644 - Ὁ κίνδυνος τοῦ ἰσλαμισμοῦ καὶ τοῦ ὀρθοδοξισμοῦ γιὰ τὴν Ῥωμηοσύνη

 

Ἀλεβισμὸς καὶ κεμαλισμός

644 - Ὁ κίνδυνος τοῦ ἰσλαμισμοῦ καὶ τοῦ ὀρθοδοξισμοῦ γιὰ τὴν Ῥωμηοσύνη

 Ἔλαβα τὴν παρακάτω ἐπιστολὴ ἀπὸ ἑλληνωρθόδοξο μοναχό, ἑνὸς πρώην μαθητοῦ μου καὶ σοφοῦ συνεργάτου μου, γνωστοῦ στοὺς ἐπιστημονικοὺς κεμαλικοὺς κύκλους γιὰ τὶς πρωτότυπες ἔρευνές του περὶ τοῦ μπεκτασισμοῦ τοῦ Ἀτατούρκ, ποὺ τιμᾷ τὴν ἑλληνικὴ σκέψι:

 

Ἀγαπητέ μου Καθηγητὰ,

Ἀφοῦ ἄφησα πίσω τὸν φραγκόβοθρο τῶν Ἀθηνῶν (τὸν ὁποῖο σιχαινόμουν ἐσωτερικῶς ἀπὸ νήπιο), ἡ ζωή μου στὴν ἀκριτικὴ Κόνιτσα εἶναι ἄκρως μοναχικη/μοναστικὴ ἀλλὰ ὑπέροχη. Ὅσον ἀφορᾷ στὴν κατὰ κόσμο ζωή, εὐτυχῶς ποὺ ὑπάρχουν τά Τουρκικὰ Κανάλια (δορυφορικὰ) καὶ ἀναπνέω λίγο Ρωμέϊκο. 

 Ἐδῶ  ἡ περιοχὴ  ἐξαφανίζεται' ραγδαίως.... Οἱ ἡλικιωμένοι πεθαίνουν καὶ οἱ νέοι φεύγουν. Τά γύρω χωρία ἔχουν πρακτικὰ ἀδειάσει... Στὴν Κόνιτσα ζοῦμε ἀπογραφικῶς 3500 καὶ πρακτικῶς 1200 ἄτομα...

 Τὸ ἐντυπωσιακὸ εἶναι τὸ πόσο ζωντανὸς φαίνεται ὁ ἐμφύλιος ἐδῶ... Ἡ φονικὴ Μάχη τῆς Κόνιτσας εἶναι ἀμβλυμένη μὲν ἀλλὰ  ζωντανὴ κατὰ κάποιον ... Εἰδικὰ στὰ ἀντὶ-κομμουνιστικὰ κηρύγματα τοῦ Μητροπολίτη στὴν ἐπέτειό της ...

Ὁ ὀντολογικὸς ἀδάμας, Ὀθωμανικὴ Κόνιτσα ,κέντρο τοῦ Μπεκτασισμοῦ (Τζαμιὰ, Τεκκέδες - ἔχω βρεῖ περὶ τοὺς τρεῖς Τεκκέδες ἐδῶ) καὶ τῆς Ὀρθοδοξίας κατέληξε σὲ λημέρι νέο-Ταξικοῦ Φράγκο-Συριζαϊσμοὺ καὶ Φραγκοφασιστικοὺ Χρυσααυγιτισμού.

 Ἡ κάτω Κόνιτσα, Καραμανλῆδες πρόσφυγες

Ἡ πάνω Κόνιτσα, Ὀρθοδοξιστὲς

 Ἡ τοπικὴ Ἐκκλησία ἑστιάζεται κυρίως σὲ σκληρὲς μορφὲς Ὀρθοδοξισμού, φυλετισμοῦ καὶ γεροντισμοῦ (ἕνεκα τῆς ἐντοπιότητος τοῦ Παϊσίου).

