724 - Ὁ λαὀς-βασιλεύς (peuple-roi)

724 - Ὁ λαὀς-βασιλεύς (peuple-roi)

(Ἀπὸ τὴν παπαδακικὴ Ἑλλάδα τῆς παρακμῆς στὴν ῥουσσωϊκὴ  ἐπαναστατικὴ Ἑλλάδα)

Ἀπὸ τὶς 28 Ἀπριλίου 1992, ὁ δημοσιογράφος τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ ΑΝΤ1, Γιῶργος Παπαδάκης, καθιέρωσε μὲ τὴν καθημερινή του ἐκπομπή «Καλημέρα Ἑλλάδα» αὐτὸ ποὺ ὠνόμασε «τὴν Ἑλλάδα τῆς καθημερινότητος», δηλαδὴ τὴν Ἑλλάδα τῆς παρακμῆς, βασισμένης στὴν ποσοτικὴ ἔννοια τῆς κοινοβουλευτικῆς δημοκρατίας, τὴν ἔννοια τῆς πλειοψηφίας τῶν ψήφων στὶς κάλπες.

Ἀπὸ τὸ 1992 μέχρι τὸ 1996, στὸ πέρασμα ἀπὸ τὸν Ἀνδρέα Παπανδρέου στὸν Κώστα Σημίτη, ἡ ἐκπομπὴ προπαγάνδιζε τὶς δημοκρατικὲς κοινοβουλευτικὲς ἀξίες τοῦ σημιτισμοῦ ποὺ διέφεραν οὐσιαστικὰ ἀπὸ τὸν ἐπαναστατικὸ ἀνδρεϊκὸ τριτοκοσμικὸ λαϊκισμό.

Τὴν ἴδια ἐποχή, τὸ 1996, ἐκυκλοφόρησε μία ἐκδοτικὴ πολυτονικὴ ἐπιτυχία τοῦ Βιβλιοπωλείου τῆς Ἑστίας τῆς Μάνιας Καραϊτίδου, ἡ τετάρτη ἀνανεωμένη ἔκδοσι τοῦ «Νασρεττὶν Χότζα» τοῦ Στέλιου Μαγιοπούλου, τὸν λαϊκὸ θρῦλο ὄχι μόνον τῆς Τουρκίας ἀλλὰ ὁλοκλήρου τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς, ἐνῷ τὸν Σεπτέβριο τοῦ ἰδίου ἔτους 1996, ἀπεφάσιζα νὰ κυκλοφορήσω τὸ πρῶτο τεῦχος τοῦ πολυτονικοῦ τριμηνιαίου περιοδικοῦ μου μὲ κύριο ἄρθρο  «Οἱ Γραικύλοι», ποὺ συνεχίζεται νὰ κυκλοφορῇ μέχρι σήμερα.

Ποῖο ἦτο τὸ πολιτιστικὸ καὶ πολιτικὸ ὑπόβαθρο τῶν πρωτοβουλιῶν αὐτῶν; Νὰ καταπολεμηθῇ ἡ τεραστία παρακμὴ τῆς χώρας μας ποὺ ἐξέφραζε ἡ ἐκπομπὴ τοῦ Γιώργου Παπαδάκη περὶ γραικυλικῆς καθημερινότητος βασισμένης στὴν ἔννοια ὅτι ἡ ἐκλογικὴ πλειοψηφία τοῦ λαοῦ εἶχε πάντα δίκαιο διὰ τῆς βουλευτικῆς του ψήφου.

