457 – Τὸ μῖσος συρρικνώνει: φασίστας καὶ κομμούνι ἤ en attendant Godot-Panos

Κομμουνιστικὸς πλατωνικὸς ἀριστοκρατισμὸς τοῦ Μαγιακόφσκι : Ὁ μικροαστὸς κοριός

457 – Τὸ μῖσος συρρικνώνει: φασίστας καὶ κομμούνι ἤ en attendant Godot-Panos

Ὕβρις καὶ μῖσος εἶναι τὰ χαρακτηρηστικὰ τοῦ κοινοῦ ἀνθρώπου. Τὸ ἔγκλημα ὅμως εἶναι χαρακτηριστικὸ τοῦ κάθε ἀνθρώπου ὅταν δρᾷ. Ὁ ὑπαρκτὸς κομμουνισμὸς ὅπως ὁ ὑπαρκτὸς φασισμὸς ἦσαν καὶ εἶναι  ὑποχρεωτικὰ καὶ ἐξ ἴσου ἐγκληματικοί. 'Εν καιρῷ εἰρήνης ὁ Χίτλερ ἐσκότωσε περὶ τὰ 8 ἑκατομμύρια, ὁ Στάλιν περὶ τὰ 20 ἑκατομμύρια καὶ ὁ Μάο περὶ τὰ 60 ἑκατομμύρια. Ποία ἡ διαφορά; Αὐτὴ ποὺ πάντα ὑπῆρχε μεταξὺ τοῦ ἰταλοῦ μοναχοῦ Σαβοναρόλα καὶ τοῦ τοκογλύφου τοῦ πάπα: τὸ χρῆμα.

Ὁ κομμουνιστής, ὅπως καὶ ὁ χριστιανός (καὶ ὄχι μόνον οἱ σταυροφόροι ἀλλὰ καὶ οἱ Ὀρθόδοξοι), σκοτώνει μὲν ἀλλὰ ἀπεχθάνεται τὸ χρῆμα διότι εἶναι ἀριστοκρατικὸς καὶ πλατωνικὸς στὸ πνεῦμα (Γι αὐτὸ καὶ ὁ Γεώργιος Γεωργαλᾶς ἀπὸ κομμουνιστὴς τοῦ ΚΚΕ ἔγινε πλατωνικός, ὅπως καὶ ἡ πλατωνικὴ κομμουνίστρια Ἔλλη Παππᾶ-Μπελογιάννη) . Ἀριστοκράτης ὅπως καὶ ὁ ἅγιος. Οἱ βίοι ἁγίων παρουσιάζουν ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς ἁγίους ὡς ἀριστοκράτες. Καὶ στὸν κομμουνισμό, οἱ μὲν ἡγέτες εἶχαν πάντα κάτι τὸ ἀριστοκρατικό (ὅπως ἡ κολωνακιώτικη οἰκογένειά μου), οἱ δὲ ἐργάτες κομμουνιστές (καὶ ὄχι τὸ λούμπεν προλεταριᾶτο) ἦσαν τῶν μεταλλουργῶν, δηλαδὴ τῆς ἀριστοκρατίας τῆς ἐργατικῆς τάξεως ποὺ εἶχαν μόνον τὰ μπράτσα τους γιὰ περιουσία. (Τὴν πρώτη μου κόρη, Τατιάνα, στὸ Παρίσι, τὸ 1960, ἐπέλεξα νὰ γεννηθῆ στὴν κομμουνιστικὴ κλινικὴ τῆς CGT τοῦ ΚΚΓ τῶν μεταλλουργῶν, μὲ τὴν σοβιετικὴ ἐπαναστατικὴ τότε μέθοδο τοῦ  ἀνωδύνου τοκετοῦ, καὶ τὴν ἐπωνόμασα «μικρὴ μεταλλουργό»).

