670 -Γιατὶ Ἕλλην σημαίνει Σπαρτιάτης

670 -Γιατὶ Ἕλλην σημαίνει Σπαρτιάτης

Πέραν τῶν ἰδεολογιῶν πέρα τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ, πέραν τῆς ἠθικῆς, ὁ Ἕλλην ἔχει ἦθος, ἐντιμότητα, δὲν προδίδει, δὲν ὑπογράφει δήλωσι μετανοίας, δὲν κλαψουρίζει, δὲν ὑποπέφτει στὰ δυτικὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα δὲν κομματικοποιεῖται, δὲν φανατίζεται, δὲν μισεῖ, ἀγαπᾷ τοὺς γενναίους ἐχθροὺς καὶ φίλους καὶ περιφρονεῖ τοὺς γραικύλους, τοὺς προσκυνημένους καὶ ἀκολουθεῖ τὸ φῶς τοῦ Ἀπόλλωνος ποὺ μετελαμπάδευσε τὴν σκυτάλη στὸν Χριστό. Παρακάτω δεῖγμα σπαριατικῆς πορείας τοῦ Ἕλληνος Δημήτρη Κουφοντῖνα. Μὴ τολμήσῃ κανεὶς νὰ τὸν ἀντικρούσῃ ἐδῶ ἐὰν δὲν ἔχει δώσει ὁ ἴδιος στὴν ζωή του δείγματα σπαρτιατισμοῦ. Δὲν θὰ τὸ ἀνεχθῶ. Δημήτρης Κιτσίκης

Δήλωση ἔναρξης ἀπεργίας πείνας Δ. Κουφοντίνα

 Τὸ ἔγγραφο τοῦ ὑπουργείου  πού μοῦ γνωστοποιήθηκε  χθές, ἀποκαλύπτει τὴν πρωτοφανῆ του μεθόδευση ἀπέναντί μου, καθώς, σύμφωνα μὲ αὐτό, στὴ μιάμιση ὥρα  ποὺ διήρκεσε  ἡ μεταγωγή μου ἀπὸ τὴν Κασσαβέτεια  στὸ Δομοκό,  ὅπου καὶ ὅπως ἀπαιτοῦσε  ἡ ἐγχώρια Φαμίλια,  φαίνεται ὅτι μετάχθηκα καὶ στὸν Κορυδαλλό,  γιὰ νὰ φαίνεται ὅτι  τηρήθηκε  αὐτὸ ποὺ ἀπαιτοῦσε ὁ φωτογραφικὸς νόμος  γιὰ τὶς ἀγροτικές, ποὺ ἔφτιαξαν γιὰ νὰ μὲ ἐκτοπίσουν ἀπὸ αὐτές.

Πλήρης ἐξευτελισμὸς τοῦ κράτους δικαίου, γιὰ τὸ ὁποῖο φλυαροῦν,  πλῆρες κουρέλιασμα τῶν ἴδιων τους τῶν νόμων. Ὅμως, δὲν πρόκειται μόνο γιὰ μεθόδευση ἐξόντωσης  ἑνὸς πολιτικοῦ κρατούμενου. Οὔτε ἁπλὰ γιὰ τὸ χάϊδεμα τῆς πιὸ ἀκροδεξιᾶς της τάσης,  ἀπὸ μιὰ ὁλοένα καὶ πιὸ ἀκροδεξιὰ κυβέρνηση.  Πρόκειται  γιὰ  τὴν προσπάθεια νὰ συντρίψουν  ἕνα πρόσωπο,  ὄχι γι’ αὐτὸ ποὺ εἶναι, ἀλλὰ γιὰ  αὐτὸ  ποὺ σηματοδοτεῖ,  μὲ τὴν ἄρνησή του νὰ ὑποκύψει  στὶς ἀφόρητες πιέσεις ποὺ τὸ σύστημα τοῦ ἀσκεῖ, ὅπως ζητοῦσαν ἐπίμονα καὶ πρόσφατα στὴ Βουλὴ   οἱ ἐκπρόσωποι τῆς οἰκογένειας  καὶ ὁ ἐκλεκτός τῆς Πρεσβείας.

