483 - Πόλεμος συμμοριτικὸς ἤ ἐμφύλιος;

483 - Πόλεμος συμμοριτικὸς ἤ ἐμφύλιος;

Ἡ πλήρης παρακμὴ τοῦ ἑλληνικοῦ πνεύματος δύναται νὰ συνοψισθῇ στὴν διαμάχη μετὰ τὸ τέλος, τὸ 1949, τοῦ ἀδελφοκτόνου ἐγχειρήματος, ὄχι μόνον στὸ ἐπίπεδο τοῦ ἀμαθοῦς λαοῦ ἀλλὰ ἰδίως στὸ ἐπίπεδο τῶν διανοουμένων, τιτλούχων καὶ μή, γύρω ἀπὸ τὸ ἐρώτημα: ἡ σύρραξις τοῦ 1943-1949 ἦταν ἐμφύλιος ἤ συμμοριτικός; 

Ὁ ἐρευνητὴς Βασίλειος Τσακλίδης, σὲ μελέτη του μὲ τίτλο, «Ὁ Δεκέμβριος τοῦ 1944» ποὺ δημοσιεύεται στὸ παρὸν τεῦχος Β τοῦ περιοδικοῦ «Τὸ ἔνζυμο»   - πολυτονικὸ περιοδικὸ μοναδικὸ γιὰ τὸ ἐξαιρετικὰ ὑψηλὸ διανοητικό του ἐπίπεδο ἐν μέσῳ τῆς σημερινῆς παραπαίουσας ἀθηναϊκῆς κοινωνίας-   ὑπερπηδᾷ τὴν ἀντίφασι γιὰ νὰ σταθῇ στὸ ἐπίπεδο τοῦ ἑλληνισμοῦ τοῦ πλέον ἀνθρωπίνου λαοῦ τῆς Ἀρχαιότητος, κατὰ τὴν ἔκφρασι τοῦ Νίτσε, τοῦ προφήτου τοῦ «πέραν τοῦ καλοῦ καὶ τοῦ κακοῦ» καὶ τοῦ Ἡρακλείτου, ποὺ ἐξέφρασε τὴν ῥῆσιν ὅτι τό «ἀγαθὸν καὶ κακὸν ἔν καὶ ταὐτό».

Ὁ παπαγαλισμὸς τοῦ παραπαίοντος ἑλληνικοῦ λαοῦ ἀντικατοπτρίζεται στὴν αὐτόματη μὴ σκεπτομένη ἀποδοχὴ ὅρων ἐπιβαλλομένων   -ἀκόμη καὶ αὐτῶν!-   ἀπὸ τὸν ξένο καὶ πολιτικὸ παράγοντα, διαδοχικῶς τοῦ ὅρου «συμμοριτοπόλεμος» καὶ «ἐμφύλιος πόλεμος», μὲ δόσι τζιχαδιστικοῦ φανατισμοῦ. Πράγματι, μὲ ψήφισμα τοῦ ἔξωθεν Ὀργανισμοῦ Ἡνωμένων Ἐθνῶν, ἕνα παγκοσμιστικὸ συνονθύλευμα στὴν ὑπηρεσία τῶν Μεγάλων Δυνάμεων («machin» κατὰ τὸν στρατηγὸ ντὲ Γκώλ) ὠνομάσθη ἡ ἑλληνικὴ σύρραξις ἐπισήμως συμμοριτοπόλεμος, τὸ δὲ 1989, μὲ ἀπόφασι συγκυβερνήσεως Νέας Δημοκρατίας-Συνασπισμοῦ τῆς Ἀριστερᾶς καὶ τῆς Προόδου (Ἑνιαίου Συνασπισμοῦ κομμάτων τῆς Ἀριστερᾶς ΚΚΕ-ΕΑΡ) –Ν.1863/89-ΦΕΚ 204 Α΄-   ἀπεφασίσθη  -καὶ πάλι ἐπισήμως-   νὰ ὀνομασθῆ ἐμφύλιος πόλεμος.

