636 – Τὸ ταξικὸ μῖσος ὡς ἀμαξοστοιχία τῆς Ἱστορίας

 636 – Τὸ ταξικὸ μῖσος ὡς ἀμαξοστοιχία τῆς Ἱστορίας

Ἐν μέσῳ τῆς ὁμοβροντίας τῶν κομμάτων τῆς Βουλῆς τῆς Ἑλληνικῆς Δημοκρατίας κατὰ τῶν ἐθνικοσοσιαλιστῶν τῆς Χρυσῆς Αὐγῆς ποὺ ἀπαιτοῦν νὰ χυθῇ χρυσαυγήτικο αἷμα, μόνον τὸ ΚΚΕ  εἶναι συνεπὲς μὲ τὴν ἐπίσημη ἰδεολογία τῆς πάλης τῶν τάξεων.

Γιὰ τὸ ΚΚΕ ἀντικειμενικὴ δικαιοσύνη δὲν δύναται νὰ ὑπάρξῃ διότι ὁ δικαστὴς εἶναι ἐντεταγμένος στὴν ταξικὴ κοινωνία καὶ ἐξυπηρετεῖ ὑποχρεωτικὰ ταξικὴ πολιτική: Ἔτσι στὸ Γ’ Ῥάϊχ ἀπεφάσιζε χιτλερικὰ ὁ Γερμανὸς δικαστής, στὴν ΕΣΣΔ ἀπεφάσιζε σταλινικὰ ὁ Ῥῶσσος δικαστής καὶ στὴν Λαϊκὴ Κίνα ἀπεφάσιζε λαϊκὸ δικαστήριο μαοϊκὰ ὁ Κινέζος δικαστής.

Ἡ ἐθνικοσοσιαλιστικὴ Χρυσῆ Αὐγὴ ὑπέστη τρεῖς δολοφονίες ὀπαδῶν της ποὺ παραμένουν ἀτιμώρητες ἀμέσως μετὰ τὴν μία δολοφονία ποὺ ἔκαμε κατὰ ἀντιφρονοῦντος. Στὶς 7 Ὀκτωβρίου, κατὰ τὴν ταξικὴ λογική, εἶναι φυσικὸ τὸ ταξικὸ δικαστήριο τῆς ἀστικῆς δημοκρατίας νὰ καταδικάσῃ τὸν ἕναν φασιστὴ ἐγκληματία ἀγνοῶντας τὰ τρία ἐγκλήματα φασιστῶν νεολαίων ἀπὸ τὴν «δημοκρατικὴ παράταξι». Διαφορετικὰ ὁ Μὰρξ θὰ εἶχε κάνει λάθος στὴν ταξικὴ ἀνάλυσί του.

Μὲ τὴν ἴδια λογικὴ οἱ ἐκτελεστὲς τῆς 17 Νοέμβρη παραμένουν ἰσόβια στὴν φυλακὴ  βάσει καὶ μόνο ταξικῆς δικαιοσύνης.

Ἐπαναλάμβάνουμε: τὸ ἔγκλημα καὶ ἡ βία εἶναι τὸ ψωμοτύρι τῆς Ἱστορίας. Τὸ πολιτικὸ ὀρθὸ καλύπτει τὴν ἀστικὴ ὑποκρισία τῆς καπιταλιστικῆς βίας ποὺ καταπολεμᾷ ὁ πρόεδρος τῶν ΗΠΑ, ὁ φασιστὴς Δονᾶλδος Τράμβιος ἀλλὰ καὶ ὁ Γάλλος ἀριστεριστὴς  φιλόσοφος Σάρτρ, ὁ κατ’ἐξοχὴν ὑπερασπιστὴς τῶν καταληψιῶν μαθητῶν ποὺ πρέπει νὰ θεωροῦν τιμή τους ποὺ χαρακτηρίζονται ἀλῆτες ἀπὸ τὸ ἀστικὸ καθεστώς.

