654 - Ὁ Χριστὸς κατὰ τῆς Δημοκρατίας, ὡς ἀπόλυτος ὁλοκληρωτικὸς ἡγέτης
Ὁ
μαρξισμὸς-λενινισμὸς εἶναι χριστιανισμὸς χωρὶς Θεό. Δηλαδὴ καταδικάζει τὴν
δημοκρατία, βασίζεται στὸν ὁλοκληρωτισμὸ καὶ στὸν σταλινισμό (λατρεία τῆς
προσωπικότητος). Ὁ χρουστωβισμὸς δημοκρατικῶν διαδικασιῶν τῆς κομμουνιστικῆς ἡγεσίας
εἶναι αἵρεσις.
Ὁ
χριστιανισμὸς εἶναι μαρξισμὸς λενινισμὸς μὲ Θεό. Δηλαδὴ καταδικάζει τὴν
δημοκρατία, βασίζεται στὸν ὁλοκληρωτισμὸ καὶ στὴν λατρεία τῆς προσωπικότητος. Ἡ
ὀρθόδοξη δημοκρατία τῆς Ἱερᾶς Συνόδου εἶναι αἵρεσις.
Ὁ
χιτλερισμὸς εἶναι μαρξισμός-λενινισμὸς μὲ Σατανᾶ. Δηλαδὴ καταδικάζει τὴν
δημοκρατία, βασίζεται στὸν ὁλοκληρωτισμὸ
καὶ στὴν λατρεία τῆς προσωπικότητος. Ὁ στρασσερισμὸς εἶναι αἵρεσις.
Ὁ
Χριστὸς ὡς ἀπόλυτος ἡγέτης ἐπιβάλλει στοὺς ὑποτακτικούς του τὸ ἀγαπᾶτε ὅλους: ἀθέους,
μουσουλμάνους, Τούρκους κλπ. Τὸ μισῆτε τοὺς γονεῖς σου σημαίνει: «ἐφ’ὅσον αὐτοὶ
σοῦ γίνονται ἐμπόδιον εἰς τὸ νὰ μὲ ἀκολουθῇς».
Ὁ
Χίτλερ ὡς ἀπόλυτος ἡγέτης ἐπιβάλλει στοὺς ὑποτακτικούς του τὸ μισῆτε ὅλους κατὰ
Σατανᾶν: ἑβραίους, κομμουνιστές, ἀθιγγάνους κλπ.
Ἡ
Καινὴ Διαθήκη εἶναι τὸ κομμουνιστικὸ μανιφέστο τοῦ χριστιανισμοῦ. Ὁ ὀρθόδοξος
μοναχισμὸς βασίζεται στὸν ὁλοκληρωτισμό, στὴν ἀπόλυτη ὑπακοὴ τοῦ ὑποτακτικοῦ μαθητευομένου
στὸν μοναχό. Κάνε ὑπακοὴ εἶναι τὸ σύνθημα.
Ἡ
μητέρα μου ἡ κομμουνίστρια ἄθεη χριστιανὴ Μπεάτα Κιτσίκη ἐκατηγορήθη ἀπὸ τὴν οἰκογένειά
της ὅτι ἐγκατέλειψε τὴν φροντίδα τῶν
παιδιῶν της καὶ τοῦ συζύγου της γιὰ νὰ ἀκολουθήσῃ τὸ ΚΚΕ στὰ βουνὰ καὶ τὸν
θάνατο, χωρὶς ποτὲ νὰ λυγίσῃ ὑπὸ τὰ βασανιστήρια τῆς φυλακῆς. Ἠκολούθησε τὸ
κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιον,κεφάλαιον ΙΔ΄ στίχοι 25-35, ποὺ λέγει ὁ Χριστός:
«Ἐὰν
κανεὶς ἔρχεται μαζῆ μου καὶ δὲν μισῇ τὸν πατέρα του καὶ τὴν μητέρα του καὶ τὴν
γυναῖκα του καὶ τοὺς ἀδελφούς του καὶ τὶς ἀδελφές του... αὐτὸς ὁ ἄνθρωπος δὲν
μπορεῖ νὰ εἶναι μαθητής μου».
