634 - Οἱ αὐτοκρατορίσκοι

 

634 - Οἱ αὐτοκρατορίσκοι

https://on.rt.com/arer

Ἀπὸ τὴν αὐτοκρατορικὴ Ῥώμη στὴν αὐτοκρατορικὴ Οὐασινγκτῶνα, τὰ τελευταῖα τριάντα χρόνια οἱ ἱστορικοὶ γράφουν γιὰ τὴν παρακμὴ τῆς ἀμερικανικῆς αὐτοκρατορίας ποὺ θὰ παρασύρῃ ὅλην τὴν Δύσι στὰ ματωμένα ὕδατα τοῦ Αἰγαίου στὴν τελικὴ πυρηνικὴ ἀναμέτρησι μεταξὺ ΗΠΑ καὶ Κίνας.

Ὁ Ἀρμαγεδδὼν θρονιάζει πλέον στὶς πρῶτες θέσεις. Τὸν εἶχα προβλέψει μετὰ φορτικότητος ἀπὸ τὸ 1999 καὶ τὸν βομβαρδισμὸ τοῦ ΝΑΤΟ τῆς Γιουγκοσλαυΐας, γιὰ τὰ χρόνια μεταξὺ 2025-2030 καὶ σήμερα εἶναι πλέον πασιφανὲς ὅτι δύναται νὰ καταφθάσῃ καὶ ἐνωρίτερα.

Ὁ καπιταλισμὸς καὶ ἡ φιλελεύθερη ἰδεολογία του δὲν ἀνανεώνονται μὲ τὶς μπουρδολογικὲς ἔννοιες τῶν πολιτολόγων τους, σὲ «νεὸ» καὶ «μετά» καὶ «δὲν ξέρω τὶ ἄλλο» φιλελευθερισμό. Παραμένει ἰδεολογικὰ ὥς ἔχει ἀπὸ τὸν τὴν ἐποχὴ τοῦ Ἄνταμ Σμίθ καὶ ὁ καπιταλισμὸς φέρνει ὑποχρεωτικὰ τὸν πόλεμο  ὅπως τὸ μαῦρο σύννεφο τὴν βροχὴ μετὰ ἀπὸ τὶς περιοδικὲς οἰκονομικὲς κρίσεις. Μόνον τότε, κάθε φορά, ὁ παγκόσμιος πόλεμος δύναται νὰ τὸν σώσῃ ἤ νὰ τὸν καταποντίσῃ, παίζοντάς τον κορῶνα  γράμματα.

Ἀλλὰ ἀπὸ κάτω ἀπὸ τὰ ἐπιφανειακὰ θαλάσσια ῥεύματα τῆς ἐπεισοδιακῆς ἱστορίας τοῦ Fernand Braudel κυλοῦν τὰ ἐνδιάμεσα ρεύματα τῆς ἱστορίας τῶν γενεῶν καὶ τέλος τὰ βαθιὰ ῥεύματα ἱστορίας χιλιετιῶν.

Σήμερα βλέπουμε νὰ κυλᾷ τὸ βαθὺ ῥεῦμα ποὺ στὸν Δ΄ αἰῶνα μ.Χ. ἐφερε τὴν πτῶσι τῆς προχριστιανικῆς Ῥώμης τῶν αὐτοκρατορίσκων καὶ τὴν ἔλευσι τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου μὲ τὴν μετατροπή της σὲ χριστιανικὴ Νέα Ῥώμη στὸ Βυζάντιο.

