598 - Ἀπὸ τὸν ἄλ-Μπαγκντάντι στὸν Ἔρντογαν

Δημήτρης Κιτσίκης, σσ. 127-128 ,Ἱστορία τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, 

Βιβ λιοπωλεῖον τῆς Ἑστίας, 1988

598 -  Ἀπὸ τὸν ἄλ-Μπαγκντάντι στὸν Ἔρντογαν

Ὅταν ἔπεσε ἡ Σοβιετικὴ Ἕνωσις τὸ 1989-1991 ἡ καπιταλιστικὴ Δύσις ἔμεινε χωρὶς ἀντίπαλο. Ἀλλὰ ὁ καπιταλισμὸς δὲν δύναται νὰ ἐπιβιώσῃ χωρὶς ἀνταγωνιστή. Καὶ ἔτσι ὁ Φουκουγιάμα ἐξήγγειλε τὸ "τέλος τῆς Ἱστορίας".

Τότε ὁ καπιταλισμὸς ἐφήυρε ἕναν νέο ἀντίπαλο ποὺ τὸν ἐκατασκεύασε ὁ ἵδιος.Ὁ Χάντινγκτον ἐπῆρε ἀπὸ τὸν Κιτσίκη τὴν γεωπολιτικὴ θεωρία τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς, μεταξὺ Δύσεως καὶ Ἀνατολῆς, 

πολιτισμικὸς χῶρος εἰρηνικῆς συνυπάρξεως  όρθοδόξου χριστιανισμοῦ καὶ Ἰσλάμ καὶ τὸν μετέτρεψε σὲ σύγκρουσι πολιτισμῶν μεταξὺ Δύσεως καὶ Ἰσλάμ.

Ἡ πρώτη μεγάλη πρᾶξις αύτῆς τῆς ἀμερικανοκινήτου συγκρούσεως Πολιτισμῶν ἦταν ἡ ἐμφάνισις τῆς ἰσλαμοσουννιτικῆς τρομοκρατίας καὶ ἡ καταστροφὴ τῶν Διδύμων Πύργων τῆς Νέας Ὑόρκης τὸ 2001.

Ἀφοῦ ἐξήντλησαν οἱ Ἀμερικανοὶ τὴν ἐκμετάλλευσι τῆς ἀλ-Κάϊντα καὶ τὴν δολοφονία τοῦ Μπὶν Λάντεν ἀπὸ τὶς ἀμερικανικὲς ὑπηρεσίες, ἐπέλεξαν τὸν ἄλ-Μπαγκνταντὶ καὶ τὴν ἵδρυσί του χαλιφάτου καὶ  τοῦ ἰσλαμικοῦ κράτους Ἰράκ-Συρίας ὁ ὁποῖος μετὰ ἀπὸ μερικὰ χρόνια ἐθυσιάσθη καὶ αὐτὸς στὸν βωμὸ τῶν ἀμερικανικῶν συμφερόντων.