Ὁ φασιστής, ὡς μικροαστός, εἶναι ἄρρηκτα συνδεδεμένος μὲ τὸ χρῆμα καὶ ἐξομολογεῖται στὸν παπᾶ, ἐπαναλαμβάνοντας τὸ «ἀποτάσσομαι τῷ σατανᾷ-χρῆμα», ἀλλὰ ὡς γεννημένος τοκογλύφος (γι αὐτὸ καὶ μεταθέτει στὸν ἑβραῖο τὸ ἰδικό του ἁμάρτημα καὶ ὑποβιβάζει τὸν ἀριστοκράτη κομμουνιστὴ γιὰ νὰ ἀπαλλαγῇ ἀπὸ αὐτὸ τὸ ἁμάρτημα) ῥέπει πρὸς τὸν μαυραγοριτισμὸ τῆς Κατοχῆς τοῦ «βᾶστα Ῥόμμελ» καὶ τῆς ἐθνικοφροσύνης (ὡς ἀντίθεσις τοῦ ἐθνικισμοῦ).

Ὅμως, ἡ ἀγάπη ἐπεκτείνει καὶ λύνει τὴν ἀντίθεσι: μὲ τὴν σύνθεσι κομμουνισμοῦ-φασισμοῦ στὴν ἰδεολογία τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ. Καὶ τὸ λούμπεν προλεταριᾶτο  στὸ ὁποῖο ὁ Χίτλερ, στὰ νειᾶτα του, στοὺς δρόμους τῆς Βιέννης ἐφοβεῖτο νὰ βυθισθῇ καὶ στὸ ὁποῖο ἀνήκουν σήμερα οἱ λαθρομετανάστες ποὺς ἀγκαλιάζονται ἀπὸ τὸ ΚΚΕ, τείνει, μὲ τὴν φασιστικοποίησι τοῦ πλανήτου νὰ πραγματώσῃ τὴν σύνθεσι αὐτή, μὲ τσεκούρι καὶ αἷμα φυσικά.

Δημήτρης Κιτσίκης         18 Νοεμβρίου 2018

344 - Ὁ Μαρινισμός, ἐθνικομπολσεβικικὴ ἀναβίωση τοῦ Γαλλικοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος

"Δύο ἐποχὲς ἀλλὰ πολὺ κοντινὲς ἰδέες, καὶ ἄς δυσταρεστηθοῦν μερικοί", λέγει ἡ γαλλικὴ φράση ἀπὸ κάτω ἀπὸ τὶς φωτογραφίες τῆς Μαρὶν καὶ τοῦ Marchais, πρώην γ.γ. τοῦ ΚΚΓ

344 - Ὁ Μαρινισμός, ἐθνικομπολσεβικικὴ ἀναβίωση τοῦ Γαλλικοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος

Περισσότερο ἀπὸ τὸν ἀντικομμουνισμὸ τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς καὶ τὰ ἐναπομείναντα δωσιλογικὰ ἰδεολογικὰ ὑπολείμματα τῆς ἐθνικοφροσύνης τοῦ ἐμφυλίου πολέμου ποὺ ἔχει ἤδη καυτηριάσει ἡ Χρυσῆ Αὐγή, εὐθύνεται γιὰ τὴν προσωρινὴ ἀποτυχία τῆς ἐθνικομπολσεβικικῆς συνθέσεως φασισμοῦ-κομμουνισμοῦ, τὸ ΚΚΕ ποὺ ἐπιμένει σὲ παρωχημένα ἀντιφασιστικὰ συνθήματα.

Μάθημα πρὸς μίμησιν μᾶς ἔρχεται ἀπὸ τὸν Μαρινισμό, τὸ ἐκπληκτικὸ αὐτὸ γαλλικὸ  φασιστικὸ κίνημα ποὺ οἰκοδόμησε ἡ θηλυκὴ ντὲ Γκὼλ, Μαρὶν Λὲ Πέν (ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκὼλ ἦταν φασιστὴς ὁ ἴδιος), ἐπὶ τῶν ἐρειπίων τοῦ Ἐθνικοῦ Μετώπου τοῦ ἀντισημιτιστοῦ ἐθνικόφρονος πατέρα της, Jean-Marie Le Pen, ἡ ὁποία ἑτοιμάζεται νὰ ἀναμετρηθῇ, μὲ μεγάλες πιθανότητες ἐπιτυχίας, ( 90% πιθανότητες ἐπιτυχίας, κατὰ τὸ ἀποτέλεσμα τῶν ἐρευνῶν μου) στὶς διπλὲς γαλλικὲς προεδρικὲς ἐκλογὲς τῆς 23 Ἀπριλίου-7 Μαΐου 2017.