Μετὰ  τά ὅσα ἀπροκάλυπτα  γίνονται  καὶ  ὅσα κυνικὰ ἀποκαλύπτονται  στὸν πόλεμο ἐναντίον μου,  ἡ ἀπεργία πείνας   ἀποτελεῖ πιὰ ζήτημα προσωπικῆς συνέπειας καὶ ἀτομικῆς ἀξιοπρέπειας. 

Ἀφοῦ ἐπιμένουν στὸ νόμο ποὺ  τόσο  προκλητικὰ  μηχανεύτηκαν,  ὀφείλουν νὰ τὸν ἐφαρμόσουν, τουλάχιστον αὐτόν, καὶ  νὰ μὲ ξαναφέρουν  στὸ ὑπόγειο τοῦ Κορυδαλλοῦ,  στὴν εἰδικὴ πτέρυγα ποὺ ἔκτισε  ὁ ἴδιος ὁ  ὑπουργὸς τῆς  καταστολῆς,  ὁ Μ.Χρυσοχοίδης, γιὰ νὰ θάψει τὴν 17Ν, καὶ  ὅπου πέρασα τά 16  ἀπὸ τά 18 χρόνια  ποὺ εἶμαι στὴ φυλακή.

 ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΟΥΦΟΝΤΙΝΑΣ

Φυλακὲς Δομοκοὺ

8 Ἰανουαρίου 2021

507 – Ὁ μῦθος τοῦ ΚΑ΄ αἰῶνος: Μόνον οἱ Νεοέλληνες δὲν ἀντιλαμβάνονται τὶ ἐστί Σπάρτη

Τὸ πλανητικὸ σπαρτιατικὸ πρότυπο 

https://www.history-point.gr/254-m-ch-oi-ellines-nikoyn-kai-stamatoyn-toys-germanoys-stis-thermopyles

507 –Ὁ μῦθος τοῦ ΚΑ΄ αἰῶνος:  Μόνον οἱ Νεοέλληνες δὲν ἀντιλαμβάνονται τὶ ἐστί Σπάρτη

Ἀπὸ χιλιάδες χρόνια ὁ πλανήτης μὲ ἐξαίρεσι τὴν Κίνα γοητεύεται ἀπὸ τὸ ὄνομα Σπάρτη. Ἡ ἄνοδος τοῦ καπιταλισμοῦ καὶ ἡ ἵδρυσις μετὰ τὸ 1821 τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν μὲ βαυαρὸ βασιλέα ἐγκατεστημένο στὴν Ἀθήνα ὡς παραμορφωμένο κληρονόμο τῆς αὐτοκρατορίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἀναδείξεως ἀργότερα τῆς Θεσσαλονίκης ὡς συμπρωτευούσης τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου, ἔβαλε στὸ περιθώριο τὴν θρυλικὴ Σπάρτη σὲ σημεῖο ποὺ ἐνῷ τὸ 1830 οἱ Βαυαροὶ ἐσχεδίασαν ὁμοίως τὶς μελλοντικὲς πόλεις  Ἀθηνῶν καὶ Σπάρτης, σήμερα ἡ Ἀθήνα νὰ ἔχῃ πληθυσμὸ 4 ἑκατομμυρίων ἐνῷ ἡ Σπάρτη μόνον 18.000 κατοίκους.

Ἐκτὸς Ἑλλάδος, ἡ λέξις Σπάρτη εἶναι μαγική. Ὅταν ὁ πλανήτης ἐπισκέπτεται τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο, κατηφορίζει πρὸς τὴν θρυλικὴ Σπάρτη καὶ μένει ἔκπληκτος ὅταν συναντᾷ μία ἤσυχη μικροαστικὴ μικρὴ πόλι χωρὶς τὸ ἀρχαῖο της μεγαλεῖο.

