523 - Ἡ Ὁδὸς τῆς Μετάξης, ἀπὸ τὸ 1999, στὸ κέντρο τοῦ ἀμερικανοκινεζικοῦ πλανητικοῦ πολέμου

1- Ἡ Μπεάτα Κιτσίκη μὲ τὸν Μάο. 2 - Ὁ Μακάριος μὲ τὸν Μάο 3 - Ὁ Δημήτρης Κιτσίκης (2^ος ἀπὸ ἀριστερά) μὲ τὸν Ντὲνγκ Σιάοπινγκ (Νῖκος Κιτσίκης καὶ Μπεάτα Κιτσίκη πλαισιώνουν τὸν Ντένγκ). Ἡ Καλή Δοξιάδη-Κιτσίκη εἶναι δεύτερη ἀπὸ δεξιά.

523 - Ἡ Ὁδὸς τῆς Μετάξης, ἀπὸ τὸ 1999, στὸ κέντρο τοῦ ἀμερικανοκινεζικοῦ πλανητικοῦ πολέμου

Ὁ δυτικὸς ἰμπεριαλισμὸς ποὺ ἀφύπνισε τὴν ἐκδικητικὴ διάθεσι ὁλοκλήρου τοῦ ἀποικισμένου Τρίτου Κόσμου, εὐθύνεται καὶ αὐτὸ γιὰ τὸν  ἐπερχόμενο πλανητικὸ πόλεμο ΗΠΑ-Κίνας ποὺ ξεκίνησε μὲ τὸν νατοϊκὸ βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαυΐας τοῦ 1999. Κέντρο δὲ τοῦ ἐγχειρήματος ἦταν  ἡ ἀπόφασις τῶν ΗΠΑ νὰ χρησιμοποιήσῃ τὴν ἀρχαία κινεζικὴ ὁδὸ τῆς Μετάξης ἀνάποδα ὡς δίοδο νέας οἰκονομικῆς ὑποδουλώσεως τῆς Κίνας μετὰ τὴν μαοϊκὴ ἀπελευθέρωσι τοῦ Πεκίνου τὸ 1949, ἀπὸ τὴν δυτικὴ σκλαβιὰ ποὺ εἶχε ὑποστῆ στὸν ΙΘ΄ αίῶνα.

Ἐπωφελούμενη ἀπὸ τὸν θάνατο τοῦ ἥρωος Μάο τὸ 1976, ἡ Οὐάσιγκτων ἑρμηνεύοντας τὴν νέα κινεζικὴ πολιτικὴ τοῦ Ντένγκ, βασισμένη στὴν οἰκομικὴ  ἀνάπτυξι μὲ σύνθημα «ἀνάπτυξις πάσῃ θυσίᾳ εἴτε ἡ γάτα εἶναι κόκκινη, εἴτε μαύρη», δηλαδὴ κατευθυνομένη πρὸς τὸ καπιταλιστικὸ σύστημα, συνέλαβε τὸ σχέδιο νέας διειδύσεως στὴν ἀχανῆ αὐτὴ χώρα χρησιμοποιῶντας τὸ ἴδιο της πανάρχαιο κινεζικὸ οἰκονομικὸ ὅπλο, τὴν περίφημη Ὁδὸ τῆς Μετάξης.

Ἤδη ἀμέσως μετὰ τὴν νατοϊκὴ ἐπέμβασι στὴν Γιουγκοσλαυΐα τὸν Μάρτιο τοῦ 1999, τὸ ΝΑΤΟ προωθοῦσε τὴν  συμμαχία τῆς GUUAM  (Γεωργία, Οὐζμπεκιστάν, Οὐκρανία, Ἀζερμπαϊντζάν, Μολδαβία) στὴν Ὁδὸ τῆς Μετάξης ὡς εὐρασιανικὸ διάδρομο γιὰ νὰ ἀποκλείσῃ τὴν Ῥωσσία ἀπὸ πρόσβασι στὶς πετρελαϊκὲς χῶρες τῆς Μέσης Ἀνατολῆς. Στὶς 19 Μαρτίου  1999, τὸ ἀμερικανικὸ Κογκρέσο ἐψήφιζε τὸ «Στρατηγικὸ Νόμο τῆς Ὁδοῦ τῆς Μετάξης» (Silk Road Strategy Act –SRS).

Σὲ ἀντεπίθεσί της ἡ Κίνα ἀπεφάσισε νὰ χρησιμοποιήσῃ τὸν ἴδιο διάδρομο ποὺ ἱστορικὰ τῆς ἀνῆκε, γιὰ νὰ ἀποικίσῃ μὲ τὴν σειρά της τὴν Δύσι, μέσῳ τοῦ Αἰγαίου, ἀρχίζοπντας ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν λιμένα τοῦ Πειραιῶς.