Τὸ τεῦχος 79, ἀνοίξεως 2016, τοῦ τριμηνιαίου περιοδικοῦ μου Ἐνδιάμεση Περιοχή, τὸ εἶχα ἀφιερώσει στὴν ἐπάνοδο τοῦ φασισμοῦ στὴν Εὐρώπη καὶ στὸν ἀκραῖο ἀντιδυτικισμὸ τῶν Σάρτρ, Boris Vian,  Frantz Fanon καὶ Γκαρωντὺ ποὺ ὅλοι τους ὑπεστήριζαν τὸ ταξικὸ ἔγκλημα μέσῳ τοῦ ταξικοῦ μίσους μὲ τὸν περίφημο τίτλο τοῦ βιβλίου τοῦ Vian, J’irai cracher sur vos tombes («Θὰ πάω νὰ φτύσω ἐπάνω στοὺς τάφους σας»)

Χίτλερ καὶ Στάλιν ὑπῆρξαν στὸν ῥοῦ τῆς Ἱστορίας καὶ τὸ λάθος τους ποὺ τοὺς ἔφερε στὴν ἧττα ἦταν ὁ διχασμός. Ναί, στόχος εἶναι ἡ «Δημοκρατία στὸ ἀπόσπασμα», συμφώνως μὲ τὸ ἀνδρεϊκὸ βιβλίο κατὰ τῶν Συνταγματαρχῶν, καὶ αὐτὸς  εἶναι ὁ στόχος τοῦ λαϊκοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ κομμουνισμοῦ καὶ φασισμοῦ καὶ εἶναι φυσικὸ ὁ ἀστισμὸς νὰ ἀμύνεται ταξικά καὶ μέσῳ τῆς δικαιοσύνης της. Ἀντιθέτως, εἶναι τραγικὸ λάθος τῶν ἀντιπάλων του,  κομμουνιστῶν καὶ φασιστῶν, νὰ εἰσέρχονται στὸν ταξικὸ ἀγῶνα διχασμένοι. Ὁ ἐθνικομπολσεβικισμὸς μὲ σημερινὸ ἡγέτη τὸν Τράμβιο προσπαθεῖ νὰ ξεπεράσῃ τὸν διχασμὸ μὲ τὴν σύνθεσι τῶν δύο ἄκρων τοῦ λαϊκοῦ ὁλοκληρωτισμοῦ.

Δημήτρης Κιτσίκης                                              3 Ὀκτωβρίου 2020

Ἡ  CIA ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΠΡΟΕΔΡΟΥ ΤΡΑΜΒΙΟΥ

https://www.gatestoneinstitute.org/16597/gina-haspel-trump-conspirators

Ὁ ἑλληνικὸς λαὸς βλέπει τὴν CIA ὡς ἐκφραστοῦ τῆς ὑπογείας πολιτικῆς τῶν ΗΠΑ. Πράγματι εἶναι τὸ θεμέλιο τοῦ ἀμερικανικοῦ κατεστημένου. Γιὰ τὸν λόγο αὐτὸ τὸ ἑλληνικὸ κοινὸ θεωρεῖ ἀδιανόητο ἡ CIA νὰ στρέφεται κατὰ τοῦ ἰδίου τοῦ προέδρου τῆς χώρας της. Ἄς θυμηθοῦμε ὅμως τὶς δολοφονίες τῶν Κέννεντυ ποὺ ποτὲ δὲν ἐξιχνιάσθησαν τελείως. Τὸ παραπάνω ἄρθρο ἐξηγεῖ τὶς προσπάθειες τῆς καθεστωτικῆς CIA νὰ ἀποσταθεροποιήσῃ τὸν ἴδιο τὸν σημερινὸ πρόεδρο τῶν ΗΠΑ Δονᾶλδο Τράμβιο ποὺ εἶχε ὡς ἀποτέλεσμα ἕναν ἀδυσώπητο ἐμφύλιο πόλεμο μεταξὺ τοῦ κατεστημένου καὶ τῶν τραμβιστῶν. Διότι ὁ Τράμβιος ἔχει μάθει ἀπὸ τὸ ἔνοχο ἀμερικανικὸ παρελθὸν καὶ μέχρι στιγμῆς ἀμύνεται ἀποτελεσματικά. Ἡ γνώμη μου ὅμως εἶναι ὅτι ὁ Τράμβιος δύναται νὰ ἡττηθῇ μόνον μὲ δολοφονία του μὲ οἱονδήποτε τρόπο, ἀκόμη καὶ μέσῳ πανδημίας. Στὴν Ἑλλάδα ἔχομε ἐπίσης μία ἀντιτραμβικὴ παράταξις ποὺ ἐλέγχει τὰ ΜΜΕ καὶ τὸ κυβερνητικὸ κατεστημένο τοῦ Κολωνακίου.

