550 -Πίστις καὶ φανατισμός

Πίστις καὶ καθαρὴ καρδιά

550 -Πίστις καὶ φανατισμός

Ἤ μοναστήρι καὶ ἐνορία ἤ παράδοσις καὶ νεωτερισμὸς ἤ Χριστὸς καὶ φαρισαϊσμός,ἤ Ἄνθρωπος καὶ Σἀββατον, ἤ μοναχὸς καὶ κληρικός, ἤ περὶ θείας κοινωνίας.

Ἰδοὺ τὸ ψεῦδος τῶν κληρικῶν: "'Επὶ δύο χιλιάδες χρόνια ποτὲ ἀσθένεια δὲν μετεδόθη μέσῳ τῆς θείας κοινωνίας"!

 Ἀπάντησις: Στοὺς περασμένους αἰῶνες ὅταν τὸ σύνολο τῶν κατοίκων τῶν χριστιανικῶν κρατῶν ἐκκλησιάζετο καὶ ἐκοινώνη, χολέρα καὶ πανώλη ἐθανάτωνε τὴν μεγάλη πλειονότητα τοῦ πληθυσμοῦ. Γιατί; 

Διότι στὸν ἐκκλησιαστικὸ φανατισμὸ ἡ θεία κοινωνία δὲν πιάνει.Σήμερα στὶς ῥωμαιοκαθολικὲς ἐκκλησίες ἀλλὰ καὶ στὶς ὀρθόδοξες τῆς Διασπορᾶς (ὅπως στὴν ἰδική μου τῆς Ὀττάβας) σχεδὸν τὸ σύνολο τῶν ἐκκλησιαζομένων, μὲ προτροπὴ τοῦ ἱερέως μάλιστα, κοινωνᾷ κάθε Κυριακὴ χωρὶς προετοιμασία, χωρὶς νηστεία.Ἡ πίστις στὸ ναδίρ. Φυσικὰ καὶ ἡ κοινωνία δὲν πιάνει.

Οἱ ἱερεῖς νεωτερίζουν καὶ φαρισαΐζουν,συνάμα δὲ κάνουν τὸν Ἄνθρωπο γιὰ τὸ Σἀββατον καὶ ὄχι τὸ Σάββατον γιὰ τὸν Ἄνθρωπον. Τηροῦν τὴν Κυριακὴ τῆς Ὀρθοδοξίας ποὺ μὲ τὴν ἐπάνοδο τῶν εἰκόνων εἰσφέρει χρήματα ἀλλὰ μνημονεύουν μετὰ βίας τὴν ἑπομένη Κυριακὴ τοῦ Γρηγορίου Παλαμᾶ, ἀπολογητοῦ τοῦ μοναστικοῦ βίου ποὺ ἐπολέμησε τοὺς λατινίζοντες Νικηφόρο Γρηγορᾶ καὶ Βαρλάαμ.

Συμπέρασμα: Ἡ θεία κοινωνία δὲν καθιστᾷ ἀπρόσβλητο ἀπὸ τὸν κορωνοϊὸ τοὺς ὀλιγοπίστους καὶ φαρισαίους. Καὶ ἐπειδὴ σήμερα οἱ περισσότεροι δὲν ἐμφοροῦνται ἀπὸ τὴν καθαρὴ καρδιὰ τῶν παιδικῶν τους χρόνων ἡ κατ'ἐπίφασιν θεία κοινωνία ἐνδέχεται νὰ τοὺς μεταδώσῃ τὴν ἀσθένεια.

