563 -Ψαλμὸς 22: 1 - Ὁ Γραικύλος περιμένοντας τὸν ἥρωά του

563 -Ψαλμὸς 22 (Παλαιὰ Διαθήκη):  1 - Ὁ Γραικύλος περιμένοντας τὸν  ἥρωά του 

Γιὰ νὰ ξαναγίνη Ἕλλην καὶ Ῥωμηός. Γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν Ἀνατολία, τὴν Νέα Ἱερουσαλήμ –Δημήτρης Κιτσίκης 18 Ἀπριλίου 2020

2 - "Θεέ μου, Θεέ μου,

γιατί με εγκατέλειψες;

γιατί στέκεις μακριά και δε με σώζεις;

γιατί τα λόγια της κραυγής μου δεν ακούς;

3 - Θεέ μου,

σου κράζω όλη τη μέρα, μα εσύ δεν αποκρίνεσαι·

φωνάζω και τη νύχτα, μα να ησυχάσω δεν μπορώ.

4 - Αλλά εσύ ’σαι ο Άγιος κι είσαι πάντα εκείνος

που ο Ισραήλ δοξολογεί.

5 -Σ’ εσένα ελπίσανε οι πρόγονοί μας·

ελπίσαν και τους ελευθέρωσες.

6 - Σ’ εσένα φώναξαν με δύναμη και σώθηκαν·

σ’ εσένα ελπίσανε και δεν ντροπιάστηκαν.

7 - Αλλά εγώ είμαι σκουλήκι κι όχι άνθρωπος·

ανθρώπου παρωδία και λαού απόδιωγμα.

8 - Με ειρωνεύεται καθένας που με βλέπει·

ζαρώνουνε τα χείλη τους,

κουνάνε το κεφάλι:

9 - «Κατέφυγε στον Κύριο», λένε, «ας τον σώσει·

ας τον λυτρώσει,

αφού τον αγαπάει».

10 - Εσύ με πήρες απ’ τη μήτρα·

και μ’ εμπιστεύτηκες στης μάνας μου τα στήθια.

11 - Είμαι κοντά σου από τη γέννησή μου·

απ’ την κοιλιά της μάνας μου

εσύ ’σαι ο Θεός μου.

12 - Μη φεύγεις από μένα!

Η θλίψη έρχεται·

και δεν υπάρχει βοηθός.

13 - Με βάλανε στη μέση δυνατοί πολλοί,

της Βασάν οι ταύροι με κυκλώσαν.

14 - Δείχνονται απειλητικοί εναντίον μου

σαν το λιοντάρι που ξεσκίζει και βρυχιέται.

15 - Σαν το νερό παρέλυσα,

τσακίστηκαν όλα τα κόκαλά μου.

Μέσα μου έγιν’ η καρδιά σαν το κερί που λιώνει.

16 - Σαν κεραμίδι ο λάρυγγάς μου στέγνωσε,

κι η γλώσσα μου κολλάει στον ουρανίσκο·

με έριξες στο χώμα να πεθάνω.

17 - Σκύλοι με κύκλωσαν,

κακοποιών φατρία μ’ έβαλε στη μέση·

ξεσκίσανε τα χέρια και τα πόδια μου.

18 - Μπορούν να μετρηθούν όλα τα κόκαλά μου·

κι εκείνοι με κοιτάζουνε.

19 - Τα ρούχα μου μοιράζουν μεταξύ τους

και ρίχνουν κλήρο για τη φορεσιά μου.

20 - Εσύ όμως, Κύριε, μη μένεις μακριά μου·

έλα γοργά να με βοηθήσεις, δύναμή μου!

21 - Λύτρωσε τη ζωή μου απ’ το σπαθί,

από την εξουσία του σκύλου

την πολύτιμη ψυχή μου.

22 - Βγάλε με απ’ του λιονταριού το στόμα·

σώσε με απ’ του αγριοβούβαλου τα κέρατα.

Κύριε, μου ’χεις κιόλας αποκριθεί!

23 - Θα εξιστορώ στ’ αδέρφια μου την ύπαρξή σου·

μέσα σ’ όλη τη σύναξη θα σ’ εξυμνώ.

24 - Όσοι τον Κύριο σέβεστε υμνήστε τον!

Όλοι οι απόγονοι του Ιακώβ, δοξάστε τον!

Όλοι οι Ισραηλίτες, φοβηθείτε τον!

