701 -Ἡ δημοτικὴ κατέστρεψε τὸν ἑλληνισμό

 

701 -Ἡ δημοτικὴ κατέστρεψε τὸν ἑλληνισμό

Ὁ ἄνω τίτλος ἠχεῖ περίεργα. Γιατὶ ἕνα γλωσσικὸ ἰδίωμα δύναται νὰ ἐξαφανίσῃ τὸν σημαντικώτερον πολιτισμὸν τοῦ πλανήτου διαρκείας τριῶν χιλιάδων ἐτῶν;

Θρησκεῖες, ὁ ἑλληνισμὸς ἔχει ἀλλάξει ὡς ὑποκάμισα, πολλὲς φορές. Τὸ σταθερὸ γνώρισμα τοῦ ἑλληνισμοῦ δὲν εἶναι συνεπῶς ἡ Ὀρθοδοξία. Χωρὶς ὅμως τὴν ἑλληνικὴ γλῶσσα δὲν εἶσαι Ἕλλην. Τὸ πολὺ πολὺ νὰ συγκαταλέγεσαι μεταξὺ τῶν Greeks.

Ἄλλα ποῖα ἑλληνικά; Ἕνας πολιτισμένος λαὸς ἐκφράζεται προφορικὰ διαφορετικὰ καὶ διαφορετικὰ γράφει. Ἕνας βάρβαρος λαὸς ἀδυνατεῖ νὰ καταλάβῃ τὴν τεραστία αὐτὴ διαφορὰ καὶ γράφει ὅπως ὁμιλεῖ.

Οἱ παρηκμασμένοι γλωσσολόγοι μας ἀκολουθοῦν τὰ δυτικὰ πρότυπα καὶ πασχίζουν νὰ ἐντάξουν, ὡς μυθιστοριογράφοι, τὴν προφορικὴ στὰ γραπτά τους. Ἀλλὰ ὁ Καζαντζάκης ὑποχρεωτικῶς, γιὰ νὰ ζωντανεύσῃ τὰ λαϊκὰ πρόσωπα τῶν μυθιστορημάτων του, τοὺς καταγράφει ἀκριβῶς ὅπως ὁμιλοῦν, δηλαδὴ στὴν δημοτική.

Τὸ 1821, ὅταν ἐσκλαβώθη ἡ Ἑλλὰς στοὺς Δυτικούς, ὁ Κοραῆς ἐπέλεξε μία μικτὴ τεχνιτή, τὴν καθαρεύουσα, ἀντὶ τῆς γλώσσης τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ, ἀρχαίας καὶ τῶν Εὐαγγελίων. Ἦταν ὅμως πολὺ εὔκολο, στὸν τότε καθ΄ὁλοκληρίαν ἀγράμματο ἑλληνικὸ λαὸ νὰ διδαχθοῦν οἱ δύο αὐτὲς ἐκδοχὲς τῶν διαχρονικῶν ἑλληνικῶν στὰ θρανία τῆς πρώτης δημοτικοῦ.

Ἀποτέλεσμα: Ἀπομονωθήκαμε, μακρὰν τοῦ Ἀλεξάνδρου, καὶ ἐγίναμε κρατίδιο-οὐρὰ τῆς Εὐρώπης.

Δημήτρης Κιτσίκης           18 Ἀπριλίου 2021

 

686 – Τὰ παιδιὰ τοῦ Ῥουσσῶ, τριτοκοσμικοῦ μετανάστου: Νοσταλγία τοῦ χαμένου Παραδείσου

 686 – Τὰ παιδιὰ τοῦ Ῥουσσῶ, τριτοκοσμικοῦ μετανάστου: Νοσταλγία τοῦ χαμένου Παραδείσου

 This is the poem I found in my deceased Father’s paperwork.

When I had asked him, he said he brought it with him when he first left for Canada and carried it with him for years. Elias Papadolias

Πῆρα τὸν Ἕλληνα τὸν νιοφερμένο

Νὰ δῇ κάθε πλαγιά, κάθε ἀκρογιάλι,

Κάθε βουνὸ καὶ κάμπο πλουμισμένο

Τῆς ξένης γῆς τὸν πλοῦτο καὶ τὰ κάλλη.

