501 - Ἐν ὄψει ἐκλογῶν : Τὸ νησὶ τῶν πειρατῶν

«Μὲ τὸν ὅρο ἀνθρωπίδες ἐννοοῦμε κάθε μἐλος τῆς βιολογικῆς οἰκογενείας ἡ ὁποία περιλαμβάνει ἀνώτερα θηλαστικὰ ὅπως εἶναι ὁ ἄνθρωπος, οἱ χιμπαντζῆδες, οἱ γορῖλες καὶ οἱ οὐραγκοτάγκοι. Οἱ ἀνθρωπίδες εἶναι  γνωστοὶ καὶ ὡς μεγάλοι πίθηκοι» (Βικιπαιδεία).

501 - Ἐν ὄψει ἐκλογῶν : Τὸ νησὶ τῶν πειρατῶν

Κατόπιν τοῦ συμβάντος τοῦ ἐκμεταλλευτοῦ ἑστιάτορος τῆς Μυκόνου μὲ τὸν ὑπέρογκο λογαριασμό, ἔγραψα στὸ φατσοβιβλίο, «ὁ Ῥουβίκωνας ζητᾷ προσφορὰ εἰσιτηρίου γιὰ νὰ μεταβῇ στὴν Μύκονο» καὶ μερικοὶ ἐσκανδαλίσθησαν. Ἐξηγοῦμαι λοιπόν:

Μετὰ τὴν γέννησι τοῦ παιδιοῦ μου ἐκεῖνο μὲ ἐρώτησε: «πατέρα, γιατὶ νὰ μὴ γίνω ληστὴς ὅταν μεγαλώσω;» Τὸν εἶχα μεγαλώσει μὲ ἕναν ὁμήλικο ἀξιαγάπητο χιμπαντζῆ ὁ ὁποῖος μέχρι ἡλικίας δύο ἐτῶν ἦταν πιὸ ἔξυπνο ἀπὸ τὸ παιδί μου. 

Τὴν ἐμπειρία αὐτὴ τὴν εἶχα ἀποκτήσει ὅταν τὸ 1964 εἶχα μεταβῆ στὸ κέντρο ἐρευνῶν ἀνθρωπιδῶν τοῦ Orange Park τῆς Φλώριδας, συνοδεύοντας τὴν ἀγγλίδα Ἄνν, πρώτη σύζυγος μου, καθηγήτρια Πανεπιστημίου Νευροφυσιολογίας, εἰδικευμένη στὰ ἀνθρωπιδῆ.

Πράγματι, ὁ ἐγκέφαλος τοῦ υἱοῦ μου ἐσυνέχισε νὰ μεγαλώνῃ μέχρι ποὺ ἔγινε διδάκτωρ ἀστροφυσικῆς στὸ περίφημο Ἰνστιτοῦτο Μὰξ Πλὰνκ τοῦ Μονάχου ἐνῶ ὁ συνομήλικος ἀξιαγάπητος χιμπαντζῆς ἔγινε σαλταδόρος (σὰν αὐτὸν ποὺ ἴσως γνωρίζετε) ξέροντας κάλλιστα νὰ ξεφλουδίζῃ μπανάνες.

Γιὰ νἀ λύσω τὸ μυστήριο διαφορετικῆς ἐγκεφαλικῆς ἐξελίξεως τῶν δύο ἀνθρωπιδῶν, τοῦ υἱοῦ μου καὶ τοῦ χιμπαντζῆ, ἐδιάβασα ὡς Γάλλος, τὸ βιβλίο τοῦ συμπολίτου μου κομμουνιστοῦ καὶ ἀντιστασιακοῦ συγγραφέως Vercors, Les animaux dénaturés («Τὰ ἐκφυλλισμένα ζῶα») ποὺ ἠσχολεῖτο ἀκριβῶς μὲ τὸ ἴδιο πρόβλημα.

Τότε ἐκατάλαβα γιατὶ τὸ παιδί μου μὲ εἶχε ἐρωτήσει νὰ γίνῃ ἤ ὄχι ληστὴς ὅταν θὰ ἐμεγάλωνε. Γιὰ νὰ ἐμβαθύνω τὸ θέμα ὡς μαρξιστής-λενινιστὴς ἠσχολήθην μὲ τὴν ἰδεολογία τῶν ἀναρχικῶν, καἰ ἐδιάβασα ὅτι ὁ πρῶτος θεωρητικὸς τῆς ἀναρχικῆς κοινωνίας ὑπῆρξε ὁ γάλλος Pierre Joseph Proudhon (1809-1865) ποὺ τὸ 1840 στὴν μελέτη του Τὶ εἶναι ἰδιοκτησία, ἔγραφε «Ἡ ἰδιοκτησία εἶναι κλοπή».