Σὲ
ἀλλη παραβολὴ ὁ πλούσιος ἐρωτᾷ τὸν Χριστὸ τὶ νὰ κάνῃ γιὰ νὰ τὸν ἀκολουθήςῃ καὶ ὁ
Χριστὸς τοῦ ἀπαντᾷ νὰ ἀκολουθήσῃ τὶς δέκα ἐντολὲς τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, δηλαδὴ
νὰ τιμᾷ τὸν πατέρα του καὶ τὴν μητέρα του. Ὁ πλούσιος ἀπαντᾷ ὅτι αὐτὲς τὶς ἐντολὲς
τὶς ἀκολουθεῖ ἤδη. Τὶ ἄλλον νὰ κάνῃς; Καὶ ὁ Χριστὸς τοῦ λέγει: τότε ἄφησε ὅλην τὴν περιουσία σου καὶ ἀκολούθησέ
με. Αὐτὸ ὅμως δὲν τολμᾷ νὰ τὸ κάνῃ ὁ πλούσιος.
Συμπέρασμα:
Ὑπάρχουν οἱ ὀλίγοι οἱ ἐκλεκτοὶ, οἱ ἄς ποῦμε οἱ 144.000 ποὺ θὰ τὸν ἀκολουθήσουν
μὲ κλειστὰ μάτια καὶ θὰ μαρτυρήσουν γι αὐτόν, διὀτι δὲν εἰμεθα ὅλοι ἴσοι. Ἰσότητα
καὶ δημοκρατία δὲν ὑπάρχει ἐνώπιον τοῦ Χριστοῦ. Οἱ ὑπόλοιποι χριστιανοί, οἱ
κατώτεροι, τὸ πολὺ πολὺ νὰ πηγαίνουν στὴν ἐκκλησία τὴν Κυριακή, νὰ κάνουν τὸν
σταυρό τους, νὰ ἀνάβουν ἕνα κεράκι, νὰ προσδοκοῦν τὴν σύνταξί τους, καὶ πάλι καλά. Ὅσο γιὰ τὸ πλῆθος τοὺς
περιμένει τὸ πῦρ τὸ ἐξώτερον.
Δημήτρης Κιτσίκης, 22 Νοεμβρίου 2020
Δυστυχώς ο μυστηριώδης αριθμός των 144.000 ανθρώπων που αναφέρει η Αποκάλυψη καθώς και ποιος θα κάθεται δίπλα στο θρόνο του Θεού μετά το θερμοπυρηνικό πόλεμο δεν έχει ακόμη ερμηνευθεί.
ReplyDeleteΕἶναι τὸ κόστος 28.000 ἁντιτύπων τοῦ βιβλίου τοῦ κου Κιτσίκη μὲ τὴν μετάφραση τοῦ Ῥουσσώ. https://www.politeianet.gr/books/9786188416284-rousseau-jean-jacques-exodos-fusi-kai-koinonia-313097
ReplyDeleteὑπὸ τὴν παρούσα γερμανικὴ νομισματικὴ κατοχή.
Είστε πλανεμένος. Ο Χριστιανισμός βρίσκεται στο αντίποδα του ολοκληρωτισμού, ο οποίος έχει στον πυρήνα του τον καταναγκασμό. Ο Χριστός λέει "όστις θέλει...".
ReplyDeleteΟ ακόλουθος του Χριστού ωθείται από αγνή λατρευτική αγάπη προς τον Κύριο και Λυτρωτή του και έπειτα προς τον συνάνθρωπο, με τη μορφή της απτής ξεχωριστής προσωπικότητας και όχι της απροσδιόριστης ανθρωπομάζας. Ο ακόλουθος κάθε πτυχής ολοκληρωτισμού ωθείται από εγωισμό και περηφάνεια μασκαρεμένη σε υποτίθεται ενδιαφέρον και αγάπη προς την εργατική τάξη, τη φυλή των λευκών, τη φυλή των μαύρων, την ομάδα των "πιστών", τις γυναίκες, τους ομοφυλόφιλους, την ανθρωπότητα εν γένει.
Ο Χριστιανός δεν αντιμάχεται κανέναν άνθρωπο, αντίθετα πολεμάται από τους πάντες και φτάνει μέχρι το θάνατο για το Χριστό. Ο φασίστας χρειάζεται έναν αντίπαλο για να οριστεί και να υπάρξει και φτάνει μέχρι το (μαζικό ή όχι) φόνο για τον εξουσιαστή του.
