627 - Τραμβισμός: Στὶς 3 Νοεμβρίου 2020 ἐγκαθίσταται ἡ άμερικανικὴ φασιστικὴ λαοκρατία

Απὸ τὸν Λίνκολν στὸν Τράμβιο: Ἡ Ἀμερικὴ ἐπανέρχεται

627 - Τραμβισμός: Στὶς 3 Νοεμβρίου 2020 ἐγκαθίσταται ἡ άμερικανικὴ φασιστικὴ λαοκρατία 

Προφήτης δὲν εἶμαι ἀλλὰ μὲ τὰ σημερινὰ δεδομένα διακινδυνεύω μία πρόβλεψι: 

Ἀποκλείεται στὶς 3 Νοεμβρίου ὁ Δονᾶλδος Τράμβιος νὰ παραδώσῃ τὴν ἐξουσία. Ἡ ἡμερομηνία αὐτὴ θὰ σηματοδοτήσῃ τὴν μεγαλύτερη ἀλλαγὴ στὴν παγκόσμια Ἱστορία τοῦ δυτικοῦ κόσμου ἀπὸ τὴν πτῶσι τῆς Σοβιετικῆς Ἑνώσεως.

Ὁ Τραμβισμὸς εἶναι ὁλοκληρωτισμὸς καὶ ἐπιβάλλεται ὡς ἐπανάστασι μὲ μέσον τὸ πραξικόπημα, ὅπως μὲ πραξικόπημα ἐπεβλήθη ἡ μπολσεβικικὴ ἐπανάστασι στὴν Ῥωσσία τὸ 1917. Οἱ κόκκινοι φρουροὶ ποὺ ἐπέτρεψαν στὸν Λένιν νὰ ἐπικρατήσῃ εἶναι ἤδη ἔτοιμοι ὡς μαῦροι φρουροὶ νὰ ἐπέμβουν γιὰ νὰ θωρακίσουν τὴν τραμβικὴ ἐπανάστασι.

Τὰ δυτικὰ ΜΜΕ καὶ τὰ κοινωνικὰ δίκτυα ποὺ ἐκπέμπουν καθημερινὰ τὴν σοσιαλδημοκρατική τους προπαγάνδα ἀποκοιμίζοντας τὸ μαστουρωμένο πλῆθος τῶν εὐρωπαϊκῶν λαῶν τῆς βρυξελλικῆς τεχνοκρατίας θὰ καταρρεύσουν μετὰ τὶς 3 Νοεμβρίου μὲ τὸν πλανητικῶν διαστάσεων ἀμερικανικὸ πολιτικὸ σεισμό.

Προσωπικὰ παίρνω ἐνθουσιωδῶς θέσι προκαταβολικὰ ὑπὲρ τῆς τραμβικῆς ἐπαναστάσεως. Ἡ ἀστικὴ δημοκρατία ἐξέπνευσε. Ἡ ὥρα τῶν ὁλοκληρωτικῶν αὐτοκρατοριῶν ἐσήμανε.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                                   8 Σεπτεμβρίου 2020

Πῶς κλέβονται οἱ ἀμερικανικὲς ἐκλογές: Ἡ ἀντιτραμβικὴ συνωμοσία ἀληθεύει ἤ ὄχι;

Σημασία ἔχει ὅτι πρέπει νὰ ὑπερισχύσῃ τραμβικὴ ἐπανάστασις.

Ζήτω ὁ ἐθνικομπολσεβικισμός! Ζήτω ὁ Τράμβιος, ὁ ἑλληνοπρεπὴς  ἀνερχόμενος πλανητικὸς ἡγέτης!

Ἡ Οἰκουμενικὴ Αὐτοκρατορία τῆς Βασιλευούσης τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς ἐπανέρχεται!

https://www.gatestoneinstitute.org/16474/how-to-steal-an-election

617 –Δυστυχῶς ἡττηθήκαμε σύντροφοι

 

Τὰ δολοφονημένα νειάτα τοῦ ἐμφυλίου

617 –Δυστυχῶς ἡττηθήκαμε σύντροφοι

Στὰ γραπτά μου πάντα ὑπεστήριξα τὸν ἰσότιμο ἐθνικισμό, δηλαδὴ τὴν φάσι ἀνόδου τοῦ ἐθνικισμοῦ τῶν καταπιεσμένων ἀπὸ τὸν ἀποικισμὸ καὶ τὸν ἰμπεριαλισμὸ τῶν Μεγάλων Δυνάμεων.

Τὸ ἑλληνικὸ 1821 δὲν ὑπῆρξε ὅμως ἀπελευθέρωσις ἀπὸ τὸν ζυγὸ κάποιας Μεγάλης Δυνάμεως. Ἀντιθέτως οἱ Μεγάλες Δυνάμεις μέσῳ τοῦ Ἀνατολικοῦ Ζητήματος ἀπέσπασαν τὸν ἑλληνισμὸ ἀπὸ τὴν οἰκία του, τὴν Αὐτοκρατορία του, καὶ τὸν μετέτρεψαν σὲ ἄθλιο προτεκτορᾶτο.

Οἱ Μεγάλες Δυνάμεις ἔσπειραν στοὺς λαοὺς τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας ὡς φοβερὸ δηλητήριο ἕναν δυτικοῦ τύπου ἐθνικισμὸ γιὰ νὰ διαμελίσουν τὴν αὐτοκρατορία τους καὶ νὰ τοὺς ὑποδουλώσουν διεσπαρμένους σὲ κρατίδια.

Ἔκτοτε, στὰ πρῶτα ἑκατὸ χρόνια ἐπεξέτειναν ἐδαφικὰ τὸ ἑλληνικὸ κρατίδιο γιὰ νὰ ὁλοκληρώσουν τὴν κατεδάφισι τῆς Αὐτοκρατορίας καὶ μετὰ τὸ 1922, στὴν δεύτερη ἑκατονταετία τὸ παρήκμασαν μὲ συνεχεῖς ἐξευτελισμούς, μέχρι τὴν σημερινὴ ἀπελπιστικὴ κατάστασι ἑνὸς παραμορφωμένου λαοῦ ἀπὸ τὸν καταναλωτισμὸ, τὸν ἀτομισμό, μὲ διαλυμένο τὸν οἰκογενειακὸ καὶ θρησκευτικὸ θεσμό, καὶ φωνὲς ἡττημένων ἡρώων, ὅπως τὸν Περικλῆ Γιαννόπουλο, τὸν Ἴωνα Δραγούμη, τὸν Συκουτρῆ καὶ τὸν Λιαντίνη, αὐτοκτονημένους καὶ δολοφονημένους.

