483 - Πόλεμος συμμοριτικὸς ἤ ἐμφύλιος;

483 - Πόλεμος συμμοριτικὸς ἤ ἐμφύλιος;

Ἡ πλήρης παρακμὴ τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος δύναται νὰ συνοψισθῇ στὴν διαμάχη μετὰ τὸ τέλος, τὸ 1949, τοῦ ἀδελφοκτόνου ἐγχειρήματος, ὄχι μόνον στὸ ἐπίπεδο τοῦ ἀμαθοῦς λαοῦ ἀλλὰ ἰδίως στὸ ἐπίπεδο τῶν διανοουμένων, τιτλούχων καὶ μή, γύρω ἀπὸ τὸ ἐρώτημα: ἡ σύρραξις τοῦ 1943-1949 ἦταν ἐμφύλιος ἤ συμμοριτικός; 

Ὁ ἐρευνητὴς Βασίλειος Τσακλίδης, σὲ μελέτη του μὲ τίτλο, «Ὁ Δεκέμβριος τοῦ 1944» ποὺ δημοσιεύεται στὸ παρὸν τεῦχος Β τοῦ περιοδικοῦ «Τὸ ἔνζυμο»   - πολυτονικὸ περιοδικὸ μοναδικὸ γιὰ τὸ ἐξαιρετικὰ ὑψηλὸ διανοητικό του ἐπίπεδο ἐν μέσῳ τῆς σημερινῆς παραπαίουσας ἀθηναϊκῆς κοινωνίας-   ὑπερπηδᾷ τὴν ἀντίφασι γιὰ νὰ σταθῇ στὸ ἐπίπεδο τοῦ ἑλληνισμοῦ τοῦ πλέον ἀνθρωπίνου λαοῦ τῆς Ἀρχαιότητος, κατὰ τὴν ἔκφρασι τοῦ Νίτσε, τοῦ προφήτου τοῦ «πέραν τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ» καὶ τοῦ Ἡρακλείτου, ποὺ ἐξέφρασε τὴν ῥῆσιν ὅτι τό «ἀγαθὸν καὶ κακὸν ἔν καὶ ταὐτό».

Ὁ παπαγαλισμὸς τοῦ παραπαίοντος ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀντικατοπτρίζεται στὴν αὐτόματη μὴ σκεπτομένη ἀποδοχὴ ὅρων ἐπιβαλλομένων   -ἀκόμη καὶ αὐτῶν!-   ἀπὸ τὸν ξένο καὶ πολιτικὸ παράγοντα, διαδοχικῶς τοῦ ὅρου «συμμοριτοπόλεμος» καὶ «ἐμφύλιος πόλεμος», μὲ δόσι τζιχαδιστικοῦ φανατισμοῦ. Πράγματι, μὲ ψήφισμα τοῦ ἔξωθεν Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἕνα παγκοσμιστικὸ συνονθύλευμα στὴν ὑπηρεσία τῶν Μεγάλων Δυνάμεων («machin» κατὰ τὸν στρατηγὸ ντὲ Γκώλ) ὠνομάσθη ἡ ἑλληνικὴ σύρραξις ἐπισήμως συμμοριτοπόλεμος, τὸ δὲ 1989, μὲ ἀπόφασι συγκυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας-Συνασπισμοῦ τῆς Ἀριστερᾶς καὶ τῆς Προόδου (Ἑνιαίου Συνασπισμοῦ κομμάτων τῆς Ἀριστερᾶς ΚΚΕ-ΕΑΡ) –Ν.1863/89-ΦΕΚ 204 Α΄-   ἀπεφασίσθη  -καὶ πάλι ἐπισήμως-   νὰ ὀνομασθῆ ἐμφύλιος πόλεμος.