Ἡ ἑλληνικὴ ἱστορία τοῦ ΙΘ΄αἰῶνος ἠσχολεῖτο μὲ ἥρωες ποὺ ἀπεκάλει κλέφτες καὶ ἀργότερα μετὰ τὸ 1832, ληστές. Ἐνωρίτερον μάλιστα σὲ ὅλην τὴν διάρκεια τῆς εὐρωπαϊκῆς ἱστορίας ἐξεθειάζοντο οἱ μονόφθαλμοι πειρατὲς μὲ τὴν μαύρη σημαία τῆς νεκροκεφαλῆς. Τὴν ἰδιοκτησία τοῦ χρήματος λοιπὸν μὲ ποῖον πιὸ ἀποτελεσματικὸ τρόπο θὰ ἠδύνατο ὁ νέος Ἕλλην νὰ ἀποκτήσῃ; Σίγουρα, ὡς λαὸς τῆς θαλάσσης στὰ νησιὰ τῶν Κυκλάδων πειρατῶν.

Τοῦ ἐξήγησα: Δύο δυνατότητες ἔχεις. Ἤ ἐπιλέγῃς νὰ ζῇς ἐκτὸς κοινωνίας, ὡς μοναχός, ἐρημίτης στὴν ἔρημο ἤ σὲ κομμουνιστικὸ κοινόβιο μοναστηρίου- ἤ νὰ ζῇς μέσα στὴν κοινωνία ὁπότε ἡ σχέσι σου μὲ τὸ χρῆμα θὰ ἐξαρτᾶται ἀπὸ τὴν κοινωνική σου θέσι ποὺ θὰ ἐκφράζεται μὲ τρεῖς διαφορετικὲς ἰδεολογίες. Ἐὰν εἶσαι ἐργάτης χωρὶς ἰδιοκτησία θὰ εἶσαι κομμουνιστής. Ἐὰν εἶσαι μικροαστός μὲ μικρὴ οἰκογενειακὴ ἰδιοκτησία, στὴν πόλι ἤ στὸ χωριό, θὰ εἶσαι φασιστής. Ἐὰν τέλος εἶσαι μεγαλοαστὸς μὲ μεγάλη ἰδιοκτησία, θὰ εἶσαι φιλελεύθερος, δηλαδὴ θὰ ὑποστηρίζῃς τὴν «ἐλεύθερη οἰκονομία» ποὺ θὰ σοῦ δἰδη τὴν ἐλευθερία νὰ ξεζουμίζῃς τοὺς ὑπολοίπους νομίμως χωρὶς νὰ ἀποκαλεῖσαι ληστής.

Στὶς ἐκλογὲς λοιπὸν ποῖον θὰ ψηφίσῃς; Ἐὰν θεωρῇς τὸ ἑαυτό σου ἐργάτη χωρὶς ἰδιοκτησία, θὰ ψηφίσῃς ΚΚΕ. Ἐὰν πάλι θεωρῇς τὸ ἑαυτό σου μικροαστό, μὲ χωραφάκι στὸ χωριὸ καὶ μικρομάγαζο στὴν πόλι, θὰ ψηφίσῃς  Σύριζα ἤ Χρυσῆ Αὐγή. Ἐὰν τέλος θεωρῆς τὸν ἑαυτό σου ἐπιχειρηματία καὶ ἐφοπλιστή, θὰ ψηφίσῃς Νέα Δημοκρατία.

Ἐδῶ ὅμως παρεμβαίνει ὁ μῦθος τῆς ἐννοίας τοῦ λαοῦ. Ἡ ἄνια στὸν λαϊκὸ ἐγκέφαλο ποὺ δὲν ἔχει πλήρως διαμορφωθῆ ὁμοιάζει μὲ τὸν ἐγκέφαλο τοῦ ἐνηλίκου χιμπαντζῆ. Ξέρει ἁπλῶς νὰ ξεφλουδίζῃ μπανάνες ποὺ ἡ προπαγάνδα τῶν πολιτικῶν καλύπτει μὲ κενὲς ἐκφράσεις ὅπως : «Πᾶμε μπροστά, ὄχι πίσω. Γιὰ τὸ αὔριο, ὄχι τὸ χθές. Γιὰ τοὺς πολλούς, ὄχι τοὺς ὀλίγους. Αὐτὸς ἤ αὐτὴ ἔχει ὄμορφο μαλλί, εἶναι χωρὶς γραβάτα, εἶναι συμπαθητικός, ὡραῖος, νέος, ὁ ἄλλος εἶναι ἄσχημος, τοῦ λείπουν δόντια».

