Ο Βοναπάρτης στην εκστρατεία της Αιγύπτου και της Συρίας. Σκοπός η αφαίρεση των εμπορικών δρόμων από τα χέρια των Οθωμανών. Η εκστρατεία στηρίχθηκε στη Συνθήκη του Campo Formio που εξασφάλισε στη Γαλλία ναυτικές βάσεις στα Επτάνησα μετά τον έλεγχο της Ιταλίας
"Η Μεσόγειος πάντοτε αποτελούσε και θα αποτελεί «ζωτικό χώρο» για τα
εμπορικά και οικονομικά συμφέροντα της Γαλλίας. Και η Ελλάδα για πάνω
από 200 χρόνια αποτελεί την πλέον στέρεη «πύλη» για τους εμπορικούς
δρόμους της Γαλλίας προς τις χώρες της Μαύρης Θάλασσας, Μέσης Ανατολής,
Νότιας Ασίας (μέσω Ερυθράς Θάλασσας) και Βόρειας Αφρικής.
Γράφει ο ΚΙΜΩΝ Π. ΣΤΕΡΙΩΤΗΣ (*)
"Πριν
από περίπου 225 χρόνια ο Ναπολέων είχε το δικό του «όραμα για τη
Μεσόγειο» – «το ανατολικό όνειρο» – που απέβλεπε στη διάνοιξη
«εμπορικών δρόμων» για τον ομαλό εφοδιασμό της Γαλλίας με πρώτες ύλες.
Και αυτό το «όραμα» θα γινόταν πραγματικότητα μόνο μέσω της
αποδιάρθρωσης της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας γύρω από τη Μεσόγειο.
Το «ανατολικό όραμα» του Ναπολέοντα αποτέλεσε το θεμέλιο λίθο για την
εξωτερική πολιτική της Γαλλίας, η οποία κατάφερε τελικά να συμβάλει
(και στρατιωτικά) στην Ανεξαρτησία της Ελλάδας μαζί με την Αγγλία και τη
Ρωσσία. Ήταν το πρώτο και πιο σοβαρό πλήγμα για να περιορισθεί η
οθωμανική κυριαρχία στο Αιγαίο και στη Μεσόγειο με την ίδρυση του
Ελληνικού Κράτους.
Σήμερα, μετά από 225 χρόνια ο πρόεδρος Μακρόν έχει το ίδιο «όραμα» με
το Ναπολέοντα για τη Μεσόγειο, αλλά αυτή τη φορά οι ανάγκες της
γαλλικής οικονομίας επιβάλλουν τη σύγκρουση με τη «νεο-οθωμανική»
Τουρκία στον τομέα της Ενέργειας, για τον έλεγχο των «ενεργειακών
δρόμων»…
Αλλά Ναπολέων και Μακρον, για την υλοποίηση του «οράματος για τη
Μεσόγειο», χρειάζονται την αμυντική και πολιτική στήριξη από την Ελλάδα.
Βεβαίως, σήμερα η Γαλλία μπορεί να στηρίζεται πολύ καλλίτερα στην
Ελλάδα και στην Κύπρο για να αντιμετωπίσει το «νεο-οθωμανικό
επεκτατισμό» σε σύγκριση με την εποχή του Ναπολέοντα.
Η ΑΝΤΙ-ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΓΑΛΛΙΑΣ
Η οικονομική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου για τη Γαλλία παρέμεινε
πάντοτε πολύ ισχυρή τόσο πριν όσο και μετά την Επανάσταση του 1789.
Απαράλλακτη η Μεσογεακή Στρατηγική της Γαλλίας από τον καιρό της
απολυταρχικής μοναρχίας, στη στη διάρκεια του αυτοκράτορα Ναπολέοντα του
Α’ και της παλινόρθωσης των Βουρβώνων έναντι της Οθωμανικής
Αυτοκρατορίας που κυριαρχούσε στη Μεσόγειο.
Η Γαλλία ακολούθησε μακροχρόνια μια ξεκάθαρα «αντι-οθωμανική πολιτική» για την επίτευξη των εξής Στρατηγικών Στόχων:
Περιορισμός της εξουσίας της Υψηλής Πύλης στη Μεσόγειο Θάλασσα για
να ανοίξουν οι θαλάσσιοι «εμπορικοί δρόμοι» για τα γαλλικά εμπορεύματα
και τις εισαγωγές.
