694 – Πεζὸς καὶ ἀσθενής εὐθύνονται, ὄχι ὁ ὁδηγὸς καὶ ὁ ἰατρός;

 

694 – Πεζὸς καὶ ἀσθενής εὐθύνονται, ὄχι ὁ ὁδηγὸς καὶ ὁ ἰατρός;

Κάθε φορὰ ποὺ ὁ ἰατρὸς ἐπεμβαίνει ἐπὶ τοῦ σώματος ἀσθενοῦς, ὁ τελευταῖος ὑποχρεοῦται νὰ ὑπογράψῃ ἐκ τῶν προτέρων ὅτι σὲ περίπτωσι βλάβης ἤ θανάτου του δὲν εὐθύνεται ὁ ἰατρός. Προτείνω λοιπόν, ἀκολουθῶντας αὐτὴν λογικήν, κάθε κυκλοφορούμενος πεζὸς νὰ ὑπογράψῃ ἐκ τῶν προτέρων ὅτι εὐθύνεται αὐτὸς ἀποκλειστικά, ἐὰν τὸν πατήσῃ ὁδηγός, καὶ ὄχι ὁ τελευταῖος, εἴτε ὁ ὁδηγὸς τὸν ἐπάτησε ἄθελά του, εἴτε ἐκ προθέσεως.

Πράγματι, ἐὰν ἀληθεύῃ ὅτι ὁ ἰατρός, παρὰ τὴν καλή του θέλησι, σακατεύσῃ ἤ καὶ προκαλέσῃ τὸν θάνατο τοῦ ἀσθενοῦς, ἀληθεύει ἐπίσης ὅτι δύναται κατόπιν ἐντολῆς μυστικῶν ὑπηρεσιῶν νὰ προκαλέσῃ τὸν θάνατο πολιτικοῦ ἀντιπάλου, ὅπως αὐτὸ ἐφημίσθη ὅτι ἔγινε τὸ 1953, ὅταν μία συνωμοσία ἰατρῶν ἐδολοφόνησε τὸν Στάλιν.

Παρομοίως, ἕνας ὁδηγὸς ἐργαζόμενος ἐνδεχομένως ὑπὲρ μυστικῶν ὑπηρεσιῶν δύναται νὰ πατήσῃ προεπιλεγμένο πεζό, χωρὶς νὰ εὐθύνεται γι΄ αὐτό, κατόπιν καθιερώσεως νόμου πὼς ὑπεύθυνος γιὰ τὴν ζωή του καθίσταται ὁ πεζὸς καὶ ὄχι ὁ ὁδηγὸς τοῦ ὀχήματος.

Ἡ ἄνω παραβολὴ καταγράφεται ἐδῶ γιὰ νὰ ὑπογραμισθῇ ὅτι τὸ ἰατρικὸ ἐπάγγελμα, ὅταν ἐξασκεῖται σὲ καπιταλιστικὸ περιβάλλον, στὸ ὁποῖο τὸ χρῆμα ὑπερτερεῖ τῆς ἀνθρωπίνης ζωῆς καὶ δὲν ἐξασκεῖται σὲ πνεῦμα μοναχισμοῦ, ὅπως τὸ ἔχω προτείνει ἐγώ (δηλαδὴ ὁ κάθε ὑποψήφιος ἰατρός, πρῶτα νὰ εἰσέρχεται μοναχὸς σὲ μοναστήρι καὶ μόνον μετὰ νὰ σπουδάζῃ καὶ νὰ ἐξασκῇ τὴν ἰατρικὴ ἀφιλοκερδῶς ἐπάνω  στὸ ἀνθρώπινο σῶμα, ὡς σκεῦος τοῦ Ἀγίου Πνεύματος), διαφορετικά, ὡς χρηματικὰ σκεπτόμενος, ὁ ἰατρὸς νὰ εὐθύνεται ἀποκλειστικὰ γιὰ τὶς ἐπιπτώσεις τῆς ἐπεμβάσεώς του ἐπὶ τοῦ σώματος τοῦ ἀσθενοῦςς καὶ ὄχι ὁ τελευταῖος.

Θὰ μοῦ εἰπῆτε, ὄνειρα θερινῆς νυκτός. Ὄχι, ἐὰν καθιερωθῆ σὲ κράτος ὁλοκληρωτισμοῦ.