Οἱ τελευταῖοι αὐτοκρατορίσκοι τῆς καπιταλιστικῆς Οὐασιγκτῶνος ὑπῆρξαν τὸ ζεῦγος Κλίντον, ὁ Ὀμπάμα καὶ ὁ μελοθάνατος Τζὸ Μπάϊντεν. Ὁ ἀδίστακτος ἐγκληματίας ποὺ κατεπόντισε τὴν εἰδωλολατρικὴ Ῥώμη καὶ ἐπέβαλε μὲ τὴν βία τὴν Νέα Ῥώμη τοῦ Βυζαντίου, ὁ Μέγας Κωνσταντῖνος, σήμερα ὀνομάζεται Τράμβιος ποὺ μέσα στὸ ἐπικείμενο λουτρὸ αἵματος  τοῦ Αἰγαίου στὸν πυρηνικὸ πόλεμο κατὰ τῆς Κίνας, πέραν τῆς ἐπιβιώσεως τοῦ καπιταλισμοῦ, φέρνει ἕναν ἀνανεωμένο ἰουδαϊσμό μὲ κέντρο τὸ Ἰσραὴλ, καὶ ἀναγέννησι τῆς Θεσσαλονίκης ὡς Ἱερουσαλὴμ τῶν Βαλκανίων ( ἐξ οὖ καὶ ἡ ἐπίσκεψις τοῦ Πομπέο στὸ ἑβραϊκὸ μουσεῖο ἀντὶ στὸ σπίτι τοῦ Ἀτατούρκ) καὶ πρωτεύουσα τῆς ἡνωμένης Μακεδονίας τοῦ Βαρδάρη, δεσπόζουσα σὲ ὅλα τὰ Βαλκάνια, τοῖχος κατὰ τῆς καθόδου τῶν βαρβάρων Μοσκόβων. Ἡ Κρήτη τῆς Σούδας, ὡς εἴσοδος τοῦ συμπλέγματος Αἰγαίου-Στενῶν-Εὐξείνου Πόντου καθίσταται πλέον σιδηρόφρακτη ἀμερικανικὴ τραμβικὴ πύλη.

Κατόπιν αὐτοῦ κρίνεται ἡ τύχη τῆς Τουρκίας, μὲ ἤ χωρὶς τὸν Ἔρντογάν, ὡς γαλάζιας πατρίδος ἐπανενώσεως τῶν δύο ἀκτῶν τοῦ Αἰγαίου, μὲ συνομοσπονδιακὴ Κύπρο δύο κρατῶν ὡς ἰῶτα ὑπογεγραμμένο μίας ἀμερικανικῆς τραμβικῆς Ἑλληνοτουρκίας.

Μετὰ τὸ πέρας τοῦ Ἀρμαγεδδῶνος τῆς δεκαετίας τοῦ 2020, ἡ ἀνανεωμένη ἑβραϊκὴ ἀβρααμικὴ θρησκεία τῆς Ἑλληνοτουρκιᾶς θὰ εἶναι κάποια σύνθεσις μὲ κέντρο τὸν Χριστό.

Δημήτρης Κιτσίκης                         30 Σεπτεμβρίου 2020

 

488 - Γεννιέσαι Ἕλλην, δὲν γίνεσαι-Γιατὶ ἔχει δίκαιο ἡ Χρυσῆ Αὐγή

Ὁ Ἑλληνωθωμανὸς διάδοχος τοῦ Ὀθωμανικοῦ θρόνου τῆς Κωνσταντινουπόλεως, Ὀσμάν (φωτογραφία παρμένη στὸ Λονδῖνο στὶς 8 Μαρτίου 2019)

488 - Γεννιέσαι Ἕλλην, δὲν γίνεσαι-Γιατὶ ἔχει δίκαιο ἡ Χρυσῆ Αὐγή

Ὅταν παραμορφώνῃς τὴν ἀντικειμενικὴ ἀλήθεια κάποια στιγμὴ θὰ χάσῃς καὶ θὰ σοῦ ἐπιστρέψῃ ὡς μπούμερανγκ στὸ πρόσωπο. Ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία ἦταν βασιμένη στὴν συμβίωσι μέσα στὸ ἴδιο κράτος διαφόρων κοινοτήτων, ἐξασκῶντας ἡ κάθε μία τὴν ἰδική της θρησκεία καὶ γλῶσσα. Ἡ ἀπόσχισις τῶν ἐθνοτήτων ἀπὸ τὸν κοινὸ κορμὸ τῆς Αὐτοκρατορίας, καὶ ἡ ἵδρυσις ἐθνοκρατῶν ἐγέννησε τὸ φαινόμενο τῶν ἐθνικῶν καὶ θρησεκυτικῶν μειονοτήτων ποὺ ἐχρησιμοποιήθησαν ἀπὸ τὶς Μεγάλες Δυνάμεις γιὰ νὰ ἐλέγξουν τὰ νεοσύστατα ἐθνοκράτη.