Ὑπενθυμίζω ὅτι ὁ πατέρας Λὲ Πὲν ὑπῆρξε προϊὸν τοῦ γαλλικοῦ ἐμφυλίου πολέμου τῆς Ἀλγερίας (1954-1962), ἐφ’ὅσον ἡ Ἀλγέρια ἦταν ἐκείνη τὴν ἐποχὴ ἀναπόσπαστο μέρος τῆς Γαλλίας καὶ ἀπεσχίσθη μόνον τὸ 1962. Ὁ Λὲ Πὲν ἦταν γερμανοαμερικανὸς τσολιὰς δωσίλογος ποὺ ἰσχυρίζετο ὅτι ἡ γενοκτονία τῶν ἑβραίων ἀπὸ τὸ Γ΄Ῥάϊχ ἦταν μία λεπτομέρεια καὶ ἦταν τὸ ἀντίστοιχο τῶν ἰδικῶν μας ἐθνικοφρόνων ποὺ καταδικάζονται –καὶ σωστά- σήμερα ἀπὸ τὴν Χρυσῆ Αὐγή.

Στὶς 19 Ἀπριλίου 2015, ὁ σοσιαλδημοκράτης, ἄνθρωπος τοῦ Σόρος καὶ τῆς παγκοσμιοποιήσεως τῶν τραπεζῶν, πρόεδρος τῆς Γαλλίας François Hollande (διότι δὲν τοῦ ἀξίζει ὁ ἐξελληνισμὸς τοῦ ὀνόματός του, ἐφ’ὅσον, κατὰ τὴν ἑλληνικὴ παράδοση, ἐξελληνίζοντο οἱ ἄξιοι τοῦ ἑλληνισμοῦ, ὅπως στὴν περίπτωση τοῦ Donald Trump ποὺ ἐξελλήνισα σὲ Δονάλδο Τράμβιο), ἐδήλωσε τὰ παρακάτω, ποὺ ἔκαμαν τότε σάλο: «Ἡ Μαρὶν Λὲ Πὲν ὁμιλεῖ ὅπως ἕνα φυλλάδιο τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος τῆς δεκαετίας τοῦ 1970».

Πράγματι, ὁ Georges Marchais, γενικὸς γραμματεὺς τοῦ ΚΚΓ, ἐδήλωνε στὶς 6 Ἰανουαρίου 1981: «Πρέπει νὰ σταματήσουμε τὴν μετανάστευση γιὰ νὰ μὴν πετάξουμε περισσοτέρους ἐργαζομένους στὴν ἀνεργία». Σὲ δέ, μακροσκελῆ ἐπιστολὴ ποὺ ἀπηύθυνε, τὴν ἴδια στιγμὴ στὸν πρύτανι τοῦ σουννιτικοῦ  τζαμίου τῶν Παρισίων, προσέθετε: «Πρέπει νὰ λύσουμε σημαντικὰ προβλήματα ποὺ ἀναδύονται στὴν τοπικὴ  ζωὴ τῆς Γαλλίας ἀπὸ τὴν μετανάστευση...Ἐργαζόμενοι καὶ οἰκογένειες μὲ διαφορετικὲς παραδόσεις, γλῶσσες καὶ τρόπους ζωῆς στοιβάζονται σὲ αὐτὰ ποὺ δὲν διστάζομε νὰ ἀποκαλοῦμε γκέτα. Αὐτὴ ἡ κατάσταση προκαλεῖ ἐντάσεις καὶ ἐνίοτε συγκρούσεις μεταξὺ τῶν μεταναστῶν διαφορετικῶν χωρῶν καὶ κάνει δύσκολες τὶς σχέσεις τους μὲ τοὺς Γάλλους. Ὅταν ἡ μεταναστευτικὴ ἔλευση  γίνεται πολὺ μεγάλη... ἡ κρίση τῆς κατοικίας ἐπιδεινώνεται... Οἱ κοινωνικὲς ἐπιβαρύνσεις, ἀπαραίτητες γιὰ τὶς οἰκογένειες μεταναστῶν, γίνονται ἀβάσταχτες γιὰ τοὺς προϋπολογισμοὺς τῶν δήμων ποὺ κατοικοῦνται κατὰ πλειοψηφία ἀπὸ ἐργάτες καὶ ὑπαλλήλους.Ἡ παιδεία ἀδυνατεῖ νὰ ἀντιμετωπίσῃ τὴν κατάσταση».

