383 – Ἡ ὑποχρεωτικὴ ἐπιστροφὴ τοῦ χριστιανισμοῦ στὴν Δύση: Ἀπὸ τὸν προτεσταντισμὸ στὸν ἰσλαμισμό

383 – Ἡ ὑποχρεωτικὴ ἐπιστροφὴ τοῦ χριστιανισμοῦ στὴν Δύση:

Ἀπὸ τὸν προτεσταντισμὸ στὸν ἰσλαμισμό

Τὸ 2017 ἑορτάζουμε τὰ 600 χρόνια τοῦ προτεσταντισμοῦ, δηλαδὴ τὴν ἔκρηξη στὴν Εὐρώπη, μετὰ ἀπὸ χρόνια ἐντόνου διαφθορᾶς τοῦ δυτικοῦ χριστιανισμοῦ τοῦ ὑγιοῦς τμήματος τοῦ χριστιανικοῦ λαοῦ κατόπιν πολλῶν προσπαθειῶν νὰ μεταρρυθμισθῇ ἡ λατινικὴ ἐκκλησία ἐκ τῶν ἔσω.

Ἡ χριστιανικὴ Ἔκκλησία ἔχει δύο ἔννοιες. Εἶναι ἀπὸ τὴν μία τὸ σύνολο τῶν πιστῶν, ἡ οὐράνια ἐκκλησία τῆςς Πεντηκοστῆς τῶν Ἀποστόλων, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μία ὀργάνωση τοῦ ἐκκλησιάσματος, εἴδους ὑπουργείου ποὺ διαχειρίζεται κτίρια, ἐκκλησίες, πληρώνει ὑπαλλήλους τοὺς ἱερεῖς καὶ προσφέρει ὑπηρεσίες ὅπως βαπτίσια, γάμους καὶ κηδεῖες. Ὡς τέτοια, φυσικὰ ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ζωἠ τῆς χριστιανικῆς κοινότητος, δὲν διαφέρει ἀπὸ τὴν ὀργάνωση τῆς ἑλληνικῆς θρησκείας τῆς Ἀρχαιότητος. Εἶναι δηλαδὴ ἐξ ἀρχῆς διεφθαρμένη, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου ὅπως οἱοδήποτε ὑπουργεῖο οἱασδήποτε κυβερνήσεως οἱουδήπτε κράτους. Ἐξαίρεση καμμία δὲν ὑπάρχει καὶ μόνον ὁ μοναχισμὸς σώζει τὰ ἔπιπλα.

Ὅπως ὅμως κυβέρνηση καὶ ὑπουργεῖα χρειάζονται γιὰ τὴν ὀργάνωση μίας κοινωνίας, ἡ Ἐκκλησία ὡς διαχειριστικὸς ὀργανισμὸς εἶναι ἀπαραίτητος καὶ δὲν γίνεται νὰ καταργηθῇ. Ὅταν ἡ διαφθορὰ φθάσῃ στὰ ἄκρα ὅπως τὸ 1517, τότε ἐμφανίζεται ἀπαραιτήτως ἕνας Λούθηρος καὶ τὴν κατακεραυνώνει. Τὸ ἐπακόλουθο εἶναι καὶ αὐτὸ ἀναμενόμενο: ὁ ἀντιρεφορμισμός.

Πράγματι, τὸ 1542 καὶ μέχρι τὸ 1563, ὠργανώθη στὴν ἰταλικὴ πόλη τοῦ Τρέντο τῆς Βορείου Ἰταλίας μία σύνοδος ποὺ ἐκκαθάρισε τὴν λατινικὴ Ἐκκλησία ἀπὸ τὴν φοβερὴ δυσοσμία τῆς διαφθρορᾶς καὶ ἀναγέννησε τὸν χριστιανισμό, μέχρι ποὺ τὸ 1962-1965, σὲ μία νέα παπικὴ σύνοδο, τὴν Β΄ Βατικάνειο Σύνοδο τῶν παπῶν Ἰωἀννου ΚΓ΄ καὶ Παύλου ΣΤ΄, ἐβούλιαξε καὶ πάλι στὴν ἀπόλυτη διαφθορὰ μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀδειάσουν ὅλες οἱ ἐκκλησίες στὴν Δύση.