Δημήτρης Κιτσίκης

Ο ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ ΩΣ ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΥ

Χάρις στὸ ἑβραϊκὸ στοιχεῖο ἡ Θεσσαλονίκη ἔγινε στὰ χρόνια τῆς Ὀθωμανίας ἡ Ἱερουσαλὴμ τῶν Βαλκανίων (καὶ θὰ ξαναγίνῃ) καὶ μετὰ τὸ 1912 μέχρι τὸ 1944 ἐσσυρικνώθη λόγῳ τῶν ἐθνικιστικῶν ἀντισημιτικῶν διώξεων παρὰ τὴν ὑποστήριξι στὸ ἑβραϊκὸ στοιχεῖο ποὺ ἔδωσε ὁ κυβερνήτης Μεταξᾶς τὸ 1936.Ἡ σημερινὴ εἴδησις ἀποδεικνύει ὅτι ὁ ἐθνικισμὸς εἶναι ὁ μεγαλύτερος εχθρὸς τοῦ Γένους τῶν Ἑλλήνων:
"Στὸ νεκροταφεῖο τῆς Νίκαιας ἀντισημιτικὰ συνθήματα γράφτηκαν λίγες ὧρες πρὶν ἀπὸ τὴν έκδοση τῆς ἀπόφασης τοῦ δικαστηρίου γιὰ τὴν Χρυσῆ Αὐγή" (Οἱ ἐφημερίδες).
Ο ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΔΕΝ ΠΤΟΕΙΤΑΙ ! Ο ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΚΟΣ ΕΘΝΙΚΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΓΡΑΙΚΥΛΙΚΟ ΦΑΙΝΟΜΕΝΟ

Δημήτρης Κιτσίκης

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΧΟΛΛΥΓΟΥΝΤ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΧΡΥΣΗΣ ΑΥΓΗΣ

Ἡ Ἱστορία δὲν δικαιώνει ποτὲ τὶς δικαστικὲς ἀποφάσεις οἱ ὁποῖες ἐξ ὁρισμοῦ εἶναι συνδεδεμένες μὲ τὰ κατεστημένα καὶ τοὺς νικητὲς τῆς στιγμῆς.

https://www.news247.gr/koinonia/oi-diasimoi-poy-chaidepsan-ti-chrysi-aygi-apo-ton-sfakianaki-mechri-ton-gaitano.9010219.html

Ο ΓΑΪΤΑΝΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ

https://youtu.be/uykB9oRredI

ΤΟ ΤΡΑΜΒΙΚΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΕΠΕΚΤΕΊΝΕΤΑΙ ΣΤῊΝ ΕΛΛΑΔΑ

https://www.news247.gr/politiki/varoyfakis-eimai-voyleytis-astynomikos-allos-enas-logos-na-se-g.9011040.html

ΟΙ ΔΟΛΟΦΟΝΙΕΣ ΧΡΥΣΑΥΓΙΤΩΝ ΠΟΥ ΕΜΕΙΝΑΝ ΑΤΙΜΩΡΗΤΕΣ (2013)

Τὸ βίντεο τῶν δολοφονιῶν:

https://youtu.be/RVrpKl7708Y

Παρουσίασι τῶν δολοφονιῶν ἀπὸ τὴν Βικιπαιδεία:

https://el.wikipedia.org/wiki/%CE%95%CF%80%CE%AF%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B7_%CF%83%CF%84%CE%B1_%CE%B3%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B5%CE%AF%CE%B1_%CF%84%CE%B7%CF%82_%CE%A7%CF%81%CF%85%CF%83%CE%AE%CF%82_%CE%91%CF%85%CE%B3%CE%AE%CF%82_%CF%83%CF%84%CE%BF_%CE%9D%CE%AD%CE%BF_%CE%97%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%BB%CE%B5%CE%B9%CE%BF

Ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ ΕΙΝΑΙ ΣΤΟΝ ΡΟΥ ΤΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Ἀπαραίτητη ἡ ἰδεολογικὴ μόρφωσι τῆς ἑλληνικῆς νεολαίας.

