Τὸ παρὸν νέο ἱστολόγιο εἶναι ἡ συνέχεια τοῦ παλαιοῦ μὲ τὸ ὁποῖο συνδέεσθε μέσῳ τῆς διευθύνσεως http://endiameseperioche.blogspot.gr

Τὰ ἄρθρα τοῦ παρόντος ἱστολογίου, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι τὸ 2017, ἐδημοσιεύοντο τακτικά, μαζὶ μὲ ἄλλα κείμενα τοῦ Κιτσίκη, στὴν ἀθηναϊκὴ ἡμερησία ἐφημερίδα "Ἐλεύθερη Ὥρα" καὶ ἐνεπλουτίζοντο μὲ ἐκτενῆ ἄρθρα, στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, ποὺ φέρει τὸν ἴδιο τίτλο μὲ τὸ ἱστολόγιο, δηλαδὴ "Ἐνδιάμεση Περιοχή" (http://www.intermediateregion.com), περιοδικὸ τὸ ὁποῖο δημοσιεύεται ἀνελλιπῶς ἀπὸ τὸ 1996.
Ὁ Κιτσίκης ἐδημοσίευε ἐπίσης τακτικά, μακροσκελῆ ἄρθρα, ἀπὸ τὸ 1999 μέχρι τὸ 2017 καὶ τὸν θάνατο τοῦ ἐκδότου του Παύλου Βουδούρη, στὸ ἀθηναϊκὸ μηνιαῖο περιοδικὸ "Τρίτο Μάτι".

Βλέπε καὶ μία συνέντευξη, ἐφ'ὅλης τῆς ὕλης τοῦ Κιτσίκη στὸ lifo.gr



Γιὰ ὅσους διαβάζουν γαλλικά,εἰσέρχεσθε στὸ παρακάτω ἱστολόγιο
γιὰ νὰ διαβάσετε ἄρθρα τοῦ Κιτσίκη

Στὸ παρὸν ἱστολόγιο ἀπαγορεύεται ῥητῶς ἡ ἔκφρασις ἀπὸ τοὺς σχολιαστὲς ἀντικομμουνισμοῦ ἤ ἀντιφασισμοῦ

Ἔλλειψις σεβασμοῦ θεωρεῖται ἀνάρτησις σχολιασμοῦ ὡς ἀνωνύμου ἤ unknown. Ἐσεῖς θὰἀπαντούσατε στὸ τηλέφωνο σὲ κάποιον ποὺ θὰ ἠρνεῖτο νὰ δὠσῃ τὸ ὄνομά του;
Showing posts with label Βυζάντιο. Show all posts
Showing posts with label Βυζάντιο. Show all posts

Apr 11, 2021

699 - Ὁ Χριστὸς ὡς κορωνὶς καὶ ὁ πεπτωκότος

 

699 - Ὁ Χριστὸς ὡς κορωνὶς καὶ ὁ πεπτωκότος

Χθὲς ἡ Ὀρθόδοξος Ἑκκλησία ἑώρτασε τὸ μαρτύριο στὴν Πόλι, τὸ 1821, τοῦ Γρηγορίου Ε΄.

«Ο Πατριάρχης είχε τεθή επικεφαλής εκστρατείας εναντίον των διαφωτιστικών ιδεών αφορίζοντας πρόσωπα όπως τον Ρήγα Φεραίο, καταδικάζοντας τα νεωτερικά ρεύματα ιδεών και απειλώντας με αφορισμό όσους διάβαζαν ύποπτα βιβλία...Οι Φιλικοί πολλές φορές χρησιμοποίησαν το όνομα του Πατριάρχη όπως και του Τσάρου ζητώντας έτσι κάποια ηθική συνδρομή αλλά και για το ηθικό των μυημένων...Εν τω μεταξύ, ο Σουλτάνος, υπό την πίεση ακραίων μουσουλμανικών διαδηλώσεων κατά των Ελλήνων, ζήτησε από τον Σεϊχουλισλάμη Χατζή Χαλίλ να εκδώσει διαταγή (φετβά), σχετικά με τη γενική σφαγή των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Ο Χατζή Χαλίλ, ύστερα από διαβουλεύσεις με τον Γρηγόριο, ο οποίος του ξεκαθάρισε πως ο ίδιος και το Γένος ήταν αμέτοχοι στην επανάσταση, και βασιζόμενος σε ένα εδάφιο του Κορανίου, αρνήθηκε να εκδώσει τὸν φετβά τoυ Σουλτάνου, ο οποίος εξοργισμένος τον τιμώρησε με θάνατο και θεώρησε υπεύθυνο και τον Γρηγόριο Ε'. Mετά τη λειτουργία του Πάσχα (10 Απριλίου 1821) ο Γρηγόριος συνελήφθη, κηρύχθηκε έκπτωτος και φυλακίστηκε. Το απόγευμα της ίδιας μέρας απαγχονίστηκε στην κεντρική πύλη του Πατριαρχείου, όπου παρέμεινε κρεμασμένος για τρεις ημέρες, εξευτελιζόμενος από τον όχλο. Κατόπιν, μια ομάδα τριών Εβραίων αγόρασαν το πτώμα του, το περιέφεραν στους δρόμους και το έριξαν στον Κεράτιο Κόλπο. Τα ονόματα των τριών αυτών Εβραίων ήταν Μουτάλ, Μπιταχί και Λεβύ» (Βικιπαιδεία)