25 - Κανένα δεν περιφρόνησε φτωχό

ούτε για τη θλίψη του αδιαφόρησε·

δεν έκρυψε απ’ αυτόν το πρόσωπό του

μα στην κραυγή του για βοήθεια ανταποκρίθηκε.

26 -  Ο έπαινός μου από σένα αρχίζει, Κύριε, σε σύναξη μεγάλη·

τα τάματά μου θα τα εκπληρώσω

μπροστά σ’ αυτούς που σε φοβούνται.

27 - Θα φάνε οι φτωχοί και θα χορτάσουν·

όσοι ζητούν τον Κύριο θα τον δοξάσουν·

οι καρδιές τους θα ζήσουν αιώνια.

28 - Θα θυμηθούν και θα γυρίσουνε στον Κύριο όλα τα πέρατα της γης·

και θα τον προσκυνήσουν οι οικογένειες όλες των λαών.

29 - Γιατί στον Κύριο η απόλυτη εξουσία ανήκει

κι αυτός στα έθνη κυριαρχεί.

30 - Μονάχα αυτόν θα προσκυνήσουν

οι καλοζωισμένοι όλοι της γης·

κάθε θνητός της γης θα υποκλιθεί μπροστά του·

θα ζήσει κι η ψυχή μου χάρη σ’ αυτόν.

31 - Οι επερχόμενες γενιές θα τον λατρεύουν·

θα μιλάνε για τον Κύριο στη γενιά που ’ρχεται,

32 - θα διαλαλούνε τη δικαιοσύνη του·

σ’ αυτούς που πρόκειται να γεννηθούν,

τα όσα έκανε θα πουν".

560 - Ἀπὸ τὴν Παλαιὰ στὴν Νέα Ἰερουσαλήμ: Ὁ Ἕλλην ὡς περιούσιος λαός

Ἡ Νέα Ἱερουσαλήμ

560 - Ἀπὸ τὴν Παλαιὰ στὴν Νέα Ἰερουσαλήμ: Ὁ Ἕλλην ὡς περιούσιος λαός

Στὸ κατὰ Μᾶρκον Εὐαγγέλιον ὑπάρχει ἡ παραβολὴ τῶν κακῶν γεωργῶν  μὲ τὴν ὁποίαν ὁ Ἰουδαῖος Χριστὸς ἐξηγεῖ μὲ πολλὴν σαφήνειαν γιατὶ ὁ λαός του ἔχασε διὰ τῶν ἁμαρτιῶν του τὴν πρώτην θέσιν ὡς λαὸς τοῦ Θεοῦ, ὡς Ἱερουσαλήμ, καὶ μετέφερε τὴν θέσιν αὐτὴν στοὺς Ἕλληνες (στοὺς Ῥωμαίους-Ῥωμηούς) καθιστῶντας τους ἔκτοτε τὸν λαὸν  τοῦ Θεοῦ, δηλαδὴ τὴν Νέαν Ἱερουσαλήμ. Συνεπῶς ἡ θέσις μου αὐτὴ νὰ ἀποκαλῶ τὴν ἑλληνικὸ λαὸ θεόπνευστο δὲν εἶναι ἀποτέλεσμα ἐθνικισμοῦ ἀλλὰ βασίζεται στὴν ἴδια τὴν Καινῆ Διαθήκη. Συνάμα ἡ ἀντίστοιχη πτῶσις τοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ δὲν τὴν καθιστᾷ συνυπεύθυνη τῆς προδοσίας τοῦ Ἰούδα. Ἐμεῖς οἱ Ἕλληνες τείνουμε χεῖρα σωτηρίας πρὸς τοὺς πεπτωκότες ἑβραίους ἀδελφούς μας, ἀναγνωρίζουμε μὲ θαυμασμὸ τὴν ἀποκατάστασί τους μὲ τὴν ἵδρυσι τοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ, κατόπιν τῆς φοβερῆς δοκιμασίας τους μὲ τὴν γενοκτονία καὶ εἴμεθα ἀποφασισμένοι νὰ πορευθοῦμε πλάϊ πλάϊ, ὡς παλαιὰ καὶ νέα Ἱερουσαλὴμ γιὰ τὴν πνευματική μας ἐπικράτησι ἐπὶ τοῦ σύμπαντος.

