634 - Οἱ αὐτοκρατορίσκοι

 

634 - Οἱ αὐτοκρατορίσκοι

https://on.rt.com/arer

Ἀπὸ τὴν αὐτοκρατορικὴ Ῥώμη στὴν αὐτοκρατορικὴ Οὐασινγκτῶνα, τὰ τελευταῖα τριάντα χρόνια οἱ ἱστορικοὶ γράφουν γιὰ τὴν παρακμὴ τῆς ἀμερικανικῆς αὐτοκρατορίας ποὺ θὰ παρασύρῃ ὅλην τὴν Δύσι στὰ ματωμένα ὕδατα τοῦ Αἰγαίου στὴν τελικὴ πυρηνικὴ ἀναμέτρησι μεταξὺ ΗΠΑ καὶ Κίνας.

Ὁ Ἀρμαγεδδὼν θρονιάζει πλέον στὶς πρῶτες θέσεις. Τὸν εἶχα προβλέψει μετὰ φορτικότητος ἀπὸ τὸ 1999 καὶ τὸν βομβαρδισμὸ τοῦ ΝΑΤΟ τῆς Γιουγκοσλαυΐας, γιὰ τὰ χρόνια μεταξὺ 2025-2030 καὶ σήμερα εἶναι πλέον πασιφανὲς ὅτι δύναται νὰ καταφθάσῃ καὶ ἐνωρίτερα.

Ὁ καπιταλισμὸς καὶ ἡ φιλελεύθερη ἰδεολογία του δὲν ἀνανεώνονται μὲ τὶς μπουρδολογικὲς ἔννοιες τῶν πολιτολόγων τους, σὲ «νεὸ» καὶ «μετά» καὶ «δὲν ξέρω τὶ ἄλλο» φιλελευθερισμό. Παραμένει ἰδεολογικὰ ὥς ἔχει ἀπὸ τὸν τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἄνταμ Σμίθ καὶ ὁ καπιταλισμὸς φέρνει ὑποχρεωτικὰ τὸν πόλεμο  ὅπως τὸ μαῦρο σύννεφο τὴν βροχὴ μετὰ ἀπὸ τὶς περιοδικὲς οἰκονομικὲς κρίσεις. Μόνον τότε, κάθε φορά, ὁ παγκόσμιος πόλεμος δύναται νὰ τὸν σώσῃ ἤ νὰ τὸν καταποντίσῃ, παίζοντάς τον κορῶνα  γράμματα.

Ἀλλὰ ἀπὸ κάτω ἀπὸ τὰ ἐπιφανειακὰ θαλάσσια ῥεύματα τῆς ἐπεισοδιακῆς ἱστορίας τοῦ Fernand Braudel κυλοῦν τὰ ἐνδιάμεσα ρεύματα τῆς ἱστορίας τῶν γενεῶν καὶ τέλος τὰ βαθιὰ ῥεύματα ἱστορίας χιλιετιῶν.

Σήμερα βλέπουμε νὰ κυλᾷ τὸ βαθὺ ῥεῦμα ποὺ στὸν Δ΄ αἰῶνα μ.Χ. ἐφερε τὴν πτῶσι τῆς προχριστιανικῆς Ῥώμης τῶν αὐτοκρατορίσκων καὶ τὴν ἔλευσι τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου μὲ τὴν μετατροπή της σὲ χριστιανικὴ Νέα Ῥώμη στὸ Βυζάντιο.

Οἱ τελευταῖοι αὐτοκρατορίσκοι τῆς καπιταλιστικῆς Οὐασιγκτῶνος ὑπῆρξαν τὸ ζεῦγος Κλίντον, ὁ Ὀμπάμα καὶ ὁ μελοθάνατος Τζὸ Μπάϊντεν. Ὁ ἀδίστακτος ἐγκληματίας ποὺ κατεπόντισε τὴν εἰδωλολατρικὴ Ῥώμη καὶ ἐπέβαλε μὲ τὴν βία τὴν Νέα Ῥώμη τοῦ Βυζαντίου, ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος, σήμερα ὀνομάζεται Τράμβιος ποὺ μέσα στὸ ἐπικείμενο λουτρὸ αἵματος  τοῦ Αἰγαίου στὸν πυρηνικὸ πόλεμο κατὰ τῆς Κίνας, πέραν τῆς ἐπιβιώσεως τοῦ καπιταλισμοῦ, φέρνει ἕναν ἀνανεωμένο ἰουδαϊσμό μὲ κέντρο τὸ Ἰσραὴλ, καὶ ἀναγέννησι τῆς Θεσσαλονίκης ὡς Ἱερουσαλὴμ τῶν Βαλκανίων ( ἐξ οὖ καὶ ἡ ἐπίσκεψις τοῦ Πομπέο στὸ ἑβραϊκὸ μουσεῖο ἀντὶ στὸ σπίτι τοῦ Ἀτατούρκ) καὶ πρωτεύουσα τῆς ἡνωμένης Μακεδονίας τοῦ Βαρδάρη, δεσπόζουσα σὲ ὅλα τὰ Βαλκάνια, τοῖχος κατὰ τῆς καθόδου τῶν βαρβάρων Μοσκόβων. Ἡ Κρήτη τῆς Σούδας, ὡς εἴσοδος τοῦ συμπλέγματος Αἰγαίου-Στενῶν-Εὐξείνου Πόντου καθίσταται πλέον σιδηρόφρακτη ἀμερικανικὴ τραμβικὴ πύλη.