Τέσσερα τινά:

1- Ὡς ἡγέτης τοῦ Γένους τῶν Ἑλλήνων στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, μὲ τὸν τίτλο τοῦ Μιλλέτμπασι, ὁ  Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἦτο, κατὰ νόμον, ὑπεύθυνος γιὰ τὴν συμπεριφορὰ τοῦ ἑλληνικοῦ μιλλετίου, γι’αὐτὸ καὶ ἐτιμωρήθη ἀπὸ τὸν Σουλτᾶνο-Αὐτοκράτορα.Ο Χατζή Χαλίλ Εφέντης στα Τούρκικα (Hacı Halil Efendi) ήταν Οθωμανός αξιωματούχος και ένα απο τα πρώτα θύματα της επανάστασης του 1821. Ο Χατζή Χαλίλ ήταν Σεϊχουλισλάμης, δηλαδή [Μιλλέτμπασι], ο ανώτατος θρησκευτικός αρχηγός των Οθωμανών. Με την έκρηξη της επανάστασης στην Βλαχία και την αποκάλυψη των σχεδίων της Φιλικής Εταιρείας ο Σουλτάνος ζητάει απο τον Χατζή Χαλίλ να εκδώσει διαταγή (φετβά) με την οποία να επιτραπούν σφαγές κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Ο Χατζή Χαλίλ αρνήθηκε ζητώντας μια μικρή παράταση (χρόνο μέχρι να έρθει σε συνεννόηση με τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄). Ο Πατριάρχης είχε διαχωρίσει τη θέση του, καθώς είχε αφορίσει επισήμως την επανάσταση. Έτσι, αφού διαβεβαίωσε τον Σεϊχουλισλάμη ότι ο ίδιος και το Γένος ήταν αμέτοχο στην εξέγερση του Υψηλάντη, τον ικέτεψε να τον προστατέψει.Ύστερα από διαβουλεύσεις, ο Χατζή Χαλίλ ζήτησε από τον Σουλτάνο διαχωρισμό μεταξύ αθώων και ενόχων, όπως επίτασσε το Κοράνι, και αρνήθηκε να εκδώσει τὸν φετβά. Ο Σουλτάνος όμως οργισμένος καθαίρεσε τον Χατζή Χαλίλ από την θέση του και τον εξόρισε στη Λήμνο.Πριν αναχωρήσει όμως γι' αυτήν βασανίστηκε και υπέκυψε στα τραύματά του, αφήνοντας έτσι την τελευταία του πνοή στην Κωνσταντινούπολη. Ο Χατζή Χαλίλ Εφέντης αποτελεί μια από τις ευγενέστερες μορφές της επανάστασης του 1821. Ο ιστορικός Δημήτριος Καμπούρογλου [1852-1942] είχε προτείνει να δοθεί το όνομα του σε δρόμο της Αθήνας. (Βικιπαιδεία)

 2 – Μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων ἐμπόρων καὶ τῶν Ἑβραίων ἐμπόρων ὑπῆρξε οἰκονομικὴ ἀντιδικία ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς μετοικήσεως τῶν Ἑβραίων στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, στὸν ΙΣΤ’αἰῶνα, ὅταν ἐξεδιώχθησαν ἀπὸ τὴν Ἰβηρικὴ χερσόνησο ἀπὸ τοὺς ῥωμαιοκαθολικούς. Ἔτσι ἔγιναν ὑπεύθυνοι γιὰ τὸν θάνατο τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ στὴν Ἤπειρο καὶ ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν σύλησι καὶ ρίψι στὰ Στενὰ τοῦ Βοσπόρου, τοῦ σώματος τοῦ Γρηγορίου.