Ἔτσι ἡ Ἑλλὰς τοῦ 21 ποὺ εἶχε πλέον ἐντὸς τῶν τειχῶν τοῦ ἐθνικοῦ κράτους, Ἀρβανῖτες, Βλάχους, Σλαυομακεδόνες, Ἑβραίους, μουσουλμάνους, ῥωμαιοκαθολικούς, κλπ. ἔπρεπε ὑποχρεωτικά, μὲ τὴν λογικὴ τοῦ ἐθνοκράτους, ἤ νὰ τοὺς ἀνακηρύξῃ μειονότητες ἤ νὰ τοὺς ἐντάξει στὴν γαλλικὴ θεωρία τοῦ εἶσαι κατὰ συνείδησιν Ἕλλην ἤ τέλος νὰ τοὺς ἐκδιώξῃ ἐκτὸς συνόρων.

Ἀλλὰ τὸ ἔθνος εἶναι μία ἀντικειμενικὴ πραγματικότης, ὑπάρχει δηλαδὴ ἀσχέτως ἄν ἐμεῖς ἔχουμε συνείδησι αὐτῆς τῆς πραγματικότητος ἤ ὄχι. Τὰ ἔθνη δὲν ἐφευρέθησαν ἀπὸ τοὺς ἐθνικιστές, ὅπως καὶ οἱ κοινωνικὲς τάξεις δὲν ἐφευρέθησαν ἀπὸ τὸν Μάρξ. Ὡστόσο, τὸ γεγονὸς αὐτὸ περιεπλέχθη λόγῳ τῆς πολιτικῆς ἀντιδικίας μεταξὺ Γάλλων καί Γερμανῶν. Οἱ Γάλλοι ὑπεστήριζαν  ὅτι τὸ ἔθνος ἦταν θέμα συνειδήσεως, μὲ ἄλλα λόγια μία ὑποκειμενικὴ πραγματικότης: Ἔτσι, δὲν εἶχε σημασία ἄν οἱ Ἀλσατοί, ἀντί  νὰ ὁμιλοῦν γαλλικά, ὡμίλουν μία γερμανικὴ διάλεκτο. Ἐκεῖνο ποὺ μετροῦσε  περισσότερο ἦταν, τὸ τί ἤθελαν οἱ ἴδιοι οἱ Ἀλσατοὶ νὰ εἶναι. Ἄν ἤθελαν νὰ εἶναι Γάλλοι, τότε ἀνῆκαν στὸ γαλλικὸ ἔθνος. Ἡ ἀντίληψις  αὐτὴ ἀνάγεται στὴν ἐποχὴ τῆς "Ἑορτῆς τῆς Ὁμοσπονδίας" στὸ Παρίσι, στὶς  14 Ἰουλίου 179Ο, ὅταν οἱ ὁμοσπονδίες, δηλαδή οἱ ἀντιπροσωπεῖες ὅλων τῶν περιοχῶν, ἀπεφάσισαν ὅτι ἤθελαν νὰ ἀνήκουν στὸ γαλλικὸ ἔθνος.

   

Αὐτὴ ἡ φαινομενικὰ ἄκρως δημοκρατική, γαλλικὴ ἀντίληψις περὶ ἔθνους  περιεῖχε οὐσιαστικὰ ἕναν κίνδυνο γιὰ τὴν ἐλευθερία τῶν λαῶν. Ἀπό  αὐτὴν προέκυψε ἡ καταπίεσις τῶν μειονοτήτων σὲ ὁλόκληρο τὸν κόσμο. Πράγματι,  τὰ ἄλλα ἐθνοκράτη τὰ ὁποῖα ἐπιχειροῦσαν νὰ συσταθοῦν, δὲν παρέλειπαν  νὰ ἐπισημαίνουν ὅτι χάριν σὲ ἐκείνην τὴν διατύπωση οἱ λαοὶ τοῦ προεπαναστατικοῦ Παλαιοῦ Καθεστῶτος, εἶχαν συγχωνευθῆ σὲ μία Γαλλία ἑνιαία καὶ ἀδιαίρετη,  ἀπορρέουσα ἀπὸ ἕνα συγκεντρωτικὸ σύστημα ἐξουσίας, θεμελιωμένο ἐπάνω στὴν "λαϊκή" θέληση. Τὸ 1793, μία βελγικὴ συνέλευσις διεκδικοῦσε τὴν προσάρτησι  τοῦ Βελγίου στὴν Γαλλία καὶ μία "Ῥηνανικὴ Συνέλευσις" ἐψήφιζε ὑπὲρ τῆς  προσαρτήσεως τῆς Ῥηνανίας στὴν Γαλλία. Προπαγάνδα καὶ νόθες ἐκλογὲς δύνανται κάλλιστα νὰ παρουσιάσουν π.χ. Βιετναμέζους ὡς ἔχοντες γαλλικὴ συνείδησιν  καὶ συνεπῶς ἐνσωματωμένων στὴν Γαλλία.