Ἰδοὺ λοιπὸν ἡ παραβολὴ βάσει τῆς κλασσικῆς ἑρμηνείας Τρεμπέλα (Κατὰ Μᾶρκον,κεφάλαιο ΙΒ΄, στίχοι 1-12, σ.190-191):

Η ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΓΕΩΡΓΩΝ

«Μαρκ. 12,1 Καὶ ἤρξατο αὐτοῖς ἐν παραβολαῖς λέγειν· ἀμπελῶνα ἐφύτευσεν ἄνθρωπος καὶ περιέθηκε φραγμὸν καὶ ὤρυξεν ὑπολήνιον καὶ ᾠκοδόμησε πύργον, καὶ ἐξέδοτο αὐτὸν γεωργοῖς καὶ ἀπεδήμησε.Μαρκ. 12,1 Ήρχισε τότε να ομιλή εις αυτούς με παραβολάς. “Ενας άνθρωπος εφύτεψε αμπέλι και ύψωσε ολόγυρα φράκτην και έσκαψε πατητήρι και στέρνα δια τον μούστον, έκτισε πύργον δια να μένουν οι φύλακες και οι εργάται, και έτοιμο πλέον το αμπέλι το παρέδωσε στους γεωργούς, να το καλλιεργούν, να αποδίδουν δε και εις αυτόν την αναλογίαν των καρπών και εταξίδευσεν εις άλλην χώραν.

Μαρκ. 12,2 καὶ ἀπέστειλε πρὸς τοὺς γεωργοὺς τῷ καιρῷ δοῦλον, ἵνα παρὰ τῶν γεωργῶν λάβῃ ἀπὸ τοῦ καρποῦ τοῦ ἀμπελῶνος.Μαρκ. 12,2 Και κατά την κατάλληλον εποχήν έστειλεν στους γεωργούς ένα δούλον, δια να παραλάβη από αυτούς ένα μέρος από τον καρπόν του αμπελιού.

Μαρκ. 12,3 καὶ λαβόντες αὐτὸν ἔδειραν καὶ ἀπέστειλαν κενόν.Μαρκ. 12,3 Εκείνοι όμως, αφού έπιασαν τον δούλον, τον έδειραν και τον έδιωξαν με αδειανά τα χέρια.

Μαρκ. 12,4 καὶ πάλιν ἀπέστειλε πρὸς αὐτοὺς ἄλλον δοῦλον· κἀκεῖνον λιθοβολήσαντες ἐκεφαλαίωσαν καὶ ἀπέστειλαν ἠτιμωμένον.Μαρκ. 12,4 Και πάλιν ο οικοδεσπότης έστειλε εις αυτούς άλλον δούλον· και εκείνον, αφού τον ελιθοβόλησαν, τον επλήγωσαν στο κεφάλι και τον εδίωξαν ντροπιασμένον.

Μαρκ. 12,5 καὶ πάλιν ἄλλον ἀπέστειλε· κἀκεῖνον ἀπέκτειναν, καὶ πολλοὺς ἄλλους, οὓς μὲν δέροντες, οὓς δὲ ἀποκτέννοντες.Μαρκ. 12,5 Και πάλιν έστειλε άλλον και εκείνον τον εφόνευσαν και πολλούς άλλους εκακοποίησαν, άλλους μεν τους έδερναν, άλλους δε τους εφόνευαν.

Μαρκ. 12,6 ἔτι οὖν ἕνα υἱὸν ἔχων, ἀγαπητὸν αὐτοῦ, ἀπέστειλε καὶ αὐτὸν ἔσχατον πρὸς αὐτοὺς λέγων ὅτι ἐντραπήσονται τὸν υἱόν μου.Μαρκ. 12,6 Ακόμη, λοιπόν, ένα μονογενή και αγαπητόν Υιόν, που είχε, τον έστειλε τελευταίον προς αυτούς λέγων· Ότι αυτοί οι άνθρωποι θα εντραπούν επί τέλους τον υιόν μου.

Μαρκ. 12,7 ἐκεῖνοι δὲ οἱ γεωργοί, θεασάμενοι αὐτὸν ἐρχόμενον, πρὸς ἑαυτοὺς εἶπον ὅτι οὗτός ἐστιν ὁ κληρονόμος· δεῦτε ἀποκτείνωμεν αὐτόν, καὶ ἡμῶν ἔσται ἡ κληρονομία.Μαρκ. 12,7 Εκείνοι όμως οι γεωργοί, όταν είδαν αυτόν να έρχεται, είπαν μεταξύ τους· ότι αυτός είναι ο κληρονόμος· ελάτε να τον φονεύσωμεν και θα μείνη έτσι ιδική μας πλέον η κληρονομία.