Κατόπιν αὐτοῦ κρίνεται ἡ τύχη τῆς Τουρκίας, μὲ ἤ χωρὶς τὸν Ἔρντογάν, ὡς γαλάζιας πατρίδος ἐπανενώσεως τῶν δύο ἀκτῶν τοῦ Αἰγαίου, μὲ συνομοσπονδιακὴ Κύπρο δύο κρατῶν ὡς ἰῶτα ὑπογεγραμμένο μίας ἀμερικανικῆς τραμβικῆς Ἑλληνοτουρκίας.

Μετὰ τὸ πέρας τοῦ Ἀρμαγεδδῶνος τῆς δεκαετίας τοῦ 2020, ἡ ἀνανεωμένη ἑβραϊκὴ ἀβρααμικὴ θρησκεία τῆς Ἑλληνοτουρκιᾶς θὰ εἶναι κάποια σύνθεσις μὲ κέντρο τὸν Χριστό.

Δημήτρης Κιτσίκης                         30 Σεπτεμβρίου 2020

 

564 – Τὸ ἑλληνικὸ δαιμόνιο

564 – Τὸ ἑλληνικὸ δαιμόνιο

Σημερινὴ ἀποκαλυπτικὴ συνομιλία μὲ ὁμογενῆ πολυτονιστὴ ποὺ δὲν εἶναι γραικύλος

Καλημέρα Gus,

Ἐνδειξις τῶν τοποθετήσεων σου ὅτι οἱ Τοῦρκοι δὲν ἔχουν καμμία σχέσι μὲ τοὺς Ἕλληνες καὶ οἱ Ἕλληνες καμμία σχέσι μὲ τὴν Ἀνατολία εἶναι τυπικὴ μερικῶν Ἑλληνοαμερικανῶν γενιτσάρων τῆς Δύσεως ποὺ ἀπεμπόλισαν τὸ ὡραῖο ἑλληνικό τους ὄνομα Κωνσταντῖνος μὲ τὴν γελοία καὶ πλέον ἄσχημη ἐπιφόνησι Gus! OK guy? 

Δημήτρης Κιτσίκης

Ἀπάντησις:

Ἔχω διατηρήσει τὴ γλῶσσα μου καλύτερα ἀπὸ τόσους καὶ τόσους, ἀκόμη καὶ ἀπὸ σένα (εἶναι «ἐπιφώνησι»!), καὶ ἂς μὴν εἶχα πατήσει στὴν Ἑλλάδα ἐπὶ 35 χρόνια (τότε μιλοῦσα Ἑλληνικὰ τὸ πολὺ 15 ὧρες τὸ χρόνο).  «Gus» μὲ λένε πολλοί, διότι ἔτσι μὲ ἔμαθαν ὡρισμένοι «ὁμογενεῖς» καὶ μετὰ πῶς νὰ τὸ ἀλλάξω;  Εἶμαι Ἀμερικανάκι, διότι ἡ Ἑλλάδα μὲ πήδηξε δύο φορές, μία ἐκεῖ καὶ μία ἐδῶ.  Ἔγινε τίποτε;

Πάλεψα μόνος μου νὰ τὰ καταφέρω ἐδῶ, ἀφοῦ ἡ «ὁμογένεια» δὲν μὲ βοήθησε καὶ μάλιστα ὡρισμένοι «ὁμογενεῖς» μὲ βρῆκαν μοναχούλη, νεαρούλη καὶ ἀφελῆ (ἦρθα ἀνήλικος καὶ «ξεκάρφωτος») καὶ πῆγαν νὰ μοῦ βγάλουν τὸ μάτι.  Ἑπομένως δὲν ἔχω πολὺ δοῦναι καὶ λαβεῖν μὲ τὴν «ὁμογένεια».  Ἐγώ, βλέπεις, δὲν εἶχα διανοουμένους γονεῖς σὰν τὴν χάρι σου.  Ὁ πατέρας μου ἦτο ἀγρότης.  Μέχρι νὰ φύγω ἀπὸ τὴν Ἑλλάδα στὰ 19, δούλευα τὰ καλοκαίρια στὸ χωράφι ἀπὸ 12 ἐτῶν.  Ὁπότε ἔπρεπε νὰ παλαίψω σκληρὰ ἐντελῶς μόνος μου καὶ ἐπίσης νὰ ὑπερπηδήξω διακρίσεις εἰς βάρος μου.