 

Κι’ἐκεῖνος στρέφει ἐδῶ κι’ἐκεῖ γυρνάει

Καμμιὰ κορφὴ βουνοῦ δὲν τὸν γνωρίζει

Δὲν βλέπει τὴν πλαγιὰ νὰ τοῦ γελάῃ

Στὴν γλῶσσα του ὁ γιαλὸς νὰ μουρμουρίζῃ

 

Δὲν βλέπει τὴν πεντάμορφη ῥαχούλα,

Τὴν πεύκη, τὴν ἐλιά, τὸ κυπαρίσσι,

Νὰ παραβγαίνουν ποιὸ στὴν βοσκοπούλα

Τὸ πειὸ γλυκὸ φιλὶ θὲ νὰ χαρίσῃ.

 

Ποὖναι τὸ κρυσταλλένιο ποταμάκι

Μὲ τὴ βρυσούλα κάτω ἀπ΄τὰ πλατάνια,

Τ’ἀσβεστωμένο, πέτρινο ἐκκλησάκι,

Ποὺ νοιώθεις τὸ Χριστὸ μὲ μιὰ μετάνοια!

 

Τὸ βλέμμα του πλανιέται κι’ὅλο ψάχνει

Σὰν τὸ πουλὶ στὴν ἄσπαρτη πεδιάδα,

Γυρεύοντας στῆς ξενητειᾶς τὴν πάχνη

Γιὰ ζεστασιὰ ἕνα κομμάτι Ἑλλάδα

 Ἔφυγαν ἀπὸ τὴν Λακωνία, τὴν Μεσσηνία, τὴν Ἀρκαδία, ὡς ὑπερήφανοι ἀγρότες τῆς πάλαι ποτὲ δισχιλιοχρόνου Αύτοκρατορίας ποὺ ἐφράγκευσε μὲ τὴν εἰσβολὴ τῶν δυτικῶν βαρβάρων τὸ 1204, ποὺ ἵδρυσαν τὸ χωριὸ Κολλίνες (collines) τῆς Ἀρκαδίας, ἐκεῖ ποὺ ἀργότερα ἐγεννήθη ὁ βυζαντινὸς ἀγρότης Νῖκος Παπαδολιᾶς.

 Στὸν Κ΄αἰῶνα, μετὰ τὴν ἀντικατάστασι τῆς Αὐτοκρατορίας μὲ τὸ ἑλληνικὸ ἐθνοκρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν, ὁ Παπαδολιᾶς ἐμετανάστευσε στὴν χώρα τῶν δυτικῶν βαρβάρων ποὺ εἶχε πλουτίσει ἀπὸ τὸ πλιάτσικο στὴν κατεστραμμένη ἀπὸ αὐτοὺς Αύτοκρατορία καὶ ἀπὸ ἐλεύθερος δοῦλος τοῦ Αύτοκράτορος Σουλτάνου ἔγινε στὸν Καναδᾶ γκαρσόνι δοῦλος τῶν δυτικῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων καὶ παραλλήλως μὲ σκληρὴ δουλειά, ὡς ὑπηρέτης, ἐσπούδασε καὶ ἔγινε καθηγητὴς Καναδικῆς  Ἀνωτάτης Ἐκπαιδεύσεως, ἀφήνοντας ὀπίσω του ἕνα πaρακμιακὸ κρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν, φραγκικὴ ἀποικία, μὲ ὑπολείμματα ἀποτυχημένων πυγμαίων ῥωμέϊκου πληθυσμοῦ ἑορτάζοντας τὰ 200 χρόνια σκλαβιᾶς στὰ χέρια τῶν Φράγκων.

 Ὁ ὑπηρέτης Ῥουσσῶ, υἱὸς τοῦ ὡρολογᾶ τοῦ Σουλτάνου στὴν Κωνσταντινούπολι, ἐξέφραζε ὡς μόνιμος κατατρεγμένος μετανάστης στὴν Δύσι, τὴν σπαρακτικὴ νοσταλγία τοῦ χαμένου Παραδείσου τῶν λόφων-κολλινῶν τῆς Ἀρκαδίας.