Ο Χριστιανός διεξάγει πνευματικό αγώνα ενάντια στην διεφθαρμένη του φύση και στην επιρροή του Σατανά, πάντοτε με την αρωγή της Χάρης του Αγίου Πνεύματος. Ο φασίστας διεξάγει εν ανάγκη και ένοπλο αγώνα εναντίων των εχθρών του, τους οποίους μισεί θεωρώντας τον εαυτό του ανώτερο. Από το μίσος του αντλεί την εντύπωση αρετής που έχει για τον εαυτό του.
Ο Χριστιανος προσεύχεται για τη σωτηρία όλου του κόσμου. Ο φασίστας αγωνίζεται μέχρι ολικής εξολοθρεύσεως των αντιπάλων του.
Ο Χριστιανός έχει ουσιαστικά ήδη σωθεί μυστηριακώς, πρέπει να καλύψει απλώς τα τελευταία δέκα μέτρα του δρόμου που κάλυψε για αυτόν ο Χριστός με τη σταυρική του θυσία και την Ανάσταση. Ο Χριστός τον παίρνει από το χέρι και τον οδηγεί στην τελική Σωτηρία, στην Αιώνια Ζωή. Όσες φορές και αν αμαρτήσει και παρεκκλίνει του μονοπατιού ο Κύριος είναι έτοιμος να τον συγχωρήσει με προϋπόθεση την αληθινή του μετάνοια.
Αντίθετα ο ολοκληρωτικός "σωτήρας" δεν έχει κουνήσει το μικρό του δαχτυλάκι για τον ακόλουθό του, του υπόσχεται λαγούς με πετραχήλια και μια μελλοντική ουτοπική υλιστική, τις περισσότερες φορές, κατάσταση ευημερίας. Στην ουσία όμως επιδιώκει να τον σκλαβώσει, να του στερήσει την ελευθερία και να καταλύσει την προσωπικότητά του. Αν ο οπαδός τού παρεκκλίνει της "ορθής πορείας" με συνοπτικές διαδικασίες εντάσσεται στην κατηγορία των προδοτών της Πίστης, του κινήματος, του αγώνα, του λαού κλπ, ενίοτε εξοβελίζεται και συχνότερα δολοφονείται.
Βλέπουμε λοιπόν ότι ανοίγεται μεταξύ ολοκληρωτισμού και Χριστιανισμού/Ορθοδοξίας ένα αγεφύρωτο χάσμα, το ίδιο που χωρίζει το Σατανά από το Θεό, και τον πολιτισμό την υπόλοιπη υφήλιο από τον πολιτισμό των Ρωμιών.
Ο φασισμός, κομμουνισμός, και πολλοι ακόμη -ισμοί είναι ανθρωπινα ιδεολογήματα που συνελήφθησαν υπό την επήρεια δαιμονική πωρώσεως και συχνά σατανικής αρωγής. Στοχεύουν φαινομενικά στα ουράνια αλλά στην πραγματικότητα ξεπηδούν από τα βάθυ των πιο βάρβαρων ενστικτων της ανθρώπινης ψυχής.
Ο Χριστιανισμός είναι η αποκάλυψη του Ζώντος Θεού στον κόσμο, από τα ουράνια στη γη. Η Αλήθεια του Θεού εξφενδονίζεται στην "καρδιά του σκότους" και διαλύει όλες τις ψυχικές προϋποθέσεις που οδηγούν διαχρονικά στην εμφάνιση τέτοιων ακυρωτικών της ελευθερίας του ανθρωπου ιδεολογημάτων.