3 – Οἱ Βυζαντινοὶ εἶχαν δώσει προηγουμένως τὸ παράδειγμα στοὺς Ὀθωμανούς: «Ὁ οἰκουμενικὸς πατριάρχης Γεννάδιος-Σχολάριος μᾶς πληροφορεῖ, σὲ ἐπιστολή του, πὼς τὸ 1450 ἕνας ὀπαδὸς τοῦ Πλήθωνος, ὀνόματι Ἰουβενάλιος, κατεδικάσθη ἀπὸ ἀπὸ μία ἀρχὴ τοῦ Δεσποτάτου τοῦ Μυστρᾶ ποὺ τοῦ ἔκοψε τὴν γλῶσσα καὶ τὸ δεξὶ χέρι καὶ τὸν ἔπνιξε στὴν θάλασσα» ἐπειδὴ δὲν ἦτο χριστιανός. (Δημήτρης Κιτσίκης, Περὶ Ἡρώων, Ἐκδόσεις Ἡρόδοτος, 2014).

4 -Ὅλες οἱ ἐξ Ἀποκαλύψεως θρησκεῖες (Ἰνδουϊσμός,Ἑβραϊσμός, Χριστιανισμός, Ἰσλάμ) ἀναγνωρίζουν τὸν Χριστό, εἶτε ὡς τὸν ἴδιο τὸν Θεό, (χριστιανισμός, ἰνδικὸς κρισναϊσμός -ὡς Κρίσνα, ὄνομα τοῦ Χριστοῦ), εἴτε ὡς εἷς ἐκ τῶν πέντε μεγίστων προφητῶν (Ἰσλάμ), τέλος ὡς παιδὶ τοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ ποὺ ὅμως δὲν ἦτο ὁ ἀναμενόμενος ἀπὸ αὐτοὺς, ἀκόμη καὶ σήμερα, Σωτήρ). Δηλαδὴ ἐπὶ ὅλης τῆς Οἰκουμένης ὁ Χριστὸς εἶναι παρὼν ὡς κορωνὶς.

Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ὅλες οἱ ἐξ Ἀποκαλύψεως Ἐκκλησίες, διοικοῦνται ἀπὸ ἕναν κλῆρο καλῶς ἐνοουμένων φαρισαίων πού, ἀντιθέτως τῶν μοναχῶν, ἐνδιαφέρονται πρωτίστως γιὰ τὴν καλὴ λειτουργία τους. Ἀντιπροσωπεύουν τὸν πεπτοκῶτο λαό τους. Κατόπιν μακρᾶς ἀντιθέσως στὴν εἴσοδο τοῦ φοβεροῦ δυτικοῦ διαλυτικοῦ σωβινιστικοῦ ἐθνικισμοῦ, οἱ Ἐκκλησίες ἀπεφάσισαν σωστὰ νὰ τὸν ἀποδεχθοῦν καὶ νὰ τὸν στηρίξουν γιὰ νὰ μὴν χάσουν ἐπαφὴ μὲ τὸν ἀσθενῆ λαό τους. Καὶ ἔτσι, μετὰ τὸ 1821, ἡ Ὀρθοδοξία σταδιακά, προσεχώρησε στὸν ἑλληνικὸ ἐθνικισμό. Ὡς πότε;

Δημήτρης Κιτσίκης   11 Ἀπριλίου 2021


Α - Ι.Ν. Αγ. Ταξιαρχών Ιστιαίας |

 

 

  • ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ ΧΑΤΖΗ ΧΑΛΙΛ ΕΦΕΝΤΗ (Σεϊχουλισλάμη)
  • Όσο υπάρχουν ψυχές σαν τον Χατζή Χαλίλ εφέντη το «παιχνίδι» για την ανθρωπότητα δεν έχει χαθεί και η φλόγα «της αγάπης προς τον εχθρό» θα παραμένει άσβεστη.