Δὲν εἶναι μόνον μερικοὶ Ἑλληνοαμερικανοὶ οἱ ὁποῖοι δὲν συμφωνοῦν μὲ τὴν ἰδέα σου περὶ Ἀνατολίας ἀλλὰ ἡ πλειοψηφία!  (Ὄχι ὅτι ἡ γνώμη τῆς πλειοψηφίας εἶναι ἀναγκαίως σωστὴ ἀλλὰ νὰ μὴν παραποιοῦμε τὴν ἀλήθεια.  Ἡ πλειοψηφία δὲν εἶναι «μερικοί»!)  Γιὰ λέγε μας, τὶ ἀπέδειξαν πρόσφατες γενετικὲς ἐξετάσεις τοῦ Ἑλληνικοῦ καὶ Τουρκικοῦ DNA;

Δὲν πᾷς στὸ διάολο, λοιπόν, ρὲ κωλότουρκε, ὑποστηρικτὴ τοῦ Ἐρντογάν καὶ «καθοδηγητὴ» καθαρμάτων σὰν τὸν Davutoğlu καὶ τὸν Καραμὰν-Ἀλῆ!  Πέρισυ σὲ ἤξερα ἁπλῶς ὡς πολυτονιστή.  Σιγὰ-σιγὰ ὅμως ἔμαθα τὰ «κατορθώματά» σου.  Πᾷς στὴν κωλοτουρκία, σοῦ κάνουν καὶ τιμὲς καὶ ἡ ἡγεσία τους σὲ θεωρεῖ καὶ φίλο τους!  Τὸ ὄνομα «Κωνσταντῖνος» δὲν εἶναι Ἑλληνικὸ ἀλλὰ Σλαυϊκό, ὁπότε κρατῶ τὸ «Gus», διότι ἔτσι μ’ ἀρέσει! Κωνσταντῖνος.

Τὸ ἑλληνικὸ δαιμόνιο -Νᾶσαι καλὰ Κωνσταντῖνε.Δημήτρης Κιτσίκης

Δημήτρης Κιτσίκης                    20 Ἀπριλίου 2020

492 -Ἐξουσία, Κράτος καὶ Ὀρθόδοξος ἀντικοινοβουλευτισμός:

Περὶ ἀνάγκης

Ἡ τυραννία τῆς ἀνάγκης καὶ ἡ ἀνάγκη ὡς ἐξουσία

(σχετικὰ μὲ τὴν λέξι ποὺ πρωτοστατεῖ στὸ μυθιστόρημα τοῦ Βίκτωρος Οὐγκώ, «Ἡ παναγία τῶν Παρισίων»)

"Ὁ ἀγαπημένος Στἀλιν εἶναι ἡ εὐτυχία τοῦ λαοῦ"

Ἡ «ἀνάγκη» ποὺ ἐπεβλήθη ἀπὸ τὴν εἱμαρμένη τῆς ἀρχαίας Ἑλλάδος καὶ ἀπὸ τὴν ὁποία μᾶς ἀπηλευθέρωσε ὁ Χριστός

Ὁ Στάλιν ἔζησε ὅλην του τὴν ζωὴ ὡς ἀσκητής, ὡς ἁπλὸς στρατιώτης, μὲ μόνιμη σκέψη τὸν λαό του καὶ τὴν παγκοσμία ἐπανάσταση τοῦ σοσιαλισμοῦ, σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τοὺς πολιτικοὺς τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ ποὺ μόνο τους μέλημα εἶναι ὁ προσωπικός τους ἐμπλουτισμός. Ποτὲ δὲν προώθησε μέλος τῆς οἰκογενείας του, σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὶς οἰκογενειακὲς δυναστεῖες τῶν βουλευτῶν ὅπως τῶν Μητσοτάκηδων, τῶν Καραμανλήδων καὶ τῶν Παπανδρέου ποὺ ἀντεκατέστησαν τοὺς βασιλεῖς, γι'αὐτὸ καὶ εἶναι σφόδρα ἀντιβασιλικοί!