Τρίτη ἀμερικανικὴ προσπάθεια κατασκευῆς ἀντιπάλου ὑπῆρξε ἡ ἄνοδος τοῦ Ἔρντογάν, ὁ ὁποῖος μὲ τὴν σειρά του, μετὰ τὸν Μπὶν Λάντεν καὶ τὸν ἄλ-Μπαγκντάντι ἐπῆρε τὴν σουννιτικὴ σκυτάλη ἐπανιδρύσεως τοῦ χαλιφάτου, ἀγκάλιασε τὴν κιτσικικὴ ἰδέα ἐπανασυστάσεως τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας τοῦ Πορθητοῦ μὲ πρωτεύουσα τὴν Τσάμλιτζα, μὲ τὴν διαφορὰ ὅτι ἐπροτίμησε τὸν φανατικὸ σουλτᾶνο Σελὶμ τὸν Τρομερὸ στὴν θέσι τοῦ ἑλληνοτουρκιστοῦ Πορθητοῦ, μετατρέποντας τὸ παλιὸ κιτσικικὸ ὄραμα τῆς Τσάμλιτζας (βλέπε 1-2 Σεπτςεμβρίου 1978, στὴν ἐφημερίδα Χουρριέτ, τὸ μακροσκελὲς ἄρθρο τοῦ Κιτσίκη μὲ τίτλο, "Τὸ ὄραμα τῆς Τσάμλιτζας" (Çamlica hayali), σὲ φανατικὸ σουννιτικὸ ὄραμα, κτίζοντας ἐπὶ τοῦ λόφου αὐτοῦ ποὺ προωρίζετο γιὰ συνομοσποδιακὴ ἑλληνοτουρκικὴ πρωτεύουσα, τὸ μεγαλύτερο τζαμὶ τῆς Τουρκίας ποὺ ἐνεκενίασε στὶς 4 Μαΐου 2019 γιὰ νὰ ἐπιβλέπῃ μὲ τὴ ματιά του τὴν πόλι τῶν πόλεων, ἀφιερώνοντας δὲ στὸ ἴνδαλμα του τὸν Σελὶμ Α΄τὸν Γιαβούζ, τὴν τρίτη μεγαλοπρεπῆ γέφυρα ἐπὶ τοῦ Βοσπόρου στὶς 26 Αὐγούστου 2016, ἀμἐσως μετὰ τὸ ἀποτυχὸν πραξικόπημα, ποὺ ὠνόμασε Γιαβοὺζ Σουλτὰν Σελίμ.

Τέλος ἐπανέφερε στὸ μουσουλμανικὸ σουννιτικὸ θρήσκευμα τὴν Ἁγιὰ Σοφιὰ μὲ προοπτικὴ νὰ κάνῃ καὶ πάλι πρωτεύουσα τὴν Πόλι, ψευδῶς δὲ ἐπικαλούμενος τὸν Πορθητὴ τὸν ὁποῖον ἐχθρεύεται ὡς ἑλληνότουρκο καὶ ποὺ δὲν ἔγινε ποτὲ χαλίφης, ένῷ ὁμνύει στὸν Σελὶμ τὸν Τρομερό, τὸν μέγα ἐχθρὸ τῶν Ἀλεβηδῶν, ποὺ ἔκλεψε ἀπὸ τοὺς Ἄραβες Αἰγυπτίους τὸ 1517, τὸν τίτλο τοῦ χαλίφη τοῦ Ἰσλάμ, ὅπως τὸ ἐξηγῶ στὸ βιβλίο μου, Ἱστορία τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας (ἐκδόσεις τοῦ Βιβλιοπωλείου τῆς Ἑστίας, 1988). 

Δημήτρης Κιτσίκης                                 25 Ἰουλίου 2020

Τὸ ὄραμα τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη γιὰ τὴν Τσάμλιτζα ποὺ ἐνέπνευσε γενεὲς Τούρκων καὶ τελευταῖα τὸν Ἔρντογαν

489 - Ἔρντογαν: Ἕνας ἀκραιφνὴς Ἕλλην μουσουλμᾶνος

Ὁ Δημήτρης Κιτσίκης στὸν τάφο τοῦ Μπεκτασῆ ἁγίου, στὸν λόφο τῆς Τσάμλιτζας, τὸν Ἀπρίλιο τοῦ 2016 (ἀπὸ τὸ τουρκικὸ περιοδικὸ Derin Tarih, τεῦχος 63, Κωνσταντινούπολις, Ἰούνιος 2017, σελ.97)