Δημήτρης Κιτσίκης                   16 Μαρτίου 2020

442 - Ἡ Ἱστορία δικαιώνει τὸν Χίτλερ

442 - Ἡ Ἱστορία δικαιώνει τὸν Χίτλερ

α) Ἡ Ἱστορία δὲν δίδει ὑστεροφημία σὲ στάσεις ἠθικῆς, διότι ἡ ἠθικὴ δὲν εἶναι σταθερὴ ἀξία ἀλλὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἑκάστοτε κοινωνία. Διαφορετικὴ κοινωνία, διαφορετικὴ ἠθική. Χθὲς κατεδικάζετο ὡς ἀνήθικος ὁ γάμος τῶν ὁμοφυλοφίλων. Σήμερα θεωρεῖται ἠθικὴ στάσι διότι βασίζεται στὸν σεβασμὸ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ἡ ἠθικὴ συνδέεται ἄμεσα μὲ τὴν ὑποκρισία ἐφ’ὅσον συμφέρει τὸν ἄνθρωπο νὰ προσαρμόζεται  στοὺς κανόνες τῆς κοινωνίας. Ὁ ὁ ἱερεὺς Ταρτοῦφος σὲ σκήνη τοῦ Μολιέρου πετᾷ τὸ μαντήλι του ἐπάνω στὰ γυμνὰ στήθη διπλανῆς κυρίας ποὺ ὀρέγεται, λέγοντας: «Καλύψατε αὐτὸ τὸ στῆθος ποὺ ἀδυνατῶ νὰ κοιτάξω!»

Οἱ Ἀγγλοσάξωνες εἰδικά, μέσῳ τοῦ προτεσταντισμοῦ ἔχουν ἐξαπλώσει τὴν ὑποκρισία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων σὲ ὅλον τὸν πλανήτη. Ὁ Χίτλερ φέρεται νὰ εἶχε εἰπῆ, «ὅταν ἀκούω γιὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα τραβάω τὸ πιστόλι μου!» ἐννοῶντας ὅτι δὲν ἄντεχε τὴν ὑποκρισία. Ἡ Ὀρθοδοξία, σὲ ἀντίθεσι μὲ τὰ κοινῶς λεγόμενα, δὲν βασίζεται στὴν ἠθική, ἀλλὰ στὴν πίστι. Καὶ ὁ ἄθεος δύναται νὰ εἶναι ἠθικός.

β) Τὸ ἔγκλημα εἶναι τὸ ψωμοτύρι τῆς Ἱστορίας ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς πτώσεως ἀπὸ τὸν Παράδεισο. Συνεπῶς δὲν δύναται νὰ ἀξιολογήσῃ κανεὶς  ἕναν Χίτλερ, ἕναν Στάλιν, ἕναν Μάο, ἤ οἱονδήποτε ἡγέτη δημοκρατικοῦ κράτους ὅπως τοῦ Καναδᾶ, βάσει ἠθικῶν ἀξιῶν, ἐφ’ὅσον ὁ τελευταῖος στέλνει τὰ παιδιά του στὸ Ἀφγανιστὰν νὰ σφάζουν τοὺς γηγενεῖς στὸ ὄνομα τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ὁ ἀριθμὸς τῶν θυμάτων δὲν παίζει ῥόλο στὴν ἀποτίμησι τοῦ μεγέθους τοῦ ἐγκλήματος. Ἄς ποῦμε ὅτι ὁ Χίτλερ ἐθανάτωσε δέκα ἑκατομμύρια, ὁ Στάλιν 20,  ὁ Μάο 60 καὶ οἱ δυτικοὶ ἀποικιοκράτες-ἰμπεριαλιστὲς 400 ἑκατομμύρια: ποιοτικὰ καὶ ὄχι ποσοτικά, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ σφάζῃς ἕναν καὶ μοναδικὸ ἄνθρωπο εἶσαι ἐξ ἴσου ἐγκληματίας.

γ) Τὸ ἦθος καὶ ὄχι ἡ ἠθική, ἔχει μεγαλύτερη ἀξία, διότι εἶναι αἰωνίως συνδεδεμένο μὲ τὸ πρόσωπο καὶ ὄχι μὲ τὴν μεταβάλουσα κοινωνία. Ὁ Σπαρτιάτης εἶχε πρωτίστως ἦθος, αὐτὸ ποὺ οἱ χιτλερικοὶ ὠνόμαζαν τιμὴ καὶ οἱ Ἕλληνες φιλότιμο.