Μόνο τὸ ΚΚΕ ἀπὸ τὸ 1918, παρὰ τὰ πολλαπλᾶ λάθη του, ἐκράτησε ὑψηλὰ τὸ φρόνημα τοῦ ἑλληνικοῦ λαοῦ, κυνηγημένου, ἀπηγορευμένου καὶ δολοφονημένου. Καὶ ἦλθαν οἱ ῥιψάσπιδες ὅπως ὁ Τάκης Λαζαρίδης καὶ ἔγραψε βιβλίο κατὰ τοῦ ΚΚΕ μὲ τίτλο «Εὐτυχῶς ἡττηθήκαμε σύντροφοι».

Ὄχι, δυστυχῶς. Διότι ἡ Ἑλλὰς μετὰ τὸ 1946 ἐβυθίσθη ἀκόμη περισσότερο στὴν δυτικὴ ἐξάρτησι μὲ ΝΑΤΟ καὶ ΕΕ, στὴν χίμαιρα τοῦ εὐδαιμονισμοῦ, τοῦ καταναλωτισμοῦ, τοῦ ἐγωκεντρισμοῦ, διαλύοντας τὸν θεσμὸ τῆς οἰκογενείας, μὴ κάνοντας παιδιά, πηγαίνοντας τυπικὰ στὴν ἐκκλησία τῆς φαρισαϊκῆς ὀρθοδόξου ἱεραρχίας, δολοφονῶντας τοὺς ὀλίγους ἀξίους ἱεράρχες ὅπως τὸν ἀρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο, καταστρέφοντας τὶς πλούσιες καὶ ἀνεξάρτητες ὑψηλοῦ μορφωτικοῦ ἐπιπέδου ἑλληνικὲς κοινότητες τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς, ἐκτὸς κρατιδίου, στὴν Ῥουμανία, Βουλγαρία, Τουρκία, Αἴγυπτο καὶ ἀλλαχοῦ, ἀδειάζοντας τὸ κρατίδιο ἀπὸ τὸν ἀγροτικό του πληθυσμό, στέλνοντάς το, χωρὶς παιδεία, στὸν Νέο Κόσμο τῆς Ἀμερικῆς καὶ τῆς Αὐστραλίας.

Ὄχι σύντροφοι, ἐὰν ὁ Δημοκρατικὸς Στρατὸς εἶχε κερδίσει τὸν ἐμφύλιο κατὰ τῶν ἀγγλοσαξώνων εἰσβολέων δὲν θὰ εὑρισκόμεθα σήμερα σὲ πλήρη ἐθνικὴ διάλυσι, πεθαμένοι, μὲ τὸν χρυσὸ ὀβολὸ τῆς ἐξαρτήσεως στὸ στόμα.

Δυστυχῶς ἡττηθήκαμε σύντροφοι!

Δημήτρης Κιτσίκης                 17 Αὐγούστου 2020

541 – Πρὸς γενοκτονίαν λαθρομεταναστῶν

Στρατόπεδο συγκεντρώσεως στὴν Μόρια

(ἤ μήπως σὲ ξερονήσι ὅπως γιὰ τοὺς κομμουνιστὲς τοῦ Ἐμφυλίου ;)

541 – Πρὸς γενοκτονίαν λαθρομεταναστῶν

Εἰς περιόδους ὅπως ἡ σημερινή, γενικευμένης παρακμῆς, ὁ φιλόσόφος ἀποσύρεται ἀπὸ τὴν παραπαίουσα κοινωνία καὶ παρατηρεῖ ἐκ τοῦ μακρόθεν.

Ἄν καὶ ἡ συγκριτικὴ Ἱστορία συγκρίνει καταστάσεις ὁμοιάζουσες, ἐπειδὴ ἡ Ἱστορία δὲν ἐπαναλαμβάνεται ἐπακριβῶς ἡ Συγκριτικὴ Ἱστορία, χρήσιμη μέν, γιὰ τὴν κατανόησι τῆς διαχρονικῆς κοινωνίας,  παραμένει πάντα σχετική.

Ἡ Ἑλλὰς τῆς Μεταπολιτεύσεως τοῦ 1974, τηρουμένων τῶν μεγεθῶν, ὁμοιάζει μὲ τὴν γερμανικὴ  Δημοκρατία τῆς Βαϊμάρης. Ἐξῆλθε ἀπὸ σοβαρὴ ἐθνικὴ ἧττα καὶ κατέπεσε σὲ ἀποικία τῆς Εὐρώπης ὅπως καὶ ἡ ἡττημένη Γερμανία τοῦ 1918 ποὺ κατέπεσε σὲ ἀποικία τῆς Εὐρώπης καὶ συγκεκριμένα τῆς Εὐρωπαϊκῆς Ἑνώσεως τοῦ Ἀριστείδου Μπριὰν τοῦ 1930.

Ἡ Γερμανία τῆς Βαϊμάρης κατετρύχετο ἀπὸ τὴν καπιταλιστικὴ ἰδεολογία τῆς σοσιαλδημοκρατίας τῶν ἀνθρωπίνων δικαιωμάτων. Τὸ ἀποτέλεσμα ὑπῆρξε ἡ ἄνοδος τὸ 1933 τοῦ συμμετοχικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ τοῦ Τρίτου Ῥάϊχ.