Ἄν καὶ προσωπικὰ ἄθεος, ὁ Στάλιν ὑπεραμύνθη τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, καταπολεμῶντας τὸν οὐνιτισμὸ καὶ τὸν ῥωμαιοκαθολικισμό, σὲ σημεῖο μάλιστα ποὺ ὀρθόδοξοι Ῥῶσοι νὰ τὸν θεωροῦν ἅγιο ὅπως τὸν ἐπίσης μὴ χριστιανὸ Μέγα Κωνσταντῖνο.

Ὑπῆρξε ἀπηνὴς ἐχθρὸς τοῦ χρήματος καὶ τοῦ βολέματος, γι'αὐτὸ καὶ οἱ συνεργάτες του, ἐπιρρεπεῖς στὴν διαφθορά, τὸν ἐφοβοῦντο ἐνῷ ὁ λαὸς τὸν ἐλάτρευε.   Μέγας ἐγκληματίας ὅπως ὅλοι οἱ ἡγέτες αὐτοκρατοριῶν, ὅπως ἦταν καὶ ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι μονάρχες τοῦ Βυζαντίου, ἦταν δίκαιος ἀλλὰ ὄχι εὔσπλαγχνος. Τοῦ ἄρεσε νὰ παρομοιάζεται μὲ τὸν τσάρο Ἰβὰν τὸν Τρομερό. 

Οἱ νᾶνοι τῆς ἐξουσίας ποὺ τὸν διεδέχθησαν καὶ ὕβρισαν τὴν μνήμη του, ὅπως οἱ Χρουστσώβ, Γκορμπατσώβ καὶ Γιέλτσιν, ἁπλῶς ηὔξησαν τὸ ἀνάστημά του καὶ ἄξιος συνεχιστὴς του ἐμφανίζεται σήμερα ὁ Βλαδίμηρος Πούτιν. Ὡς ἐγκόσμιος ἀσκητής, ὁ Στάλιν ἔθεσε τὸ θέμα τῆς σχέσεως τοῦ ἀσκητοῦ μὲ τὴν ἐξουσία. Γιὰ μία γενικὴ θεώρηση τῆς σχέσεως ἐξουσίας, κράτους καὶ Ὀρθοδοξίας, παραπέμπουμε στὸ βιβλίο μου, Τὸ Βυζαντινὸ πρότυπο διακυβερνήσεως καὶ τὸ τέλος τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ, Ἀθήνα, Ἔσοπτρον, 2001,  261 σελίδες .

Δημήτρης Κιτσίκης

(Ἐνδιάμεση Περιοχή-Τριμηνιαῖο περιοδικὸ γεωπολιτικῆς— Τεῦχος 46 – 2007)

364 – Ἡ Λαοκρατία κατὰ τῆς Δημοκρατίας

Τὰ ἐγγόνια τοῦ Ῥουσσώ

364 – Ἡ Λαοκρατία κατὰ τῆς Δημοκρατίας

Ἀνεξάρτητη δικαιοσύνη δὲν ὑπῆρξε ποτὲ οὔτε δύναται ποτὲ νὰ ὑπάρξῃ. Ἡ δικαιοσύνη εἶναι ὁ βούρδουλας τοῦ ἑκάστοτε κατεστημένου, τῆς ἑκάστοτε κοινωνικῆς τάξεως ποὺ εὑρίσκεται τὴν δεδομένη στιγμὴ στὴν ἐξουσία.

Ὁ διαχωρισμὸς τῶν τριῶν ἐξουσιῶν, ἐκτελεστικῆς, νομοθετικῆς, δικαστικῆς τοῦ Μοντεσκιέ, ποὺ ὀνομάζομε δημοκρατία, καθιέρωσε τὴν ἀστικὴ κοινοβουλευτικὴ δικτατορία, ἐνῷ ὁ ὁλοκληρωτικὸς μὴ διαχωρισμὸς τῶν τριῶν ἐξουσιῶν τῆς γενικῆς θελήσεως τοῦ Ῥουσσώ, καθιέρωσε μέσῳ τῆς ἀμέσου δημοκρατίας τῶν δημοψηφισμάτων τὴν προλεταριακὴ λαϊκὴ δικτατορία, ποὺ ὀνομάζομε λαοκρατία, τὴν ὁποία ὁ ἀγαθὸς ἀλλὰ ἄτολμος Γιῶργος Παπανδρέου, ὡς ἀποτυχημένος Ῥοβεσπιέρρος, δὲν ἠδυνήθη νὰ καθιερώσῃ, ὑποκύπτοντας στὸ τέλος τοῦ 2011, στὸν ἀδίστακτο ἐχθρὸ τοῦ λαοῦ Βαγγέλη Βενιζέλο ποὺ συνεχίζει καὶ σήμερα νὰ ἐναντιώνεται μὲ νύχια καὶ μὲ δόντια σὲ λαϊκὸ δημοψήφισμα.