δ) Ἡ Ἱστορία εἶναι ἄδικη στὸ σήμερα μὲ τοὺς δημιουργούς (πολιτικούς, καλλιτέχνες, φιλοσόφους) καὶ πάντα δίκαιη στὸ αὔριο, στὴν μεταθανάτιο ὑστεροφημία. Ὁ μέτριος θὰ γίνη γνωστὸς ὅσο ζῇ καὶ θὰ ξεχασθῇ μετὰ θάνατον, σὲ ἀντίθεσι μὲ τὸν δημιουργό.

ε) Ὁ Χίτλερ ξαναζεῖ σήμερα, περισσότερο ἀπὸ τὸν Στάλιν. Ἡ ἑλληνίδα  φιλόσοφος Σάβιτρι Ντέβι, ὡς μεγαλοφυὴς δημιουργὸς ἀπὸ τὴν Ἰνδία, στὴν ἀνακοίνωσι τοῦ θανάτου τοῦ Χίτλερ, τὸ 1945, διεκήρυξε πὼς ὑπῆρξε ἡ μετενσάρκωσι τοῦ θεοῦ Βίσνου. Ὁ γάλλος μεγαλοφυὴς πολιτικὸς στρατηγὸς ντὲ Γκώλ, στὴν ἀνακοίνωσι τῆς αὐτοκτονίας τοῦ Χίτλερ, τὸν παρωμοίωσε μὲ Ἄτλαντα ποὺ ἔφερε στοὺς ὤμους του τὸν πλανήτη.

στ) Παρὰ τὴν γενικὴ καταδίκη του ὡς τέρατος, ὁ Χίτλερ σήμερα, 73 χρόνια μετὰ τὴν ἐξαφάνισί του, γίνεται κέντρο λατρείας αὐξανομένου ἀριθμοῦ νέων, σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη καὶ τὸν κόσμο. Ἐπιμένω: τῶν νέων καὶ οὐχὶ τῶν νοσταλγῶν τοῦ παρελθόντος. Οἱ δὲ φιλελεύθεροι σοσιαλδημοκράτες ἀστοὶ τῶν Βρυξελλῶν ὑπερθεματίζουν τὴν ἐπαναστατικότητα τοῦ Χίτλερ ὡς κολοσσοῦ, λέγοντας ὅτι δὲν ἐπανεμφανίσθηκε ἀκόμη ἕνας Χίτλερ ἀλλὰ μόνον μερικοὶ μικροὶ Μουσσολίνιδες.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             14 Σεπτεμβρίου 2018

423 - Ἀνάγκη καὶ Ἐλευθερία

Ὁ Ἐσταυρομένος Διόνυσος-Χριστός

Ἀπὸ τὸν ἐξωγήϊνο Ἕλληνα στὸν Γραικύλο κατὰ Χάρρυ Κλύνν

423 - Ἀνάγκη καὶ Ἐλευθερία

Ἀνάγκη καὶ ἐλευθερία εἶναι δύο ἔννοιες μεταφυσικὲς ποὺ προσδιορίζουν τὸν ἑλληνισμό διαχρονικὰ μὲ μεταίχμιο τὴν γέννησι τοῦ Χριστοῦ. Πρὸ Χριστοῦ ἡ Ἀνάγκη, μετὰ Χριστὸν ἡ Ἐλευθερία.

Ὁ πρὸ Χριστοῦ Ἕλλην ἦταν ἐγκλωβισμένος στὴν φυλακὴ τῆς Ἀνάγκης. Ἐξέφραζε τὴν κατάστασί του αὐτὴ μέσῳ τῆς ἀρχαίας τραγωδίας. Οἱ Ἕλληνες, ἐρχόμενοι ἀπὸ τὸ Διάστημα, ὡς ἐξωγήϊνοι ποὺ ἦσαν, εἶχαν προσγειωθῆ στὸ διαστημοδρόμειο τοῦ Ὀλύμπου καὶ τὸ θεϊκό τους DNA εἶχε μεταφερθῆ στοὺς γύρω κάμπους ὅπου ἔζουν πυγμαῖοι καὶ παρὰ τὶς συνεχεῖς αἱμομιξίες μὲ τοὺς θνητοὺς τοῦ κάμπου, μέχρι σήμερα ὑπερισχύει τὸ ἰδικό τους DNA. Διὰ τοῦτο καὶ ὁ Ἕλλην, μεταμορφωμένος συνεχῶς,  εἶναι ἀθάνατος.