Ἡ πρώτη μου γυναῖκα ὡς νευροφυσιολόγος-ψυχολόγος ἐγνώριζε πῶς νὰ χειρίζεται, μὲ τὴν ψυχολογία, τοὺς χιμπαντζῆδες... καὶ ἐμένα! Ὁ πολιτικὸς προπαγανδιστὴς γνωρίζει πῶς νὰ χειρίζεται τὸν λαό. Ὁ ἐπιχειρηματίας χρησιμοποιεῖ τὴν ἀκατάπαυστη ἐμπορικὴ διαφήμισι στὰ ΜΜΕ γιὰ νὰ ξεφλουδίζῃ ὁ λαὸς μὲ ἐνθουσιασμὸ τὴν μπανάνα.

Μήπως μία κυβέρνησις Πολάκη-Κουφοντῖνα θὰ ἔδιδε λύσι στὸ πρόβλημα μὲ προσφορὰ εἰσιτηρίου στὸν Ῥουβίκωνα νὰ μεταβῇ στὸ νησὶ τῶν ἀνέμων καὶ νὰ τὸ μετατρέψῃ σὲ νησὶ τῶν κοινωνικῶν θυέλλων. Θὰ ἦτο καὶ αὐτό, κατὰ Καβάφη, κάποια λύσις!

Δημήτρης Κιτσίκης                           23 Μαῒου 2019

297 – Μπαχαλάκηδες καὶ ταξικὸς ἀγών

297 – Μπαχαλάκηδες καὶ ταξικὸς ἀγών

Πρὶν ἀπὸ δύο μῆνες, στὶς 31 Μαρτίου 2016 ἐγεννήθη στὸ Παρίσι τὸ ἀναρχικὸ κίνημα Nuit Debout (Νύχτα Στὸ Πόδι), ὡς ἐπανάληψη τοῦ Μάη 68 καὶ γρήγορα ἐξηπλώθη σὲ ὅλην τὴν Γαλλία καὶ μετὰ σὲ ἄλλες χῶρες τῆς Εὐρώπης: Γερμανία, Βέλγιο, Ἱσπανία, Λουξεμβοῦργο, Ὁλλανδία, Πορτογαλία, Ἑλβετία, ἀκόμη καὶ στὸν Καναδᾶ.

Ὁ στόχος τοῦ Μάη 68 ἦταν ἡ ἀνατροπὴ τοῦ ντὲ Γκώλ. Καὶ ὁ στόχος ἐπετεύχθη. Ὁ στόχος τῆς Νύχτας στὸ Πόδι εἶναι νὰ ἀποτελειώσῃ τὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση τῶν Βρυξελλῶν καὶ μᾶλλον θὰ τὸ ἐπιτύχῃ. Τὸ προσάναμα ἦταν ὁ  ἐργατικὸς νόμος ποὺ ἤθελε νὰ περάσῃ ἡ γαλλικὴ Βουλή καὶ ποὺ ἐφημολογεῖτο ὅτι εἶχε διαταχθῆ ἀπὸ τοὺς εὐρωκράτες τῶν Βρυξελλῶν πρὸς χάριν τῆς δικτατορίας τῶν τραπεζῶν.

Εἶναι ἀποδεδειγμένο ἀπὸ τὴν Ἱστορία ὅτι τὰ ἀναρχικὰ κινήματα ὅσο συμπαθητικὰ καὶ ἄν εἶναι ἐπειδὴ φοβίζουν τὴν μᾶζα τῶν μικροαστῶν (καὶ γι’ αὐτὸ τοὺς συμπαθῶ ἰδιαιτέρως) ποτὲ δὲν ἠδυνήθησαν νὰ κατεδαφίσουν τὸ καπιταλιστικὸ σύστημα. Μόνον τὸ κομμουνιστικὸ κόμμα μὲ στρατιωτικὴ πειθαρχία καὶ πρόσβαση στὶς ἐργατικὲς μᾶζες, δύναται μὲ μαζικὲς κινητοποιήσεις νὰ βάλῃ σὲ κίνδυνο τὴν καπιταλιστικὴ κυριαρχία. Ὑποχρεωτικά, τὸ Κόμμα, ἀπὸ τὴν ἴδια του τὴν δομή, θὰ παραμείνῃ ἐκλογικὰ σὲ χαμηλὰ ποσοστά, ἀλλὰ μέσῳ τοῦ κομμουνιστικοῦ συνδικάτου του θὰ ἔχῃ πολλαπλῆ ἐπιρροὴ μέσα στὴν κοινωνία.