 Μὲ χαρὰ εἶδα τὸ τίτλο καὶ τὸ περιεχόμενο του άρθρου σας, Τὸ Ἰσλὰμ θὰ σώσει τὴν Ὀρθοδοξία, μὲ ἱκανοποίηση ΜΕΧΡΙ τὸ "καί", μετὰ τὸ "Ἐλευθέριος Βενιζέλος"...

Ὁ ὑποφαινόμενος μελετάει ἀδιαλείπτως τὸν ἀγαπητὸ δάσκαλο, Κιτσίκη ἀλλὰ ὁ δάσκαλος δὲν παρακολουθεῖ οὐδόλως τὸν πτωχὸ μαθητή...

ΟΧΙ!!! Ο ΑΤΑΤΟΥΚ ΟΧΙ ΜΟΝΟ ΔΕΝ ΗΤΑΝ ΑΘΕΟΣ ΑΛΛΑ ΗΤΟ ΥΨΗΛΟΒΑΘΜΟΣ ΔΕΡΒΣΙΣΗΣ ΤΟΥ ΤΑΓΜΑΤΟΣ ΤΩΝ ΜΕΛΑΜΗΔΩΝ ΕΚ ΜΠΕΚΤΑΣΣΙΔΩΝ ΚΑΙ ΜΕΒΛΕΒΙΔΩΝ.

ΑΥΤΟΣ ΕΠΕΒΑΛΕ ΤΟΝ ΑΝΤΙΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΤΙΚΟ ΑΝΤΙΔΥΤΙΚΙΣΜΟ - ΑΝΤΙΟΡΙΕΝΤΑΛΙΣΜΟ, ΤΟΝ ΕΚΣΥΧΡΟΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΙΣΛΑΜ ΣΤΗΝ ΣΥΓΧΡΟΝΗ ΤΟΥΡΚΙΑ.

 Ο ΑΤΑΤΟΥΡΚ ΕΙΝΑΙ ΑΓΙΟΣ ΣΟΥΦΙ ΤΟΥ ΚΛΑΣΙΚΟΥ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟΥ ΙΣΛΑΜ ΟΜΩΣ ΣΕ ΔΙΕΘΝΕΣ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ ΕΘΝΩΝ ΚΡΑΤΩΝ...

 ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ - ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ - ΠΟΡΘΗΤΗΣ - ΑΤΑΤΟΥΡΚ - ΑΡΗΣ

 HÜ, diyelım, HÜ, HÜ!!! 

 ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΡΩΜΑΪΚΗ ΒΑΣΙΛΕΙΑ ΙΣΤΟΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΩΘΗΣΑ....

ΑΥΤΟ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΚΑΙ ΙΣΛΑΜ - ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΚΑΙ ΑΥΤΟ ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΕΣΩΣΕ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΊΑ TO 1453.

 ΑΝΤΙΘΕΤΩΣ (ἐὰν βέβαια ἡ ἔννοια, Ἀντίθεσις μπορεῖ νὰ ἰσχύει γιὰ τὴν Ὀρθοδοξία καὶ τὸ ἀληθινὸ Ἰσλάμ ἀφοῦ οἱ ἄκτιστες πραγματικότητες δὲν ἔχουν οὔτε Σύμφωνα οὔτε Ἀντίθετα),

 ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΕΙΝΑΙ ΙΣΛΑΜΙΣΜΟΣ, ΟΠΩΣ Η ΘΡΗΣΚΕΙΑ ΤΩΝ ΦΡΑΓΚΟΕΛΛΗΝΩΝ ΕΙΝΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΣΜΟΣ 

 ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΕΙΝΑΙ ΗΜΙ-ΣΟΥΦΙΣΜΌΣ ΠΑΚΙΣΤΑΝΙΚΟΥ ΤΥΠΟΥ 18ου-19ου ΑΙΩΝΑ- ΚΑΙ ΚΑΤ' ΟΥΣΙΑΝ ΑΝΤΙ-ΡΩΜΑΪΚΟΣ. 