489 - Ἔρντογαν: Ἕνας ἀκραιφνὴς Ἕλλην μουσουλμᾶνος

Ὅταν ἀνέβηκε στὴν ἐξουσία τὸ 2003, ὁ Ἔρντογαν ὡρκίσθη νὰ πραγματοποιήσῃ τὸ ὄνειρο τοῦ Δημήτρη Κιτσίκη ἀναβιώσεως τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, ὑπὸ μορφὴν ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας, τό «ὄνειρο τῆς Τσάμλιτζας». Στὶς 7  Μαρτίου 2019, ὁ πρόεδρος πλέον τῆς Τουρκίας, Ἔρντογαν, ὡς Τοῦρκος  Ναπολέων,  ἀπὸ τὸ Λευκὸ Σαράγι του, ἀνήγγειλε τὸ ἄνοιγμα τοῦ τεραστίου τεμένους τῆς Τσάμλιτζας γιὰ τὴν πραγματοποίησι τοῦ ὀνείρου τοῦ Κιτσίκη. Τί εἶχε συμβεῖ;

Ὁ ἱστορικὸς Χρῆστος Κυπραῖος στὸ βιβλίο του, «Ἡ ἰδεολογία τοῦ ἑλληνοτουρκισμοῦ, ἀπὸ τὸν Γεώργιο Τραπεζούντιο στὸν Δημήτρη Κιτσίκη» (Ἐκδόσεις Ἔξοδος, Ἀθήνα 2019) ἐξηγεῖ τὰ ἑξῆς, στὶς σελίδες 124-127: «Τὸ 1977, ὁ Κιτσίκης ἀφιέρωσε τὸ βιβλίο του Ἑλλὰς καὶ Ξένοι, 1919-1967,  «στὴν Τσάμλιτζα» ἐνῷ ἕνα χρόνο ἀργότερα ἔγραψε στὸ ἐξώφυλλο τοῦ βιβλίου του, Συγκριτικὴ Ἱστορία Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας στὸν 20ο αἰῶνα, τὴν αἰνιγματικὴ φράση «Στὸν δρόμο πρὸς τὴν Τσάμλιτζα». 

Ὁ ἴδιος ἀφηγεῖται: «Στὶς ἀρχὲς τοῦ 1970, εἶχα ἀνέβει στὸν λόφο τῆς Τσάμλιτζας, στὴν ἀσιατικὴ ὄχθη τοῦ Βοσπόρου, σύμβολο ἀγάπης στὴν ὀθωμανικὴ παράδοσι. Στὴν στήλη τοῦ τάφου τοῦ βελῆ (ἁγίου), μόνος ἀλλὰ ἐρωτευμένος καὶ ἐγώ, ἔκανα τὴν χειρονομία ὅλων τῶν ἐρωτευμένων ποὺ ἀνεβάινουν στὸν λόφο αὐτό. Ἔκανα μιὰ εὐχὴ καὶ ἔριξα ἕνα νόμισμα. Ἄν κολλήσῃ τὸ νόμισμα πάνω στὴν κάθετη καὶ λεία αὐτὴ στήλη, ἡ εὐχὴ πιάνει. Καὶ τὸ νόμισμά μου κόλλησε μὲ τὴν πρώτη καὶ ἡ εὐχή μου ἦταν: «Νὰ πραγματοποιηθῇ μιὰ μέρα -ὅσο μακρινὴ νὰ’ναι αὐτὴ ἡ μέρα- ἡ ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία. Καὶ αφοῦ πραγματοποιηθῇ αὐτὴ ἡ συνομοσπονδία νὰ μὲ θάψουν κοντὰ στὸν βελῆ» [Ἐκεῖ κοντὰ ηὑρίσκετο τὸ Νουρμπαμπᾶ Τεκεσί, μοναστήρι Μπεκτασίδων]. Τὸν Σεπτέμβριο τοῦ 1978 ἡ τουρκικὴ ἐφημερίδα Hürriyet ἐκάλεσε τὸν Κιτσίκη νὰ παρουσιάσῃ τὸ ἐν λόγῳ βιβλίο στὸν τουρκικὸ τύπο. Ἐπὶ τῇ εὐκαιρίᾳ ἡ ἐφημερίδα ἐδημοσίευσε ἕνα μακροσκελὲς  ἄρθρο τοῦ Κιτσίκη μὲ τίτλο, Çamlıca Hayali («Τὸ ὄνειρο τῆς Τσάμλιτζας») ὅπου ἐξέθεσε στὸ εὐρύτερο τουρκικὸ κοινὸ τὸ μεγαλεπήβολο ὅραμά του περὶ τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας». 