Ἡ Λαϊκὴ Κίνα ἦταν τελείως ἄγνωστη στὴν Ἑλλάδα ἕως τὸ 1955. Ἐκείνη τὴν χρονιά -γράφει ἡ ἀγγλικὴ Βικιπαίδεια, στὸ ἄρθρο της, China-Greece Relations- ἐπενέβη ἡ οίκογένειά μου ὡς ἑξῆς: «In 1955 Beata Kitsikis founded in Athens the Greece-P.R. of China Association. Her husband, Polytechnicum professor and an EDA leader and member of Parliament, Nicolas Kitsikis, helped her in her endeavor, thus establishing the first unofficial relations between Greece and the People's Republic of China. Their son, Dimitri Kitsikis a sinologist, professor at the University of Ottawa, Canada, often traveled to China establishing close relations with Chairman Mao Zedong, Deng Xiaoping and Zhou Enlai and in 2007 wrote, in Greek, an extensive "Comparative History of Greece and China from Antiquity to the Present Day". Both countries established diplomatic relations on June 6, 1972».

Πράγματι τὸ 1972, ὁ ἀντιπρόεδρος τῆς Ἑλληνικῆς κυβερνήσεως τοῦ καθεστῶτος Παπαδοπούλου, μετέβη στὴν Λαϊκὴ Κίνα καὶ ὅπως τὸ περιέγραψε ἐκείνη τὴν ἐποχὴ τὸ New York Times, ATHENS, May 19 1972—Nikolaos Makarezos, a Deputy Premier, left today for Peking on a six day official visit, the first to China by a Greek Government leader. The 53‐year‐old former colonel, who is in charge of economic matters, said at Athens airport that “Greece does not intend to play, as hitherto, second fiddle in international political developments, nor is it possible to underestimate the impact the People's Republic of China has on the revised system of political balances.” The Deputy Premier, who ranks third in the regime's hierarchy, intends to sign trade and shipping agreements in China, as well as an air transport accord  recently initialed in Athens”.

Δύο χρόνια ἀργότερα,  ἡ ἐπίσκεψη τοῦ ἀρχιεπισκόπου Μακάριου, προέδρου τῆς Κύπρου, στὶς 19 Μαΐου 1974, στὴν Κίνα, ἐξώργισε περαιτέρω τὴν Οὐασιγκτῶνα. Ἔσφιξαν τὰ χέρια Μάο καὶ Μακάριος καὶ ὁ Κύπριος πρόεδρος  ἐχαρακτήρισε τὸν Μάο «τὴν πλέον ἐξέχουσα προσωπικότητα τῆς ἐποχῆς του». 

Τὴν ἴδια στιγμή, τὸν Μάϊο τοῦ 1974, ὁ Δημήτρης Κιτσίκης μὲ τὴν σύντροφό του τὴν Καλὴ Δοξιάδη καὶ τοὺς γονεῖς του Νῖκο καὶ Μπεάτα Κιτσίκη ἔκαμε καὶ αὐτὸς ἐπίσημη ἐπίσκεψι στὴν Λαϊκὴ Κίνα. Ἀποτέλεσμα τῶν ἐνεργειῶν αὐτῶν ἦταν ἡ  ἐπέμβασις τῆς Οὐασιγκτῶνος ποὺ ἔφερε τὴν πτῶσι τῆς χούντας στὴν Ἑλλἀδα καὶ τὴν εἰσβολὴ στὴν Κύπρο.

Τὰ παραπάνω γεγονότα παρέμειναν τελείως ἄγνωστα στὸ εὐρὺ κοινὸ καὶ ἀπεκρύβησαν ἐπιμελῶς ἀπὸ τὴν σημερινὴ ἐπίσκεψι τοῦ κινέζου προέδρου Σὶ στὴν Ἀθήνα.

Δημήτρης Κιτσίκης                11 Νοεμβρίου 2019

487 - Ἡ θέσις μου γιὰ τὸ ΚΚΕ

Τρότσκι καὶ Στάλιν

487 - Ἡ θέσις μου γιὰ τὸ ΚΚΕ

Γιὰ τὸν ἑλληνοκεντρισμὸ καὶ τὴν χριστιανικὴ ὀρθοδοξία ποὺ περσβεύω καὶ τὸν ἐθνικισμὸ ποὺ καταδικάζω ἔχω ἐπανειλημμένως ἐκφρασθῆ μὲ πλῆθος γραπτῶν μου ἀπὸ τὰ γεννοφάσκια μου. Ἐπίσης ἔχω πάντα διευκρινίσει ὅτι γιὰ νὰ παραμείνω πνευματικὰ πλήρως ἀνεξάρτητος ποτὲ δὲν ἀνῆκα ὡς μέλος οὔτε στὸ ΚΚΕ οὔτε σὲ καμμία χριστιανικὴ ὀργάνωσι.