Ὁ ἰσχυρισμὸς τῶν ἀμορφώτων «μοναρχοφασιστῶν» διανοουμένων τζιχαδιστῶν ὅτι ἦταν συμμοριτοπόλεμος ἐπειδὴ καθωδηγεῖτο ἀπὸ ξένες χῶρες (στὴν περίπτωσι αὐτὴ ἀπὸ τὶς κομμουνιστικὲς Ἀλβανία, Γιουγκοσλαυΐα καὶ Βουλγαρία) εἶναι τραγελαφικὸς ἐφ’ὅσον ἐξ ὁρισμοῦ κάθε ἐμφύλιος πόλεμος ὑποστηρίζεται μὲ ὅλα τὰ μέσα ἀπὸ ἐξωτερικὲς δυνάμεις. 

Καὶ ὁ ἑλληνικὸς κυβερνητικὸς στρατὸς εἶχε οὐσιαστικὰ ὡς διοικητὴ τὸν ἀμερικανὸ στρατηγὸ Βὰν Φλῆτ ποὺ διηύθηνε τὴν Joint US Military Advisory Group συνεπικουρούμενος ἀπὸ 250 στρατιωτικοὺς συμβούλους μὲ 400 ἑκατομμύρια δολλάρια ἀμερικανικῆς στρατιωτικῆς βοηθείας. Μάλιστα στὴν Καστοριὰ τοῦ ἀνήγειραν καὶ προτομή στὴν κεντρικὴ πλατεῖα τῆς πόλεως! 

Ὅσο γιὰ τὶς ἑκατέρωθεν σφαγές, τὸ ἀντίθετο θὰ ἦτο ἐξωπραγματικὸ ἐφ’ὅσον ἔχω ἐπανειλημμένως ἐξηγήσει ὅτι τὸ ἔγκλημα εἶναι τὸ ψωμοτύρι τῆς Ἱστορίας, πόσῳ μᾶλλον κατὰ τὴν διάρκεια ἀδελφοκτόνου συρράξεως.

Τὸ πόνημα τοῦ Βασιλείου Τσακλίδη εἶναι παραδειγματικὸ ἱστορικοῦ ἐπιπέδου καὶ τιμᾷ τὴν ἑλληνικὴ διανόησι δίδοντάς μας ἐλπίδα ὅτι ὁ μίζερος αὐτὸς λαός θὰ ἐπανεύρῃ τὴν παλαιά του πνευματικὴ αἴγλη.

Δημήτρης Κιτσίκης                                      9 Φεβρουαρίου 2019

482 – Εἶναι ἤ δὲν εἶναι ὁ φασισμὸς τὸ δεκανίκι τοῦ καπιταλισμοῦ;

https://www.egaliteetreconciliation.fr/La-France-attaquee-par-le-mondialisme-peut-elle-produire-un-autre-Doriot-52493.html

482 – Εἶναι ἤ δὲν εἶναι ὁ φασισμὸς τὸ δεκανίκι τοῦ καπιταλισμοῦ;

Στὸν Μεσοπόλεμο (1919-1939) ἀνῆλθαν στὴν ἐξουσία, δύο ἰδεολογίες ποὺ ἤδη ὑπῆρχαν ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς Γαλλικῆς Ἐπαναστάσεως τοῦ 1789 -πρὶν ἀκόμη βαπτισθοῦν μὲ τὸ σημερινό τους ὄνομα- ὁ φασισμός (Ῥοβεσπιέρρος) καὶ ὁ κομμουνισμός (Γράκχος Μπαμπέφ). Βλέπε τὸ βιβλίο μου, «Ἡ Τρίτη Ἰδεολογία» (Βιβλιοπωλεῖον τῆς Ἑστίας). Ἀπὸ τὸ 1789 μέχρι τὸ τέλος τοῦ πρώτου παγκοσμίου πολέμου ὁ καπιταλιστικὸς φιλελευθερισμὸς ἐξουσίαζε μόνος του.