Ὑπῆρξα, ὡς Γάλλος, μάρτυς αὐτῆς τῆς φοβερῆς πτώσεως καὶ ὅταν ἀνεχώρησα ἀπὸ τὴν Γαλλία στὸν Καναδᾶ τὸ 1970, ἤδη οἱ ἐκκλησίες στὴν Γαλλία εἶχαν ἀδειάσει καὶ στὸν Καναδᾶ ἐπίσης, μὲ θεατρικὲς ἐκδηλώσεις ἄκρως ὑβριστικὲς γιὰ τὴν Παναγία. Σήμερα στὴν Γαλλία καὶ τὸν Καναδᾶ οὐδεὶς στὴν οὐσία δηλώνει χριστιανὸς καὶ οἱ χριστιανικὲς ἑορτὲς ἀντεκατεστάθησαν ὁλοκληρωτικὰ ἀπὸ παγανιστικὲς ἐκδηλώσεις, ἰδίως τῆς νύκτας τῆς Χαλοουὶν τῆς 31ης Ὀκτωβρίου καὶ τῆς ἑορτῆς τῆς παγανιστικῆς ἀγάπης τοῦ Ἁγίου Βαλεντίνου τῆς 14ης Φεβρουαρίου, σὲ ἀντικατάσταση τῆς συζυγικῆς ἀγάπης τῆς 13ης Φεβρουαρίου τοῦ χριστιανικοῦ συζυγικοῦ προτύπου τῶν ἁγίων Ἀκύλα καὶ Πρισκίλλας.

Τὴν νύκτα τῆς 31ης Ὀκτωβρίου 2017, ὁ ἰσλαμικὸς σουννιτικὸς ἐξτρεμισμὸς ἐκτύπησε βαναύσως στὴν Νέα Ὑόρκη τὸν δυτικὸ παγανισμὸ κάνοντας ὀκτὼ νεκρούς. Ὅλοι οἱ ἐναπομείναντες γνήσιοι χριστιανοὶ ἀνὰ τὸν κόσμο, μὲ τὴν πράξη αὐτὴ ἀφυπνίσθησαν. Ἤδη ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1980, ἀμέσως μετὰ τὴν ἰσλαμικὴ ἐπανάσταση τοῦ 1979 στὸ Ἰράν, ἐγένετο ὀφθαλμοφανὲς σὲ ἐμᾶς τοὺς εἰδικούς, ὅτι τὸ Ἰσλὰμ θὰ ἔπαιζε τὸν ῥόλο τοῦ προτεσταντισμοῦ στὸν ΙΣΤ΄αἰῶνα ὡς ἀφύπνηση τοῦ καταρρέοντος χριστιανισμοῦ.

Στὰ δυτικὰ πανεπιστήμια, σὲ ἀπάντηση στὸ φθοροποιὸ ἔργο τοῦ φεμινισμοῦ ποὺ κατέλυε τὴν χριστιανικὴ οἰκογένεια ἀνεδύθη ὁ φονταμενταλισμός. Ὅλο καὶ περισσότερες φοιτήτριες ἐνεφανίσθησαν στὶς αἴθουσες διδασκαλίας οἰκειοθελῶς καλυμμένες μὲ μαντίλα διαμαρτυρόμενες μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ στὶς ἐκφάνσεις φεμινισμοῦ τῆς Δύσεως, σὲ σημεῖο ποὺ σήμερα τὸ ἥμισυ σχεδὸν τῶν φοιτητριῶν στὰ καναδικὰ πανεπιστήμια νὰ ἐμφανίζονται καλυμμένες.