Στὴν πολιτικὴ τοῦ κρατιδίου μόνον τελευταῖα τὸ κόμμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἐπικεντρώθηκε στὸν μῦθο τῆς Σπάρτης καὶ σήμερα πλέον μετὰ τὴν ἀποτυχία τοῦ ἰδεολογικοῦ αὐτοῦ κινήματος, ἐπανερχόμεθα στὴν κλασσικὴ διαμάχη Ἀθηνῶν-Θεσσαλονίκης μὲ ὑπόβαθρο τὴν Κωνσταντινούπολι, ποὺ ἀνατρέχει μὲν στὸν Μυστρᾶ, ὄχι ὅμως στὴν Σπάρτη.

Ἐνώπιον τῆς τρομακτικῆς παρακμῆς τοῦ ἑλληνισμοῦ ἐπὶ δύο χιλιάδες χρόνια, ἤδη ἀπὸ τὸ 146 π.Χ. ὅταν ἡ τρίτη μεγάλη ἑλληνικὴ πόλι, ἡ Ῥώμη, κατακτῶντας τὶς δύο ἄλλες τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Σπάρτης ποὺ εἶχαν ἐξασθενίσει ἀπὸ τὴν ἔκβασι τοῦ ἐμφυλίου πολέμου στὸν Ε΄ αἰῶνα π.Χ., τοῦ Πελοποννησιακοῦ, μᾶς ἀπεκάλεσε σωστὰ Γραικύλους  καὶ ἔκτοτε ἐγίναμε Ῥωμαῖοι-Ῥωμηοί, μέχρι καὶ σήμερα, ἡ ὀνομασία Σπάρτη ἐπέρασε στὸν χῶρο τοῦ μύθου. Χαρακτηριστικὸ εἶναι ὅτι ἀκόμη καὶ ὁ Χίτλερ στοὺς Ὀλυμπιακοὺς ἀγῶνες τοῦ Βερολίνου, ἀντὶ νὰ τιμήσῃ τὴν Σπάρτη ποὺ τόσο ἐθαύμαζε προσεκάλεσε ἀντὶ τοῦ Σπαρτιάτου ὁπλίτου, τὸν ἀθηναῖο βοσκὸ μὲ τὴν ἀρβανίτικη φουστανέλλα καὶ τὸν ἐτίμησε στὸ Βερολῖνο ἀγνοῶντας ὅτι  ὁ πονηρὸς αὐτὸς Γραικύλος εἶχε ἀρπάξει τὸ 1896 τὸν τίτλο τοῦ ὀλυμπιονίκη μὲ ἐξαπάτησι,

Ὅμως ὁ σπαρτιατικὸς μῦθος δύναται νὰ γίνῃ ὁ μῦθος τοῦ ΚΑ΄ αἰῶνος ποὺ θὰ ἀναγεννήσῃ ὄχι μόνον τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν ἑλληνισμὸ ἀλλὰ καὶ τὴν Εὐρώπη ὁλόκληρη καὶ τὸν κόσμο.
Μετὰ τὴν πλήρη ἀποτυχία τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ποὺ λόγῳ ἀνικανότητος ἀπεμονώθη ἀπὸ τὰ ἄλλα συγγενικὰ κινήματα τῆς Εὐρώπης, εἰδικὰ δὲ ἀπὸ τὸ γαλλικὸ γκωλλικὸ κίνημα τῆς Μαρὶν Λεπέν, ἐμμένοντας, ὡς μαυρόασπρη γερμανικὴ φθαρμένη ταινία τοῦ 1933, σὲ παρωχυμένα σύμβολα  καὶ σὲ ἐξ ἴσου παρωχημένα ἀντικομμουνιστικὰ καὶ ἀντισημιτικὰ μοναρχοφασιστικὰ συνθήματα τοῦ ἑλληνικοῦ ἐμφυλίου πολέμου τοῦ 1943-1949 ποὺ ἐπέμενε νὰ ἀποκαλῇ γελοιοδῶς συμμοριτοπόλεμο, μόν η λύσις γιὰ τὴν ἐπάνοδο τοῦ σπαρτιατικοῦ μύθου ἀναγεννήσεως, εἶναι:

α) Ἐγκαθίδυσις ὁλοκληρωτικοῦ κράτους κατεδαφίσεως τοῦ χειροτέρου ἀπὸ τὰ ἑλληνικὰ καθεστωτικὰ πρότυπα ποὺ κατέστρεψε ἐξ ἀρχῆς τὸ νεοελληνικὸ κρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν, τὴν κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία.