    «Δεν θα μπει στην βασιλεία των ουρανών καθένας που μου λέει “Κύριε, Κύριε ” αλλά εκείνος που κάνει το θέλημα του Πατέρα μου του επουρανίου. Πολλοί θα μου πουν εκείνη την ημέρα “Κύριε, Κύριε δεν προφητεύσαμε στο όνομά σου και στο όνομά σου δεν βγάλαμε δαιμόνια και στο όνομά σου δεν κάναμε πολλά θαύματα; ” Και τότε θα τους ομολογήσω, “Ποτέ δεν σας γνώρισα, φύγετε από εμένα εσείς οι εργάτες της ανομίας ”.» Κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 7, στίχοι 21 – 23.
    Τα επαναστατικά αυτά λόγια του Χριστού με τα οποία καταδικάζει κάθε απόπειρα αποκλειστικότητας της Χριστιανικής πίστης, γεγονός που δυστυχώς παρατηρείται σε πολλούς πιστούς ανά τους αιώνες, μας ήρθαν στο νου καθώς πλησιάζει η ημέρα της 25ης Μαρτίου, ημέρα που είθισται να εορτάζεται η Παλιγγενεσία του Έθνους μας.
    Σκεφτήκαμε λοιπόν το σημερινό μας άρθρο – που πιθανόν σε πολλούς θα φανεί προκλητικό - να το αφιερώσουμε σε ένα άγνωστο πρόσωπο της εποχής εκείνης, στο οποίο όμως χρωστάμε κατά πολύ την ύπαρξή μας. Ένα πρόσωπο που κάθε άλλο παρά Χριστιανός ήταν – με την στενή έννοια του όρου – αποδείχτηκε όμως με την ηρωϊκή πράξη του και το μαρτυρικό του θάνατο πιο Χριστιανός από πολλούς από εμάς σήμερα οι οποίοι αυτάρεσκα δηλώνουμε Χριστιανοί.
    Το άρθρο μας αυτό ας αποτελέσει ένα είδος μνημοσύνου προς αυτόν και μεγίστης τιμής προς το πρόσωπό του, κάτι που δεν αξιώθηκε να κάνει ποτέ το Ελληνικό κράτος. Για τον απλό λόγο πως δεν συμφέρει την καθεστηκυία νοοτροπία και τον φανατισμό της πλέμπας κάθε χώρας – και όχι μόνο της Ελλάδας – να τιμάται ένα πρόσωπο που ανήκει στους προαιώνιους εχθρούς.
     
    Γιατί ο «προδότης» για τους Τούρκους σεϊχουλισλάμης Χατζή Χαλίλ εφέντης με την ηρωϊκή πράξη του απέδειξε πως πέρα από Θρησκείες και έθνη, η ανθρώπινη ζωή είναι υπεράνω όλων. Και είμαστε σχεδόν βέβαιοι πως για την πράξη του αυτή έχει τιμηθεί ανάλογα από τον Κύριό μας ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΤΕΡΑΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ κάτι που δυστυχώς μας βολεύει να λησμονούμε συχνά .

    Ιερός Ναός Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας

    Ταξιάρχης, Ωρεοί, 34012, ΕΥΒΟΙΑΣ

    email: intaxiarhon@gmail.com

    Τηλ. 22260 71020

    Dec 25, 2020

    664 – Πανδημία καὶ δυτικοπληξία: Ἀπὸ τὴν Φερράρα τοῦ 1438 στὶς Βρυξέλλες τοῦ 2020

        


    Ὁ Βρυξελλικὸς ἑνωτικός

     

    664 – Πανδημία καὶ δυτικοπληξία: Ἀπὸ τὴν Φερράρα τοῦ 1438 στὶς Βρυξέλλες τοῦ 2020

     Ἔγραφα στὴν σελίδα 102 τοῦ βιβλίου μου, Ἱστορία τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας (Ἀθήνα, Βιβλιοπωλεῖον τῆς Ἑστίας): «Οὔτε ἡ ἕνωσις τῆς Λυών, οὔτε αὐτὴ ποὺ ἐπανελήφθη ἕναν αἰῶνα ἀργότερα, ὅταν ὁ αὐτοκράτωρ Ἰωάννης Ε΄ Παλαιολόγος μετέβη ὁ ἴδιος στὴν Ῥώμη τὸ 1369, γιὰ νὰ προσφέρῃ στὸν Πάπα, μαζὶ μὲ τὴν ἕνωσι, τὴν ἐπίσημη προσχώρησί του στὸν καθολικισμό, οὔτε ἡ ἀπόφασις ἑνώσεως ποὺ ἐξεδόθη στὴν Φλωρεντία τὸ 1439, παρουσίᾳ τοῦ Ἰωάννου Η΄Παλαιολόγου, δὲν ἠμπόρεσαν νὰ λυγίσουν τῆν ἀντίθεσι στὸν Πάπα τοῦ σχεδὸν ὁμοφώνου βυζαντινοῦ λαοῦ καὶ κλήρου».