                                  Δημήτρης Κιτσίκης                          19 Μαρτίου 2021

 

 

 

 

589 - Κιτσίκης καὶ Ἑλληνισμός: Μία ἐκ βαθέων ἐξομολόγησις

Ἡ  ἀντάρτισσα Μπεάτα Πετυχάκη-Κιτσίκη, μητέρα τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη, στὸ στρατιωτικὸ δικαστήριο τὸ 1948 ποὺ τὴν κατεδίκασε σὲ θάνατο ὡς κομμουνίστρια. Ἡ Ἑλληνίς, ὡς μὴ γραικύλη, δὲν ὁμιλεῖ μόνον  ἀλλὰ δρᾷ.

589 - Κιτσίκης καὶ Ἑλληνισμός: Μία ἐκ βαθέων ἐξομολόγησις

Ἀπὸ τὴν καταστροφὴ τοῦ 1922  τὸ ἑλληνικὸ κράτος ὡς μήτρα τοῦ ἑλληνισμοῦ στερεύει χωρὶς δημιουργικὸ ὑγρό. Σὲ κάθε κίνησι ποὺ κάνει, πάντα ἀργοπορημένα, πάντα ἄστοχα, πάντα ἀποτυγχάνει τὸν στόχο της, πάντα ἀστοχεῖ διότι κινεῖται κατόπιν ἑορτῆς ὅταν ἡ ἀντίπερα ὄχθη, ἡ Τουρκία, ἔχει ἤδη μετακινηθῆ ἀπὸ τὴν θέσι της, ἀνεβαίνοντας ἕνα παραπάνω σκαλί. Ἔτσι σταδιακὰ ἐχάσαμε τὸν ἑλληνισμὸ τῆς Πόλης, ἐχάσαμε στὴν Ἴμβρο καὶ τὴν Τένεδο, έχάσαμε στὴν Κύπρο, ἐχάσαμε στὴν Θράκη καὶ χάνουμε ὑπὲρ τῶν Ῥώσσων τὸ Φανάρι καὶ τὸ Ἅγιον Ὄρος.

Ἡ δουλικότης μας ἔναντι τῆς Δύσεως ὅλο καὶ αὐξάνεται. Τὰ δυτικὰ ἀφεντικά μας λόγῳ τῆς ἀρχαίας Ἱστορίας μας μᾶς συμπαθοῦν, θέλουν νὰ  μᾶς βοηθήσουν ἀλλὰ ἐμεῖς βυθιζόμαστε ὅλο καὶ περισσότερο στὴν στεῖρα ὀμφαλοσκόπησι. Ὅλοι οἱ γείτονες μᾶς φταῖνε, ὅλοι εἶναι βάρβαροι ἐκτὸς ἀπὸ τὰ δυτικὰ ἀφεντικά μας στὰ ὁποῖα κολλᾶμε σὰν ἐνοχλητικὲς βδέλλες θέλοντας καλὰ καὶ σώνει νὰ τοὺς ὀμοιάσωμε, ἀκόμη διδάσκοντας στὰ παιδιά μας ἀγγλικὰ στὸ νηπιαγωγεῖο γιὰ νὰ διαβάζουν άμερικανικὰ κόμικς  ἀντὶ γιὰ ἑλληνικὲς εἰκονογραφημένες περιπέτειες.

Ἐνῶ οἱ γείτονες προοδεύουν ἐμεῖς βυθιζόμαστε ὅλο καὶ πιὸ μέσα στὴν ἐμμονή μας νὰ ἐκθειάζωμε τὸ καριοφίλι καὶ τὴν περικεφαλαία τοῦ Κολοκοτρώνη. Οἱ δυτικοὶ προστάτες μας ἔχουν χάσει τὴν ὑπομονή τους καὶ μᾶς περιπαίζουν.

Ἔγραψα σήμερα στὸ twitter: There has always been a chasm between the Greek public fanatically anti-Turkish because of school education and any Greek government ready to come to an overall agreement with Ankara, especially the Mitsotakis family. Go ahead Kyriakos!