β) Μεταφορὰ τῆς ἑλληνικῆς πρωτευούσης ἀπὸ τὴν Ἀθήνα στὴν Σπάρτη, κατόπιν φαραωνικοῦ σχεδίου οἰκοδομήσεως τῆς σπαρτιατικῆς πόλεως σὲ μεγαλούπολι μὲ χρήματα θαυμαστῶν τοῦ σπαρτιατικοῦ προτύπου ἀπὸ ὅλον τὸν  πλανήτη ,μέχρι καὶ τὴν Ἰαπωνία.

γ) Οἰκοδόμησις στρατιωτικοῦ κράτους μὲ σημερινὸ πρότυπο τὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἀπόκτησις ἀνεξαρτήτου ἑλληνικῆς πυρηνικῆς δυνάμεως.

δ) Ἰδεολογικὴ ἀπόλυτη συνεργασία Σπάρτης καὶ Ἰσραήλ μὲ πρόωθησι σπαρτιατικοῦ σιωνισμοῦ νέας Ἱερουσαλήμ, δηλαδὴ μὲ στόχο τὴν ἐπικράτησι τοῦ σπαρτιατικοῦ ἤθους παγκοσμίως, ὄχι μὲ σύνορα, διότι ὁ ἑλληνισμὸς δὲν περικλείεται ἀπὸ σύνορα ὅσο ἐκτεταμένα καὶ νὰ εἶναι αὐτά (ἑλληνικὸς σιωνισμός)

ε) Ἐπιβολὴ διὰ νόμου ἀμέσου ὑποχρεωτικῆς ἐπανόδου τῆς πολυτονικῆς γραφῆς καὶ σταδιακῆς καθιερώσεως ὡς ζωντανῆς γλώσσας τοῦ σπαρτιατικοῦ κράτους τῆς γλώσσας τοῦ Εὐαγγελίου, γλώσσας ὁλοκλήρου τῆς ἀπανταχοῦ χριστιανοσύνης, μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴ διδασκαλία της ἀπὸ τὴν βρεφικὴ ἡλίκια καὶ τὴν πρώτη δημοτικοῦ μέχρι καὶ τὸ τέλος τῶν πανεπιστημιακῶν σπουδῶν, μὲ στόχο τὴν σταδιακὴ πλήρη ἀντικατάστασί τῶν ὑπαρχόντων πολλῶν μορφῶν τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας (νεοελληνική, δημοτική, καθαρεύουσα , ἀρχαία).

στ) Ἡ σπαρτιατικὴ πολιτεία θὰ συμπεριλάβῃ  ὁλόκληρο τὸ σημερινὸ ἑλληνικὸ κράτος καὶ δὲν θὰ εἶναι ἀποσχιστικό, ἁπλῶς θὰ μετατεθῇ ἡ πρωτεύουσα ἀπὸ τὴν Ἀθήνα στὴν Σπάρτη καὶ τὸ ἑλληνικὸ κράτος θὰ μετονομασθῇ σὲ Σπαρτιατικὴ Πολιτεία.

Δημήτρης Κιτσίκης                                    13 Αὐγούστου 2019

493 – Διεφθαρμένοι καὶ ἐγκληματίες

Διαφθορὰ καὶ ἔγκλημα βαραίνει τὸ κοινοβούλιο

493 – Διεφθαρμένοι καὶ ἐγκληματίες

Ὁ σημερινὸς Ἕλλην δὲν διαβάζει Ἁγία Γραφὴ οὔτε ἀρχαίους φιλοσόφους. Γι’αὐτὸ καὶ ἐπαναλαμβάνει μηχανικὰ τὴν φράσι, «Ὁ ἀναμάρτητος ὑμῶν πρῶτος βαλέτω λίθον» καὶ ἀμέσως μετὰ προσθέτει μἐ τὸν Παπαδάκη στὸ «Καλημέρα Ἑλλάδα» : «Πάντως δὲν εἴμεθα ὅλοι οἱ ἴδιοι».