Υπαγωγή υπό τον έλεγχο της Γαλλίας των κρατιδίων της Ιταλίας, ώστε
να παρεμποδισθεί η στρατηγική διείσδυσης στην Αδριατική Θάλασσα.των
Αυστριακών – παραδοσιακά στενών συμμάχων της Υψηλής Πύλης από τις αρχές
περίπου του 18ου αιώνα.
Ισχυροποίηση της θέσης της Γαλλίας με ναυτικές βάσεις στη Μεσόγειο και Αδριατική.
Εξασφάλιση της ελεύθερης ναυσιπλοϊας προς τα λιμάνια της Μαύρης Θάλασσας.
Διασφάλιση της ομαλής τροφοδοσίας της Γαλλίας με σιτάρια από τη
Ρωσσία και με πρώτες ύλες από άλλες περιοχές χωρών της Μεσογείου.
Απόκτηση του ελέγχου στρατηγικών σημείων της Αιγύπτου και της Συρίας
για να ανοίξουν οι εμπορικοί δρόμοι για εμπορικές συναλλαγές με τις
χώρες και αποικίες της Νοτιοανατολικής Ασίας.
Διασφάλιση της γαλλικής οικονομικής, εμπορικής και αμυντικής επιρροής στις χώρες της Βόρειας και λοιπής Αφρικής.
Η ΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΟΘΩΜΑΝΩΝ προς ΤΟΥΣ ΑΨΒΟΥΡΓΟΥΣ
Στον ανταγωνισμό μεταξύ Αγγλίας και Γαλλίας για τον έλεγχο του
διεθνούς εμπορίου και των «νέων αγορών» που αναπτύσσονταν στην Αμερική
και αλλού «μεγάλη χαμένη» βγήκε η Γαλλία. Η απώλεια των αποικιών στην
Αμερική και η κατάρρευση της οικονομίας της Γαλλίας προκάλεσαν μεγάλη
αναρχία και τελικά ξέσπασε η Επανάσταση του 1789.
Η Γαλλία στο προηγούμενο διάστημα κατέβαλε προσπάθειες για να πετύχει
την στρατιωτική και οικονομική διείσδυσή της στην οικονομικά
καθυστερημένη Οθωμανική Αυτοκρατορία.
Όμως, η Υψηλή Πύλη αντιλαμβανόταν ότι Γάλλοι και Άγγλοι αργά ή
γρήγορα θα την έθεταν υπό τον έλεγχό τους… Για το λόγο αυτό οι Οθωμανοί
στράφηκαν προς τους Αψβούργους και στη συνέχεια προς την Πρωσσία, που
είχε έναν σύγχρονο στρατό αλλά δεν είχε εμπορικές βλέψεις.
Η Οθωμανική Αυτοκρατορία είχε να αντιμετωπίσει στο βορρά τη δυναμική και επεκτατική Ρωσσία και νοτιοδυτικά τη Γαλλία.
Μπροστά στις δύο αυτές μεγάλες απειλές η Υψηλή Πύλη στράφηκε και
συνήψε μεγάλης σημασίας οικονομική και εμπορική συμφωνία με τους
Αψβούργους. Οι δύο οικονομίες απέκτησαν συμπληρωματικότητα με τις χωρίς
περιορισμούς εισαγωγές και εξαγωγές εμπορευμάτων και την ελεύθερη
κυκλοφορία των εμπόρων. Παράλληλα και οι δύο συμβαλλόμενες πλευρές είχαν
άριστές σχέσεις με τη Βενετία που είχε ισχυρό στόλο.
Εξάλλου, η μακρά περίοδος της αναρχίας στη Γαλλία έδωσε «ανάσα» για
την προετοιμασία του εκσυγχρονισμού του στρατού της Οθωμανικής
Αυτοκρατορίας, αλλά οι εσωτερικές αντιδράσεις (κυρίως από τους
γενίτσαρους) δεν επέτρεψαν την υλοποίηση σχετικών σχεδίων της Υψηλής
Πύλης.