Τὸ ἄρθρο αὐτὸ συνεκλόνησε τότε ὁλόκληρη  τὴν Τουρκία μὲ πρῶτο τὸν νεαρὸ 24χρονο Ἔρντογαν. Τὸ 1996, ὁ Ἔρντογαν ὡς δήμαρχος Κωνσταντινουπόλεως ἐδιάβασε τὸ τουρκικὸ εὐπώλητο βιβλίο τοῦ Κιτσίκη, Türk-Yunan İmparatorluğu («Τουρκοελληνικὴ Αὐτοκρατορία») ποὺ μόλις εἶχε ἐκδοθῆ στὴν Κωνσταντινούπολι ἀπὸ τὶς ἐκδόσεις İletişim Yayınleri καὶ τὸ 2014, ὡς πρωθυπουργός πλέον, ἀπεφάσιε νὰ πραγματώσῃ τὸ ὅραμα αὐτὸ τοῦ Κιτσίκη  ἀναβιώσεως τὴς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας μέσῳ τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας, ἀρχίζοντας μὲ τὴν ἀνέγερσι τεραστίου τεμένους στὸν τόπο τῆς προτεινομένης ἀπὸ τὸν Κιτσίκη τοποθεσίας τῆς ὁμοσπονδιακῆς πρωτευούσης, ἐπὶ τοῦ λόφου τῆς Τσάμλιτζας καὶ στὶς 7 Μαρτίου 2019 –δηλαδὴ πρὸ δέκα ἡμερῶν- ἔγιναν τὰ ἐγκαίνια τοῦ ἐπιβλητικοῦ συνόλου κτιρίων (βλέπε τὸν παρακάτω σύνδεσμο).

https://www.aa.com.tr/en/culture/turkey-s-largest-mosque-opens-for-worship-in-istanbul/1411788

Η ΤΟΥΡΚΙΑ ΕΔΙΟΙΚΕΙΤΟ ΚΑΙ ΔΙΟΙΚΕΙΤΑΙ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ ΑΠΟ ΕΛΛΗΝΕΣ


Ἐπὶ 644 χρόνια (1280-1924) ἡ Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία ἐδιοικήθη ἀπὸ τὴν ἑλληνικὴ ῥωμαϊκὴ ὀθωμανικὴ δυναστεία.Μετὰ τὸ 1923, ἀπὸ τὸν Κεμὰλ μέχρι σήμερα ἡ Τουρκία διοικεῖται ἀπὸ Ἕλληνες. Ὁ Ἔρντογαν εἶναι Ἕλλην μουσουλμᾶνος. Ἀντιθέτως, ἡ σημερινὴ Ἑλλὰς διοικεῖται ἀπὸ φραγκοφορεμένους Γραικύλους μονοτονιστὲς μετανάστες ποὺ μισοῦν τὸν ἑλληνισμὸ ἐνῷ ὁ ἑλληνικὸς πολιτισμὸς εἶνα παγκόσμιος. Ἰωάννη Καποδίστρια, Ἴωνα Δραγούμη, Περικλῆ Γιαννόπουλε, Ἀθανάσιε Σουλιώτη-Νικολαΐδη, Συκουτρῆ, Λιαντίνη, Γεώργιε Παπαδόπουλε, ἐσεῖς οἱ δύο τρεῖς ὅπω ς ἔλεγε ὁ Δραγούμης ὑπήρξατε οἱ μόνοι ἐναπομείμαντες Ἕλληνες τοῦ κρατιδίου τῶν Ἀθηνῶν. Δημήτρης Κιτσίκης

