695 – Δύναμις τῆς ἰδέας

 

695 – Δύναμις τῆς ἰδέας

Εἶναι κοινῶς ἀποδεκτὴ ἡ γνώμη, γιὰ θρησκεῖες καὶ ἰδεολογίες, πὼς δὲν φθάνει ἡ ἐξαγγελία θεωρίας, χρειάζεται καὶ ἡ πρᾶξις. Ἀκόμη καὶ στὶς λατινογενεῖς γλῶσσες ἡ σημασία τῆς πράξεως σημειώνεται μὲ τὴν χρησιμοποίησι τῆς ἑλληνικῆς λέξεως, ἀποτυπωμένη μὲ λατινικὴ γραφή, ὡς praxis.

Ἀλλὰ ἡ σταδιοδρομία τοῦ Ζάν-Ζὰκ Ῥουσσῶ ἀπέδειξε ὅτι ἡ μεγαλύτερη ἐπαναστατικὴ ἀλλαγή, μόλις ἔντεκα χρόνια μετὰ τὸν θάνατό του -ἡ γαλλικὴ ἐπανάστασις-  ἐβασίσθη, ὄχι στὴν ἀνύπαρκτη ῥουσσωϊκὴ praxis ἀλλὰ μόνον στὰ βιβλία του ποὺ ἐπιπροσθέτως δὲν ὑπῆρξαν ποτὲ εὐπόλητα, ὅσο ἔζῃ.

Τὸ  γενικώτερο ἐρώτημα λοιπὸν ποὺ τίθεται εἶναι: Ποῖος τελικὰ εὐθύνεται γιὰ τὴν ἐκστρατεία τοῦ Ἀλεξάνδρου στὴν Ἀνατολή: Ὁ Ἀριστοτέλης ἤ ὁ Ἀλέξανδρος; Ἀπάντησις: Ὁ Ἀριστοτέλης, ὁ ὁποῖος ἐδίδαξε, χωρὶς νὰ μετακινηθῇ ἀπὸ τὴν θέσι τοῦ διδασκάλου, καὶ χωρὶς νὰ ἀκολουθήσῃ τὸν μαθητή του Ἀλέξανδρο, στὴν περσικὴ ἐκστρατεία του.

Τὸ ἴδιο καὶ ὁ Ῥουσσῶ ἐν σχέσι πρὸς τὸν μαθητή του Ῥοβεσπιέρρο. Ὁ Ῥουσσῶ ποτὲ δὲν ἔδρασε πολιτικά. Ὁ Ῥοβεσπιέρρος ἀπετύπωσε μὲ τὴν πρᾶξι του, στὴν Ἱστορία, τὶς ἰδέες τοῦ πνευματικοῦ διδασκάλου του καὶ σὲ μικρὸ χρονικὸ διάστημα ἀνέβηκε στὸ ἰκρίωμα. Μὲ μόνα τὰ βιβλία του, ἀλλὰ μεταφέροντας μὲ ἀπόλυτη παιδικὴ εἰλικρίνεια, χωρὶς ἐνδοιασμὸ καὶ φόβο, τὴν σκέψι του, ὁ Ῥουσσῶ ἤλλαξε τὸ πρόσωπο τῆς γῆς γιὰ τοὺς ἐπερχομένους αἰῶνες.

Σήμερα ὁ πλανήτης εὑρίσκεται στὰ πρόθυρα παγκοσμίας ἐπικρατήσεως τοῦ φασισμοῦ. Ποῖος δύναται νὰ γνωρίζῃ ἐὰν τὸ ἄνω βιβλίο θὰ παίξῃ τὸν ῥόλο τῶν βιβλίων τοῦ Ῥουσσῶ, ἄν καὶ γραμμένο σὲ γλῶσσα μόλις ἐλαχίστων ἑκατομμυρίων ἀνθρώπων ἐπὶ τῆς γῆς. Τὸ πνεῦμα ταξιδεύει μὲ πτερὰ ἀγγέλου.

Δημήτρης Κιτσίκης             3 Ἀπριλίου 2021

 

 

614 – Καθολικὴ ἀνυπαρξία ἀντικειμενικότητος τῶν ΜΜΕ ἀνὰ τὸν κόσμο

 

614 – Καθολικὴ ἀνυπαρξία ἀντικειμενικότητος τῶν ΜΜΕ ἀνὰ τὸν κόσμο

Πέραν τοῦ ἐνδεχομένου χρηματισμοῦ τῶν δημοσιογράφων, ὅταν τὰ ΜΜΕ μοῦ παίρνουν συνέντευξι σὲ οἱαδήποτε χώρα τῆς ὁποίας εἶμαι πολίτης (στὴν περίπτωσί μου τρεῖς χῶρες) ὁ δημοσιογράφος ἀρχίζει μὲ τὴν ἐρώτησι: «Ἐμεῖς (μὲ συμπεριλαμβάνει) τὶ νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ κάνουμε ἔναντι ἐξωτερικῶν ἐνεργειῶν;

Ἡ ζωὴ ἀλλὰ καὶ οἱ σπουδές μου ἔτυχε νὰ μὲ κάνουν ἀντικειμενικὸ κάτι ποὺ σημαίνει ὅτι ὁ ἱστορικὸς δὲν γίνεται -ὅταν ὁμιλῇ ὡς ἱστορικός- νὰ ταυτίζεται μὲ μία ἐθνικὴ ἤ θρησκευτικὴ ὁμάδα, πόσο μᾶλλον μὲ πολιτικὴ ὁμάδα. Τὸ «ἐμεῖς» δὲν ἔχει θέσι στὸ μυαλό του.