Μαρκ. 12,8 καὶ λαβόντες ἀπέκτειναν αὐτὸν καὶ ἐξέβαλον αὐτὸν ἔξω τοῦ ἀμπελῶνος.Μαρκ. 12,8 Και αφού τον έπιασαν, τον εφόνευσαν και τον έβγαλαν έξω από το αμπέλι.

Μαρκ. 12,9 τί οὖν ποιήσει ὁ κύριος τοῦ ἀμπελῶνος; ἐλεύσεται καὶ ἀπολέσει τοὺς γεωργοὺς τούτους, καὶ δώσει τὸν ἀμπελῶνα ἄλλοις.

Μαρκ. 12,9 Τι θα κάμη λοιπόν ο κύριος του αμπελώνος; Θα έλθη και θα εξολοθρεύση τους γεωργούς αυτούς και θα δώση εις άλλους το αμπέλι, (έτσι θα τιμωρήση ο Θεός τους πνευματικούς ηγέτας του Ισραήλ, στους οποίους ως καρποφόρον άμπελον ενεπιστεύθη τον λαόν του, και τον οποίον αυτοί κατά πολλούς τρόπους ήθελαν να εκμεταλλεύωνται δια την ιδικήν των ωφέλειαν. Δια να μένουν δε ανενόχλητοι εις την ανίερον εκμετάλλευσίν των έδιωχναν και έδερναν και εφόνευαν τους προφήτας, τους οποίους κατά καιρούς έστελνεν εις αυτούς ο Θεός, δια να τους υπενθυμίση το καθήκον των. Και θα εμπιστευθή ο Θεός τον νέον λαόν της Χάριτος εις άλλους πνευματικούς ηγέτας).

Μαρκ. 12,10 οὐδὲ τὴν γραφὴν ταύτην ἀνέγνωτε, λίθον ὃν ἀπεδοκίμασαν οἱ οἰκοδομοῦντες, οὗτος ἐγενήθη εἰς κεφαλὴν γωνίας·

Μαρκ. 12,10 Και επρόσθεσε ο Κύριος· “δεν εδιαβάσατε ούτε αυτό το χωρίον της Γραφής που λέγει· Λίθον τον οποίον απέρριψαν ως ακατάλληλον οι κτίσται, αυτός έγινε ο κυριώτερος ακρογωνιαίος λίθος, δι' όλην την οικοδομήν.

Μαρκ. 12,11 παρὰ Κυρίου ἐγένετο αὕτη, καὶ ἔστι θαυμαστὴ ἐν ὀφθαλμοῖς ἡμῶν;

Μαρκ. 12,11 Από τον Κύριον έγινεν η τοποθέτησις αυτή του λίθου και είναι αξιοθαύμαστος εις τα μάτια ημών των πιστών;

Μαρκ. 12,12 Καὶ ἐζήτουν αὐτὸν κρατῆσαι, καὶ ἐφοβήθησαν τὸν ὄχλον· ἔγνωσαν γὰρ ὅτι πρὸς αὐτοὺς τὴν παραβολὴν εἶπε. καὶ ἀφέντες αὐτὸν ἀπῆλθον.

Μαρκ. 12,12 Και εζητούσαν οι αρχιερείς να τον συλλάβουν, αλλά εφοβήθησαν τον λαόν· ήθελαν δε να τον συλλάβουν, διότι εκατάλαβαν καλά, ότι δι' αυτούς είπε την παραβολήν. Και αφού τον αφήκαν, έφυγαν».

Συνεπῶς ὁ Χριστὸς κατὰ τὸ παραπάνω  λῆμμα «Μᾶρκος 12-9», ἀφαιρεῖ ἀπὸ τὸν ἑβραϊκὸ λαὸ τὴν διαθήκη του  ὡς λαὸ τῆς Ἱερουσαλὴμ  καὶ τὴν προσφέρει ὡς Νέα Ἱερουσαλὴμ στὸν ἑλληνικὸ λαό (στοὺςῬωμαίους- Ῥωμηούς).