Βλέπε τὸν παρακάτω σύνδεσμο:

https://www.youtube.com/watch?v=c0mI8RUnWSs

Η ΑΝΑΓΕΝΝΗΜΕΝΗ ΟΘΩΜΑΝΙΚΗ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΑ

Δὲν νοεῖται Αὐτοκρατορία χωρὶς αὐτοκράτορα. Οἱ Ἕλληνες βασιλεῖς ὅσο ἐξελληνισμένοι καὶ ἄν εἶναι ἔχουν βίο βραχὺ. Ὁ Ὄθων ἠγάπησε τὴν Ἑλλάδα ἀλλὰ παρέμεινε Βαυαρὸς καὶ ῥωμαιοκαθολικός. Οἱ δανικῆς καταγωγῆς Γλύξμπουργκ ἀπὸ τὸ 1863 ἔγιναν Ὀρθόδοξοι καὶ Ἕλληνες ἀλλὰ δυστυχῶ ς οἱ σημερινοὶ διάδοχοι Παῦλος καὶ Νικόλαος δὲν ἐκφράζουν πραγματικὸ ἐνδιαφέρον νὰ ἐπιστρέψουν στὸν θρόνο τους. Ἀντιθέτως ἡ δυναστεία τῶν Ὀθωμανῶν, τῶν Ὀσμάνογλου,προέρχεται σὲ εὐθεία γραμμὴ ἀπὸ τὸν γενάρχη Ὀσμὰν Α΄ (1280-1324), μὲ ἱστορία δηλαδὴ 739 ἐτῶν(1280-2019) καὶ εἶναι 100% ἑλληνικὴ ἐφ'ὅσον συστηματικά, ἐπὶ ἑπτὰ αἰῶνες οἱ σουλτάνοι ἐνυμφεύθησαν χριστιανωρθόδοξες Ῥωμηές.Ὁ σημερινὸς διάδοχος,Ὀσμὰν Σελαχεντὶν Ὀσμάνογλου εἶναι νυμφευμένος μὲ τὴν Ἀθηνᾶ Χριστοφορίδου, ζεῖ στὸ Λονδῖνο καὶ ἔχει υἱὸ τὸν Ὀρχάν, γεννημένο τὴν ἑπομένη τῶν Χριστουγέννων, στὶς 26 Δεκεμβρίου 1972. Δύναται κάλλιστα νὰ ἐπιστρέψῃ ὡς ὀθωμανὸς αὐτοκράτωρ στὴν ἀναγεννημένη Ὀθωμανικὴ Αὐτοκρατορία ποὺ ἐτοιμάζει ὁ πρόεδρος Ἔρντογαν ὁ ὁποῖος δὲν δύναται νὰ τὸν ἀντικαταστήσῃ σὲ θέσι Ναπολέοντος, ἱδρύοντας ἰδική του δυναστεία. Δημήτρης Κιτσίκης

Ὁ διάδοχος τοῦ ὀθωμανικοῦ θρόνου Ὀσμάν (φωτογραφία παρμένη στὸ Λονδῖνο στὶς 8 Μαρτίου 2019)
Ο Osman Selaheddin Osmanoğlu ἐγεννήθη τὸ 1940 καὶ εἶχε σύζυγο τὴν Athena Joy Christoforides ἀπὸ τὸ 1966 ἕως το 1996. Τὰ παιδιά του εἶναι ἀπὸ ἐκείνη τὴν σύζυγο. (Το 2012 ἔκαμε δεύτερο γάμο μὲ τὴν πρώην καθηγήτρια φιλοσοφίας, Hanife Candan Günen).Πολλοὶ εἶναι οἱ μνηστῆρες τοῦ ὀθωμανικοῦ θρόνου. Ἐμεῖς ὑποστηρίζουμε τὸν εἰκονιζόμενο Ὀσμὰν Σελαχεντὶν Ὀσμάνογλου διότι εἶναι ὁ ἀπόγονος τοῦ αὐτοκράτορος Μουρὰτ Ε' (1876) ποὺ ὑπεστήριξε τὴν ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία (Βλέπε τὸ βιβλίο μου Ἱστορία τῆς Ὀθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας, σ. 246 καὶ 252).