Δημήτρη δὲν ἀντιλέγω ἀλλὰ ἀντὶ νᾶ βάλῃς νὰ παίζῃ τὸν γνωστὸς σὲ ὅλους τοὺς χριστιανοὺς δίσκο προτιμότερο θὰ ἦταν νὰ ἑρμηνεύσῃς ὁ ἴδιος μὲ ἰδικά σου λόγια καὶ ὄχι παπαγάλου τὴν ἄνω κατὰ Λουκᾶν λόγια τοῦ Χριστοῦ. Δημήτρης Κιτσίκης
ReplyDeleteΔιόρθωσις:τὸν ἄνω κατὰ Λουκᾶν λόγον.ΔΚ
ReplyDeleteΗ αλήθεια κύριε καθηγητά δεν παπαγαλίζεται. Δεν είμαι παίδι του κατηχητικού (όχι ότι εχω τίποτε μαζί τους). Το σχόλιο είναι προϊόν δικής μου σκέψης και αναζήτησης. Έχω περάσει μέσα από τις φλόγες ξέρετε - ξυστά ευτυχώς. Αν αυτά που λέω σας ακούγονται κοινότυπα είναι επειδή πιθανον ξέρετε καλά ότι αληθεύουν.
ReplyDeleteΣχετικά με την ερμηνεία του αποσπάσματος ήδη στο αρχικό μου σχόλιο έθιξα ακροθιγώς την ερμηνεία των λόγων του Κυρίου. Ο Χριστιανός (ο αληθινός Χριστιανός, εμείς απλά λέμε ότι είμαστε προς το παρόν όπως σωστά επισημαίνετε στο άρθρο σας) ακολουθεί τον Χριστό επειδή τον ποθεί με όλη του την διάνοια, τον αγαπάει, για αυτόν ο Χριστός είναι η αληθινή Ζωή, ανώτερη από οτιδήποτε μπορεί να προσφέρει η επίγεια. Για αυτό και καλείται να "μισήσει" πράγματα που για τους περισσότερους ανθρώπους μπορεί να φαίνονται απολύτως φυσικά, στοιχεία της καθημερινότητας ακόμα και νόμοι της κοινωνίας (πχ ο άνθρωπος μένει κοντά στην οικογένειά του).
Το μίσος για το οποίο μιλάει ο Χριστός ασφαλώς δεν είναι το ενεργητικό μίσος του φανατικού καταδιωκτη αλλά το ότι γυρίζει την πλάτη με λύπη μεν αλλά αποφασιστικότητα και αποστροφή σε αυτό που του στερεί την αληθινή Ζωή. Ένας άνδρας από το Καζακστάν περιέγραψε κάποτε το πως η οικογένειά του τον πέταξε στην κυριολεξία στο δρόμο λόγω της πρόσφατα εκδηλωθείσας πίστης του. Αυτός όμως εν τέλει δεν γύρισε πίσω, παρ'όλο που το ήθελε με όλη του την καρδιά. Έμεινε με τον Χριστό γιατί κατάλαβε γιατί ακόμα και μια από τις ύψιστες χαρές της παρούσας ζωής, αυτή της οικογενειακής ευτυχίας, ωχριά απέναντι στη ζωή με το Θεάνθρωπο η οποία εκτείνεται στο άπειρο. Χωρίς κανένα εξαναγκασμό, χάνοντας φαινομενικά τα πάντα, με την υπόσχεση αυτού που οι περισσότερο ορθολογιστές και υλιστές επαναστάτες θα το θεωρούσαν αέρα. Βασιλεία των Ουρανών, αιώνια ζωή και τρέχα γύρευε...
Επίσης, ας μην ξεχνάμε ότι την εποχή που ο Χριστός μιλούσε στα πλήθη δεν υπήρχε καν Εκκλησία. Ένας νεοφώτιστος το πιθανότερο θα αντιμετώπιζε πολλές αντιδράσεις και προβλήματα από τους οικείους του και την κοινωνία εν γένει γιατί ο Χριστιανισμός δεν ήταν τίποτε για τους πολλούς παρά μια αίρεση που πήγαινε κόντρα ενάντια σε οτιδήποτε αποτελούσε κατεστημένη αρχή στην εβραϊκή και ευρύτερη ρωμαϊκή κοινωνία. Τα stakes ήταν πολύ υψηλότερα τότε.
Για αυτό τους λέει "προσεχτε τι βάζετε με το νου σας να κάνετε ακολουθώντας με". Ξέρει ότι πολλοί θα καταλήξουν στα μπουντρούμια ή ακόμα χειρότερα στο σταυρό και προειδοποιεί ώστε να μην γυρίσει κανείς και πει "εμείς σε ακολουθήσαμε θαμπωμένοι από τα θαύματα και τις ομιλίες σου προσδοκώντας τον κόσμο όλο και εσύ μας έριξες στο χώμα". Τέτοιες καταστάσεις φυσικά μπορεί να ξαναγυρίσουν και να τις γνωρίσουμε και εμείς όπως τις γνωρίζουν πολλοί σε εχθρικά περιβάλλοντα (το προηγούμενο παράδειγμα είναι άκρως τυπικό).