Ἀντιθέτως ὁ Νασρεττὶν Χότζας, ἐκφραστὴς τοῦ λαοῦ ὁλοκλήρου τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς, ἀπὸ τὰ Ἱμαλάϊα μέχρι τὴν Ἀδριατική, ἐξέφραζε τὴν ῥουσσωϊκὴ ἔννοια τῆς «γενικῆς θελήσεως» (volonté générale) οὐδεμίαν σχέσιν ἔχοντας μὲ τὴν ἔννοια τῆς πλειοψηφίας τῶν ψήφων ἀλλὰ μόνον, ὅπως ἔλεγε ὁ Ῥουσσῶ, ἐμπνευστὴς τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως, μὲ τὴν ἔννοια τοῦ μοναδικοῦ καὶ μόνου ἥρωος, ἐκφραστοῦ τοῦ συνόλου τῆς «γενικῆς θελήσεως»:  

Ἕνας λαός (Νασρεττὶν Χότζας), ἕνας βασιλεύς (peuple-roi):  (ἥρως κατὰ Carlyle) : «Βρῆτε  σὲ οἱαδήποτε χώρα τὸν ἱκανώτερο ἄνθρωπο ποὺ ὑπάρχει ἐκεῖ. Ἀνυψώσατέ τον στὴν ὑπερτάτη θέσι καὶ εὐλαβῆτε τον πιστά. Ἔτσι θὰ ἔχετε μία τελεία κυβέρνησι γι’αὐτὴν τὴν χώραν. Κάλπες, βουλευτικὴ εὐγλωττία, ψηφοφορία, οἰκοδομὴ συντάγματος ἤ ἄλλοι μηχανισμοί, οὔτε κατὰ κεραίαν δὲν δύνανται νὰ τὴν βελτιώσουν. Εἶναι τὸ τέλειο κράτος, μία ἰδανικὴ χώρα».

Ὅπως γράφῃ στὸν μακροσκελῆ καὶ ἄκρως ἐμπεριστατωμένο πρόλογό του 90 σελίδων, ὁ Στέλιος Μαγιόπουλος, στὸ βιβλίο του γιὰ τὴν πλέον πολιτισμένη αὐτοκρατορία τῆςς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς, τὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία: «Ποῖος ἦταν αὐτὸς ὁ Νασρεττὶν Χότζας ἤ ὁ Μολλὰ Νασρεττίν, ὅπως τὸ ἀποκαλοῦν στὸν Καύκασο ἤ ὁ Χατζὲ Νασρεττὶν ἤ Νασιρουττίν; ...  Δὲν ἔζησε στὴν ἐποχὴ τῶν Ὀσμανλήδων... ἀλλὰ στὴν ἐποχὴ τῶν Σελτσούκων... 15  χρόνια πρὶν ἀπὸ τὴν ἵδρυσι τοῦ Ὀσμανικοῦ Κράτους».  Ἐκφράζει στὸ πρόσωπό του τὴν ἑνότητα τοῦ τεραστίου πολιτισμοῦ ποὺ συνέχισε νὰ οἰκοδομῇ μετὰ τὸ Βυζάντιο, ἡ κοινὴ μας Ὀσμανικὴ Οἰκουμενικὴ Αὐτοκρατορία.

Μακριὰ ἀπὸ τὴν σημερινὴ παρακμὴ τῆς ἐκλογολογίας τῆς ἑλλαδικῆς «καθημερινότητος τῶν λογιστῶν» τοῦ  Παπαδάκη, ὁ Ἐλευθέριος Βενιζέλος ἐλεγε πρὸς τὸν πρωθυπουργὸ Παναγῆ Τσαλδάρη, στὶς 10 Μαῒου 1933: «Θὰ ἴδητε μετὰ ἔτη θὰ φθάσωμεν μὲ τὴν Τουρκίαν νὰ κάμωμεν τὴν Ἀνατολικὴ Ὁμοσπονδίαν». Καὶ ὁ Λέων Μακκᾶς γιὰ τὴν συνάντησί του μὲ τὸν Κεμάλ, τὸν πρῶτο ῥουσσωϊκὸ ὁλοκληρωτικὸ ἡγέτη  τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς,τοῦ Μεσοπολέμου, στὴν Ἄγκυρα, στὶς 6 Μαΐου 1931: «Ὁ Μουσταφᾶ Κεμὰλ ἔστρεψε τὸν λόγον πρὸς μίαν προσφιλῆ ὡς φαίνεται εἰς αὐτὸν θεωρίαν περὶ τῆς κοινῆς καταγωγῆς Ἑλλήνων καὶ Τούρκων... Ὁ Κεμὰλ ἦταν ὁ ἀπόστολος... ἑνὸς εἴδους πλατειᾶς ἑλληνοτουρκικῆς Αὐτοκρατορίας στὴν Ἀνατολή, μίας δυαδικῆς Αὐτοκρατορίας μὲ δύο διοικητικὲς πρωτεύουσες καὶ μὲ μία πνευματικὴ πρωτεύουσα, τὴν Αὐγούστα πόλι ποὺ ἦταν διαδοχικὰ τὸ Βυζάντιο, ἡ Κωνσταντινούπολις, ἡ Ἰστανμπούλ, καὶ ποὺ θὰ εἶναι πάντα, ἀπὸ τὴν ἴδια τῆν γεωγραφική της θέσι, ἡ βασιλούπολι ἑνὸς ὁλοκλήρου ἀνατολικοῦ κόσμου».

