563 -Ψαλμὸς 22 (Παλαιὰ Διαθήκη): 1 - Ὁ Γραικύλος περιμένοντας τὸν ἥρωά του
Γιὰ νὰ ξαναγίνη Ἕλλην καὶ Ῥωμηός.
Γιὰ τὴν ἐπιστροφὴ στὴν Ἀνατολία, τὴν Νέα Ἱερουσαλήμ –Δημήτρης Κιτσίκης 18
Ἀπριλίου 2020
2
- "Θεέ μου, Θεέ μου,
γιατί με εγκατέλειψες;
γιατί στέκεις μακριά
και δε με σώζεις;
γιατί τα λόγια της
κραυγής μου δεν ακούς;
3
- Θεέ μου,
σου κράζω όλη τη μέρα,
μα εσύ δεν αποκρίνεσαι·
φωνάζω και τη νύχτα,
μα να ησυχάσω δεν μπορώ.
4
- Αλλά εσύ ’σαι ο Άγιος κι είσαι πάντα εκείνος
που ο Ισραήλ
δοξολογεί.
5
-Σ’ εσένα ελπίσανε οι πρόγονοί μας·
ελπίσαν και τους
ελευθέρωσες.
6
- Σ’ εσένα φώναξαν με δύναμη και σώθηκαν·
σ’ εσένα ελπίσανε και
δεν ντροπιάστηκαν.
7
- Αλλά εγώ είμαι σκουλήκι κι όχι άνθρωπος·
ανθρώπου παρωδία και
λαού απόδιωγμα.
8
- Με ειρωνεύεται καθένας που με βλέπει·
ζαρώνουνε τα χείλη
τους,
κουνάνε το κεφάλι:
9
- «Κατέφυγε στον Κύριο», λένε, «ας τον σώσει·
ας τον λυτρώσει,
αφού τον αγαπάει».
10
- Εσύ με πήρες απ’ τη μήτρα·
και μ’ εμπιστεύτηκες
στης μάνας μου τα στήθια.
11
- Είμαι κοντά σου από τη γέννησή μου·
απ’ την κοιλιά της
μάνας μου
εσύ ’σαι ο Θεός μου.
12
- Μη φεύγεις από μένα!
Η θλίψη έρχεται·
και δεν υπάρχει
βοηθός.
13
- Με βάλανε στη μέση δυνατοί πολλοί,
της Βασάν οι ταύροι με
κυκλώσαν.
14
- Δείχνονται απειλητικοί εναντίον μου
σαν το λιοντάρι που
ξεσκίζει και βρυχιέται.
15
- Σαν το νερό παρέλυσα,
τσακίστηκαν όλα τα
κόκαλά μου.
Μέσα μου έγιν’ η
καρδιά σαν το κερί που λιώνει.
16
- Σαν κεραμίδι ο λάρυγγάς μου στέγνωσε,
κι η γλώσσα μου
κολλάει στον ουρανίσκο·
με έριξες στο χώμα να
πεθάνω.
17
- Σκύλοι με κύκλωσαν,
κακοποιών φατρία μ’
έβαλε στη μέση·
ξεσκίσανε τα χέρια και
τα πόδια μου.
18
- Μπορούν να μετρηθούν όλα τα κόκαλά μου·
κι εκείνοι με
κοιτάζουνε.
19
- Τα ρούχα μου μοιράζουν μεταξύ τους
και ρίχνουν κλήρο για
τη φορεσιά μου.
20
- Εσύ όμως, Κύριε, μη μένεις μακριά μου·
έλα γοργά να με
βοηθήσεις, δύναμή μου!
21
- Λύτρωσε τη ζωή μου απ’ το σπαθί,
από την εξουσία του
σκύλου
την πολύτιμη ψυχή μου.
22
- Βγάλε με απ’ του λιονταριού το στόμα·
σώσε με απ’ του
αγριοβούβαλου τα κέρατα.
Κύριε, μου ’χεις
κιόλας αποκριθεί!
23
- Θα εξιστορώ στ’ αδέρφια μου την ύπαρξή σου·
μέσα σ’ όλη τη σύναξη
θα σ’ εξυμνώ.
24
- Όσοι τον Κύριο σέβεστε υμνήστε τον!
Όλοι οι απόγονοι του
Ιακώβ, δοξάστε τον!
Όλοι οι Ισραηλίτες,
φοβηθείτε τον!
25
- Κανένα δεν περιφρόνησε φτωχό
ούτε για τη θλίψη του
αδιαφόρησε·
δεν έκρυψε απ’ αυτόν
το πρόσωπό του
μα στην κραυγή του για
βοήθεια ανταποκρίθηκε.
26
- Ο
έπαινός μου από σένα αρχίζει, Κύριε, σε σύναξη μεγάλη·
τα τάματά μου θα τα
εκπληρώσω
μπροστά σ’ αυτούς που
σε φοβούνται.
