507 – Ὁ μῦθος τοῦ ΚΑ΄ αἰῶνος: Μόνον οἱ Νεοέλληνες δὲν ἀντιλαμβάνονται τὶ ἐστί Σπάρτη

Τὸ πλανητικὸ σπαρτιατικὸ πρότυπο 

https://www.history-point.gr/254-m-ch-oi-ellines-nikoyn-kai-stamatoyn-toys-germanoys-stis-thermopyles

507 –Ὁ μῦθος τοῦ ΚΑ΄ αἰῶνος:  Μόνον οἱ Νεοέλληνες δὲν ἀντιλαμβάνονται τὶ ἐστί Σπάρτη

Ἀπὸ χιλιάδες χρόνια ὁ πλανήτης μὲ ἐξαίρεσι τὴν Κίνα γοητεύεται ἀπὸ τὸ ὄνομα Σπάρτη. Ἡ ἄνοδος τοῦ καπιταλισμοῦ καὶ ἡ ἵδρυσις μετὰ τὸ 1821 τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν μὲ βαυαρὸ βασιλέα ἐγκατεστημένο στὴν Ἀθήνα ὡς παραμορφωμένο κληρονόμο τῆς αὐτοκρατορίας τῆς Κωνσταντινουπόλεως καὶ ἀναδείξεως ἀργότερα τῆς Θεσσαλονίκης ὡς συμπρωτευούσης τοῦ ἀθηναϊκοῦ κρατιδίου, ἔβαλε στὸ περιθώριο τὴν θρυλικὴ Σπάρτη σὲ σημεῖο ποὺ ἐνῷ τὸ 1830 οἱ Βαυαροὶ ἐσχεδίασαν ὁμοίως τὶς μελλοντικὲς πόλεις  Ἀθηνῶν καὶ Σπάρτης, σήμερα ἡ Ἀθήνα νὰ ἔχῃ πληθυσμὸ 4 ἑκατομμυρίων ἐνῷ ἡ Σπάρτη μόνον 18.000 κατοίκους.

Ἐκτὸς Ἑλλάδος, ἡ λέξις Σπάρτη εἶναι μαγική. Ὅταν ὁ πλανήτης ἐπισκέπτεται τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο, κατηφορίζει πρὸς τὴν θρυλικὴ Σπάρτη καὶ μένει ἔκπληκτος ὅταν συναντᾷ μία ἤσυχη μικροαστικὴ μικρὴ πόλι χωρὶς τὸ ἀρχαῖο της μεγαλεῖο.

Στὴν πολιτικὴ τοῦ κρατιδίου μόνον τελευταῖα τὸ κόμμα τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ἐπικεντρώθηκε στὸν μῦθο τῆς Σπάρτης καὶ σήμερα πλέον μετὰ τὴν ἀποτυχία τοῦ ἰδεολογικοῦ αὐτοῦ κινήματος, ἐπανερχόμεθα στὴν κλασσικὴ διαμάχη Ἀθηνῶν-Θεσσαλονίκης μὲ ὑπόβαθρο τὴν Κωνσταντινούπολι, ποὺ ἀνατρέχει μὲν στὸν Μυστρᾶ, ὄχι ὅμως στὴν Σπάρτη.