Ἡ πρώτη κίνησις μετὰ τὴν ἐπιβολὴ ἐπαναστατικοῦ ῥουσσωϊκοῦ καθεστῶτος θὰ εἶναι ἡ κατάργησις τῆς «καθημερινότητος τῶν λογιστῶν», ἡ κατάργησις τῆς νεοελληνικῆς γλώσσης ὡς τεχνητῆς δασκαλιστικῆς δημοτικῆς ἤ καθαρευούσης, ἡ ὑποχρεωτικὴ ἐπάνοδος στὴν γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου ὑπὸ τὴν ἐλεύθερή της μορφήν, χαρακτηριστικὴ τῆς γεμάτης ὀρθογραφικῆς καὶ συντακτικῆς ἀναρχίας (ἐλευθερίας ἐκφράσεως) τῆς γλώσσης τῶν Ἀποστόλων καὶ τοῦ ἰδίου τοῦ ἑλληνογλώσσου Χριστοῦ.

Ὁ Νασρεττὶν Χότζας ἄς γίνῃ τὸ σύμβολο τοῦ πνεύματος ἑνότητος τοῦ χώρου τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς γιατί, ὅπως τονίζει ὁ Μαγιόπουλος,  τέτοιον ἤθελε τὸν Χότζα του ὁ μικρασιατικὸς λαός, αὐτὸ τὸ πλῆθος ἀπὸ ἐθνότητες ποὺ συνυπῆρχαν μὲ τοὺς Τούρκους,  καὶ ποὺ ὅλες μαζί, θεωροῦσαν τὸν Χότζα  ὡς  ἄνθρωπό τους, ποὺ σἠμερα ἔχουν βυθισθῆ στὴν ποδοσφαιροφιλία τοῦ ὀπαδισμοῦ καὶ  τῆς δασκαλικῆς ὀρθότητος.

Δημήτρης Κιτσίκης                        21 Μαΐου 2021

583 – Τουρκία: ἕνα ἐπιτυχημένο Ἰσραήλ.

Ἡ Γάζα ὡς μελλοντικὴ Ἑλλὰς τῆς Τουρκίας ( ὑπ΄ὄψιν τῶν περισπουδάστων ἑλλήνων ὑπουργῶν Ἀμύνης)

583 – Τουρκία: ἕνα ἐπιτυχημένο Ἰσραήλ.

Ἐπανειλημμένως στὰ γραπτά μου ἔχω χαρακτήρισει τὴν Ἑλλάδα τοῦ 1919-1922 ἕνα ἀποτυχημένο πρῶτο Ἰσραήλ, ἐννοῶντας ὅτι ἡ Μεγάλη Ἑλλὰς τοῦ Βενιζέλου μὲ τὴν ἐξάπλωσί της πρὸς τὴν Μέση Ἀνατολὴ ἐξυπηρέτῃ τὸν ἰμπεριαλισμὸ τῆς Δύσεως γιὰ ἔλεγχο τῶν πηγῶν πετρελαίου μὲ χωροφύλακα τὴν Ἑλλάδα.

Ὁ Βενιζέλος ἔπαιξε καὶ ἔχασε καὶ μαζί του ἔχασε τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν ποὺ παρέμεινε κολοβὸ καὶ ὑπανάπτυκτο μὲ τὸν ἐπιφανειακὴ εὐημερία μίας οἰκονομίας τύπου Λιβάνου.