Τὸ 2001, ἐδημοσίευα βιβλίο μου, «Τὸ βυζαντινὸ πρότυπο διακυβερνήσεως καὶ τὸ τέλος τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ» στὸ ὁποῖο καλωσώριζα μὲ ἐνθουσιασμὸ τὴν ἔλευση ἀναγεννητοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ Χριστοδούλου, μὲ τὰ ἑξῆς λόγια: «Τελευταία ἐλπίδα προβάλλει ὁ Ῥωμηὸς άρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Ὑπὸ τὴν ἔννοια αὐτὴ τὸ παρὸν βιβλίο καθίσταται μανιφέστο τοῦ ἑλληνικοῦ φονταμενταλισμοῦ».

Ἀπὸ τὴν πληγωμένη Γαλλία μέχρι τὴν ἐξευτελισμένη Ἑλλάδα ἔπαιρνε μορφὴ ἀπελευθερώσεως τῆς χριστιανικῆς πίστεως ἀπὸ τὴν διαφθορὰ τῶν Ἐκκλησιῶν, ὁ γαλλικὸς ἰντεγκρισμὸς καὶ ὁ ἑλληνικὸς παλαιοημερολογιτισμός. Ὁ ἰσλαμικὸς πουριτανισμὸς εἶχε ἐπιτύχει νὰ ἀφυπνίσῃ τὴν χριστιανικὴ πίστη παίζοντας τὸν ῥόλο τοῦ προτεσταντισμοῦ τοῦ ΙΣΤ΄αἰῶνος. Ἕνα μεγάλο εὐχαριστῶ λοιπόν, ἐκ μέρους τῶν χριστιανῶν,  στὴν ἀπελευθερωτικὴ δράση τοῦ ἰσλαμισμοῦ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                    3 Νοεμβρίου 2017

318 - Ἔκκληση γιὰ μπέσα ἀπὸ τὸν ὑπουργὸ Παιδείας

Ὁ Χριστός-Τσὲ κολλημένος στὴν κυλότα τοῦ καταναλωτισμοῦ



318 - Ἔκκληση γιὰ μπέσα ἀπὸ τὸν ὑπουργὸ Παιδείας

Ἐμεγάλωσα ὡς μαρξιστής-λενινιστὴς μὲ τὸ σύνθημα ὅτι ἡ θρησκεία εἶναι τὸ ὄπιο τοῦ λαοῦ καὶ τελικὰ ἀπεφάσισα νὰ γίνω ὀπιομανής. Ὁ ἄνθρωπος δὲν ζῇ χωρὶς ὄπιο καὶ οἱ ἀρχαῖοι εἶχαν τὴν Ἀθηνᾶ καὶ οἱ νέοι τὴν Παναγία καὶ τελικὰ οἱ ἄθεοι δὲν ἄντεξαν τὸ κενὸ ποὺ ἡ ἀθεΐα ἐδημιούργησε μέσα τους καὶ ὁ Βολταιριανὸς Διαφωτισμός, ποὺ δὲν εἶχε προφθάσει νὰ ἐμφανισθῇ στὸν ΙΗ΄αἰῶνα, ἤδη πρὸ τοῦ τέλους τοῦ αἰῶνος αὐτοῦ κατερρακώθη ἀπὸ τὴν παιδικὴ φωνὴ τοῦ Ῥουσσὼ ποὺ ἀπεστόμωσε τὸν οὐσιαστικὰ ἄθεο χρηματιστῆ Βολταῖρο, μὲ τὴν ἀπέραντη καρδιακὴ πίστη του στὸν Θεό.

 Ὁ ΙΘ΄αἰὼν ὑπῆρξε ἡ δυναμικὴ ἐπάνοδος τοῦ θρησκευτικοῦ αἰσθήματος μέσῳ ἑνὸς ἀκράτου ῥομαντισμοῦ, ἐνῷ ὁ Κ΄, ὅπως τὸ εἶχε προείδει ὁ Νίτσε, ἄφησε τὴν  θέση του στὸν Ἀντίχριστο, δηλαδὴ καὶ πάλι στὸ θρησκευτικὸ αἴσθημα. Τέλος ὁ Μαλρώ, στὴν δεκαετία τοῦ 1960, ἐδήλωνε πὼς ὁ ΚΑ’ αἰὼν θὰ ἦτο θρησκευτικός. Αὐτὸ καὶ ἔγινε, πλὴν Συριζαίων.