Δημήτρης Κιτσίκης                     17 Μαρτίου 2019

359 - Τὸ κράτος τοῦ Αἰγαίου καὶ τὸ τραμβικὸ σχέδιο

359 - Τὸ κράτος τοῦ Αἰγαίου καὶ τὸ τραμβικὸ σχέδιο

Ἀπὸ τὴν δεκαετία τοῦ 1960, μέσῳ τοῦ συγγραφικοῦ μου ἔργου, ὁμιλῶ ἀδιακόπως γιὰ τελεία ἀναδιανομὴ τῶν ἐδαφῶν τῆς Ἐνδιαμέσου Περιοχῆς καὶ εἰδικὰ στὸ κέντρο τοῦ πλανήτου ποὺ ἐδῶ καὶ χιλιάδες χρόνια παραμένει ἡ Ἀνατολικὴ Μεσόγειος καὶ πιὸ συγκεκριμένα τὸ Αἰγαῖο.

Τὸ 1978, ἐτόλμησα, μόνος τότε, ἐν μέσῳ καθολικῆς ἀδιαφορίας ἀλλὰ καὶ αἰσθημάτων ἐχθρότητος τοῦ ἑλληνικοῦ κοινοῦ, νὰ δημοσιεύσω τὸ πολύκροτο βιβλίο μου, «Συγκριτικὴ Ἱστορία Ἑλλάδος καὶ Τουρκίας στὸν Κ΄ αἰῶνα», στὸ Βιβλιοπωλεῖο τῆς Ἑστίας, μὲ τὴν ἔνδειξη στὸ ἐξώφυλλο, ἀπὸ κάτω ἀπὸ τὴν πρώτη γέφυρα τοῦ Βοσπόρου, τὴν μυστηριώδη φράση «Ὁ δρόμος γιὰ τὴν Τσάμλιζα».

Ὅπως τὸ ἑλληνικὸ κοινὸ ἐπληροφορήθη ἀργότερα, Τσάμλιτζα ἦταν ἡ ὀνομασία ἑνὸς λόφου ποὺ δεσπόζει στὴν ἀσιατικὴ πλευρὰ τοῦ Βοσπόρου καὶ ποὺ προώριζα γιὰ συνομοσπονδιακὴ πρωτεύουσα, τῆς ἑλληνοτουρκικῆς συνομοσπονδίας  τοῦ τύπου τῆς Washington D.C.

Ἐχρειάσθησαν ὅμως ἀκόμη 20 χρόνια γιὰ νὰ ἀρχίσῃ νὰ καταλαβαίνῃ τὸ ἑλληνικὸ κοινὸ ὅτι ἡ ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία εἶχε ὡς στόχο τὴν ἀνασυγκρότηση τῆς Αὐτοκρατορίας (ἀλεξανδρινῆς-ῥωμαϊκῆς-βυζαντινῆς-ὀθωμανικῆς) ποὺ εἶχαν καταστρέψει πρὸς ὄφελός τους οἱ Φράγκοι τῆς Εὐρώπης καὶ τὴν εἶχαν διαμελίσει σὲ μικρὰ ἀνίσχυρα ἐθνοκράτη, ὅπως ἦταν τὸ κράτος τῶν Ἀθηνῶν.

Ἐχρειάσθησαν ἀλλὰ τόσα χρόνια γιὰ νὰ καταλάβη τὸ ἑλληνικὸ κοινὸ ὅτι ἡ ἑλληνοτουρκικὴ συνομοσπονδία δὲν θὰ περιελάμβανε ὁλόκληρη τὴν ἔκταση μέχρι τὸν Καυκάσο ἀλλὰ, μὲ τὴν βοήθεια τῶν Ἀλεβηδῶν, ἕνα κράτος τοῦ Αἰγαίου μὲ σύνορα τὶς δύο ἀκτὲς τοῦ Αἰγαίου, ὡς ὀμφαλοῦ τῆς γῆς.