Δημήτρης Κιτσίκης                        11 Ἀπριλίου 2020

373 - Τὸ τέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ ἡ ἐπάνοδος στὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή

Ὁ πρόεδρος τοῦ Ἰρὰν Χαταμί στὴν Ἀκρόπολη

373 - Τὸ τέλος τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως καὶ ἡ ἐπάνοδος στὴν Ἐνδιάμεση Περιοχή

(Ἡ ἔλλειψη ἐπιστημονικῆς καταρτίσεως τοῦ Ἕλληνος ὅσο καὶ ἡ ἐπιφανειακή του γρήγορη σύλληψη τῆς πορείας τῶν γεγονότων τῆς κοινωνίας ποὺ τὸν περιβάλλει, τὸν μετατρέπει σὲ μόνιμο τζογαδόρο ἐπαναλαμβάνοντας στὸν συνομιλητή του "βάζουμε στοίχημα ὅτι αὐτὸ θὰ γίνῃ", καὶ ἐὰν "πέσει μέσα" αὐτοανακηρύσσεται προφήτης καὶ Μάρξ. Ὅμως ἡ σωστὴ ἀνάλυση τῶν παγκοσμίων γεγονότων βασίζεται στὴν πολυετῆ ἐπιστημονικὴ μελέτη τῶν διεθνῶν σχέσεων δεκαετιῶν καὶ ὄχι στὴν ῥωμέϊκη εὐφυολογία. Παράδειγμα, τὸ παρακάτω κείμενό μου ποὺ ἐδημοσίευσα στὸν τριμηνιαῖο μου περιοδικό, Ἐνδιάμεση Πεδριοχή, τεῦχος 24, Θέρους 2002, δηλαδὴ πρὸ 15 ἐτῶν, ὡς γεωπολιτικὸς καὶ ὄχι ὥς ἕλλην ἐξυπνάκιας)

Τὸ 1962, ὁ πρύτανις τοῦ Πολυτεχνείου καὶ πατέρας μου, Νῖκος Κιτσίκης  ἀπεδείκνυε ὅτι ἡ Ἑλλὰς, μὲ τὴν ἐνσωμάτωσή της στὴν Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση, θὰ ὑπέκυπτε σὲ ἕνα γερμανικὸ Δ' Ράϊχ (βλ. τὸ σχετικὸ κείμενο  στὸ τεῦχος 11 τῆς Ἐνδιάμεσης Περιοχῆς). Στὶς 15 Νοεμβρίου 2000, ἡ βρεταννικὴ Daily Telegraph ἐξηγοῦσε ὅτι ὁ στόχος τῆς ΕΕ ἦταν νὰ οἰκοδομήση ἕνα ὑπερκράτος ποὺ θὰ ἐξηφάνιζε τὰ κράτη μέλη, ὅπως τὴν Ἑλλάδα, καὶ προσέθετε: "Ἤ ἕνα τέτοιο [ὑπερ]κράτος θὰ ἱδρυθῇ ἤ τὸ εὐρὼ θὰ ἀποτύχῃ καὶ μαζί του ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση. Τὰ ζάρια ἔχουν ἤδη ριχθῆ". 

Τὸν Μάϊο 2001, ὁ ἐκπρόσωπος τοῦ Γερμανοῦ σοσιαλδημοκράτη καγκελλαρίου Gerhard Schröder, ἐδήλωνε : "Ἰσχυροποίηση τῆς Κομισσιὸν σημαίνει μετατροπή της σὲ ἄτυπη εὐρωπαϊκὴ κυβέρνηση καὶ ἡ μετατροπὴ τοῦ Συμβουλίου Γενικῶν Ὑποθέσεων σὲ Ἄνω Βουλὴ σημαίνει περιορισμὸ τῆς    ἐπιρροῆς  τῶν   ἐθνικῶν κυβερνήσεων". 

Ὁ ἄπατρις ἐπαναστάτης τῆς παρισινῆς ἐξεγέρσεως τοῦ 1968, ὁ Γαλλογερμανοεβραῖος οἰκολόγος Daniel Cohn-Bendit, ποὺ ὑπηρετεῖ τὰ συμφέροντα τοῦ καπιταλιστικοῦ παγκοσμισμοῦ καὶ τοῦ Δ' Γερμανικοῦ Ράϊχ,  ἐδήλωνε στὶς 30 Δεκεμβρίου 2000:  "Ὅποιος δὲν θέλει τὴν Εὐρώπη νὰ φύγῃ". 