Ἡ πολιτικὴ τοῦ Τρίτου Ῥάϊχ ἔναντι τῶν Ἑβραίων τῆς περιόδου τῆς Βαϊμάρης ποὺ ἐκατηγοροῦντο ἐσφαλμένως γιὰ τὴν σοσιαλδημοκρατικὴ παρακμή, ἐξειλίχθη σὲ τρία στάδια: 

α)Ἐκδίωξις τῶν Ἑβραίων στὴν Παλαιστίνη (ἀποτυχία). β)Ἑγκλεισμὸς τῶν Ἑβραίων σὲ στρατόπεδα συγκεντρώσεως (ἀποτυχία) γ) «Τελικὴ λύσις»: Γενοκτονία τῶν Ἑβραίων στοὺς φούρνους.

Ἡ σημερινὴ πολιτικὴ τῆς τραυματισμένης  ἀποικισμένης μεταπολιτευτικῆς σοσιαλδημοκρατικῆς Ἑλλάδος (ἑλληνικὴ Βαϊμάρη) ὁδηγεῖ  πρὸς ἐγκαθίδρυσιν συμμετοχικοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ ποὺ ὡς πρὸς τὸ μεταναστευτικὸ ὁδηγεῖται καὶ αὐτὸ σὲ τρία στάδια: 

α) ἐπαναπατρισμὸς τῶν λαθρομεταναστῶν (ἀποτυχία). β) Ἐγκλεισμὸς λαθρομεταναστῶν σὲ στρατόπεδα συσκεντρώσεως (ἀποτυχία). γ) Ἐξολόθρευσις λαθρομεταναστῶν μὲ τὴν ὁμαδικὴ θάνάτωσίν των.

Ἡ ἠθικολογία περισσεύει στὴν Ἱστορία.

Δημήτρης Κιτσίκης                              11 Φεβρουαρίου 2020

483 - Πόλεμος συμμοριτικὸς ἤ ἐμφύλιος;

483 - Πόλεμος συμμοριτικὸς ἤ ἐμφύλιος;

Ἡ πλήρης παρακμὴ τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος δύναται νὰ συνοψισθῇ στὴν διαμάχη μετὰ τὸ τέλος, τὸ 1949, τοῦ ἀδελφοκτόνου ἐγχειρήματος, ὄχι μόνον στὸ ἐπίπεδο τοῦ ἀμαθοῦς λαοῦ ἀλλὰ ἰδίως στὸ ἐπίπεδο τῶν διανοουμένων, τιτλούχων καὶ μή, γύρω ἀπὸ τὸ ἐρώτημα: ἡ σύρραξις τοῦ 1943-1949 ἦταν ἐμφύλιος ἤ συμμοριτικός; 

Ὁ ἐρευνητὴς Βασίλειος Τσακλίδης, σὲ μελέτη του μὲ τίτλο, «Ὁ Δεκέμβριος τοῦ 1944» ποὺ δημοσιεύεται στὸ παρὸν τεῦχος Β τοῦ περιοδικοῦ «Τὸ ἔνζυμο»   - πολυτονικὸ περιοδικὸ μοναδικὸ γιὰ τὸ ἐξαιρετικὰ ὑψηλὸ διανοητικό του ἐπίπεδο ἐν μέσῳ τῆς σημερινῆς παραπαίουσας ἀθηναϊκῆς κοινωνίας-   ὑπερπηδᾷ τὴν ἀντίφασι γιὰ νὰ σταθῇ στὸ ἐπίπεδο τοῦ ἑλληνισμοῦ τοῦ πλέον ἀνθρωπίνου λαοῦ τῆς Ἀρχαιότητος, κατὰ τὴν ἔκφρασι τοῦ Νίτσε, τοῦ προφήτου τοῦ «πέραν τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ» καὶ τοῦ Ἡρακλείτου, ποὺ ἐξέφρασε τὴν ῥῆσιν ὅτι τό «ἀγαθὸν καὶ κακὸν ἔν καὶ ταὐτό».

Ὁ παπαγαλισμὸς τοῦ παραπαίοντος ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀντικατοπτρίζεται στὴν αὐτόματη μὴ σκεπτομένη ἀποδοχὴ ὅρων ἐπιβαλλομένων   -ἀκόμη καὶ αὐτῶν!-   ἀπὸ τὸν ξένο καὶ πολιτικὸ παράγοντα, διαδοχικῶς τοῦ ὅρου «συμμοριτοπόλεμος» καὶ «ἐμφύλιος πόλεμος», μὲ δόσι τζιχαδιστικοῦ φανατισμοῦ. Πράγματι, μὲ ψήφισμα τοῦ ἔξωθεν Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἕνα παγκοσμιστικὸ συνονθύλευμα στὴν ὑπηρεσία τῶν Μεγάλων Δυνάμεων («machin» κατὰ τὸν στρατηγὸ ντὲ Γκώλ) ὠνομάσθη ἡ ἑλληνικὴ σύρραξις ἐπισήμως συμμοριτοπόλεμος, τὸ δὲ 1989, μὲ ἀπόφασι συγκυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας-Συνασπισμοῦ τῆς Ἀριστερᾶς καὶ τῆς Προόδου (Ἑνιαίου Συνασπισμοῦ κομμάτων τῆς Ἀριστερᾶς ΚΚΕ-ΕΑΡ) –Ν.1863/89-ΦΕΚ 204 Α΄-   ἀπεφασίσθη  -καὶ πάλι ἐπισήμως-   νὰ ὀνομασθῆ ἐμφύλιος πόλεμος.

Ὁ ἰσχυρισμὸς τῶν ἀμορφώτων «μοναρχοφασιστῶν» διανοουμένων τζιχαδιστῶν ὅτι ἦταν συμμοριτοπόλεμος ἐπειδὴ καθωδηγεῖτο ἀπὸ ξένες χῶρες (στὴν περίπτωσι αὐτὴ ἀπὸ τὶς κομμουνιστικὲς Ἀλβανία, Γιουγκοσλαυΐα καὶ Βουλγαρία) εἶναι τραγελαφικὸς ἐφ’ὅσον ἐξ ὁρισμοῦ κάθε ἐμφύλιος πόλεμος ὑποστηρίζεται μὲ ὅλα τὰ μέσα ἀπὸ ἐξωτερικὲς δυνάμεις. 

