Χάρρυ Κλύνν,  ἀντιμετωπίσθηκαν ἀπὸ τὰ ἑλληνικὰ νειᾶτα, ἄνδρες γυναῖκες, παιδιά, μὲ ἀξεπέραστο ἡρωϊσμό. Στόχος τους, νὰ βάλουν τέλος στὴν ἀθλία ἀποικία τῆς Δύσεως ποὺ ἀπὸ τὸ 1821 οἱ ξένοι εἶχαν δώσει περιπαικτικὰ τὸ θεόπνευστο ὄνομα Ἑλλάς.

Ἐπιτέλους, φθάνει πιά! Δύο ἰδεολογίες προσφέρονται  ὡς μπουλντόζες γιὰ τὴν κατεδάφισι τῆς ὑποτελείας τῶν γερόντων ποὺ πωλοῦν στὸν καπιταλισμὸ καὶ τὸν ἰμπεριαλισμὸ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων γιὰ ἕνα κομμάτι ἀθλίας συντάξεως τὴν παιδικὴ σάρκα τῶν ἀποβληθέντων ὁραμάτων τοῦ Γένους. Δύο ἰδεολογίες: ὁ φασισμὸς καὶ ὁ κομμουνισμός. Ἐλάχιστες διαφορὲς μεταξύ των.

Ὁ κομμουνισμὸς καταργεῖ κάθε ἰδιοκτησία. Ὁ φασισμὸς ἀναγνωρίζει ὅτι ὁ ἄνθρωπος, ἐκτὸς καλογηρικοῦ κοινοβίου, χρειάζεται μία μικρὴ ἰδιοκτησία γιὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ ἐνῷ ἡ μεγάλη καπιταλιστικὴ ἰδιοκτησία δὲν χρειάζεται νὰ καταργηθῇ ἀλλὰ νὰ ἐλέγχεται βασανιστικὰ ἀπὸ τὸν ἡγέτη-μονάρχη ἑνὸς ὁλοκληρωτικοῦ κράτους γιὰ νὰ ὑπηρετῇ τὰ συμφέροντα τοῦ συνόλου.

Ὁ κομμουνισμὸς εἶναι θρησκεία χωρὶς θεό. Ὁ φασισμὸς θρησκεία μὲ μυστικισμό.Καὶ οἱ δύο καταδικάζουν τὴν δημοκρατία καὶ προωθοῦν τὴν λαοκρατία μὲ δημοψηφίσματα, μὲ μονοκομματισμὸ ἤ ἀκομματισμό, μὲ τὴν ἀρχὴ τοῦ ἀπολύτου ἡγέτου Χίτλερ-Στάλιν-Μάο (ἡ χρουστσεβικὴ κομματικὴ δημοκρατία ἦταν παρακμιακὸ φαινόμενο).

Κομμουνισμὸς καὶ φασισμὸς εἶναι ταξικές ἰδεολογίες, μὲ συμμαχία συνεργαζομένων τάξεων, πρὸς χάριν ἐθνικῆς ἑνότητος. Ὁ πυρὴν τοῦ κομμουνισμοῦ εἶναι ἡ ἐργατικὴ τάξις μὲ συνεργασία μὲ τὴν ἀγροτιὰ καὶ τοὺς μικροαστούς. Ὁ πυρὴν τοῦ φασισμοῦ εἶναι ἡ μικροαστικὴ τάξις μὲ συνεργασία μὲ τὴν ἀγροτιὰ καὶ τὴν ἐργατιά. Καὶ οἱ δύο ἔχουν ὡς βασικὴ ταξικὴ ἐκδήλωσι τὴν Πρωτομαγιά.

Κομμουνισμὸς καὶ φασισμὸς καταδικάζουν τὸν ἀστικὸ διεθνισμό, τὸν ἀποκαλούμενο κοσμοπολιτισμὸ καὶ προωθοῦν τὸν πατριωτισμό γιὰ τὴν ἑνότητα τῆς πατρίδος, εἴτε ὑπὸ τὴν ἡγεσία τῆς ἐργατιᾶς, εἴτε ὑπὸ τὴν ἡγεσία τῆς μικροαστικῆς τάξεως. Ἦταν ἐντυπωσιακὴ ἡ προώθησι τῶν λαϊκῶν χορευτικῶν συγκροτημάτων, στὶς Λαϊκὲς Δημοκρατίες καὶ τὴν ΕΣΣΔ, μετὰ τὸ 1945.  

Κομμουνισμὸς καὶ φασισμὸς ἐξαίρουν τὸν μοντερνισμὸ τῆς τεχνολογίας καὶ τὴν πίστι στὰ νειᾶτα μὲ ὀργανώσεις κομμουνιστικῆς καὶ φασιστικῆς νεολαίας.

Κομμουνισμὸς καὶ φασισμὸς ἔχουν ὡς κύριο βασικὸ ταξικὸ ἐχθρό, τὶς ὑπερεθνικὲς τράπεζες, καὶ προωθοῦν τοὺς παραγωγούς.

Δυστυχῶς ἡ συμμαχία τῶν δύο κοινωνικῶν ἐπαναστατῶν, Χίτλερ-Στάλιν τοῦ 1939-1941 δὲν ἐπέζησε λόγῳ τῶν δύο βασικῶν προκαταλήψεων τοῦ Χίτλερ, τὸν ἀντισημιτισμὸ καὶ τὸν ἀντισλαυϊσμό, μὲ ἀποτέλεσμα ὁ καπιταλισμὸς νὰ κατεδαφίση τὸν ἐθνικομπολσεβικικὸ κοινωνισμό,  τὸν φασιστικὸ τὸ 1945 καὶ τὸν κομμουνιστικό, τὸ 1989.

Σήμερα ἐπανέρχεται ἡ μεγάλη ἐπαναστατικὴ εὐκαιρία ποὺ ὁ πλανήτης δὲν πρέπει νὰ χάσῃ. Ὁ Χίτλερ ζεῖ καὶ πάλι στὸ πρόσωπο τοῦ Πούτιν καὶ ὁ Μουσσολίνι στὸ πρόσωπο τοῦ Τραμβίου. Ὅλη ἡ Εὐρώπη ἐπανασυντάσσεται γύρω ἀπὸ τὴν ἰδεολογία τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, αὐτὴν τὴνν φορὰ μὲ σύμμαχο τὸ Ἰσραήλ, κατὰ τοῦ ἡγέτου τῆς σοσιαλδημοκρατίας τῶν ὑπεθνικῶν τραπεζῶν, τὴν Κίνα. Ἡ Ἑλλὰς περιμένει τὸν ἡγέτη της γιὰ νὰ ἐνταχθῇ καὶ αὐτὴ στὸ στρατόπεδο τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                19 Ἰουλίου 2018