Γράφω στὸ βιβλίο μου, Ἡ Τρίτη ἰδεολογία καὶ ἡ Ὀρθοδοξία (Βιβλιοπωλεῖο τῆς Ἑστίας), σσ.94-95: «Ἐπειδὴ ὁ Ῥουσσὼ δὲν εἶχε θρησκευτικὴ παίδευση καὶ ἐπειδὴ εἶχε πάθει σύγχυση λόγῳ τῆς ἀλλαξοπιστίας του, προσπαθεῖ νὰ οἰκοδομήσῃ ἰδική του θρησκεία στὴν ὁποία ἡ ἰδέα τοῦ Σατανᾶ, τοῦ κακοῦ, ὑπάρχει μόνον ὡς κοινωνικὸ φαινόμενο καὶ ὄχι θεολογικά. Τὸν δὲ Θεὸ τὸν βλέπει ὡς ἀπόλυτη καλωσύνη, ἀλλὰ ὄχι ὡς τριαδικό. Ὅλες οἱ θρησκεῖες, λέγει, εἶναι καλὲς καὶ συνεπῶς τὸ πιὸ σωστὸ εἶναι νὰ ἀκολουθῆ τὸ παιδὶ τὴν θρησκεία τῶν γονέων του, κάτι ποὺ δυστυχῶς δὲν ἠμπόρεσε νὰ πραγματοποιήσῃ ὁ Ῥουσσὼ γιὰ τὸν ἑαυτό του. Ἀλλὰ ὁ Αἰμίλιος (στὸ ἐγχειρίδιο τοῦ Ῥουσσὼ γιὰ τὴν παιδεία τῶν νέων), σὰν τὸν Ῥουσσώ, εἶναι χωρὶς πατέρα καὶ χωρὶς πατρίδα καὶ συνεπῶς θὰ διαλέξῃ μία θρησκεία στὴν συνείδηση ποὺ κάθε ἄνθρωπος, ἐκ τοῦ φυσικοῦ του, ἔχει τῆς ἐννοίας τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ. Πρόκειται γιὰ τὴν «φυσικὴ θρησκεία» ποὺ πηγάζει ἀπὸ τὴν καρδιὰ τοῦ ἀνθρώπου καὶ ὄχι ἀπὸ τὴν θεϊκὴ ἀποκάλυψη. Εἶναι ἕνας μυστικισμὸς ἐκτὸς τῶν ἐκκλησιῶν. Ἡ βασικὴ θρησκεία, γράφει, εἶναι ἡ θρησκεία τῆς καρδιᾶς».

Ἀκριβῶς σὲ αὐτὴν τὴν κοινωνικὴ δομὴ ἐβασίζετο ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία. Κάθε μιλλέτι εἶχε τὴν ἰδική του θρησκεία καὶ τὰ ἰδικά του σχολεῖα καὶ ὅπως λέγει ὁ Ῥουσσώ, τὸ παιδὶ ἠκολούθη τὴν θρησκεία τῶν γονέων του. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ ἐθνοκράτος περιορίζεται σὲ ἕνα μόνον μιλλέτι, ὑποχρεωτικὰ τὰ παιδιὰ πρέπει νὰ μεγαλώνουν στὴν θρησκεία τοῦ μιλλετίου τους ποὺ καθιστᾷ τὸ συγκεκριμένο ἐθνοκράτος. Γιὰ τὴν Ἑλλάδα ἡ θρησκεία αὐτὴ εἶναι ἡ Ὀρθοδοξία. Γιὰ τὴν ψυχικὴ ὑγεία τῶν παιδιῶν μας καμμία ἀλλη θρησκεία δὲν πρέπει νὰ διδάσκεται, διαφορετικὰ θὰ γεννήσῃ τὰ προβλήματα ποὺ ἐγνώρισε ὡς ἄπατρις ὁ Ῥουσσώ, ὁ ὁποῖος ψάχνοντας ἀπελπισμένα νὰ ξαναεύρῃ τὴν καλβινιστικὴ ἑλβετική του ταυτότητα, ὑπέγραφε τὰ βιβλία του μὲ τὴν μνεία, «πολίτης τῆς Γενεύης» καὶ ὄχι Γάλλος.