Ἐνώπιον τῆς τρομακτικῆς παρακμῆς τοῦ ἑλληνισμοῦ ἐπὶ δύο χιλιάδες χρόνια, ἤδη ἀπὸ τὸ 146 π.Χ. ὅταν ἡ τρίτη μεγάλη ἑλληνικὴ πόλι, ἡ Ῥώμη, κατακτῶντας τὶς δύο ἄλλες τῶν Ἀθηνῶν καὶ τῆς Σπάρτης ποὺ εἶχαν ἐξασθενίσει ἀπὸ τὴν ἔκβασι τοῦ ἐμφυλίου πολέμου στὸν Ε΄ αἰῶνα π.Χ., τοῦ Πελοποννησιακοῦ, μᾶς ἀπεκάλεσε σωστὰ Γραικύλους  καὶ ἔκτοτε ἐγίναμε Ῥωμαῖοι-Ῥωμηοί, μέχρι καὶ σήμερα, ἡ ὀνομασία Σπάρτη ἐπέρασε στὸν χῶρο τοῦ μύθου. Χαρακτηριστικὸ εἶναι ὅτι ἀκόμη καὶ ὁ Χίτλερ στοὺς Ὀλυμπιακοὺς ἀγῶνες τοῦ Βερολίνου, ἀντὶ νὰ τιμήσῃ τὴν Σπάρτη ποὺ τόσο ἐθαύμαζε προσεκάλεσε ἀντὶ τοῦ Σπαρτιάτου ὁπλίτου, τὸν ἀθηναῖο βοσκὸ μὲ τὴν ἀρβανίτικη φουστανέλλα καὶ τὸν ἐτίμησε στὸ Βερολῖνο ἀγνοῶντας ὅτι  ὁ πονηρὸς αὐτὸς Γραικύλος εἶχε ἀρπάξει τὸ 1896 τὸν τίτλο τοῦ ὀλυμπιονίκη μὲ ἐξαπάτησι,

Ὅμως ὁ σπαρτιατικὸς μῦθος δύναται νὰ γίνῃ ὁ μῦθος τοῦ ΚΑ΄ αἰῶνος ποὺ θὰ ἀναγεννήσῃ ὄχι μόνον τὴν Ἑλλάδα καὶ τὸν ἑλληνισμὸ ἀλλὰ καὶ τὴν Εὐρώπη ὁλόκληρη καὶ τὸν κόσμο.
Μετὰ τὴν πλήρη ἀποτυχία τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ποὺ λόγῳ ἀνικανότητος ἀπεμονώθη ἀπὸ τὰ ἄλλα συγγενικὰ κινήματα τῆς Εὐρώπης, εἰδικὰ δὲ ἀπὸ τὸ γαλλικὸ γκωλλικὸ κίνημα τῆς Μαρὶν Λεπέν, ἐμμένοντας, ὡς μαυρόασπρη γερμανικὴ φθαρμένη ταινία τοῦ 1933, σὲ παρωχυμένα σύμβολα  καὶ σὲ ἐξ ἴσου παρωχημένα ἀντικομμουνιστικὰ καὶ ἀντισημιτικὰ μοναρχοφασιστικὰ συνθήματα τοῦ ἑλληνικοῦ ἐμφυλίου πολέμου τοῦ 1943-1949 ποὺ ἐπέμενε νὰ ἀποκαλῇ γελοιοδῶς συμμοριτοπόλεμο, μόν η λύσις γιὰ τὴν ἐπάνοδο τοῦ σπαρτιατικοῦ μύθου ἀναγεννήσεως, εἶναι:

α) Ἐγκαθίδυσις ὁλοκληρωτικοῦ κράτους κατεδαφίσεως τοῦ χειροτέρου ἀπὸ τὰ ἑλληνικὰ καθεστωτικὰ πρότυπα ποὺ κατέστρεψε ἐξ ἀρχῆς τὸ νεοελληνικὸ κρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν, τὴν κοινοβουλευτικὴ δημοκρατία.

β) Μεταφορὰ τῆς ἑλληνικῆς πρωτευούσης ἀπὸ τὴν Ἀθήνα στὴν Σπάρτη, κατόπιν φαραωνικοῦ σχεδίου οἰκοδομήσεως τῆς σπαρτιατικῆς πόλεως σὲ μεγαλούπολι μὲ χρήματα θαυμαστῶν τοῦ σπαρτιατικοῦ προτύπου ἀπὸ ὅλον τὸν  πλανήτη ,μέχρι καὶ τὴν Ἰαπωνία.

γ) Οἰκοδόμησις στρατιωτικοῦ κράτους μὲ σημερινὸ πρότυπο τὸ κράτος τοῦ Ἰσραήλ καὶ ἀπόκτησις ἀνεξαρτήτου ἑλληνικῆς πυρηνικῆς δυνάμεως.