Ὅταν ἀνῆλθαν στὴν ἐξουσία ὁ φασισμός (Ἰταλία-Γερμανία) καὶ ὁ κομμουνισμός (Ῥωσσία), ὁ φιλελευθερισμός, μὲ σκοπὸ νὰ διχάσῃ τὶς δύο αὐτὲς ἰδεολογίες ποὺ ἀντετίθοντο στὸν φιλελευθερισμό, κατεσκεύασε τὸν μῦθο τῆς βασικῆς τους ἀντιπαλότητος («φασίστες» καὶ «κομμούνια» ὡς ὕβρεις στοὺς διαλυμένους ἐγκεφάλους τῶν γραικύλων) καὶ ἐπέτυχε νὰ πείσῃ τοὺς ἐμπείρους μαρξιστές-λενινιστές –μέχρι καὶ σήμερα άκόμη- ὅτι πράγματι οἱ φασιστὲς  ἦταν ὁ δούρειος ἵππος τοῦ καπιταλισμοῦ.

Ἐν τῷ μεταξὺ ἀπὸ τὸν μαρξισμό-λενινισμὸ ἀπεκόπη καὶ ἠνδρώθη ἡ σοσιαλδημοκρατία ἡ ὁποία -χρησιμοποιῶντας τὸν διεθνισμὸ τοῦ κομμουνισμοῦ- τὸν ἐνύμφευσε μὲ τὸν διεθνισμὸ τῶν τραπεζῶν. Ἀντιθέτως, ὁ φασισμός, βασισμένος στὴν ἀρχὴ τῆς ἑνότητος τοῦ ἔθνους μέσῳ τῆς συνεργασίας τῶν λαϊκῶν τάξεων ἀντὶ τῆς κομμουνιστικῆς πάλης τῶν τάξεων, ἐπρόβαλε τὸν ἐθνικισμὸ τῶν παραγωγῶν σὲ ἀντίθεσι μὲ τὸν διεθνισμὸ τῶν τραπεζῶν. Βλέπε τὴν γαλλικἠ μελέτη μου, «Le nationalisme», Études internationales, II-3, 1971,  μεταφρασμένη στὰ ἑλληνικά: "Ὁ ἐθνικισμός", Τὸ  Ἔνζυμο, διπλὸ τεῦχος 8, Ἄνοιξη 2017, σσ. 38-65)

Στὸν  Μεσοπόλεμο, ὑπαρκτὸς φασισμὸς καὶ ὑπαρκτὸς κομμουνισμὸς συνεκρούσθησαν ὑπὸ τὰ εἰρωνικὰ βλέμματα τοῦ φιλελευθερισμοῦ ποὺ ἐγνώριζε κάλλιστα ὅτι ἐπρόκειτο περὶ ἀδελφοκτόνου ἐμφυλίου πολέμου τοῦ κοινοῦ ὁλοκληρωτικοῦ χώρου. Πράγματι, οὐδεὶς γνήσιος ὀπαδὸς ποὺ ἠκολούθη τὴν ἰδεολογία τοῦ καπιταλισμοῦ, τὸν φιλελευθερισμό, δὲν προσεχώρη στὸν φασισμό. Ἀντιθέτως πλῆθος κομμουνιστῶν εἰσέρχοντο στὸ στρατόπεδο τοῦ φασισμοῦ, μέ τυπικὸ παράδειγμα στὴν Γαλλία, τὸν γραμματέα τοῦ κομμουνιστικοῦ κόμματος Ντοριὸ ποὺ ἔγινε ἡγέτης τοῦ γαλλικοῦ φασιστικοῦ κινήματος.

Ἀλλὰ ἐπῆλθε ἡ ἐκδίκησις, μετὰ τὴν καταστροφὴ ἀπὸ τὸν θριαμβεύοντα φιλελεύθερο διεθνιστικὸ καπιταλισμό, τὸ 1989, τοῦ ὑπαρκτοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τῆς αὐταπάτης τοῦ «τέλους τῆς Ἱστορίας», ἀφοῦ ἤδη τὸ 1945 ὁ φιλελευθερισμὸς εἶχε καταστρέψει τὸ πρῶτο σκέλος τοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ, τὸν φασισμό: Ἡ ἐκδίκησις ὑπῆρξε, μετὰ τὸ 1989, ἡ ἄνοδος τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ συμπτύξεως φασισμοῦ-κομμουνισμοῦ πόὺ εἶχε ἄρχίσει νὰ διαμορφώνεται ἤδη ἀπὸ τὸ 1920. Βλέπε τὸ βιβλίο μου, «Ἐθνικομπολσεβικισμός, πέραν τοῦ φασισμοῦ καὶ τοῦ κομμουνισμοῦ: Ἡ ἐπιρροή του στὰ Βαλκάνια» (Ἐκδόσεις Ἑλληνικὴ Ἄνοδος)