ΤΟΙΟΥΤΟΤΡΟΠΩΣ, Ο ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΕΙΝΑΙ ΚΑΛΠΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΜΟΝΟ ΤΟΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΣΜΟ... ΑΦΟΥ Η ΜΗΤΡΑ ΚΑΙ ΤΩΝ ΔΥΟ ΕΙΝΑΙ Ο ΦΡΑΓΚΙΣΜΌΣ.

ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ ΤΥΧΑΙΟ ΟΤΙ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΣΤΕΣ ΤΟΝ ΤΑΥΤΙΖΟΥΝ ΜΕ ΤΟΝ ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟ ΑΥΤΟ ΚΑΘ' ΑΥΤΟ... ΔΙΟΤΙ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΖΟΥΝ (ΕΣΤΩ ΚΑΙ ΕΚ ΑΝΤΙΘΕΣΕΩΣ) ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΟΥΣ ΤΟΝ ΕΑΥΤΟ... 

ΚΟΠΡΑΝΟΦΡΑΓΚΟΙ... ΟΡΘΟΔΟΞΙΜΟΣ ΚΑΙ ΕΡΝΟΓΑΝΙΚΟΣ/ΓΚΙΟΥΛΕΝΙΣΤΙΚΟΣ ΟΘΩΜΑΝΙΣΜΟΣ ΤΑ ΙΔΙΑ ΟΝΤΟΛΟΓΙΚΑ ΚΟΠΡΑΝΑ ΚΑΙ ΑΦΟΔΕΥΜΑΤΑ.

ΤΟ ΟΤΙ Ο ΕΡΝΤΟ ΜΑΧΕΤΑΙ ΤΟΥΣ ΔΥΤΙΚΟΥΣ ΕΙΝΑΙ ΕΠΙΒΡΑΒΕΥΣΗΜΟ ΜΕΝ, ΑΛΛΑ ΕΙΝΑΙ ΣΕ ΜΕΓΑΛΟ ΒΑΘΜΟ ΕΝΤΟΣ ΦΡΑΓΚΙΚΟΥ ΚΟΣΜΟΕΙΔΩΛΟΥ (ΠΕΡΙΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΡΩΣΙΑ). 

 ΕΝ ΑΛΗΘΕΙΑ, ΤΟ ΙΣΛΑΜ ΤΟΥ ΕΡΝΤΟΓΑΝ ΜΑΧΕΤΑΙ ΤΟΣΟ ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΟΘΩΜΑΝΙΚΟ ΙΣΛΑΜ ΟΣΟ ΚΑΙ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ...

ΔΕΝ ΔΥΝΑΤΑΙ ΝΑ ΣΩΣΕΙ ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΚΑΝΕΝΑ ΑΠΟ ΤΑ ΔΥΟ... ΣΥΝΕΙΔΗΤΑ ΜΠΟΡΕΙ ΜΟΝΟ ΝΑ ΤΑ ΔΙΑΦΘΕΊΡΕΙ - ΕΝΑ ΔΕΝ ΤΑ ΑΠΟΚΤΗΝΕΙ...

 Αὐτά ἀπό τὸν πτωχό μαθητή σας,  ὁ ὀποῖος σᾶς πιστοποιεῖ ὅτι ἐάν δὲν ὑπῆρχε τὸ ἔργο σας δὲν θὰ μποροῦσαν νὰ κατανοηθοῦν τὰ παραπάνω ποὺ ὰπετέλεσαν τὸ προϊὸν τῶν ἐρευνῶν μου..