Δημήτρης Κιτσίκης                     2 Ἀπριλίου 2021

Α - Ἡ ἀστυνομοκρατία τῆς πανδημίας στὸ ἑδώλιο

https://www.rt.com/op-ed/519757-belgium-lockdown-end-court/?utm_source=Newsletter&utm_medium=Email&utm_campaign=Email

A Brussels court has decided the government’s Covid measures are illegal, due to a lack of parliamentary scrutiny. This will provide impetus to those keen to legally challenge authorities’ handling of the pandemic worldwide.(RT)

556 - Ἐξουσία και δημιουργικότης

Μπόστ: Ἀλέξανδρος καὶ Διογένης. Τελικὰ ὁ Βολταῖρος-Ἀλέξανδρος καὶ ὁ Διογένης-Ῥουσσῶ ἐπανευρέθησαν στὴν διάρκεια τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως

Τὸ κράτος εἶναι ἐξουσία (κατεστημένο), ἡ Ἐκκλησία (τοῦ μοναχισμοῦ) εἶναι ἡ δημιουργικότης. Ἡ σύνθεσις (συναλληλία) εἶναι διαλεκτική, στὸ ἀνώτερο ἐπίπεδο τοῦ Πλάστου

556 - Ἐξουσία και δημιουργικότης

Ἕνας δημιουργικὸς ἐκδοτικὸς οἶκος, Ἔξοδος (Τὸ Ἔνζυμο) μοῦ προὔτεινε νὰ δημοσιεύσουμε ἕνα βιβλίο ἐπάνω στὸ θεμελιῶδες αὐτὸ θέμα. Τὸ ἐδέχθην καὶ ἐβάλθην νὰ τὸ πραγματοποιήσωμε ἐπὶ τῇ βάσει τῶν σχέσεων Ῥουσσῶ καὶ Βολταίρου.

«Ἄν δὲν ἤμουν Ἀλέξανδρος θὰ ἤθελα νὰ ἤμουν Διογένης» εἶπε κατὰ τὴν παράδοσιν ὁ Μέγας Ἀλέξανδρος ἀντικρύζοντας τὸν κουρελῆ Διογένη μέσα στὸ πιθάρι του».

Ἡ ζηλοτυπία αὐτὴ τῆς ἐξουσίας ἔναντι τῆς δημιουργικότητος διαπερνᾷ ὅλη τὴν ἱστορία τῆς ἀνθρωπότητος ἀπὸ τὴν πτῶσιν τοῦ Ἀδάμ, στὶς σχέσεις Ἑωσφόρου, βασιλέως τῆς γῆς καὶ τοῦ Θεοῦ βασιλέως τοῦ οὐρανοῦ καὶ τῶν πάντων.

Τὸ κατεστημένο ἔχει ἐξουσία ἀλλὰ τὸ μόνο ποὺ γνωρίζει εἶναι νὰ ἀντιγράφῃ καὶ γιὰ νὰ δημιουργήσῃ ὁ Ἀλέξανδρος ἐχρειάσθη τὸν Ἀριστοτέλη διαφορετικὰ θὰ ἀντέγραφε ὅπως ὁ βασιλεὺς τῶν βασιλέων ὁ Πέρσης βασιλεύς.

Ἀντιγραφὴ καὶ ἐπανάληψις, ἔναντι ἀμεσότητος καὶ δημιουργικότητος λοιπόν. Φαρισαῖος καὶ Χριστός. Ἐπίσκοπος καὶ Μοναχὸς.

Ὁ Ῥουσσῶ εἶχε βαθιὰ θρησκευτικὴ πίστι. Στὸν διανοούμενο τοῦ φιλελευθέρου ἀστισμοῦ τὸν Βολταῖρο, ἔγραφε σὲ ἐπιστολή του, στὶς 18 Αὐγούστου 1756: 