Ὅμως ποτὲ δὲν κατεδίκασα τὸ ΚΚΕ. Φυσικὰ καὶ ἐγκλημάτησε πολλαπλῶς καὶ ἐλάνθανε συχνὰ διότι τὸ ἔγκλημα εἶναι τὸ ἀναπόφευκτο ψωμοτύρι τῆς Ἱστορίας καὶ τὰ λάθη ἐπίσης. Ὅμως ἀπὸ τὸ 1918 καὶ τὴν ἵδρυσί του τὸ ΚΚΕ ἔπαιξε τὸν ῥόλο τοῦ φάρου. Ἡ διαμάχη μεταξὺ Τρότσκι καὶ Στάλιν γιὰ οἰκοδόμησι τοῦ ἐπαναστατικοῦ σοσιαλισμοῦ ταυτοχρόνως σὲ ὅλον τὸν πλανήτη μὲ διαρκῆ ἐπανάστασι ἤ μὲ οἰκοδόμησι τοῦ σοσιαλισμοῦ σὲ μία ἀχανῆ χώρα σὰν τὴν Σοβιετικὴ Ἕνωσι ποὺ ἐκάλυπτε μεγάλο μέρος τοῦ πλανήτου καὶ τὴν μισὴ γῆ μετὰ τὸ 1945 δὲν εἶχε νόημα ἐφ’ὅσον καὶ ὁ Λένιν καὶ ὁ Στάλιν προσεπάθησαν ἀρχικῶς νὰ ἀνάψουν τὴν φωτιὰ τῆς ἐπαναστάσεως σὲ ὅλον τὸν πλανήτη ἀλλὰ σύντομα ἐκατάλαβαν, ἐνώπιον τῆς ἀποτυχίας αὐτῆς, πὼς ἔπρεπε νὰ σωθῇ ἡ ἐπανάστασις τοὐλάχιστον «σὲ μία χώρα» καὶ ἀπὸ ἐκεῖ σταδιακὰ νὰ ἐξαπλωθῇ σὲ ὅλον τὸν πλανήτη.

Ἔτσι σωστὰ ἐλειτούργησε ὁ Στάλιν μὲ τὴν γερμανοσοβιετικὴ συμφωνία τοῦ 1939 ποὺ ἐπέτρεψε στὴν ΕΣΣΔ νὰ καταλάβῃ τὴν ἀνατολικὴ Πολωνία καὶ σωστὰ ἐλειτούγησε τὸ 1944 ὁ ἴδιος ὁ Στάλιν μὲ τὴν συμφωνία διανομῆς τῶν Βαλκανίων μὲ τὸν Τσώρτσιλ. Ὑπεχρεώθη τότε νὰ ἐγκαταλείψῃ τὴν Ἑλλάδα στὰ χέρια τῶν Ἄγγλων γιὰ νὰ ἐνσωματώσῃ τὴν Ῥουμανία καὶ τὰ ὑπόλοιπα Βαλκάνια στὸ σοσιαλιστικὸ στρατόπεδο καὶ παρέμεινε συνεπὴς μὲ τὴν συμφωνία αὐτὴ ἔναντι τῆς Ἀγγλίας μὴ βοηθῶντας τῆς κατάκτησι τῆς ἐξουσίας ἀπὸ τὸ ΚΚΕ χωρὶς νὰ τὴν ἀποτρέψῃ ὅμως ἐὰν οἱ Ἕλληνες σύντροφοι ἦσαν ἀπὸ μόνοι τους σὲ θέσι νὰ πάρουν τὴν ἐξουσία.

Ὅλα ὅμως κατέρρευσαν τὸ 1953 μὲ τὴν προδοτικὴ ἀνικανότητα τοῦ Χρουστσὼβ ποὺ κατεδάφισε σταδιακὰ τὴν ΕΣΣΔ μέχρι τὸ τελικὸ κτύπημα τοῦ Γκορμπατσὼβ τὸ 1989 καὶ τὸ ἐπακόλουθο τῆς ἀπομακρύνσεως, ἀπὸ τὸ 1958, τῆς Μαοϊκῆς Κίνας ποὺ παρέμεινε πιστὴ στὸν σταλινισμό. Σὲ τίποτα δὲν εὐθύνεται γιὰ τὴν ἦττα του τὸ ΚΚΕ. Ἀντιθέτως ἐπέτυχε μέχρι σήμερα νὰ διατηρήσῃ τὴν ἰδεολογική του καθαρότητα παραμένοντας ὁ φάρος ποὺ δείχνει τὸν δρόμο γιὰ πιὸ εὐνοϊκὲς στιγμὲς ἀγῶνος. Διότι φυσικὰ στόχος τοῦ ΚΚΕ δὲν εἶναι νὰ γίνῃ πλειοψηφικὸ κόμμα καὶ νὰ διοικήσῃ μὲ ἀστικὸ κοινοβούλιο.