δ) Ἰδεολογικὴ ἀπόλυτη συνεργασία Σπάρτης καὶ Ἰσραήλ μὲ πρόωθησι σπαρτιατικοῦ σιωνισμοῦ νέας Ἱερουσαλήμ, δηλαδὴ μὲ στόχο τὴν ἐπικράτησι τοῦ σπαρτιατικοῦ ἤθους παγκοσμίως, ὄχι μὲ σύνορα, διότι ὁ ἑλληνισμὸς δὲν περικλείεται ἀπὸ σύνορα ὅσο ἐκτεταμένα καὶ νὰ εἶναι αὐτά (ἑλληνικὸς σιωνισμός)

ε) Ἐπιβολὴ διὰ νόμου ἀμέσου ὑποχρεωτικῆς ἐπανόδου τῆς πολυτονικῆς γραφῆς καὶ σταδιακῆς καθιερώσεως ὡς ζωντανῆς γλώσσας τοῦ σπαρτιατικοῦ κράτους τῆς γλώσσας τοῦ Εὐαγγελίου, γλώσσας ὁλοκλήρου τῆς ἀπανταχοῦ χριστιανοσύνης, μὲ τὴν ὑποχρεωτικὴ διδασκαλία της ἀπὸ τὴν βρεφικὴ ἡλίκια καὶ τὴν πρώτη δημοτικοῦ μέχρι καὶ τὸ τέλος τῶν πανεπιστημιακῶν σπουδῶν, μὲ στόχο τὴν σταδιακὴ πλήρη ἀντικατάστασί τῶν ὑπαρχόντων πολλῶν μορφῶν τῆς ἑλληνικῆς γλώσσας (νεοελληνική, δημοτική, καθαρεύουσα , ἀρχαία).

στ) Ἡ σπαρτιατικὴ πολιτεία θὰ συμπεριλάβῃ  ὁλόκληρο τὸ σημερινὸ ἑλληνικὸ κράτος καὶ δὲν θὰ εἶναι ἀποσχιστικό, ἁπλῶς θὰ μετατεθῇ ἡ πρωτεύουσα ἀπὸ τὴν Ἀθήνα στὴν Σπάρτη καὶ τὸ ἑλληνικὸ κράτος θὰ μετονομασθῇ σὲ Σπαρτιατικὴ Πολιτεία.

Δημήτρης Κιτσίκης                                    13 Αὐγούστου 2019

315 - Ἡ δημοκρατία ὡς ἀστικὴ δικτατορία

315 - Ἡ δημοκρατία ὡς ἀστικὴ δικτατορία

Ἐνῷ ὁ μαρξισμός-λενινισμὸς βασίζεται στὴν δικτατορία τοῦ προλεταριάτου, ἐνῷ ὁ ἐθνικοσοσιαλισμὸς βασίζει τὴν ἰδεολογία του στὴν θρησκεία τοῦ λαοῦ, τοῦ Volk  (τὰ πάντα ἦταν Völkish στὸ Γ΄Ῥάϊχ), ὁ ἀστικὸς φιλελευθερισμὸς καλύπτει τὴν δικτατορική του διοίκηση τῆς κοινωνίας μὲ τὴν λέξη δημοκρατία.

Ὁ Χίτλερ ἐφέρετο νὰ εἶχε εἰπῆ: Ὁ ὄχλος εἶναι γυναῖκα. Μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ ἐξέφραζε τὴν ἰδέα τῆς ἀνισότητος τῶν ἀνθρώπων στὴν κοινωνία καὶ ὄχι τὴν ἔλλειψη ἐκτιμήσεως πρὸς τὸ γυναικεῖο φῦλο. Χωρὶς νὰ εἶναι οὐδόλως ὁμοφιλόφυλος ὁ Χίτλερ, ὅπως καὶ ὁ Ῥουσσώ, ἦταν ἔντονα γυναικεῖος, δηλαδὴ εἶχε μία καταπληκτικὴ δυνατότητα νὰ εἰσχωρῇ στὴν γυναικεία ψυχολογία. Μὲ τὴν φράση αὐτὴ ἐξέφραζε τὸ ἀριστοκρατισμό του, δηλαδὴ ὅτι ὁ λαὸς ὡς κατώτερος τοῦ ἥρωος, γιὰ νὰ διοικηθῇ ἔπρεπε νὰ ποδηγετηθῇ μέσῳ τῆς προπαγάνδας.