Ἑπομένως, ἕνας ἐπιστήμων εἶναι ὑποχρεωμένος  νὰ  προσεγγίσῃ   τὴν γερμανικὴ ἀντίληψη περὶ ἔθνους (δηλαδή ἐκείνην τῆς ἀντικειμενικῆς  πραγματικότητος), ἔτσι ὥστε νὰ εὑρεθῇ σὲ στέρεο ἔδαφος, καὶ νὰ μὴν  κινδυνεύσῃ νὰ παρασυρθῇ καὶ νὰ ἰδῇ τὸ ἔθνος ὡς ἕναν ἁπλὸ μῦθο, ὡς κάτι ποὺ ὑπάρχει δηλαδὴ μόνον στὴν φαντασία τῶν ἀνθρώπων.

Τὸ συμπέρασμα τῶν παραπάνω μᾶς ὁδηγῇ εἴτε στὴ ἐκδίωξι τῶν μειονοτήτων ἀπὸ τὸ σῶμα τοῦ ἐθνοκράτους ἤ στὴν βιαία ἀφομίωσί τους ποὺ ὅμως, σὰν τὸ σύννεφο φέρνει τὴν καταιγίδα, θὰ ἐπιτρέψῃ στὶς Μεγάλες Δυνάμεις νὰ ἐξασκήσουν τὸ παιχνίδι τους διαμελισμοῦ τοῦ ἐν λόγῳ ἐθνοκράτους πρὸς ὄφελος τῶν συμφερόντων τους. Αὐτὸ εἶναι τὸ νόημα τοῦ προσφάτου ἄρθρου τοῦ BBC περὶ ὑπάρξεως σλαυομακεδονικῆς μειονότητος ἐντὸς τοῦ χώρου τῆς ἑλληνικῆς Μακεδονίας καὶ ποὺ σαφῶς ἀποσκοπεῖ στὴν ἀπόσχισι τῆς Ἑλληνικῆς Μακεδονίας ὡς Νότιο Μακεδονία καὶ ἕνωσί της μὲ τὴν Βόρειο Μακεδονία σὲ ἑνιαῖο κράτος μὲ πρωτεύουσα τὴν Θεσσαλονίκη  ὑπὸ τὴν «προστασία» τῶν Μεγάλων Δυνάμεων. Βλέπε:

https://www.defence-point.gr/news/diorthose-ti-quot-makedoniki-quot-athliotita-to-vretaniko-bbc

 «Ἡ Γερμανία ὑπεράνω ὅλων στὸν κόσμο». Ὁ ἐθνικὸς ὕμνος τῶν Γερμανῶν ἐμελοποιήθη (1797), ἐγράφη (1841) καὶ καθιερώθη (1922) πολὺ πρὶν ὁ Χίτλερ ἀναλάβῃ τὴν ἐξουσία. Τὸ ἐθνικιστικό σύνθημα τοῦ ὕμνου ἀποδεικνύει ὅτι ὅταν ἑκατοντάδες ἔθνη θεωροῦν τὸν ἑαυτό τους ἐπιλεγμένο ἀπὸ τὸν Θεὸ γιὰ νὰ σώσουν τὴν ὑφήλιο, ὁ ἑλληνικὸς ἐθνικισμὸς παύει νὰ ἔχῃ νόημα διότι συρρικνώνει τὸν ἑλληνισμὸ στὴν χορεία τῶν ὑπολοίπων ἐθνικισμῶν ποὺ δὲν δύνανται νὰ βασισθοῦν στὴν παγκόσμια ἀναγνώρισι τῆς ἀνωτερότητός των σὲ σχέση μὲ τὸν συμπαντικὸ ἑλληνισμό.