Τρανὴ ἀπόδειξη ὅτι ὁ Μαρινισμὸς στὴν Γαλλία, ἀντεκατέστησε τὸν κομμουνισμό, ὠς ἐθνικομπολσεβικισμό, εἶναι τὰ ποσοστά τῶν δύο κομμάτων. Ἤδη, τὸ 1984, τὸ Ἐθνικὸ Μέτωπο (ποὺ σήμερα ἔχει φθάσει στὸ 26%) εἶχε ἀνέβει στὸ 10%, ἐνῷ τὸ ΚΚΓ, ἀπὸ 15% τὸ 1981 ἔπεφτε τὸ 2007 στὸ 2%. Ἐὰν ἡ Χρυσῆ Αὐγὴ δὲν εἶναι σὲ θέση, μέχρι στιγμῆς,  νὰ ἀντικαταστήσῃ τὸ ΚΚΕ, αὐτὸ προέρχεται ἀπὸ τὸ γεγονὸς ὅτι δὲν προέβη ἀκόμη στὴν ἐκκαθάριση τοῦ κόμματος ἀπὸ τὰ παλαιὰ ἐθνικόφρονα στοιχεῖα ὅπως ἔκαμε ἡ Μαρὶν μὲ τοὺς φίλους τοῦ πατέρα της, καὶ δὲν ἐξεχώρισε ξεκάθαρα τὴν θέση της ἀπὸ ἀκροδεξιὰ στοιχεῖα καὶ πολιτικούς, γιὰ νὰ στρατολογήσῃ, ὅπως θὰ ἔπρεπε, διανοουμένους ὑψηλοῦ ἐπιπέδου ποὺ ἀπὸ καιρὸ ἐνετάσσοντο στὸν κομμουνιστικοφασιστικὸ χῶρο.

Στὴν Γαλλία, Μαρινισμὸς καὶ ΚΚΓ ἔχουν τὴν ἴδια κοινωνικὴ βάση, τὴν ἐργατικὴ καὶ μικροαστική, μὲ σημαντικὴ παρουσία στὶς βιομηχανικὲς περιοχὲς τοῦ Βορρᾶ, στὴν περιοχὴ τῆς γαλλικῆς πρωτευούσης καὶ στὴν νοτιοανατολικὴ Γαλλία. Ὁ φόβος τῆς Μαρὶν μὴν ταυτισθῇ μὲ τὴν ἀντικομμουνιστικὴ καὶ ἀντισημιτικὴ εἰκόνα ποὺ συνεχίζει νὰ παρουσιάζῃ ἡ Χρυσῆ Αὐγή τὴν ὠθεῖ νὰ μὴν ἐμφανίζεται δημοσίως ἀπὸ κοινοῦ μὲ τὸ ἑλληνικὸ ἐθνικιστικὸ κόμμα.