Ὅπως παρετήρη ὁ Μεταξᾶς στὸ προσωπικό του τετράδιο σκέψεων, ὁ καπιταλιστικὸς φιλελευθερισμὸς δύναται νὰ ἐπιβάλλεται δικτατορικὰ στὸν λαό, μέσῳ τῶν ἐκλογῶν καὶ τοῦ κοινοβουλίου τῶν κομμάτων, δηλαδὴ μέσῳ  τῆς δημοκρατίας, πείθοντας τὸν ποδηγετημένο λαὸ ὅτι εἶναι ἐλεύθερος ἐνῷ παραμένει δοῦλος τοῦ ἀστικοῦ συστήματος. Καὶ αὐτὸ τὸ ἐπιτυγχάνει μέσῳ τῆς προπαγάνδας, μὲ τὸν ἴδιο τρόπο ποὺ ἡ διαφήμιση πουλᾷ τὰ καταναλωτικὰ προϊόντα.

Στὴν διδακτορική μου γαλλικὴ διατριβὴ στὴν Σορβόννη ποὺ ἐδημοσιεύθη τὸ 1963, μὲ τὸν τίτλο, Propagande et pressions en politique internationale, 537 σελίδες, στὶς Presses Universitaires de France, ἔγραφα πὼς ἡ ἱστορία τῆς προπαγάνδας ἀρχίζει ταυτόχρονα μὲ αὐτὴ τοῦ ἀνθρώπου, καθὼς καὶ μὲ τὴν ἱστορία τῆς διαδόσεως τῆς ἀνθρωπίνης σκέψεως. Ἀλλὰ στὶς ἀρχὲς τοῦ Κ´ αἰῶνος τὸ φαινόμενο αὐτὸ ἐχρησιμοποιήθη ἀπὸ τὸν ἀστικὸ καπιταλισμὸ καὶ ἔλαβε τεραστία ἀνάπτυξη, μὲ ποιοτικό ἅλμα στὰ τέλη τοῦ ΙΘ´ αἰῶνος. Ἡ ἐμβέλειά τοῦ φαινομένου ὑπῆρξε κολοσσιαία, σὲ σημεῖο ποὺ ἡ παρουσία του νὰ θεωρεῖται σήμερα αὐτονόητη. Ὁ καθένας μας σήμερα πλέον ἔχει συνειδητοποιήσει τὴν ὕπαρξη τοῦ φαινομένου. Ἡ συνειδητοποίηση αὐτή, ἀποτελεῖ καὶ τὴν ἀπόδειξη τῆς ὡριμότητός του. Οἱ εἰδικοὶ τῶν ἀνθρωπιστικῶν ἐπιστημῶν μελετοῦν καὶ ἐμβαθύνουν στὸ φαινόμενο. Πολλὰ βιβλία ἐκδίδονται σήμερα μὲ θέμα τὴν προπαγάνδα, πρᾶγμα ποὺ δὲν συνέβαινε στὸ παρελθόν. Στὸν Κ´ αἰῶνα ἡ προπαγάνδα ἄφησε τὸ ἐμπειρικὸ στάδιο καὶ ἔγινε ἐπιστημονικὴ τεχνικὴ στὴν ὑπηρεσία τῶν εἰδικῶν.