Η συμμαχία της Πύλης με τους Αψβούργους επέτρεψε στους Οθωμανούς να
διατηρήσουν ολόκληρο τον έλεγχο της Μεσογείου, καθώς η Γαλλία ήταν
αποδυναμωμένη από τα εσωτερικά προβλήματα και η Ιταλία ήταν
κατατεμαχισμένη σε κρατίδια.
Ο ΒΟΝΑΠΑΡΤΗΣ ΓΙΑ ΤΑ ΕΠΤΑΝΗΣΑ
Οι τεράστιες ανάγκες της Γαλλίας να αποκτήσει εσωτερική και εξωτερική
σταθερότητα και ομαλή τροφοδοσία της με εισαγωγές σιτηρών επέβαλαν την
ανάδειξη του Ναπολέοντα Βοναπάρτη σε κυρίαρχο της πολιτικής και
στρατιωτικής ζωής στη Γαλλία.
Διέξοδο στα προβλήματα της χώρας η καθοριστική παρουσία του στρατού
και του Ναπολέοντα στα εσωτερικά και εξωτερικά προβλήματα της χώρας.
Ο νεαρός στρατηγός προώθησε το «ανατολικό όραμά» του, που ήταν η
διάνοιξη ασφαλών «εμπορικών δρόμων» στη Μεσόγειο μέσω της ενίσχυσης της
στρατιωτικής παρουσίας της εκτός γαλλικών συνόρων.
Ο Ναπολέων με τις νίκες του στην Ιταλία περιόρισε την στρατιωτική
παρουσία των Αυστριακών στην Αδριατική, ενώ έκανε ένα ακόμη πολύ
σημαντικό βήμα με την κατάκτηση από γαλλικά στρατεύματα των Επτανήσων,
με την υπογραφή της Συνθήκης του Κάμπο Φόρμιο (Traité de Campo Formio)
στις 17 Οκτωβρίου 1797.
Για τη σημασία του ελέγχου των Επτανήσων ο Ναπολέων επισημαίνει τα ακόλουθα με αναφορά του στο Γαλλικό Διευθυντήριο:
«..Τα νησιά της Κέρκυρας, της Ζακύνθου και της Κεφαλληνίας έχουν
περισσότερο ενδιαφέρον για εμάς, παρά όλη η Ιταλία. Αν θα είμαστε
υποχρεωμένοι να διαλέξουμε, θα ήταν προτιμότερο να παραχωρήσουμε την
Ιταλία στον αυτοκράτορα και να κρατήσουμε τα τέσσερα νησιά, που είναι
πηγή πλούτου και ευημερίας για το εμπόριό μας».
Ωστόσο, η Συνθήκη του Κάμπο Φόρμιο έλυσε μόνο ένα μέρος των προβλημάτων εξωτερικού εφοδιασμού της Γαλλίας.
Ξαφνικά η Γαλλία βρέθηκε να γειτνιάζει με την αχανή Οθωμανική
Αυτοκρατορία που εκτεινόταν από τις ακτές της Αδριατικής και του Ιονίου
Πελάγους ως τις ακτές των χωρών της Βόρειας Αφρικής, τον Περσικό Κόλπο
και τη Μαύρη Θάλασσα. Όμως στην πράξη, η Γαλλία παρέμενε οικονομικά και
στρατιωτικά «περικυκλωμένη» προς ανατολάς και νότο από την Οθωμανική
Αυτοκρατορία, η οποία υποστηριζόταν από τους Αυστριακούς και τους
Πρώσσους. Επιπλέον, η Γαλλία στους θαλάσσιους δρόμους του Ατλαντικού και
της Μεσογείου βρισκόταν σε μειονεκτική θέση έναντι του ναυτικού των
Άγγλων.
Με αυτά τα δεδομένα ο στρατός της Γαλλίας έπρεπε να ανοίξει και
διασφαλίσει τους «εμπορικούς δρόμους» που περνούσαν μέσω της Μεσογείου
με στρατιωτική κάλυψη σε χερσαία εδάφη στη Βόρεια Αφρική.
Στην περίοδο 1798 – 1801 ο Ναπολέων πραγματοποίησε μεγάλη εκστρατεία
κατά των Οθωμανών με κύριους στόχους να δημιουργήσει προγεφυρώματα και
στρατιωτικές βάσεις σε Αίγυπτο και Συρία, χώρες που ήσαν υπό τον έλεγχο
της Υψηλής Πύλης.