Ἡ Ἑλλὰς ἔγινε Παλαιστίνη ἐνώπιον μίας Τουρκίας ποὺ ἱδρύθη τὸ 1923 μὲ τὶς εὐλογίες τῆς Δύσεως  -ἀλλὰ καὶ τῆς Ῥωσσίας-  γιὰ νὰ ἀντικαταστήσῃ τὴν ἀποτυχημένη Ἑλλάδα. Ἔκτοτε ἡ Τουρκία σταδιακά, ἐμεγάλωσε, οἰκονομικὰ καὶ πληθυσμιακά, παραμένοντας ἐκτὸς τῆς συρράξεως τοῦ δευτέρου παγκοσμίου πολέμου, καὶ ἔφθασε σήμερα νὰ γίνη μεγάλη περιφερειακὴ δύναμις ἐνάντια στὴ καθηλωμένη πληθυσμιακὰ -καὶ οἰκονομικῶς τουριστικὴ Μπανανία- Ἑλλάδα.

Τὸ 1948, ἡ Δύσις  -ἀλλὰ καὶ ἡ Ῥωσσία-  προώθησε τὴν ἱδρυσι τοῦ ἑβραϊκοῦ κράτους τοῦ Ἰσραήλ, ὡς δόρυ στρεφόμενο πρὸς Ἀνατολὰς γιὰ ἐξυπηρέτησι καὶ πάλι τῶν δυτικῶν ὀρέξεων σὲ πετρέλαιο. Καὶ αὐτὴν τὴν φορά, τὸ Ἰσραήλ, ὡς δεύτερη Ἑλλὰς τοῦ 1919, ἐπέτυχε καὶ ἐκαθήλωσε στὴν ὑπανάπτυξι τὴν ἀραβικὴ Παλαιστίνη.

Σήμερα ἡ ἐπιτυχημένη Τουρκία, ἀσχέτως ἡγέτου, Ἔρντογαν ἤ Νετανυάχου, ὑποχρεωτικὰ στηρίζεται -ὡς ἐπιθετικὸ δόρυ- ἀπὸ τὴν ἰμπεριαλιστικὴ Δύσι, ἀλλὰ καὶ ἀπὸ τὴν Ῥωσσία, γιὰ ἔλεγχο τῆς Μέσης Ἀνατολῆς, δηλαδὴ τοῦ Ἰράν, ἀλλὰ καὶ πιὸ πέρα γιὰ ἔλεγχο τῆς Κίνας.

Ἡ Ἑλλὰς ἀπέτυχε καὶ γίνεται σταδιακὰ λωρὶς τῆς Γάζας τῆς Τουρκίας. Αὐτὰ ἔχει ὁ γραικυλισμός, διότι καλῶς, νὰ ἐξυπηρετῇς μὲν τὰ συμφέροντα τῶν δυτικῶν ἰμπεριαλιστῶν ὅπως τὸ κάνει τὸ Ἰσραήλ, ἀλλὰ συνάμα νὰ γιγαντώνῃς τὸ μπόϊ σου μὲ βιομηχανικὸ ἀτσάλι καὶ ὄχι μὲ μαλακὴ μπανάνα.

Τὸ 1919, ὁ τουρκικὸς λαὸς ἐπνίγετο στὴν θάλασσα ζητῶντας ἀπελπισμένα βοήθεια καὶ ἦλθε ὁ Κέμαλ, ὡς ἥρως, τὸν ἀρπαξε ἀπὸ τὰ μαλλιὰ καὶ τὸν τράβηξε ἔξω στὴν στεριὰ καὶ τὸν ἔσωσε ἀπὸ τὸν πνιγμό. Σήμερα, ὁ ἑλληνικὸς λαὸς πνίγεται στὴν θάλασσα τοῦ Αἰγαίου καὶ περιμένει τὸν ἥρωά του γιὰ νὰ τὸν τραβήξῃ ἀπὸ τὰ μαλλιὰ καὶ νὰ τὸν σώσῃ ἀπὸ βέβαιο πνιγμό. Ἀλλὰ ὁ ἥρως δὲν φαίνεται στὸν ὁρίζοντα. Ἐὰν δὲν ἔλθῃ, ἡ Ἑλλὰς θὰ παραμείνη ξέφραγκο καὶ ἀνυπεράσπιστο ἀμπέλι, βυθιζομένη σὲ μόνιμη λωρίδα τῆς Γάζας.

