601- Περιμένοντας τὸν Ἕλληνα ἐκδικητή

601- Περιμένοντας τὸν Ἕλληνα ἐκδικητή

Στὴν Ἐκκλησία ἐπιβάλλουν μᾶσκες καὶ ἀτομικὸ κουταλάκι γιὰ κοινωνία. Στὴν Μύκονο ἐπιτρέπουν ὁμαδικὴ συνουσία καὶ ναρκωτικὰ σὲ ἰδιωτικὲς βίλλες μὲ εἰσιτήριο μέχρι 1500€ τὸ ἄτομο.

Αὐτὴν εἶναι ἡ σημερινὴ Ἑλλάδα. Ὅλα γιὰ τὸν τουρισμό. Καὶ ἦλθε ὁ τιμωρὸς κορωνοϊός. Σόδομα καὶ Γόμορρα, μὲ τὴν Ἐκκλησία νὰ σιωπᾷ.

Ἡ θρησκεία τῶν Ἰουδαίων πρὸ δύο χιλιάδων ἐτῶν ἀντεκατέστησε τὸν παρακμάζοντα χῶρο τῆς ἑλληνικῆς θρησκείας βουτηγμένο στὰ ὄργια καὶ ὁ ἑλληνισμὸς ἀνεγεννήθη μὲ τὸν χριστιανισμό.

Ἕνας μουσουλμᾶνος ἀγιατολλὰχ πρὸ τῶν πυλῶν δύναται νὰ ἀναγεννήσῃ τὸν ἑλληνισμό. Ἤδη, στὴν Πόλι τῶν Πόλεων ὁ Ἔρντογαν ἐπιβάλλει ἐν μέσῳ τῆς Ἁγιᾶ Σοφιᾶς τὸ κάλεσμα τοῦ Χριστοῦ, ἔστω καὶ ὡς προφήτου, καὶ ὁ Ῥουσσῶ ἐπανέρχεται προβάλλοντας τὴν παιδικὴ θρησκεία τῆς καρδιᾶς εἰς ἀντίθεσιν μὲ τὶς σαδιστικὲς συνουσίες τοῦ ἐγκλείστου τῆς Βαστίλλης, μαρκησίου ντὲ Σάντ, τοῦ γαλλικοῦ ΙΗ΄αἰῶνος.

Ἐγερθεῖτε Ἕλληνες κατὰ τῆς Μυκονοποιήσεως τῆς χώρας σας. Ἀμεση ποινὴ θανάτου γιὰ τοὺς ὀργιάζοντες.

Δημήτρης Κιτσίκης

383 – Ἡ ὑποχρεωτικὴ ἐπιστροφὴ τοῦ χριστιανισμοῦ στὴν Δύση: Ἀπὸ τὸν προτεσταντισμὸ στὸν ἰσλαμισμό

383 – Ἡ ὑποχρεωτικὴ ἐπιστροφὴ τοῦ χριστιανισμοῦ στὴν Δύση:

Ἀπὸ τὸν προτεσταντισμὸ στὸν ἰσλαμισμό

Τὸ 2017 ἑορτάζουμε τὰ 600 χρόνια τοῦ προτεσταντισμοῦ, δηλαδὴ τὴν ἔκρηξη στὴν Εὐρώπη, μετὰ ἀπὸ χρόνια ἐντόνου διαφθορᾶς τοῦ δυτικοῦ χριστιανισμοῦ τοῦ ὑγιοῦς τμήματος τοῦ χριστιανικοῦ λαοῦ κατόπιν πολλῶν προσπαθειῶν νὰ μεταρρυθμισθῇ ἡ λατινικὴ ἐκκλησία ἐκ τῶν ἔσω.