Δημήτρης Κιτσίκης                  27 Φεβρουαρίου 2019

474 - Ὁ γηρασμὸς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τὸν φέρνει σὲ ἀδιέξοδο καὶ τὸν μετατρέπει σὲ τουριστικὴ Μπανανία

Ἡ ἀπελευθέρωσις τῶν Ἀθηνῶν. Ἔργο τοῦ Τάσσου

474 - Ὁ γηρασμὸς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τὸν φέρνει σὲ ἀδιέξοδο καὶ τὸν μετατρέπει σὲ τουριστικὴ Μπανανία

Ἡ ἀποτυχία τοῦ σημερινοῦ συλλαλητηρίου κατὰ τῶν Πρεσπῶν στὸ Σύνταγμα ἀποδεικνύει ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις ὄχι μόνον νειάτων στὴν σημερινὴ ἑλληνικὴ κοινωνία  ἀλλὰ καὶ ἔλλειψις πνευματικῆς δημιουργικότητος.

Μελετῶντας τὶς τρεῖς παγκόσμιες ἐπαναστάσεις τῶν νέων καιρῶν διαπιστώνουμε τὰ ἀκόλουθα:

1 - Ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάστασις τοῦ 1789-1799 καὶ μέχρι τὸ 1815 ἐβασίσθη στὸν πλέον πολυπληθῆ πληθυσμὸ νέων τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης τοῦ τέλους τοῦ ΙΗ΄αίῶνος καὶ στὴν θεωρητικὴ διαπαιδαγώγησι τοῦ μεγαλυτέρου φιλοσόφου τῆς ἐποχῆς τοῦ Ζάν-Ζὰκ  Ῥουσσώ.

2 -Ἡ Ῥωσσικὴ Ἐπανάστασις τοῦ 1917-1953 ἐβασίσθη στὴν ἐφαρμογὴ τοῦ ἐπιστημονικοῦ (καὶ ὄχι οὐτοπικοῦ) μαρξισμοῦ-λενινισμοῦ καὶ στοὺς μεγαλοφυεῖς ἐπαναστάτες Λένιν καὶ Στάλιν.

3 -Ἡ μαοϊκὴ ἐπανάστασις τοῦ 1931-1976 ἐβασίσθη στὸν πολυπληθέστερο λαὸ νέων τῆς γῆς ὑπὸ τὴν καθοδήγησι τοῦ μεγαλοφυοῦς μαρξιστοῦ-λενινιστοῦ καὶ συνάμα πολεμιστοῦ τῆς δράσεως Μάο Τσετούνγκ.

Γιὰ τὴν ἐπιτυχία τῶν τριῶν αὐτῶν ἐπαναστάσεων συνέβαλε:  α) ἡ μεγάλη ἔκτασις τῶν τριῶν κρατῶν β) τὸ μεγάλο ποσοστὸ νεολαίας γ) ἡ ἀπαραίτητη βοήθεια ξένων μεγάλων δυνάμεων.

Ὁ Ῥοβεσπιέρρος καὶ ὁ μαθητής του Βοναπάρτης ἐπωφελήθησαν ἀπὸ τὴν στήριξι τῶν πεφωτισμένων δυνάμεων τῆς Εὐρώπης καὶ εἰδικὰ τῆς ἀπολύτου τσαρικῆς μοναρχίας τῆς Ῥωσσίας τῆς Μεγάλης Αἰκατερίνης καὶ τοῦ ἐγγονοῦ της τσάρου Ἀλεξάνδρου Α΄.

Ὁ Λένιν ἐπέστρεψε ἀπὸ τὴν Ἑλβετία στὴν Ῥωσσία μὲ τὴν βοήθεια τοῦ γερμανικοῦ ἐπιτελείου στρατοῦ ποὺ ἐμάχετο κατὰ τοῦ ῥωσσικοῦ κρατικοῦ στρατοῦ.

Ὁ Μάο ἐστηρίχθη ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν Μπολσεβικικὴ Ῥωσσία τοῦ Στάλιν ἀλλὰ καὶ ὡς ἕνα σημεῖο ἀπὸ τὶς ΗΠΑ ποὺ ἐγκατέλειψε τὸ διεφθαρμένο πιόνι του, τὸν Τσανγκ  Καϊσεκ.

Ὅσο γιὰ τὴν μικρὴ Ἑλλάδα  ποὺ μέχρι τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο εἶχε σημαντικὸ νέο πληθυσμὸ καὶ ἕνα ἐπαναστατικὸ μαρξιστικό-λενινιστικὸ κομμουνιστικὸ κόμμα προσηλωμένο στὴν μεγάλη Σοβιετικὴ Δύναμι, στὴν περίοδο  1946-1949 ἔχασε τὸν ἐμφύλιο πόλεμο ἐπειδὴ τὸ 1948 ἔσπασε τὸ ἑνιαῖο σοβιετικὸ μέτωπο  μὲ τὸν διχασμὸ Τίτο-Στάλιν, διαφορετικὰ ἡ κομμουνιστικὴ ἐπανάστασις στὴν Ἑλλάδα θὰ εἶχε θριαμβεύσει.