27
- Θα φάνε οι φτωχοί και θα χορτάσουν·
όσοι ζητούν τον Κύριο
θα τον δοξάσουν·
οι καρδιές τους θα
ζήσουν αιώνια.
28
- Θα θυμηθούν και θα γυρίσουνε στον Κύριο όλα τα
πέρατα της γης·
και θα τον
προσκυνήσουν οι οικογένειες όλες των λαών.
29
- Γιατί στον Κύριο η απόλυτη εξουσία ανήκει
κι αυτός στα έθνη
κυριαρχεί.
30
- Μονάχα αυτόν θα προσκυνήσουν
οι καλοζωισμένοι όλοι
της γης·
κάθε θνητός της γης θα
υποκλιθεί μπροστά του·
θα ζήσει κι η ψυχή μου
χάρη σ’ αυτόν.
31
- Οι επερχόμενες γενιές θα τον λατρεύουν·
θα μιλάνε για τον
Κύριο στη γενιά που ’ρχεται,
32
- θα διαλαλούνε τη δικαιοσύνη του·
σ’ αυτούς που
πρόκειται να γεννηθούν,
τα όσα έκανε θα πουν".
Ἡ παραπάνω ἀθλία νεοελληνικὴ μετάφρασις εἶναι Μασωριτικῆς προελεύσεως: "Οι Μασωρίτες: Η δεύτερη προσπάθεια φωνηεντισμού του κειμένου της Παλαιάς Διαθήκης έγινε μετά Χριστόν από πολλές γενεές γραμματέων. Όπως γνωρίζουμε από την Ιστορία, το 66 μ. Χ. Εξερράγη η Ιουδαϊκή επανάσταση κατά των Ρωμαίων, η οποία όμως κατεστάλη από τον Ουεσπασιανό και τον Τίτο και κατέληξε στην άλωση της Ιερουσαλήμ και την καταστροφή του ναού το 70 μ. Χ. Οι Ιουδαίοι εκδιώχθηκαν και αρχίζει η διασπορά τους. Η μόνη κληρονομιά που τους απέμεινε ήταν η Αγία Γραφή. Η διασπορά καθιστούσε ακόμη περισσότερο δύσκολη την σωστή ανάγνωση του Ιερού κειμένου, γιατί οι Ιουδαίοι τώρα βρέθηκαν σε εντελώς ξένο περιβάλλον και λησμονούσαν έτσι την γλώσσα τους. Γι’ αυτό χρειάστηκε να καθιερωθεί σύστημα φωνηέντων για να προστεθούν στα σύμφωνα για την ορθή ανάγνωση του κειμένου. Την προσπάθεια αυτή την ανέλαβαν οι Μασωρίτες, οι οποίοι φωνηέντισαν το κείμενο βάσει της παραδοσιακής του αναγνώσεως και γι’ αυτό το κείμενο που παρουσίασαν ονομάστηκε Μασωριτικό και αυτοί Μασωρίτες (= κάτοχοι της παραδόσεως· Αραμαϊκό ρήμα מסר μεσάρ= παραδίδω). Στο Μασωριτικό αυτό κείμενο επεκράτησε το Τιβεριανό σύστημα, που θέτει τα φωνήεντα κάτω από τα σύμφωνα. Η όλη εργασία των Μασωριτών διήρκεσε από τον 6ο μ. Χ. αι. Μέχρι τον 10 μ. Χ. αι. Πάλι όμως θα ερωτήσουμε: Φωνηεντίστηκε σωστά το κείμενο;
ReplyDeleteΔ. Στερέωση του βιβλικού κειμένου
"Για να εμποδίσουν κάθε αλλαγή που θα επερχόταν από τους μετέπειτα αντιγραφείς, οι Μασωρίτες υπελόγισαν όλα τα γράμματα, παρέστησαν λεπτομερώς όλο το κείμενο με την βοήθεια των σημειώσεων στο περιθώριο, στην βάση των σελίδων και στο τέλος των βιβλίων. Έτσι το κείμενο καθορίστηκε οριστικά. Οι Μασωρίτες επεσήμαναν τα λάθη, χωρίς όμως να τα διορθώσουν, γιατί δεν είχαμε κανένα ανάλογο λογοτεχνικό γεγονός για τοιαύτη βοήθεια. Τα πιο παλαιά λογοτεχνικά κείμενα χρονολογούνται από τον 10ο αι. Τα προηγούμενα κείμενα αυτής της χρονολογίας είναι σπάνια, γιατί τα χειρόγραφα εκάησαν από τους Ιουδαίους, για να αποφευχθεί κάθε βεβήλωση. Εκτός από τα χειρόγραφα της Κουμράν ανακαλύφθηκαν και κάποια χειρόγραφα στην σοφίτα της συναγωγής του Καΐρου. Μεταξύ των μασωριτικών χειρογράφων και των χειρογράφων της Κουμράν υπάρχουν λίγες διαφορές. Το Εβραϊκό κείμενο που έχουμε είναι το Μασωριτικό. Η μόνη αλλαγή που έγινε στο κείμενο μετά τους Μασωρίτες είναι η διαίρεση του κειμένου σε κεφάλαια και σε στίχους. Η διαίρεση σε κεφάλαια έγινε για πρώτη φορά το 1206 από τον αρχιεπίσκοπο Κανταουρίας Στέφανο Langton στο κείμενο της λατινικής μεταφράσεως Vulgata και σε στίχους από τον παρισινό εκδότη Ροβέρτο Στέφανο. Το 1330 από το κείμενο της Vulgata μεταφέρθηκε στο Εβραϊκό κείμενο η διαίρεση των κεφαλαίων από τον S. Ben Ismael, ενώ η διαίρεση σε στίχους στο Εβραϊκό κείμενο άρχισε από το Ψαλτήριο το 1556 και ολοκληρώθηκε σε ολόκληρη την Εβραϊκή βίβλο από το 1571 και μετά".
