699 - Ὁ Χριστὸς ὡς κορωνὶς καὶ ὁ πεπτωκότος

 

699 - Ὁ Χριστὸς ὡς κορωνὶς καὶ ὁ πεπτωκότος

Χθὲς ἡ Ὀρθόδοξος Ἑκκλησία ἑώρτασε τὸ μαρτύριο στὴν Πόλι, τὸ 1821, τοῦ Γρηγορίου Ε΄.

«Ο Πατριάρχης είχε τεθή επικεφαλής εκστρατείας εναντίον των διαφωτιστικών ιδεών αφορίζοντας πρόσωπα όπως τον Ρήγα Φεραίο, καταδικάζοντας τα νεωτερικά ρεύματα ιδεών και απειλώντας με αφορισμό όσους διάβαζαν ύποπτα βιβλία...Οι Φιλικοί πολλές φορές χρησιμοποίησαν το όνομα του Πατριάρχη όπως και του Τσάρου ζητώντας έτσι κάποια ηθική συνδρομή αλλά και για το ηθικό των μυημένων...Εν τω μεταξύ, ο Σουλτάνος, υπό την πίεση ακραίων μουσουλμανικών διαδηλώσεων κατά των Ελλήνων, ζήτησε από τον Σεϊχουλισλάμη Χατζή Χαλίλ να εκδώσει διαταγή (φετβά), σχετικά με τη γενική σφαγή των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Ο Χατζή Χαλίλ, ύστερα από διαβουλεύσεις με τον Γρηγόριο, ο οποίος του ξεκαθάρισε πως ο ίδιος και το Γένος ήταν αμέτοχοι στην επανάσταση, και βασιζόμενος σε ένα εδάφιο του Κορανίου, αρνήθηκε να εκδώσει τὸν φετβά τoυ Σουλτάνου, ο οποίος εξοργισμένος τον τιμώρησε με θάνατο και θεώρησε υπεύθυνο και τον Γρηγόριο Ε'. Mετά τη λειτουργία του Πάσχα (10 Απριλίου 1821) ο Γρηγόριος συνελήφθη, κηρύχθηκε έκπτωτος και φυλακίστηκε. Το απόγευμα της ίδιας μέρας απαγχονίστηκε στην κεντρική πύλη του Πατριαρχείου, όπου παρέμεινε κρεμασμένος για τρεις ημέρες, εξευτελιζόμενος από τον όχλο. Κατόπιν, μια ομάδα τριών Εβραίων αγόρασαν το πτώμα του, το περιέφεραν στους δρόμους και το έριξαν στον Κεράτιο Κόλπο. Τα ονόματα των τριών αυτών Εβραίων ήταν Μουτάλ, Μπιταχί και Λεβύ^» (Βικιπαιδεία)

Τέσσερα τινά:

1- Ὡς ἡγέτης τοῦ Γένους τῶν Ἑλλήνων στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, μὲ τὸν τίτλο τοῦ Μιλλέτμπασι, ὁ  Οἰκουμενικὸς Πατριάρχης ἦτο, κατὰ νόμον, ὑπεύθυνος γιὰ τὴν συμπεριφορὰ τοῦ ἑλληνικοῦ μιλλετίου, γι’αὐτὸ καὶ ἐτιμωρήθη ἀπὸ τὸν Σουλτᾶνο-Αὐτοκράτορα.Ο Χατζή Χαλίλ Εφέντης στα Τούρκικα (Hacı Halil Efendi) ήταν Οθωμανός αξιωματούχος και ένα απο τα πρώτα θύματα της επανάστασης του 1821. Ο Χατζή Χαλίλ ήταν Σεϊχουλισλάμης, δηλαδή [Μιλλέτμπασι], ο ανώτατος θρησκευτικός αρχηγός των Οθωμανών. Με την έκρηξη της επανάστασης στην Βλαχία και την αποκάλυψη των σχεδίων της Φιλικής Εταιρείας ο Σουλτάνος ζητάει απο τον Χατζή Χαλίλ να εκδώσει διαταγή (φετβά) με την οποία να επιτραπούν σφαγές κατά των Ελλήνων της Κωνσταντινούπολης. Ο Χατζή Χαλίλ αρνήθηκε ζητώντας μια μικρή παράταση (χρόνο μέχρι να έρθει σε συνεννόηση με τον Πατριάρχη Γρηγόριο Ε΄). Ο Πατριάρχης είχε διαχωρίσει τη θέση του, καθώς είχε αφορίσει επισήμως την επανάσταση. Έτσι, αφού διαβεβαίωσε τον Σεϊχουλισλάμη ότι ο ίδιος και το Γένος ήταν αμέτοχο στην εξέγερση του Υψηλάντη, τον ικέτεψε να τον προστατέψει.Ύστερα από διαβουλεύσεις, ο Χατζή Χαλίλ ζήτησε από τον Σουλτάνο διαχωρισμό μεταξύ αθώων και ενόχων, όπως επίτασσε το Κοράνι, και αρνήθηκε να εκδώσει τὸν φετβά. Ο Σουλτάνος όμως οργισμένος καθαίρεσε τον Χατζή Χαλίλ από την θέση του και τον εξόρισε στη Λήμνο.Πριν αναχωρήσει όμως γι' αυτήν βασανίστηκε και υπέκυψε στα τραύματά του, αφήνοντας έτσι την τελευταία του πνοή στην Κωνσταντινούπολη. Ο Χατζή Χαλίλ Εφέντης αποτελεί μια από τις ευγενέστερες μορφές της επανάστασης του 1821. Ο ιστορικός Δημήτριος Καμπούρογλου [1852-1942] είχε προτείνει να δοθεί το όνομα του σε δρόμο της Αθήνας. (Βικιπαιδεία)