Μὴ γνωρίζοντας τὴν ἐξωγήϊνη προέλευσι τῶν Ἑλλήνων, οἱ πυγμαῖοι τοῦ κάμπου, τοὺς ἀπεκάλεσαν θεούς, τοὺς δώδεκα θεοὺς τοὺ Ὀλύμπου. Ὑποταγμένοι σὲ αὐτοὺς προσεπάθησαν, μέσῳ τοῦ Προμηθέως νὰ ἀπελευθερωθοῦν ἀπὸ αὐτούς, ἀλλὰ ματαίως. Ἡ Ἀνάγκη τοὺς ἐκράτει καθηλωμένους. Οἱ κραυγές των ἀπελπισίας ἐγέμιζαν τὰ θέατρά τους. «Γιατί τόσο ἀνεξήγητο αἷμα; Γιατὶ τόση τραγωδία;»

Εἶχε ἔλθει ἕνας ἄλλος θεὸς ἐξ  Ἀνατολῶν, ἀπὸ τὴν Ἰνδία, ποὺ ἀρχαῖοι γεωγράφοι ἀπεκάλουν «Νέα Ἑλλάς», ὁ Δίας τῆς Νύσσης, ὁ Διόνυσος, θεὸς τοῦ ἔρωτος. Ὁ Διόνυσος, ἀπὸ τὴν  ἑλληνικὴ μυθολογία μετεπήδησε στὸ Ἰσραὴλ ὡς Χριστός, ὁ ὁποῖος μετουσίωσε τὸν ἔρωτα σὲ ἀγάπη. Ὁ ἔρως τοῦ Διονύσου ἐξεφράζετο στὸ ἀρχαῖο θέατρο ὡς τραγωδία τῆς Ἀνάγκης. Ὁ Χριστός, ὡς ἕλλην Διόνυσος ἀναβιβάζοντας τὸν ἔρωτα σὲ ἀγάπη μετουσίωσε τὴν ἀνάγκη σὲ ἐλευθερία, δίδοντας στὸν ἄνθρωπο τὸ αὐτεξούσιο, δηλαδὴ τὴν δυνατότητα νὰ ἐπιλέξῃ μεταξὺ τοῦ κακοῦ καὶ τοῦ καλοῦ, ἱδρύοντας τὴν Νέα Ἱερουσαλήμ.

Ἰδοὺ ἡ ταύτησις ἀλλὰ καὶ τὸ ξεπέρασμα τοῦ διονυσιακοῦ ἔρωτος ἀπὸ τὴν χριστιανικὴ ἀγάπη, ἑνὸς ἀποκλειστικοῦ ἑλληνικοῦ ἐγχειρήματος, ἔτσι ὅπως περιγράφεται ἀπὸ τοὺς ξένους:

• Dionysus was born of a virgin on "December 25th" or the winter solstice.
• He is the son of the heavenly Father.
• As the Holy Child, Bacchus was placed in a cradle/crib/manger "among beasts."
• Dionysus was a traveling teacher who performed miracles.
• He was the God of the Vine, and turned water into wine.
• Dionysus rode in a "triumphal procession" on an ass.
• He was a sacred king killed and eaten in an eucharistic ritual for fecundity and purification.
• The god traveled into the underworld to rescue his loved one, arising from the land of the dead after three days.
• Dionysus rose from the dead on March 25th  and ascended into heaven.
• Bacchus was deemed "Father," "Liberator" and "Savior." 
• Dionysus was considered the "Only Begotten Son," "King of Kings," "God of Gods," "Sin Bearer," "Redeemer,"  "Anointed One" and the "Alpha and Omega."
• He was identified with the Ram or Lamb.
• His sacrificial title of "Dendrites" or "Young Man of the Tree" indicates he was hung on a tree or crucified.