Βλέπε τὸ σχετικὸ βασικὸ βιβλίο περὶ φασισμοῦ:

Δημήτρης Κιτσίκης, Ἡ τρίτη ἰδεολογία καὶ ἡ Ὀρθοδοξία, Βιβλιοπωλεῖον τῆς Ἑστίας, 1998

Ἐπίσης στὸ "Τρίτο Μάτι": 

-  Διαφωτισμὸς καὶ Ἀντιδιαφωτισμός - Τὸ αὐτοκρατορικὸ ἰδεῶδες καὶ ἡ ἐπάνοδος στὸ προσκήνιο τοῦ Ἔβολα

στοὺς πνευματικοὺς κύκλους τῆς Εὐρώπης

Τρίτο Μάτι Ἰανουαρίου 2017-σ.24-31

 

τοῦ

Δημήτρη Κιτσίκη

Τακτικοῦ μέλους τῆς Καναδικῆς Ἀκαδημίας,

Καθηγητοῦ Πανεπιστημίου τῆς Ὀττάβας,

Ἐπιτίμου Προέδρου τοῦ «Ἱδρύματος Δημήτρη Κιτσίκη», ΝΠΔΔ

329 – Εἶναι οἱ Τρὰμπ καὶ Μαρὶν φασιστές;

Τὸ φιλελεύθερο ταξικὸ σύστημα



329 – Εἶναι οἱ Τρὰμπ καὶ Μαρὶν φασιστές;

Στὴν πολιτικὴ ἐπιστήμη καὶ εἰδικὰ στὴν μελέτη τῶν ἰδεολογιῶν, ἐπειδὴ αὐτὲς εἶναι μέρος τὴς καθημερινῆς μας συμμετοχῆς στὴν κοινωνία, βασιλεύει ἡ πλήρης ἀσάφεια, ὄχι μόνον στὸν πολίτη ἀλλὰ καὶ στὸν πολιτικὸ ἐπιστήμονα. Καὶ στὶς δύο αὐτὲς κατηγορίες λείπει, τὶς περισσότερες φορές, ἡ συνθετικὴ δυνατότης γιὰ  τοὺς ἐπιστήμονες καὶ ἡ ἀποστασιοποίηση ὡς πρὸς τὸ ἀντικείμενο τῆς μελέτης, στὸν πολίτη.

Ἔτσι, στὸν μὲν πολίτη πρεσβεύει ἡ ἰδεολογικὴ προτίμηση ποὺ ἐκφράζεται μὲ ὕβρεις κατὰ τῆς ἀντιπάλου ἰδεολογίας, ὅπως φασίστας (ἀντὶ τοῦ ἀντικειμενικοῦ ὅρου φασιστής), κομμούνι (ἀντὶ τοῦ ἀντικειμενικοῦ ὅρου κομμουνιστής), καὶ καπιταλίστας (ἀντὶ τοῦ ἀντικειμενικοῦ ὅρου φιλελεύθερος), στὸν δὲ πολιτικὸ ἐπιστήμονα ἡ ἔλλειψη συνθετικῆς ἱκανότητος ποὺ τὸν ὠθεῖ κάθε φορὰ ποὺ ἐμφανίζεται κάποια ἐξέλιξη στὴν συγκεκριμένη ἰδεολογία, νὰ τῆς προσθέτῃ μία παράγραφος, χρησιμοποιῶντας προθέσεις ὅπως μεταμοντέρνο ἤ νεοφιλελευθερισμός, νέος ἐθνικισμός, ἤ νὰ ἀποκαλῇ τὴν φασιστικὴ ἰδεολογία ποπουλισμό, ἀκροδεξιά, νέα δεξιά κλπ. ἀντὶ νὰ ἐντάξῃ συνθετικὰ τὴν νέα αὐτὴ παράγραφο στὴν ὅλη συνθετικὴ θεώρηση τῆς συγκεκριμένης ἰδεολογίας.