Ὁ ἰσχυρισμὸς τῶν ἀμορφώτων «μοναρχοφασιστῶν» διανοουμένων τζιχαδιστῶν ὅτι ἦταν συμμοριτοπόλεμος ἐπειδὴ καθωδηγεῖτο ἀπὸ ξένες χῶρες (στὴν περίπτωσι αὐτὴ ἀπὸ τὶς κομμουνιστικὲς Ἀλβανία, Γιουγκοσλαυΐα καὶ Βουλγαρία) εἶναι τραγελαφικὸς ἐφ’ὅσον ἐξ ὁρισμοῦ κάθε ἐμφύλιος πόλεμος ὑποστηρίζεται μὲ ὅλα τὰ μέσα ἀπὸ ἐξωτερικὲς δυνάμεις. 

Καὶ ὁ ἑλληνικὸς κυβερνητικὸς στρατὸς εἶχε οὐσιαστικὰ ὡς διοικητὴ τὸν ἀμερικανὸ στρατηγὸ Βὰν Φλῆτ ποὺ διηύθηνε τὴν Joint US Military Advisory Group συνεπικουρούμενος ἀπὸ 250 στρατιωτικοὺς συμβούλους μὲ 400 ἑκατομμύρια δολλάρια ἀμερικανικῆς στρατιωτικῆς βοηθείας. Μάλιστα στὴν Καστοριὰ τοῦ ἀνήγειραν καὶ προτομή στὴν κεντρικὴ πλατεῖα τῆς πόλεως! 

Ὅσο γιὰ τὶς ἑκατέρωθεν σφαγές, τὸ ἀντίθετο θὰ ἦτο ἐξωπραγματικὸ ἐφ’ὅσον ἔχω ἐπανειλημμένως ἐξηγήσει ὅτι τὸ ἔγκλημα εἶναι τὸ ψωμοτύρι τῆς Ἱστορίας, πόσῳ μᾶλλον κατὰ τὴν διάρκεια ἀδελφοκτόνου συρράξεως.

Τὸ πόνημα τοῦ Βασιλείου Τσακλίδη εἶναι παραδειγματικὸ ἱστορικοῦ ἐπιπέδου καὶ τιμᾷ τὴν ἑλληνικὴ διανόησι δίδοντάς μας ἐλπίδα ὅτι ὁ μίζερος αὐτὸς λαός θὰ ἐπανεύρῃ τὴν παλαιά του πνευματικὴ αἴγλη.