Ὅλοι οἱ Ἕλληνες, συμπεριλαμβανομένου καὶ ἐμοῦ, εἴμεθα καὶ διεφθαρμένοι καὶ ἐγκληματίες. Πορευόμεθα μεταξὺ τῶν δύο πόλων τοῦ ἀπολύτου διεφθαρμένου καὶ τοῦ ἀπολύτου ἐγκληματία. Ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ ζῇς στὴν κοινωνία, ἐὰν εἶσαι ἀπολύτως δημοκράτης εἶσαι ἀπολυτως διεφθαρμένος καὶ ἐὰν εἶσαι ἀπολύτως λαοκράτης εἶσαι ἀπολύτως ἐγκληματίας.

Ὁ φίλος μου ὁ Ῥόδης Ῥοῦφος, ὁ μακαρίτης διπλωμάτης καὶ συγγραφεὺς τοῦ μυθιστορήματος «Οἱ Γραικύλοι», μοῦ ἔλεγε ὅτι προτιμοῦσε νὰ ζῇ στὴν ἑλληνιστικὴ ἐποχὴ τῆς διαφθορᾶς καὶ τῆς ἐλευθερίας παρὰ στὴν κλασσικὴ ἐποχὴ τῆς σπαρτιατικῆς λαοκρατίας καὶ τοῦ ἐγκλήματος. Θέμα γούστου. Διαφορετικά, πάρε τὰ βουνὰ ἤ χώσου στὴν ἔρημο καὶ ὡς μοναχὸς ἐκτὸς κοινωνίας προσπάθησε τὸ ἀκατόρθωτο: νὰ ξεφύγῃς ἀπὸ τὴν διαφθορὰ καὶ τὸ ἔγκλημα.

Τὸ ἀλφαβητάριο τοῦ ἤθους (καὶ πρὸς Θεοῦ ὄχι τῆς ἠθικῆς) εἶναι ἡ ἐξομολόγησις: Ναί, φταίω ἐγὼ καὶ μόνον ἐγὼ ὠς διεφθαρμένος καὶ ἐγκληματίας. Διαφορετικὰ εἶμαι ὁ σημερινὸς γραικύλος: «Δὲν φταίει ὁ Δῆμος, φταίει ἡ Περιφέρεια» ἤ «δὲν φταίει ἡ Περιφέρεια φταίει ὁ Δῆμος».

Ἐγὼ προτιμῶ τὴν λαοκρατία τοῦ ΚΚΕ ἀπὸ τἠν δημοκρατία τῆς Νέας Δημοκρατίας διότι προτιμῶ τὸ ἔγκλημα ἀπὸ τὴν διαφθορά. Δηλαδὴ προτιμῶ τὸν Ῥοβεσπίερρο ποὺ ἔκοψε τὸ κεφάλι τοῦ διεφθαρμένου Δαντών άπὸ τὸν Δαντὼν ποὺ προτοῦ ἀποκεφαλισθῆ ἀνεφώνησε στὸν δήμιο: «Δεῖξε τὸ κεφάλι μου στὸν ὄχλο. Τὸ ἀξίζει!».

Ἡ Ἑλλὰς θὰ δημιουργήσῃ ξανὰ ὅταν ἕνας ἥρως ἐπιβάλῃ σπαρτιατικὸ κομμουνισμὸ ποὺ στὸ λεξιλόγιό μου ἀποκαλῶ ἐθνικομπολσεβικισμό. Ὅταν εἶσαι ἐντεταγμένος στὴν ἀπόλυτη πειθαρχία τοῦ ΚΚΕ ἀδυνατεῖς νὰ πραγματοποιήσῃς τὸ ὅραμά σου νὰ διαφθαρῇς γι’αὐτὸ καὶ δὲν ἀκολούθησα τὶς σειρῆνες τῆς ἐξουσίας νὰ ἐμπλακῶ στὴν κοινοβουλευτικὴ πολιτικὴ δηλαδὴ στὴν διαφθορά. Προτιμοῦσα νὰ γίνω μοναχὸς ἐκτὸς κοινωνίας ἀλλὰ δὲν ἄντεξα.