Τέλος, ἐχρειάσθη ἡ ἔλευση ἐπὶ σκηνῆς τοῦ προέδρου τῶν ΗΠΑ, Δονάλδου Τραμβίου, γιὰ νὰ καταλάβῃ τὸ ἑλληνικὸ κοινὸ ὅτι ἡ Ἀμερική, ἀνέκαθεν ἐστήριζε ὡς μοναδικὴ λύση τὸ σχέδιο Κιτσίκη, ὅπως μαρτυροῦν τὰ ἀρχεῖα τοῦ State Department.

Ἡ κρίση τοῦ Κατὰρ ποὺ ἐξεδηλώθη ἀμέσως μετὰ τὴν ἐπιστροφὴ τοῦ Τραμβίου ἀπὸ τὸ ταξίδι του στὴν Σαουδικὴ Ἀραβία καὶ ἡ ἐπιδείνωση τῶν σχέσεων τῆς Οὐασιγκτῶνος μὲ τὸ Ἰράν, ἀκόμη δὲν ἐπέτρεψε στὸ ἑλληνικὸ κοινὸ νὰ καταλάβῃ ὅτι ἡ κρίση αὐτὴ ἔβαλε σὲ κίνηση τὴν πραγματοποίηση τοῦ σχεδίου Κιτσίκη πλήρους ἀνακατανομῆς τῶν ἐδαφῶν τοῦ βαλκανομεσανατολικοῦ χώρου μὲ στόχο τὴν συγκρότηση τῆς Συνομοσπονδίας, στὰ πλαίσια τῆς ἀμερικανορωσικῆς  Νέας Γιάλτας.

Γιὰ τὸν Κιτσίκη, προτεραιότητα ἐκαθίστατο ἐξ ἀρχῆς ἡ ἐπάνοδος τῆς βυζαντινωθωμανικῆς Αὐτοκρατορίας στὴν σύγχρονη μορφὴ συνομοσπονδίας μεταξὺ Ἑλληνων καὶ Τούρκων γύρω ἀπὸ τὸ Αἰγαῖο πέλαγος, βάσει τοῦ σκεπτικοῦ ὅτι ἡ κρατικὴ δομὴ τοῦ ἑλληνισμοῦ δὲν ἦταν γῆ περιστοιχισμένη ἀπὸ θάλασσα ἀλλὰ θάλασσα  (Αἰγαῖο) περιστοιχισμένη ἀπὸ γῆ (τὶς δύο ὄχθες τοῦ Αἰγαίου), προστατεύοντας τὸν θαλάσσιο ἄξονα ἀπὸ Κρήτη μέχρι τὰ Στενὰ καὶ τὸν Εὔξεινο Πόντο. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ ἡ Συνομοσπονδία ἠδύνατο κάλλιστα νὰ ἀποκαλεσθῇ κράτος τοῦ Αἰγαίου ἤ κράτος τῆς Τσάμλιτζας (τῶν Στενῶν).

Γύρω ἀπὸ τὸ κράτος τοῦ Αἰγαίου συνεκροτοῦντο  αὐτόνομα κράτη ἄρρηκτα συνδεδεμένα μὲ τὸ κράτος τοῦ Αἰγαίου, σὲ συνομοσπονδιακὴ δομή, ἀπὸ τὴν Ἀλβανία, τὴν Μακεδονία, τὴν Θράκη, τὸ κράτος τῶν Ἀλεβηδῶν, τὸ ἑνωμένο Κουρδιστὰν Συρία-Ἰράκ-Ἰρὰν καὶ Τουρκίας, τὴν ἡνωμένη Ἀρμενία, κάτι ποὺ θὰ ἰκανοποιοῦσε ψυχολογικὰ καὶ τὸν Ἔρντογαν, ποὺ ἀναφέρεται συνεχῶς στὸ Misaki Milli (τὸ Ἐθνικὸ Σύμφωνο), τῆς 28 Ἰανουαρίου 1920, ποὺ ἐὰν ἐπραγματοποιεῖτο σήμερα θὰ ἀφαιροῦσε ἀπὸ τὰ ἀραβικὰ κράτη καὶ τὸ Ἰράν, ἀλλὰ καὶ τὸ Ἰσλαμικὸ Κράτος, τὴν ἰσχύ τους.