 2 – Μεταξὺ τῶν Ἑλλήνων ἐμπόρων καὶ τῶν Ἑβραίων ἐμπόρων ὑπῆρξε οἰκονομικὴ ἀντιδικία ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τῆς μετοικήσεως τῶν Ἑβραίων στὴν Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία, στὸν ΙΣΤ’αἰῶνα, ὅταν ἐξεδιώχθησαν ἀπὸ τὴν Ἰβηρικὴ χερσόνησο ἀπὸ τοὺς ῥωμαιοκαθολικούς. Ἔτσι ἔγιναν ὑπεύθυνοι γιὰ τὸν θάνατο τοῦ Κοσμᾶ τοῦ Αἰτωλοῦ στὴν Ἤπειρο καὶ ὑπεύθυνοι γιὰ τὴν σύλησι καὶ ρίψι στὰ Στενὰ τοῦ Βοσπόρου, τοῦ σώματος τοῦ Γρηγορίου.

3 – Οἱ Βυζαντινοὶ εἶχαν δώσει προηγουμένως τὸ παράδειγμα στοὺς Ὀθωμανούς: «Ὁ οἰκουμενικὸς πατριάρχης Γεννάδιος-Σχολάριος μᾶς πληροφορεῖ, σὲ ἐπιστολή του, πὼς τὸ 1450 ἕνας ὀπαδὸς τοῦ Πλήθωνος, ὀνόματι Ἰουβενάλιος, κατεδικάσθη ἀπὸ ἀπὸ μία ἀρχὴ τοῦ Δεσποτάτου τοῦ Μυστρᾶ ποὺ τοῦ ἔκοψε τὴν γλῶσσα καὶ τὸ δεξὶ χέρι καὶ τὸν ἔπνιξε στὴν θάλασσα» ἐπειδὴ δὲν ἦτο χριστιανός. (Δημήτρης Κιτσίκης, Περὶ Ἡρώων, Ἐκδόσεις Ἡρόδοτος, 2014).

4 -Ὅλες οἱ ἐξ Ἀποκαλύψεως θρησκεῖες (Ἰνδουϊσμός,Ἑβραϊσμός, Χριστιανισμός, Ἰσλάμ) ἀναγνωρίζουν τὸν Χριστό, εἶτε ὡς τὸν ἴδιο τὸν Θεό, (χριστιανισμός, ἰνδικὸς κρισναϊσμός -ὡς Κρίσνα, ὄνομα τοῦ Χριστοῦ), εἴτε ὡς εἷς ἐκ τῶν πέντε μεγίστων προφητῶν (Ἰσλάμ), τέλος ὡς παιδὶ τοῦ ἑβραϊκοῦ λαοῦ ποὺ ὅμως δὲν ἦτο ὁ ἀναμενόμενος ἀπὸ αὐτοὺς, ἀκόμη καὶ σήμερα, Σωτήρ). Δηλαδὴ ἐπὶ ὅλης τῆς Οἰκουμένης ὁ Χριστὸς εἶναι παρὼν ὡς κορωνὶς.