Καὶ ὁ ἑλληνικὸς κυβερνητικὸς στρατὸς εἶχε οὐσιαστικὰ ὡς διοικητὴ τὸν ἀμερικανὸ στρατηγὸ Βὰν Φλῆτ ποὺ διηύθηνε τὴν Joint US Military Advisory Group συνεπικουρούμενος ἀπὸ 250 στρατιωτικοὺς συμβούλους μὲ 400 ἑκατομμύρια δολλάρια ἀμερικανικῆς στρατιωτικῆς βοηθείας. Μάλιστα στὴν Καστοριὰ τοῦ ἀνήγειραν καὶ προτομή στὴν κεντρικὴ πλατεῖα τῆς πόλεως! 

Ὅσο γιὰ τὶς ἑκατέρωθεν σφαγές, τὸ ἀντίθετο θὰ ἦτο ἐξωπραγματικὸ ἐφ’ὅσον ἔχω ἐπανειλημμένως ἐξηγήσει ὅτι τὸ ἔγκλημα εἶναι τὸ ψωμοτύρι τῆς Ἱστορίας, πόσῳ μᾶλλον κατὰ τὴν διάρκεια ἀδελφοκτόνου συρράξεως.

Τὸ πόνημα τοῦ Βασιλείου Τσακλίδη εἶναι παραδειγματικὸ ἱστορικοῦ ἐπιπέδου καὶ τιμᾷ τὴν ἑλληνικὴ διανόησι δίδοντάς μας ἐλπίδα ὅτι ὁ μίζερος αὐτὸς λαός θὰ ἐπανεύρῃ τὴν παλαιά του πνευματικὴ αἴγλη.

Δημήτρης Κιτσίκης                                      9 Φεβρουαρίου 2019

481- Ἐγκλωβισμένος ὁ Τράμβιος θὰ χάσῃ τὸν πλανητικὸ πόλεμο;

Μωϋσῆς - Τράμβιος

Ὁ ἐνδοκαπιταλιστικὸς ἐμφύλιος μεταξὺ Τραμβίου καὶ Σόρος

481- Ἐγκλωβισμένος ὁ Τράμβιος θὰ χάσῃ τὸν πλανητικὸ πόλεμο;

("Μωϋσῆς - ὡς ἥρως. Ποίημα τοῦ Ἀλφρέδου τοῦ,  Βινγί (Alffred de Vigny, 1797-1863).
Καὶ ὄρθιος ἐνώπιον τοῦ Θεοῦ ὁ Μωϋσῆς ἐστάθη - Μέσα στὸ σκοτεινὸ σύννεφο τοῦ ὡμίλει, ἴσος πρὸς ἴσον: "Ἔζησα ἰσχυρὸς καὶ μόνος - Ἄφησέ μὲ νὰ κοιμηθῶ τὸν ὕπνο τῆς γῆς!" Ὁ λαὸς ἐμπνέει τὸν ἥρωα καὶ τὸν ἀκολουθεῖ).

(Κρητικὴ μαντινάδα γιὰ τὸν ἥρωα: "Ἄν ἐφοβᾶσαι μοναχός - Κορφὲς μὴν ἀνεβαίνεις - Γιατὶ ὅσο πιὸ ψηλὰ ἀνεβῇς - Τόσο πιὸ μόνος μένεις -- Ἄν ἀγαπᾷς τὴν λευτεριά - Σὲ ξένους μὴν ἐλπίζῃς -Μόνος σου πάρ'την ἄν μπορῇς -Ἀλλοιῶς δὲν τὴν ἀξίζεις")

Ὁ  ἐνδοκαπιταλιστικὸς ἐμφύλιος πόλεμος ποὺ συνεχίζεται μεταξὺ τῶν Τραμβικῶν τοῦ Τραμβίου  καὶ τῶν Σορικῶν τοῦ Σόρος, δεικνύει ὅτι στὴν παροῦσα στιγμὴ ὁ πρόεδρος τῶν ΗΠΑ φαίνεται ὡς ἁλυσοδεμένος  μὴ δυνάμενος νὰ ὁλοκληρώσῃ τὴν συμμαχία του μὲ τὴν Ῥωσσία, τῆς ὁποίας ὑπῆρξε ὁ ὑποψήφιος, ποὺ θὰ τοῦ ἐπέτρεπε νὰ ἀπομονώσῃ τὴ Κίνα ὡς ἀπαραίτητη προϋπόθεσι γιὰ νὰ κερδίσῃ τὸν πλανητικὸ πόλεμο ποὺ μαίνεται ἀπὸ τὸ 1999.

Ῥωσσία καὶ Κίνα παραμένουν στενοὶ φίλοι παρὰ τὶς προσπάθειες τοῦ Τραμβίου νὰ τοὺς χωρίσῃ καὶ νὰ προσεταιρισθῇ ὡς σύμμαχο τὴν Ῥωσσία  κατὰ τῆς Κίνας, ἀγωνιζόμενος νὰ συνεχίσῃ τὴν περικύκλωσι τῆς Κίνας, μὲ τὴν συμμαχία του μὲ τὴν κομμουνιστικὴ Βόρειο Κορέα.

Ἡ περίπτωσις τῆς Βενεζουέλας ποὺ οἱ Σορικοὶ τῶν Κλίντον-Ὀμπάμα ὑπεχρέωσαν τὸν πρόεδρο τῶν ΗΠΑ νὰ δηλώσῃ ὅτι δὲν δύναται νὰ συνομιλήσῃ μὲ τὸν Μαδοῦρο ἐπειδὴ εἶναι σοσιαλιστής (ἐνῷ συνομιλεῖ μὲ τὸν κομμουνιστὴ βορειοκορεάτη ἡγέτη), στὴν πραγματικότητα ἐπειδὴ ἔχει πολὺ πετρέλαιο, καὶ νὰ ἱκανοποιεῖται μὲ τὸν τραμβικὸ πρόεδρο τῆς Βραζιλίας, Μπολσονάρο, ὁδηγεῖ τὶς ΗΠΑ νὰ χάσουν τὸν πλανητικὸ πόλεμο ΗΠΑ-Κίνας ποὺ θὰ ὁλοκληρωθῇ πυρηνικὰ γύρω στὸ 2025 στὰ Βαλκάνια καὶ τὴν Ἀνατολικὴ Μεσόγειο.