Γιὰ νὰ ὁλοκληρωθῇ ὅμως τὸ σχέδιο Κιτσίκη ποὺ ἔχει ἀρχίσει νὰ βάζῃ σὲ πράξη ὁ Τράμβιος, χρειάζεται ἕνας ἡγέτης ποὺ τολμᾷ νὰ λέγῃ ὄχι στὶς Μεγάλες Δυνάμεις καὶ συνάμα νὰ συνεργάζεται μαζί τους.

Ἀμερικὴ καὶ Ῥωσία πάντοτε ἀπηχθάνοντο τὸ ὑπηρετικὸ ὑπάκουο προσωπικὸ ἑλλαδικοῦ τύπου, μοναδικὸ στὸ εἶδος του, ἀπὸ τὸ 1821, συγκροτούμενο γύρω ἀπὸ τὸ ῥωσικό, γαλλικό, ἀγγλικὸ καὶ γερμανικὸ κόμμα. Θέλουν ἡγέτη ποὺ νὰ τοὺς ἀψηφᾷ καὶ νὰ τοὺς λέγῃ ὄχι. Οὐδεὶς ἀγαπᾷ τὸν δοῦλο.

Ἀκριβῶς γι αὐτὸ ἐκτιμοῦν τὸν Ἔρντογαν. Πέρυσι ἡ CIA προσεπάθησε νὰ τὸν δολοφονήσῃ καὶ ἀπέτυχε. Ὁ Ἔρντογαν ἀντέδρασε σὰν μαινόμενος ταῦρος. Ἀπέλυσε 100 χιλιάδες ὑψηλοβάθμους τοῦ κατεστημένου καὶ τοὺς ἐφυλάκισε. Τὸν Ὀζάλ, τὸν εἶχε δολοφονήσει τὸ 1993 τὸ τουρκικὸ στρατιωτικὸ κατεστημένο. Ὁ θαυμαστής του ὁ Ἔρντογαν εἶναι ἀποφασισμένος νὰ μὴν ὑποστῇ τὸ τέλος του. Ἐὰν ὁ Τράμβιος καθαιρέσῃ τὸν Ἔρντογαν μὲ ποῖον θὰ τὸν άντικαταστήση; Δὲν φαίνεται νὰ ὑπάρχῃ ἄλλος ἡγέτης.

Γιὰ νὰ πραγματοποιηθῇ τὸ μεγάλο γεωπολιτικὸ παιχνίδι τοῦ κράτους τοῦ Αἰγαίου χρειάζεται ἡ σύσφιξη τῆς συμμαχίας Ῥωσίας-Ἀμερικῆς-‘Ισραὴλ καὶ Ἰράν (ὑπὸ διαφορετικὸ καθεστώς) κατὰ τῆς Κίνας, τοῦ  ῥιζοσπαστισμοῦ τοῦ σουννιτικοῦ ἰσλαμισμοῦ καὶ τῆς Γερμανίας. Ἐπὶ πλέον χρειάζεται καὶ ἕνας ἕλλην Ἔρντογαν, ἕνας ἕλλην ἡγέτης. Ὁ Κιτσίκης εἶναι μὲν ὁ διανούμενος τοῦ σχεδίου. Γίνεται νὰ γίνῃ καὶ ὁ ἐκτελεστής του;  Δύσκολα.

Δημήτρης Κιτσίκης                                                         9 Ἰουνίου 2017