«Χορτασμένος ἀπὸ δόξα καὶ μὴ ἐπιρρεπὴς στὶς κενόδοξες μεγαλοστομίες ζεῖτε ἐλεύθερος ἐν μέσῳ τῆς ἀφθονίας... καὶ ὅμως βλέπετε μόνον τὸ κακὸ  ἐπὶ τῆς γῆς. Κι ἐγώ, ἀφανής, πτωχὸς καὶ βασανισμένος... εὑρίσκω ὅτι τὰ πάντα εἶναι καλά. Ἀπὸ ποῦ προέρχονται αὐτὲς οἱ φαινομενικὲς ἀντιφάσεις; Τὸ ἐξηγήσατε ὁ ἴδιος: ἐσεῖς ἀπολαμβάνετε τὶς ὑλικὲς ἡδονές, ἐγὼ ἐλπίζω καὶ ἡ ἐλπὶς ὡραιοποιεῖ τὰ πάντα...Ὄχι, ἀρκετὰ ὑπέφερα σὲ τούτην τὴν ζωὴ γιὰ νὰ μὴν προσμένω μίαν ἄλλην. Ὅλες οἱ ἐπιδεξιότητες τῆς μεταφυσικῆς δὲν θὰ μὲ κάνουν νὰ ἀμφιβάλλω ἔστω καὶ μίαν στιγμὴν γιὰ τὴν ἀθανασία τῆς ψυχῆς καὶ γιὰ τὴν εὐεργετικὴν ἐπέμβασιν τῆς Θείας Προνοίας. Τὴν διαισθάνομαι, τὴν πιστεύω, τὴν προσμένω, τὴν ἐλπίζω καὶ θὰ τὴν ὑποστηρίξω μέχρι καὶ τὴν τελευταία μου πνοή».

Εἰς ἀντίθεσιν πρὸς τὸν κοσμοπολίτην Βολταῖρο, ὁ Ζάν-Ζὰκ Ῥουσσῶ ὑπερήσπιζε τὸν ἰσότιμον ἐθνικισμόν: «Ἐὰν κάνετε ἔτσι ὥστε ὁ Πολωνὸς νὰ μὴν δυνηθῇ ποτὲ νὰ γίνῃ Ῥῶσσος τότε σᾶς ἀπαντῶ ὅτι ἡ Ῥωσσία δὲν θὰ ἠμπορέσῃ νὰ ὑποδουλώσῃ τὴν Πολωνία».

Γιὰ νὰ ἀποφευχθῇ ἡ ἀφομοίωσις ἀπὸ τὸ μεγάλο ἔθνος πρέπει τὸ μικρὸ ἔθνος νὰ διατηρήσῃ τὶς ἰδιαιτερότητές του: «Ἰδοὺ τὸ μοναδικὸ προφυλακτικὸ τεῖχος πάντα ἔτοιμο νὰ τὴν προφυλάξῃ καὶ τὸ ὁποῖο οὐδεὶς στρατὸς δύναται νὰ ὑπερπηδήσῃ». 

Συνεπῶς ἡ μικροαστικὴ θέσις τοῦ Γενευέζου περιεῖχε ὅ,τι δὲν ἠδύνατο νὰ ἀντέξῃ ὁ δυτικὸς μεγαλοκαπιταλισμὸς καὶ γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ὁ Βολταῖρος δὲν ἐσταμάτη νὰ ὑβρίζῃ τὸν Ῥουσσῶ, ἀποκαλῶντας τον «πίθηκο τοῦ Διογένους».

Δημήτρης Κιτσίκης                           5 Ἀπριλίου 2020

316 - Ἥρως, πολιτικὸς καὶ λαός

316 - Ἥρως, πολιτικὸς καὶ λαός

Σὲ μία προσεχῆ συνένετευξη ποὺ μοῦ ἐζητήθη θὰ ἐκθέσω τὶς παραπάνω θεωρητικὲς ἔννοιες τὶς ὁποῖες ἀδυνατοῦν νὰ ὁρίσουν ἀκόμα καὶ οἱ καλύτεροι πολιτικοὶ ἐπιστήμονες τῆς Δύσεως, πόσῳ μᾶλλον δέ, οἱ πολιτικοί, οἱ δημοσιογράφοι καὶ ὁ λαός. Μόνον οἱ φιλόσοφοι τῶν δύο μεγίστων πολιτισμῶν τῆς γῆς, τοῦ ἑλληνικοῦ καὶ τοῦ κινεζικοῦ, ἠδυνήθησαν νὰ παρουσιάσουν μία ἁπλῆ καὶ καθαρὴ εἰκόνα τῶν τριῶν αὐτῶν ἐννοιῶν.Ὁ ξεκαθαρισμὸς τῶν ἐννοιῶν δέ, ἐπείγει ἐν ὄψει τῆς ἐπικειμένης ἐπαναφορᾶς τοῦ ἑλληνισμοῦ στὸ προσκήνιο.