Δημήτρης Κιτσίκης
ΕΛΑΒΑ ΑΠΟ ΑΝΑΓΝΩΣΤΗ ΤΙΣ ΕΞΗΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΣΕΙΣ:
ReplyDelete"Αν μου επιτρέπετε δύο τρία πράγματα:
Ο Ψαλμός αυτός δεν ειναι ο 22 αλλά ο 21 Κατά Εβδομήκοντα - είναι ο 22 κατά το Φραγκικό Μοασοριτικό.
Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα δεν είναι μόνο πιο ζωντανή στα Ελληνικά της Ελληνιστικής περιόδου από τα νεοελληνικά αλλά είναι πιο αξιόπιστη και από την Γνωστικιστική νέο-εβραϊκή Φραγκικού τύπου Μασοριτική που είναι 1000 - 1300 χρόνια μεταγενέστερη.
Η Μασοριτική εμφανίστηκε περί το 1000 μ.Χ. στη Φραγκία/Γερμανία μαζί με το Γνωστικιστικό Φραγκικό γραπτό Βαβυλονιακό Ταλμούδ.
Η Μετάφραση των Εβδομήκοντα είναι εξαιρετικά πιο αξιόπιστη σε σχέση με τον Κύριο Ιησού Χριστό δεδομένου ότι κάνεις δεν ήξερε τότε δηλαδή πριν το Χριστό, ούτε πότε να περιμένει, ούτε τι περίμενει και πως να περίμενει το Μεσσία - για να πειραχθεί υπέρ του Χριστιανισμού για παράδειγμα.
Η Μετάφραση των Μασοριτών είναι πειραγμένη σε αρκετά σημεία όσον αφορά τον Ιησού Χριστό ως Μεσσία και Σωτήρα. Ειδικά στον Μεσσιανικό αυτό Ψαλμό 21[/22] γίνεται μία προσπαθεια εκ μέρους μετά-Χριστόν "εβραϊκών εξηγητικών κειμένων ώστε να στραφεί το νόημα του Ψαλμού μακριά από την Χριστιανική ερμηνεία" σελ.39.
Tkacz Brown Cathrine, Ἀλήθεια Ἑλληνική : The Authority of the Greek Old Testament
Επίσης,
"Esther, Jesus, and Psalm 22
CATHERINE BROWN TKACZ
The Catholic Biblical Quarterly
Vol. 70, No. 4 (October 2008), pp. 709-728"
Ειδικά για τον Ψαλμό 21(22) συστηματική είναι η παραχάραξη του στ. 17 όπου η Μετάφραση των Εβδομήκοντα λέγει
"ὤρυξαν χεῖράς μου καὶ πόδας"
[και όχι "ξεσκίσανε τα χέρια και τα πόδια μου." του νεοελληνικού!!!]
όπου φαίνεται ότι διαπεράστηκαν τα Χέρια και τα Πόδια του Μεσσία από κάτι σε μορφή διάτρησης όπου φυσικά είναι τα καρφιά στο Σταυρό (Κατά Ματθαίον 27, 35 , Κατά Μάρκον 15, 24, Κατά Λουκά 23, 33, Κατά Ιωάννη 19, 18) και μαρτυρούμενο επίσης μετά την Ανάσταση (Κατά Ιωάννη 19, 25-27) με ευθεία αναφορά στα Πάθη του Πιστού Υπηρέτη του Θεού (Ησαίας 53).
Το πρόβλημα στην νεοελληνική μετάφραση που στείλατε δεν είναι απλά το καχέκτυπο της μετάφρασης αλλά ότι φαίνεται στο σημαντικότατο αυτό σημείο να Μην ακολουθεί το Εβραϊκοελληνικό κείμενο των Εβδομήκοντα του οποίου υποτίθεται ότι είναι μετάφραση αλλά το Φραγκοεβραϊκό Μασορητικό".