Σήμερα, ἡ προσπάθεια τοῦ κομμουνιστογενοῦς Τσίπρα βασίζεται ἀναφανδὸν στὴν στήριξι μεγάλης δυνάμεως, αὐτὴν τῶν ΗΠΑ τοῦ Τραμβίου. Ἐὰν συνεχίσῃ νὰ ἀπολαμβάνῃ ἔξωθεν στήριξι στὸ δηλωθὲν ἀπὸ αὐτὸν ἐπαναστατικὸ ἔργο εἰς βάρος τοῦ διεφθαρμένου συντηρητικοῦ «δημοκρατικοῦ τόξου» τῆς ΝΔ ποὺ θυμίζει τὴν κινεζικὴ ἐθνικιστικὴ ἀποσύνθεσι τοῦ Τσὰνγκ Κάϊσεκ στὴν Κίνα, ἴσως δυνηθῇ νὰ ἐπιτύχῃ ἐφ’ὅσον ὅμως  στηρίξῃ τὴν προσπάθειά του  ὁ στρατός,  ἴσως μέσῳ τοῦ Καμμένου.

Ἀλλὰ γι’αὐτὸ πρέπει νὰ ἐνταφιάσῃ τὸν ἁμαρτωλὸ κοινοβουλευτισμὸ τῆς ἀστικῆς δικτατορίας καὶ μέσῳ τοῦ συστήματος τῶν δημοψηφισμάτων νὰ ἐπιβάλῃ λαοκρατία.

Παραμένει βεβαίως ὁ τρομακτικὸς γηρασμὸς τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἡ ἀπώλεια τῆς Αὐτοκρατορίας μὲ τὴν ἀπόσχισι τοῦ 1821. Ἕνα τέτοιο πρόβλημα δύναται νὰ λυθῇ μὲ τὴν ἐπαναφορὰ τῆς Αὐτοκρατορίας μέσῳ τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας

Δημήτρης Κιτσίκης                                                20 Ἰανουαρίου 2019

Βιβλίο περὶ ἑλληνοτουρκισμοῦ τοῦ Χρήστου Κυπραίου

469 - Ἀπὸ τὰ τουρκικὰ Ἰνστιτοῦτα τοῦ Χωριοῦ, στὰ ἰσραηλινὰ Κιμποὺτς καὶ τὰ ληστρικὰ ἑλληνικὰ φροντιστήρια.

1935 –Τουρκία: Κορίτσια τῶν Ἰνστιτούτων τοῦ Χωριοῦ

469 - Ἀπὸ τὰ τουρκικὰ Ἰνστιτοῦτα τοῦ Χωριοῦ, στὰ ἰσραηλινὰ Κιμποὺτς καὶ τὰ ληστρικὰ ἑλληνικὰ φροντιστήρια.

Τὸ ἄθλιο ἑλληνικὸ κρατίδιο μετὰ τὴν μοναδικὴ ἀλλὰ ἀποτυχημένη προσπάθεια τοῦ Καποδίστρια, ἐγεννήθη ἐξ ἀρχῆς θνησιγενές. Ἐπὶ διακόσια χρόνια ἠρκέσθη νὰ ἀντιγράψῃ μὲ τὸν χειρότερο τρόπο τὴν Δύσι χωρὶς νὰ δημιουργήσῃ τίποτα τὸ αὐθεντικό. 

Ἀνεφέρθην στὸ προηγούμενο σημείωμά μου στὰ ληστρικὰ ἑλληνικὰ φροντιστήρια. Ἀντιθέτως οἱ γείτονές μας, Τοῦρκοι  καὶ Ἰσραηλινοί, ποὺ ἐμεῖς τολμᾶμε νὰ ὑποβιβάσουμε, ὑπῆρξαν ἐξόχως δημιουργικοί. Σὲ πρόσθετο σημείωμα θὰ ἀναφερθοῦμε στὰ ἰσραηλινὰ κιμπούτς. Ἐδῶ θὰ παρουσιάσουμε τὰ ὀλιγώτερο γνωστὰ τουρκικὰ κεμαλικὰ Ἰνστιτοῦτα τοῦ Χωριοῦ.

Τὸ 1935,  ὁ τοῦρκος παιδαγωγὸς Ἰσμαΐλ Χακκὶ Τονγκοὺτς ἐπινόησε τὰ Ἰνστιτοῦτα τοῦ χωριοῦ μὲ μορφὴ ποὺ θὰ εἶχε γοητεύσει τὸ Μάο Τσέ-τούνγκ . Τὰ ἀντιλαμβάνετο ὄχι μόνον ὡς κέντρα ἐκπαιδεύσεως ἀλλὰ καὶ ὡς παραγωγικὲς αὐτοχρηματοδοτημένες  μονάδες (βλ. λεπτομέρειες στὸ βιβλίο μου, Συγκριτικὴ Ἱστορία Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας στὸν 20^ο αἰῶνα, Βιβλιοπωλεῖο τῆς Ἑστίας).