Γιὰ πολλοστὴ φορὰ οἱ προστάτες μας μᾶς σπρώχνουν σὲ διάλογο ἀλλὰ ἐν τῷ μεταξὺ ἡ ἄλλη πλευρὰ ἔχει σκαρφαλώσει ἕνα σκαλὶ παραπάνω καὶ πάλι θὰ χάσουμε. Ἡ μήπως κάποια στιγμὴ ἡ τραγωδία αὐτὴ θὰ λἀβῃ τέλος;

Ἐν τῷ μεταξύ, γιὰ νὰ τονωθῇ τὸ ήθικό μας ἀναδημοσιεύω παρακάτω μία ἐκ βαθέων ἐξομολόγησίς μου ποὺ εἶχα δημοσιεύσει στὸ τριμηνιαῖο περιοδικό μου, "Ἐνδιάμεση Περιοχή", τεῦχος 71, Ἄνοιξις 2014, στὶς σελίδες 18 μὲ 20, διότι εἶμαι ἀθεραπεύτως αἰσιόδοξος.

Δημήτρης Κιτσίκης 27 Ἰουνίου 2020

515 - Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΑΜΦΙΒΟΛΟΥ ΤΡΑΜΒΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

Ἡ ἔλευσις τοῦ Ἰσλάμ

515 - Η ΑΠΟΛΥΤΗ ΠΑΡΑΚΜΗ ΤΗΣ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΕΝΩΠΙΟΝ ΑΜΦΙΒΟΛΟΥ ΤΡΑΜΒΙΚΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ

http://www.unz.com/ishamir/the-biden-affair-in-the-ukraine/?fbclid=IwAR3j3eGbgRkXyOa-CF6gjpjfZiiG1UwDFeyjLBSI8fZN9XcBidmT1HiKDes

Ἐμεῖς οἱ ἱστορικοὶ συγκρίνουμε τὸν ΚΑ' αἰώνα μὲ τὸν Ε΄ αἰῶνα ὅταν ἡ παραπαίουσα ῥωμαϊκὴ αὐτοκρατορία μέσα στὴν ἀσύλληπτη διαφθορά της καὶ τοὺς ἀποβλακωμένους αὐτοκράτορές της ὑπέκυπτε στοὺς βαρβάρους λαθρομετανάστες.

Σήμερα ἡ Οὐάσιγκτον εἶναι στὰ χέρια τῶν αὐτοκρατορίστων Κλίντον, Ὀμπάμα καὶ Μπάϊντεν ποὺ κυλιοῦνται στὴν ἀκολασία τῶν σεξουαλικῶν ὀργίων, συγκεντρώνουν τεράστιες περιουσίες μὲ ἀθἐμιτους τρόπους καὶ ὅλοι μαζὶ καταφέρονται -προσπαθῶντας νὰ τὸν λασπώσουν- κατὰ τοῦ μοναδικοῦ ἥρωος ποὺ προσπαθεῖ μὲ δόντια καὶ μὲ νύχια νὰ σώσῃ τὴν αύτοκρατορία, τοῦ Δονάλδου Τραμβίου.

Στὴν περιφέρεια τῆς Αὐτοκρατορίας, ἡ κτῆσις Ἑλλὰς δύσκολα παρακολουθεῖ τὰ τεκταινόμενα τῆς καταρρεύσεως.

 Τὸ βασικὸ ἐρώτημα εἶναι: ἡ προφητεία τοῦ Νοστράδαμου πτώσεως τῆς ἰταλικῆς Ῥώμης καὶ τοῦ Βατικανοῦ στὰ χέρια τῶν μουσουλμάνων θὰ πραγματοποιηθῇ καὶ ἐὰν ναί, θὰ ἀντικατασταθῇ ὁ χριστιανισμὸς μὲ τὸ Ἰσλάμ, ὅπως ἐπὶ Μεγάλου Κωνσταντίνου ἀντεκατεστάθη ἡ ἑλληνικὴ θρησκεία μὲ τὴν χριστιανική;

Ἐμεῖς ἐδῶ, ὡς πυγμαῖοι τῆς παραπαίουσας Αὐτοκρατορίας ἔχουμε μεσάνυχτα μὲ τὸν πλουμιστὸ ἀρχηγῖσκο μας τὸν Μητσοτάκη, περὶ ἀλλων νὰ τυρβάζῃ. Κολλᾶμε στὸν ἀντιτουρκισμὸ καὶ μόνον.