Ἡ γενικὴ θέληση δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν πλειοψηφία τοῦ λαοῦ, οὔτε κἄν μὲ τὴν  θέληση ὅλων τῶν πολιτῶν. Τὸ λέγει ξεκάθαρα, τὸ 1755, ὁ Ῥουσσὼ στὴν Πραγματεία περὶ Πολιτικῆς Οἰκονομίας: 

«Μὰ θὰ μοῦ ποῦνε, μὲ ποῖον τρόπον ἠμπορεῖ νὰ ἀναγνωρίσῃ  κανεὶς τὴν γενικὴ θέληση στὶς περιπτώσεις ποὺ δὲν ἐμφανίζεται σαφῶς; Μήπως πρέπει νὰ συναθροίζουμε ὅλο τὸ ἔθνος γιὰ κάθε ἀπρόβλεπτο γεγονός; Ὄχι, διότι δὲν εἶναι σίγουρο πὼς ἡ ἀπόφασή του θὰ ἐκφράζῃ τὴν γενικὴ θέληση καὶ ἐπὶ πλέον αὐτος ὁ τρόπος εἶναι ἀνεφάρμοστος σὲ ἕναν πολυπληθῆ λαό. Ἄλλωστε σπανίως χρειάζεται, ὅταν ἡ κυβέρνηση εἶναι καλὰ διατεθειμένη, διότι οἱ ἡγέτες γνωρίζουν ἀρκετὰ πὼς ἡ γενικὴ θέληση εἶναι πάντα μὲ τὸ μέρος ποὺ εὐνοεῖ περισσότερο τὸ κοινὸ συμφέρον, δηλαδὴ τὸ πιὸ δίκαιο, ἔτσι ὥστε νὰ εἶναι ἀρκετὸ νὰ εἶναι κανεὶς δίκαιος γιὰ νὰ εἶναι σίγουρος ὅτι ἀκολουθῇ τὴν γενικὴ θέληση».

Τὸ 1762, ὁ Ῥουσσώ, στὸ Κοινωνικὸ Συμβόλαιο, δὲν ἀπέκλεισε τὴν ψῆφο ἤ καὶ ἐνίοτε τὴν ἀρχὴ τῆς πλειοψηφίας καὶ πρότεινε συγκρότηση συνελεύσεως τοῦ λαοῦ, ἀλλὰ αὐτὲς οἱ πρακτικὲς λύσεις γιὰ κάποια καὶ πάντα ἐλλιπὴ ἔκφραση τῆς γενικῆς θελήσεως, καθόλου δὲν ἀναιρεῖ τὴν ἀπέχθεια ποὺ ἔτρεφε γιὰ τὸ κοινοβουλευτικὸ σύστημα ἐκλεγμένων ἀντιπροσώπων.

Στὴν Δύση, ἡ ἰδέα τῆς ἀντιπροσωπεύσεως τῶν κοινωνικῶν ὁμάδων μὲ ἐκλεγμένους ἀντιπροσώπους εἶχε καθιερωθῆ ἀπὸ αἰῶνες καὶ ὁ Ῥουσσὼ ἐθεώρει τὰ ἀντιπροσωπευτικὰ σώματα ὡς κατάλοιπα τοῦ φεουδαλισμοῦ. Νὰ ὑπενθυμίσουμε πὼς στὴν Ἀγγλία, στὸ Ι΄ αἰῶνα μ.Χ., ὁ βασιλεὺς ἐξελέγετο καὶ ἡ ἐξουσία του ἦταν περιορισμένη. Μετὰ τὴν ἔλευση τῶν Νορμανδῶν, ὁ περιορισμὸς τῆς ἐλευθερίας ποὺ ἐπακολούθησε εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὴν ἀνταρσία τῶν βαρώνων  στὸν ΙΓ΄αίῶνα, τὸ δὲ 1254, λόγῳ τοῦ μεγάλου ἀριθμοῦ τῶν ἱπποτῶν, ἀπεφασίσθη πὼς θὰ ἐκλέγουν σὲ κάθε κομιτεία ἀνὰ δύο ἀντιπροσώπους. Ἔτσι ἐγεννήθη στὴν Ἀγγλία τὸ ἀντιπροσωπευτικὸ σύστημα: κοινοβούλιο ποὺ ἀντεπροσώπευε τὶς κοινωνικὲς τάξεις. Στὸν ΙΔ΄αἰῶνα, οἱ βαρῶνοι καὶ οἱ ἐπίσκοποι συνεκρότησαν τὴν ἄνω Βουλὴ τῶν Λόρδων, ἐνῷ οἱ ἱππότες μὲ τοὺς ἀστοὺς ἀπετέλεσαν τὴν κάτω Βουλὴ τῶν Κοινοτήτων. Ἔτσι ἐγεννήθη στὴν Ἀγγλία –καὶ ὄχι στὴν Ἑλλάδα- ἡ δημοκρατία.