Αὐτὸ ποὺ γίνεται στὴν Εὐρώπη καὶ στὴν ἀποικιακὴ γωνία της, τὴν Ἑλλάδα, εἶναι ἐξωφρενικό. Ἀπὸ τὴν μία πλευρὰ δέχονται μπουλούκια μουσουλμάνων καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη προσπαθοῦν γιὰ νὰ τὰ ἐντάξουν στὰ χριστιανικά τους ἐθνοκράτη, μεγαλώνοντας τὰ παιδιά τους, μαζὶ μὲ τοὺς ντόπιους, προσφέροντάς τους μία πανθρησκευτικὴ σοῦπα ποὺ δὲν ἱκανοποιεῖ οὔτε τοὺς χριστιανούς, οὔτε τοὺς μουσουλμάνους. Τὴν ἴδια στιγμή, στὸ ὄνομα τῆς ἐλευθερίας τῆς γνώμης ὑβρίζουν χυδαῖα στὴν Γαλλία καὶ τὴν Ὁλλανδία τὸν Προφήτη, ἀπαγορεύουν τὴν παραδοσιακὴ ἐνδυμασία τῶν μουσουλμανίδων μὲ πρόσχημα τὸν δυτικὸ πολιτισμό, καὶ ἐτοιμάζουν νὰ ξεχειλίσῃ τὸ καζάνι τοῦ τζιχαδισμοῦ ποὺ θὰ μᾶς κάψῃ ὅλους. Ἡ συριζαίϊκη ἀμορφωσιὰ στὸ ζενίθ της.

Οἱ ἀντιϊμπεριαλιστικὲς ἐπαναστάσεις σὲ ὅλον τὸν πλανήτη, στὸν ὄνομα τοῦ μαρξισμοῦ-λενινισμοῦ, μετατρέπονται σὲ θρησκευτικές. Θρησκευτικὰ εἰκονίσματα τοῦ Γκεβάρα, τοῦ Μάο, τοῦ Στάλιν καὶ τοῦ Πούτιν πολλαπλασιάζονται. Ὁ λαὸς σὲ ὅλον τὸν  πλανήτη προσκυνᾷ τοὺς ἥρωές του ὡς θεοὺς καὶ διατείνεται ὅτι ὁ Μάο εἶναι Βούδδας καὶ ὁ Γκεβάρα Χριστός. Τὴν ἴδια στιγμὴ ὁ καπιταλισμὸς ποὺ πουλᾷ τὰ πάντα γιὰ νὰ βγάλῃ χρήματα, κολλᾶ τὸ πρόσωπο τοῦ Γκεβάρα-Χριστοῦ στὶς γυναικεῖες κυλότες καὶ στὰ μπλουζάκια τῶν νέων.

 Ὁ ὑπουργὸς Παιδείας τῆς χώρας μας ἔγινε σύμβολο σκονισμένων ἰδεῶν καὶ ἀμαθείας ποὺ ἐπιδεινώνει τὴν ἤδη τραγικὴ κατάσταση τῆς ἑλληνικῆς παρακμῆς. Ἕως πότε;

Δημήτρης Κιτσίκης                                 28 Σεπτεμβρίου 2016 

300 - Ἡ ὁμοφυλοφιλία ὡς κοινωνικὴ ἀσθένεια

300 - Ἡ ὁμοφυλοφιλία ὡς κοινωνικὴ ἀσθένεια

Ἡ ὁμοφυλοφιλία ὑπάρχει ἀπὸ καταβολῆς κόσμου, ὅπως ὑπάρχει καὶ στὰ ζῶα. Ὁ ὁμοφυλόφιλος εἶναι ΑμεΑ (ἄτομο μὲ ἀναπηρία). Εἶναι κουτσός, εἴτε ἐκ γενετῆς εἴτε, ὅταν ἐμεγάλωσε, κάποιος τὸν ἔκαμε κουτσό. Εἶναι ὑποχρεωσή μας, ὡς Ὀρθόδοξοι, νὰ τοῦ δείχνουμε ἀγάπη καὶ συμπαράσταση. Τὸ ἴδιο καὶ τὸ ἑλληνικὸ κράτος.