(Τὸ παραπάνω κείμενο βασίζεται σὲ μελέτη μου στὰ γαλλικὰ ποὺ ἐδημοσιεύθη τὸ 1971, ὑπὸ τὸν τίτλο Dimitri Kitsikis, Le nationalisme, Études internationales, II/3, 1971. Ἔκτοτε καθιερώθη ὡς κλασσικὸ σύγγραμμα στὴν διεθνῆ βιβλιογραφία καὶ ἐνέσπειρε ἐπὶ δεκάδες χρόνια τὸ γαλλικὸ ἔθνος τοῦ Κεμπέκ, γιὰ τὸ ὁποῖο καὶ ἐγράφη. Σὲ ἑλληνικὴ μετάφρασι ἐδημοσιεύθη σὲ δύο μέρη στὸ τριμηνιαῖο περιοδικὸ «Ἐνδιάμεση Περιοχή» (τεύχη 76 καὶ 77 τοῦ 2015) καὶ ἀναδημοσιεύθηκε στὸ περιοδικό «Τὸ Ἔνζυμο»,ἀρ.8, 2017)

Δημήτρης Κιτσίκης                                             2 Μαρτίου 2019

474 - Ὁ γηρασμὸς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τὸν φέρνει σὲ ἀδιέξοδο καὶ τὸν μετατρέπει σὲ τουριστικὴ Μπανανία

Ἡ ἀπελευθέρωσις τῶν Ἀθηνῶν. Ἔργο τοῦ Τάσσου

474 - Ὁ γηρασμὸς τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ τὸν φέρνει σὲ ἀδιέξοδο καὶ τὸν μετατρέπει σὲ τουριστικὴ Μπανανία

Ἡ ἀποτυχία τοῦ σημερινοῦ συλλαλητηρίου κατὰ τῶν Πρεσπῶν στὸ Σύνταγμα ἀποδεικνύει ὅτι ὑπάρχει ἔλλειψις ὄχι μόνον νειάτων στὴν σημερινὴ ἑλληνικὴ κοινωνία  ἀλλὰ καὶ ἔλλειψις πνευματικῆς δημιουργικότητος.

Μελετῶντας τὶς τρεῖς παγκόσμιες ἐπαναστάσεις τῶν νέων καιρῶν διαπιστώνουμε τὰ ἀκόλουθα:

1 - Ἡ Γαλλικὴ Ἐπανάστασις τοῦ 1789-1799 καὶ μέχρι τὸ 1815 ἐβασίσθη στὸν πλέον πολυπληθῆ πληθυσμὸ νέων τῆς Δυτικῆς Εὐρώπης τοῦ τέλους τοῦ ΙΗ΄αίῶνος καὶ στὴν θεωρητικὴ διαπαιδαγώγησι τοῦ μεγαλυτέρου φιλοσόφου τῆς ἐποχῆς τοῦ Ζάν-Ζὰκ  Ῥουσσώ.

2 -Ἡ Ῥωσσικὴ Ἐπανάστασις τοῦ 1917-1953 ἐβασίσθη στὴν ἐφαρμογὴ τοῦ ἐπιστημονικοῦ (καὶ ὄχι οὐτοπικοῦ) μαρξισμοῦ-λενινισμοῦ καὶ στοὺς μεγαλοφυεῖς ἐπαναστάτες Λένιν καὶ Στάλιν.

3 -Ἡ μαοϊκὴ ἐπανάστασις τοῦ 1931-1976 ἐβασίσθη στὸν πολυπληθέστερο λαὸ νέων τῆς γῆς ὑπὸ τὴν καθοδήγησι τοῦ μεγαλοφυοῦς μαρξιστοῦ-λενινιστοῦ καὶ συνάμα πολεμιστοῦ τῆς δράσεως Μάο Τσετούνγκ.

Γιὰ τὴν ἐπιτυχία τῶν τριῶν αὐτῶν ἐπαναστάσεων συνέβαλε:  α) ἡ μεγάλη ἔκτασις τῶν τριῶν κρατῶν β) τὸ μεγάλο ποσοστὸ νεολαίας γ) ἡ ἀπαραίτητη βοήθεια ξένων μεγάλων δυνάμεων.

Ὁ Ῥοβεσπιέρρος καὶ ὁ μαθητής του Βοναπάρτης ἐπωφελήθησαν ἀπὸ τὴν στήριξι τῶν πεφωτισμένων δυνάμεων τῆς Εὐρώπης καὶ εἰδικὰ τῆς ἀπολύτου τσαρικῆς μοναρχίας τῆς Ῥωσσίας τῆς Μεγάλης Αἰκατερίνης καὶ τοῦ ἐγγονοῦ της τσάρου Ἀλεξάνδρου Α΄.