Ἡ χριστιανικὴ Ἔκκλησία ἔχει δύο ἔννοιες. Εἶναι ἀπὸ τὴν μία τὸ σύνολο τῶν πιστῶν, ἡ οὐράνια ἐκκλησία τῆςς Πεντηκοστῆς τῶν Ἀποστόλων, καὶ ἀπὸ τὴν ἄλλη μία ὀργάνωση τοῦ ἐκκλησιάσματος, εἴδους ὑπουργείου ποὺ διαχειρίζεται κτίρια, ἐκκλησίες, πληρώνει ὑπαλλήλους τοὺς ἱερεῖς καὶ προσφέρει ὑπηρεσίες ὅπως βαπτίσια, γάμους καὶ κηδεῖες. Ὡς τέτοια, φυσικὰ ἀπαραίτητη γιὰ τὴν ζωἠ τῆς χριστιανικῆς κοινότητος, δὲν διαφέρει ἀπὸ τὴν ὀργάνωση τῆς ἑλληνικῆς θρησκείας τῆς Ἀρχαιότητος. Εἶναι δηλαδὴ ἐξ ἀρχῆς διεφθαρμένη, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου ὅπως οἱοδήποτε ὑπουργεῖο οἱασδήποτε κυβερνήσεως οἱουδήπτε κράτους. Ἐξαίρεση καμμία δὲν ὑπάρχει καὶ μόνον ὁ μοναχισμὸς σώζει τὰ ἔπιπλα.

Ὅπως ὅμως κυβέρνηση καὶ ὑπουργεῖα χρειάζονται γιὰ τὴν ὀργάνωση μίας κοινωνίας, ἡ Ἐκκλησία ὡς διαχειριστικὸς ὀργανισμὸς εἶναι ἀπαραίτητος καὶ δὲν γίνεται νὰ καταργηθῇ. Ὅταν ἡ διαφθορὰ φθάσῃ στὰ ἄκρα ὅπως τὸ 1517, τότε ἐμφανίζεται ἀπαραιτήτως ἕνας Λούθηρος καὶ τὴν κατακεραυνώνει. Τὸ ἐπακόλουθο εἶναι καὶ αὐτὸ ἀναμενόμενο: ὁ ἀντιρεφορμισμός.

Πράγματι, τὸ 1542 καὶ μέχρι τὸ 1563, ὠργανώθη στὴν ἰταλικὴ πόλη τοῦ Τρέντο τῆς Βορείου Ἰταλίας μία σύνοδος ποὺ ἐκκαθάρισε τὴν λατινικὴ Ἐκκλησία ἀπὸ τὴν φοβερὴ δυσοσμία τῆς διαφθρορᾶς καὶ ἀναγέννησε τὸν χριστιανισμό, μέχρι ποὺ τὸ 1962-1965, σὲ μία νέα παπικὴ σύνοδο, τὴν Β΄ Βατικάνειο Σύνοδο τῶν παπῶν Ἰωἀννου ΚΓ΄ καὶ Παύλου ΣΤ΄, ἐβούλιαξε καὶ πάλι στὴν ἀπόλυτη διαφθορὰ μὲ ἀποτέλεσμα νὰ ἀδειάσουν ὅλες οἱ ἐκκλησίες στὴν Δύση.

Ὑπῆρξα, ὡς Γάλλος, μάρτυς αὐτῆς τῆς φοβερῆς πτώσεως καὶ ὅταν ἀνεχώρησα ἀπὸ τὴν Γαλλία στὸν Καναδᾶ τὸ 1970, ἤδη οἱ ἐκκλησίες στὴν Γαλλία εἶχαν ἀδειάσει καὶ στὸν Καναδᾶ ἐπίσης, μὲ θεατρικὲς ἐκδηλώσεις ἄκρως ὑβριστικὲς γιὰ τὴν Παναγία. Σήμερα στὴν Γαλλία καὶ τὸν Καναδᾶ οὐδεὶς στὴν οὐσία δηλώνει χριστιανὸς καὶ οἱ χριστιανικὲς ἑορτὲς ἀντεκατεστάθησαν ὁλοκληρωτικὰ ἀπὸ παγανιστικὲς ἐκδηλώσεις, ἰδίως τῆς νύκτας τῆς Χαλοουὶν τῆς 31ης Ὀκτωβρίου καὶ τῆς ἑορτῆς τῆς παγανιστικῆς ἀγάπης τοῦ Ἁγίου Βαλεντίνου τῆς 14ης Φεβρουαρίου, σὲ ἀντικατάσταση τῆς συζυγικῆς ἀγάπης τῆς 13ης Φεβρουαρίου τοῦ χριστιανικοῦ συζυγικοῦ προτύπου τῶν ἁγίων Ἀκύλα καὶ Πρισκίλλας.