Δημήτρης Κιτσίκης                        6 Ὀκτωβρίου 2019

446- Ἡ λέξις «ἁρχαῖος» πρέπει νὰ ἐξαφανισθῇ γιὰ νὰ ὁρισθῇ ὡς αἰώνιος ὁ ἑλληνισμός

Βάρβαροι καὶ Ἕλληνες: Βαρβαρικὰ γερμανικὰ στρατεύματα κατοχῆς προσεπάθησαν, μέσῳ  γυναικείων «κάπων», ἑλληνίδων ἀρχαιολόγων, νὰ ἰδιοποιηθοῦν τὸ αἰώνiο θαῦμα τοῦ ἑλληνισμοῦ

446- Ἡ λέξις «ἁρχαῖος» πρέπει νὰ ἐξαφανισθῇ γιὰ νὰ ὁρισθῇ ὡς αἰώνιος  ὁ ἑλληνισμός

Στὴν γαλλικὴ Βικιπαιδεία, οἱαδήποτε ἀναπαργμένη ἑλληνικὴ λέξις, ὅπως, φερ’εἰπεῖν, «ὁ ἄνθρωπος», ἀκολουθεῖται μὲ τὴν μνεία ὅτι ἡ λέξις αὐτὴ γράφεται «στὰ ἀρχαῖα ἑλληνικά» καὶ πολυτονικά. Ἀμφισβητεῖται μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἡ αἰωνιότης τῆς ἑλληνικῆς γλώσσης καὶ τοῦ ἑλληνισμοῦ βάσει τῆς ἰδικῆς μας παραδοχῆς ὅτι ὑπάρχουν  ἀρχαῖα καὶ νέα ἑλληνικά. 

Στὴν πραγματικότητα μία εἶναι ἡ ζωντανὴ ἑλληνικὴ γλῶσσα ἀπὸ τὸν Ὅμηρο στὸν Ἐλύτη μὲ διαβαθμίσεις ἀπὸ τῶν πλέον συντηρητικῶν ἑλληνικῶν εἰς ὀλιγωτέρων συντηρητικῶν στὴν γραμματική, τὴν  σύνταξι καὶ τὶς ἐκφράσεις, ἀλλὰ μὲ τὸ ἴδιο λεξιλόγιο, καὶ μὲ τὸ συμπαντικὸ γεωπολιτικὸ εὖρος ποὺ ὡλοκληρώθη στὴν ἀλεξανδρινὴ ἐποχή.

Ἕνα μελλοντικὸ ἐπαναστατικὸ καθεστὼς πρέπει νὰ θέσῃ ὡς πρωταρχικό του στόχο νὰ ἐξαλείψῃ κάθε διαχρονικὸ διαχωρισμὸ στὴν ἔννοια τοῦ ἑλληνισμοῦ καὶ τὴς γλώσσης του μὲ τὰ παρακάτω μέτρα.

α) Ἀντικατάστασις τῆς ἀρχαιολογικῆς ὑπηρεσίας μὲ δημόσια ὑπηρεσία βοηθείας ἀποκαταστάσεως τῆς ἑνότητος τοῦ ἑλληνισμοῦ. Ἡ ἔννοια τῶν ἀρχαιοτήτων καὶ τῆς περιφράξεώς των μὲ ἕναν ἀστυνομικὸ ὀργανισμὸ πραιτωριανῶν ἀρχαιοφυλάκων (συνήθως γυναικῶν κάπων, τῶν ναζιστικῶν στρατοπέδων συγκεντρώσεως) ποὺ ἀπομονώνουν τὸν ζῶντα Ἕλληνα ἀπὸ τοὺς παπποῦδες των, στὰ στρατόπεδα θανάτου τῶν χωριῶν, ἀφαιρῶντας ἀπὸ τοὺς τελευταίους, ὡς θανῶντες παπποῦδες, τὸ δικαίωμα τῆς συγκατοικήσεως μὲ τὰ ἐγγόνια τους, εἶναι εὕρημα τῶν δυτικῶν βαρβάρων σταυροφόρων μισθοφόρων, αὐτοαποκαλουμένων φιλελλήνων, ποὺ ὡς ὀρφανὰ πολιτισμοῦ, ἐπιχειροῦν νὰ ἰδιοποιηθοῦν τοὺς παπποῦδες τῶν πολιτισμένων Ἑλλήνων.