Καὶ ἔτσι ὁ καπιταλιστικὸς πλανήτης σήμερα ξεσκίζεται σὲ ἐνδοκαπιταλιστικὸ ἐμφυλιακὸ πόλεμο μεταξὺ τῶν Τραμβικῶν τοῦ Τραμβίου (φασιστικὸς ἐθνικισμός) καὶ τῶν Σορικῶν τοῦ Σόρος (φιλελεύθερος διεθνισμός). Στὸ δεύτερο αὐτὸ στρατόπεδο, πλειοψηφικὸ μέχρι στιγμῆς, συγκαταλέγονται οἱ τράπεζες μὲ σοσιαλδημοκρατικὴ ἰδεολογία. Τὸ παραδοσιακὸ καπιταλιστικὸ κατεστημένο εὑρίσκεται ἀκόμη στὸ δεύτερο αὐτὸ στρατόπεδο, μὲ ὅπλα τὸ FBI, CIA, NATO καὶ Βρυξελλικὸ διευθυντήριο. Στὸ Ἰσραὴλ ἐπίσης μαίνεται αὐτὸς ὁ ἐνδοκαπιταλιστικὸς ἐμφύλιος. Περισσότερες δυνατότητες ἔχει ὁ Τράμβιος νὰ δολοφονηθῇ παρὰ ὁ Σόρος.

Ἀπὸ τὸν ἐνδοσοσιαλιστικὸ ἐμφύλιο πόλεμο κομμουνισμοῦ φασισμοῦ ἐπεράσαμε σήμερα στὸν ἐνδοκαπιταλιστικὸ ἐμφύλιο μὲ ἀπρόβλεπτο τέλος, ἴσως καὶ Ἀρμαγεδδῶνος. Οἱ ἐναπομείναντες σοσιαλιστὲς στὸν πλανήτη παρακολουθοῦν μὲ σαρκασμὸ τὴν ἐμφυλία αὐτοκτονία τοῦ καπιταλισμοῦ μὲ τὴν ἀμφίβολη προοπτικὴ νὰ σωθῇ ἡ ὑφήλιος ἀπὸ τὸν ἐθνικομπολσεβικισμό. Ἴδωμεν.

Δημήτρης Κιτσίκης                                 9 Φεβρουαρίου 2019

478 - Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος παραπαίει στὸ μῖσος

Οὔτοι  συνέχθειν, ἀλλὰ συμφιλεῖν ἔφυν

478 - Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος παραπαίει στὸ μῖσος

Ὁ Μητροποίτης Ἀμβρόσιος  ἐξεφράσθη μὲ μῖσος κατὰ τῶν ὁμοφυλοφίλων  λέγοντας τὰ ἀκόλουθα:

«Η ομοφυλοφιλία είναι εκτροπή από τους Νόμους της φύσεως! Είναι κοινωνικό κακούργημα! Είναι αμαρτία! Όσοι, λοιπόν, είτε την βιώνουν, είτε την υποστηρίζουν δεν είναι φυσιολογικοί άνθρωποι! Είναι αποβράσματα της Κοινωνίας. Δυστυχώς, αδελφοί μου, σήμερα την Ελλάδα διοικούν και μερικά τέτοια ανθρωπάρια! Ασφαλώς αποτελούν μια μικρή μειοφηφία στο σύνολο των Μελών της Βουλής των Ελλήνων! Υπάρχουν όμως! Είναι μερικά αποβράσματα της Κοινωνίας, περιθωριακοί άνθρωποι, ελαττωματίες, εξευτελισμένοι, άνθρωποι του σκότους οι οποίοι τώρα πιά με την ευκαιρία της υπεροχής της αριστερής πτέρυγας σήκωσαν πια κεφάλι. Ε, λοιπόν, αυτούς τους ξεφτυλισμένους, φτύστε τους! Αποδοκιμάστε τους! Μαυρίστε τους! Δεν είναι άνθρωποι! Είναι εκτρώματα της φύσεως! Ψυχικά και πνευματικά πάσχουν! Είναι άτομα με νοητική διαταραχή! Δυστυχώς, αυτοί είναι τρις-χει-ρότεροι και πολύ πιό επικίνδυνοι από κάποιους, που ζούν στα τρελλοκομεία!».