Τὰ ἀγόρια καὶ τὰ κορίτσια ποὺ τελείωναν τὸ δημοτικὸ σχολεῖο στὸ χωριὸ ἠμποροῦσαν νὰ πηγαίνουν στὸ οἰκοτροφεῖο (ἰνστιτοῦτο τοῦ χωριοῦ) τοῦ ὁποίου τὰ κτίρια ἔκτιζαν οἱ ἴδιοι οἱ μαθητές. Οἱ σπουδὲς διήρκουν πέντε ἔτη, μὲ τὴν λήξι τῶν ὁποίων οἱ τελειόφοιτοι ἐπέστρεφαν στὰ χωριά τους ὡς δημοδιδάσκαλοι.

Τὰ οἰκοτροφεῖα αὐτὰ ἀπετέλουν αὐτόνομεςε κοινότητες μὲ ἰδικά τους κτήματα στὰ ὁποῖα ἠργάζοντο οἱ μαθητὲς καὶ οἱ δάσκαλοί τους γιὰ νὰ ἀντιμετωπίζουν τὶς ἀνάγκες τους. Ἐκτὸς ἀπὸ τὰ θεωρητικὰ μαθήματα ἐδιδάσκοντο καὶ μία τέχνη. Κατεσκεύαζαν δρόμους, γέφυρες, κτίρια, ἐπισκεύαζαν τρακτέρια, ἐκαμαν ἀναδασώσεις, ἠσχολοῦντο μὲ τὴν φυτοκαλλιέργεια, ἐφρόντιζαν τὰ ζῶα καὶ ἤξεραν νὰ δώσουν τὶς πρῶτες βοήθειες στοὺς τραυματίες καὶ τοὺς ἀρρώστους, ἐμάθαιναν νὰ ἐπιδίδονται στὶς τέχνες καὶ τὰ ἀθλήματα.

Μετὰ ἀπὸ πέντε χρόνια, στὸ Ἰνστιτοῦτο, οἱ ἀπόφοιτοι εἶχαν τὶς ἱκανότητες ὄχι μόνον νὰ διδάξουν σὲ ἕνα χωριὸ ἀλλὰ καὶ νὰ βοηθήσουν τοὺς ἀγρότες στὴν ζωή τους καὶ τὶς ἀγροτικές τους ἐργασίες, νὰ τοὺς γνωρίσουν νέες ἰδέες καὶ μεθόδους. Κάθε ἀπόφοιτος Ἰνστιτούτου ἀνελάμβανε τὴν ὑποχρέωσι νὰ διδάσκῃ κάτω ἀπὸ αὐτὲς τὶς συνθῆκες τοὐλάχιστον γιὰ εἴκοσι χρόνια.

Τὰ Ἰνστιτοῦτα τοῦ Χωριοῦ διεμόρφωσαν μία ἐνθουσιώδη νεολαία συνηθισμένη στὴν κοινοβιακὴ ζωὴ καὶ προσκολλημένη στὸν ἀγροτικὸ κόσμο.

Παράλληλα, μὲ ἐξ ἴσου πρωτότυπες μέθοδοι οἱ Τοῦρκοι κεμαλιστὲς ἀνέπτυξαν στὶς πόλεις μία παραγωγικὴ βιομηχανία ποὺ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ οἰκοδομήσουν ἕνα σύγχρονο κράτος ποὺ μετρᾷ μεταξὺ τῶν σημαντικῶν μοντέρνων δυνάμεων τοῦ πλανήτου, ὅπως ἔγινε καὶ μὲ τὸ Ἰσραήλ.

Καὶ σήμερα ἡ ὑπανάπτικτη ἑλληνικὴ κολωνακιώτικη ἐπαρχιωτίλα ποὺ κατέστρεψε τὴν μεγάλη ἑλληνικὴ προοδευτικὴ οἰκογένεια τῶν Ἀγγελοπουλαίων ἡ ὁποία ἔφερε τὴν γνώσι καὶ τὴν βαρειὰ βιομηχανία στὴν Ἑλλάδα μὲ τὴν ἵδρυσι τῆς Χαλυβουργικῆς (ὅπως τὸ 1975 εἶχε καταστρέψει καὶ μία ἄλλη ἑλληνικὴ προοδευτικὴ οἰκογένεια, αὐτὴ τοῦ Στρατῆ Ἀνδρεάδη),  τολμᾷ νὰ χαρακτηρίζῃ τὰ δύο αὐτὰ παραδειγματικὰ κράτη, Τουρκομογγόλους καὶ κακόβουλους Ἑβραίους, ἐνῷ δὲν εἶναι κἄν σὲ θέσι νὰ οἰκοδομήσῃ μία σύγχρονη κοινωνία, εἴτε αὐτὴ εἶναι φιλελεύθερη, κομμουνιστικὴ ἤ φασιστική.