    Διαβάζω:  «Με τον όρο µαύρη πανώλη  µαύρος θάνατος αναφέρεται η πανδημία των ετών 1348 - 1353, η οποία ήταν από τις πλέον καταστροφικές στην παγκόσμια ιστορία. Ο συνολικός ανθρώπινος απολογισμός της, υπολογίζεται σε 100 έως 200 εκατομμύρια νεκρούς στην Ευρώπη, στην Ασία και στη βόρεια Αφρική. Μάλιστα εκτιμάται ότι μείωσε τότε τον παγκόσμιο πληθυσμό από 450 εκατομμύρια σε 350 - 375 εκατομμύρια.

    »Οι πρώτες επίσημες καταγραφές της πανδημίας ξεκίνησαν τον Οκτώβριο του 1347, όταν γενοβέζικα εμπορικά πλοία από το λιμάνι της Κάφφας στην Μαύρη Θάλασσα, που προσέγγισαν το λιμάνι της Μεσσήνης στη Σικελία, γεμάτα ετοιμοθάνατους και νεκρούς, μετέφεραν στην Ευρώπη την ασθένεια της πανώλης. Η ασθένεια αυτή είχε δύο μορφές: τη βουβωνική (ή σηψαιμική) και την πνευμονική. Μεταδιδόταν ακαριαία και βοηθούμενη από τις κακές συνθήκες υγιεινής, την έλλειψη ιατρικών γνώσεων της εποχής και τις επακόλουθες δεισιδαιμονικές προλήψεις, στις αρχές του 1348 είχε ήδη διαδοθεί από την Ιταλία, σε όλη την κεντρική Γαλλία, μέχρι τον χειμώνα του ιδίου έτους στην νότια Αγγλία και στη συνέχεια στις Κάτω Χώρες. Συνέπεια της επιδημίας ήταν να χαθεί σχεδόν το ένα τρίτο του πληθυσμού της Ευρώπης. Η επιδημία ξαναχτύπησε και στα επόμενα χρόνια του 14ου αιώνα, με μικρά χρονικά διαλείμματα, αναιρώντας έτσι ολοκληρωτικά την δημογραφική αύξηση που είχε σημειωθεί στα μέσα του 13ου αιώνα[5] και ο παγκόσμιος πληθυσμός επανήλθε στα επίπεδα πριν το 1347 μόλις τον 17ο αιώνα» (Βικιπαιδεία).

    Καὶ σὲ ἄλλο ἄρθρο διαβάζω: «Βασική αιτία για το κίνημα των «ανθενωτικών», δεν ήταν η «αδιαλλαξία» των Ορθοδόξων. Αρχικά, ο πάπας κάτω από την πίεση των δυτικού «συνοδικού κινήματος», παρουσιάστηκε συμβιβαστικός και δέχτηκε τους όρους των ορθοδόξων για μία σύνοδο  στα πρότυπα των επτά Οικουμενικών Συνόδων.

    »Αυτά όμως έμειναν τελικά στα χαρτιά. Όποιος μελετήσει την ιστορία της ενωτικής συνόδου της Φλωρεντίας [τὸν Ἰανουάριο τοῦ 1439 ἡ σύνοδος μετεφέρθη στὴν Φλωρεντία λόγῳ τῆς πανώλης ποὺ εἶχε ξεσπάσει στὴν Φερράρα ] με πολύ δυσκολία θα κρατήσει τον θυμό του για τις ψεύτικες ελπίδες που μοίραζαν οι παπικοί, για τις παρανοϊκές απαιτήσεις τους, για τις χυδαίες πιέσεις και τις μονόπλευρες αξιώσεις τους, οι οποίες πήγαζαν από την βεβαιότητα πως οι Ορθόδοξοι τους είχαν ανάγκη [τὸ ἴδιο συμβαίνει σήμερα στὶς Βρυξέλλες]. Χαρακτηριστικό του όλου κλίματος, είναι ότι ο πάπας απαίτησε από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Ιωσήφ Β΄ να τον προσκυνήσει δημόσια και «να του φιλήσει το πόδι» σύμφωνα με το παπικό πρωτόκολλο! Ο Πατριάρχης φυσικά αρνήθηκε, απειλώντας ότι θα αποχωρήσει και θα επιστρέψει στην Κων/πολη. Τελικά ο πάπας υποχώρησε και συμφώνησε να γίνει «αδελφικός ασπασμός», αρνήθηκε όμως να γίνει αυτό δημόσια, και αξίωσε να τον επισκεφτεί η Ορθόδοξη αποστολή μέσα στο κελλί του.