Τὸ 1990, στὸ βιβλίο μου «Ἡ Τρίτη ἰδεολογία», στὶς  σελίδες 239-253, ἐδημοσίευσα ἕνα μοντέλο 13 σημείων, γιὰ τὸν ὁρισμὸ τῆς ἰδεολογίας τοῦ φασισμοῦ, ποὺ δύναται νὰ χρησιμοποιηθῇ καὶ γιὰ τὸν ὁρισμὸ τῶν δύο ἄλλων βασικῶν ἰδεολογιῶν, τοῦ κομμουνισμοῦ καὶ τοῦ φιλελευθερισμοῦ, ἀποφεύγοντας τὶς ἐκφράσεις γαλλικῆς κοινοβουλευτικῆς προελεύσεως, ἀριστερά, κέντρο, δεξιά, καὶ τὰ παραπλανητικὰ παράγωγά της: ἀκροαριστερά, κεντροδεξιά, ἀκροδεξιά κλπ. Ἐπειδὴ ὅμως, γιὰ μερικούς, στοῦ κουφοῦ τὴν πόρτα ὅσο θέλῃς βρόντα, ἐπαναλαμβάνω παρακάτω τὰ 13 σημεῖα τοῦ μοντέλου ποὺ ἐπιτρέπει ἀντικειμενικά, στὸν καθένα ἀπὸ ἐμᾶς νὰ αὐτοπροσδιορισθῇ ἰδεολογικὰ σὲ μία ἀπὸ τὶς τρεῖς βασικὲς ἰδεολογίες τοῦ φιλελευθερισμοῦ, τοῦ κομμουνισμοῦ ἤ τοῦ φασισμοῦ, μοντέλο ποὺ ἐδίδαξα ἐπὶ δεκάδες χρόνια στὸ πανεπιστήμιο τῆς Ὀττάβας καὶ σὲ ἄλλα πανεπιστήμια ἀνὰ τὸν κόσμο, σὲ χιλιάδες φοιτητές τοῦ ἐξωτερικοῦ:

Ποία εἶναι ἡ θέση τοῦ μοντέλου ὅσον ἀφορᾷ: 1 –Τὴν ἔννοια τῆς κοινωνικῆς τάξεως καὶ τὴν σημασία τῆς ἀγροτιᾶς. 2 – Τὴν ἀτομικὴ ἰδιοκτησία, τὴν κυκλοφορία τοῦ χρήματος, τὸν οἰκονομικὸ ἔλεγχο τοῦ κράτους καὶ τὴν ἔννοια τῆς ἐθνικῆς ἀστικῆς τάξεως καὶ τῆς οἰκονομικῆς αὐταρκείας. 3 – Τὸ ἔθνος καὶ τὴν ἐννοιολογικὴ διαφορὰ μεταξὺ ἔθνους καὶ κράτους.   4 – Τὴν δημοκρατία καὶ τὰ κόμματα. 5 – Τὴν σημασία τοῦ πολιτικοῦ ἥρωος, δηλαδὴ τοῦ χαρισματικοῦ ἡγέτου.  6 – Τὴν παράδοση.   7 – Τὸ ἄτομο καὶ τὴν κοινωνία. 8 – Τὴν ἰσότητα καὶ τὴν ἱεραρχία.  9 – Τὶς γυναῖκες.  10 – Τὴν θρησκεία.  11 – Τὸν ῥατσιοναλισμὸ καὶ τὸν μὴ ῥατσιοναλισμό (Ἔννοιες φιλοσοφικές).  12 – Τὸν διανοουμενισμὸ καὶ τὸν ἐλιτισμό.  13 – Τὸν Τρίτο Κόσμο.

Γιὰ τὸν καθορισμὸ τοῦ ἰδεολογικοῦ καθεστῶτος μίας χώρας χρησιμοποιεῖται ἕνα ποσοστὸ συμμορφώσεως πρὸς αὐτὸ τὸ μοντέλο, βάσει ἑνὸς πίνακος ποὺ δίδει γιὰ κάθε σημεῖο μία συμμόρφωση πρὸς τὸ μοντέλο (ἐδῶ τὸ φασιστικό): πλήρως (100%), μερικῶς (50%), μὴ συμμόρφωση (0%).

Ὡς παράδειγμα εἶχα προσδιορήσει, κατὰ πόσον ἔχουν δίκαιο αὐτοὶ ποὺ ἰσχυρίζοντο πὼς τὸ «Κομμουνιστικὸ Κόμμα τοῦ Περοὺ, Φωτεινὸ Μονοπάτι (Sendero Luminoso)» ἦταν φασιστικὸ καὶ ὄχι κομμουνιστικό. Ἀπάντηση, βάση τοῦ πίνακος: Τὸ Φωτεινὸ Μονοπάτι ἀνῆκε στὴν τριτοκοσμικὴ φασιστικὴ ἰδεολογία, κατὰ ποσοστὸ 81%.