Στις 9 Σεπτεμβρίου 1798 η Υψηλή Πύλη κήρυξε επίσημα τον πόλεμο
εναντίον της Γαλλίας, διευκολύνοντας παράλληλα και την επιθετικότητα της
Αγγλίας με την αξιοποίηση του πολεμικού στόλου της.
Τελικά ο Ναπολέων δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει το “Ανατολικό
Όνειρό” του λόγω των επιτυχιών του αγγλικού ναυτικού που κατενίκησε τον
γαλλικό στόλο.
Ωστόσο, ακόμη και μετά την πτώση του Ναπολέοντα του Α΄ η Γαλλία των
Βουρβώνων συνέχισε την εξωτερική πολιτική του με επικεφαλής – όπως και
προηγουμένως… – τον Ταλλεϋράνδο. Αλλά πλέον μετά την συντριβή του
Ναπολέοντα η Γαλλία θα έχει πλέον ως πλέον «στενό σύμμαχο» τη Βρετανική
Αυτοκρατορία. Κοντά τους θα βρεθεί μια άλλη Μεγάλη Δύναμη, η Ρωσσία, που
επίσης έχει κοινούς στόχους για τον περιορισμό της κυριαρχίας της
Οθωμανικής Αυτοκρατορίας στη Μεσόγειο Θάλασσα….
ΒΟΝΑΠΑΡΤΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΗ
Ο «βοναπαρτισμός» επηρέασε βαθύτατα τους Έλληνες
της τουρκοκρατούμενης Ελλάδας και της διασποράς. Στα χρόνια της γαλλικής
κυριαρχίας τα Επτάνησα γίνονται καταφύγιο για τους Έλληνες που
προετοιμάζονται για εθνικοαπελευθερωτικό πόλεμο.
Οι ιδέες του Γαλλικού Διαφωτισμού και του βοναπαρτισμού ενέπνευσαν
τους Έλληνες και συνέβαλαν στη διαμόρφωση της ιδεολογίας τους, που
αποτυπώθηκε από τα πρώτα Συντάγματά τους,
Πάντως ακόμη και μετά τη συντριβή του Ναπολέοντα, το 1815, η Γαλλία
βρίσκει τον τρόπο αναβίωσης της επιρροής της στη Μεσόγειο μέσω της
επαναστατημένης Ελλάδας με την:
ενεργό υποστήριξη των επαναστατών,
συμμετοχή στο στόλο των Μεγάλων Δυνάμεων που κατενίκησε τον τουρκοαιγυπτιακό στόλο στο Ναυαρίνο,
αποστολή εκστρατευτικού σώματος υπό τον στρατηγό Μαιζώνα για την εκδίωξη των Οθωμανών από τα φρούρια,
παροχή χορηγίας κεφαλαίων στην κυβέρνηση του Καποδίστρια από το ταμείο του βασιλιά Λουδοβίκου κλπ.
Η ΜΕΣΟΓΕΙΑΚΗ ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΟΥ ΜΑΚΡΟΝ
Η Γαλλία επί προεδρίας Μακρόν έχει επαναχαραξει τη μεσογειακή
πολιτική της ως προς την Τουρκία και ακολουθεί τη Στρατηγική του
Ναπολέοντα για απελευθέρωση των «εμπορικών δρόμων» που διέρχονται από τη
Μεσόγειο ή αποτελούν αφετηρία για τις αγορές τρίτων χωρών. Η μόνη
διαφορά είναι πλέον ότι η πολιτική Μακρόν στοχεύει στη «διασφάλιση
στρατηγικών θέσεων σε νευραλγικής σημασίας περιοχές με ενεργειακά
αποθέματα».
Η Γαλλία είναι σε ευθεία αντιπαράθεση και σύγκρουση συμφερόντων,
επειδή και οι δύο χώρες θέλουν να αποκτήσουν σίγουρες προσβάσεις σε
ενεργειακά αποθέματα για το μελλοντικό ενεργειακό εφοδιασμό τους.
Συγκεκριμένα η Τουρκία διεκδικεί:
Να αποκτήσει καθοριστική πολιτική και ενεργειακή επιρροή στις χώρες
της Βορείου Αφρικής και κυρίως στη Λιβύη, που αντιμετωπίζει πολιτική
αστάθεια από το 2011.
