542 -Ἰδοὺ γιατὶ οἱ Γραικύλοι ἀρνοῦνται νὰ ἀναφέρονται στὸν Ἕλληνα Trump ὡς Τράμβιο

542 -Ἰδοὺ γιατὶ οἱ Γραικύλοι ἀρνοῦνται νὰ ἀναφέρονται στὸν Ἕλληνα Trump ὡς Τράμβιο

Ὁ Δονᾶλδος Τράμβιος ὄχι μόνον ἀποκαθιστᾷ τὸν ἀρχαῖο ἑλληνισμὸ ἀλλὰ καὶ τὸ Βυζάνιο

Ἐξ ἀρχῆς ὑπεστήριξα τὴν θεωρία ὅτι ὁ ἐξελληνισμὸς ξένων ὀνομάτων ἦταν φόρος τιμῆς πρὸς τὶς προσωπικότητες ποὺ τιμοῦν τὸν συμπαντικὸ ἑλληνισμὸ ἀφήνοντας ἀντιθέτως στοὺς Ἑλληνοαμερικανοὺς τὴν παραμόρφωσι τῶν ἑλληνικὼν ὀνομάτων τους σὲ Τζίμμυ Πάππας.

Ὑπῆρξα ὁ πρῶτος ποὺ ἐτόλμησα (διότι Ἑλλην ἐστὶ ὁ τολμῶν, Γάλλος μὲν ἀλλὰ συμπαντικὸς Ἕλλην) νὰ ἐξελληνίσω τὸ Τρὰμπ σὲ Τράμβιο (τοῦ Τραμβίου, Τραμβιακὴ προεδρία κ.ο.κ) καὶ ἡ Ἱστορία θὰ μὲ δικαιώσῃ ὅπως θὰ δικαιώσῃ τὸ ἔργο τοῦ Τραμβίου.

 Ὁ πατέρες τῆς ἀμερικανικῆς ἀνεξαρτησίας τοῦ 1776 ἠθέλησαν νὰ υἱοθετήσουν τὰ ἑλληνικὰ ὡς ἐθνική τους γλῶσσα ἐνῷ ἐμεῖς τὴν καταστρέψαμε μὲ τὴν ψυχαρικὴ γλῶσσα καὶ τὸ μονοτονικό. Ἀνανήψατε Γραικύλοι, ἐπιστρέψατε στὸν ἑλληνισμό!

 Δημήτρης Κιτσίκης                                14 Φεβρουαρίου 2020

https://www.tovima.gr/2020/02/14/world/ipa-epanafora-tis-arxaioellinikis-arxitektonikis-sta-omospondiaka-ktiria-entones-antidraseis/

513 -Η ΖΩΝΤΑΝΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ὁ Γιάννης Ψυχάρης (Jean Psichari)  ὁ ἑλληνογάλλος πράκτωρ τῆς Δύσεως ὑποβαθμίσεως τοῦ ἑλληνισμοῦ σὲ γλῶσσα ἀφγανικοῦ ἁποικιακοῦ ἰδιώματος

513 -Η ΖΩΝΤΑΝΗ ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΛΑΟΥ ΕΙΝΑΙ Η ΓΛΩΣΣΑ ΤΟΥ ΕΥΑΓΓΕΛΙΟΥ

Ὁ φραγκισμὸς ἐπέβαλε στὸ κρατίδιο τῶν Ἀθηνῶν ὡς αποικία τῆς Δύσεως τὴν διδασκαλία τῆς ἀρχαιοελληνικῆς ὡς νεκρῆς γλώσσας ἔτσι ὅπως διδάσκεται στὴν Δύσι. 

Οὐδεὶς ὅμως Ἕλλην ὅπως οὐδεὶς Δυτικὸς δὲν ἠδυνήθη ποτὲ νὰ ὁμιλήσῃ τὴν γλῶσσα τοῦ Ὁμήρου ὡς ζωντανὴ γλῶσσα. 

Ἡ ὑποβίβασις τῆς Ἑλλάδος τοῦ 1821 σὲ τριτοκοσμικὴ ἀποικισμένη χώρα τῆς Δύσεως ἐπραγματοποιήθη μέσῳ τοῦ ἑλληνογάλλου Γιάννη Ψυχάρη ποὺ ἐπέβαλε τὴν Δημοτικὴ ὡς ἀφρικανικὸ καὶ ἀσιατικὸ ἰδίωμα κατασκευάζοντάς τὴν ὡς χιότικη παραλλαγὴ τὸ 1888 καὶ διδάσκοντάς την ὡς δῆθεν ἐθνικὴ ἑλληνικὴ γλῶσσα στὴν ἀποικιακὴ Σχολὴ Ἀνατολικῶν Γλωσσῶν τῶν Παρισίων, μαζὶ μὲ ὅλες τὶς ἄλλες γλῶσσες τῶν ἀποικιῶν τῆς Δύσεως (τὰ ἰταλικά, ἰσπανικά, ἀγγλικὰ καὶ λοιπὲς δυτικοευρωπαϊκὲς γλῶσσες ἀπουσίαζαν ἀπὸ τὴν Σχολὴ ὡς γλῶσσες τῶν ἀποικιστῶν καὶ ὄχι τῶν ἀποικισμένων). 

Ὁ στόχος τοῦ Jean Psichari ἦταν νὰ κατασκευάσῃ ἕνα ὑποβαθμισμένο ἀποικιακὸ ἰδίωμα, τὴν δημοτική, ὥστε νὰ δύναται ἡ Δύσις νὰ παρουσιάζεται ὡς ἡ μόνη διάδοχος τῆς ἑλληνικῆς τῶν Ἀρχαίων. Ἀντιθέτως ἡ ἑλληνικὴ γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου ποὺ ὡς ζωντανὴ γλῶσσα ἐσυνεχίζετο νὰ καταλαβαίνεται ἀπὸ τὸν ἀναλφάβητο ἕλληνα χωρικὸ ἐπεριωρίσθη ἀπὸ τοὺς Δυτικοὺς σὲ ἐκκλησιαστικὴ γλῶσσα τῆς ἀνατολικῆς ὀρθοδοξίας ὡστε νὰ μὴν δυνηθῆ ὁ ὀρθόδοξος ἑλληνισμὸς νὰ ἀπελευθερωθῇ, ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Ὄθωνος ἀπὸ τὰ δεσμὰ τῆς παπικῆς ἀποικιοκρατίας. 

Σήμερα ὁ μόνος τρόπος ἀπελευθερώσεως τοῦ ἑλληνισμοῦ ἀπὸ τὰ ἀποικιακὰ δεσμὰ τῆς Δύσεως εἶναι νὰ υἱοθετηθῇ ἡ ζωντανὴ γλῶσσα τοῦ Εὐαγγελίου ὡς ἐθνικὴ γλῶσσα τοῦ ἑλληνισμοῦ ἀλλὰ καὶ ὡς παγκόσμια ζωντανὴ γλῶσσα ὅλων τῶν χριστιανῶν δυτικῶν καὶ ἀνατολικῶν. 

Δημήτρης Κιτσίκης                                                                  30 Σεπτεμβρίου 2019