Τὸ ἀποτέλεσμα εἶναι ὁ δημοσιογράφος τῆς χώρας στὴν ὁποία ἀνήκει ὁ ἐν λόγῳ καθηγητὴς νὰ ἀποφεύγῃ νὰ τὸν καλῇ σὲ συνέντευξι ἐνῷ ὁ καθηγητὴς ἐὰν θέλῃ παρὰ ταῦτα νὰ ἐκφρασθῇ στὰ ΜΜΕ νὰ προσπαθῇ νὰ μὴν ἐκφράζεται καθαρὰ προσπαθῶντας νὰ περάσῃ κρυφίως τὴν ἀντικειμενική του θέσι βασισμένη στὴν ἱστορικὴ ἐπιστήμη του.

Αὐτὸ ἐξηγεῖ γιατὶ οἱ μεγάλοι ἱστορικοὶ ἀναγνωρίζονται μόνον μετὰ πάροδον χρόνου συνήθως πολὺ μετὰ θάνατον ἐνῷ ἡ προπαγάνδα στὴν ὁποία θὰ ὑποκύψῃ ὁ κύριος καθηγητὴς θὰ τοῦ δώσῃ μία πρόσκαιρη λάμψι δημοφιλίας.

Δημήτρης Κιτσίκης                        12 Αὐγούστου 2020

535 - Οἱ ἥρωες ἐν ζωῇ, ἐν θανάτῳ καὶ ἐν μεταθανατίῳ ζωῇ

Ἔργο τοῦ Ῥέμπραντ


535 -  Οἱ ἥρωες ἐν ζωῇ, ἐν θανάτῳ καὶ ἐν μεταθανατίῳ ζωῇ

Σχολιαστὴς στὸ Προσωποβιβλίο: Ποία η διαφορά μεταξύ Θάνου Μικρούτσικου και Γιάννη Σπανού και ο πρώτος κηδεύτηκε δημοσία δαπάνη και ο δεύτερος όχι; – Επειδή η Ελλάδα είναι το τελευταίο Σοβιέτ της ΕΕ, όπου εκτός από τα ευχολόγια των ελληνόφωνων πολιτικών  της περί «μετανάστριας Προέδρου της Δημοκρατίας» και λοιπών αναστεναγμών περί «Ισλάμ» και «προσφυγιάς» και «ανοικτών συνόρων», κοινώς σουρωτήρια, για να αντλούνται οι ψήφοι μέχρι να εξαφανιστούν και οι κομμουνιστές και τα κόμματά τους από τα αντίστοιχα των «μεταναστών»: Είναι αμαρτία να γεννιέσαι «Έλλην» κι όχι κομμουνιστής σύμφωνα με τους όρους της «ισότητας» δια μέσου της εφαρμοζόμενης φτώχειας και του κοινωνικού «ρατσισμού» υπέρ της παγκοσμιοποιημένης μάζας.Είθε η Λευτεριά να λάμψει γρήγορα στην σκλαβωμένη Ελλάδα πριν καούν μαζί με τα ξερά και τα χλωρά και δεν προλάβουν οι μελλοντικές γενιές να ζήσουν σκηνές απείρου κάλλους.Να πηγαίνουν οι εισφορές των Ελλήνων σύμφωνα με την επιθυμία του θανόντος στους μετανάστες από την μια, κι από την άλλη, σε ημέρες λιτότητας και φτώχειας, τα χρήματά τους να δίνονται στην δωρεάν κηδεία του εκλιπόντος! Για τα άλλα που πάνε σε υψηλομισθίες ΜΚΟ και επιδόματα μεταναστών λόγος ουδείς να γίνεται. Να μία Ανισότητα με το συμπάθιο δια μέσου της ισότητας!

Ἀπάντησις: Παναγιώτη ἔχεις δίκαιο γιὰ τὴν διαφορὰ τιμῆς ποὺ ἐδόθη στὸν Θᾶνο Μικρούτσικο καὶ τὸν Γιάννη Σπανὸ ποὺ ἀπεβίωσαν τὴν ἴδια περίπου χρονικὴ περίοδο. Τὸ κατεστημένο μιᾶς οἱασδήποτε κοινωνίας εὐλογεῖ τὰ γένια της. 