Ἥρως, στὴν κορυφὴ τῆς κοινωνίας εἶναι ὁ μονάρχης, ὁ βασιλεύς. Χωρὶς τὸν ἥρωα ἡ κοινωνία παρακμάζει καὶ διαλύεται.Ὁ ἥρως δὲν ἔχει καμμία σχέση μὲ τὴν  δομὴ τῆς κοινωνίας. Εἶναι μῦθος καὶ δὲν συμμετέχει στὴν κοινωνικὴ καθημερινότητα.

Ἡ κοινωνία ἀντιπροσωπεύεται ἀπὸ τὸν πολιτικό, δηλαδὴ ἀπὸ τοὺς ἀντιπροσώπους τῆς πόλεως. Ἐξ ὁρισμοῦ ὁ πολιτικὸς εἶναι διεφθαρμένος καὶ ἐγκληματεῖ, εἴτε ὡς ἐπαναστάτης εἴτε ὡς κατεστημένο. Μόλις κινηθῇ ἐγκληματεῖ. Ὡς δημοκράτης τοῦ κατεστημένου προωθεῖ τὴν ἰδεολογία τῆς δημοκρατίας τὴν ὁποία διαιρεῖ σὲ τέσσερις στύλους-ἐξουσίες τῆς ἀπολυταρχίας του, τὴν νομοθετική, ἐκτελεστική, δικαστικὴ καὶ δημοσιογραφική. Δημοκρατία σημαίνει ἀστικὴ δικτατορία. Ὡς ὁλοκληρωτικὸς ἐπαναστάτης προωθεῖ τὸν ταξικὸ κομμουνισμὸ ἤ τὸν λαϊκὸ φασισμὸ καὶ γιὰ νὰ ἐπιβληθῇ ἐγκληματεῖ εἰς βάρος τῶν τάξεων ἤ τοῦ λαοῦ.

Ὁ λαὸς ὡς αὐθύπαρκτη ὀντότης κινεῖται ὡς ὄχλος καὶ ἀδυνατεῖ νὰ ἔχῃ ἀντικειμενικὴ γνώμη πέραν τῆς προσηλώσεως στὸν ἥρωα ποὺ πάντα ἀναζητεῖ. Ὁ λαὸς ἐξαγνεῖται μόνον ὅταν βλέπῃ τὸν ἑαυτό του στὸν κοινωνικὸ καθρέπτη ὡς ἥρωα. Ἀντιθέτως, ὡς ἐξουσιαστὴς διαφθείρεται πλήρως ἀπὸ τὴν δημοκρατία, στὴν ὁποία οἱ πολιτικοὶ ἐναλλάσσονται μέσῳ κομμάτων, ψηφίζοντας τοὺς νόμους ποὺ ἐκτελοῦν οἱ κυβερνήσεις, τηροῦν οἱ δικαστικοὶ καὶ προπαγανδίζουν οἱ δημοσιογράφοι. Ὁ λαὸς στὴν δημοκρατία εἶναι χρηματικὰ ἀχόρταγος, πονηρὸς καὶ διεφθαρμένος. Ἀπὸ Ἕλλην μεταμορφώνεται σὲ Γραικῦλο.

Ἡ ἀνισότης εἶναι ἡ δομὴ τῆς φύσεως. Ἡ καθολικὴ ἀπαίτηση τῶν νέων καιρῶν, ἀπὸ τὸ 1789 γιὰ κοινωνικὴ ἰσότητα, διαμορφώνει τὴν κοινωνία τῶν ἀνθρώπων, σὲ πλήρη ἀντίθεση μὲ τὴν φύση, σὲ σατανικὴ ἐγκληματικὴ ὀργάνωση ἱερέων τοῦ χρήματος, σὲ ἄρπαγες τῶν ἀγαθῶν, σὲ τέρατα ἐγωϊσμοῦ, μὲ τὸ σύνθημα «γιατί αὐτὸς καὶ ὄχι ἐγὠ», ἀγνοῶντας ὅτι ὁ ἥρως-Χριστὸς ἔχει μόνον ὑποχρεώσεις, ὅπως καὶ ὁ ἡγούμενος μοναστηρίου, ἐνῷ ὁ λαός, ὡς ὑποτακτικός του ἔχει τὰ δικαιώματα ποὺ τοῦ παραχωρεῖ ἡ ἐθελουσία ὑπακοή.