Τὴν νύκτα τῆς 31ης Ὀκτωβρίου 2017, ὁ ἰσλαμικὸς σουννιτικὸς ἐξτρεμισμὸς ἐκτύπησε βαναύσως στὴν Νέα Ὑόρκη τὸν δυτικὸ παγανισμὸ κάνοντας ὀκτὼ νεκρούς. Ὅλοι οἱ ἐναπομείναντες γνήσιοι χριστιανοὶ ἀνὰ τὸν κόσμο, μὲ τὴν πράξη αὐτὴ ἀφυπνίσθησαν. Ἤδη ἀπὸ τὶς ἀρχὲς τῆς δεκαετίας τοῦ 1980, ἀμέσως μετὰ τὴν ἰσλαμικὴ ἐπανάσταση τοῦ 1979 στὸ Ἰράν, ἐγένετο ὀφθαλμοφανὲς σὲ ἐμᾶς τοὺς εἰδικούς, ὅτι τὸ Ἰσλὰμ θὰ ἔπαιζε τὸν ῥόλο τοῦ προτεσταντισμοῦ στὸν ΙΣΤ΄αἰῶνα ὡς ἀφύπνηση τοῦ καταρρέοντος χριστιανισμοῦ.

Στὰ δυτικὰ πανεπιστήμια, σὲ ἀπάντηση στὸ φθοροποιὸ ἔργο τοῦ φεμινισμοῦ ποὺ κατέλυε τὴν χριστιανικὴ οἰκογένεια ἀνεδύθη ὁ φονταμενταλισμός. Ὅλο καὶ περισσότερες φοιτήτριες ἐνεφανίσθησαν στὶς αἴθουσες διδασκαλίας οἰκειοθελῶς καλυμμένες μὲ μαντίλα διαμαρτυρόμενες μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ στὶς ἐκφάνσεις φεμινισμοῦ τῆς Δύσεως, σὲ σημεῖο ποὺ σήμερα τὸ ἥμισυ σχεδὸν τῶν φοιτητριῶν στὰ καναδικὰ πανεπιστήμια νὰ ἐμφανίζονται καλυμμένες.

Τὸ 2001, ἐδημοσίευα βιβλίο μου, «Τὸ βυζαντινὸ πρότυπο διακυβερνήσεως καὶ τὸ τέλος τοῦ κοινοβουλευτισμοῦ» στὸ ὁποῖο καλωσώριζα μὲ ἐνθουσιασμὸ τὴν ἔλευση ἀναγεννητοῦ τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ Χριστοδούλου, μὲ τὰ ἑξῆς λόγια: «Τελευταία ἐλπίδα προβάλλει ὁ Ῥωμηὸς άρχιεπίσκοπος Χριστόδουλος. Ὑπὸ τὴν ἔννοια αὐτὴ τὸ παρὸν βιβλίο καθίσταται μανιφέστο τοῦ ἑλληνικοῦ φονταμενταλισμοῦ».

Ἀπὸ τὴν πληγωμένη Γαλλία μέχρι τὴν ἐξευτελισμένη Ἑλλάδα ἔπαιρνε μορφὴ ἀπελευθερώσεως τῆς χριστιανικῆς πίστεως ἀπὸ τὴν διαφθορὰ τῶν Ἐκκλησιῶν, ὁ γαλλικὸς ἰντεγκρισμὸς καὶ ὁ ἑλληνικὸς παλαιοημερολογιτισμός. Ὁ ἰσλαμικὸς πουριτανισμὸς εἶχε ἐπιτύχει νὰ ἀφυπνίσῃ τὴν χριστιανικὴ πίστη παίζοντας τὸν ῥόλο τοῦ προτεσταντισμοῦ τοῦ ΙΣΤ΄αἰῶνος. Ἕνα μεγάλο εὐχαριστῶ λοιπόν, ἐκ μέρους τῶν χριστιανῶν,  στὴν ἀπελευθερωτικὴ δράση τοῦ ἰσλαμισμοῦ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                    3 Νοεμβρίου 2017

348 – Νῖκος Μπελογιάννης, ἥρως τοῦ ἑλληνοκεντρισμοῦ

Ἄγαλμα τοῦ ἥρωος Νίκου Μπελογιάννη στὴν Ἀμαλιάδα

1) Πρώτη συνέντευξη Κιτσίκη στὸ Leaders Web TV τοῦ Star
27 Μαρτίου 2017
https://youtu.be/IKpAA9oXI0c