Φύσις καὶ κοινωνία εἶναι ἑλληνικὲς ἔννοιες. Ἡ φύσις βασίζεται στὴν ἀνισότητα καὶ τὴν διαφορετικότητα.Ὑπάρχουν ἀνώτερα πλάσματα καὶ κατώτερα πλάσματα. Ὁμοιομορφία ὅμως δὲν ὑπάρχει. Ἡ διαφορετικότητα εἶναι παντοῦ. Ἡ κοινωνία, ὡς τεχνητὸ κατασκεύασμα τοῦ ζωϊκοῦ βασιλείου βασίζεται σὲ κανόνες ποὺ ἐπινόησαν ζῶα καὶ ἄνθρωποι γιὰ νὰ ζοῦν ἐν ὁμονοίᾳ.

Οἱ σημερινὲς ἀνθρώπινες κοινωνίες ἐπινόησαν τὴν ἠθικὴ ποὺ διαφέρει σὲ κάθε διαφορετικὴ κοινωνία. Συχνά, οἱ ἠθικοὶ κανόνες ἀντιστρατεύονται τοὺς νόμους τῆς φύσεως. Ὑποστηρίζουν τὴν ἰσότητα καὶ τὴν ὁμοιομορφία.  Ἀποφασίζουν καὶ ἐπιβάλλουν κατὰ τὸ δοκοῦν σχέσεις μεταξὺ τῶν ἀτόμων ποὺ δὲν ὑπάρχουν στὴν φύσι. Ἡ θρησκεία, ὡς κατασκεύασμα τῆς ἀνθρωπίνης κοινωνίας ἐπιβάλλει κανόνες ἠθικῆς ποὺ συχνὰ ἀντιστρατεύονται τὴν φύσι. Γιὰ τὸν λόγο αὐτό ἡ Ὀρθοδοξία δὲν βασίζεται στὴν ἠθικὴ ἀλλὰ στὴν πίστι καὶ μόνο.

Στὸ ἐπίπεδο τῶν τριῶν ἰδεολογιῶν, κομμουνισμός, φιλελευθερισμός, φασισμός, οἱ δύο πρῶτες βασίζονται στὸν μῦθο τῆς ἰσότητος μεταξὺ φύλων καὶ φυλῶν, στὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα ἤ τὴν ἰσότητα ἐντὸς μίας κοινωνικῆς τάξεως. Μόνον ὁ φασισμὸς εἶναι κοντὰ στὴν φύσι, ἐφ’ὅσον ἀποδέχεται  τὴν ἀνισότητα καὶ τὴν διαφορετικότητα.

Ὅσο γιὰ τὴν Ἐλευθερία, καμμία ἐκ τῶν τριῶν ἰδεολογιῶν δὲν ξεφεύγει ἀπὸ τὴν Ἀνάγκη καὶ δὲν τὴν ἐξασφαλίζει. Ἐλευθερία δίνει μόνον ἡ πίστις στὸν Χριστὸ διὰ τῆς Ὀρθοδοξίας καὶ καμμία θρησκεία, ἰδίως ὄχι τὸ Ἰσλάμ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                                     21 Μαΐου 2018

Τὸ κλασσικὸ χαρρυκλυννικὸ ἔργο καταδικασμοῦ τοῦ γραικυλισμοῦ 

300 - Ἡ ὁμοφυλοφιλία ὡς κοινωνικὴ ἀσθένεια

300 - Ἡ ὁμοφυλοφιλία ὡς κοινωνικὴ ἀσθένεια

Ἡ ὁμοφυλοφιλία ὑπάρχει ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, ὅπως ὑπάρχει καὶ στὰ ζῶα. Ὁ ὁμοφυλόφιλος εἶναι ΑμεΑ (ἄτομο μὲ ἀναπηρία). Εἶναι κουτσός, εἴτε ἐκ γενετῆς εἴτε, ὅταν ἐμεγάλωσε, κάποιος τὸν ἔκαμε κουτσό. Εἶναι ὑποχρεωσή μας, ὡς Ὀρθόδοξοι, νὰ τοῦ δείχνουμε ἀγάπη καὶ συμπαράσταση. Τὸ ἴδιο καὶ τὸ ἑλληνικὸ κράτος.