Στὴ παρακμὴ τῆς συγχρόνου Βαβυλῶνος τῆς Δύσεως, μὲ κεφαλὴ τὴν Βαβυλῶνα-Νέα Ὑόρκη, στὰ Σόδομα καὶ Γόμορρα τῶν Δυτικῶν πόλεων, ἡ ὁμοφυλοφιλία, ὁμοῦ μὲ τὴν κτηνοβασία, ἔχει καταστῇ ὁ κανὼν ἐνῷ οἱ σχέσεις ἀνδρῶν καὶ γυναικῶν ὅλο καὶ περισσότερο τείνουν νὰ θεωροῦνται παλαιομοδίτικες, σχεδὸν ἀνωμαλίες τῆς φύσεως καὶ τῆς κοινωνίας καὶ περιθωριοποιοῦνται.

Ποτὲ δὲν θὰ ἤρχετο στὸ μυαλὸ ἑνὸς κουτσοῦ νὰ ὑπερηφανευθῇ ὅτι εἶναι κουτσός, πόσῳ μᾶλλον νὰ ὑποκινήσῃ νεαρὸ νὰ κουτσαθῇ. Καὶ ὅμως, μὲ προέλευση τὴν δυτικὴ Βαβυλῶνα ἐξηπλώθη σὲ ὅλην τὴν Δύση καὶ τὸν δυτικοποιημένο πλανήτη, οἱ παρελάσεις κουτσῶν, μὲ σύνθημα: «Νὰ εἶσαι ὑπερήφανος ποὺ εἶσαι κουτσός»!, τὰ περίφημα gay parades, μὲ τὴν ὑποστήριξη τῶν ἀρχῶν ὑπὲρ τῆς «διαφορετικότητος»! Οἱ νέοι ποὺ παρακολουθοῦν τὶς παρελάσεις ζηλεύουν τοὺς μετέχοντες καὶ ἐπιθυμοῦν ἀπὸ μιμητισμὸ νὰ κουτσαθοῦν καὶ αὐτοὶ γιὰ νὰ συμμετάσχουν στὶς παρελάσεις. Εἶναι θέμα χρόνου νὰ ἐξέλθουν  ἀπὸ τὰ πορνεῖα κτηνοβασίας ποὺ ἔχουν κατακλύσει τὴν Γερμανία, οἱ κτηνοβάτες μὲ τοὺς σκύλους τους, γιὰ νὰ παρελάσουν τὴν ὑπερηφάνιά τους, στὸ ὄνομα πάντα τῆς διαφορετικότητος.

Ὁ καλύτερος φίλος μου ἦταν ὁ Αἰγυπτιώτης Πέτρος, ἀπὸ τὰ φοιτητικά μας χρόνια στὸ Παρίσι, μέχρι ποὺ ἀπεβίωσε ἀπὸ καρκῖνο τοῦ προστάτου στὴν Ἀθήνα. Ὁ Πέτρος ἦταν ὁμοφυλόφιλος καὶ ἠτοίμαζε στὴν Σορβόννη, διδακτορικὴ διατριβὴ γιὰ τὸν συμπολίτη του Κωνσταντῖνο Καβάφη. Ἦταν ὑψηλῆς μορφώσεως καὶ ἐντιμότητος, ἐσέβετο τὸ γεγονὸς ὅτι ἐγὼ δὲν ἤμουν κουτσὸς καὶ ποτὲ δὲν προσεπάθησε νὰ μὲ κουτσάνῃ. Ἐπειδὴ ὑπῆρξε πάντα μέλος τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τὸν  ἐρωτοῦσα τί θὰ ἔκαμε ἐὰν ἡ χώρα μας  ἐδιοικεῖτο ἀπὸ τὸν ὑπαρκτὸ σοσιαλισμό. Διότι σὲ ὅλα τὰ ὁλοκληρωτικὰ κράτη, ἐπὶ Χίτλερ ὅπως καὶ ἐπὶ Στάλιν, οἱ ὁμοφυλόφιλοι ἐστέλνοντο στὰ στρατόπεδα συγκεντρώσεως καὶ στὶς ἐξορίες. Ἡ ἀπάντησή του ἦταν ὅτι θὰ ἐδέχετο νὰ ὑποστῇ τὴν δοκιμασία αὐτὴ καὶ θὰ παρέμενε κομμουνιστής.