Ὁ Λένιν ἐπέστρεψε ἀπὸ τὴν Ἑλβετία στὴν Ῥωσσία μὲ τὴν βοήθεια τοῦ γερμανικοῦ ἐπιτελείου στρατοῦ ποὺ ἐμάχετο κατὰ τοῦ ῥωσσικοῦ κρατικοῦ στρατοῦ.

Ὁ Μάο ἐστηρίχθη ὄχι μόνον ἀπὸ τὴν Μπολσεβικικὴ Ῥωσσία τοῦ Στάλιν ἀλλὰ καὶ ὡς ἕνα σημεῖο ἀπὸ τὶς ΗΠΑ ποὺ ἐγκατέλειψε τὸ διεφθαρμένο πιόνι του, τὸν Τσανγκ  Καϊσεκ.

Ὅσο γιὰ τὴν μικρὴ Ἑλλάδα  ποὺ μέχρι τὸν δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο εἶχε σημαντικὸ νέο πληθυσμὸ καὶ ἕνα ἐπαναστατικὸ μαρξιστικό-λενινιστικὸ κομμουνιστικὸ κόμμα προσηλωμένο στὴν μεγάλη Σοβιετικὴ Δύναμι, στὴν περίοδο  1946-1949 ἔχασε τὸν ἐμφύλιο πόλεμο ἐπειδὴ τὸ 1948 ἔσπασε τὸ ἑνιαῖο σοβιετικὸ μέτωπο  μὲ τὸν διχασμὸ Τίτο-Στάλιν, διαφορετικὰ ἡ κομμουνιστικὴ ἐπανάστασις στὴν Ἑλλάδα θὰ εἶχε θριαμβεύσει.

Σήμερα, ἡ προσπάθεια τοῦ κομμουνιστογενοῦς Τσίπρα βασίζεται ἀναφανδὸν στὴν στήριξι μεγάλης δυνάμεως, αὐτὴν τῶν ΗΠΑ τοῦ Τραμβίου. Ἐὰν συνεχίσῃ νὰ ἀπολαμβάνῃ ἔξωθεν στήριξι στὸ δηλωθὲν ἀπὸ αὐτὸν ἐπαναστατικὸ ἔργο εἰς βάρος τοῦ διεφθαρμένου συντηρητικοῦ «δημοκρατικοῦ τόξου» τῆς ΝΔ ποὺ θυμίζει τὴν κινεζικὴ ἐθνικιστικὴ ἀποσύνθεσι τοῦ Τσὰνγκ Κάϊσεκ στὴν Κίνα, ἴσως δυνηθῇ νὰ ἐπιτύχῃ ἐφ’ὅσον ὅμως  στηρίξῃ τὴν προσπάθειά του  ὁ στρατός,  ἴσως μέσῳ τοῦ Καμμένου.

Ἀλλὰ γι’αὐτὸ πρέπει νὰ ἐνταφιάσῃ τὸν ἁμαρτωλὸ κοινοβουλευτισμὸ τῆς ἀστικῆς δικτατορίας καὶ μέσῳ τοῦ συστήματος τῶν δημοψηφισμάτων νὰ ἐπιβάλῃ λαοκρατία.

Παραμένει βεβαίως ὁ τρομακτικὸς γηρασμὸς τοῦ ἑλληνικοῦ πληθυσμοῦ καὶ ἡ ἀπώλεια τῆς Αὐτοκρατορίας μὲ τὴν ἀπόσχισι τοῦ 1821. Ἕνα τέτοιο πρόβλημα δύναται νὰ λυθῇ μὲ τὴν ἐπαναφορὰ τῆς Αὐτοκρατορίας μέσῳ τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας

Δημήτρης Κιτσίκης                                                20 Ἰανουαρίου 2019

Βιβλίο περὶ ἑλληνοτουρκισμοῦ τοῦ Χρήστου Κυπραίου

403 - Τὸ Μακεδονικὸ ζήτημα ἀπὸ τὸ 1893

Ἡ Ῥούμελη τὸ 1801

Τὸ Μακεδονικὸ ζήτημα ἀπὸ τὸ 1893

Ἡ Μακεδονία στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία ὠνομάζετο Ῥούμελη, δηλαδὴ ἡ χώρα τῶν Ῥωμηῶν, ἡ χώρα τῶν Ὀρθοδόξων χριστιανῶν. Ἦταν ἡ τέλεια εἰκόνα τῆς αὐτοκρατορικῆς δομῆς βασισμένης ὄχι στὴν τότε ἀνύπαρκτη δομὴ ἐθνοτήτων ἀλλὰ στὴν θρησκευτική. 