β) Ὁ συρμὸς τῆς φυλάξεως  τῶν κτιριακῶν ἐρειπίων τοῦ ἑλληνισμοῦ ἐνεφανίσθη στὴν Ἀναγέννησι, στὴν Δύσι καὶ ἐπεξετάθη στὴν πηθικίζουσα δυτικοποιημένη ἑλληνικὴ Ἀνατολή μὲ τὴν ἵδρυσι τῶν ἀρχαιολογικῶν ὑπηρεσιῶν τοῦ Δημοσίου ποὺ ἀφήρεσαν ἀπὸ τοὺς ἕλληνες ἀγρότες τὸν ἔλεγχο τῆς γῆς των καὶ τοῦ βίου των ὡς ἀρχαιολογικὸς χῶρος, ἐφ’ὅσον, ἐξ’ ὁρισμοῦ ἡ ὁλότης τοῦ ἑλληνικοῦ ἐδάφος ὑπῆρξε τόπος διαβιώσεως τῶν παππούδων των. Μέχρι τότε, ὄχι μόνον οἱ Ἕλληνες συγκατοικοῦσαν μὲ τοὺς προγόνους των, κτίζοντας ἐπὶ τῶν ἐρειπίων τῶν προηγουμένων κτισμάτων, ὅταν τὰ ἔκριναν ὡς μὴ κατοικήσιμα πλέον, χρησιμοποιῶντας μάλιστα ὡς οἰκοδομηκὸ ὑλικὸ καὶ τὶς πέτρες τῶν παλαιῶν  κτιρίων, ἤ τὰ προσήρμοζαν στὶς ἀνάγκες τους ὅταν αὐτὰ ἦσαν ἀκόμα χρησιμοποιήσιμα, ὅπως φερ’εἰπεῖν ὁ Παρθενὼν τῶν Ἀθηνῶν ποὺ ἐχρησιμοποιήθη ὡς χριστιανικὴ ἐκκλησία καὶ ἀργότερα  ὡς μπεκτασικὸ μοναστήρι, μέχρι πού, στὸν ΙΖ΄αἰῶνα, οἱ Βάρβαροι Φράγκοι τὸν ἐβομβάρδισαν καὶ στὸν ΙΘ΄αἰῶνα κατέκλεψαν τὰ ἐρείπια ποὺ εἶχαν οἱ ἴδιοι προκαλέσει.

γ) Ἡ δημοσία ὑπηρεσία ποὺ θὰ ἀντικαταστήσῃ τὴν παροῦσα Ἀρχαιολογία, θὰ ἐποπτεύῃ τὴν ὕπαιθρο ὥστε τὰ ἀνασυρόμενα ἀπὸ τὴν γῆ περιουσιακὰ στοιχεῖα τῶν παππούδων μας νὰ παραμείνουν στὴν ἰδιοκτησία τῶν ἀγροτῶν, ἐν μέσῳ τῶν σημερινῶν κτισμάτων τους, ὥστε νὰ ἀποτραποῦν οἱ ληστεῖες ἀπὸ τοὺς ἔξωθεν βαρβάρους. Ἡ νέα αὐτὴ ὑπηρεσία θὰ παραχωρεῖ δωρεὰν τεχνικὴ βοήθεια, ἀλλὰ καὶ χαμηλότατα δάνεια ὥστε οἱ ἀγρότες νὰ προσαρμόζουν ἁρμονικὰ τὰ σημερινά τους κτίσματα μὲ τὰ παραδοσιακὰ τῶν ἀπὸ αἰώνων παππούδων των.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 24 Σεπτεμβρίου 2018