Ἕλληνα, ἔχεις νὰ ἐπιλέξῃς μεταξὺ τοῦ Ἀλεξάνδρου τοῦ ἐγκληματία καὶ τοῦ Θεμιστοκλέους τοῦ διεφθαρμένου ἐκτὸς καὶ εἶσαι σὲ θέσι νὰ γίνῃς Διογένης, μοναχὸς ἐκτὸς κοινωνίας. Σήμερα εἶσαι ἁπλῶς γραικύλος. Σήκωσε τὸ ἀνάστημά σου καὶ βροντοφώναξε: Ναί, ἐγὼ φταίω γιὰ ὅλα, μαζὶ τὰ φάγαμε, καὶ κλαῦσε πικρὰ ἐνώπιον τοῦ ἐξομολογητοῦ σου στὴν ἐκκλησία τοῦ Θεανθρώπου.

Δημήτρης Κιτσίκης,  23 Ἀπριλίου 2019

442 - Ἡ Ἱστορία δικαιώνει τὸν Χίτλερ

442 - Ἡ Ἱστορία δικαιώνει τὸν Χίτλερ

α) Ἡ Ἱστορία δὲν δίδει ὑστεροφημία σὲ στάσεις ἠθικῆς, διότι ἡ ἠθικὴ δὲν εἶναι σταθερὴ ἀξία ἀλλὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν ἑκάστοτε κοινωνία. Διαφορετικὴ κοινωνία, διαφορετικὴ ἠθική. Χθὲς κατεδικάζετο ὡς ἀνήθικος ὁ γάμος τῶν ὁμοφυλοφίλων. Σήμερα θεωρεῖται ἠθικὴ στάσι διότι βασίζεται στὸν σεβασμὸ τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ἡ ἠθικὴ συνδέεται ἄμεσα μὲ τὴν ὑποκρισία ἐφ’ὅσον συμφέρει τὸν ἄνθρωπο νὰ προσαρμόζεται  στοὺς κανόνες τῆς κοινωνίας. Ὁ ὁ ἱερεὺς Ταρτοῦφος σὲ σκήνη τοῦ Μολιέρου πετᾷ τὸ μαντήλι του ἐπάνω στὰ γυμνὰ στήθη διπλανῆς κυρίας ποὺ ὀρέγεται, λέγοντας: «Καλύψατε αὐτὸ τὸ στῆθος ποὺ ἀδυνατῶ νὰ κοιτάξω!»

Οἱ Ἀγγλοσάξωνες εἰδικά, μέσῳ τοῦ προτεσταντισμοῦ ἔχουν ἐξαπλώσει τὴν ὑποκρισία τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων σὲ ὅλον τὸν πλανήτη. Ὁ Χίτλερ φέρεται νὰ εἶχε εἰπῆ, «ὅταν ἀκούω γιὰ ἀνθρώπινα δικαιώματα τραβάω τὸ πιστόλι μου!» ἐννοῶντας ὅτι δὲν ἄντεχε τὴν ὑποκρισία. Ἡ Ὀρθοδοξία, σὲ ἀντίθεσι μὲ τὰ κοινῶς λεγόμενα, δὲν βασίζεται στὴν ἠθική, ἀλλὰ στὴν πίστι. Καὶ ὁ ἄθεος δύναται νὰ εἶναι ἠθικός.