Φυσικά αυτά που γράφω θα τα γνωρίζετε. Με ρωτήσατε να σας πω την ερμηνεία μου και σήκωσα το γάντι.
Ευχαριστώ για τη δημοσίευση του αρχικού μου σχολίου και για τον κόπο σας να ασχοληθείτε. Με συγχωρείτε επίσης εάν η στάση μου φαίνεται επικριτική. Θεωρώ το ζήτημα σοβαρό, σας θεωρώ επίσης πολύ μορφωμένο και για αυτό δεν μου άρεσε ο παραλληλισμός σας μεταξύ χριστιανισμού και κομμουνισμού. Τον θεωρώ ατυχή για εσάς τουλάχιστον.
Σᾶς μεταφέρω σὰν ἀντίστιξη στὴν πολὺ ὡραία ἀνταλλαγὴ ἐμπειριῶν ἄνα ἀπόσπασμα ἀπὸ μνήμης ἀπὸ τὸ βιβλίο "Τὸ τυρὶ καὶ τὰ σκουλήκια" τοῦ Κάρλο Γκίνζμπουργκ, ἐκδ. Ἀλεξάνδρεια. Ὁ μυλωνᾶς Μενόκκιο, κατηγορούμενος γιὰ αἵρεση, ἐνθαῥῥύνεται ἀπὸ τὸν Ἱεροεξεταστὴ νὰ μιλήσηι. Ἅρχισε μὲ μιὰ ἐπίθεση κατὰ τοῦ ἱερατείου. "Βλέπουμε πὼς κάθε φορὰ ποὺ ὑπάρχει ἕνα μεγάλο χωράφι, εἶναι τοῦ τάδε ἐπισκόπου ὴ του δείνα ἡγουμένου".
ReplyDeleteΟ Δημήτρης έχει μεγάλο δίκιο εδώ αλλά υπάρχει μια ασάφεια. Ποιοι είναι οι "Χριστιανοί"; Οι Χριστιανοί της Ιταλίας, οι Χριστιανοί της Αμερικής, οι Χριστιανοί της Ινδίας, οι Χριστιανοί της Βραζιλίας και πάει λέγοντας, οι οποίοι μπορεί να πιστεύουν και διαφορετικά πράγματα.
ReplyDeleteΧριστιανός είναι αυτός που έχει το χρίσμα, ανεξαρτήτως θρησκείας όπως και Βούδας είναι αυτός που έχει τη φώτιση.
Πρέπει να αγωνιστούμε όπως και να έχει γιατί αυτοί θέλουνε να μας κάνουνε τσιπαρισμένα ρομπότ. Αλλά δυστυχώς πολλοί που είναι ενάντια στο σύστημα έχουν κομμουνιστές ή φασιστικές τάσεις. Αυτό είναι κακό. Δηλαδή το γκούλαγκ των τεχνοκρατών είναι κακό ενώ πχ το γκούλαγκ ή του Χίτλερ ή του Στάλιν είναι καλά. Το θέμα είναι ότι όλα τα γκούλαγκ είναι κακά.
Ὁ Χρῆστος πιάνει ὅλο βαρειὰ θεολογικά. Δὲ μοῦ λὲ ῥε Χρῆστο, ἑσὺ ποιός πιστεύεις ὅτι εἶναι ὁ Μεσσίας; Ὁ Βούδας, ὁ Χριστὸς γιὰ ὁ Μωάμεθ;
ReplyDeleteΟ Μεσσίας είναι ο Χριστός αλλά οι άλλοι είναι και αυτοί άγιοι.
ReplyDeleteΣτὸν Χριστιανισμὸ δὲν γίνεται αὑτό. Στὸν χριστιανισμὸ ἅγιος εἶσαι μόνο ἄν ἔχεις ἁναγνωρίσηι τὸν Χριστὸ σὰν Μεσσία. Εἶναι ἁναγκαία συνθήκη.
ReplyDelete