Γνωρίζουμε βεβαίως ὅτι τμῆμα τῶν ἀρχιερέων μας εἶναι οἱ ἴδιοι ὁμοφυλόφιλοι, δυστυχῶς ὅμως ἡ παράνοια τοῦ Ἀμβροσίου εἶναι διαδεδομένη ἀπὸ παλιὰ καὶ στὸν ἑλληνικὸ λαὸ ὅπως καὶ τὸ μῖσος κατὰ τῶν ἑβραίων. Σωστά, ἡ πρέσβειρα τοῦ Ἰσραὴλ στὴν Ἀθήνα ἐσημείωσε ὅτι ὁ ἀντισημιτισμὸς στὴν Ἑλλάδα προήρχετο ἀπὸ τὸν ὀρθόδοξο κλῆρο.

Ὁ ὀρθοδοξισμὸς εἶναι τζιχαδισμὸς καὶ ῥέπει πρὸς τὸ μῖσος καὶ τὸ ἔγκλημα. Τρέφεται ἀπὸ τὸν ἀντισημιτισμό, τὸν ἀντιτουρκισμὸ καὶ τὸν γραικυλισμό.

Ἐμεῖς οἱ παραδοσιακοὶ ΓΟΧ παλαιοημερολογῖτες γνωρίζουμε πὼ ς ἡ ὁμοφυλοφιλία διαταράσσει τὸν θεσμὸ τῆς οἰκογενείας ποὺ εἶναι ἡ βάσις τῆς κοινωνίας ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.Ἀλλὰ γνωρίζουμε ἐπίσης ὅτι πρέπει νὰ ἀγκαλιάσουμε τοὺς συνανθρώπους μας  -ὅπως καὶ τοὺς κουτσούς-  πρέπει νὰ ἀγκαλιάζουμε καὶ τοὺς συνανθρώπους μας ὅλων τῶν ἄλλων θρησκειῶν, μουσουλμάνων, ἑβραίων, ῥωμαιοκαθολικῶν, προτεσταντῶν, ἰνδουϊστῶν καὶ ἄς μὴ συμφωνοῦμε μαζί τους.

Ἐὰν ζητήσουμε νὰ ζωγραφίσῃ ἕνα παιδί,τὸν Χριστὸ στὸν τοῖχο, θὰ ζωγραφίση τὴν Ἀγάπη καὶ τίποτα παραπάνω. Αὐτὸ εἶναι τὸ θαῦμα τῆς Ὀρθοδοξίας. Διότι ὅπως ἔλεγε ἡ πρόγονή μας, ἡ Ἀντιγόνη τοῦ Σοφοκλέους καὶ τὰ παιδιά της ποὺ ἐκδίδουν τὸ πλέον ἐμπνευσμένο περιοδικὸ τῆς ἑλληνικῆς γραμματείας, «Τὸ Ἔνζυμο», «δὲν γεννήθηκα γιὰ νὰ μισῶ, ἀλλὰ γιὰ ν’ἀγαπῶ». Καὶ τὸ ἰδικό μου σύνθημα σὲ τούτην τὴν ζωή, ὑπῆρξε πάντα: «Ἡ ἀγάπη ἐπεκτείνει, τὸ μῖσος συρρικνώνει».

Δημήτρης Κιτσίκης                                      29 Ἰανουαρίου 2019