    »Αυτό που τελικά επέτρεψε στον πάπα να κυριαρχήσει, ήταν η απελπιστική κατάσταση του Βυζαντίου, που οδήγησε τον αυτοκράτορα Ιωάννη Η΄, «παρά τις προκλητικές ταπεινώσεις και τη διάψευση των προσδοκιών», να επιμείνει «στην προώθηση και την υπογραφή του όρου της ένωσης». Κατά συνέπεια: «Ήταν αδύνατον πλέον, μετά τις απειλές και τις πιέσεις των Δυτικών προς Ορθοδόξους αρχιερείς και κληρικούς […] ο Σχολάριος να ενισχύσει με την δική του παρουσία το κύρος του ενωτικού Όρου, που επρόκειτο εντός ολίγου να υπογραφεί. Για τον λόγο αυτόν, απεχώρησε μαζί με τον [Πλήθωνα] Γεμιστό και το Δημήτριο Παλαιολόγο, αδελφό του βασιλέα, και όταν, την 6η Ιουλίου 1439, κηρύχθηκε η επίσημη ένωση, δεν συνυπέγραψε τον Όρο της, αλλά επέστρεψε στην Κων/πολη»

    »Το κίνημα των «ανθενωτικών» έγινε σε ελάχιστο χρόνο τόσο σφοδρό και εξαπλώθηκε χωρίς ουσιαστικές αντιλογίες στην Ανατολή, επειδή όλοι αντιλήφθηκαν ότι επρόκειτο όχι για Σύνοδο αλλά για μια παρωδία, με σκοπό την πλήρη υποταγή και τον εξευτελισμό των Ορθοδόξων για ανύπαρκτα ανταλλάγματα. [Τὸ ἴδιο συμβαίνει σήμερα στὶς Βρυξέλλες].

     »Ἡ σταυροφορία των 25.000 περίπου, Ούγγρων, Σέρβων και Πολωνών, η οποία έληξε άδοξα στην Βάρνα της Βουλγαρίας, με καταστροφή του στρατεύματος από τετραπλάσιους Τούρκους τον Σεπτέμβριο του 1444, δεν αποτελεί εκστρατεία με πρωτοβουλία του πάπα Ευγενίου Δ΄. Την εκστρατεία αυτή την προκάλεσε ο Τούρκος Μουράτ Β΄ με τις επιθέσεις του στη Σερβία, που είχαν ως αποτέλεσμα την αντίδραση και της Ουγγαρίας. Εκεί βρήκε ευκαιρία να αναμειχθεί ο Ευγένιος Δ΄, κηρύσσοντας μάλιστα «σταυροφορία εναντίον των απίστων», όμως και πάλι, «η δυτική Ευρώπη φαίνεται πως αδιαφόρησε στο κάλεσμα» αποδεικνύοντας την αδυναμία του πάπα να βοηθήσει το Βυζάντιο.