Δημήτρης Κιτσίκης                                  16 Ἰουνίου 2020

Ἰδοὺ γιατὶ ἀπεκλείσθη ἀπὸ τὸ Facebook ὁ καθηγητὴς Δημήτρης Κιτσίκης:

"Σημειώνεται πως από το 2019, τα Ellinika Hoaxes είναι συνεργάτης του κοινωνικού δικτύου Facebook, ελέγχοντας τις εικόνες, τα βίντεο και τα άρθρα που «ανεβαίνουν» στην πλατφόρμα, ως μέρος της πρωτοβουλίας του κοινωνικού δικτύου για τον έλεγχο των γεγονότων. Σύμφωνα με τα στοιχεία που δημοσιοποιεί η ιστοσελίδα, για τις υπηρεσίες που προσέφερε το 2019, εισέπραξε το ποσό των 269.480 ευρώ... Κάποιοι μίλησαν -λανθασμένα- για κατάργηση των καλλιτεχνικών μαθημάτων και στα Γυμνάσια. Τα Ellinika Hoaxes, λειτουργώντας ως γραφείο τύπου της ΝΔ, εκμεταλλεύτηκαν το γεγονός ώστε να διαψεύσουν την πραγματικότητα συνολικά." (Κουτὶ τῆς Πανδώρας, 17-06-2020).

372 – Κάϊν, Κάϊν ! Τὸ ἔγκλημα τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ

Ὁ Κάϊν

372 – Κάϊν, Κάϊν ! Τὸ ἔγκλημα τοῦ νεοημερολογιτισμοῦ

Kαὶ εἶπε Κύριος ὁ Θεὸς πρὸς Κάϊν· ποῦ ἔστιν Ἄβελ ὁ ἀδελφός σου; Τὸ ἔγκλημα κατὰ τῆς Ὀρθοδοξίας ἀπὸ τοὺς φραγκολάτρες ὑπῆρξε διπλό: τὸ 1438 καὶ τὸ 1923: στὴν Φερράρα καὶ τὴν Ἀθήνα. Τὸ 1438 ἐχάσαμε τὴν Ἁγιὰ Σοφιά. Τὸ 1923 ἐχάσαμε τὸ Φανάρι. Τὸ πνεῦμα τοῦ μπιμπικανθρώπου Κώστα Σημίτη, προτοῦ κτυπήσῃ καὶ πάλι τὸ ἔτος 2000, εἶχε, ὡς λέπρα στὸ ἄθλιο πρόσωπό του, σφραγίσει τὸν ἑλληνισμό.

Καὶ τότε, τὸ 1438, ἕνας ἀρχαιολάτρης, ὁ Πλήθων στὴν Φερράρα, ὑπεραμύνθη τῆς Ὀρθοδοξίας. Καὶ τότε, τὸ 1923, ὁ ἄθεος Στάλιν, ἐξερχόμενος ἀπὸ τὴν γεωργιανὴ Ὀρθοδοξία ἐπορεύθη, μέχρι  τὸ 1943, στὴν ἀποκατάσταση τῆς ἀντιφραγκικῆς Ὀρθοδοξίας. Θέλημα Θεοῦ, ὁ Κάϊν-Σημίτης, νὰ ἐκδιωχθῇ ὡς νομὰς ἀπὸ τὸ χωράφι του, ἀπὸ τοὺς ἀρχαιολόγους, στὰ πέρατα τῆς γῆς, στὶς πόλεις μέσα, χωρὶς νὰ δύναται πλέον νὰ σπείρῃ. Θέλημα Θεοῦ, ἀπὸ τὸν Μελέτιο Μεταξάκη τὸ 1922 μέχρι τὸν σημερινὸ Βαρθολομαῖο νὰ πληρώνῃ τὸ Φανάρι τὸ πέρασμά του στὴν ῥωσικὴ Ὀρθοδοξία.