Να αναπτύξει ισχυρά εμπορικά ερείσματα στις υποσαχάριες χώρες,
προκειμένου να αποκτήσει πηγές εφοδιασμού σε στρατηγικές πρώτες ύλες,
στις οποίες συμπεριλαμβάνονται πετρέλαιο και φυσικό αέριο.
Να αποκτήσει στρατιωτικό έλεγχο σε περιοχές με ενεργειακά αποθέματα που διεκδικούνται από Κούρδους σε βόρειο Ιράκ και Συρία.
Να ενισχύσει την στρατιωτική παρουσία των τουρκικών ενόπλων
δυνάμεων, σε συμμαχία με το Ιράν και το Κατάρ, για να αποτελούν μόνιμες
απειλές για τα αραβικά κράτη στον Περσικό Κόλπο.
Να αποτελέσει κυρίαρχο ιδιοκτήτη στα υποθαλάσσια ενεργειακά κοιτάσματα της Ανατολικής Μεσογείου.
Να καταστεί η Τουρκία κυρίαρχος μεσάζων στην τροφοδοσία με πετρέλαια
και φυσικό αέριο από την κεντρική Ασία των αγορών της νότιας Ευρώπης με
την ανάπτυξη και λειτουργία αγωγών που θα διαπερνούν την τουρκική
επικράτεια και θα καταλήγουν σε τουρκικά λιμάνια στη Μεσόγειο.
Πέραν των διαμετρικά αντίθετων ενεργειακών συμφερόντων με την
Τουρκία, η Γαλλία θέλει να ενισχύσει τις σχέσεις και την επιρροή της με
τις χώρες του Αραβικού Συνδέσμου, οι οποίες στη συντριπτική πλειοψηφία
τους είναι τελείως αντίθετες με τις επεκτατικές βλέψεις του
«νεο-οθωμανισμού» που έχει αναβιώσει στην Τουρκία.
Ο
πρόεδρος της Γαλλίας Εμμανουέλ Μακρόν έχει υιοθετήσει ίδια πολιτική με
αυτήν του προέδρου της Αιγύπτου ελ Σίσσι για τη Λιβύη και την Ανατολική
Μεσόγειο και ακολουθούν κοινή γραμμή για την αντιμετώπιση της επιθετικής
Τουρκίας
ΤΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΑ ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΚΥΠΡΟΥ
Με βάση τις ανωτέρω στρατηγικές επιλογές της Γαλλίας για Βόρεια
Αφρική, Ανατολική Μεσόγειο και Μέση Ανατολή η Ελλάδα και η Κύπρος
αναδεικνύονται στους πλέον σημαντικούς συμμάχους της Γαλλίας στην
περιοχή για την προώθηση της μακροχρόνιας πολιτικής της για ενεργειακό
εφοδιασμό, αμυντική παρουσία και προώθηση εμπορικών και οικονομικών
σχέσεων στην ευρύτερη περιοχή.
Από την πλευρά τους Ελλάδα και Κύπρος με την αμυντική θωράκιση της
Γαλλίας – και φυσικά των Αμερικανών – μπορούν να διασφαλίσουν πιο
αποτελεσματικά τα ενεργειακά συμφέροντά τους σε Αιγαίο και Ανατολική
Μεσόγειο.
Έτσι, 200 περίπου χρόνια μετά την Επανάσταση του 1821 η Γαλλία και
Ελληνισμός βρίσκονται ξανά απέναντι στον «οθωμανικό κίνδυνο» που απειλεί
σοβαρό το Ενεργειακό Μέλλον τους.
* O δρ ΚΙΜΩΝ ΣΤΕΡΙΩΤΗΣ είναι Οικονομολόγος, μέλος της
Επιτροπής Μανιατάκειου Ιδρύματος «Η Ελληνική Επιχειρηματικότητα ως
Βασική Κινητήρια Δύναμη της Επανάστασης του 1821»
«The fact that a former president, a genius self-publicist, cannot even get a blog off the ground is a little odd. Donald Trump’s spokesperson announced on Wednesday
that the former president’s blog – a space where he shared statements
after being banned from the major social media platforms – was to be
permanently shut down, presumably because it failed bigly to gain
traction. Trump’s team has hinted that he may join another platform
willing to host him, or develop his own network, but those will likely
not have anything like the reach of his infamous Twitter account. Trump
is not the most tech-savvy person in the world, and has surrounded
himself with a host of unremarkable people, so one might be tempted to
say that it should come as no surprise that he was an unsuccessful
blogger. But he’s a former president, he has a huge following and, if
nothing else, is great at selling himself, so the fact he couldn’t get
this off the ground in any meaningful way is strange».