Ὅλη ἡ Μακεδονία ἀνῆκε στὸ ὀρθόδοξο χριστιανικὸ μιλλέτι διοικούμενο ἀπὸ τὸ Φανάρι. Ἡ ἐπέμβαση τῆς Δύσεως ποὺ ἐδημιούργησε τὸ ἀποκαλούμενο "Ἀνατολικὸ Ζήτημα" μὲ στόχο τὴν διάλυσι τῆς Αὐτοκρατορίας πρὸς ὄφελος τοῦ δυτικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ ἐχρησιμοποίησε τὸν ἀποσυνθετικὸ ἰὸ τοῦ ἐθνικισμοῦ διαχωρίζοντας γλῶσσες καὶ διαμελίζοντας τὴν Ἐκκλησία τοῦ Φαναρίου σὲ ἐθνικὰ πατριαρχεῖα καὶ ἀρχιεπισκοπές. 

Ἔτσι ἡ Μακεδονία ἀπεκόπη ἀπὸ τὴν Αὐτοκρατορία καὶ ἀπὸ τὸ 1893 διηρέθη σὲ τρία τμήματα ποὺ μετὰ τοὺς βαλκανικοὺς πολέμους ἀπερροφήθησαν ἀπὸ τὰ τρία ἐθνικὰ κράτη τῆς Ἑλλάδος, τῆς Σερβίας καὶ τῆς Βουλγαρίας ὑπὸ τὰ περιπαικτικὰ ὄμματα τῶν δυτικῶν δυνάμεων ποὺ τὰ ἀπεκάλεσαν μακεδονικὴ σαλάτα (γαλλιστί salade de macédoine) πρὸς ἰκανοποίησιν τῶν γευστικῶν τους προτιμήσεων.

Σήμερα εἶναι ἀδὐνατον νὰ ἐπανακτισθῇ τὸ κατεστραμμένο οἰκοδόμημα, οὔτε κἄν μὲ τὴν ἀνασύνταξη τῆς Ὀθωμανικὴς Αὐτοκρατορίας ὑπὸ μορφὴν ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας. Οἱ πρωθυπουργοὶ τῆς Ἑλλάδος καὶ τῶν Σκοπίων εἶναι ἀδύνατον νὰ τετραγωνίσουν τὸν κύκλο.Θὰ ἀποτύχουν.

Μόνη  λύσις θὰ ἦτο κάποια στιγμὴ νὰ ἐκλεγῇ οἰκουμενικὸς πατριάρχης Ῥῶσος παλαιοημερολογίτης, ὑποστηριζόμενος ἀπὸ τὸν πρόεδρο Βλαδίμηρο Πούτιν μὲ στόχο νὰ ἐπανενώσῃ τὰ τρία τμήματα τῆς ἑλληνικῆς, σερβικῆς καὶ βουλγαρικῆς Μακεδονίας, ἀπαγκιστρώνοντάς τα ἀπὸ τὰ διάφορα τοπικὰ πατριαρχία καὶ ἀρχιεπισκοπές, ὑπὸ τὸν  ὅρο νὰ μὴν ὑποπέσῃ στὸν  πανσλαβισμό, ἀλλὰ νὰ προβάλη ὑπεράνω τοῦ ἐθνικισμοῦ τὰ πρωτεῖα τῆς Ὀρθοδοξίας ὑπὸ τὴν σκέπη μίας ὀρθοδόξου Ἁγιὰ Σοφιᾶς καὶ τοῦ Ἁγίου Ὄρους.

Παρακάτω ἄρθρο ἐπὶ τοῦ θέματος τῆς ἀγγλικῆς Βικιπαιδείας:

https://en.wikipedia.org/…/Internal_Macedonian_Revolutionar…

Δημήτρης Κιτσίκης                                           2 Ἰανουαρίου 2018