Ὅπως ἔχω ἐπανειλημμένως γράψει καὶ διδάσκω στὴν Ὀττάβα, στοὺς φοιτητές μου, ἀπὸ τὸ 1999 καὶ τὸν ΝΑΤΟϊκὸ βομβαρδισμὸ τῆς Γιουγκοσλαυΐας, ἀπαρχὴ τοῦ πλανητικοῦ πολέμου, ὁ πλανητικὸς πόλεμος θὰ κερδιθῇ ἀπὸ τὶς ΗΠΑ μόνον στὴν περίπτωσι ποὺ θὰ ἀπομονωθῇ ἡ Κίνα ἀπὸ τοὺ συμμάχους της, πρωτίστως τὴν Ῥωσσία καὶ τὸ Ἰράν οἱ ὁποῖοι θὰ μετεκινοῦντο στὸ στρατόπεδο τοῦ Τραμβίου. Διαφορετικὰ εἶναι ἀδύνατον νὰ τὰ βάλῃ ἡ Οὐάσιγκτων μὲ τὴν τροϊκα τῆς Ῥωσσία-Κίνας-Ἰράν.

Ἡ ἀναπάντεχη ἀνάδειξις τῆς Βενεζουέλας ὡς κόκκου ἄμμου στὰ ἀμερικανικὰ γρανάζια θὰ ἐξελειχθῇ σὲ περαιτέρω ἐμπλοκὴ κατὰ τῶν ΗΠΑ ὅταν ἡ Εὐρώπη ἀναδειχθῇ στὸ σύνολό της φασιστικῆς ἐμπνεύσεως καὶ συμμαχίσῃ μὲ τὴν Ῥωσσία, ἀπομακρυνομένη ἀπὸ τὶς ΗΠΑ.

Μόνη διέξοδος γιὰ τὸν Τράμβιο καὶ τὴν πραγμάτωσι τοῦ συνθήματός του «νὰ κάνη τὴν Ἀμερικὴ πάλι μεγάλη», εἶναι ἡ ἐπιβολὴ στρατιωτικῆς δικτατορίας στὴν Οὐασιγκτῶνα διότι μὲ τὴν διαιώνησι τοῦ παρόντος ἀμερικανικοῦ ἐμφυλίου οἱ ΗΠΑ θὰ ἐξέλθουν ἡττημένες ἀπὸ τὸν πλανητικὸ πυρηνικὸ πόλεμο.

Ὁ ἀναγνώστης ἄς διαβάσῃ τὸ παρακάτω χαρακτηριστικὸ ἀγγλικὸ ἄρθρο, «Get China and Russia out of Venezuela and the Eastern Hemisphere» 

https://www.gatestoneinstitute.org/13700/venezuela-china-russia

Δημήτρης Κιτσίκης                                 8 Φεβρουαρίου 2019

350 - Ἡ γαλάζια Μαρίν, ἐλπὶς τῆς Εὐρώπης τῶν ἐθνῶν

Ἡ Μαρὶν ὡς Ἰωάννα τῆς Λωραίνης

350 - Ἡ γαλάζια Μαρίν, ἐλπὶς τῆς Εὐρώπης τῶν ἐθνῶν

«Ἐλεύθερη Ὥρα» δὲν εἴμεθα (ἄλλο ἐὰν ἄρθρα μας ἀνεδημοσιεύοντο στὴν ἐφημερίδα αὐτή, χωρἰς νὰ προωρίζονται γι αὐτήν) προφῆτες δὲν εἴμεθα, οὔτε Παΐσιοι. Ἀλλὰ οὔτε καὶ πληρωμένες δημοσκοπἠσεις. Ἡ ἀνάλυσή μας βασίζεται σὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια καὶ σὲ δεκάδων χρόνων ἐπιστημονικῆς ἀναλύσεως τῶν διεθνῶν σχέσεων. Γιὰ τὴν ἀμερικανικὴ κοινωνία ὁ Τράμβιος ὑπῆρξε ἐπανάσταση καὶ στὴν τρίτη προσπάθεια ἀναδείξεως τοῦ χριστιανικοῦ φασισμοῦ στὶς ΗΠΑ, μετὰ τὶς προσπάθειες τοῦ Νίξον καὶ τοῦ Μποὺς τοῦ Νεωτέρου, προέβλεψα ὅτι, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ πουτινικοῦ φασισμοῦ, θὰ ἀνεδεικνύετο στὴν ἐξουσία καὶ αὐτὴν τὴν φορὰ θὰ παρέμενε στὴν ἐξουσία, μὲ στόχο τὴν ὁλοκληρωτικὴ πλανητικὴ τελευταία μάχη τῶν ΗΠΑ κατὰ τὴς Κίνας. Οἱ ἀναπόφευκτοι ἐνδιάμεσοι ἐλιγμοὶ στὴν Συρία, τὴν Βόρειο Κορέα καὶ ἀλλαχοῦ ποὺ ἀναπροσανατολίζουν τοὺς τραμβικοὺς ὀπαδοὺς τῆς ἀμερικανικῆς ἐπαναστάσεως, δὲν ἀλλάζουν τὴν τελικὴ κατεύθυνση τοῦ πλανητικοῦ Ἀρμαγεδδῶνος.