Β - EU looked at ‘importing 70 million Africans’ by 2035, says German MEP Gunnar Beck, denouncing ‘disastrous’ new migration pact
La grande muette, ou plutôt certains de ses anciens membres, sortent du silence. Dans une tribune publiée dans l’hebdomadaire « Valeurs actuelles » mercredi intitulée « pour un retour de l’honneur de nos gouvernants », des militaires pour la plupart retraités ou radiés demandent aux dirigeants français d’agir face à la menace d’une « guerre civile ». Dénonçant les « silences coupables » du gouvernement, ils insinuent que des militaires actifs pourraient être tentés de prendre les armes afin de remédier à ce « délitement » de la société.
Qui sont les signataires de cette tribune ?
Selon « Valeurs actuelles », ils sont plus d’un millier de militaires - « une vingtaine de généraux », « une centaine de hauts gradés », « plus d’un millier d’autres militaires » à avoir signé la tribune. Sur le haut de la pile figure notamment le nom du général Christian Piquemal, radié des cadres de l’armée en 2016 pour avoir organisé une manifestation anti-migrants quelques mois plus tôt à Calais, malgré une interdiction préfectorale.
La liste complète des signataires n’est pas diffusée par l’hebdomadaire, mais elle est consultable sur le blog Place d’Armes, « ouvert à tous les militaires à la retraite, d’active, et de réserve qui aiment la France et réalisent que celle-ci est au bord du gouffre ». Ce site est le bébé de Jean-Pierre Fabre-Bernadac, ancien commandant de gendarmerie, à l’origine de la tribune.
Au total, la liste compte plus de 1200 signatures. Quant à savoir si elles sont celles de militaires retraités ou si ont signé des membres de « l’active » - des militaires actuellement en poste - impossible à déterminer pour l’heure. « On est en train de regarder », glisse une source dans l’entourage du ministère des Armées. Car de nouveaux noms se sont progressivement ajoutés à la liste initiale.
Reste à vérifier parmi ces nouveaux noms l’existence d’homonymes, ou encore à s’assurer que lesdits signataires figurent bien là parce qu’ils l’ont choisi. La vérification devrait prendre un peu de temps. « Pour l’instant, ça a l’air d’être le cas », relativise-t-on dans l’entourage de la ministre Florence Parly. Si des militaires de l’active ont signé la tribune, une enquête interne sera systématiquement ouverte.
Que dit la lettre ?
Dans un texte dépeignant une « France en péril », les signataires dénoncent un « délitement qui frappe notre patrie », à travers « un certain antiracisme » qui viserait selon eux à « créer sur notre sol un mal-être, voire une haine entre les communautés ». Pointant « l’islamisme et les hordes de banlieue », ils appellent les dirigeants français à « trouver le courage nécessaire à l’éradication de ces dangers » en appliquant « sans faiblesse des lois qui existent déjà ». « Comme nous, une grande majorité de nos concitoyens est excédée par vos louvoiements et vos silences coupables », dit-elle.
Quelles répercussions ?
Dénonçant « une insulte qui est jetée à la figure de milliers de militaires », la ministre des Armées Florence Parly a promis ce lundi sur France Info qu’en cas de découverte de militaires en exercice dans la liste des signataires, « des sanctions tomberont », confirmant l’information donnée au Parisien selon laquelle « le recensement » de ces potentiels aspirants-putschistes « est en cours ». Un discours qui tranche avec son tweet de la veille, qui dénonçait « une tribune irresponsable », « uniquement signée par des militaires à la retraite, qui n’ont plus aucune fonction dans nos armées et ne représentent qu’eux-mêmes ».