Μέγιστο τὸ ψεῦδος τῶν φραγκολατρῶν. Ἀλλάζουμε τὸ πάτριο ἡμερολόγιο, ὄχι γιὰ νὰ εὐθηγραμμισθοῦμε μὲ τοὺς Φράγκους ἀλλὰ γιὰ ἀστρονομικοὺς λόγους! Δηλαδή, οἱ Ἑβραῖοι, οἱ Βυζαντινοί, οἱ Μουσουλμᾶνοι, οἱ Ἰνδοὶ οἱ Κινέζοι μὲ τὰ διαφορετικά τους ἡμερολόγια ἠθέλησαν νὰ ἀσελγήσουν ἐπὶ τῆς ἀστρονομίας; Τί γραικυλικὸς παραλογισμὸς αὐτὸς ποὺ καταργεῖ τὴν ἐκκλησιαστικὴ παράδοση, τὴν γλωσσικὴ παράδοση τοῦ πολυτονικοῦ, τὴν γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου γιὰ τὰ φραγκοχιώτικα τοῦ Ψυχάρη, τὴν Αὐτοκρατορία γιὰ τὸν δυτικὸ κοινοβουλευτισμό, τὴν δραχμὴ γιὰ τὸ εὐρώ, τὴν ὀρθόδοξη νηστεία γιὰ τὴν δυτικὴ χορτοφαγία, τὸν Δραγούμη γιὰ τὸν Βενιζέλο;

Τὸ 1438, ἡ σύνοδος τῆς Φερράρας-Φλωρεντίας ἀπεφάσισε τὸ πληγωμένο Βυζάντιο τοῦ 1204 νὰ μετατραπῇ σὲ γκαρσόνι τῆς Εὐρώπης, ὑπὸ ἕναν Σημίτη βασιλέα ὀνόματι Ἰωάννη Παλαιολόγο.Ὁ ἀρχαιολάτρης Πλήθων ἀντέδρασε στοὺς ἐκβιασμοὺς τῆς Δύσεως γιὰ τὴν ἕνωση τῶν Ἐκκλησιῶν τῆς ὁποίας τὰ κίνητρα ἦσαν καθαρῶς πολιτικὰ καὶ ἐπιχειρησιακά.

Τὸ 1923, ἡ χούντα τῶν Πλαστήρα-Γονατᾶ ποὺ εἶχε ἐκδιώξει τὸν βασιλέα Κωνσταντῖνο, ἐπέβαλε πραξικοπηματικὰ τὴν υἱοθέτηση τοῦ δυτικοῦ ἡμερολογίου μὲ ἐξαίρεση τοῦ Πάσχα, ποὺ θυμίζει τὴν πραξικοπηματικὴ ἐπιβολὴ τοῦ μονοτονικοῦ ἀπὸ τὸν ὑπουργὸ Βερυβάκη τὸ 1982. Ὁ συνταγματάρχης Πλαστήρας, στὶς 24 Δεκεμβρίου 1923, ἐδήλωσε ἐνώπιον τῆς Ἱερὰς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος: Ἡ Ἐπανάσταση ζητᾷ ἀπὸ ἐσᾶς, σεβάσμιοι ἱεράρχες, νὰ ἀφήσετε κατὰ μέρος κάθε προσωπικὴ προτίμηση καὶ νὰ προβεῖται στὴν ἐκκαθάριση τῆς Ἐκκλησίας προχωρῶντας σὲ ῥιζοσπαστικὲς ἀλλαγὲς πέραν τῶν προγονικῶν κανώνων τῆς Ὀρθοδοξίας.