Ἴσως ἡ μεγαλύτερη εἰρωνεία ἔγκειται στὸ γεγονὸς ὅτι τὸ Κοινωνικὸ Συμβόλαιο τοῦ Ῥουσσώ, ποὺ ἐχρησιμοποιήθη ἀπὸ τὴν ἰδεολογία τοῦ φιλελευθερισμοῦ ὡς τὸ ἐγχειρίδιο τοῦ κοινοβουλευτικοῦ συστήματος, ἠμπορεῖ κάλλιστα νὰ διαβασθῇ ὡς ἐγχειρίδιο τοῦ ὁλοκληρωτικοῦ συστήματος στὴν πλέον ἀκραία του μορφή.

Τὸ πέρασμα στὸν Χριστό, ἀπὸ τὴν Ῥωμαϊκὴ Δημοκρατία στὴν ὁλοκληρωτικὴ ῥωμαϊκὴ λαϊκὴ Αὐτοκρατορία, θυμίζει σήμερα τὴν ἐνδεχομένη ἐπαναφορὰ τῆς Βασιλείας μέσῳ ἀλλαγῆς Συντάγματος καὶ δημοψηφίσματος ποὺ ἐπιχειρεῖ ὁ πρωθυπουργὸς  Ἀλέξης Τσίπρας ἐνάντια στὴν σκυλίσια ἀντίθεση τοῦ σκιάχτρου τοῦ ἀντιβασιλισμοῦ Βαγγέλη Βενιζέλου-Τούρκογλου. 

Ἔτσι ἐξηγεῖται ἡ γραπτὴ ὑποστήριξη ποὺ ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος προσέφερε στὸν Τσίπρα ἅμα τῇ ἐκλογῇ του στὶς ἀρχὲς τοῦ 2015, στὴν πρωθυπουργία  τῆς χώρας, ἀλλὰ καὶ ἡ παράλληλη ὑποστήριξη τῶν ΗΠΑ πού, μέσῳ τοῦ ἀεροπλανοφόρου τῆς νήσου Κρήτης ἔχει, ὡς φαίνεται, ἀποφασίσει νὰ ἀνανεώσῃ τὸ ῥωμαίϊκο. Ὁ Τσίπρας ῥουσσωϊκός; Τὸ μέλλον θὰ δείξῃ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                                19 Ἰουλίου 2017

314 - Ἐπείγει ἡ ἐπάνοδος τῆς μοναρχίας

Μόνιμη κατοικία τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου στὸν Ἅγιο Αἰμιλιανὸ Άργολίδος





314 - Ἐπείγει ἡ ἐπάνοδος τῆς μοναρχίας

Ὁ Κώστας Καραμανλῆς στὴν ἀρχὴ τῆς πρωθυπουργίας του ἐξήγγειλε τὴν ἐπανίδρυση τοῦ κράτους. Προτοῦ ὅμως γίνῃ προσπάθεια ἐπανιδρύσεως χρειάζεται πλήρης κατεδάφιση καὶ ἐφ'ὅσον δὲν τὴν κάνει ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ ἄς τὴν κάνῃ ὁ Φίλης, ὑπουργὸς Παιδείας τοῦ Σύριζα, καταργῶντας τὴν ἀνούσια διδασκαλία τῆς νεοημερολογίτικης φραγκοφορεμένης Ὀρθοδοξίας καὶ τὴν ἐπικίνδυνη γιὰ τὴν ἐπιβίωση τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας διδασκαλίας τῶν ἀρχαίων ἑλληνικῶν μὲ τὶς φραγκικὲς μεθόδους ὡς δῆθεν νεκρῆς γλώσσας.

Ὁ ἐχθρὸς τοῦ συμπαντικοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ εἶναι ὁ σημερινὸς ἑλληνικὸς  λαός. Ἀπὸ τὸ 1821, μὲ τὴν ἐπιμονὴ διακοσίων ἐτῶν φραγκικοῦ προγράμματος ἀφελληνισμοῦ τοῦ κράτους τῶν Ἀθηνῶν, ὁ ἑλληνικὸς  λαὸς  στὸ σύνολό του ἔχει καταντήσει ζόμπι. Ἀδυνατῶντας πλέον νὰ σκεφθῇ ἀπὸ μόνος του, ἡ σχολικὴ διδασκαλία στὰ χέρια παρηκμασμένων  φιλολόγων διδασκάλων , προϊὸν τῆς ἀπιθάνου μετριότητος πανεπιστημιακῶν καθηγητῶν τοῦ τύπου Κακριδῆ, Κριαρᾶ, Μπαμπινιώτη καὶ ἄλλων, ποὺ ἐπέτυχε ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Κοραῆ νὰ θανατώσῃ τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα, διδασκομένη ὡς δῆθεν ἀρχαία καὶ νεκρή, τὸν μετέτρεψε σὲ ἐκφραστὴ μίας μονοτονικῆς, κατεψυγμένης, ἀκίνητης σὲ τόνους, σάπιας καὶ ἄχρωμης λαλιᾶς.