Δημήτρης Κιτσίκης                                      9 Φεβρουαρίου 2019

350 - Ἡ γαλάζια Μαρίν, ἐλπὶς τῆς Εὐρώπης τῶν ἐθνῶν

Ἡ Μαρὶν ὡς Ἰωάννα τῆς Λωραίνης

350 - Ἡ γαλάζια Μαρίν, ἐλπὶς τῆς Εὐρώπης τῶν ἐθνῶν

«Ἐλεύθερη Ὥρα» δὲν εἴμεθα (ἄλλο ἐὰν ἄρθρα μας ἀνεδημοσιεύοντο στὴν ἐφημερίδα αὐτή, χωρἰς νὰ προωρίζονται γι αὐτήν) προφῆτες δὲν εἴμεθα, οὔτε Παΐσιοι. Ἀλλὰ οὔτε καὶ πληρωμένες δημοσκοπἠσεις. Ἡ ἀνάλυσή μας βασίζεται σὲ ἀντικειμενικὰ κριτήρια καὶ σὲ δεκάδων χρόνων ἐπιστημονικῆς ἀναλύσεως τῶν διεθνῶν σχέσεων. Γιὰ τὴν ἀμερικανικὴ κοινωνία ὁ Τράμβιος ὑπῆρξε ἐπανάσταση καὶ στὴν τρίτη προσπάθεια ἀναδείξεως τοῦ χριστιανικοῦ φασισμοῦ στὶς ΗΠΑ, μετὰ τὶς προσπάθειες τοῦ Νίξον καὶ τοῦ Μποὺς τοῦ Νεωτέρου, προέβλεψα ὅτι, μὲ τὴν βοήθεια τοῦ πουτινικοῦ φασισμοῦ, θὰ ἀνεδεικνύετο στὴν ἐξουσία καὶ αὐτὴν τὴν φορὰ θὰ παρέμενε στὴν ἐξουσία, μὲ στόχο τὴν ὁλοκληρωτικὴ πλανητικὴ τελευταία μάχη τῶν ΗΠΑ κατὰ τὴς Κίνας. Οἱ ἀναπόφευκτοι ἐνδιάμεσοι ἐλιγμοὶ στὴν Συρία, τὴν Βόρειο Κορέα καὶ ἀλλαχοῦ ποὺ ἀναπροσανατολίζουν τοὺς τραμβικοὺς ὀπαδοὺς τῆς ἀμερικανικῆς ἐπαναστάσεως, δὲν ἀλλάζουν τὴν τελικὴ κατεύθυνση τοῦ πλανητικοῦ Ἀρμαγεδδῶνος.

Τὀ ἴδιο συμβαίνει καὶ μὲ τὴν ἄνοδο τοῦ φασισμοῦ στὴν Εὐρώπη ὑπὸ τὴν δυναμικὴ τῆς γαλαζίας Μαρίν, θηλυκὴ μετενσάρκωση τοῦ στρατηγοῦ ντὲ Γκώλ. Στὶς 23 Ἀπριλίου καὶ στὶς 7 Μαΐου θὰ γίνουν οἱ γαλλικὲς προεδρικὲς ἐκλογές. Παρὰ τὸ ἀπόλυτο ἀντιδημοκρατικὸ γαλλικὸ ἐκλογικὸ σύστημα ποὺ κάνει πάρα πολὺ δύσκολο  νὰ ἐκλεγοῦν βουλευτὲς ἤ καὶ πρόεδρος Δημοκρατίας τοῦ φασιστικοῦ ἰσχυροτέρου γαλλικοῦ κόμματος τῆς Λὲ Πέν, καὶ διαιωνίζει τὴν ἐξουσία τῆς δικτατορίας τοῦ γαλλικοῦ ἀστικοῦ κατεστημένου, οἱ μεγάλες πιθανότητες νὰ ἐκλεγῇ αὐτὴν φορὰ πρόεδρος τῆς Γαλλίας ἡ νέα ντὲ Γκὼλ, φαβορὶ τοῦ Πούτιν, προέρχονται ἀπὸ τὴν ἐντυπωσιακὴ ἄνοδο τοῦ Jean-Luc Mélenchon, τοῦ Γάλλου Τσίπρα, δῆθεν κομμουνιστοῦ, ἀλλὰ ὑποστηριζομένου ἀπὸ τὸ γαλλικὸ κομμουνιστικὸ κόμμα, καὶ τὴν διαίρεση τῶν ἀστικῶν κομμάτων (σοσιαλιστῶν τοῦ Benoît Hamon, δεξιῶν τοῦ François Fillon, καὶ τοῦ φουσκωμένου βατράχου τῆς τραπέζης Ῥότσιλδ,  Emmanuel Macron, ἕνα τέλειο ζόμπι).

Ἐὰν περάσῃ στὸν δεύτερο γύρο, πρώτη ἤ δεύτερη, ἡ γαλάζια Μαρίν, Ἰωάννα τῆς Λωραίνης τοὺ γαλλικοῦ λαοῦ, καὶ ἐὰν ἔχει ἀπέναντί της τὸν Μελανσόν, ὅλοι οἱ ἀντικομμουνιστὲς θὰ ψηφίσουν Μαρὶν γιὰ νὰ μὴν ἐκλεγῆ ὁ δῆθεν κομμουνιστὴς Μελανσόν.