2) Δεύτερη συνέντευξη Κιτσίκη στὸ Κεντρικὸ Δελτίο Εἰδήσεων τοῦ Star,

31 Μαρτίου 2017

http://www.star.gr/kosmos/364494/apokleistiko-sxedia-eksontwshs-toy-erntogan-epeksergazontoysan-oi-amerikanoi#.WN7Jww1v-tE.facebook


348 – Νῖκος Μπελογιάννης, ἥρως τοῦ ἑλληνοκεντρισμοῦ

Ὁ ἑλληνοκεντρισμὸς ἀντανακλᾷ μία πλανητικὴ ἀλήθεια ποὺ ἀσπάζεται σύσσωμη ἡ ἀνθρωπότης: ὅτι ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς εἶναι συμπαντικός. Ἀντιθέτως ὁ ἕλλην ἐθνικόφρων εἶναι τὸ προἱὸν τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου τοῦ ἀθλίου αὐτοῦ δυτικοϊμπεριαλιστικοῦ κατασκευάσματος τοῦ 1821 στὸ ὁποῖο ἀντεστάθη μὲ πεῖσμα ἐπὶ ἑκατὸ χρόνια ἡ φαναριωτικὴ ἑλληνικὴ ἀριστοκρατία, πεπεισμένη ὅτι τὸ πλατωνικὸ σύστημα διακυβερνήσεως τῶν ἀρίστων ἦταν τὸ μόνο ἄξιο γιὰ τὸν συμπαντικὸ ἑλληνισμὸ ἐνῷ ὁ ἀθηναϊσμὸς ἦταν ἕνα κράτος Καραγκιόζη. Διότι ποτὲ ὁ Ἕλλην δὲν ἐχώρεσε σὲ ἐθνοκράτος. Στὶς ἀνεξάρτητες πόλεις τῆς Ἀρχαιότητος ὁ Ἀλέξανδρος προσέθεσε τὴν Αὐτοκρατορία γινόμενος Πέρσης αὐτοκράτωρ, διάδοχος τοῦ Δαρείου καὶ ἐκτότε ὁ Ἕλλην παρέμεινε αὐτοκρατορικὸς ἐπὶ δυόμισυ χιλιετίες μέχρι τὸ 1923  καὶ τὴν πτώση τῆς ῥωμαϊκῆς αὐτοκρατορίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως τῶν Φαναριωτῶν, ποὺ σὲ ὅλον τὸν ΙΘ΄αἰῶνα ἐξελληνίζετο ῥαγδαίως.

Ἀλλὰ ποῦ νὰ καταλάβῃ ὁ ἐθνικόφρων ἕλλην τοῦ κρατιδίου ὁ ὁποῖος ἀπὸ τὸ 1821 εἶχε συνηθίσει ῥαγιᾶς τῶν Εὐρωπαίων καὶ μετεβίβαζε τὶς δουλικὲς ὑπηρεσίες του ὡς γερμανοτσολιᾶς, σὲ βρεταννοτσολιᾶ καὶ σὲ ἀμερικανοτσολιᾶ. Ὁ Μιχαλολιᾶκος τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς, ὡς ἐπαναστάτης ἐθνικιστὴς κατεδίκασε τὴν ἐθνικοφροσύνη τοῦ 1944. Στόχος μας εἶναι νὰ τὸν πείσουμε νὰ ἀναβιβάσῃ τὴν ἀγάπη του γιὰ τὴν Ἑλληνικὴ πατρίδα στὸν αὐτοκρατορικὸ ἑλληνοκεντρισμό.

Ὁ ἐθνικομπολσεβικισμός μας δὲν ἑστιάζεται στὴν ἀνδρεϊκὴ ἀνεντιμότητα ποὺ ἰδιωποιήθηκε τοὺς ἀγῶνες τῶν κομμουνιστῶν παρουσιάζοντας τὸ ΠΑΣΟΚ ὡς συνεχιστῆ τοῦ ΕΑΜ – ΕΛΑΣ! Ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς γιὰ τὴν πατριωτικὴ ἀδελφοσύνη τῶν Ἑλλήνων δὲν στοχεύει νὰ ἀφαιρέσῃ τοὺς ὀπαδοὺς τοῦ ΚΚΕ πρὸς χάριν τῆς ἄλλης πλευρᾶς. Στοχεύει σὲ μία συμφωνία τῶν δύο ἐπαναστατικῶν κομμάτων ΚΚΕ καὶ Χρυσῆς Αὐγῆς, ὅσο καὶ αὐτὸ νὰ φαντάζεται οὐτοπικό.