Ἡ ἐξάπλωση τῆς ὁμοφυλοφιλίας στὶς δυτικὲς καὶ δυτικοποιημένες κοινωνίες ἀποσυνθέτει τὴν οἰκογένεια ἡ ὁποία ὑπῆρξε ἀπὸ πάντα ὁ βασικὸς ἱστὸς τῶν κοινωνιῶν. Ἐδῶ δὲν πρόκειται γιὰ ἠθική. Ὁ Μὰρξ σαφῶς ἐτοποθέτησε τὴν ἠθικὴ στὴν σφαῖρα τῆς σχετικότητος. Κάθε κοινωνία καὶ ἠθική. Ἐδῶ πρόκειται περὶ ἐπιβιώσεως τῆς ἀνθρωπότητος. Χωρὶς οἰκογένεια ὅλος ὁ κοινωνικὸς μηχανισμὸς καταρρέει καὶ δὲν ἀντικαθίσταται οὔτε ἀπὸ οἰκογένειες μονογονικές, οὔτε ἀπὸ ἰδίου φύλου, οὔτε ἀπὸ υἱοθετημένα παιδιά, οὔτε ἀπὸ παιδιὰ τοῦ σωλῆνος.

Μία κοινωνία βασισμένη στὴν ἐξασθένιση ἤ καὶ τὴν κατάργηση τῆς οἰκογενείας βαδίζει ἀναποφεύκτως πρὸς τὴν παραφροσύνη καὶ ὁ φεμινισμὸς ὅπως καὶ ἡ ὁμοφυλοφιλία εἶναι βόμβες στὰ θεμέλια τῆς οἰκογενείας καὶ τοῦ ἰδίου τοῦ ἀνθρώπου, συνεπῶς οἱασδήποτε κοινωνίας. Ἥδη οἱ χριστιανικὲς καὶ ἑβραϊκὲς κοινωνίες πνέουν τὰ λοίσθια λόγῳ δυτικοποιήσεως. Ἡ τοποθέτηση τῆς ἰσλαμικῆς κοινωνίας ποὺ ἐπρόφθασε τὴν κατεδάφισή της ἀντιδρῶντας στὴν δυτικοποιήση, ὑπῆρξε ὑποχρεωτικὰ ἐξόχως βιαία. Καὶ ὄχι μόνον ἐσώθη ἀλλὰ δύναται νὰ σώσῃ καὶ τὴν Δύση ἀπὸ τὸν βέβαιο θάνατο.

Τὰ ἑπόμενα χρόνια θὰ δείξουν ἐὰν ἡ Δύση, λόγῳ ἐπικρατήσεως καὶ πάλι τῶν ὁλοκληρωτικῶν κοινωνιῶν, θὰ εὑρεθῇ σὲ θέση νὰ ἐπανέλθη στὴν παράδοση. Διαφορετικὰ ὁ χριστιανισμὸς καὶ ὁ ἑβραϊσμὸς θὰ παραδώσουν τὴν σκυτάλη στὸ Ἰσλάμ. Ἡ ἐμφάνιση τοῦ Ντόναλντ Τράμπ ἐπιτρέπει νὰ ἐλπίσῃ κανεὶς σὲ μία ἀντίστροφη μέτρηση σωτηρίας. Διαφορετικὰ τὸ Ἰσλὰμ θὰ δώσῃ τὴν λύση.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                           13 Ἰουνίου 2016