Ce lundi, la ministre déléguée chargée de l’Industrie, Agnès Pannier-Runacher, a quant à elle évoqué sur Franceinfo « un quarteron de généraux en charentaises » auquel il ne faudrait pas donner davantage d’importance. « Il faut simplement condamner sans réserve et passer à autre chose », estime-t-elle.
Dans l’opposition, la présidente du Rassemblement national Marine Le Pen n’a pas attendu dimanche pour s’émouvoir de la tribune, dans un tout autre ton. « Je vous invite à vous joindre à notre action pour prendre part à la bataille qui s’ouvre […] qui est avant tout la bataille de la France », a-t-elle répondu aux signataires, dans « VA » là encore, deux jours après la publication.
« Comme citoyenne et comme femme politique, je souscris à vos analyses et partage votre affliction », a-t-elle ajouté. Cela tombe bien, les signataires se disent dans la tribune « disposés à soutenir les politiques qui prendront en considération la sauvegarde de la nation ».
Menace de coup d’Etat ou coup d’épée dans l’eau ?
L’hypothèse d’un coup d’Etat est quant à elle à peine dissimulée. « Si rien n’est entrepris, le laxisme continuera à se répandre inexorablement dans la société, provoquant au final une explosion et l’intervention de nos camarades d’active dans une mission périlleuse de protection de nos valeurs civilisationnelles et de sauvegarde de nos compatriotes sur le territoire national », font savoir les militaires retraités.
ParClémence BauduinLe 26 avril 2021 à 14h51, modifié le 26 avril 2021 à 15h08
"But with far-right
leader Marine Le Pen among the highest-polling candidates for the 2022
election, the presence of Macron during the ceremonies on Wednesday was as much
about the past as about the country’s future".
B - THE PRESENT AMERICAN
CIVIL WAR ENTERS A NEW PHASE
The recent
assassination of a top Iranian scientist brings the new American Civil War to a
dramatic phase. If Donald Trump does not stay in power after January 20, 2021,
he, his family and his associates risk to have a fate akin to the fall of the
Ceausecu family in Rumania. It is in the interest of the Trump party to prove
the illegitimacy of a Biden presidency and all efforts should be done to prove
that the US presidential elections were rigged
"Χαμός στο ΝΑΤΟ: Οργή Ερντογάν για Τραμπ και «πόλεμος» Τσαβούσογλου - Πομπέο για την Ελλάδα
"Σκληρή γλώσσα Πομπέο κατά Τουρκίας
Ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Μάικ Πομπέο, κατά τη συνάντηση ΥΠΕΞ του ΝΑΤΟ, φέρεται να δήλωσε ότι η Τουρκία εναντιώνεται στις αρχές και τη λειτουργία της Συμμαχίας, υπονομεύοντας έτσι τη συνοχή της. Συγκεκριμένα, πηγές αναφέρουν ότι υπογράμμισε τις προκλητικές, όπως τις χαρακτήρισε, ενέργειες της Τουρκίας στην Ανατολική Μεσόγειο, τη Λιβύη, τη Συρία και το Ναγκόρνο Καραμπάχ.Ο υπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ συνέχισε λέγοντας ότι η απόκτηση του αντιαεροπορικού συστήματος S-400, αποτελεί «δώρο για τη Ρωσία» από ένα νατοϊκό σύμμαχο.Κατέληξε, σύμφωνα με τις ίδιες διπλωματικές πηγές, λέγοντας ότι θα πρέπει να επανεκκινήσει ο μηχανισμός αποκλιμάκωσης, ο οποίος δεν λειτουργεί, με υπαιτιότητα της Τουρκίας"(Newsbomb)
Ἰβὰν Ἴλλιτς, ΙΑΤΡΙΚΗ ΝΕΜΕΣΗ- Η ΑΠΑΛΛΟΤΡΙΩΣΗ ΤΗΣ ΥΓΕΙΑΣ, Ἐκδ. Νησῖδες, 2010.
ΑΠΟ ΤΟ ΟΠΙΣΘΟΦΥΛΛΟ ΤΟΥ «ΕΝΖΥΜΟΥ», ΤΕΥΧΟΣ Η΄, ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ 2020
I - TRUMP AS PRESIDENT IN 2021
Looks like there is a rapprochement of Trump-Macron-Marine Le Pen against Erdoğan and German Europe in Eastern Mediterranean. Future will prove. Dimitri Kitsikis