Ὁ ἴδιος ὁ Νικόλαος Πλαστήρας ποὺ ἀπὸ τὴν Νίκαια τῆς Γαλλίας ἔστελνε τὸ 1941 μήνυμα στὴν Ἀθήνα νὰ συνεργασθῇ ἡ κατοχικὴ κυβέρνηση μὲ τοὺς Γερμανοὺς, ἦταν πρωθυπουργὸς τῆς Ἑλλάδος ὅταν ἐξετελέσθη ὁ Μπελογιάννης, παρὰ τὴν παρέμβαση τοῦ στρατηγοῦ ντὲ  Γκώλ ὑπὲρ τῆς σωτηρίας τοῦ κομμουνιστοῦ ἥρωος. Ὁ τότε ἀρχιεπίσκοπος Ἀθηνῶν Σπυρίδων εἶχε δηλώσει: «Ἔχω συγκλονισθῆ ἀπὸ τὸ ἠθικὸ μεγαλεῖο τοῦ Μπελογιάννη. Τὸν θεωρῶ ἀνώτερο καὶ ἀπὸ τῶν πρώτων χριστιανῶν, γιατὶ ὁ Μπελογιάννης δὲν πιστεύει ὅτι ὑπάρχει μέλλουσα ζωή».

Τὸ ἔγκλημα εἶναι τὸ ψωμοτύρι τῆς Ἱστορίας. Συνεπῶς κομμουνιστὲς ἀντάρτες καὶ έθνικόφρονες γερμανοτσολιάδες δὲν κρίνονται ἀπὸ τὸν ἀριθμὸ τῶν ἑκατέρωθεν ἐγκλημάτων τους. Ἐπίσης, ὅπως πάντα, ὅπως σὲ ὅλες τὶς χῶρες, καὶ οἱ δύο μαχώμενες πλευρὲς ἑνὸς ἐμφυλίου πολέμου, ὑποστηρίζονται ὑλικὰ καὶ ἠθικὰ ἀπὸ ἐξωτερικὰ κράτη. Στὸν ἑλληνικὸ ἐμφύλιο οἱ ἐθνικόφρονες τοῦ ἑλληνικοῦ κράτους ὑπεστηρίζοντο ἀπὸ τὶς ΗΠΑ, οἱ κομμουνιστὲς ἀπὸ τὴν Γιουγκοσλαυΐα καὶ τὴν Ἀλβανία. Τὸ ἑλληνικὸ ἀντιδραστικὸ ξενόδουλο κράτος τῶν Ἀθηνῶν δὲν εἶχε καμμία νομιμότητα γιὰ τοὺς ἐπαναστάτες. Συνεπῶς ὅσο συμμορῖτες ἦσαν οἱ κομμουνιστές, ἀλλο τόσο ἦσαν οἱ ἐθνικόφρονες.

Τὸ γεγονὸς ὅτι ὁ υἱὸς τοῦ Νίκου Μπελογιάννη, ὁ Νῖκος Μπελογιάννης ὁ Νεώτερος, ἠμπορεῖ νὰ μὴν συμφωνῆ μὲ τὸ ΚΚΕ ὅπως δὲν συνεφώνη καὶ ἡ μητέρα του καὶ σύντροφος τοῦ ἥρωος, ἡ Ἔλλη Παππᾶ, δὲν δύναται νὰ χρησιμοποιηθῇ ὡς ἐπιχείρημα κατὰ τοῦ ΚΚΕ. Ὅσο γιὰ τὸν πρωθυπουργὸ Τσίπρα ποὺ συνεχίζει νὰ τιμᾷ τὴν μνήμην τοῦ Ἥρωος, ὁμολογεῖ ὁ ἴδιος ὅτι ἡ χώρα μας εὑρίσκεται σήμερα ὑπὸ κατοχὴ καὶ δηλώνει, ὡς κατοχικὸς πρωθυπουργός, ἀντάρτης!