Στὴ παρακμὴ τῆς συγχρόνου Βαβυλῶνος τῆς Δύσεως, μὲ κεφαλὴ τὴν Βαβυλῶνα-Νέα Ὑόρκη, στὰ Σόδομα καὶ Γόμορρα τῶν Δυτικῶν πόλεων, ἡ ὁμοφυλοφιλία, ὁμοῦ μὲ τὴν κτηνοβασία, ἔχει καταστῇ ὁ κανὼν ἐνῷ οἱ σχέσεις ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ὅλο καὶ περισσότερο τείνουν νὰ θεωροῦνται παλαιομοδίτικες, σχεδὸν ἀνωμαλίες τῆς φύσεως καὶ τῆς κοινωνίας καὶ περιθωριοποιοῦνται.

Ποτὲ δὲν θὰ ἤρχετο στὸ μυαλὸ ἑνὸς κουτσοῦ νὰ ὑπερηφανευθῇ ὅτι εἶναι κουτσός, πόσῳ μᾶλλον νὰ ὑποκινήσῃ νεαρὸ νὰ κουτσαθῇ. Καὶ ὅμως, μὲ προέλευση τὴν δυτικὴ Βαβυλῶνα ἐξηπλώθη σὲ ὅλην τὴν Δύση καὶ τὸν δυτικοποιημένο πλανήτη, οἱ παρελάσεις κουτσῶν, μὲ σύνθημα: «Νὰ εἶσαι ὑπερήφανος ποὺ εἶσαι κουτσός»!, τὰ περίφημα gay parades, μὲ τὴν ὑποστήριξη τῶν ἀρχῶν ὑπὲρ τῆς «διαφορετικότητος»! Οἱ νέοι ποὺ παρακολουθοῦν τὶς παρελάσεις ζηλεύουν τοὺς μετέχοντες καὶ ἐπιθυμοῦν ἀπὸ μιμητισμὸ νὰ κουτσαθοῦν καὶ αὐτοὶ γιὰ νὰ συμμετάσχουν στὶς παρελάσεις. Εἶναι θέμα χρόνου νὰ ἐξέλθουν  ἀπὸ τὰ πορνεῖα κτηνοβασίας ποὺ ἔχουν κατακλύσει τὴν Γερμανία, οἱ κτηνοβάτες μὲ τοὺς σκύλους τους, γιὰ νὰ παρελάσουν τὴν ὑπερηφάνιά τους, στὸ ὄνομα πάντα τῆς διαφορετικότητος.

Ὁ καλύτερος φίλος μου ἦταν ὁ Αἰγυπτιώτης Πέτρος, ἀπὸ τὰ φοιτητικά μας χρόνια στὸ Παρίσι, μέχρι ποὺ ἀπεβίωσε ἀπὸ καρκῖνο τοῦ προστάτου στὴν Ἀθήνα. Ὁ Πέτρος ἦταν ὁμοφυλόφιλος καὶ ἠτοίμαζε στὴν Σορβόννη, διδακτορικὴ διατριβὴ γιὰ τὸν συμπολίτη του Κωνσταντῖνο Καβάφη. Ἦταν ὑψηλῆς μορφώσεως καὶ ἐντιμότητος, ἐσέβετο τὸ γεγονὸς ὅτι ἐγὼ δὲν ἤμουν κουτσὸς καὶ ποτὲ δὲν προσεπάθησε νὰ μὲ κουτσάνῃ. Ἐπειδὴ ὑπῆρξε πάντα μέλος τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τὸν  ἐρωτοῦσα τί θὰ ἔκαμε ἐὰν ἡ χώρα μας  ἐδιοικεῖτο ἀπὸ τὸν ὑπαρκτὸ σοσιαλισμό. Διότι σὲ ὅλα τὰ ὁλοκληρωτικὰ κράτη, ἐπὶ Χίτλερ ὅπως καὶ ἐπὶ Στάλιν, οἱ ὁμοφυλόφιλοι ἐστέλνοντο στὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως καὶ στὶς ἐξορίες. Ἡ ἀπάντησή του ἦταν ὅτι θὰ ἐδέχετο νὰ ὑποστῇ τὴν δοκιμασία αὐτὴ καὶ θὰ παρέμενε κομμουνιστής.