    Ἀπὸς  τὴν Φερράρα στὶς Βρυξέλλες, ἀπὸ τὴν πανώλη στὸν κορωνοϊό, ἀπὸ τοὺς Ὀθωμανοὺς στοὺς Τούρκους, ἀπὸ τὴν ἄρχουσα τάξι τῶν Βυζαντινῶν στὸ Κολωνάκι τοῦ Μητσοτάκη, τὸ ἴδιο σενάριο ἐπαναλαμβάνεται μὲ μία διαφορά. τότε λαὸς τοῦ Βυζαντίου σύσσωμος εἶπε ὄχι στοὺς Δυτικούς καὶ ἀγκάλιασε τοὺς Ὀθωμανοὺς καὶ ἔτσι ἐσώθη Ὀρθοδοξία, γλῶσσα μας καὶ φυλή μας ἐνῷ σήμερα ἑλληνικὸς λαὸς μὲ δυτικοκινούμενο μῖσος κατὰ τῶν Τούρκων, μέσα στὸ ἀθηναϊκὸ κρατίδιο, ἔχει παραδοθῆ ὁλοκληρωτικὰ στοὺς Βρυξελλικοὺς Φράγκους οἱ ὁποῖοι φυσικὰ δὲν μᾶς βοηθοῦν -ὅπως καὶ τότε στὴν Φερράρα- παρὰ μόνον μὲ λόγια. Τὸ πέρασμα τοῦ Ἑλληνος στὸν Γραικύλο εἶχε ὁλοκληρωθῆ μὲ τὸν ξεσηκωμὸ τοῦ 1821 ὑπὸ τὴν ὕπουλη προτροπὴ τῶν Φράγκων καὶ ἔτσι   ἑλληνισμὸς τετέλεσθαι τὸ 1821.

    Δημήτρης Κιτσίκης         25 Δεκεμβρίου 2020

     

     Α - Ο ΤΡΑΜΒΙΣΜΟΣ ΠΕΡΑΝ ΤΟΥ ΤΡΑΜΒΙΟΥ

    Ὅπως ὁ Βοναπαρτισμὸς ξεπέρασε τὸν Βοναπάρτη καὶ ἐξηπλώθη σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη, ὅπως καὶ ὁ Γκωλλισμὸς ξεπέρασε τὸν ντὲ Γκὼλ μὲ πλῆθος μὴ Γάλλων Γκωλλιστῶν ἔτσι και ὁ Τραμβισμὸς ἤδη ξεπέρασε τὸ πρόσωπο τοῦ Τραμβίου. Ὁ πρωθυπουργὸς τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου, ὁ Τζόνσον, ἐνθουσιώδης Τραμβικὸς ἐπραγματοποίησε τὸ ἀντιγερμανικὸ βρεταννικὸ ὄνειρο ἐξόδου τοῦ Ἡνωμένου Βασιλείου ἀπὸ τὴν Εύρώπη καταφέροντας τὸ ἐπιθυμητὸ θανάσιμο πλῆγμα στὸ βρυξελλικὸ μόρφωμα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως. Γιὰ τὴν Ἑλλάδα Τραμβισμὸς σημαίνει ἔξοδος ἀπὸ τὴν εὐρωπαϊκὴ φυλακὴ μὲ πργματοποίησι ἑνὸς Γκρέξιτ. Δημήτρης Κιτσίκης
    Image may contain: 2 people, text that says 'TRUMPISM VS. CONSERVATISM The The Atlantic'
    George Kokkinos, Dimitris Oikonomou and 5 others
    1 Share
    Like
    Comment
    Share

    Β- ΘΕΟΔΟΣΗΣ ΠΑΠΑΔΗΜΗΤΡΟΠΟΥΛΟΣ ΕΚΔΟΤΗΣ

    Ἕναν αὐτοδημιούργητο ἕλληνα ἐκδότη καὶ πολυτονιστὴ ποιητὴ ὑψηλοῦ ἐπιπέδου ἀνακαλύπτω μαζί σας ἐδῶ καὶ αὐτὸ ἀναπτερώνει τὴν ἐλπίδα μου γιὰ τὴν ἐπιβίωσι τοῦ ἑλληνισμοῦ ἀκόμη καὶ στὴν παρηκμασμένη χώρα τῶν Ἀθηνῶν. Τελικά, πράγματι, "ἡ Ἑλλὰς ποτὲ δὲν πεθαίνει". Δημήτρης Κιτσίκης
    Τὸ κατάστημα τῶν ἐκδόσεων

      

    Γ -   Ἕνα τυπικὸ παράδειγμα μίσους ἐναντίον ἱστορικοῦ προσώπου ποὺ τὸν δικαιώνει

    Ἀπόστολε, μὴν ἐπιμένῃς. Ἡ ἄγνοια δικαιολογεῖται. Ἡ προκατάληψις καὶ τὸ μῖσος χιλιάδων κατὰ τοῦ Τραμβίου προκαλεῖ ἁπλῶς οἶκτο. Ἐπικεντρώσου καλύτερα στὸ ἐποικοδομητικό σου ἔργο γιὰ τὴν σωστὴ πρόωθησι τῆς γλώσσης μας. Δημήτρης Κιτσίκης