Ἄς ἀφήσουμε λοιπὸν κατὰ μέρος τοὺς γελοίους προσδιορισμοὺς περὶ ποπουλισμοῦ, ἀκροδεξιοῦ προσανατολισμοῦ, ἄκρως νεοφιλελευθερισμοῦ ἤ μεταμοντερνισμοῦ τῶν κινημάτων Τρὰμπ ἤ Μαρὶν Λὲ Πέν. Πολὺ ἁπλὰ, βάσει τοῦ παράπανω  «πίνακος ἰδεολογικοῦ προσδιορισμοῦ» Τρὰμπ καὶ Μαρὶν ἀνήκουν στὰ φασιστικὰ κινήματα, στὸ ποσοστὸ ποὺ δύναται νὰ καθορισθῇ μὲ τὴν ἐφαρμογὴ τῶν 13 σημείων. Στὸν ἀναγνώστη νὰ προσδιορίση τὸ ποσοστὸ φασιστικοποιἠσεως τῶν δύο αὐτῶν κινημάτων.

Καὶ φυσικά, ἐπαναλαμβάνουμε: οὐδὲν μεμπτὸν γιὰ τὸν ἐπιστημονικὸ ἀναλυτή, ὁ προσδιορισμὸς κινημάτων στὸν φασιστικό, φιλελεύθερο ἤ κομμουνιστικὸ χῶρο. Ὁ Μὰρξ, ὡς δεύτερος Πλάτων τῆς παγκοσμίου κοινωνίας, παρὰ τὴν γνώμη τῶν Γραικύλων, καὶ συνεπὴς ἑλληνιστὴς, ἐπανέλαβε αὐτὰ ποὺ μᾶς εἶχε διδάξει ὁ Σωκράτης περὶ κοινωνικῶν τάξεων ἀπὸ τὴν  ἀρχὴ τῆς Ἱστορίας. Ὁ Σωκράτης, ἔλεγε στὴν Πολιτεία τοῦ Πλάτωνος, ὅτι ἡ τρίτη κατηγορία μετὰ τοὺς κηφῆνες-πολιτικοὺς καὶ τοὺς ἐπιχειρηματίες ποὺ τοὺς ἐχρημάτιζαν ἦσαν «αὐτοὶ ποὺ ἐργάζονται μὲ τὰ χέρια τους, ποὺ δὲν ἔχουν σχέση μὲ τὴν πολιτικὴ καὶ εἶναι κυρίως φτωχοί. Καὶ αὐτὴ ἡ τάξη, σὲ μία δημοκρατία, εἶναι ἡ πολυπληθέστερη καὶ ἡ σημαντικώτερη ὅταν εἶναι ἡνωμένη». Γι’αὐτὸν τὸν λαὸ, ἡ δημοκρατία εἶναι ξένο παιχνίδι ποὺ δὲν τὸν ἀφορᾷ διότι δὲν ἀντιπροσωπεύει τὰ συμφέροντά του.

Μὲ ἄλλα λόγια ἀπὸ τὸν Σωκράτη στὸν Μὰρξ, ἀναγνωρίζεται ἡ ὕπαρξη τῶν κοινωνικῶν τάξεων, μὲ ἐπιλογὴ τὴν πάλη τῶν τάξεων γιὰ τὸν κομμουνισμὸ ἤ τὴν συνεργασία τῶν τάξεων γιὰ τὸν φασισμό. Γραικύλοι τῶν πανεπιστημιακῶν ἑδρῶν τῶν ἑλληνικῶν πανεπιστημίων ἤ τῆς πιάτσας τῶν ἐπαρχιακῶν καφενείων, πότε θὰ σβησθῆτε ἀπὸ τὸν χάρτη γιὰ νὰ ἀναπνεύσῃ ἐπὶ τέλους τὸ πνεῦμα τοῦ γένους τῶν Ἑλλήνων;

Δημήτρης Κιτσίκης                                      21 Νοεμβρίου 2016