Ἡ ἐξάπλωση τῆς ὁμοφυλοφιλίας στὶς δυτικὲς καὶ δυτικοποιημένες κοινωνίες ἀποσυνθέτει τὴν οἰκογένεια ἡ ὁποία ὑπῆρξε ἀπὸ πάντα ὁ βασικὸς ἱστὸς τῶν κοινωνιῶν. Ἐδῶ δὲν πρόκειται γιὰ ἠθική. Ὁ Μὰρξ σαφῶς ἐτοποθέτησε τὴν ἠθικὴ στὴν σφαῖρα τῆς σχετικότητος. Κάθε κοινωνία καὶ ἠθική. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἐπιβιώσεως τῆς ἀνθρωπότητος. Χωρὶς οἰκογένεια ὅλος ὁ κοινωνικὸς μηχανισμὸς καταρρέει καὶ δὲν ἀντικαθίσταται οὔτε ἀπὸ οἰκογένειες μονογονικές, οὔτε ἀπὸ ἰδίου φύλου, οὔτε ἀπὸ υἱοθετημένα παιδιά, οὔτε ἀπὸ παιδιὰ τοῦ σωλῆνος.

Μία κοινωνία βασισμένη στὴν ἐξασθένιση ἤ καὶ τὴν κατάργηση τῆς οἰκογενείας βαδίζει ἀναποφεύκτως πρὸς τὴν παραφροσύνη καὶ ὁ φεμινισμὸς ὅπως καὶ ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι βόμβες στὰ θεμέλια τῆς οἰκογενείας καὶ τοῦ ἰδίου τοῦ ἀνθρώπου, συνεπῶς οἱασδήποτε κοινωνίας. Ἥδη οἱ χριστιανικὲς καὶ ἑβραϊκὲς κοινωνίες πνέουν τὰ λοίσθια λόγῳ δυτικοποιήσεως. Ἡ τοποθέτηση τῆς ἰσλαμικῆς κοινωνίας ποὺ ἐπρόφθασε τὴν κατεδάφισή της ἀντιδρῶντας στὴν δυτικοποιήση, ὑπῆρξε ὑποχρεωτικὰ ἐξόχως βιαία. Καὶ ὄχι μόνον ἐσώθη ἀλλὰ δύναται νὰ σώσῃ καὶ τὴν Δύση ἀπὸ τὸν βέβαιο θάνατο.

Τὰ ἑπόμενα χρόνια θὰ δείξουν ἐὰν ἡ Δύση, λόγῳ ἐπικρατήσεως καὶ πάλι τῶν ὁλοκληρωτικῶν κοινωνιῶν, θὰ εὑρεθῇ σὲ θέση νὰ ἐπανέλθη στὴν παράδοση. Διαφορετικὰ ὁ χριστιανισμὸς καὶ ὁ ἑβραϊσμὸς θὰ παραδώσουν τὴν σκυτάλη στὸ Ἰσλάμ. Ἡ ἐμφάνιση τοῦ Ντόναλντ Τράμπ ἐπιτρέπει νὰ ἐλπίσῃ κανεὶς σὲ μία ἀντίστροφη μέτρηση σωτηρίας. Διαφορετικὰ τὸ Ἰσλὰμ θὰ δώσῃ τὴν λύση.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                           13 Ἰουνίου 2016