Τὸν Μάϊο 2001, ὁ Sir Peter Tapsel, κορυφαῖο στέλεχος τοῦ Βρεταννικοῦ Συντηρητικοῦ Κόμματος, συνέκρινε τὸ εὐρωπαϊκὸ ὅραμα τοῦ Σρέντερ μὲ αὐτὸ τοῦ Χίτλερ γιὰ μιὰ μεγάλη Γερμανία καὶ ὑπενθύμισε ὅτι ὁ Μπίσμαρκ καὶ ὁ Χίτλερ εἶχαν στὸ παρελθὸν προτείνει ἑνιαῖο νόμισμα γιὰ τὴν Εὐρώπη : "Ἀπὸ τὶς Βρυξέλλες μέχρι τὴν Βόννη καὶ τὸ Βερολῖνο, ἡ σημερινὴ γενεὰ τῶν Βρεταννῶν ἀντιμετωπίζει τὴν ἀπειλὴ μίας ξένης κυριαρχίας, ἀπειλεῖται ὁ τρόπος ζωῆς μας, τὸ ἐμπόριο καὶ ἡ κουλτούρα μας". 

Τὴν ἴδια στιγμή, τὸν Ἰούνιο 2001, ὁ γερμανοτραφὴς γκαουλάϊτερ, Σημίτης ὁ Λογιστὴς, σὲ συνάντησή του στὸ Βερολῖνο μὲ τὸν Σρέντερ, ἐπεκρότησε ἐνθουσιωδῶς τὴν μετάλλαξη τῆς ΕΕ σὲ Δ' Ράϊχ. Τὸν Μάρτιο 2002, ἡ πρώην Βρεταννὶς πρωθυπουργός, Margaret Thatcher, ἐδήλωνε σχετικὰ μὲ τὸ τελευταῖο της βιβλίο Statecraft, ὅτι ἡ Ἀγγλία ἔπρεπε νὰ ἀπομακρυνθῆ ἀπὸ τὴν ΕΕ, πρῶτον διότι ἡ Εὐρωπαϊκὴ Ἕνωση θὰ ἀποτύχῃ καὶ δεύτερον διότι ἡ ἕνωση αὐτὴ μᾶς θυμίζει τὸ Γ' Ράϊχ "ποὺ ἦτο μία προσπάθεια εὐρωπαϊκῆς ἐπιβολῆς". 

Τέλος, τὴν ἴδια στιγμή,  ὁ πρόεδρος τῆς τουρκικῆς Βουλῆς Ömer Izgi, προέβλεπε ὅτι στὰ ἑπόμενα 50 χρόνια ἡ ΕΕ θὰ μετεμορφώνετο σὲ μία Γερμανικὴ Ἕνωση ποὺ θὰ ὑποτάξη τοὺς εὐρωπαϊκοὺς λαοὺς στὰ συμφέροντά της.

Ἐν τῷ μεταξύ, στὶς 15 Μαρτίου 2002, μήνυμα αἰσιοδοξίας γιὰ τὸν ταλαιπωρημένο ἀπὸ τὸν σημιτοκαραμανλισμὸ ἑλληνικὸ λαό, μετέφερε στὴν Ἀθήνα ὁ πρόεδρος τοῦ Ἰράν, Μοχάμεντ Χαταμί: Ἐπεσκέφθη τὴν Ἀκρόπολη καὶ στὸ Πάντειο Πανεπιστήμιο, ὕμνησε τὴν διαχρονικὴ καὶ παγκόσμια σημασία τοῦ ἑλληνικοῦ πολιτισμοῦ. Ἡ ἀλήθεια ἐξ Ἀνατολῶν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                          13 Σεπτεμβρίου 2017

372 – Κάϊν, Κάϊν ! Τὸ ἔγκλημα τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ

Ὁ Κάϊν

372 – Κάϊν, Κάϊν ! Τὸ ἔγκλημα τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ

Kαὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Κάϊν· ποῦ ἔστιν Ἄβελ ὁ ἀδελφός σου; Τὸ ἔγκλημα κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπὸ τοὺς φραγκολάτρες ὑπῆρξε διπλό: τὸ 1438 καὶ τὸ 1923: στὴν Φερράρα καὶ τὴν Ἀθήνα. Τὸ 1438 ἐχάσαμε τὴν Ἁγιὰ Σοφιά. Τὸ 1923 ἐχάσαμε τὸ Φανάρι. Τὸ πνεῦμα τοῦ μπιμπικανθρώπου Κώστα Σημίτη, προτοῦ κτυπήσῃ καὶ πάλι τὸ ἔτος 2000, εἶχε, ὡς λέπρα στὸ ἄθλιο πρόσωπό του, σφραγίσει τὸν ἑλληνισμό.