Τὀ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὴν ἄνοδο τοῦ φασισμοῦ στὴν Εὐρώπη ὑπὸ τὴν δυναμικὴ τῆς γαλαζίας Μαρίν, θηλυκὴ μετενσάρκωση τοῦ στρατηγοῦ ντὲ Γκώλ. Στὶς 23 Ἀπριλίου καὶ στὶς 7 Μαΐου θὰ γίνουν οἱ γαλλικὲς προεδρικὲς ἐκλογές. Παρὰ τὸ ἀπόλυτο ἀντιδημοκρατικὸ γαλλικὸ ἐκλογικὸ σύστημα ποὺ κάνει πάρα πολὺ δύσκολο  νὰ ἐκλεγοῦν βουλευτὲς ἤ καὶ πρόεδρος Δημοκρατίας τοῦ φασιστικοῦ ἰσχυροτέρου γαλλικοῦ κόμματος τῆς Λὲ Πέν, καὶ διαιωνίζει τὴν ἐξουσία τῆς δικτατορίας τοῦ γαλλικοῦ ἀστικοῦ κατεστημένου, οἱ μεγάλες πιθανότητες νὰ ἐκλεγῇ αὐτὴν φορὰ πρόεδρος τῆς Γαλλίας ἡ νέα ντὲ Γκὼλ, φαβορὶ τοῦ Πούτιν, προέρχονται ἀπὸ τὴν ἐντυπωσιακὴ ἄνοδο τοῦ Jean-Luc Mélenchon, τοῦ Γάλλου Τσίπρα, δῆθεν κομμουνιστοῦ, ἀλλὰ ὑποστηριζομένου ἀπὸ τὸ γαλλικὸ κομμουνιστικὸ κόμμα, καὶ τὴν διαίρεση τῶν ἀστικῶν κομμάτων (σοσιαλιστῶν τοῦ Benoît Hamon, δεξιῶν τοῦ François Fillon, καὶ τοῦ φουσκωμένου βατράχου τῆς τραπέζης Ῥότσιλδ,  Emmanuel Macron, ἕνα τέλειο ζόμπι).

Ἐὰν περάσῃ στὸν δεύτερο γύρο, πρώτη ἤ δεύτερη, ἡ γαλάζια Μαρίν, Ἰωάννα τῆς Λωραίνης τοὺ γαλλικοῦ λαοῦ, καὶ ἐὰν ἔχει ἀπέναντί της τὸν Μελανσόν, ὅλοι οἱ ἀντικομμουνιστὲς θὰ ψηφίσουν Μαρὶν γιὰ νὰ μὴν ἐκλεγῆ ὁ δῆθεν κομμουνιστὴς Μελανσόν.

Ἐὰν περάση στὸν δεύτερο γύρο, μαζὶ μὲ τὴν Μαρίν, ὁ Fillon, ὁ πλέον κοντινὸς ἐκλογικὰ τῆς Μαρίν, ἕνα μέρος τοῦ σοβαρὰ διηρημένου κινήματός του θὰ ψηφίση Μαρὶν, ἡ ὁποία καὶ θὰ ἐκλεγῇ.

Ἐὰν τέλος, περάσῃ στὸν δεύτερο γύρο, ὁ φουσκωμένος βάτραχος Μακρόν, ἐκτὸς τῶν ἤδη γνωστῶν ἐπιβεβαιωμένων κατηγοριῶν ἐναντίον του ὅτι εἶναι ὁ ἄνθρωπος τῶν πολυεθνικῶν τραπεζῶν καὶ τοῦ Σόρος, ἐνδέχεται τὶς τελευταῖες ἡμέρες πρὸ τοῦ δευτέρου γύρου τῆς 7^ης Μαΐου, ὁ Πούτιν νὰ διαρεύσῃ ἐνοχοποιητικὲς πληροφορίες ἐναντίον τῆς ἀκεραιοτητός του, ὁπότε καὶ πάλι ἡ Μαρὶν θὰ ἐκλεγῇ πρόεδρος.

Συνεπῶς καὶ στὶς τρεῖς πιθανὲς περιπτώσεις, βγαίνει νικήτρια ἡ Μαρὶν πέραν τῶν προφητειῶν τῆς «Ἐλεύθερης Ὥρας» καὶ τοῦ δῆθεν Παϊσίου, ἤ τοῦ πρό-πό, ἀγαπημένο στοίχημα τῶν ἀποπροσανατολισμένων Ἑλλήνων.

Ἀλλὰ καὶ στὴν ἀπίθανη περίπτωση ποὺ δὲν ἐκλεγῇ ἡ Μαρὶν πρόεδρος, ἡ φασιστικὴ δυναμική, ἀπὸ δεξιὰ ὅπως καὶ ἀπὸ ἀριστερά, πρὸς τὸν τελικὸ θρίαμβο τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ στὴν Εὐρώπη, ποὺ μέχρι στιγμῆς μὲ ἀθέμιτες ταχυδακτυλουργίες ἀπεφεύχθη στὴν Αὐστρία, θὰ συνεχισθῇ ὥστε νὰ διαλύσῃ τὴν μερκελικὴ εὐρωπαϊκὴ ἕνωση καὶ νὰ εὐθυγραμμίσῃ τὴν Εὐρώπη τῶν ἐθνοκρατῶν στὸ πλευρὸ τοῦ Τραμβίου καὶ τοῦ Πούτιν. Ὅλα αὐτὰ βεβαίως χωρὶς νὰ ἀποκλεισθῇ ὁ κόκκος τῆς ἄμμου ποὺ δύναται νὰ σταματήσῃ προσωρινὰ τὴν μηχανὴ τοῦ χρόνου.

Ὅσο γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, ἤδη ὁ Μιχαλολιᾶκος κατεδίκασε τὴν ἐθνικοφροσύνη καὶ ξεκαθάρισε ὅτι ὑποστηρίζει τὸν ἐθνικισμὸ καὶ ὄχι τὴν ἐθνικοφροσύνη τῆς περιόδου τῶν τριῶν γύρων τοῦ ἐμφυλίου 1943-44, 1944-45, 1946-49. Ὁ Μιχαλολιᾶκος ἔγραψε στὶς 18 Φεβρουαρίου 2017 : «Οἱ ἐθνικόφρονες δὲν εἶναι πολιτικὴ παράταξη, εἶναι ἐπάγγελμα. Οἱ ἐθνικόφρονες ἦταν καὶ εἶναι πάντα τὸ γκουβέρνο, ὅποιο καὶ ἄν εἶναι αὐτό, προσβλέπουν πάντα μὲ λαχτάρα στὶς ἀρχές,  ὅποιες καὶ ἄν εἶναι αὐτές. Οἱ ἐθνικόφρονες αὐτοί...δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὴν θλιβερὴ ἐπιβίωση τῶν ῥαγιάδων τῆς τουρκοκρατίας». Δηλαδή, εἶναι οἱ μαυραγορῖτες δωσίλογοι, γερμανοτσολιάδες τὸ 1943, ἀγγλοτσολιάδες τὸ 1944 καὶ ἀμερικανοτσολιάδες τὸ 1946.