Ἐὰν περάση στὸν δεύτερο γύρο, μαζὶ μὲ τὴν Μαρίν, ὁ Fillon, ὁ πλέον κοντινὸς ἐκλογικὰ τῆς Μαρίν, ἕνα μέρος τοῦ σοβαρὰ διηρημένου κινήματός του θὰ ψηφίση Μαρὶν, ἡ ὁποία καὶ θὰ ἐκλεγῇ.

Ἐὰν τέλος, περάσῃ στὸν δεύτερο γύρο, ὁ φουσκωμένος βάτραχος Μακρόν, ἐκτὸς τῶν ἤδη γνωστῶν ἐπιβεβαιωμένων κατηγοριῶν ἐναντίον του ὅτι εἶναι ὁ ἄνθρωπος τῶν πολυεθνικῶν τραπεζῶν καὶ τοῦ Σόρος, ἐνδέχεται τὶς τελευταῖες ἡμέρες πρὸ τοῦ δευτέρου γύρου τῆς 7^ης Μαΐου, ὁ Πούτιν νὰ διαρεύσῃ ἐνοχοποιητικὲς πληροφορίες ἐναντίον τῆς ἀκεραιοτητός του, ὁπότε καὶ πάλι ἡ Μαρὶν θὰ ἐκλεγῇ πρόεδρος.

Συνεπῶς καὶ στὶς τρεῖς πιθανὲς περιπτώσεις, βγαίνει νικήτρια ἡ Μαρὶν πέραν τῶν προφητειῶν τῆς «Ἐλεύθερης Ὥρας» καὶ τοῦ δῆθεν Παϊσίου, ἤ τοῦ πρό-πό, ἀγαπημένο στοίχημα τῶν ἀποπροσανατολισμένων Ἑλλήνων.

Ἀλλὰ καὶ στὴν ἀπίθανη περίπτωση ποὺ δὲν ἐκλεγῇ ἡ Μαρὶν πρόεδρος, ἡ φασιστικὴ δυναμική, ἀπὸ δεξιὰ ὅπως καὶ ἀπὸ ἀριστερά, πρὸς τὸν τελικὸ θρίαμβο τοῦ ἐθνικομπολσεβικισμοῦ στὴν Εὐρώπη, ποὺ μέχρι στιγμῆς μὲ ἀθέμιτες ταχυδακτυλουργίες ἀπεφεύχθη στὴν Αὐστρία, θὰ συνεχισθῇ ὥστε νὰ διαλύσῃ τὴν μερκελικὴ εὐρωπαϊκὴ ἕνωση καὶ νὰ εὐθυγραμμίσῃ τὴν Εὐρώπη τῶν ἐθνοκρατῶν στὸ πλευρὸ τοῦ Τραμβίου καὶ τοῦ Πούτιν. Ὅλα αὐτὰ βεβαίως χωρὶς νὰ ἀποκλεισθῇ ὁ κόκκος τῆς ἄμμου ποὺ δύναται νὰ σταματήσῃ προσωρινὰ τὴν μηχανὴ τοῦ χρόνου.