Δημήτρης Κιτσίκης                 20 Δεκεμβρίου 2018

385 – Ἡ μεταϊωαννιδικὴ «17 Νοέμβρη» καὶ τὸ ἄθλιο καθηγητικὸ κατεστημένο

Παναγιώτης Κανελλόπουλος καὶ Ἑλένη Βλάχου

Οἱ δύο στύλοι τῆς κολωνακιώτικης δικτατορίας τῶν διανοουμένων τοῦ «Δημοκρατικοῦ Τόξου»

385 – Ἡ μεταϊωαννιδικὴ «17 Νοέμβρη» καὶ τὸ ἄθλιο καθηγητικὸ κατεστημένο

Ἡ 17 Νοέμβρη 1973 ὑπῆρξε τεραστία φάρσα τοῦ κατεστημένου γιὰ νὰ ἐπανέλθῃ στὴν  ἐξουσία μέσῳ τοῦ πραξικοπήματος τοῦ ταξιάρχου Ἰωαννίδη, ὁ ὁποῖος Ἰωαννίδης καθήρεσε ἐκείνη τὴν ἡμέρα τὸν Γεώργιο Παπαδόπουλο ποὺ εἶχε τὸ 1967 ἀποτρέψει τὸ πραξικόπημα τῶν στρατηγῶν τοῦ πρωθυπουργοῦ Παναγιώτη Κανελλοπούλου καὶ εἶχε ἐπιτρέψει σὲ αὐτὸν τὸν κατεδαφιστὴ τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, ποὺ ἐτραγουδήθη ἀκόμη καὶ ἀπὸ τὴν Ἀριστερά, ὡς ὁ πρόγονος τοῦ «Δημοκρατικοῦ Τόξου», νὰ ἐμφανισθῇ ἐνώπιον τῆς εἰσόδου τοῦ ἐξεγερμένου ἀπὸ τοὺς Ἀμερικανοὺς Πολυτεχνεῖο, γιὰ νὰ ὑποστηρίξῃ τὰ ἐπαναστατημένα νειᾶτα!

Ἀκριβῶς γι’αὐτὸ ἱδρύθη τὸ ἐπαναστατικὸ πατριωτικὸ κίνημα ποὺ ὠνομάθη «17 Νοέμβρη» γιὰ νὰ τιμωρήσῃ τοὺς Ἰωαννιδικοὺς προδότες καὶ τοὺς ἀμερικανοὺς ὑποστηρικτές τους καὶ ὄχι τὸ καθεστὼς τοῦ Παπαδοπούλου ποὺ ἀνετράπη ἀπὸ τὸν Ἰωαννίδη.

Ὁ Κανελλόπουλος εἶχε ὑποστηρίξει τὸ δυτικοφερμένο κίνημα τοῦ δημοτικισμοῦ ποὺ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα νὰ ἀποξενώσῃ τοὺς Ἕλληνες τοῦ σημερινοῦ ἑλλαδικοῦ κρατιδίου τῶν δέκα ἑκατομμυρίων, ἀπὸ τὴν παγκοσμιότητα τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας καὶ ἐπιτρέψει στοὺς Δυτικοὺς νὰ ἰσχυρισθοῦν πὼς τὰ ἀρχαῖα ἑλληνικὰ ἦσαν, ὅπως τὰ λατινικά, μία νεκρὴ γλῶσσα καὶ πὼς τὰ νέα ἑλληνικὰ ἦσαν μία διάλεκτος οὐδόλως πιὸ σημαντικὴ ἀπὸ τὰ δανικὰ ἤ τὰ ὁλλανδικά.

Ὁ παρηκμασμένος γραικύλος Κανελλόπουλος (1902-1986), ποὺ κατὰ τὴν ἰδία τὴν μαρτυρία τοῦ τίτλου βιβλίου του, εἶχε γεννηθῆ στὴν Πάτρα «στὸ 1402», σὲ πλήρη περίοδο παρακμῆς, ἐπηρεασμένος ἀπὸ τὸν δυτικὸ πατρινὸ φραγκικὸ λαϊκισμό, ἐκατηγόρει τοὺς «φανατικοὺς καθαρευουσιάνους καθηγητὲς μας» ὅτι τοῦ ἀπεσιώπουν τὸ ἔργο τῶν συγχρόνων ἑλλήνων  λογοτεχνῶν, συνεπικουρουμένου καθηγητῶν -οὔτε λίγο οὔτε πολύ- τῆς ἀρχαίας ἑλληνικῆς γλώσσας, τὸ «ΚΚΚ, Κόμμα Κακριδῆ Κριαρᾶ», γλωσσικὴ συμμορία ποὺ ἔφερε τὴν πλήρη ἀπαξίωση τῆς γλώσσας τῶν θεῶν, μὲ τὴν ἐπίσημη ἐπὶ Γεωργίου Ῥάλλη τὸ 1976, ἐπιβολὴ τῆς πλαστῆς γλώσσας τῶν δημοτικιστῶν λογίων καὶ τὸ 1982, ἐπὶ Ἀνδρέα Παπανδρέου, τῆς ψυχρῆς ἀχρωματίστου μονοτονικῆς γραφῆς.