Μένει νὰ ἀποβάλῃ τὴν γελοία ὁρολογία τοῦ «συμμοριτοπολέμου» ἀντί τοῦ σωστοῦ «ἐμφύλιος», ποὺ ἤδη ἀπέβαλε ἡ ἐφημερὶς «Ἑστία» (κύριο ἄρθρο, «τί μᾶς ἑνώνει, τί μᾶς χωρίζει»,τῆς 8-9 Ἀπριλίου 2017) καὶ τὶς ὕβρεις τοῦ τύπου τῆς ἐφημερίδος «Μακελειό», ὅπως «κομμούνια», ὡς ἀντιπερισπασμὸ στὸ ἐπίση ὑβριστικὸ «φασίστες», ἀντί τοῦ σωστοῦ καὶ ἀποδεκτοῦ «κομμουνιστές»  καὶ  «φασιστές».

Τὸ παραπάνω ἄρθρο τῆς «Ἑστίας» ἔγραφε: «Ἡ ἀναδρομικὴ ἀνάγνωση τῆς ἱστορίας τοῦ Ἐμφυλίου... [δείχνει πώς] ὁ φανατικὸς διώκτης στὴν πατρίδα μας ἦταν τὸ Κέντρο, ὄχι ἡ Δεξιά. Ὁ Μπελογιάννης ἐκτελέσθηκε ἐπὶ Κέντρου. Ὁ Λαμπράκης δολοφονήθηκε, παραδέχεται τὸ ΚΚΕ, ἐν ἀγνοίᾳ Καραμανλῆ». Δηλαδή, οἱ ἐγκληματίες, ἐχθροὶ τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων ὑπῆρξαν οἱ ἐθνικόφρονες, ὄχι οἱ ἐθνικιστὲς ὅπως τὸ εἶχαν ἐπισημάνει ἀπὸ καιρὸ οἱ φασιστὲς καθηγητὲς Δημήτρης Τσάκωνας (1921-2004) καὶ Δημήτρης Βεζανῆς (1904-1968). Ὁ τελευταῖος, ὡς ἰδεολογικὸς ἐθνικιστὴς φασιστής, ἔγραφε πὼς μετὰ τὸ 1821, στὴν Ἑλλάδα ὅλοι οἱ Ἕλληνες, ὅλα τὰ κόμματα ἐδήλωναν ἐθνικιστές, δηλαδὴ ἐμπορεύοντο τὸν ἐθνικισμό, ὡς ἐθνικόφρονες. Ἀλλὰ οὐδεὶς θὰ ἐθυσίαζε τὴν καρριέρα του γιὰ τὴν ὑπερτάτη ἀξία τοῦ ἐθνικισμοῦ.

Καλὸ Πάσχα, ὀρθόδοξο καὶ ῥωμαιοκαθολικό (16 Ἀπριλίου), καλὸ ἑβραϊκὸ Πέσσαχ (10-18 Ἀπριλίου)!

Δημήτρης    Κιτσίκης                               9 Ἀπριλίου 2017

303 - Ἡ ἀντιμετώπιση τῆς Τουρκίας ἀπὸ τοὺς Γραικύλους

303 - Ἡ ἀντιμετώπιση τῆς Τουρκίας ἀπὸ τοὺς Γραικύλους

Οἱ Γραικύλοι, δηλαδὴ οἱ σημερινοὶ κάτοικοι τοῦ κρατιδίου, ἐξαφανίζουν τὸν ἑλληνισμὸ καὶ σύρουν τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ ἦττα σὲ ἦττα. Ἡ μικρόνοια καὶ τὸ φανατικό τους μῖσος κατὰ τοῦ ἀντιπάλου, βαυκαλιζόμενοι ὅτι εἶναι οἱ μόνοι σωστοί, γελοιοποιοῦν τὸ ἔθνος μας καὶ τοὺς ἀρχαίους προγόνους μας.

Ἀφορμὴ τοῦ παρόντος ἄρθρου μου εἶναι ὁ τίτλος δημοσιευμένου ἀποσπάσματος ἑνὸς γηραιοῦ συγγραφέως: «’Αδερφάρα ὁ Κεμάλ, ἀλλὰ ἀρχισφαγέας!», χαρακτηρίζοντας ἔτσι τὸν ἱδρυτῆ τῆς ἀπέναντι χώρας τοῦ Αἰγαίου, ποὺ εἶχε σχεδὸν τὸν ἴδιο πληθυσμὸ μὲ τὴν Ἑλλάδα ὅταν αὐτὸς ἵδρυσε τὸ τουρκικὸ κράτος καὶ πολὺ χαμηλότερη οἰκονομία ἀπὸ ἐμᾶς, καὶ ποὺ σήμερα ἔχει δεκαπλάσιο πληθυσμὸ καὶ κατατάσσεται μεταξὺ τῶν 20 μεγάλων τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας.

Μὲ τὸ ἴδιο σκεπτικὸ θὰ ἠδύναντο οἱ Τοῦρκοι νὰ γράψουν «Ἀδερφάρα ὁ Ἀλέξανδρος, ἀλλὰ ἀρχισφαγέας!» Δὲν τὸ γράφουν ὅμως διότι γνωρίζουν ὅτι οἱ μεγάλοι καπετάνιοι τῆς Ἱστορίας, ἐξ ὁρισμοῦ, εἶναι ἀρχισφαγεῖς καὶ ἐνίοτε ὁμοφυλόφιλοι.

Ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκώλ, ἀντιμετωπίζοντας τοὺς μέχρι τὸ 1958, Ἀλγερινοὺς ἀντάρτες ποὺ ἕως τότε ἀπεκαλοῦντο, ἀπὸ τοὺς Γάλλους νάνους, «συμμορῖτες», εἶχε δηλώσει ὅτι ἤθελε νὰ ὑπογράψῃ μὲ αὐτοὺς μία «εἰρήνη τῶν γενναίων» (une paix des braves). Τὸ ἴδιο καὶ ὁ Ἐλευθέριος Βενιζὲλος ποὺ τὸ 1930-1934 ἠθέλησε νὰ κλείσῃ συμφωνία μὲ τὸν Κεμὰλ συνομοσπονδιοποιήσεως Ἑλλάδος-Τουρκίας καὶ ἐπρότεινε τὸν Κεμὰλ γιὰ τὸ βραβεῖο Νομπὲλ Εἰρήνης. Ὅταν μὲ τὸ καλὸ ἐπιστρέψῃ ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος στὸν θρόνο του, ἔχει ἤδη δηλώσει ὅτι θὰ θέση τέρμα ἐπιτέλους στὸν ἐμφύλιο τοῦ 1946-1949 καὶ θὰ ἀπαγορεύσῃ στοὺς Γραικύλους νὰ συνεχίζουν νὰ ἀποκαλοῦν τοὺς Ἕλληνες ἀντάρτες κομμουνιστὲς  συμμορῖτες.

Οἱ Γραικύλοι χαίρονται σήμερα βλέποντας τὴν τραγωδία ποὺ ὁ ἰσλαμισμὸς τοῦ Ἔρντογαν, καταργῶντας τὴν ἐκκοσμίκευση τοῦ κεμαλισμοῦ, ἔφερε στὴν Τουρκία, πατρίδα τῶν προγόνων μας. Προσδοκοῦν τὸν διαμελισμό της. Ἀλλὰ ὅποιος χαίρεται γιὰ τὴν καταστροφὴ τοῦ ἀντιπάλου του νὰ ξέρῃ ὅτι θὰ ἔλθῃ καὶ ἡ ὥρα του. Ἡ παρουσία τοῦ νέου τσάρου τῆς Ῥωσίας, Πούτιν, δύναται μὲν προσεχῶς νὰ κατεδαφίσῃ τὸν θρόνο τοῦ σουλτάνου Ἔρντογαν, ἀλλὰ ἄς θυμηθοῦμε τὴν εἰσβολὴ τῆς τότε Ἀνατολίας ἀπὸ τὸν Ἀλέξανδρο ποὺ καθήρεσε τὸν Πέρση αὐτοκράτορα Δαρεῖο. Ἐπέβαλε τὴν ἰδική του αὐτοκρατορία πρὸς χάριν τοῦ ἑλληνισμοῦ. Τὸ ἴδιο προτίθεται νὰ κάνῃ καὶ ὁ Πούτιν, κατεδαφίζοντας τὸν σουλτᾶνο Ἔρντογαν καὶ ἀντικαθιστῶντας τον μὲ τὴν ἰδική του αὐτοκρατορία στὴν Κωνσταντινούπολη πρὸς χάριν τοῦ Πανσλαυϊσμοῦ.

Ὁ Πούτιν ἀποκλείεται νὰ παραδώση τὴν Πόλη στοὺς Ἕλληνες, ἀφαιρῶντας την ἀπὸ τὴν ῥωσικὴ Ὀρθοδοξία καὶ Αὐτοκρατορία. Τὸ πολὺ πολὺ νὰ μᾶς ἐγκαταστήσῃ ἐκεῖ ὡς ὑποτελεῖς διαχειριστές του, ὅπως ὁ Χίτλερ τὸ 1940 παρέδωσε τὴν μισὴ Γαλλία στὸ ἐπιφανειακὰ ἀνεξάρτητο κράτος τοῦ Βισὺ μὲ ὑποτελῆ καίσαρα τὸν στρατάρχη Πεταίν. Μὲ τὸν καιρὸ, ἡ λογικὴ τῆς ἰσχύος θὰ καθιερώσῃ  τὴν ῥωσικὴ γλῶσσα ὡς ἀντικαταστάτρια τῶν ἑλληνικῶν. Χωρὶς ἑλληνικὰ δέ,  ὁ ἑλληνισμὸς θὰ καταποντισθῇ καὶ θὰ ἀντικατασταθῇ μὲ τὴν ῥωσικὴ Ὀρθοδοξία.

Ὅταν στὶς 15 Μαΐου 1919, ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς ἀπεβιβάσθη στὴν Σμύρνη, ὁ σουλτᾶνος στὴν Κωνσταντινούπολη ἔκλαψε μαθαίνοντας τὸ γεγονὸς καὶ εἶπε «Μὲ τὴν ἀγγλικὴ κατοχή, τὰ πράγματα θὰ ἦσαν καλύτερα. Διότι, ὡς ξένοι, οἱ Ἄγγλοι κάποτε θὰ ἔφευγαν. Οἱ Ἕλληνες ὅμως, ἐὰν δὲν ἐκδιωχθοῦν, θὰ παραμείνουν γιὰ πάντα διότι ἡ Ἀνατολία εἶναι ἡ κοινή τους πατρίδα μὲ ἐμᾶς.

Πρὸ δύο ἐτῶν Τοῦρκος στὴν Ἁλικαρνασσὸ μοῦ εἶχε κάνει τὴν ἑξῆς ὁμολογία: «Ἐὰν εἴχατε κερδίσει τὸν πόλεμο τὸ 1919, σήμερα θὰ εἴμασταν ὅλοι Ἕλληνες, ἐμεῖς καὶ ἐσεῖς». Ὁμοίως, ἐὰν οἱ Ῥῶσοι ἀδελφοί μας κερδίσουν τὸν πόλεμο κατὰ τῆς Τουρκίας καὶ καταλάβουν τὴν Κωνσταντινούπολη, ὡς Ὄρθόδοξοι θὰ γίνουμε ὅλοι Ῥῶσοι.

Ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ εἶναι μία πολὺ σοβαρὴ ὑπόθεση γιὰ νὰ ἀφαιθῇ στὰ χέρια Γραικύλων. «Τὸ μῖσος συρρικνώνει. Ἡ ἀγάπη ἐπεκτείνει». Αὐτὴ ἡ ῥήση μιᾶς ζωῆς δὲν εἶναι κούφιος συναισθηματισμός. Εἶναι μεγαλεξανδρινὴ ῥήση ἑνὸς ἀρχισφαγέως.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             29 Ἰουνίου 2016