 Μὲ σεβασμὸ καὶ πολύ Ἀγάπη, 

Μένετε ἐν ΚΥΡΙῼ IC XC,

 

19 Ὀκτωβρίου 2020

 

 

Κύριο ἄρθρο τῆς ἐφημερίδας Figaro, σχετικὰ μὲ τὸν «κίνδυνο» τοῦ Ἰσλὰμ στὴ Γαλλία, ποὺ ὑπογράφει ὁ διευθυντὴς σύνταξης Alexis Brezet, ὁ ὁποῖος, μὲ ἀφορμὴ τὴν δολοφονία τοῦ Γάλλου καθηγητῆ, μεταξὺ ἄλλων ἐπισημαίνει, ὅτι «οἱ περίφημοι «μοναχικοὶ λύκοι» δὲν εἶναι μόνοι τους, ἀλλὰ ριζώνουν σὲ ἕνα ἰσλαμικὸ οἰκοσύστημα, ποὺ τοὺς προστατεύει καὶ τοὺς τρέφει.

Σημειώνει ὄτι η ἐπιρροὴ τοῦ Ἰσλὰμ βαρύνει πολὺ στὰ σχολεῖα, ὅπου, σύμφωνα μὲ πρόσφατη ἔρευνα, τὸ 40% τῶν δασκάλων παραδέχονται ὅτι «λογοκρίνονται» σὲ ὁρισμένα θέματα, τὸ ἴδιο στα πανεπιστήμια καὶ την έρευνα, ἀλλὰ καὶ στις δημόσιες ὑπηρεσίες καθως καὶ τις ιδιωτικὲς ἑταιρεῖες. Ἐπίσης, παρατηρεῖ, ὅτι οἱ Ἰσλαμιστὲς μποροῦν νὰ βασίζονται στὸν Κρατικὸ μηχανισμό, στὰ πολιτικὰ κόμματα καὶ ΜΜΕ, ποὺ τοὺς ὑποστηρίζουν ἀποτελεσματικά.

Διερωτᾶται, ἂν «μπροστὰ στὴν ἰσλαμικὴ ἀπειλή, θὰ συνεχίσει ἡ Γαλλία σὰν νὰ μὴ συμβαίνει τίποτα ἢ θὰ ξυπνήσει καὶ θὰ ἀντιταχθεῖ στὸν ἀδίστακτο καὶ ἀνελέητο πόλεμο ποὺ τῆς ἔχει κηρυχθεῖ, τὸ ὁποῖο κατὰ τὴν ἄποψή του, εἶναι πράγματι τὸ μόνο ἐρώτημα ζωτικῆς σημασίας, ὡς πρὸς τὸ ὁποῖο πρέπει οἱ Γάλλοι νὰ ἀναρωτηθοῦν.

Ὑποστηρίζει, ὅτι ὁ ἐκτελεστῆς του καθηγητῆ Samuel Paty καὶ οἱ ἰσλαμιστὲς μαχητὲς ποὺ δημιούργησαν τὶς προϋποθέσεις γιὰ τὴν πράξη του, δὲν θρέφουν μὲ κανέναν τρόπο τὸ ὄνειρο τῆς οἰκοδόμησης τῆς ἰσλαμικῆς τους κοινωνίας παράλληλα μὲ τὴ γαλλικὴ Δημοκρατία και έχουν ὡς ἔργο νὰ τὴν ἀντικαταστήσουν, ἀπὸ περιοχὴ σὲ περιοχή, ἀπὸ ἕνα «καθαρὸ» καθεστὼς τῆς Σαρία.

«Οἱ Ἰσλαμιστὲς δὲν εἶναι αὐτονομιστές, εἶναι κατακτητές …Γιὰ νὰ καταπολεμηθοῦν μὲ ὁποιαδήποτε πιθανότητα νίκης, χρειάζονται λιγότερα λόγια καὶ περισσότερες ἐνέργειες», τονίζει ὁ Alexis Brezet, καὶ προτείνει:

«Κλεῖστε χωρὶς καθυστέρηση ὅλα τά τζαμιά, ὅπου διδάσκεται ἡ ἀποστροφὴ τῆς Γαλλίας. Ἀποβάλλετε ἀμέσως ξένους ἰμάμηδες ποὺ κηρύττουν μῖσος. Διαλύστε ὅλες τὶς ὀργανώσεις, πού, μὲ τὸ πρόσχημα τῆς καταπολέμησης τῆς «Ἰσλαμοφοβίας», στρώνουν τὸ ἔδαφος τοῦ πιὸ ριζοσπαστικοῦ Ἰσλὰμ καὶ τά διοικητικὰ δικαστήρια, ποὺ βρίσκουν πάντα ἕναν καλὸ λόγο γιὰ νὰ ἀκυρώσουν τὶς (σπάνιες) ἐνεργητικὲς ἀποφάσεις ποὺ λαμβάνονται πρὸς αὐτὴν τὴν κατεύθυνση, πλέον νὰ λογικευθοῦν».