Ὅσο γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγή, ἤδη ὁ Μιχαλολιᾶκος κατεδίκασε τὴν ἐθνικοφροσύνη καὶ ξεκαθάρισε ὅτι ὑποστηρίζει τὸν ἐθνικισμὸ καὶ ὄχι τὴν ἐθνικοφροσύνη τῆς περιόδου τῶν τριῶν γύρων τοῦ ἐμφυλίου 1943-44, 1944-45, 1946-49. Ὁ Μιχαλολιᾶκος ἔγραψε στὶς 18 Φεβρουαρίου 2017 : «Οἱ ἐθνικόφρονες δὲν εἶναι πολιτικὴ παράταξη, εἶναι ἐπάγγελμα. Οἱ ἐθνικόφρονες ἦταν καὶ εἶναι πάντα τὸ γκουβέρνο, ὅποιο καὶ ἄν εἶναι αὐτό, προσβλέπουν πάντα μὲ λαχτάρα στὶς ἀρχές,  ὅποιες καὶ ἄν εἶναι αὐτές. Οἱ ἐθνικόφρονες αὐτοί...δὲν εἶναι τίποτε ἄλλο ἀπὸ τὴν θλιβερὴ ἐπιβίωση τῶν ῥαγιάδων τῆς τουρκοκρατίας». Δηλαδή, εἶναι οἱ μαυραγορῖτες δωσίλογοι, γερμανοτσολιάδες τὸ 1943, ἀγγλοτσολιάδες τὸ 1944 καὶ ἀμερικανοτσολιάδες τὸ 1946.

Μένει νὰ ἀποβάλῃ τὴν γελοία ὁρολογία τοῦ «συμμοριτοπολέμου» ἀντί τοῦ σωστοῦ «ἐμφύλιος», ποὺ ἤδη ἀπέβαλε ἡ ἐφημερὶς «Ἑστία» (κύριο ἄρθρο, «τί μᾶς ἑνώνει, τί μᾶς χωρίζει»,τῆς 8-9 Ἀπριλίου 2017) καὶ τὶς ὕβρεις τοῦ τύπου τῆς ἐφημερίδος «Μακελειό», ὅπως «κομμούνια», ὡς ἀντιπερισπασμὸ στὸ ἐπίση ὑβριστικὸ «φασίστες», ἀντί τοῦ σωστοῦ καὶ ἀποδεκτοῦ «κομμουνιστές»  καὶ  «φασιστές».

Τὸ παραπάνω ἄρθρο τῆς «Ἑστίας» ἔγραφε: «Ἡ ἀναδρομικὴ ἀνάγνωση τῆς ἱστορίας τοῦ Ἐμφυλίου... [δείχνει πώς] ὁ φανατικὸς διώκτης στὴν πατρίδα μας ἦταν τὸ Κέντρο, ὄχι ἡ Δεξιά. Ὁ Μπελογιάννης ἐκτελέσθηκε ἐπὶ Κέντρου. Ὁ Λαμπράκης δολοφονήθηκε, παραδέχεται τὸ ΚΚΕ, ἐν ἀγνοίᾳ Καραμανλῆ». Δηλαδή, οἱ ἐγκληματίες, ἐχθροὶ τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων ὑπῆρξαν οἱ ἐθνικόφρονες, ὄχι οἱ ἐθνικιστὲς ὅπως τὸ εἶχαν ἐπισημάνει ἀπὸ καιρὸ οἱ φασιστὲς καθηγητὲς Δημήτρης Τσάκωνας (1921-2004) καὶ Δημήτρης Βεζανῆς (1904-1968). Ὁ τελευταῖος, ὡς ἰδεολογικὸς ἐθνικιστὴς φασιστής, ἔγραφε πὼς μετὰ τὸ 1821, στὴν Ἑλλάδα ὅλοι οἱ Ἕλληνες, ὅλα τὰ κόμματα ἐδήλωναν ἐθνικιστές, δηλαδὴ ἐμπορεύοντο τὸν ἐθνικισμό, ὡς ἐθνικόφρονες. Ἀλλὰ οὐδεὶς θὰ ἐθυσίαζε τὴν καρριέρα του γιὰ τὴν ὑπερτάτη ἀξία τοῦ ἐθνικισμοῦ.

Καλὸ Πάσχα, ὀρθόδοξο καὶ ῥωμαιοκαθολικό (16 Ἀπριλίου), καλὸ ἑβραϊκὸ Πέσσαχ (10-18 Ἀπριλίου)!

Δημήτρης    Κιτσίκης                               9 Ἀπριλίου 2017