Ὅταν ὅμως ὁ μέγιστος Ἐλύτης , οἱ ποιητὲς καὶ οἱ φιλόσοφοί μας ἀντεστάθησαν στὰ ἀπανωτὰ αὐτὰ γλωσσικὰ πραξικοπήματα καὶ ἐδήλωσαν ὅτι ἡ ἀρχαία ἑλληνική, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν λατινική, ἦταν ζωντανὴ γλῶσσα, τὸ κατεστημένο τῶν πανεπιστημιακῶν καθηγητῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν οἱ ὁποῖοι πάντα  ἠγωνίζοντο γιὰ τὴν καρέκλα τους καὶ ὄχι γιὰ τὴν θεόπνευστη ἑλληνικὴ γλῶσσα, ἔκαμε ὀπίσω καὶ ἐδήλωσε ὅτι ναί, ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι διαχρονικὴ καὶ ἀπολύτως ζωντανὴ ἀπὸ τὸν Ὅμηρο μέχρι σήμερα, μόνον ποὺ ἄν καὶ ἐπέκρινε τὴν ἐπίβολὴ τοῦ μονοτονικοῦ ἀντὶ τοῦ πολυτονικοῦ ποὺ ἡ ἑλληνικὴ ἐχρησιμοποίει ὡς παγκοσμία γλῶσσα γιὰ δύο χιλιάδες καὶ διακόσια χρόνια, δὲν ἦτο δυνατὸν νὰ κάνῃ ὀπίσω καὶ θὰ συνέχιζε δυστυχῶς «μὲ μαύρη καρδιά» νὰ γράφῃ μονοτονικά!

Καὶ ἐρωτᾶμε τὸ ἀποσυντεθειμένο ἀπὸ πτωμαΐνη καθηγητικὸ σῶμα, μήπως θὰ ἦταν πιὸ χρήσιμο ἀντὶ νὰ καταστρέφῃ τὴν ἑλληνικὴ νεολαία πρὸς χάρι συγκρατήσεως τοῦ μισθοῦ του νὰ θυσιάσῃ αὐτὸ τὸ μίζερο σῶμα  του γιὰ νὰ ἐμπλουτίσῃ μὲ λίπασμα τὴν γῆ τοῦ ἀγρότου, ἀκολουθῶντας τὴν συμβουλὴ τοῦ μακαρίτου προέδρου Μάο;

Στὴν πραγματικότητα, ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα θὰ παραμείνῃ νεκρὴ ὅσο θὰ συνεχίζουμε νὰ τὴν πασπατεύουμε στὰ φιλολογικὰ γραφεῖα μας. Διότι δὲν φθάνει πλῆθος λέξεων ὅπως «θάλασσα» καὶ «ἥλιος» νὰ ἔχουν παραμείνει ἀμετάβλητες τὰ τελευταῖα τρεῖς χιλιάδες χρόνια, ἐὰν οὔτε κἄν οἱ καθηγητὲς τῆς ἀρχαίας  δύνανται μεταξύ τους, πίνοντας τὸν καφέ τους, νὰ συζητοῦν στὴν γλῶσσα τοῦ Περικλέους. Διότι καὶ τὰ λατινικά, ὡς νεκρὴ γλῶσσα, στὴν ἴδια κατάσταση εὑρίσκονται. Καὶ ὅσο περνᾷ ὁ καιρός, τόσο πιὸ νεκρὴ θὰ καταντήσουν οἱ φιλόλογοι ὑποκριτὲς τὴν διαχρονικὴ ἑλληνική, μὲ τὶς συνεχεῖς ἀλλαγὲς ποὺ ἐπιβάλλουν, ἀντὶ νὰ βάζουν φρένο στὶς ἀλλαγὲς αὐτές. 

Καὶ μόνον ἕνα ὁλοκληρωτικὸ καθεστὼς καθαιρῶντας τοὺς πανεπιστημιακοὺς αὐτοὺς καθηγητές, δύναται νὰ ἐπαληθεύσῃ κάτι ποὺ πράγματι εἶναι: ὅτι ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα εἶναι μία, τὰ τελευταῖα τρεῖς χιλιάδες χρόνια καὶ ὅτι παραμένει ζωντανή.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             16 Νοεμβρίου 2017