«Θὰ πρέπει νὰ ἀποφασίσουμε να ἀντιμετωπίσουμε τὸ ζήτημα τῆς ἀνεξέλεγκτης μετανάστευσης καὶ τὶς συνέπειές της γιὰ τὴ χώρα, χωρὶς νὰ καλύψουμε τὸ πρόσωπό μας … ἐὰν ἡ Γαλλία συνεχίσει νὰ καλωσορίζει σχεδὸν μισὸ ἑκατομμύριο ἀλλοδαποὺς κάθε χρόνο, ἐκ τῶν ὁποίων ἡ μεγάλη πλειοψηφία μουσουλμανικῆς ὁμολογίας θεωρει, ὅτι ἡ Σαρία εἶναι ἀνώτερη ἀπὸ τά πάντα, εἶναι ἀπίθανο ὁ Ἰσλαμισμὸς νὰ ὑποχωρήσει … στὴν πραγματικότητα, ὁ ἀπώτερος στόχος τῶν Ἰσλαμιστῶν δὲν εἶναι νὰ διχάσουν, εἴναι να ἐπιβληθοῦν καὶ νὰ ἐπιβάλλουν τὸ νόμο τους, ὅπου ζοῦν Μουσουλμάνοι…

Βασικά, ὅπως πάντα, ὅταν ἡ κατάσταση εἶναι δύσκολη, ἐμφανίζεται τὸ μόνο ἐρώτημα ποὺ ἰσχύει στὴν πολιτική: τὸ θάρρος. Αυτό τὸ θάρρος ποὺ λείπει τόσο ἀπὸ τοὺς πολιτικούς μας, στὰ δεξιὰ καὶ στὰ ἀριστερά, ἐδῶ καὶ σαράντα χρόνια …»

ΠΗΓΗ: ἐφημερίδα Figaro, L’éditorial du Figaro: «Les larmes, les hommages, et après?»

303 - Ἡ ἀντιμετώπιση τῆς Τουρκίας ἀπὸ τοὺς Γραικύλους

303 - Ἡ ἀντιμετώπιση τῆς Τουρκίας ἀπὸ τοὺς Γραικύλους

Οἱ Γραικύλοι, δηλαδὴ οἱ σημερινοὶ κάτοικοι τοῦ κρατιδίου, ἐξαφανίζουν τὸν ἑλληνισμὸ καὶ σύρουν τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ ἦττα σὲ ἦττα. Ἡ μικρόνοια καὶ τὸ φανατικό τους μῖσος κατὰ τοῦ ἀντιπάλου, βαυκαλιζόμενοι ὅτι εἶναι οἱ μόνοι σωστοί, γελοιοποιοῦν τὸ ἔθνος μας καὶ τοὺς ἀρχαίους προγόνους μας.

Ἀφορμὴ τοῦ παρόντος ἄρθρου μου εἶναι ὁ τίτλος δημοσιευμένου ἀποσπάσματος ἑνὸς γηραιοῦ συγγραφέως: «’Αδερφάρα ὁ Κεμάλ, ἀλλὰ ἀρχισφαγέας!», χαρακτηρίζοντας ἔτσι τὸν ἱδρυτῆ τῆς ἀπέναντι χώρας τοῦ Αἰγαίου, ποὺ εἶχε σχεδὸν τὸν ἴδιο πληθυσμὸ μὲ τὴν Ἑλλάδα ὅταν αὐτὸς ἵδρυσε τὸ τουρκικὸ κράτος καὶ πολὺ χαμηλότερη οἰκονομία ἀπὸ ἐμᾶς, καὶ ποὺ σήμερα ἔχει δεκαπλάσιο πληθυσμὸ καὶ κατατάσσεται μεταξὺ τῶν 20 μεγάλων τῆς παγκοσμίου οἰκονομίας.