Κακόμοιρε ἑλληνικὲ λαέ! Οἱ ἰθύνοντες καὶ σίγουρα ὄχι ἐσὺ, εὐθύνονται ὡς λαοπλάνοι, γιὰ τὰ παραμύθια ποὺ σοῦ σερβίρουν ἀπὸ τὸ 1821, ὅτι ὅλος ὁ πλανήτης ἔχει βαλθῇ νὰ σὲ ἐξοντώσῃ. Μὲ μία ἀπίθανη σὲ ἔκταση συνωμοσιολογία, σοῦ παρουσιάζουν σὲ ἕνα ἀπίστευτο ἀνακάτεμα, τὸν Σατανᾶ μὲ τοὺς Ἑβραίους, τοὺς μασόνους, τοὺς σιωνιστές καὶ τοὺς Τούρκους. Καὶ ὅμως, ἐσύ, τοὺς τελευταίους δύο αἰῶνες ὑποστηρίζεις ἡγέτες ποὺ ὅλοι ἀνεξαιρέτως εἶναι –καὶ σωστά- ἑβραιόφιλοι, μασόνοι, σιωνιστὲς καὶ φιλότουρκοι, ὅπως φέρ’εἰπεῖν οἱ  βασιλεῖς μας, ὁ Βενιζέλος, ὁ Μεταξᾶς, ὁ Παπαδόπουλος, ὁ Καραμανλῆς, ὁ Παπανδρέου, ὁ Μητσοτάκης. Αὐτοὶ εἶναι ποὺ ἔχουν δίκαιο καὶ ἐσὺ ὁ βλάξ. Σὰν νεογέννητη φαφοῦτα γριά, ἐπαναλαμβάνεις ἀδιάκοπα ὅτι ὅλοι σοῦ φταῖνε, μὲ ἀποτέλεσμα νὰ σὲ ἀποκαλοῦν λαὸ γραικύλικο.

Τώρα ἄκου καὶ μία σοφὴ κουβέντα: Γιὰ νὰ ἀπελευθερωθῇς ἀπὸ τοὺς λαοπλάνους, μόνη λύση εἶναι ἡ διοίκηση τοῦ ἑνός, ὅπως στὸ Βυζάντιο. Ἡ ἐλέῳ λαοῦ τοῦ Θεοῦ μονάρχου. Ἡ ἐπάνοδος τῆς οἰκογενείας τοῦ Κωνσταντίνου, ὑπόδειγμα ἑλληνικότητος ἀπὸ τὸ 1863. Ἐσὺ πόσα χρήματα ἐσπατάλησες γιὰ ἀγορὰ ἀκριβοῦ αὐτοκινήτου, γιὰ τυχερὰ παιχνίδια καὶ καζίνα εἰς βάρος τῆς ἀπαραιτήτου πολυτεκνίας, πρὸ τῆς κρίσεως τοῦ 2009, γιὰ τὴν ἐπιβίωση τοῦ Γένους;

Ὅμως, ὁ ἕλλην ἄναξ ποὺ δὲν ἀσχολεῖται μὲ τυχερὰ παιχνίδια καὶ εἶναι παράδειγμα καλοῦ οἰκογενειάρχου, πόσα παιδιὰ καὶ ἐγγόνια ἔχει; Ὡς πραγματικὸς Ἕλλην πόσους γάμους προώθησε στὴν οἰκογένειά του μὲ ξένους, ἐξαπλώνοντας ἔτσι τὴν ἐπιρροὴ τῆς χώρας μας σὲ ὅλην τὴν Εὐρώπη; Ἄς τοὺς μετρήσουμε γιὰ νὰ σκάσῃ ἀπὸ ζήλεια ὁ μικρόψυχος Βαγγέλης Τούρκογλου καὶ ὁ νῦν πρόεδρος τῆς Δημοκρατίας Προκόπης Παυλόπουλος:

Ὁ Κωνσταντῖνος καὶ ἡ Ἄννα-Μαρία ἀπέκτησαν λοιπὸν  πέντε παιδιά:

1 – Τὴν πριγκίπισσα Ἀλεξία (γεν. 10 Ιουλίου 1965 στὸ Μὸν Ρεπό, Κέρκυρα) ποὺ ὑπανδρεύθη στὶς 9 Ἰουλίου 1999 στὸ Λονδῖνο τὸν Κάρλος Μοράλες Κιντάνα καὶ ἀπέκτησαν τέσσερα παιδιά:

Ἀρριέτα Μοράλες (γεν. 24 Φεβρουαρίου 2002, Βαρκελώνη)Ἄννα

Μαρία Μοράλες (γεν. 15 Μαΐου 2003, Βαρκελώνη)

Κάρλος Μοράλες (γεν. 30 Ιουλίου 2005, Βαρκελώνη)

Ἀμελία Μοράλες (γεν. 26 Οκτωβρίου 2007, Ἱσπανία)

2 - Τὸν πρίγκιπα Παῦλο (γεν. 20 Μαΐου 1967, Ἀνάκτορα Τατοΐου, Ἀθήνα) ποὺ ἐνυμφεύθη στις 1 Ἰουλίου 1995 στὸ Λονδῖνο τὴν Μαρί Σαντάλ Μίλλερ καὶ ἀπέκτησαν πέντε παιδιά:

Τὴν πριγκίπισσα Μαρία Ὀλυμπία (γεν. 25 Ἰουλίου 1996, Νέα Ὑόρκη)

Τὸν πρίγκιπα Κωνσταντῖνο Ἀλέξιο (γεν. 29 Ὀκτωβρίου 1998, Νέα Ὑόρκη)

Τὸν πρίγκιπα Ἀχιλλέα Ἀνδρέα (γεν. 12 Αὐγούστου 2000, Νέα Ὑόρκη)

Τὸν πρίγκιπα Ὀδυσσέα Κίμωνα (γεν. 14 Σεπτεμβρίου 2004, Λονδῖνο)

Τὸν πρίγκιπα Ἀριστείδη Σταῦρο (γεν. 29 Ἰουνίου 2008, Λὸς Ἄντζελες)

3 –Τὸν πρίγκιπα  Νικόλαο  ( γεν. 1 Οκτωβρίου 1969, Ῥώμη)  μὲ Πτυχίο Bachelor's στὶς Διεθνεῖς Σχέσεις ἀπὸ τὸ Πανεπιστήμιο Brown των ΗΠΑ. Ὁ Νικόλαος ὑπηρέτησε στὸν Βρεταννικὸ Στρατό, στὸ τᾶγμα τῆς Βασιλικῆς Φρουρᾶς τῶν Σκώτων Δραγόνων. Ἠργάσθη στὶς ἑταιρείες Μέσων Μαζικῆς Ἐνημερώσεως Metromedia καὶ Fox News καὶ στὸν οἰκονομικὸ ὀργανισμό NatWest Markets Foreign Exchange Options τοῦ Λονδίνου. Ἀπὸ τὸ 1998 εἶναι ὑπεύθυνος τοῦ προσωπικού γραφείου του πατέρα του. Εἶναι μέλος τῆς ἐπιτροπῆς Round Square Conference of Schools, τῆς διοικητικῆς ἐπιτροπῆς τοῦ Ἑλληνικοῦ  Κολλεγίου τοῦ Λονδίνου καὶ τοῦ διοικητικοῦ συμβουλίου τοῦ Ἱδρύματος «Ἄννα-Μαρία». Στὶς 25 Αὐγούστου 2010, ἐνυμφεύθη τὴν Τατιάνα Μπλάτνικ.

 4 –Τὴν πριγκίπισσα Θεοδῶρα (γεν. 9 Ιουνίου 1983, Λονδῖνο), ποὺ τὸ 2004 ἐτελείωσε τὶς σπουδές της στὸ Πανεπιστήμιο Northeastern, στὴν Βοστόνη καὶ σήμερα σπουδάζει στὸ Πανεπιστήμιο Βrown, στὸ Ρόουντ Ἄϊλαντ, στὶς Η.Π.Α., θεατρικὲς σπουδές.

5 – Τὸν πρίγκιπα Φίλιππο (γεν. 26 Ἀπριλίου 1986, στὸ Λονδῖνο)  ποὺ ἀπὸ τὸ 2004  σπουδάζει στὸ Πανεπιστήμιο Georgetown  τῆς Οὐασιγκτῶνος, Διεθνεῖς Σχέσεις.                                                                                                

Γιὰ τὴν ἀναγέννηση τοῦ Γένους μας χρειαζόμεθα λοιπὸν μία τέτοια οἰκογένεια, παράδειγμα ἤθους καὶ παραδοσιακῶν ἑλληνικῶν ἀξιῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 4 Σεπτεμβρίου 2016