Π.χ. ἡ ἀθλία καμαρίλα τῶν δημοσιογράφων ποὺ σχεδὸν ὅλοι ἀρχίζουν νὰ μασᾶνε ὡς δημοσιογράφοι κομμουνιστὲς στὸν Ῥιζοσπάστη γιὰ νὰ καταλήξουν στὶς δεξιὲς ἀστικὲς ἐφημερίδες, μόλις ἀποβιώνει ἕνας ἐξ αὐτῶν πιὸ μέτριος καὶ ἀπὸ τοὺς μετρίους τὸν παρουσιάζουν ἀπὸ τὰ κανάλια ὡς ἀναπλήρωτη ἀπώλεια γιὰ τὸν πολιτισμό.Γι αὐτὸ καὶ μόνον πολὺ μετὰ θάνατον ὁ μεγάλος ἀναδεικνύεται μεγάλος. 

Ἕνα ἀπὸ τὰ χιλιάδες παραδείγματα εἶναι ὁ θάνατος τοῦ Ὁλλανδοῦ ζωγράφου Ῥέμπραντ ποὺ ἀφοῦ ἔγινε πασίγνωστος καὶ πάμπλουτος ὡς ζωγράφος τοῦ ὁλλανδικοῦ κατεστημένου τῶν ἐμπόρων τοῦ Ἄμστερνταμ ἀπεβίωσε πάμπτωχος καὶ ξεχασμένος μέχρι ποὺ ἑκατὸ χρόνια μετὰ τὸν θάνατό του ἐπανῆλθε στὸ Πάνθεον τῶν ἡρώων τῆς Ἱστορίας. 

Κι ἐγὼ κάνω τὸ "λάθος" νὰ ὑποστηρίζω τελείως ἀσυμβίβαστες ἰδεολογικὲς ὁμάδες, π.χ. τὸ ΚΚΕ καὶ τὴν Χρυσῆ Αὐγή,τὸν ἑλληνισμὸ καὶ τὸν ὀθωμανισμό, τὴν χριστιανικὴ Ὀρθοδοξία καὶ τὸν Ἰουδαϊσμό, τὴν μοναρχία καὶ τὸν Ἄρη Βελουχιώτη. Συνεπῶς εἶναι σίγουρο ὅτι ὅταν πεθάνω οὐδεὶς ἀπὸ τὶς ἀντιφατικὲς αὐτὲς παρατάξεις  θὰ ἀναλάβῃ νὰ μὲ δοξάσῃ παρὰ μόνον πολλὰ χρόνια μετὰ τὸν θάνατό μου. 

Αὐτὴ ἡ διαπίστωσις εἶναι ἡ ἁπλῆ ἀλήθεια καὶ δὲν ἔχει καμμία σχέσι μὲ κάποιο εἰδικὸ καθεστώς, τὸ σοβιετικό, τὸ δημοκρατικό, τὸ φασιστικὸ κλπ. Πρέπει νὰ διαλέξῃς μεταξὺ τοῦ παρόντος καὶ τὴν ὑστεροφημία μετὰ θάνατον. Σπανίως ἐπιτυγχάνεις μὲ ἀκροβατισμοὺς νὰ τιμηθῇς καὶ ἐν ζωῇ καὶ μετὰ θάνατον. Δημήτρης Κιτσίκης

Ἀπὸ τὸ βιβλίο μου, «Ἡ Τρίτη ἰδεολογία καὶ ἡ Ὀρθοδοξία» (Ἐκδόσεις Ἀκρίτας, 1990, σελίς 29): «Ὁ Ῥέμπραντ ἐκατάλαβε ὅτι εἶχε πάρει λάθος δρόμο. Σιγὰ σιγὰ ἀπομονώνεται καὶ ζωγραφίζει βιβλικὰ θέματα λουσμένα σὲ πνευματικὸ φῶς. Ὁ πίναξ του «Οἱ μαθητὲς ἐν Ἐμμαούς» εἶναι ἡ ἄρνησις τοῦ «μαθήματος τῆς ἀνατομίας». Καὶ ὁ πρώην πλούσιος ζωγράφος ποὺ τόσο ἐκτιμοῦσε τὸ ἀστικὸ κατεστημένο τῆς Ὁλλανδίας, ἀπεβίωσε ἀπομονωμένος πάμπτωχος, ἀφήνοντας μόνον τὰ ῥοῦχα του καὶ τὰ πινέλα του. Μὲ τὸν τρόπο του ὁ Ῥέμπραντ ὑπῆρξε ἕνας ἅγιος, ὁ ὁποῖος ἠρνήθη τελικὰ τὸ πνεῦμα τῆς Ἀναγεννήσεως».

Δημήτρης  Κιτσίκης                                  1^η Ἰανουαρίου 2020

Οἱ ἅγιοι ἐκτελεσθέντες ἀγωνιστὲς τῆς Κομμούνας τῶν Παρισίων τοῦ 1871
(ἱστορικὸ ντοκουμέντο ποὺ ἀφηρέθη ἀπὸ τὸ facebook ὡς ἄσεμνο!)