β) Τὸ ἔγκλημα εἶναι τὸ ψωμοτύρι τῆς Ἱστορίας ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς πτώσεως ἀπὸ τὸν Παράδεισο. Συνεπῶς δὲν δύναται νὰ ἀξιολογήσῃ κανεὶς  ἕναν Χίτλερ, ἕναν Στάλιν, ἕναν Μάο, ἤ οἱονδήποτε ἡγέτη δημοκρατικοῦ κράτους ὅπως τοῦ Καναδᾶ, βάσει ἠθικῶν ἀξιῶν, ἐφ’ὅσον ὁ τελευταῖος στέλνει τὰ παιδιά του στὸ Ἀφγανιστὰν νὰ σφάζουν τοὺς γηγενεῖς στὸ ὄνομα τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Ὁ ἀριθμὸς τῶν θυμάτων δὲν παίζει ῥόλο στὴν ἀποτίμησι τοῦ μεγέθους τοῦ ἐγκλήματος. Ἄς ποῦμε ὅτι ὁ Χίτλερ ἐθανάτωσε δέκα ἑκατομμύρια, ὁ Στάλιν 20,  ὁ Μάο 60 καὶ οἱ δυτικοὶ ἀποικιοκράτες-ἰμπεριαλιστὲς 400 ἑκατομμύρια: ποιοτικὰ καὶ ὄχι ποσοτικά, ἀπὸ τὴν στιγμὴ ποὺ σφάζῃς ἕναν καὶ μοναδικὸ ἄνθρωπο εἶσαι ἐξ ἴσου ἐγκληματίας.

γ) Τὸ ἦθος καὶ ὄχι ἡ ἠθική, ἔχει μεγαλύτερη ἀξία, διότι εἶναι αἰωνίως συνδεδεμένο μὲ τὸ πρόσωπο καὶ ὄχι μὲ τὴν μεταβάλουσα κοινωνία. Ὁ Σπαρτιάτης εἶχε πρωτίστως ἦθος, αὐτὸ ποὺ οἱ χιτλερικοὶ ὠνόμαζαν τιμὴ καὶ οἱ Ἕλληνες φιλότιμο.

δ) Ἡ Ἱστορία εἶναι ἄδικη στὸ σήμερα μὲ τοὺς δημιουργούς (πολιτικούς, καλλιτέχνες, φιλοσόφους) καὶ πάντα δίκαιη στὸ αὔριο, στὴν μεταθανάτιο ὑστεροφημία. Ὁ μέτριος θὰ γίνη γνωστὸς ὅσο ζῇ καὶ θὰ ξεχασθῇ μετὰ θάνατον, σὲ ἀντίθεσι μὲ τὸν δημιουργό.

ε) Ὁ Χίτλερ ξαναζεῖ σήμερα, περισσότερο ἀπὸ τὸν Στάλιν. Ἡ ἑλληνίδα  φιλόσοφος Σάβιτρι Ντέβι, ὡς μεγαλοφυὴς δημιουργὸς ἀπὸ τὴν Ἰνδία, στὴν ἀνακοίνωσι τοῦ θανάτου τοῦ Χίτλερ, τὸ 1945, διεκήρυξε πὼς ὑπῆρξε ἡ μετενσάρκωσι τοῦ θεοῦ Βίσνου. Ὁ γάλλος μεγαλοφυὴς πολιτικὸς στρατηγὸς ντὲ Γκώλ, στὴν ἀνακοίνωσι τῆς αὐτοκτονίας τοῦ Χίτλερ, τὸν παρωμοίωσε μὲ Ἄτλαντα ποὺ ἔφερε στοὺς ὤμους του τὸν πλανήτη.

στ) Παρὰ τὴν γενικὴ καταδίκη του ὡς τέρατος, ὁ Χίτλερ σήμερα, 73 χρόνια μετὰ τὴν ἐξαφάνισί του, γίνεται κέντρο λατρείας αὐξανομένου ἀριθμοῦ νέων, σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη καὶ τὸν κόσμο. Ἐπιμένω: τῶν νέων καὶ οὐχὶ τῶν νοσταλγῶν τοῦ παρελθόντος. Οἱ δὲ φιλελεύθεροι σοσιαλδημοκράτες ἀστοὶ τῶν Βρυξελλῶν ὑπερθεματίζουν τὴν ἐπαναστατικότητα τοῦ Χίτλερ ὡς κολοσσοῦ, λέγοντας ὅτι δὲν ἐπανεμφανίσθηκε ἀκόμη ἕνας Χίτλερ ἀλλὰ μόνον μερικοὶ μικροὶ Μουσσολίνιδες.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             14 Σεπτεμβρίου 2018