Καὶ τότε, τὸ 1438, ἕνας ἀρχαιολάτρης, ὁ Πλήθων στὴν Φερράρα, ὑπεραμύνθη τῆς Ὀρθοδοξίας. Καὶ τότε, τὸ 1923, ὁ ἄθεος Στάλιν, ἐξερχόμενος ἀπὸ τὴν γεωργιανὴ Ὀρθοδοξία ἐπορεύθη, μέχρι  τὸ 1943, στὴν ἀποκατάσταση τῆς ἀντιφραγκικῆς Ὀρθοδοξίας. Θέλημα Θεοῦ, ὁ Κάϊν-Σημίτης, νὰ ἐκδιωχθῇ ὡς νομὰς ἀπὸ τὸ χωράφι του, ἀπὸ τοὺς ἀρχαιολόγους, στὰ πέρατα τῆς γῆς, στὶς πόλεις μέσα, χωρὶς νὰ δύναται πλέον νὰ σπείρῃ. Θέλημα Θεοῦ, ἀπὸ τὸν Μελέτιο Μεταξάκη τὸ 1922 μέχρι τὸν σημερινὸ Βαρθολομαῖο νὰ πληρώνῃ τὸ Φανάρι τὸ πέρασμά του στὴν ῥωσικὴ Ὀρθοδοξία.

Μέγιστο τὸ ψεῦδος τῶν φραγκολατρῶν. Ἀλλάζουμε τὸ πάτριο ἡμερολόγιο, ὄχι γιὰ νὰ εὐθηγραμμισθοῦμε μὲ τοὺς Φράγκους ἀλλὰ γιὰ ἀστρονομικοὺς λόγους! Δηλαδή, οἱ Ἑβραῖοι, οἱ Βυζαντινοί, οἱ Μουσουλμᾶνοι, οἱ Ἰνδοὶ οἱ Κινέζοι μὲ τὰ διαφορετικά τους ἡμερολόγια ἠθέλησαν νὰ ἀσελγήσουν ἐπὶ τῆς ἀστρονομίας; Τί γραικυλικὸς παραλογισμὸς αὐτὸς ποὺ καταργεῖ τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση, τὴν γλωσσικὴ παράδοση τοῦ πολυτονικοῦ, τὴν γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου γιὰ τὰ φραγκοχιώτικα τοῦ Ψυχάρη, τὴν Αὐτοκρατορία γιὰ τὸν δυτικὸ κοινοβουλευτισμό, τὴν δραχμὴ γιὰ τὸ εὐρώ, τὴν ὀρθόδοξη νηστεία γιὰ τὴν δυτικὴ χορτοφαγία, τὸν Δραγούμη γιὰ τὸν Βενιζέλο;

Τὸ 1438, ἡ σύνοδος τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας ἀπεφάσισε τὸ πληγωμένο Βυζάντιο τοῦ 1204 νὰ μετατραπῇ σὲ γκαρσόνι τῆς Εὐρώπης, ὑπὸ ἕναν Σημίτη βασιλέα ὀνόματι Ἰωάννη Παλαιολόγο.Ὁ ἀρχαιολάτρης Πλήθων ἀντέδρασε στοὺς ἐκβιασμοὺς τῆς Δύσεως γιὰ τὴν ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς ὁποίας τὰ κίνητρα ἦσαν καθαρῶς πολιτικὰ καὶ ἐπιχειρησιακά.