Ἡ κοινὴ γνώμη ὅμως, στὴν πλειοψηφία της, δὲν ἠμπορεῖ νὰ κρατήσῃ τὴν ψυχραιμία της ἐνώπιον τοῦ φαινομένου. Ἡ δαιμονοποίηση τῆς χιτλερικῆς προπαγάνδας συνεχίζεται καὶ ἔχει ὡς ἀποτέλεσμα πολλοὶ ἄνθρωποι νὰ θεωροῦν τὴν προπαγάνδα ὡς ἕνα κακὸ ποὺ πρέπει νὰ ἐξαλειφθῇ. Παρ’ ὅλα αὐτὰ ἀκόμη καὶ ἂν προσπαθούσαμε νὰ ἐξαφανίσουμε τὴν τεχνικὴ αὐτή, δὲν θὰ τὸ καταφέρναμε. Ἐξ ἄλλου ἡ καλύτερη λύση γιὰ τὴν ἐπίλυση ἐνὸς κοινωνικοῦ προβλήματος, δὲν ἦταν ποτὲ ἡ βίαιη καταστολή του. Πράγματι ἡ προπαγάνδα δὲν εἶναι κάτι καλὸ ἢ κακό. Τὸ πᾶν ἔγκειται στὸν τρόπο ποὺ τὴν χρησιμοποιοῦμε. Ὅπως ἀκριβῶς καὶ μὲ τὴν ἀτομικὴ ἐνέργεια ἠμποροῦμε νὰ κάνουμε βόμβες ἢ ἐργοστάσια. Ἡ τεχνική της προπαγάνδας εἶναι μία πολὺ σημαντικὴ ἀνθρώπινη ἀνακάλυψη τῆς βιομηχανικῆς ἐποχῆς, ἡ ὁποία ἀνάλογα μὲ τὴν χρήση ποὺ κάνουμε, ἠμπορεῖ νὰ βοηθήσῃ δυναμικὰ τὴν ἀνθρώπινη πρόοδο ἢ νὰ τὴν καταστρέψῃ. Γιὰ νὰ εἶναι χρήσιμη, πρέπει ἡ προπαγάνδα νὰ εἶναι στὴν ὑπηρεσία τῆς ἰδέας καὶ ὄχι ἡ ἰδέα στὴν ὑπηρεσία τῆς προπαγάνδας.

Φιλελευθερισμός, φασισμός, κομμουνισμὸς χρησιμοποιοῦν τὴν προπαγάνδα ὡς μέσον ποδηγετήσεως τοῦ λαοῦ ποὺ ἀπὸ τὴν Ἀρχαιότητα παραμένει λαός, δηλαδὴ χωρὶς τὴν δυνατότητα ἀνωτέρας σκέψεως, ἀνίκανος νὰ ἀνηψωθῇ, ἀκόμα καὶ μὲ τὴν βοήθεια παιδείας, στὶς σφαῖρες τῶν ἡρώων. Ἡ πνευματικὴ ἀνισότης μεταξὺ ἥρωος καὶ λαοῦ εἶναι γεγονός. Αὐτὸ ὅμως ποὺ εἶναι ἀνεπίτρεπτο εἶναι ἡ καπιταλιστικὴ κοροϊδία τῆς χρησιμοποιήσεως τοῦ μύθου τῆς ἰσότητος τῶν πάντων μέσῳ τῆς καθολικῆς ψήφου καὶ τοῦ ἡγεμόνος λαοῦ.

Ὁ Χριστός, ὡς ἥρως βασιλεύς, ἐδήλωνε ὅτι εἶχε μόνον ὑποχρεώσεις ἔναντι τοῦ ποιμνίου του, ἐνῷ ὁ λαὸς ὡς ὑποτελὴς τοῦ Χριστοῦ εἶχε μόνον δικαιώματα ποὺ τοῦ παρήσχοντο μέσῳ  τῆς θεϊκῆς ἀγάπης. Αὐτὴ εἶναι ἡ φυσικὴ διαστρωμάτωση ὅλων τῶν ἀνθρωπίνων κοινωνιῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 9 Σεπτεμβρίου 2016