Ὁ πανικὸς ποὺ ἔχει καταλάβει τὴν γαλλικὴ δεξιὰ καὶ ἀκροδεξιά, ἡ ὁποία εἶχε συσπειρωθῆ γύρω ἀπὸ τὸν βαθειὰ τραυματισμένο ἀπὸ τὰ σημερινὰ σκάνδαλα François Fillon, μήπως καὶ ἐκλεγῇ ἡ Μαρίν, πανικὸ ποὺ θυμίζει αὐτὸν ποὺ εἶχε καταλάβει τὴν γαλλικὴ ἀστικὴ τάξη, στὴν γκωλλικὴ ἐποχὴ τῆς δευτέρας δεκαετίας τοῦ 1940, ὅταν συγκυβερνοῦσε ὁ γκωλλικὸς φασισμὸς μὲ τὸ ΚΚΓ, εἶναι ἐνδεικτικὸ ὅτι γιὰ τὴν γαλλικὴ ἐργατικὴ τάξη τὸ σοσιαλδημοκρατικὸ σύνθημα ἀποπροσανατολισμοῦ περὶ δημοκρατίας καὶ «δὲν περνᾷ ὁ φασισμός», ἔχει πλέον πλήρως ξεπερασθῆ, καὶ ἡ Εὐρώπη τῶν ἐθνῶν, ὄνειρο τοῦ στρατηγοῦ ντὲ Γκώλ, οἰκοδομεῖται πλέον ταχέως, ὑπὸ τὴν ὤθηση τοῦ εὐρωπαϊκοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ, ὑπὸ τὰ προταστευτικὰ βλέμματα τῆς ἀμερικανορωσικῆς συμμαχίας Τραμβίου-Πούτιν.

Σὲ ἀντίθεση μὲ τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα τοῦ Maurice Thorez, ποὺ ὐπῆρξε συνεργάτης τοῦ ντὲ Γκώλ, καὶ ποὺ ἐφημίζετο γιὰ τὴν ὑπεράσπιση τῶν γαλλικῶν ἐθνικῶν δικαίων, τὸ ΚΚΕ τοῦ Ζαχαριάδη, λόγῳ τῆς εἰδικῆς θέσεως τοῦ ἑλλαδικοῦ κράτους, ἐξερχόμενο ἀπὸ τὴν πολυεθνικὴ δομὴ τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, περιστοιχιζόμενο ἀπὸ ἀλλογενῆ ἀλβανικά, σλαυϊκὰ καὶ τουρκικἀ στοιχεῖα, ἔδειχνε πάντα μία ἄκρως διεθνιστικὴ εἰκόνα ποὺ δὲν ἠδυνήθη νὰ περιορίσῃ ὁ Ἄρης Βελουχιώτης, λόγῳ τοῦ προώρου θανάτου του καὶ λόγῳ τῆς εἰκόνος σφαγέως τῶν δωσιλογικῶν γερμανοβρεταννικῶν τσολιαδικῶν στοιχείων τῶν ἐθνικοφρόνων τοῦ ἐμφυλίου. Μερικὰ σημερινὰ στοιχεῖα τοῦ ἑλληνικοῦ ἐθνικιστικοῦ χώρου ἀδυνατοῦν ἀκόμη νὰ ἐννοήσουν ὅτι ἕνα ΚΚΕ ὑπὸ τὴν ἡγεσία τοῦ Ἄρη Βελουχιώτη θὰ εἶχε ἤδη συμμαχήσει μὲ τὴν Χρυσῆ Αὐγή.