Τὸ 1923, ἡ χούντα τῶν Πλαστήρα-Γονατᾶ ποὺ εἶχε ἐκδιώξει τὸν βασιλέα Κωνσταντῖνο, ἐπέβαλε πραξικοπηματικὰ τὴν υἱοθέτηση τοῦ δυτικοῦ ἡμερολογίου μὲ ἐξαίρεση τοῦ Πάσχα, ποὺ θυμίζει τὴν πραξικοπηματικὴ ἐπιβολὴ τοῦ μονοτονικοῦ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸ Βερυβάκη τὸ 1982. Ὁ συνταγματάρχης Πλαστήρας, στὶς 24 Δεκεμβρίου 1923, ἐδήλωσε ἐνώπιον τῆς Ἱερὰς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος: Ἡ Ἐπανάσταση ζητᾷ ἀπὸ ἐσᾶς, σεβάσμιοι ἱεράρχες, νὰ ἀφήσετε κατὰ μέρος κάθε προσωπικὴ προτίμηση καὶ νὰ προβεῖται στὴν ἐκκαθάριση τῆς Ἐκκλησίας προχωρῶντας σὲ ῥιζοσπαστικὲς ἀλλαγὲς πέραν τῶν προγονικῶν κανώνων τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ἡ βιαία ἐπέμβαση τῆς πολιτικῆς στὰ πράγματα τῆς Ἐκκλησίας στὴν Ἑλλάδα, τὸ 1923, ἐπορεύθη παράλληλα μὲ τὴν ἐπέμβαση, τὴν ἴδια ἐποχή, τοῦ Κεμὰλ στὴν ἰσλαμικὴ παράδοση τῆς Τουρκίας, ποὺ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὸν βιασμὸ τοῦ θρησκευτικοῦ φρονήματοε ὑπὲρ τῆς φραγκοποιήσεως. Ὁ Γρηγόριος Ζ’ ἀναλαμβάνοντας τὸν οἰκουμενικὸ πατριαρχικὸ θρόνο τοῦ Φαναρίου ἀπὸ τὸν παραιτηθέντα ἐλευθεροτέκτονα Μελέτιο Μεταξάκη, δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀντιδράσῃ στὸ πλαστηρικὸ πραξικόπημα καὶ ἔκτοτε Ἑλλὰς καὶ Τουρκία ἐπορεύθησαν στὴν πλήρη ὑποδούλωση τῆς λαϊκῆς πνευματικῆς προσωπικότητός τους στὶς δύο ὄχθες τοῦ Αἰγαίου, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἐπάνοδο, τὸ 2002, στὴν Τουρκία, χάρη στὸν Ἔρντογαν, τὴς ἰσλαμικῆς παραδόσεως καὶ τὴν διάλυση στὴν Ἑλλάδα κάθε ἐννοίας Ὀρθοδοξίας πρὸς χάριν ἑνὸς ὑπουργείου Παιδείας καὶ ἑνὸς ὑπουργείου Πολιτισμοῦ ἀπηλλαγμένων ἀπὸ κάθε χριστιανικὸ αἴσθημα, διοικουμένων ἀπὸ δημοσίους ὑπαλλήλους ποὺ ξεδιάντροπα εἰρωνεύονται  τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ ἀφαιροῦν ἀπὸ τὸν λαὸ τὶς ἐκκλησίες του καὶ τὴν γῆ του, ἐπιβάλλοντας τὸν φραγκικὸ μῦθο τῶν ἀρχαιοτήτων εἰς βάρος τῶν παραδόσεων καὶ τοῦ βιοπορισμοῦ τοῦ ῥωμηοῦ ἀγρότου.

Μία μελλούμενη ῥωμαιοκεντρικὴ ἐπανάσταση θὰ χρειασθῇ ὄχι μόνον νὰ ἐπαναφέρη τὸ πάτριο ἡμερολόγιο ἀπολύτως συνδεδεμένο μὲ τὶς νηστεῖες καὶ τὸν ὀρθόδοξο τρόπο ζωῆς, ἀλλὰ καὶ νὰ καταργήσῃ τὶς ἐφορίες βυζαντινῶν καὶ κλασσικῶν ἀρχαιοτήτων, ἀντικαθιστῶντας τὶς φράγκικες αὐτὲς γραφειοκρατικὲς θηλειὲς στὸν λαιμὸ τῶν ἀγροτῶν, μὲ μία συνεταιριστικὴ λαϊκὴ ὀργάνωση ποὺ θὰ ἐπιτρέψῃ στὸν Ἕλληνα νὰ ὀργώσῃ τὸ χωράφι του, νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὰ δάση του, νὰ κτίση τὰ σπίτια του ὅπου τὸ θελήσῃ, ἀπηλλαγμένος ἀπὸ τὴν ξενικὴ λατρεία τῶν ἀρχαιοτήτων ὑπὲρ τοῦ σεβασμοῦ τῆς τρισχιλιετοῦς ζωντανῆς παραδόσεώς του. Φιλόλογοι καὶ ἀρχαιολόγοι φραγκικῶν ἐμμονῶν νὰ ἐκδιωχθοῦν βιαίως πρὸς τὰ σχολεῖα τῆς Δύσεως. Ῥωμηοσύνη, πάρε ἐπιτέλους τὸ μέλλον στὰ χέρια σου!

Δημήτρης Κιτσίκης                                             6 Σεπτεμβρίου 2017