Ὁ Χριστὸς εἰσῆλθε στὰ Ἱεροσόλυμα καθισμένος σὲ γαϊδούρι ἐνῷ ὁ Ἕλλην μικροαστὸς κατέστρεψε τὴν Ἑλλάδα ἐπειδὴ κατὰ Χάρρυ Κλύνν ὠνειρεύετο νὰ ὁδηγῇ μία πανάκριβη τοῦρμπο μηχανή, τρέχοντας ὡς ἄρχων τῶν  δακτυλιδίων μὲ διακόσια χιλιόμετρα τὴν ὥρα καὶ κούφιο κεφάλι. Τὸ «γιατί αὐτὸς καὶ ὄχι ἐγώ» ἔπρεπε νὰ εἶχε ἐννοηθῆ ὅτι καὶ ἐγώ, ὡς Ἕλλην, θέλω νὰ μετακινηθῶ σὰν τὸν Χριστὸ μὲ γαϊδούρι, ἀσχέτως ἐὰν ὁ συμπολίτης μου, ὁ Γραικῦλος, θέλει νὰ μετακινεῖται μὲ τοῦρμπο.

Ὁ λαὸς δὲν ἐκατάλαβε ποτὲ τὴν εἰκόνα τῶν δύο ἡρώων τῆς Ἀρχαιότητος, τοῦ Διογένους στὸ πιθάρι καὶ τοῦ Βασιλέως ποὺ τὸν ἐπεσκέφθη καὶ ποὺ ἀνεφώνησε, «ἐὰν δὲν ἤμουν Ἀλέξανδρος θὰ ἤθελα νὰ ἤμουν Διογένης», ἤ παραφραζόμενος «ἐὰν δὲν ἤμουν βασιλεὺς θὰ ἤθελα νὰ ἤμουν μοναχός».

Ἥρως καὶ λαός, τὰ δύο ἄκρα μίας καὶ μόνης πραγματικότητος μέσῳ καθρέπτου καὶ ἐν τῶ μέσῳ, ὁ πονηρός, ὁ διεφθαρμένος πολιτικός, ποὺ ἐξυπηρετεῖται ἀπὸ τὶς τέσσερεις ἐξουσίες, τὸν βουλευτή, τὸν ὑπουργό, τὸν δικαστὴ καὶ τὸν δημοσιογράφο τὸν τετρακέφαλο δρᾶκο τῆς ἀστικῆς δικτατορίας.

Ἀπὸ τὸ στόμα τοῦ τετρακεφάλου δράκου ἐκτινάσσεται τὸ πῦρ τῆς διαφθορᾶς τοῦ χρήματος ποὺ μετατρέπει τὸν βασιλέα σὲ συνταγματικὸ καὶ δημοκράτη καὶ τὸν λαὸ σὲ ἀνεύθυνο ποὺ πάντα τοῦ φταῖνε οἱ ἄλλοι, οἱ ὁποῖοι τοῦ ἀφήρεσαν τὰ διακοποδάνεια καὶ τὸ τοῦρμπο καὶ τὸ λότο καὶ τὸν ὑποχρεώνουν νὰ πηγαίνῃ στὴν ἐκκλησία καὶ νὰ ξαναγίνεται χριστιανός, μήπως καὶ ὁ Θεὸς τὸν λυπηθῇ, τοῦ κουτσουρέψει τὸν σταυρό του καὶ εἰσέλθῃ στὸν Παράδεισο μὲ κάλπικο σταυρό καὶ εὐρὼ στὸ στόμα. Ἀλλὰ νὰ ποὺ ἡ Παναγία θέλει Χριστὸ σὲ γαϊδουράκι! Ἐμμένει. Δὲν ἱκανοποιεῖται μὲ μικροαστὸ συνταξιοῦχο καὶ ἔτσι χαμένα πᾶνε τὰ κεράκια ποὺ σήμερα φλομώνουν τὶς ἐκκλησιές.

Λαέ, σκότωσε τὸν πολιτικὸ καὶ προσκῦνα τὸν ἥρωα. Σκότωσε τὸν Ἰούδα καὶ προσκῦνα τὸν Χριστό. Μετανοεῖτε, εἶπε ὁ Νίκων στοὺς Λακεδεμονίους γιὰ νὰ ἀνακάμψῃ τὸ Βυζάντιο. Τρῖψε τὸ πρόσωπό σου στὴν λάσπη καὶ μετὰ κοίταξε τὸ ἀγνὸ γαϊδουράκι στὰ μάτια. Τότε μόνον θὰ γίνῃς καὶ πάλι  Ῥωμηὸς καὶ θὰ σωθῇς

Δημήτρης Κιτσίκης                                 16 Σεπτεμβρίου 2016