Ὁ ἐπαναστατικὸς ὁλοκληρωτισμός, ποὺ μέχρι τὴν πτώση τῆς ΕΣΣΔ, τὸ 1991, εἶχε ἕδρα τὴν κομμουνιστικὴ Ῥωσία, σήμερα ἔχει ἕδρα τὴν φασιστικὴ τραμβικὴ Ἀμερική. Ἡ καθολικὴ ἐπανάσταση συνεχίζεται ἀκάθεκτη καὶ ἡ σκυτάλη ἐπέρασε ἀπὸ τὸν διεθνῆ κομμουνισμὸ στὸ διεθνῆ φασισμό. Τὸ ἀστικὸ κατεστημένο ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τὰ κόμματα τῆς ἀστικῆς ἀντιπροσωπευτικῆς δημοκρατίας-δικτατορίας μέσῳ ἐκλογῶν, ἀπὸ τὴν ἄκρα ἄριστερὰ στὴν ἄκρα δεξιά, σὲ ἀντίθεση μὲ τὴν λαοκρατία (λαϊκισμό) τῆς ἀμέσου δημοκρατίας μέσῳ δημοψηφισμάτων τῶν ὁλοκληρωτικῶν (μὴ δικτατορικῶν) καθεστώτων.

Στὴν Ἑλλάδα τὰ παραπάνω εἶναι ψιλὰ γράμματα. Ὁ ἀποχαυνωμένος λαὸς ἀπὸς τοὺς περισπούδαστους οἰκονομολόγους ἀναμασᾷ λέξεις ποὺ δὲν καταλαβαίνει, ὅπως ἀξιολόγηση, πεινῶντας ἀλλὰ οἰκονομολογῶντας, παραλυμένος ἀπὸ τὸν προπαγανδιστικὸ βόθρο τῶν ΜΜΕ.

Ὅπως καὶ στὴν Κούβα τοῦ Κάστρο, ἐχρειάσθη χρόνος γιὰ νὰ δεχθῇ τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα τῆς Κούβας νὰ συνεργασθῇ μὲ τὸν ἐθνικιστὴ Κάστρο σὲ ἕναν κοινὸ ἀγῶνα κατὰ τοῦ δυτικοῦ ἰμπεριαλισμοῦ, ἔτσι καὶ στὴν Ἑλλάδα θὰ χρειασθῇ χρόνος γιὰ νὰ δεχθοῦν νὰ συνεργασθοῦν ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ μὲ τὸ ΚΚΕ γιὰ τὴν ἐγκαθίδρυση μίας ὁλοκληρωτικῆς Ἑλλάδος.

Ἐν τῷ μεταξὺ ἀπεφάσισα νὰ διακόψω τὴν συνεργασία μου μὲ τὴν καθημερινὴ ἐφημερίδα «Ἐλεύθερη Ὥρα» ποὺ ἐπὶ 5 χρόνια, ἀπὸ τὸ 2012 μέχρι σήμερα, ἄρθρα μου  ἀνεδημοσιεύοντο σὲ αὐτήν. Αὐτὸ τὸ ἔκαμα -καὶ δὲν τὸ μετανοῶ- ἐπειδὴ ἤμουν πεσπεισμένος ὅτι μὲ τὴν τακτικὴ παρουσία τῶν ἄρθρων μου ἐπηρέαζα κάπως τὸ ἀκροδεξιό του κοινὸ ποὺ συνέχιζε καὶ συνεχίζει νὰ προβάλῃ ἀκροδεξιὲς κορῶνες ὅπως ἀντισιωνισμός, ἀντιμασονισμός, ἀντισημιτισμός, ἀντιτουρκισμός, ἀντιαλβανισμός, ἀντιαναρχισμός, ἀντικομμουνισμός, Μελιγαλᾶδες καὶ συμμοριτοπολέμους καὶ ἄλλα φαιδρά «ἀντί». Ὅσο καὶ νὰ θελήσῃ ἡ «Ἐλεύθερη Ὥρα» νὰ ἀναβαπτισθῇ σήμερα στὸν πουτινισμό, τὸν μαρινισμὸ καὶ τὸν τραμβισμό, ὁ ἐπαναστατικὸς ἐθνικομπολσεβικισμὸς ποὺ θριαμβεύει στὴν Ῥωσία καὶ τὴν Ἀμερική, θὰ ἀγνοήσῃ αὐτὴν τὴν  ἐφημερίδα τοῦ παρελθόντος μέχρι ποὺ νὰ παύσῃ νὰ κυκλοφορῇ. Ἄλλωστε, δὲν θὰ εἶναι ἡ μόνη.

Δημήτρης Κιτσίκης                                               27 Μαρτίου 2017