Ἡ βιαία ἐπέμβαση τῆς πολιτικῆς στὰ πράγματα τῆς Ἐκκλησίας στὴν Ἑλλάδα, τὸ 1923, ἐπορεύθη παράλληλα μὲ τὴν ἐπέμβαση, τὴν ἴδια ἐποχή, τοῦ Κεμὰλ στὴν ἰσλαμικὴ παράδοση τῆς Τουρκίας, ποὺ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα τὸν βιασμὸ τοῦ θρησκευτικοῦ φρονήματοε ὑπὲρ τῆς φραγκοποιήσεως. Ὁ Γρηγόριος Ζ’ ἀναλαμβάνοντας τὸν οἰκουμενικὸ πατριαρχικὸ θρόνο τοῦ Φαναρίου ἀπὸ τὸν παραιτηθέντα ἐλευθεροτέκτονα Μελέτιο Μεταξάκη, δὲν ἠδυνήθη νὰ ἀντιδράσῃ στὸ πλαστηρικὸ πραξικόπημα καὶ ἔκτοτε Ἑλλὰς καὶ Τουρκία ἐπορεύθησαν στὴν πλήρη ὑποδούλωση τῆς λαϊκῆς πνευματικῆς προσωπικότητός τους στὶς δύο ὄχθες τοῦ Αἰγαίου, μὲ ἀποτέλεσμα τὴν ἐπάνοδο, τὸ 2002, στὴν Τουρκία, χάρη στὸν Ἔρντογαν, τὴς ἰσλαμικῆς παραδόσεως καὶ τὴν διάλυση στὴν Ἑλλάδα κάθε ἐννοίας Ὀρθοδοξίας πρὸς χάριν ἑνὸς ὑπουργείου Παιδείας καὶ ἑνὸς ὑπουργείου Πολιτισμοῦ ἀπηλλαγμένων ἀπὸ κάθε χριστιανικὸ αἴσθημα, διοικουμένων ἀπὸ δημοσίους ὑπαλλήλους ποὺ ξεδιάντροπα εἰρωνεύονται  τὴν ὀρθόδοξη πίστη καὶ ἀφαιροῦν ἀπὸ τὸν λαὸ τὶς ἐκκλησίες του καὶ τὴν γῆ του, ἐπιβάλλοντας τὸν φραγκικὸ μῦθο τῶν ἀρχαιοτήτων εἰς βάρος τῶν παραδόσεων καὶ τοῦ βιοπορισμοῦ τοῦ ῥωμηοῦ ἀγρότου.

Μία μελλούμενη ῥωμαιοκεντρικὴ ἐπανάσταση θὰ χρειασθῇ ὄχι μόνον νὰ ἐπαναφέρη τὸ πάτριο ἡμερολόγιο ἀπολύτως συνδεδεμένο μὲ τὶς νηστεῖες καὶ τὸν ὀρθόδοξο τρόπο ζωῆς, ἀλλὰ καὶ νὰ καταργήσῃ τὶς ἐφορίες βυζαντινῶν καὶ κλασσικῶν ἀρχαιοτήτων, ἀντικαθιστῶντας τὶς φράγκικες αὐτὲς γραφειοκρατικὲς θηλειὲς στὸν λαιμὸ τῶν ἀγροτῶν, μὲ μία συνεταιριστικὴ λαϊκὴ ὀργάνωση ποὺ θὰ ἐπιτρέψῃ στὸν Ἕλληνα νὰ ὀργώσῃ τὸ χωράφι του, νὰ ἐκμεταλλευθῇ τὰ δάση του, νὰ κτίση τὰ σπίτια του ὅπου τὸ θελήσῃ, ἀπηλλαγμένος ἀπὸ τὴν ξενικὴ λατρεία τῶν ἀρχαιοτήτων ὑπὲρ τοῦ σεβασμοῦ τῆς τρισχιλιετοῦς ζωντανῆς παραδόσεώς του. Φιλόλογοι καὶ ἀρχαιολόγοι φραγκικῶν ἐμμονῶν νὰ ἐκδιωχθοῦν βιαίως πρὸς τὰ σχολεῖα τῆς Δύσεως. Ῥωμηοσύνη, πάρε ἐπιτέλους τὸ μέλλον στὰ χέρια σου!

Δημήτρης Κιτσίκης                                             6 Σεπτεμβρίου 2017