Ὑποχρέωση τῶν πατριωτικῶν στοιχείων τοῦ καταρρέοντος σημερινοῦ ἑλλαδικοῦ κρατιδίου εἶναι ἡ συσπείρωση τῶν πατριωτικῶν δυνάμεων τοῦ κομμουνιστικοῦ καὶ φασιστικοῦ χώρου, ἀρνούμενες νὰ ἀκολουθήσουν τὴν ἀποπροσανατολιστικὴ χυδαία προπαγάνδα τῶν ἐθνικοφρόνων ἀστικῶν στοιχείων ποὺ μὲ ἀπηρχαιομένα συνθήματα κατὰ «φασιστῶν» καὶ «κομμουνιστῶν», προσπαθοῦν νὰ ἀποτρέψουν στὴν χώρα μας τὴν ἄνοδο στὴν ἐξουσία ἐθνικομπολσεβικικῆς κυβερνήσεως ποὺ θὰ ἀκολουθήσῃ τὴν γενικὴ πολιτικὴ κατεύθυνση μίας Εὐρώπης τῶν ἐθνῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                            4 Μαρτίου 2017

297 – Μπαχαλάκηδες καὶ ταξικὸς ἀγών

297 – Μπαχαλάκηδες καὶ ταξικὸς ἀγών

Πρὶν ἀπὸ δύο μῆνες, στὶς 31 Μαρτίου 2016 ἐγεννήθη στὸ Παρίσι τὸ ἀναρχικὸ κίνημα Nuit Debout (Νύχτα Στὸ Πόδι), ὡς ἐπανάληψη τοῦ Μάη 68 καὶ γρήγορα ἐξηπλώθη σὲ ὅλην τὴν Γαλλία καὶ μετὰ σὲ ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρώπης: Γερμανία, Βέλγιο, Ἱσπανία, Λουξεμβοῦργο, Ὁλλανδία, Πορτογαλία, Ἑλβετία, ἀκόμη καὶ στὸν Καναδᾶ.

Ὁ στόχος τοῦ Μάη 68 ἦταν ἡ ἀνατροπὴ τοῦ ντὲ Γκώλ. Καὶ ὁ στόχος ἐπετεύχθη. Ὁ στόχος τῆς Νύχτας στὸ Πόδι εἶναι νὰ ἀποτελειώσῃ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση τῶν Βρυξελλῶν καὶ μᾶλλον θὰ τὸ ἐπιτύχῃ. Τὸ προσάναμα ἦταν ὁ  ἐργατικὸς νόμος ποὺ ἤθελε νὰ περάσῃ ἡ γαλλικὴ Βουλή καὶ ποὺ ἐφημολογεῖτο ὅτι εἶχε διαταχθῆ ἀπὸ τοὺς εὐρωκράτες τῶν Βρυξελλῶν πρὸς χάριν τῆς δικτατορίας τῶν τραπεζῶν.

Εἶναι ἀποδεδειγμένο ἀπὸ τὴν Ἱστορία ὅτι τὰ ἀναρχικὰ κινήματα ὅσο συμπαθητικὰ καὶ ἄν εἶναι ἐπειδὴ φοβίζουν τὴν μᾶζα τῶν μικροαστῶν (καὶ γι’ αὐτὸ τοὺς συμπαθῶ ἰδιαιτέρως) ποτὲ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ κατεδαφίσουν τὸ καπιταλιστικὸ σύστημα. Μόνον τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα μὲ στρατιωτικὴ πειθαρχία καὶ πρόσβαση στὶς ἐργατικὲς μᾶζες, δύναται μὲ μαζικὲς κινητοποιήσεις νὰ βάλῃ σὲ κίνδυνο τὴν καπιταλιστικὴ κυριαρχία. Ὑποχρεωτικά, τὸ Κόμμα, ἀπὸ τὴν ἴδια του τὴν δομή, θὰ παραμείνῃ ἐκλογικὰ σὲ χαμηλὰ ποσοστά, ἀλλὰ μέσῳ τοῦ κομμουνιστικοῦ συνδικάτου του θὰ ἔχῃ πολλαπλῆ ἐπιρροὴ μέσα στὴν κοινωνία.