Ἀπὸ τὴν ἄλλη πλευρά, ὅλες οἱ ἐξ Ἀποκαλύψεως Ἐκκλησίες, διοικοῦνται ἀπὸ ἕναν κλῆρο καλῶς ἐνοουμένων φαρισαίων πού, ἀντιθέτως τῶν μοναχῶν, ἐνδιαφέρονται πρωτίστως γιὰ τὴν καλὴ λειτουργία τους. Ἀντιπροσωπεύουν τὸν πεπτοκῶτο λαό τους. Κατόπιν μακρᾶς ἀντιθέσως στὴν εἴσοδο τοῦ φοβεροῦ δυτικοῦ διαλυτικοῦ σωβινιστικοῦ ἐθνικισμοῦ, οἱ Ἐκκλησίες ἀπεφάσισαν σωστὰ νὰ τὸν ἀποδεχθοῦν καὶ νὰ τὸν στηρίξουν γιὰ νὰ μὴν χάσουν ἐπαφὴ μὲ τὸν ἀσθενῆ λαό τους. Καὶ ἔτσι, μετὰ τὸ 1821, ἡ Ὀρθοδοξία σταδιακά, προσεχώρησε στὸν ἑλληνικὸ ἐθνικισμό. Ὡς πότε;

Δημήτρης Κιτσίκης   11 Ἀπριλίου 2021

Α - Ι.Ν. Αγ. Ταξιαρχών Ιστιαίας |

 

 

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ ΧΑΤΖΗ ΧΑΛΙΛ ΕΦΕΝΤΗ (Σεϊχουλισλάμη)

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗ ΧΑΤΖΗ ΧΑΛΙΛ ΕΦΕΝΤΗ (Σεϊχουλισλάμη)

• Print
 
• Email

Όσο υπάρχουν ψυχές σαν τον Χατζή Χαλίλ εφέντη το «παιχνίδι» για την ανθρωπότητα δεν έχει χαθεί και η φλόγα «της αγάπης προς τον εχθρό» θα παραμένει άσβεστη.

«Δεν θα μπει στην βασιλεία των ουρανών καθένας που μου λέει “Κύριε, Κύριε ” αλλά εκείνος που κάνει το θέλημα του Πατέρα μου του επουρανίου. Πολλοί θα μου πουν εκείνη την ημέρα “Κύριε, Κύριε δεν προφητεύσαμε στο όνομά σου και στο όνομά σου δεν βγάλαμε δαιμόνια και στο όνομά σου δεν κάναμε πολλά θαύματα; ” Και τότε θα τους ομολογήσω, “Ποτέ δεν σας γνώρισα, φύγετε από εμένα εσείς οι εργάτες της ανομίας ”.» Κατά Ματθαίο Ευαγγέλιο, κεφάλαιο 7, στίχοι 21 – 23.

Τα επαναστατικά αυτά λόγια του Χριστού με τα οποία καταδικάζει κάθε απόπειρα αποκλειστικότητας της Χριστιανικής πίστης, γεγονός που δυστυχώς παρατηρείται σε πολλούς πιστούς ανά τους αιώνες, μας ήρθαν στο νου καθώς πλησιάζει η ημέρα της 25ης Μαρτίου, ημέρα που είθισται να εορτάζεται η Παλιγγενεσία του Έθνους μας.

Σκεφτήκαμε λοιπόν το σημερινό μας άρθρο – που πιθανόν σε πολλούς θα φανεί προκλητικό - να το αφιερώσουμε σε ένα άγνωστο πρόσωπο της εποχής εκείνης, στο οποίο όμως χρωστάμε κατά πολύ την ύπαρξή μας. Ένα πρόσωπο που κάθε άλλο παρά Χριστιανός ήταν – με την στενή έννοια του όρου – αποδείχτηκε όμως με την ηρωϊκή πράξη του και το μαρτυρικό του θάνατο πιο Χριστιανός από πολλούς από εμάς σήμερα οι οποίοι αυτάρεσκα δηλώνουμε Χριστιανοί.

Το άρθρο μας αυτό ας αποτελέσει ένα είδος μνημοσύνου προς αυτόν και μεγίστης τιμής προς το πρόσωπό του, κάτι που δεν αξιώθηκε να κάνει ποτέ το Ελληνικό κράτος. Για τον απλό λόγο πως δεν συμφέρει την καθεστηκυία νοοτροπία και τον φανατισμό της πλέμπας κάθε χώρας – και όχι μόνο της Ελλάδας – να τιμάται ένα πρόσωπο που ανήκει στους προαιώνιους εχθρούς.

 

Γιατί ο «προδότης» για τους Τούρκους σεϊχουλισλάμης Χατζή Χαλίλ εφέντης με την ηρωϊκή πράξη του απέδειξε πως πέρα από Θρησκείες και έθνη, η ανθρώπινη ζωή είναι υπεράνω όλων. Και είμαστε σχεδόν βέβαιοι πως για την πράξη του αυτή έχει τιμηθεί ανάλογα από τον Κύριό μας ΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΤΕΡΑΣ ΟΛΩΝ ΜΑΣ κάτι που δυστυχώς μας βολεύει να λησμονούμε συχνά .

Ιερός Ναός Αγίων Ταξιαρχών Ιστιαίας

Ταξιάρχης, Ωρεοί, 34012, ΕΥΒΟΙΑΣ

email: intaxiarhon@gmail.com

Τηλ. 22260 71020