614 – Καθολικὴ ἀνυπαρξία ἀντικειμενικότητος τῶν ΜΜΕ ἀνὰ τὸν κόσμο
Πέραν τοῦ ἐνδεχομένου χρηματισμοῦ τῶν δημοσιογράφων, ὅταν
τὰ ΜΜΕ μοῦ παίρνουν συνέντευξι σὲ οἱαδήποτε χώρα τῆς ὁποίας εἶμαι πολίτης (στὴν
περίπτωσί μου τρεῖς χῶρες) ὁ δημοσιογράφος ἀρχίζει μὲ τὴν ἐρώτησι: «Ἐμεῖς (μὲ
συμπεριλαμβάνει) τὶ νομίζετε ὅτι πρέπει νὰ κάνουμε ἔναντι ἐξωτερικῶν ἐνεργειῶν;
Ἡ
ζωὴ ἀλλὰ καὶ οἱ σπουδές μου ἔτυχε νὰ μὲ κάνουν ἀντικειμενικὸ κάτι ποὺ σημαίνει ὅτι
ὁ ἱστορικὸς δὲν γίνεται -ὅταν ὁμιλῇ ὡς ἱστορικός- νὰ ταυτίζεται μὲ μία ἐθνικὴ ἤ
θρησκευτικὴ ὁμάδα, πόσο μᾶλλον μὲ πολιτικὴ ὁμάδα. Τὸ «ἐμεῖς» δὲν ἔχει θέσι στὸ
μυαλό του.
Τὸ
ἀποτέλεσμα εἶναι ὁ δημοσιογράφος τῆς χώρας στὴν ὁποία ἀνήκει ὁ ἐν λόγῳ καθηγητὴς
νὰ ἀποφεύγῃ νὰ τὸν καλῇ σὲ συνέντευξι ἐνῷ ὁ καθηγητὴς ἐὰν θέλῃ παρὰ ταῦτα νὰ ἐκφρασθῇ
στὰ ΜΜΕ νὰ προσπαθῇ νὰ μὴν ἐκφράζεται καθαρὰ προσπαθῶντας νὰ περάσῃ κρυφίως τὴν
ἀντικειμενική του θέσι βασισμένη στὴν ἱστορικὴ ἐπιστήμη του.
Αὐτὸ
ἐξηγεῖ γιατὶ οἱ μεγάλοι ἱστορικοὶ ἀναγνωρίζονται μόνον μετὰ πάροδον χρόνου
συνήθως πολὺ μετὰ θάνατον ἐνῷ ἡ προπαγάνδα στὴν ὁποία θὰ ὑποκύψῃ ὁ κύριος
καθηγητὴς θὰ τοῦ δώσῃ μία πρόσκαιρη λάμψι δημοφιλίας.
Δημήτρης Κιτσίκης 12 Αὐγούστου 2020