Μὲ τὸ ἴδιο σκεπτικὸ θὰ ἠδύναντο οἱ Τοῦρκοι νὰ γράψουν «Ἀδερφάρα ὁ Ἀλέξανδρος, ἀλλὰ ἀρχισφαγέας!» Δὲν τὸ γράφουν ὅμως διότι γνωρίζουν ὅτι οἱ μεγάλοι καπετάνιοι τῆς Ἱστορίας, ἐξ ὁρισμοῦ, εἶναι ἀρχισφαγεῖς καὶ ἐνίοτε ὁμοφυλόφιλοι.

Ὁ στρατηγὸς ντὲ Γκώλ, ἀντιμετωπίζοντας τοὺς μέχρι τὸ 1958, Ἀλγερινοὺς ἀντάρτες ποὺ ἕως τότε ἀπεκαλοῦντο, ἀπὸ τοὺς Γάλλους νάνους, «συμμορῖτες», εἶχε δηλώσει ὅτι ἤθελε νὰ ὑπογράψῃ μὲ αὐτοὺς μία «εἰρήνη τῶν γενναίων» (une paix des braves). Τὸ ἴδιο καὶ ὁ Ἐλευθέριος Βενιζὲλος ποὺ τὸ 1930-1934 ἠθέλησε νὰ κλείσῃ συμφωνία μὲ τὸν Κεμὰλ συνομοσπονδιοποιήσεως Ἑλλάδος-Τουρκίας καὶ ἐπρότεινε τὸν Κεμὰλ γιὰ τὸ βραβεῖο Νομπὲλ Εἰρήνης. Ὅταν μὲ τὸ καλὸ ἐπιστρέψῃ ὁ βασιλεὺς Κωνσταντῖνος στὸν θρόνο του, ἔχει ἤδη δηλώσει ὅτι θὰ θέση τέρμα ἐπιτέλους στὸν ἐμφύλιο τοῦ 1946-1949 καὶ θὰ ἀπαγορεύσῃ στοὺς Γραικύλους νὰ συνεχίζουν νὰ ἀποκαλοῦν τοὺς Ἕλληνες ἀντάρτες κομμουνιστὲς  συμμορῖτες.

Οἱ Γραικύλοι χαίρονται σήμερα βλέποντας τὴν τραγωδία ποὺ ὁ ἰσλαμισμὸς τοῦ Ἔρντογαν, καταργῶντας τὴν ἐκκοσμίκευση τοῦ κεμαλισμοῦ, ἔφερε στὴν Τουρκία, πατρίδα τῶν προγόνων μας. Προσδοκοῦν τὸν διαμελισμό της. Ἀλλὰ ὅποιος χαίρεται γιὰ τὴν καταστροφὴ τοῦ ἀντιπάλου του νὰ ξέρῃ ὅτι θὰ ἔλθῃ καὶ ἡ ὥρα του. Ἡ παρουσία τοῦ νέου τσάρου τῆς Ῥωσίας, Πούτιν, δύναται μὲν προσεχῶς νὰ κατεδαφίσῃ τὸν θρόνο τοῦ σουλτάνου Ἔρντογαν, ἀλλὰ ἄς θυμηθοῦμε τὴν εἰσβολὴ τῆς τότε Ἀνατολίας ἀπὸ τὸν Ἀλέξανδρο ποὺ καθήρεσε τὸν Πέρση αὐτοκράτορα Δαρεῖο. Ἐπέβαλε τὴν ἰδική του αὐτοκρατορία πρὸς χάριν τοῦ ἑλληνισμοῦ. Τὸ ἴδιο προτίθεται νὰ κάνῃ καὶ ὁ Πούτιν, κατεδαφίζοντας τὸν σουλτᾶνο Ἔρντογαν καὶ ἀντικαθιστῶντας τον μὲ τὴν ἰδική του αὐτοκρατορία στὴν Κωνσταντινούπολη πρὸς χάριν τοῦ Πανσλαυϊσμοῦ.