Αὐτὸ συμβαίνει σήμερα στὴν Γαλλία. Τὸ ΚΚΓ στὶς τελευταῖες ἐκλογὲς συνεκέντρωσε τὸ 7% τῶν ψήφων καὶ ἐξέλεξε 7 βουλευτὲς σὲ σύνολο 577 τῆς γαλλικῆς Βουλῆς, ἀλλὰ σήμερα ἄνω τῶν 60% τῶν Γάλλων ὑποστηρίζει τὴν ἀπεργιακὴ δράση τοῦ γενικοῦ γραμματέως τῆς γαλλικῆς κομμουνιστικῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Γαλλίας, Confédération Générale du Travail, CGT (τὸ ἀντίστοιχο τοῦ ΠΑΜΕ στὴν Ἑλλάδα), Philippe Martinez, ἐργάτη μεταλλουργό, μέλος τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος Γαλλίας (μέχρι τὸ 2002).

Παράλληλα μὲ τὴν ὀργανωμένη δράση τοῦ κομμουνιστικοῦ συνδικάτου, οἱ casseurs (μπαχαλάκηδες) τῆς Nuit Debout, ἔχουν ἀλλάξει τὴν συνήθη τακτικὴ τῶν ἀναρχικῶν τῶν «γαλλικῶν Ἐξαρχείων» καὶ ἀπὸ χρῆστες ἀκινδύνων μολότωφ, βάζοντας φωτιὲς στοὺς κάδους σκουπιδιῶν, ἔχουν μετατραπῆ σὲ ἐπιθετικὸ στρατό, προσπαθῶντας νὰ σκοτώσουν τοὺς ἀστυνομικούς, ἐφ’ὅσον αὐτοὶ ἀντιμετωπίζονται ὡς ἐχθροὶ σὲ πεδίο μάχης. Φυσικὰ οἱ ἀστυνομικοὶ διαμαρτύρονται γιὰ τὸ αὐξημένο μῖσος τῶν διαδηλωτῶν ἐναντίον τους, ἐνῷ γνωρίζουν κάλλιστα ὅτι παίζουν τῶν ῥόλο τῶν λυκοσκύλων τοῦ Κατεστημένου, καὶ ὅταν δαγκώνουν ὑπάρχει πρόθεση τοῦ δαγκωμένου νὰ σκοτώσῃ τὸν δαγκωτή.

Στὴν Ἑλλάδα τὸ ἀντίστοιχο κίνημα τῶν ἀναρχικῶν ἐνεφανίσθη ὡς ἡ ἐπιθετικὴ ὁμὰς τοῦ Ῥουβίκωνα, ἀλλὰ ὁ ῥόλος του στὴν κατεδάφιση τοῦ καθεστῶτος τοῦ ἕλληνος Κουίσλινγκ τῆς ΕΕ, Ἀλέξη Τσίπρα, εἶναι δευτερεῦον ἐφ’ὅσον ἀπό μόνη της ἡ παρουσία τῆς μελοθάνατης μὲ γάγγραινα Ἑλλὰς μέσα στὸ ἄρρωστο σῶμα τῆς ΕΕ εἶναι ἀρκετὴ γιὰ νὰ παίξῃ ἀποφασιστικὸ ἀποσυνθετικό ῥόλο.

Ἡ σημερινὴ ἐπαναστατικὴ κατάσταση στὴν Γαλλία, σίγουρα θὰ βοηθήσῃ νὰ ἐπιφέρῃ τὴν τελικὴ ταφόπλακα στὴν ΕΕ, ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ ὄνειρο τῆς νεολαίας γιὰ ῥιζικὴ κοινωνικὴ ἐπανάσταση. Ἡ εὐκαιρία ποὺ εἶχε ἐμφανισθῆ μὲ τὸν Λένιν τὸ 1917 καὶ τὴν ἵδρυση τῆς ΕΣΣΔ δὲν φαίνεται νὰ δύναται νὰ ἐπαναληφθῆ. Πάντως, ὁ νέος γαλλικὸς Μάης 2016 σίγουρα θὰ δώσῃ μεγάλη ὤθηση στὴν μετατροπὴ ὁλοκλήρου τῆς Εὐρώπης σὲ ἐθνικοσοσιαλιστική.

Δημήτρης Κιτσίκης                                               27 Μαΐου 2016