Αὐτὸ συμβαίνει σήμερα στὴν Γαλλία. Τὸ ΚΚΓ στὶς τελευταῖες ἐκλογὲς συνεκέντρωσε τὸ 7% τῶν ψήφων καὶ ἐξέλεξε 7 βουλευτὲς σὲ σύνολο 577 τῆς γαλλικῆς Βουλῆς, ἀλλὰ σήμερα ἄνω τῶν 60% τῶν Γάλλων ὑποστηρίζει τὴν ἀπεργιακὴ δράση τοῦ γενικοῦ γραμματέως τῆς γαλλικῆς κομμουνιστικῆς Γενικῆς Συνομοσπονδίας Ἐργατῶν Γαλλίας, Confédération Générale du Travail, CGT (τὸ ἀντίστοιχο τοῦ ΠΑΜΕ στὴν Ἑλλάδα), Philippe Martinez, ἐργάτη μεταλλουργό, μέλος τοῦ Κομμουνιστικοῦ Κόμματος Γαλλίας (μέχρι τὸ 2002).

Παράλληλα μὲ τὴν ὀργανωμένη δράση τοῦ κομμουνιστικοῦ συνδικάτου, οἱ casseurs (μπαχαλάκηδες) τῆς Nuit Debout, ἔχουν ἀλλάξει τὴν συνήθη τακτικὴ τῶν ἀναρχικῶν τῶν «γαλλικῶν Ἐξαρχείων» καὶ ἀπὸ χρῆστες ἀκινδύνων μολότωφ, βάζοντας φωτιὲς στοὺς κάδους σκουπιδιῶν, ἔχουν μετατραπῆ σὲ ἐπιθετικὸ στρατό, προσπαθῶντας νὰ σκοτώσουν τοὺς ἀστυνομικούς, ἐφ’ὅσον αὐτοὶ ἀντιμετωπίζονται ὡς ἐχθροὶ σὲ πεδίο μάχης. Φυσικὰ οἱ ἀστυνομικοὶ διαμαρτύρονται γιὰ τὸ αὐξημένο μῖσος τῶν διαδηλωτῶν ἐναντίον τους, ἐνῷ γνωρίζουν κάλλιστα ὅτι παίζουν τῶν ῥόλο τῶν λυκοσκύλων τοῦ Κατεστημένου, καὶ ὅταν δαγκώνουν ὑπάρχει πρόθεση τοῦ δαγκωμένου νὰ σκοτώσῃ τὸν δαγκωτή.

Στὴν Ἑλλάδα τὸ ἀντίστοιχο κίνημα τῶν ἀναρχικῶν ἐνεφανίσθη ὡς ἡ ἐπιθετικὴ ὁμὰς τοῦ Ῥουβίκωνα, ἀλλὰ ὁ ῥόλος του στὴν κατεδάφιση τοῦ καθεστῶτος τοῦ ἕλληνος Κουίσλινγκ τῆς ΕΕ, Ἀλέξη Τσίπρα, εἶναι δευτερεῦον ἐφ’ὅσον ἀπό μόνη της ἡ παρουσία τῆς μελοθάνατης μὲ γάγγραινα Ἑλλὰς μέσα στὸ ἄρρωστο σῶμα τῆς ΕΕ εἶναι ἀρκετὴ γιὰ νὰ παίξῃ ἀποφασιστικὸ ἀποσυνθετικό ῥόλο.

Ἡ σημερινὴ ἐπαναστατικὴ κατάσταση στὴν Γαλλία, σίγουρα θὰ βοηθήσῃ νὰ ἐπιφέρῃ τὴν τελικὴ ταφόπλακα στὴν ΕΕ, ἀλλὰ δὲν πρόκειται νὰ ἱκανοποιήσῃ τὸ ὄνειρο τῆς νεολαίας γιὰ ῥιζικὴ κοινωνικὴ ἐπανάσταση. Ἡ εὐκαιρία ποὺ εἶχε ἐμφανισθῆ μὲ τὸν Λένιν τὸ 1917 καὶ τὴν ἵδρυση τῆς ΕΣΣΔ δὲν φαίνεται νὰ δύναται νὰ ἐπαναληφθῆ. Πάντως, ὁ νέος γαλλικὸς Μάης 2016 σίγουρα θὰ δώσῃ μεγάλη ὤθηση στὴν μετατροπὴ ὁλοκλήρου τῆς Εὐρώπης σὲ ἐθνικοσοσιαλιστική.

Δημήτρης Κιτσίκης                                               27 Μαΐου 2016