Ὁ Πούτιν ἀποκλείεται νὰ παραδώση τὴν Πόλη στοὺς Ἕλληνες, ἀφαιρῶντας την ἀπὸ τὴν ῥωσικὴ Ὀρθοδοξία καὶ Αὐτοκρατορία. Τὸ πολὺ πολὺ νὰ μᾶς ἐγκαταστήσῃ ἐκεῖ ὡς ὑποτελεῖς διαχειριστές του, ὅπως ὁ Χίτλερ τὸ 1940 παρέδωσε τὴν μισὴ Γαλλία στὸ ἐπιφανειακὰ ἀνεξάρτητο κράτος τοῦ Βισὺ μὲ ὑποτελῆ καίσαρα τὸν στρατάρχη Πεταίν. Μὲ τὸν καιρὸ, ἡ λογικὴ τῆς ἰσχύος θὰ καθιερώσῃ  τὴν ῥωσικὴ γλῶσσα ὡς ἀντικαταστάτρια τῶν ἑλληνικῶν. Χωρὶς ἑλληνικὰ δέ,  ὁ ἑλληνισμὸς θὰ καταποντισθῇ καὶ θὰ ἀντικατασταθῇ μὲ τὴν ῥωσικὴ Ὀρθοδοξία.

Ὅταν στὶς 15 Μαΐου 1919, ὁ ἑλληνικὸς στρατὸς ἀπεβιβάσθη στὴν Σμύρνη, ὁ σουλτᾶνος στὴν Κωνσταντινούπολη ἔκλαψε μαθαίνοντας τὸ γεγονὸς καὶ εἶπε «Μὲ τὴν ἀγγλικὴ κατοχή, τὰ πράγματα θὰ ἦσαν καλύτερα. Διότι, ὡς ξένοι, οἱ Ἄγγλοι κάποτε θὰ ἔφευγαν. Οἱ Ἕλληνες ὅμως, ἐὰν δὲν ἐκδιωχθοῦν, θὰ παραμείνουν γιὰ πάντα διότι ἡ Ἀνατολία εἶναι ἡ κοινή τους πατρίδα μὲ ἐμᾶς.

Πρὸ δύο ἐτῶν Τοῦρκος στὴν Ἁλικαρνασσὸ μοῦ εἶχε κάνει τὴν ἑξῆς ὁμολογία: «Ἐὰν εἴχατε κερδίσει τὸν πόλεμο τὸ 1919, σήμερα θὰ εἴμασταν ὅλοι Ἕλληνες, ἐμεῖς καὶ ἐσεῖς». Ὁμοίως, ἐὰν οἱ Ῥῶσοι ἀδελφοί μας κερδίσουν τὸν πόλεμο κατὰ τῆς Τουρκίας καὶ καταλάβουν τὴν Κωνσταντινούπολη, ὡς Ὄρθόδοξοι θὰ γίνουμε ὅλοι Ῥῶσοι.

Ἡ ἐξωτερικὴ πολιτικὴ εἶναι μία πολὺ σοβαρὴ ὑπόθεση γιὰ νὰ ἀφαιθῇ στὰ χέρια Γραικύλων. «Τὸ μῖσος συρρικνώνει. Ἡ ἀγάπη ἐπεκτείνει». Αὐτὴ ἡ ῥήση μιᾶς ζωῆς δὲν εἶναι κούφιος συναισθηματισμός. Εἶναι μεγαλεξανδρινὴ ῥήση ἑνὸς ἀρχισφαγέως.

Δημήτρης Κιτσίκης                                             29 Ἰουνίου 2016